KARINDEŞEN JACK 1959
Karındeşen! Yine saldırdı!
Karındeşen yine saldırdı!
KARINDEŞEN JACK
İnsanlar Karındeşen Jack'in ne yaptığını bilmese bile adını duymuştur.
Karındeşen Jack korkunç bir katildi. Evet.
Ve hiç yakalanmadı ya da cezalandırılmadı. Ne kadar zeki biri. Oley!
Olay Viktorya Dönemi'nde Londra'da yaşandı
ama Karındeşen Jack'le ilgili Japonca, Çince, İtalyanca, İspanyolca kitaplar var.
Yani ismi her yerde.
Karındeşen Jack!
KARINDEŞEN JACK İÇİN YOLUN SONU!
O aptal ismi kullanmayı bırak!
Jack'in ismi, yaptıklarının ötesinde büyük bir şöhrete ulaştı.
Ama işlediği suçların korkunçluğunu fark edince bakış açınız değişiyor.
Suçlar çok dehşetliydi.
Kadının burnunu ve kulağını kesmeye kalkmış,
bütün yüzüne kesikler atmış.
Kalbini kesip çıkarmış.
İnsanın gerçekten nefesini kesiyor.
Bu olay birkaç nedenden dolayı popüler.
İlk olarak, Karındeşen Jack insanları
hiçbir katilin korkutmadığı kadar korkuttu,
sonra da bu kadar korkutan olmamıştır.
Popüler kalmasının bir diğer nedeni de hiç bitmeyen bir hikâye olması.
Üzerinden 135 yıldan fazla zaman geçti ama hâlâ gizemini çözmeye uğraşıyoruz.
31 AĞUSTOS 1888
WHITECHAPEL BÖLGESİ
LONDRA MERKEZİN ÜÇ KİLOMETRE KADAR DOĞUSU
31 Ağustos 1888'de sabah erken saatlerde,
bir polis Whitechapel'daki görev bölgesine dönüyordu.
Aniden kapı eşiğinde yerde bir şey gördü.
Yaklaşınca bunun bir kadın olduğunu anladı.
Elinde feneri vardı, feneri kadına tuttu ve boğazının kesilmiş olduğunu gördü.
Görmediği şey ise
kanlı giysilerinin altında karnının deşilmiş olduğuydu.
O bölgede yaşayan çok kişi vardı.
Kadının bulunduğu eşiğin hemen yanındaki evde de oturanlar vardı
ama bir şey duymamışlardı.
Dürüst insanların yataklarında uyudukları bir pencerenin hemen altında
belli ki sessizce gerçekleşen bir olaydı.
Çok vahşi bir saldırıydı.
Morgda, kadının göğüs kemiğinden karnına kadar uzanan,
midesinin içindeki dokuları tamamen parçalayan
derin, pürüzlü bir yara olduğu fark edildi.
Yetkililer "Bu kişiyi tanıyan var mı?" diye soruşturunca
Polly diye bilinen biri olduğu anlaşıldı.
Mary Ann Nichols ya da bilinen adıyla Polly,
öldürüldüğü sırada 43 yaşındaydı.
Polly, Londra'nın Doğu Yakası'na geleli çok olmamıştı.
Ama alkolik olmuştu ve hayatı yokuş aşağı gitmişti.
Çok yoksuldu, tek başına yaşıyordu,
fuhuş yoluyla geçimini sağlamaya çalışıyordu.
O gece yine içki içiyordu ve kirasını ödeyecek parası da yoktu.
O yüzden pansiyondan da kovulmuştu.
02.10 POLLY PANSİYONDAN AYRILIR
O gecenin kirasını bulabilmek için fuhuş yapmaya çıkmıştı.
Polly'nin pansiyon müdürüne söylediği son sözler şöyleydi,
"Şapkamın güzelliğine bak."
Ona bu tarz şeyler söylemişti.
"Ne kadar güzel göründüğümü görüyor musun?
Gidip bir beyefendi bulacağım.
Birazdan dönerim. Yatağımı kimseye vermeyin."
İşte o zaman saldırıya uğradı ve korkunç şekilde parçalandı.
Katil parmaklarını onun gırtlağına dolamış,
bağırmasına fırsat vermeden onu öldürmüştü.
1880'lerde Doğu Yakası'nda
cinayet düşündüğünüz kadar yaygın görülen bir şey değildi.
O yüzden Polly cinayeti
polis tarafından münferit bir olay olarak görülmüştür.
3.45 POLLY'NİN CESEDİ BULUNUR
1888'de Londra dünyanın en büyük şehriydi.
Bir yanda zengin ve müreffeh Batı Yakası, bir yanda çok fakir Doğu Yakası.
Whitechapel, Doğu Yakası'nda bir bölgeydi.
İnsanların zar zor hayatını idame ettirebildiği,
yoksulluk içinde yaşayan, açlıktan ölenlerin olduğu bir bölgeydi.
Ana caddelerin dışında, fare istilası altında ara sokaklar vardı.
Çok korkunçtu. İnsanlar berbat koşullarda yaşıyordu.
Doğu Yakası'ndaki birçok bekâr kadının ev tutacak parası yoktu.
O yüzden her gün uğraşıp didinip
dört sent yatak parası bulmaya çalışırlardı.
Düşkünler evi denilen pansiyonlarda kalırlardı.
Ben yatak diyorum ama bu yerlerin çoğunda
aslında duvara sıra sıra dizilmiş tabutlarda yatılırdı.
Birçok kadın fahişeliğe yönelirdi.
Gelir elde etmek için yapmak zorunda oldukları şey buydu.
