Masz piękny parasol.
-Dr Mills. Dr Budlong. -Morosini, Carvalho, proszę ze mną.
Jeśli myśli, że znów uda mu się popsuć aparaturę, to nas nie docenia.
-Uważa się za geniusza? -Tak, ale to ja byłem ulubieńcem mamy.
-Ostatni raz ostrzegam. -Nie pozwolę, by klistron przekroczył 300.
Poprzednio też pan tak mówił, a potem doszedł pan do 350.
Wie pan, ile kosztuje naprawa klistrona?
Wiem, dr. Budlong. Bardzo mi przykro. To się już nie powtórzy.
Ma pan moje słowo.
Proszę się nie martwić. Nie może wysadzić pańskiego klimana, czy jak mu tam.
Wieczorem jest impreza u Minglesa.
Wie pan, co to oznacza?
Co?
Darmową wyżerkę.
Śmietankę sekretarek i kosmetyczek.
Muzykę XX wieku.
Wygląda pan na rozsądnego człowieka. Wierzy pan w życie na innych planetach?
-Dla mnie nie ma życia nawet tutaj. -Właśnie.
Pański brat chce wysłać sygnał do miejsca tak odległego,
że dotrze on tam za 92 lata, a wróci do nas za następne 92.
92 lata? Steve, już jesteśmy spóźnieni.
Właśnie. Tam niczego nie ma, dr. Mills.
Jesteśmy jedyni.
Proszę nie przekraczać 300, bo obetnę panu fundusze.
Skoro dr Strangelove sobie poszedł, chodźmy na przyjęcie do Minglesa.
Dziś nie mogę, Ron.
Pada.
Mam inne plany. Chcę dotrzeć tutaj.
Obłoki Magellana. To brzmi jak marka damskiej bielizny.
Obłoki Magellana to nazwa sąsiednich galaktyk.
Chcesz wysłać sygnał do innej galaktyki?
Nie można tego zrobić.
Trzeba by przekroczyć prędkość światła. To niemożliwe.
Na tym ekranie nic się nie zmieni. Obserwuj ten.
Podobają mi się te Obłoki Magellana.
Tam nie możemy dotrzeć, Ron.
Ale jeśli piorun zwiększy moc klistrona,
będzie można wysłać sygnał poza Układ Słoneczny.
Przynajmniej teoretycznie.
Rozumiem. Dzięki. Powiedz mi coś, czego nie wiem.
Czy to nie może zaczekać? Sekretarki uwielbiają darmową wyżerkę.
Reflektory są na osi przez 10 dni raz na 19 miesięcy.
Ta burza z piorunami to idealne warunki.
Dla takich jak my.
Kiedy ostatnio umówiłeś się z kobietą?
W styczniu '86. Nie, w marcu '86.
Zabrałem dr Elizabeth Conway na film o komecie Halleya.
Wspaniała.
-Widziałeś? -Jasne, parę razy.
Jak to możliwe, że jesteśmy braćmi? Mamy zupełnie odmienne geny.
-Nie przekraczać 300 kilowatów. -Cześć.
Dobra. Dziękuję. Miłej zabawy.
Nie ma czasu na mierzenie częstotliwości. Obniżymy o trzy centymetry.
Obniżymy?
Deszcz leje. Moknę!
To marynarka od Ralpha Laurena!
Ona cuchnie.
Po prostu wspaniale.
Przemoczony i cuchnący. Wszystkie na mnie polecą.
Śmierdzi rybą?
To ja!
-Pomóż mi obrócić talerz. -Gdzie ma uderzyć ten piorun?
Dokładnie tu.
Tu?
Omal nie trafił w mój but.
Przepraszam.
Cała moc.
Nienawidzę tego. Co to za dziwadło?
Klistron. Potencjał 400 megawatów z oscylacją 60 gigaherców.
Dlaczego nie zaniesiemy tego do Minglesa?
Bezużyteczne śmieci.
Zostało nam już tylko przechwycenie błyskawicy.
Świetnie. Spróbujmy z piorunem.
-Czy to ważne? -Tylko gdy zadziała.
Głęboki oddech. Napiąć mięśnie.
Jak długo to potrwa? Kobiety nie lubią czekać samotnie.
Przygotuj system.
Teraz!
-Udało się! -Zobacz!
Idzie! Wspaniale!
Co się dzieje?
Steve! Co się dzieje?
Mills!
Co się dzieje?
Klistron!
Alarm w sektorze drugim.
Pożar w laboratorium!
Czuję się dobrze.
To cudowne!
Co?
Mój Boże!
Wyszedłem nie tylko poza Układ Słoneczny, ale nawet poza galaktykę.
To znaczy, że przekroczyliśmy prędkość światła.
Jak to możliwe?
Jedenaście sekund do końca.
Punkt. Mills robi unik w lewo. Okrąża Magic Johnsona.
Wpycha Kareema w maszynę do popcornu.
Dlaczego nie potrafię robić wsadu? Czy proszę o tak dużo?
Wyszedłeś z galaktyki i wyrzucili cię?
Zwiększyliśmy moc klistrona za pomocą pioruna.
Wysiadły wszystkie telemetry i monitory.
Więc nie ma dowodu.
To niesprawiedliwe.
Co teraz zrobimy?
Może będę musiał postarać się...
O co?
O posadę nauczyciela.
To łatwe. 16 kandydatów na etat.
Mogę częściej pilnować dzieci.
Albo roznosić gazety.
Dziewczyny już się i za to biorą?
To jest piękne.
Dwieście miliardów gwiazd w naszej galaktyce.
Tam jest moje prawdziwe biuro.
Szkoda, że mama nie dożyła dnia, gdy wyszedłeś poza galaktykę.
Zaprosiłaby na szampana całą dzielnicę.
Może spotkasz kogoś takiego jak ona?
Nie wiem, Jess.
Znalezienie takiej kobiety jest równie trudne,
jak udowodnienie życia na innej planecie. Jedna szansa na 16 miliardów.
Co mamy na kolację?
Paluszki rybne. Placek z owocami.
Mrożona pizza. Co jeszcze możemy wsadzić do kuchenki mikrofalowej?
A ty co powiesz, Dave?
Zobaczymy dzisiaj Syriusza?
Wiesz, że nazywają go też Gwiazdą Psa?
Chodź tutaj.
-To bardzo mała planeta. -Połowa naszej, ale bardzo aktywna.
-Poznałaś ją gruntownie? -Oczywiście.
Nasze badania są wnikliwe.
Nauczę cię wszystkiego w 20 minut.
30 prędkości światła. Zbliżamy się do 35.
To rekordowy lot. Nie wierzyli, że dolecimy tak szybko.
Patrz, to Saturn.
-Zatrzymamy się tu w drodze powrotnej? -Może.
Neptun nie mieści mi się w kadrze.
Zaczekaj. Już mam.
Neptunianom to się nie spodoba.
Zobaczmy teraz.
Patrz, co się stało z Neptunem!
-Spóźnimy się na przyjęcie wujka Rona. -Spójrz na Neptuna.
Nie skończyłem oferty dla M.I.T.
-Chodźmy. -Nie cierpię bałaganu w kosmosie.
Załóż to.
Patrz. Nigdy nie działają.
Żywotność żarówek wynosi 10 minut.
-Wyrzucę ją. -To nie żarówka, to przełącznik.
Miałeś go naprawić.
Jesteś niemożliwy, tato.
Mamy jakieś skarpetki?
Wiedziałem, że mam zapasowe. Suche.
Piekę je od wczoraj.
Spójrz na mnie, tato. Zauważyłeś coś?
Założyłam stanik.
Niemożliwe! Masz dopiero 13 lat!
Mój Boże!
Masz 13 lat.
Stanik?
Dobrze dobrałaś rozmiar ramiączek?
Miseczek. Tak, najmniejszy.
Gdzie ja byłem?
Jak mogę się nauczyć wszystkiego w sześć minut?
To bardzo zacofana planeta.
Mondschein 40 to najnowocześniejszy sprzęt badawczy w północnym kosmosie.
Musisz być najbardziej atrakcyjną kobietą na tej planecie.
Dla pięknej kobiety mężczyźni tracą głowy,
zdradzają ojczyznę i sprzedają ostatnią koszulę.
Głupota.
Będę musiała jeść?
Nie. Zostaniemy tam tylko 24 godziny.
To najważniejsze zadanie, jakie kiedykolwiek otrzymałyśmy.
Nie czuję się dobrze przygotowana.
Ty jesteś znawczynią Ziemi.
A ty Szefem Misji Międzygalaktycznej. Znasz wytyczne Rady.
Jestem tylko twoim doradcą.
Badania są na pewno właściwe?
Mondschein 40 nigdy się nie myli.
Do dzieła.
Częstujcie się.
Kimberly.
-Znasz mojego brata, Steve'a? -Nie.
Musisz na niego uważać. W sensie pozytywnym.
Jest delikatny jak wróbelek.
Masz coś na wardze.
To sos.
Uważam, że nitka dentystyczna jest ważna.
Rano, po przebudzeniu, nie idę od razu do łazienki.
Najpierw czyszczę zęby nitką.
Wspaniale.
Zaczynam myśleć, że mnie unikasz, Ron.
Cześć.
Dr Steve Mills?
To ten, co tańczy z córką.
Przekąskę?
Dziękuję. Cudowne.
-Dr Steve Mills? -Tak.
Poda mi pan częstotliwość sygnału?
Którego?