KADINLAR
Bu kadınlar için bir terim vardı, "talihsizler" denirdi
çünkü sokağa düşmüşlerdi.
Bence Karındeşen Jack bu kadınları kolay hedef oldukları için seçti,
sokakta gezen savunmasız kadınlardı.
Fuhuş yaparak hayatta kaldıkları için sokakları da karış karış biliyorlardı.
Yani cinayet mahallini seçen kurbanların kendileriydi.
Müşterilerini nereye götüreceklerini,
nerede rahatsız edilmeyeceklerini iyi biliyorlardı.
Bu yüzden, aslında farkında olmadan
öldürülmek için mükemmel yeri seçiyorlardı.
Polly Nichols 31 Ağustos'ta öldürüldü.
Tam bir hafta sonra, 8 Eylül'de ise
başka bir cinayet işlendi, Annie Chapman cinayeti.
Annie, Hanbury Sokağı'nın arka tarafında ölü bulundu.
Yine Doğu Yakası'nda, Polly'nin öldürüldüğü yerin yakınlarında.
Avluda yüzü basamağa dönük şekilde yerde sırtüstü yatıyordu.
Polly gibi o da korkunç bir şekilde parçalanmıştı.
Katil bir hatıra almıştı.
Kurbanın rahmini kesip götürmüştü.
Bu da cinayetin,
kurbanın özellikle o parçasını almak için işlenmiş olabileceğini gösteriyordu.
Annie kurbanların en yaşlısıydı, 47 yaşındaydı.
Polis raporlarına göre Annie'nin hiçbir geliri yoktu.
Hayatta kalabilmek için sokaklarda incik boncuk satıyordu.
Bu, işe yaramayınca fuhşa yönelmek zorunda kaldı.
Polly Nichols'ta da olduğu gibi,
cinayetinden önceki gece, yatağının ücretini ödeyecek parası yoktu.
01.45 ANNIE PANSİYONDAN AYRILIR
Tanıklar etrafta dolaşıp müşteri aradığını söylüyor.
Sonra o gece bir saatte, bir görgü tanığı, Annie'yi
Hanbury Sokağı, 29 numaranın önünde bir adamla konuşurken görmüş
ama adamın yüzünü görmemiş.
Daha sonra giyim kuşamından bir yabancıyı andırdığını belirtmiş.
Bunun Karındeşen Jack olduğu düşünülüyor.
Polis kayıtlarına göre, sonrasında ikisi
29 numaranın hiçbir zaman kilitli olmayan girişinden geçip
bir ara sokağa girmişler.
Bu ara sokak da bir avluya çıkıyormuş. Jack'in Annie'yi öldürdüğü yere.
GAZETE ÇİZİMİ CESEDİN POZİSYONU
Annie'nin cinayeti sırasında
hemen yan binasındaki, Hanbury Sokağı 27 numarada
Albert Cadosch adında bir adam yaşıyordu.
Bahçenin dibindeki tuvalete gittiği sırada,
önce "hayır" diye bir çığlık ve sonra da çite çarpan bir şey duymuş.
Bunun Annie'nin cesedi olduğu düşünülüyor.
01.45 - ANNIE PANSİYONDAN AYRILIR 05.30 - ANNIE BİR ADAMLA GÖRÜLÜR
Eğer çite doğru bakmış olsaydı
Annie Chapman'ın öldürülmesine tanık olabilirdi.
KOMŞULAR SALDIRIYI DUYAR
Annie'nin boğazı, ta omurgasına kadar bir uçtan bir uca kesilmişti.
Göğüs kemiğine kadar parçalanmıştı.
Bağırsakları çıkarılmış ve omzunun üstüne dolanmıştı.
Ayak ucundaysa kesilerek açılmış ceplerinden çıkan
bazı eşyalar duruyordu.
Bir tarak, bir kâğıt parçası
ve o an üstünde olan, cebinden çıkan diğer şeyler vardı.
Katil onları özenle ayaklarının dibine koymuştu.
Çok tuhaftı.
Polly ile aynı şekilde parçalandığı için
polis iki cinayeti de aynı kişinin işlediğini düşünüyordu.
Suç mahallinde,
katilin geride bıraktığı ipuçlarını arıyorlardı.
İşte o zaman polis bahçenin köşesinde yeni yıkanmış bir deri önlük buldu.
"Katili yakaladık!" diye düşündüler.
Polisteki bu heyecanın sebebi,
Polly'nin öldürülmesinden sonra
polisin "Deri Önlük" olarak bilinen bir şüpheliyi soruşturmasıydı.
Whitechapel'daki fahişeler
"Deri Önlük" adında kötü birinden bahsediyorlardı.
Suçlunun bu adam olduğunu düşünüyorlardı.
Deri Önlük, Whitechapel'da yaşayan, John Pizer adında biriydi.
Ayakkabı tamircisiydi. İşi gereği deri önlük giyiyordu.
Polisler deri önlüğü bulduğunda
adamı zorla karakola götürüp iyi bir sorguya çektiler.
Daha sonra, buldukları deri önlüğün cinayetle bir alakası olmadığı anlaşıldı.
Bir mahalle sakini deri önlüğünü yıkayıp kuruması için çite sermişti sadece.
Pizer'ın cinayet geceleri için sağlam tanıkları vardı,
o yüzden üzerindeki şüpheler düştü.
Ve Pizer bu davadaki ortaya çıkacak birçok şüphelinin sadece ilkiydi.
Bu noktada polis
Whitechapel'da çok ters giden bir şeyler olduğunu anladı.
Parçalanarak işlenmiş iki korkunç cinayet.
Muhtemelen de aynı katilin işi.