Bez żartów. Czerwony to pański ulubiony kolor.
Ulubione danie - lasagne, a rockowiec - Pink Fred.
Prawdę mówiąc, wolę zielony, mam alergię na makaron,
a mój ulubiony rockowiec to Rachmaninow.
To pan tak twierdzi.
Pink Floyd, a nie Pink Fred, prawda, Jessie?
Pink Fred to pseudonim.
Proszę mi to potrzymać.
"Jesteśmy Monkees
"Powiadają, że się wygłupiamy
"Jesteśmy zbyt zajęci śpiewaniem, by się tym przejmować"
Co?
Wiesz, co ludzie mówią? "Teraz Nixon!"
Znowu?
Dobra.
Do zobaczenia, stary.
Podoba mi się twoja łódź, żeglarzu.
Ostatni raz złamałeś mi serce.
Moje też złamałeś ostatni raz.
Zimno mi w ręce, macie szpinak?
"Jestem marynarz Popeye
"Silny jak dąb, bo biorę szpinak na ząb
"Jestem marynarz Popeye Tra-ta-ta"
"To dla ciebie małe piwo."
Laleczka!
Podasz mi teraz częstotliwość sygnału?
Chcesz nadać ćpun-telegram?
Bis! Bis!
To jakiś koszmar.
Badania były błędne. Jedzenie było niedobre!
Sukienka jest dziwaczna. A to co?
Kapelusz za duży. Wygadywałam same głupoty.
Chwileczkę. Nie obwiniaj mnie za wszystko.
Nie mówiłam ci, że używają szpinaku do ogrzewania rąk.
Kto to był, tato?
Nie wiem.
Trochę mi jej szkoda. Chyba nikomu się nie spodobała.
A tobie?
Jak teraz skłonimy dr. Steve'a do wysłania sygnału?
Myśli, że jestem stuknięta.
Uspokój się.
Musisz tam wrócić.
Ty też...
Ciężka atmosfera.
Przepraszam za moje zachowanie.
Dlaczego? Było bardzo zabawnie.
Myślałem, że to było zainscenizowane.
Wierz mi, będą opowiadać o tym wnukom.
Wysłałeś w ostatnich dniach jakiś interesujący sygnał,
który mógł dotrzeć do innej galaktyki?
Tak.
I co się stało?
-To złożony problem. -Zaufaj mi.
To najpiękniejsza kobieta, jaką w życiu widziałem.
To znaczy, druga w kolejności.
Trzecia.
Paskuda.
Rozsadziłem cały system,
z telemetrami włącznie. Chłopcy z armii się wściekli,
bo używają ich do wykrywania rakiet.
Pewnie majtki ci opadają z nudów.
Nie. Są na miejscu.
-I co się stało, dr. Steve? -Naprawdę nie wiem.
Musiałem coś zrobić w laboratorium.
Czegoś nie zauważyłem albo zapomniałem wcisnąć klawisz.
Pokaż mi, co zrobiłeś.
Pokaż mi swoje laboratorium.
Nie mogę. Wylali mnie.
Trochę zmarzłam. Mogę...
ogrzać ręce w twoich kieszeniach?
Już lepiej.
A więc, Celeste,
skąd pochodzisz?
Z niby-landii.
Z Holandii?
Nie, z niby-landii.
Jesteś świetnie umięśniony, jak na astronoma.
Teraz masz mnie w garści.
Nie mogę wrócić do laboratorium.
Zaraz się pocałują!
Czy on potrafi?
Oczywiście. Widziałam, jak to robił w 1983.
Jestem parszywą owcą.
Przepraszam na chwilę.
Nie powinnam się tak ubierać, prawda?
Bardzo ładna sukienka.
Co się nosi?
Dzięki. Nie zapomnę tego.
Potrzymaj.
Co robisz?
Muszę się przebrać.
Proponuję bardziej odpowiednie miejsce.
Tylne siedzenie mojego samochodu.
Już. Przebrałam się.
Może tak być?
Aż ślinka leci.
Przykro mi, dr. Mills. Dr Budlong zabronił nam...
wpuszczać pana do budynku.
Zostawiłem coś w biurze. Piórnik z flamastrami.
Jestem z ONDO. Ośrodek Naukowy Departamentu Obrony.
Przyszłam na inspekcję.
Pani legitymacja?
Proszę.
Widzi pan? Departament Obrony.
DEPARTAMENT STANU
STUDIO NAGRANIOWE COLUMBIA
Ona jest z ONDO.
A ja jestem z nią.
Przyrządy są ustawione tak samo. Niczego nie zmienili.
Dr. Steve, to jest tylko teleskop Jansky'ego.
Kiedyś uważano go za złożony.
Kiedyś?
Trzeba było go znacznie wzmocnić.
Gdzie klistron?
Muszę sprawdzić, co z nim zrobili.
-Dobry wieczór, Olaf. -Dobry wieczór.
Dobrze, że dr Mills do nas wrócił.
-Jak to? -Jest w swoim laboratorium.
W laboratorium?
Nie ma dość mocy, by przebić się przez nasze ekrany ochronne.
Wiadomo, jak działają reflektory.
Nie będą w stanie uzyskać takiej mocy przez następne sto lat.
Więc jak tego dokonali?
Skoro nawet nie rozumieją Stonehenge.
On musi coś ukrywać.
Dr Steve kłamie.
Kim pani jest?
Kto? Ja?
Co pani tu robi?
Gdzie jest Mills?
Proszę się nie zbliżać do aparatury.
Muszę jechać do domu.
Do domu na pyszne jedzonko.
Trzymaj się poręczy.
Witaj w moim biurze.
Numer nadajnika KD113B.
Niczym się nie wyróżnia, ale jest mój.
Zastanawiałeś się nad skutkami inwazji innej galaktyki?
To nie była inwazja.
Tamta galaktyka żyła sobie spokojnie.
Może nie ma już tam wojen.
Ludzie żyją w harmonii.
Nie ma takiego hałasu.
Drżysz. Dlaczego?
Bo od chwili, gdy cię ujrzałem, pragnę cię pocałować.
Co?
Byłaś taka piękna i bezbronna, potem zaczęłaś mówić wierszem,
śpiewać i tak dalej...
Chciałem cię chronić całą moją astronomiczną wiedzą.
Mogę cię pocałować?
To boli?
Gdy ja to robię, nie.
POCAŁUNEK:
1. Dotyk albo muśnięcie wargami, często towarzyszy mu nacisk lub ssanie.
2. Czekoladki produkowane w Hershey, w Pensylwanii.
Nigdy nie przeżyłem niczego podobnego.
Teraz muszę zjeść czekoladki z Pensylwanii?
Chodźmy stąd.
Powiedziałeś mi wszystko na temat transmisji?
Chyba tak. W przyszłości powinniśmy pogłębić temat.
Odwiozę cię do domu.
To za daleko. Musimy jechać do ciebie.
-Czujesz to, co ja? -Więcej.
Ja śnię.
"Życie może być snem
"Sza-ba-da"
Jak mówi wasz wielki poeta.
Witaj w rezydencji Millsów.
Co to jest?
Kapelusze.
To perła kolekcji. Należał do Jimmy'ego Durante.
Do kogo?
"Dobranoc, pani Calabash, gdziekolwiek jesteś."
To był śpiewak i tancerz filmowy.
Rozgość się. Czuj się jak u siebie. Usiądź. Ukradnij popielniczkę.
Sprawdzę, co u Jessie. Błagam, nie wychodź,
w przeciwnym razie wpełznę pod łóżko i do końca życia będę zlizywał kurz.
O co tu chodzi?
Może on naprawdę nie wie, jak wysłał sygnał?
-Co to? -Pies.
Bardzo szanowany na tej planecie.
Zwykle przebywa koło hydrantów przeciwpożarowych.
Posłuchaj. Dr Steve kłamie.
Nie zostawiaj go samego.
Jego to już nie obchodzi.
Nie widziałaś go podczas całowania?
Skórę miał gorącą, a serce biło mu mocniej.
I nagle zrobił się większy na dole.
To gra.
Rządzący tą planetą ćwiczą się w kłamaniu.
Znajdź go. Może właśnie pali dokumenty!
O Boże!
Śliczna, prawda?
Kto to?
Moja córka, Jessie.
Krótka.
Ma tylko 13 lat.
Trzynaście?
A na ile wygląda?
Na sześćset, siedemset. Jest krótka.
Dlaczego tam nie wchodzimy?
Do mojej sypialni?
Mówiłeś, że chcesz porozmawiać. Po co ciągle chodzić po schodach?
Bierzesz mnie za milionera?
Albo za kogoś z telewizji, albo za jakiegoś ważniaka?
Jesteś Steven Mills. Doktor.
Skromny fizyk z roczną pensją 25000 dolarów.
I nadal chcesz tam wejść?
Jasne.
Jasne?
Rozśmieszasz mnie.
Jesteś pierwszą osobą, która mnie rozśmiesza, odkąd...
Jeśli tam wejdziemy, pewnie znów będę chciał cię całować.
Oczywiście. To było bardzo przyjemne. Mam nadzieję, że na tym nie koniec.
Pamiętasz mnie?
Jesteś taka cudowna.
Jesteś zabawna, inteligentna, rozumiesz moją pracę,
a teraz chcesz seksu.
Chcę seksu?
A nie chcesz?
A ty?
Tak!
Ja też. Jak tylko się dowiem, co to jest.
-Muszę iść do łazienki. -Oczywiście.