İşin korkutucu yanı,
dışarıda sizi öldürmek isteyen birinin dolanmasıydı.
Onunla hiç tanışmamış, ona bir şey de yapmamıştınız.
Sizi öldürmesi için hiçbir sebep de yoktu.
Bu cinayetler korku yaratmaya başlamıştı.
İnsanlar "Nasıl bir canavar böyle bir şey yapar?" diye düşündü.
WHITECHAPEL CANAVARI
Katilin Whitechapel'ı iyi bildiği düşünülüyordu.
Whitechapel, o dönem bir sürü dar sokaktan oluşuyordu,
binalar arasında uzanan kıvrımlı küçük geçitler.
Katilin en yakın deliği bilmesi yetiyordu,
böylece oradan geçip suç mahallinden kaçabiliyordu.
Merkeze giden ana yol olan Whitechapel Yolu'na
ya da işlek caddelerden olan Ticaret Sokağı'na çıkınca da
kendini kalabalığın içinde kaybedebiliyordu.
Polis, daha ilk baştan
faaliyetleri ve soruşturmayla ilgili basına konuşmama kararı almıştı.
Tabii basın da doğal olarak sansasyonel hikâyeler peşindeydi
ve şüpheli Deri Önlük hariç ellerinde ipucu olmamasına bozulmuşlardı.
8 EYLÜL ANNIE CİNAYETİ
Sonrasında 27 Eylül 1888'de,
Merkezî Haber Ajansı'na
kırmızı mürekkeple yazılmış ilginç bir mektup geldi.
Şöyle başlıyordu, "Sevgili Patron, polisin beni yakaladığını duyup duruyorum.
Beni henüz yakalayamazlar."
Sonra alaycı ifadelerle, yaptıklarıyla ve yakalanmamasıyla övünüyordu.
Mektubu da "Saygılarımla, Karındeşen Jack" diye imzalayıp bitirmişti.
SAYGILARIMLA KARINDEŞEN JACK
"Sevgili Patron" mektubu muhtemelen elimizdeki en önemli belge
çünkü bize "Karındeşen Jack" ismini veren o mektup.
Adamın, kadınlara yaptığı şeyleri özetliyordu.
Karınlarını deşmişti.
Böylesine korku veren bir lakap, "Karındeşen Jack,"
gazetecilerin rüyasıydı resmen!
Katilin bir adı vardı, artık belirsiz bir figür değildi.
Bir ada kavuşmuştu, "Karındeşen Jack."
SAYGILARIMLA KARINDEŞEN JACK
Fakat polis memurlarının çoğu bu mektubun,
Londra'nın gözü pek gazetecilerinden birinin işi olduğunu düşünüyordu.
Yani mektubu bir gazeteci yazmıştı. Gazetecilik sahtekârlığıydı.
O zaman polis yetkilileri de dâhil birçok insan,
bunu yapan kişinin kimliğini bildiklerine inanıyordu.
Ve bu kişi Merkezî Haber Ajansı'ndan
basın için heyecan yaratmaya çalışan biriydi.
Ben de "Sevgili Patron" mektubunu Karındeşen Jack'in yazdığını düşünmüyorum.
Mektubu aldıklarında
o dönem ortada sağlam bir şüpheli
ya da polisin izlediği düzgün bir ipucu yok gibiydi.
Polisin bir ilerlemeye ihtiyacı vardı, mektubu halka duyurdular.
Mektubu kopyalayıp posterlere koydular, aynı zamanda gazetelerde de yayınlandı.
Mektubu yayınlamak bir hataydı
çünkü "Karındeşen Jack" ismi korkunç derecede uygundu ve popüler oldu.
Ülke çapında bir sürü düzenbaz kalemlerine sarıldı.
Ekim ayı boyunca polisi mektup yağmuruna tuttular,
çoğu "Karındeşen Jack" imzalıydı.
"Karındeşen Jack" imzalı mektuplar yazmak bir hobi hâline gelmişti.
Her mektubun okunup değerlendirilmesi
ve mümkünse yazarının bulunması gerekiyordu.
Sonucunda zaten aşırı yük altında ezilen dedektifler
iyice kırılma noktasına geldiler.
Sonra 30 Eylül'de,
yani "Sevgili Patron" mektubundan birkaç gün sonra,
katil yine ortaya çıkıp bir saatten az sürede iki cinayet işledi.
O gece bizim "Çifte Olay Gecesi" dediğimiz geceydi.
Olay gece saat birde, tam bu noktada gerçekleşti.
Louis Diemschutz at arabasını buranın hemen arkasındaki avluya çekti.
Bir kadının cesedini gördü.
Bu, Karındeşen Jack'in üçüncü kurbanı Elizabeth Stride'dı.
Elizabeth İsveçliydi.
Bir süre çocuklar için dadı ve temizlikçi olarak çalışmıştı.
Sonrasında ne yazık ki fuhşa sürüklendi.
İngiltere'ye 20'li yaşlarında gelmişti
ve daha gelir gelmez de kendini
Brick Lane bölgesinde, oradaki ortak pansiyonlarda bulmuştu.
O eylül ayının sonlarında da
kaldığı pansiyonu temizleyerek birkaç şilin kazanmaya başlamıştı.
Geceleri dışarı çıkıp kazandığı parayı harcıyordu.
POLLY, İLK KURBAN ANNIE, İKİNCİ KURBAN
Ceset bulunduğunda boynunda bir eşarp vardı.
Bir tarafa doğru dolanmış ve çok sıkı bir şekilde düğümlenmişti.
Tam da o eşarpla aynı hizada geniş, pürüzlü bir kesik bulunuyordu.