Co to jest seks?
-Co? -Słyszałaś, co powiedziałam.
Co to jest seks?
Daj mi chwilkę. Uważaj.
SEKS:
1. Płeć
2. 6 po łacinie
3. Drogi sklep w Piątej Alei
4. (WYKASOWANE)
Wykasowane.
Co jest wykasowane?
Nie denerwuj się. Chwileczkę. Już mam.
Penis jest waszą bronią.
Jak karabin.
Wojsko oczekuje, by był zadbany i suchy.
Otwórzcie podręczniki.
-Co? To jest seks? -Spokojnie.
Mam tu coś jeszcze.
Co to znaczy: Debbie obsługuje Dallas?
Debbie obsługuje Des Moines.
Debbie obsługuje Düsseldorf.
Pracowita dziewczyna.
Co to jest?
Spójrz za siebie.
Ja też tak potrafię. Chyba.
Nie do wiary.
To w złym guście.
Tego nie zrobię.
To najbardziej dziwaczna rzecz, jaką widziałam.
Dlatego skończyliśmy z tym 3000 lat temu.
Myślisz, że mogłabym?
Jasne. Jesteś człowiekiem w każdym calu. Różnisz się tylko paliwem.
Ale czy chcesz?
Pocałunek nie był taki zły.
Chyba mnie tu nie zostawisz?
Oczywiście, że tak.
Kazano mi być z tobą cały czas i obserwować wszystko, co robisz!
Wykluczone.
Dziwka!
Jaka jesteś piękna!
Dobrze się czujesz?
Tak. Nie przerywaj.
Widzisz...
To było cudowne, dr. Steve.
Czuję się, jakby przejechał po mnie pociąg.
Nie musisz mnie już nazywać dr. Stevem.
Głuptas z ciebie, Steve. Powinniśmy byli to robić cały czas.
Poznaliśmy się trzy godziny temu.
Wiem. Co ci zabrało tak dużo czasu?
Czy inni o tym wiedzą?
O nas? Nie sądzę.
Nie, o seksie.
Mógłbyś stać się sławny, gdyby inni wiedzieli, że umiesz to robić.
-Naprawdę? -Tak.
Myślałem, że robię to jak wszyscy.
Wszyscy to robią?
Pomyśl, ile produkują energii.
Odpowiednio użyta pozwoliłaby wysłać połowę ludzkości poza galaktykę.
Zrobiliśmy komputerowe obliczenia,
z których wynikało, że energia wyprodukowana...
przez męskich członków rodziny Sheen pozwoliłaby wysłać stan Illinois na Plutona.
Nie sądzę, bym mógł tak szybko to powtórzyć.
Oczywiście, że możesz.
-Celeste? -Co?
Dlaczego ja?
Bo jesteś wrażliwy,
i niezależny,
i ciężko pracujesz nad programem M.I.T.,
i masz dwa doktoraty, i jesteś czarująco niewinny.
Wszystkie cechy marzyciela.
Miałeś pecha pięć lat temu, gdy...
zmarła ci żona i zostałeś sam z córką, Jessie, lat trzynaście.
To ta krótka osoba.
Chwileczkę. Skąd wiesz o tym wszystkim?
Czytam to z twoich oczu.
To zabawka.
Nic mi to nie pomoże.
Spędzę z tobą święta.
Tak sądzę.
Może zostanę miesiąc,
a może wyjadę natychmiast.
Nie wiem. Nie ma nic pewnego.
"Miałeś kiedyś uczucie, że chcesz odejść
"A jednocześnie zostać
"Było całkiem nieźle, więc nie mógłbyś odejść daleko
"Choć masz uczucie, że chcesz odejść
"A jednocześnie chcesz zostać, zrób pierwszy krok
"Zmień zdanie, cofnij się i znów zmień zdanie
"Miałeś kiedyś uczucie, że chcesz odejść
"A jednocześnie zostać
"Do re mi fa so la si do
"Odchodzę
-"Zostaję" -Cicho bądź, ty wagarowiczu.
Uwielbiam cię, Whiteside.
Smacznego, Dave.
Jak się masz, Dave? A twoich 1000 pcheł?
Dobrze się czujesz?
Świetnie.
Jessie, to jest Celeste. Celeste, to moja córka, Jessie.
Wiem.
Zatrzymałaś się tutaj?
Tylko na noc.
Ależ tato,
to cudownie!
Muszę iść.
Czas do szkoły.
Szczęśliwa, krótka osóbka.
Prawie tak szczęśliwa jak jej stary.
Kto to?
Ja.
Ja też jestem szczęśliwa.
Sądzę...
Tak?
Przestraszysz się, jeśli powiem, że cię kocham?
Nie, jeśli mnie przy tym nie uderzysz.
Mówię serio.
Ja też.