Katil sanki onu hiza alarak kesmiş gibiydi.
Kadının boğazından süzülüp
köşedeki oluğa akan âdeta bir kan nehri vardı.
Diğer kurbanlarımızın aksine, bunun sadece boğazı kesilmişti.
Parçalama yoktu.
Jack'in Elizabeth'in sadece boğazını kesmesinin nedeninin
avluya gelen at arabasından rahatsız olması olduğuna inanılıyor.
Parçalamanın verdiği tatminden mahrum kalınca
katil, başka bir kurban aramaya gitmişti.
POLLY, İLK KURBAN ANNIE, İKİNCİ KURBAN
45 dakika sonra, Londra Şehri'nde,
Catherine Eddowes'un cesedi Mitre Meydanı'nda bulundu.
CATHERINE EDDOWES 30 EYLÜL 1888'DE - 46 YAŞINDA ÖLDÜRÜLDÜ
Çifte Olay gecesinde,
Catherine Eddowes'un cesedi şu anda durduğum bu yerde bulunmuştu.
Catherine, Wolverhampton'da doğmuştu.
Anne ve babasını kaybedince yetimhanelere yerleştirildi.
Sonunda da Londra'ya taşındı.
Orada da seks işçisi olarak biliniyordu ama belki de bu geçiciydi.
Gece saat 01.45 sularında, memur PC Watkins tarafından bulundu.
Mitre Caddesi tarafından geliyordu.
Meydana doğru ilerledi. Devriye görevindeydi.
Fenerini yere tuttu ve orada bir ceset görünce şoka uğradı.
15 dakika önce ceset falan yoktu.
CATHERINE'İN CESEDİ BULUNDU
O ana kadar en korkunç şekilde parçalanmış olan kurban oydu.
Bu başka bir seviyeydi. Boğazı kesilmişti, karnı yarılmıştı.
Yanaklarına ve göz kapaklarına V'ler çizilmişti.
Kulak memesinin bir kısmı ve burnunun ucu kesilmişti.
Ayrıca katil rahmi ve sol böbreği de alıp gitmişti.
Meydanda yaşayan sadece bir hane vardı.
Polis memuru Richard Pearce ailesiyle orada uyuyordu.
Polis hiçbir şey duymamıştı
ve şaşırtıcı şekilde gece bekçisi de hiçbir şey duymamıştı.
Sanki onu burada bir hayalet öldürmüş gibi.
Catherine, Londra Şehri morguna götürülüp kıyafetleri çıkarılınca
üzerinde bulunan önlüğün kanla kaplandığını gördüler.
Bu normaldi ama önlüğün bir kısmı eksikti, sanki kesilmiş gibiydi.
Catherine'in cesedi bulunduktan sonra bir polis Goulston Caddesi'ni geziyordu.
Saklanan biri var mı diye fenerini kapı girişlerine tutuyordu.
Cinayet silahını arıyordu
ve Goulston Caddesi'ndeki toplu konutların girişinde kan gördü.
Kanın içerisinde de bir parça görünüyordu.
Bu Catherine Eddowes'un Mitra Meydanı'nda cesedinden kesilmiş
önlüğünün bir parçasıydı.
Bazıları önlüğün bir parçasının oraya atılma nedeninin
katilin elini ve bıçağını ona sildiği için olduğunu düşünüyor.
Ama neden özel olarak o kapı, kimse bilmiyor.
Önlük parçasının üzerindeki kan
Catherine'in korkunç yaralarından olabilirdi.
Katil, kadını parçalarken yanlışlıkla kendini kesmiş de olabilirdi.
Ne yazık ki o zamanlar kan grupları bilinmiyordu,
yani tamamen işe yaramazdı.
Karındeşen Jack mektuplarının çoğunda
polise vücut parçası gönderme tehdidi vardı.
Elizabeth ve Catherine'in öldürüldüğü Çifte Olay'dan iki hafta sonra,
George Lusk adında bir mahalleliye bir mektup geldi.
16 Ekim akşamı yemek masasında oturmuştu
ve akşam postasıyla küçük bir paket geldi.
Paketi açtı, içinde cehennemden gelen bir mektup vardı.
CEHENNEMDEN
Pakette mektupla birlikte yarım bir insan böbreği bulunuyordu.
George Lusk,
Whitechapel Mile End Halk Komitesi'nin başkanıydı.
Geceleri dışarı çıkıp sokaklarda devriye gezer
ve şüpheli gördüklerini gözetim altında tutarlardı.
Bay Lusk'ın evine gelen mektupta şöyle yazıyordu,
"Bay Lusk, size bir kadından aldığım bir böbreğin yarısını gönderiyorum.
Sizin için sakladım.
Diğer yarısını da kızartıp yedim. Çok lezzetliydi.
Biraz daha beklerseniz
size böbreği çıkarttığım kanlı bıçağı da gönderebilirim.
İmza, 'Yakalayabilirsen yakala Bay Lusk'".
Açıkça yamyam olduğunu söylüyordu
ve kurbanın böbreğinin bir parçasını yediğini anlatıyordu.
Korkunç.
Lusk mektubuyla birlikte,
polis içinde, bunun Catherine'in böbreği olup olmadığı konusunda tartışma çıktı.
O dönem farklı tıbbi görüşler vardı tabii.
Böbrek doğruydu gerçi.
Sol böbrekti ve Catherine'in de sol böbreği alınmıştı.
Bu gerçekten Catherine'in böbreğiyse o zaman bu mektup gerçek demekti.
Yüzde 50 ihtimal vardı.
Ben şahsen hep Lusk mektubunun gerçek olduğuna inandım
ama diğerleri aynı fikirde değildi.
Bunun katilden gelen tek gerçek mektup olduğunu söyleyenler var.
Ben öyle düşünmüyorum.
Bence bu muhtemelen bir tıp öğrencisinin şakasıydı.
Tıp öğrencilerinin, organları almasına sık rastlanıyordu.
Fakat herkes bu Karındeşen Jack dehşetinin bağımlısı olmuştu.
Neredeyse bir saplantı hâline gelmişti.
İnsanlar "Ben de dâhil olmalıyım" diyordu.
Ekim 1988'de,
polis, tüm Whitechapel'ı ev ev gezerek arama yapmıştı.
Birkaç yüz ev aranmış, bin kişi sorgulanmıştı.
Ama gerçekten de ellerinde pek bir ipucu bulunmuyordu.
1888'de polisin soruşturmada sahip olduğu olanakların
çok kısıtlı olduğunu da unutmamak gerek.
Parmak izi gibi basit bir şey bile yoktu, güvenlik kameraları da yoktu tabii.
Olsaydı farklı bölgeleri izleyebilmeleri mümkün olurdu.
Yani tüm polis soruşturması o bölgenin aranmasına dayanıyordu.
Orada işe yarayabilecek bir ayak izi var mıydı?
Ama geleneksel suç tespit etme yöntemlerinin hiçbiri işe yaramıyordu.
"Şunu gördüm, bunu gördüm" diyen tanıklar vardı
ama katili görüp görmediklerini bilmiyoruz.
Boyunun 1,65 ya da 1,70 civarında olduğu söyleniyordu
ama o dönem erkeklerin ortalama boyu zaten öyleydi muhtemelen.
NE ZAMAN DURACAK?
20'den 40'a kadar farklı yaşlar, farklı kıyafetler söyleniyordu.
O dönem görgü tanıklarıyla ilgili en büyük sıkıntı,
aydınlatmanın zayıflığıydı.
Gece iki, üç gibi oluyordu, karanlıktı, aydınlatma azdı.
Ne kadar görebileceklerdi?
Çoğu zaman, tanıklar istemeden de olsa tariflerinde yanılıyorlardı.
Ne yazık ki kimse Karındeşen Jack'in neye benzediğini bilmiyordu.
Bu aşamada polis tüm Doğu Yakası'nı tarayıp
katili arıyordu.
Karındeşen'i yakalamak için
kılık değiştiren bir sürü insana da rastlandığı oluyordu.
Katili tuzağa çekmek için
üç tıp öğrencisinin yem olarak kullanıldığını biliyoruz.
Doğu Yakası'nda kadın kılığında dolaşan erkekler vardı.
Karındeşen Jack saldırır da onu yakalayabilirler diye umuyorlardı.
Kadınlar silahlanmaya başlamıştı.
Elinde bıçak, silah, makas falan olan kadınların fotoğrafları var.
Sokağa çıkmak zorunda olan kadınlar bunlar.
Gidecek yerleri yok. Dört sent yatak parası bulmaları lazım.
Ama öyle korkunç bir durum ki bu,
bir sonraki müşterin son müşterin olabilir.
Ekim ayı hiç cinayet işlenmeden geçmişti.
Bunun en büyük nedeni bölgede artış gösteren polis varlığıydı.
9 Kasım'daki bir sonraki cinayete kadar hiçbir şey olmamıştı.
Bu şu ana kadarki en kötü cinayetti.
Mary Jane Kelly 20'lerinin ortasındaydı, tüm kurbanlar içinde en genciydi.
Diğer kurbanlar gibi de para bulması gerekiyordu,
bu yüzden de hayat kadını olarak çalışıyordu.
Whitechapel'da kendine ait bir odası vardı.
Thomas Bowyer adında bir adam Mary Jane Kelly'den kira almaya gelmişti.
Kapıyı çaldı. Ses gelmedi.
Yan taraftaki kırık cama doğru eğildi.
Perdeyi açtı ve korkunç bir manzarayla karşılaştı.
Kesinlikle şok ediciydi.
Kilitli bir odada çalışma fırsatı bulunca katil her istediğini yapabilmişti.
Cesedin içi tamamen boşaltılmıştı.
Yüzü tamamen kesilmiş, göğüsleri alınmış hâlde yatakta yatıyordu,
bağırsakları her yere dağılmıştı.
İçeride öldürülmüştü.
Aslında içeride öldürülen tek cinayet kurbanı oydu.
9 KASIM 1888'DE ÖLDÜRÜLDÜ
Polis yataktaki cesedin resmini çekti.
Elimizdeki en eski suç mahalli resimlerinden biri.
Cesedin insana benzer hâli bile kalmamıştı, berbat bir şeydi.
Üç parça et kesip komodinin üzerine koymuştu.
Maktulün karın bölgesinin birkaç yerinden parçalar çıkarıp
onun etrafına yerleştirmişti.
Bunlar yetmezmiş gibi, kalçasındaki etleri de sıyırıp
uyluk kemiğini açığa çıkarmış
ve sonra da kalbini kesip çıkarmıştı.
Ama ne yazık ki Mary Jane Kelly'nin kalbi hiç bulunamadı.
POLLY, İLK KURBAN ANNIE, İKİNCİ KURBAN
Emniyet teşkilatında görevli cerrah Dr. Thomas Bond,
Mary Kelly'nin otopsisini maktulün odasında yaptı.
Mary'nin saldırıya uğradığı sırada
uyuyor olabilirmiş gibi göründüğünü söylediler.
Teşkilatın o dönemki Müdür Yardımcısı Sör Robert Anderson,
Dr. Thomas Bond'un beş cinayetle ilgili fikrini aldı.