Wyjedźmy. Jedźmy do San Francisco.
-Do Vancouver. Do Anchorage. -Muszę wyjechać wieczorem.
Wyjechać? Dokąd?
Do domu.
Do Niderlandów?
Możesz to nazywać Holandią. Wiem, co masz na myśli. Tak.
Kiedy wrócisz?
Nigdy.
Nigdy? Dlaczego? Dlaczego masz nie wrócić?
Nie cierpię rozpaczać. Ale to rozpaczliwa wiadomość.
Jestem zrozpaczony. Wiem, że to przyszło nagle,
ale to najdziwniejsza rzecz, jaka mi się przydarzyła.
Patrzę w twoją twarz i nie mogę uwierzyć, co do ciebie czuję.
Jestem w tobie beznadziejnie, szaleńczo zakochany.
Nie pozwolę ci odejść z mojego życia.
Ani teraz, ani nigdy. Bez ciebie nie ma dla mnie życia.
Poślubisz mnie?
Poślubić cię?
Tak. Proszę.
To nie było przewidziane.
Wiem, że to nagle, szybko, i w ogóle.
Ale weź pod uwagę, że czekałem na ciebie pięć lat.
Zanim cię spotkałem, myślałem tylko o nauce.
Teraz nie mogę o niej myśleć. Obchodzisz mnie tylko ty.
Twoje oczy, skóra, włosy, twarz.
Będziesz mógł myśleć o nauce, jeśli cię poślubię?
Tak, jeśli będę wiedział, że jesteś ze mną i nigdzie się nie wybierasz.
Wiem, że to zaskakująca propozycja. Coś ci poradzę.
Idź na spacer i przemyśl to.
Dobrze, przemyślę to.
Chyba nie chcesz tak wyjść?
Nie. Oczywiście, że nie.
Jest oryginalna. Musi się zgodzić.
Miałam być przygotowana na 24 godziny, a minęło dopiero 12.
Nie powiedziałaś mi, co to jest szpinak, pocałunek,
seks. A co ze ślubem?
Wszystko na tej planecie dzieje się tak szybko?
Nie sądzę. Nie możesz tak chodzić po ulicy.
Mogę. Wiem, jak funkcjonuje ta planeta.
Pomyślą, że to nowa moda.
Skontaktuj się z Radą. Chcę, żeby tu byli. Natychmiast!
Dlaczego tutaj?
Chcieli otwartej przestrzeni. Znalazłam to w książce telefonicznej.
Co tu się odbywa? Walki chrześcijan z lwami?
Pomyliłaś epoki.
-Co z sygnałem? -Robimy postępy.
Nasza grawitacja wzrosła trzykrotnie!
Obiekt podejrzewa, kim jesteś?
-Nie. -A dziewczynka?
Widziała, jak Celeste wkładała do mnie żurnale, a wyjmowała sukienkę.
Zabij ją!
Nie martwcie się. Ona jest bez znaczenia. Krótka, niedoświadczona, to tylko córka.
-Ale jest jeden problem. -Jaki?
Obiekt mówi, że nie będzie w stanie myśleć o nauce,
dopóki go nie poślubię!
To go poślub!
Ale my nie wiemy, co to znaczy.
Chwileczkę.
Mondschein 40 mówi, że małżeństwo oznacza:
"On wyjeżdża na wojnę z Turkami, a tobie zakłada pas cnoty."
Nie to stulecie. Małżeństwo to:
"Gotujesz, sprzątasz i podajesz mu martini."
Znowu źle? To śmieszne.
Nie ta dekada. To stara moda.
"Nowoczesne małżeństwo: Brak reguł i zobowiązań.
"Ale jeśli on zrobi coś złego, możesz go podpalić, gdy zaśnie.
"Wystąpisz w talk show, wszyscy ci wybaczą i będą cię kochać."
Jest tylko jeden kłopot. Musisz uprawiać seks.
Zrobię to.
Natychmiast.
Jeszcze tylko jutro reflektory będą na osi. Potem trzeba by czekać 19 miesięcy.
A jeśli nie będzie błyskawic?
Wywołamy błyskawice.
Odżywiaj go dobrze i sprzątaj.
Znikacie.
To wina grawitacji. Jesteś naszą ostatnią nadzieją.
Jeśli nie wyśle sygnału, nasza planeta będzie zgubiona.
Tak jest.
To zbyt szybko, tato. Poznałeś ją wczoraj wieczorem.
Z twoją mamą było tak samo.
-Z mamą odczekaliście tydzień. -Ale postanowiliśmy to pierwszej nocy.
Oszalałeś? Nic o niej nie wiesz.
-Wiem wszystko, co trzeba. -Już to przerabialiśmy, wujku Ron.
Leci na twoje pieniądze!
Nie śmierdzę groszem, Ron.
Jest zabezpieczona.