Anderson ona geçmiş soruşturma raporlarını yolladı.
Mary Nichols, Annie Chapman, Elizabeth Stride ve Catherine Eddowes'un.
Dr. Bond'un sadece Londra'da değil, ülke çapında
1870'lerin ve 1880'lerin en meşhur vakalarının bazılarında
danışmanlık yaptığı biliniyordu.
Yıllarca emniyet teşkilatı için çalıştıktan sonra,
katillerin ruh hâliyle ilgilenmeye başlamıştı.
Cinayetin sadece fiziksel ve tıbbi tarafına odaklanmıyor,
nasıl işlendiğini de anlamaya çalışıyordu.
Dr. Thomas Bond
muhtemelen bir seri katilin profilini çıkartan ilk kişidir.
10 Kasım tarihinde emniyet teşkilatına bir rapor sundu.
Bu bugünkü Karındeşen algımızı şekillendiren bir rapordu diyebiliriz.
"VAKALARDAKİ PARÇALANMALAR AYNI"
Bond cinayetler arasındaki benzerlikleri anlatıyordu.
Bunun sürpriz bir saldırı olduğunu, kurbanların bunu beklemediğini söylüyordu.
Kanıtların gösterdiğine göre, katil bir şekilde
kurbanlarını çok çabuk alt edip onları bilinçsiz hâle getirebilmiş.
"…KADINLAR KARŞI KOYAMAMIŞLAR."
Dr. Bond'un raporunda ortaya attığı fikir,
kurbanların yerde yatarken öldürüldükleriydi.
Bu güvenilir bir çıkarımdı
çünkü kurbanların boyunlarında parmak izleri bulunmuştu.
Bu da kendilerini kaybedene kadar boğulduklarını gösteriyor.
Yere yatırılmışlar ve sonra da boğazları kesilmiş.
Parçalamalar da ölümden sonra yapılmış.
Tabii 1880'lerde,
bugünkü bildiğimiz anlamda bir seri katil konsepti yoktu.
1970'lere kadar
"seri katil" terimi deyim yerindeyse henüz icat edilmemişti.
Fakat 1888'de
halk, ortada belli bir sebep olmadan cinayet işleyen insanlar olabileceğine
inanmak istemiyordu açıkçası.
O yüzden basın ve halk akıllarına yatan bazı şüpheliler buldu.
Deli bir doktor,
bir ebe,
bir kasap.
Sırf Karındeşen Jack'in sahip olduğu çeşitli becerilere sahipler diye.
Kasapların anatomi bilgisi vardı ama cerrahi becerileri pek bulunmazdı.
Doktorlarda ikisi de vardı tabii.
Ama o dönemki doktorlar,
katilin cerrahi beceriye ve anatomi bilgisine
sahip olup olmadığı konusunda hemfikir değillerdi.
İnsan vücudundaki çeşitli şeyleri kesip çıkartabildiğine göre
vücutta neyin nerede olduğunu biliyor gibi görünüyordu elbette.
Üstelik bazı vakalarda, neredeyse tamamen karanlıkta çalışmıştı.
Bence bunu yapabilmesi için
bir dereceye kadar bilgi ve beceriye sahip olması gerekiyor.
Cinayetlerin hırsızlık için işlenmediğini biliyoruz.
İntikam için de değildi.
Maddi kazanç için değil, kıskançlıktan değil, sarhoşluktan değil.
Tamamen o parçalama işleminin verdiği tatminden dolayı yapılmıştı.
Her vakada parçalamaların şiddeti giderek artıyordu
çünkü o alt seviye parçalamalar
katilin aradığı heyecanı sağlamada yeterli gelmiyordu.
Tamamen cinsel heyecan maksatlı yapılmışlardı.
Böyle bir sebebe ya da saldırganda bu tarz bir zihinsel bakış açısına
daha önce hiç bakılmamıştı.
Raporunda Bond ayrıca
katilin karakterinin nasıl olduğuna dair fikrini de belirtiyor.
Sessiz, saygın bir adamdı, muhtemelen düzgün bir şekilde giyiniyordu.
Nasıl yaşadığından da bahsediyordu.
Muhtemelen kendine ait bir odası vardı,
dinlenebileceği, kendini temizleyebileceği bir oda.
Gelirinden bile bahsediyordu.
Ya emekli maaşı ya da düzenli geliri olduğunu söylüyordu.
Ailesiyle yaşadığını söylüyordu. Ailesi onu koruyor olabilirdi.
O zamanlar birçok insan Karındeşen Jack'in delinin teki olduğunu
ve bu yüzden sokaklarda
ağzından köpükler saçarak şeytani bir görünüşle yürüdüğünü
düşünüyordu.
Hayat kadınları akıllıydı tabii ve böyle görünenlere yaklaşmayacaklardı.
Sanırım Karındeşen Jack'in meçhul bir saldırgan olarak
geç saatlerde ıssız sokaklarda
silindir şapka ve siyah çantasıyla dolaştığı fikri
100 yılı aşkın süredir zihnimizde yer eden bir imaj.
İlk sessiz filmlere baktığınızda,
raylara bağlanmış, tehlikede olan bir kadın varsa
bunu yapan kötü adam hep silindir şapkalı, siyah pelerinlidir,
genelde bıyığı da olur.
Tam da Karındeşen Jack'in zihinde beliren görüntüsü.
Korkunç suçlar işleyen fail kalıbına da tam olarak uyuyor.
Siyah çanta meselesi
Elizabeth Stride cinayetine yakın görülen bir adamdan geliyor.
Adam siyah bir çanta taşıyormuş.
Ama aslında iş için gittiği bir yerden eve dönüyormuş.
Masum olduğunu gösteren sağlam tanıkları vardı
ama siyah çanta unutulmadı.
Silindir şapkalı, deri çanta taşıyan ve pelerin giymiş bir Karındeşen Jack
o dönemler Londra'nın Doğu Yakası'nda kabak gibi belli olurdu bence.
Gerçek Karındeşen Jack
sokaklarda kimse tarafından fark edilmeden yürüyebiliyor olmalıydı.
Bir de o dönem bölgede bir sürü mezbaha vardı
ve sabah erken saatlerde kanlı kıyafetleriyle yürüyen
insanlar görmek gayet yaygındı.
Mary Kelly'nin öldürülmesinden sonra sıra dışı bir şey oldu.
Üzerinden bir sürü zaman geçmesine rağmen cinayetler devam etmedi.
Katil neden durmuştu ki?
Mary'ye yaptığı korkunç parçalamalar kana susamışlığını tatmin mi etmişti?
Cinayetler bittiyse katile bir şey olmuştu.
Ölmüş müydü?
Ülkeyi terk etmiş, tatile gitmiş, başka bir suçtan hapse atılmış olabilirdi.
Bazı insanlar sağlığının kötü olabileceğini varsaydılar.
Onun denizci olabileceğini düşünenler de vardı.
Cinayeti işle, sonra da gemiye atlayıp ortadan kaybol.
Cinayet işlemek için neredeyse mükemmel bir yöntemdi.
Tabii bir de akıl hastanesi teorisi vardı.
Katil akıl hastanesine kapatıldığı için cinayetler sona ermişti.
Soruşturmanın ilk aşamalarında, polisin çok fazla şüphelisi vardı.
Polis, şüphelinin birini bırakıp bir diğerini alıyordu âdeta.
TUTUKLANDI
Bir şekilde olayda adı geçen herkes,
şüpheli davranan ya da görgü tanığının gördüğü birine benzeyen herkes
hikâyesini kanıtlamak zorundaydı.
Yıllar içinde, kendince nedenlerle
kendi araştırmalarını yapan ve kendi şüphelilerini bulanlar oldu.
Ciddiye almaya değerse yalnızca bir avuç şüpheli vardı.
Polis dosyalarındaki bir şüpheli Montague John Druitt idi.
Druitt, Güney Londra'da bir avukattı ama aynı zamanda öğretmendi de.
Kasım 1888 civarında işinden kovulmuştu.
Cesedi 1888'in son gününde Thames Nehri'nin yüzeyinde bulundu.
Cinayetler durduğunda,
polisin düşündüğü bir şey de adamın intihar ettiğiydi.
Mary Kelly cinayetinden hemen sonra gerçekleşen tüm intiharlara bakıyorlardı.
Öne çıkan bir intihar da Montague John Druitt'inkiydi.
Polis raporlarına göre,
kendi ailesi de katilin o olduğunu düşünüyormuş.
Ağabeyi, bir süreliğine akli dengesinin yerinde olmadığını belirtmişti.
"Delireceğim, ölsem daha iyi" yazan bir not bulmuş.
Ama Druitt'in, Whitechapel'ı ziyaret ettiğini gösteren kesin kanıt yok.
Cinayet gecelerinde kadınların yanında onu gören de olmamış.
Bu, o senenin sonunda
Thames Nehri'nde boğulmuş hâlde bulunmasına dayanıyor sadece.
Dr. Francis Tumblety de en ilginç şüphelilerden biriydi.
Cinayetlerden tutuklanan tek şüpheli oydu.
Mary Kelly cinayetinden hemen önce.
Amerikalıydı ve kefaletle serbest bırakılmıştı.
Duruşmaya hiç çıkmayıp Amerika'ya geri dönmüştü.
Tumblety, New York'a gidince röportajlar vermeye başlamıştı.
"Katil olma şüphesiyle tutuklandım" falan diyordu.
Tumblety "Ben de herkesin yaptığını yaptım" dedi.
"İlgimi çekmişti, cinayetlere bakmak için o bölgeye gittim."
Bir şekilde de kendini
Karındeşen Jack cinayetlerini işlediği şüphesiyle tutuklatmıştı.
Ama tabii katilin o olduğunu gösteren hiçbir kanıt yoktu.
Tumblety ve Druitt'ten sonra son baş şüpheli de
sadece Kosminski adında biriydi.
Kosminski ismi polis dosyalarından gelmiş gibi görünüyor.
Onu akıl hastanesine kapatılan bir Polonya Yahudisi olarak tanımlıyorlar.
Kosminski kimdi bilmiyoruz.
Ama bir arama yapıldı
ve akıl hastaneleri kayıtları kapsamlı bir şekilde taranıp
Kosminski ismine bakıldı.
Ve bulunan tek kişi de Aaron Kosminski adında bir adamdı.
Aaron Kosminski, Whitechapel'da yaşıyordu.
Genç bir Polonya Yahudisi'ydi.
Ama 1891'e kadar akıl hastanesine girmemişti.
Mary Kelly öldürüldükten üç yıl sonra hâlâ Whitechapel'daydı.
Bu, şüphelinin son cinayetten hemen sonra
ortadan kaybolduğu teorisine bu yüzden pek uymuyordu.
Sör Robert Anderson ve Başkomiser Donald Sutherland Swanson,
dosyadaki en yüksek rütbelilerdi.
Her ikisi de katilin Kosminski olduğunu düşünüyorlardı.
Anderson ve Swanson
tüm şüphelilerin aleyhindeki delilleri biliyordu.