Zabezpieczona?
Nie rozumiem, dlaczego to się tobie przytrafiło?
Już mam! Obywatelstwo! Chce dostać obywatelstwo.
Chce zabrać pracę Amerykanom i dać Holendrom!
Po to tu przyjechała.
To nieuczciwe.
To znaczy...
Mój własny brat żeni się z najpiękniejszą kobietą na świecie.
I poznał ją u mnie.
Ron, doceniam twoją troskę.
Ale ja tego naprawdę chcę.
Nic innego się nie liczy.
W końcu to ty się żenisz.
Ja ożeniłbym się tylko z jedną kobietą.
Z księżniczką Monako, Stefanią.
Naprawdę?
Nie wiedziałem, że coś do niej czujesz. Dlaczego spotyka ją to szczęście?
Bo to najdoskonalsza kobieta.
Niestety, z innego świata.
Weź lekcje francuskiego i tenisa. Może coś się zdarzy.
Idę poślubić moją księżniczkę Stefanię. Życz mi szczęścia.
Już go miałeś dosyć.
Skąd tak szybko wzięła suknię ślubną?
Nosi jedną przy sobie na wszelki wypadek?
Zejdź na dół i bądź moim drużbą.
-Idź, wujku Ron! -Widziałeś moją dziewczynę? Ma 188 cm.
Powiedz Celeste, że już czas.
Muszę zostawić cię na krześle.
Nie weźmiesz mnie?
Nie pasujesz do sukni.
Jestem bardzo głodna.
Dobrze, że zatrzymaliśmy się przy tym sklepie.
Baterie. Prymitywne, ale bardzo odżywcze.
-Tato, ona je baterie! -Co?
Wyjęła z papierowej torby trzy baterie i zjadła je.
Ssała je jak cukierki.
I rozmawiała z kimś niewidzialnym.
Kocham cię najbardziej na świecie.
-Nic nas nie rozdzieli. -Tato, ona je baterie.
Jessie, przestań natychmiast.
Masz nieświeży oddech.
Bracia i siostry...
Siad! Zdechł pies!
Znam Celeste od ośmiu minut, ale mogę powiedzieć, że kocha Steve'a,
którego znam też od ośmiu minut.
Kopiesz sobie grób, Azorku.
Celeste van Martin, czy chcesz...
pojąć Stevena Millsa...
za prawowitego małżonka? W chorobie...
W bogactwie i w nędzy, póki śmierć was nie rozłączy?
-Chcę. -Ogłaszam was mężem i żoną.
"Szukam psa włóczęgi"
-Sprowadź psa na dół! -Znowu zostawiłaś mnie samą!
Wychodziłam za mąż!
Kochanie!
Co się stało?
To pewnie holenderski zwyczaj. Mówią: "chcę" i biegną kopać trawnik.
Pewnie sadzi tulipany.
Jak Dave się tam dostał, kochanie?
Dave! Nie ruszaj się!
Kto na ochotnika? Jeff, Woody!
Mogę pierwszy pocałować pannę młodą?
Oczywiście.
Mam go!
Skąd wzięłaś tę sukienkę?
To on! Tato, szczotka, szybko!
Już idę.
Jest szczotka.
Dobrze. Spokojnie.
Wyglądasz pięknie.
Dziękuję. Mam nadzieję, że mu się spodobam.
A on tobie.
Cześć. Jestem Fred. Mam randkę.
To dla ciebie, mała.
Dziękuję.
Jestem Steve, ojciec Jessie.
-A to pani Mills. -Miło mi.
Biżuteria w ustach.
Mój aparat.
Moja żona pochodzi z Holandii, więc...
Buty na płaskim obcasie. Świetnie.
Bawcie się dobrze.
Ze mną będzie bezpieczna, proszę pana.
Cześć.
Wzbudził twoje zaufanie?
Nie powinieneś wziąć się do pracy?
Żartujesz? W noc poślubną?
Chyba nie.
Jak ja cię kocham!
Proszę z Lucasem Budlongiem.
Do ciebie.
-Pan Budlong? -Tak.
Mówi Carl Sagan.
Carl Sagan?
To Carl Sagan.
Jestem w Prezydenckiej Komisji do Badania Kosmitów,
Najważniejszej Odtajnionej Komisji.
Nie wiedziałem.
Prezydent osobiście polecił mi przekazać panu,
że dr Steve Mills ma od jutra podjąć pracę w Laboratorium.
-Mills? O mało nie wysadził w powietrze... -Milczeć, Budlong.
Bez dyskusji.
Nie możemy sobie pozwolić na stratę miliardów dolarów.
Wyraziłem się jasno, Budlong?
Tak, ja...
-Jak się ma Skippy? -Dobrze.
Proszę ją pozdrowić.
Piękna, pociągająca kobieta.