Kosminski'nin aleyhine olan deliller, diğerlerinin aleyhine olanlardan güçlüyse
Karındeşen Jack şüphelileri listesinde üst sırada olmalı.
Fakat sorun şu ki
onların akıllarındaki Kosminski'nin
Aaron Kosminski olduğundan hiçbir şekilde emin olamayız.
Yıllar içinde sürekli daha fazla şüpheli çıktı
ve çeşitli teoriler ortaya atıldı.
Johnny Depp filmi Cehennemden Gelen
ve Michael Caine'in 1988'de çektiği televizyon dizisi
Karındeşen hikâyesinin en çok bilinen iki kurmaca uyarlamasıdır.
İkisi de Sör William'ı Karındeşen olarak gösterdi.
Gördüğünüz tüm filmlerde katil olduğu iddia edilen Sör William Gull
1970'lerden beri Kraliyet Komplo Teorisi'yle anılıyor.
Bu teoriye göre,
Kraliçe Victoria'nın torunu Prens Albert Victor'ın
Doğu Yakası'ndan bir fahişeden bir çocuğu olmuştu.
Küçük bir kız, Alice.
Alice'in dadısı Mary Jane Kelly'ydi. Mary Jane'in dört dostu vardı.
Polly Nichols, Annie Chapman, Elizabeth Stride, Catherine Eddowes.
Birlikte, bebek hakkındaki gizli bilgiyle Kraliyete ve hükûmete şantaj yapmışlardı.
Bu yüzden kraliyet doktoru Sör William Gull da
sırrı sonsuza dek korumak için onları bulup öldürmek için gönderildi.
Bu teorinin sıkıntısı şu, Sör William Gull 1887'de felç geçirmişti.
Whitechapel'da dolaşıp bu cinayetleri gerçekleştirecek
fiziksel yeterlilikte değildi.
Sör William asla bir şüpheli olmadı.
Adı herhangi bir polis dosyasında, güncel evraklarda,
bu vakayla ilgili güncel hiçbir belgede geçmiyor.
Tabii ki bu teori tamamen çürütülse de akıllarda yer edindi.
Birçok insan, o dönem hayatta olan herhangi birini suçlayabiliyor.
Bence birçok insan gerçek bir kanıt olmadan suçlandı
çünkü ne yazık ki çok az kayıt vardı.
Birçok kişi Karındeşen Jack cinayetlerinin 1888 sonbaharında işlendiğini düşünüyor.
Beş kurbanın ölümü birkaç hafta içerisinde olmuştu.
Fakat "Whitechapel Cinayetleri" olarak geçen
ve 1888'den 1891'e kadar uzanan bir polis dosyası daha var.
Beş kurbandan da daha fazlasını içeriyor.
Whitechapel Cinayetleri dosyasındaki kurbanların
kaçının Karındeşen tarafından öldürülmüş olabileceğini bilmiyoruz.
"Şüpheliler dosyası" dediğimiz bir dosya vardı.
Karındeşen olayıyla ilgili sorgulanan
ve kısa bir süreliğine şüphelenilen kişilerin olduğu.
O dosya kayıp ve yerini ya da ona ne olduğunu bilmiyoruz.
1880'leri takip eden yıllarda, hatta 1890'lara kadar,
polislerin belgeleri incelemesine izin verildiği biliniyordu.
Görünüşe göre o andan itibaren, hatıra avcıları tarafından
bazı sayfalar veya raporlar, kurbanların fotoğrafları falan
yavaş yavaş içinden alınıp götürülmüş.
Bond'un raporu birkaç yıl boyunca kayıptı
ama sonra emniyet teşkilatına isimsiz olarak geri gönderildi.
"Sevgili Patron" mektubu kayıptı.
Neyse ki o iade edildi.
Kurbanların bazı fotoğrafları da
geçtiğimiz birkaç yıllarda yeniden bulundu.
Yapboz yapmak gibi.
Elinde bir sürü parça var
ama o parçalardan bazıları o yapboza uymuyor.
Sen de bir resim oluşturan parçaları bir araya getiriyorsun.
Sonra ortaya bir resim çıkıyor ama resimde eksik olan parçalar var.
Bir suç tarihçisi olarak
"Bunu yapan kişi budur" diyememek sinir bozucu.
Daha da önemlisi,
bu cinayetleri kurbanların aileleri ve torunları için çözememek
çünkü onlar hâlâ hayattalar.
Daha çok insan araştırdıkça daha çok gerçek gün yüzüne çıkıyor
ve gerçekler gün yüzüne çıktıkça hikâye de gelişiyor,
ilerliyor ve farklı şekiller alıyor.
Hiç gideceğini sanmadığınız yönlere doğru gidiyor.
Tabii Karındeşen'in kim olduğunu bilmek isteriz.
Yani gizemin sonu bu. Öğrenmek şahane olurdu.
Bizim istediğimiz yeni herhangi bir bilgi, insanların elinde olan herhangi bir şey.
İnsanların tavan aralarında ya da bodrumlarında belgeler olabilir.
Bir yerde, bu dosyayı daha ileriye götürebilecek,
hatta çözebilecek bir şeyler olduğuna inanıyorum.
Bir gün biri bir sandık açar, bir kasa açar
ve içinden Karındeşen Jack'i gösteren bir delil çıkabilir.
Ama bu olana kadar hâlâ gizemini koruyacak.
KARINDEŞEN JACK CİNAYETLERİYLE İLGİLİ BELGE YA DA KANITINIZ VARSA
UNSOLVED.COM'A GİDİN
Alt yazı çevirmeni: Reşat Bir