Tak jest.
Kto to jest Carl Sagan?
Brawo, torebko.
Teraz musimy nakarmić dr. Steve'a.
Racja. Nie będzie miał pretekstu, żeby nie pracować.
Ręce na kierownicę!
ŚNIADANIA CAŁĄ DOBĘ
Tego nam trzeba.
416 dolarów i 80 centów.
Co to jest?
Diament.
Przykro mi, nie przyjmujemy diamentów. Tylko gotówka.
Nie ma pani drobniejszych?
Co ja zrobiłam?
Kichnęłaś. To przez mąkę. Tylko ludziom się to przytrafia.
Jakie to uczucie?
Zabawne.
Przyjemne. Oczyszczające.
To mój dom.
Naprawdę dobrze się bawiłem. Może to kiedyś powtórzymy?
Może nawet moglibyśmy potańczyć.
Umieram z głodu.
Tego mi było trzeba.
W tej dzielnicy można by urządzić bankiet.
Musimy wziąć się do roboty.
Dobrze.
Widziałaś nowy wynalazek wujka Rona?
Koszula na zatrzaski, które wyglądają jak guziki.
Rdzewieją w praniu.
-Dzień dobry, kochani. -Dzień dobry.
-Przygotowałam rodzince śniadanie. -To dlatego wcześnie wstałaś?
Dobrze spałeś?
Tak.
A ty?
Dr Budlong.
Jak pan się miewa?
Dobrze. Dziękuję.
Nie, nie znam osobiście dr. Sagana.
Prezydencka Najtajniejsza Odtajniona?
Ja też przemyślałem.
Sprawę eksplozji i zniszczeń.
Naprawdę? Mówi pan poważnie?
Od kiedy mogę zacząć?
Nie dzisiaj. To mój miesiąc miodowy.
Cudzoziemka.
Zachwycająca.
Świetnie.
Dziękuję. Pan i pani Skippy znają to z doświadczenia.
Mówi pani Mills. Proszę nie słuchać mojego męża.
Będzie tam za 15 minut. Może nawet szybciej.
Kochanie, nie chcę dzisiaj pracować. To nasz miesiąc miodowy.
Chcę dla ciebie posprzątać.
Ja wysprzątam do połysku.
Jestem Holenderką. Widziałeś brudną ulicę w Hadze?
Potrafimy sprzątać.
Dobrze, zróbmy to razem. Potem obejrzymy kasety z Durantem.
Skończmy tę bezsensowną dyskusję.
Zmierzmy się na ręce. Zwycięzca sprząta.
Jesteś pewna, że tego chcesz?
Śmiało.
Raz, dwa, trzy. Panie górą. Teraz zjadaj i do roboty.
Ale masz krzepę.
Pamiętaj o wzmacniaczu.
Czterysta megawatów i piorun to za mało, by sygnał opuścił galaktykę.
-A to co? -Twoje martini. Ty też chcesz, kochanie?
Nie, dziękuję.
I na koniec indyk.
Smacznego.
Jedzcie, rozwiążcie problemy, spełnijcie obowiązki. Idę posłać łóżka.
Niezła wyżerka.
Tato, nie uważasz, że to dziwne?
Twoja macocha jest pełna niespodzianek.
Wiem, jaki jesteś szczęśliwy...
i za nic nie chciałabym tego szczęścia zakłócić.
-Ale wczoraj po randce... -Po randce?
Jak było?
Fajnie. Tato, widziałam, jak piła płyn z akumulatora.
Nie tylko to. Widziałam, jak gołymi rękami wyjmowała brytfankę z piecyka.
Gdybym tak nie musiał iść do pracy!
-Twoja nowa mama... -Macocha!
Macocha bardzo cię kocha.
Martwi ją, że się nie zaadaptuje.
Wie, że mogą wyniknąć problemy...
Tato, uwierzysz mi wreszcie, jeśli samochód nie odpali?
Nic się nie stało, Jess. Przyśniło ci się.
-Cześć. -To nie do pana.
Resztę sprzątniemy w 14 sekund.
Rada wywoła piorun, on wyśle sygnał,
potem tylko 92 lata świetlne i będziemy w domu.
Mills przy telefonie.
Tato, wracaj do domu. Pali się.
Nie możesz teraz wyjść! A jak zacznie padać?
Nie zbliżaj się do mnie.
To nie tak, jak myślisz.
Jesteś kosmitką!
O Boże!
A ty!
Cicho!
-Sprowadź ją na dół! -Jeszcze nie.
Czego chcecie?
Pochodzimy z planety Cosinus w Oktawie.
Oddalonej o 92 lata świetlne i dwa systemy solarne.
Dziewięć dni temu sygnał twojego ojca przeniknął naszą atmosferę.
Musimy powtórzyć tę transmisję w ciągu 12 godzin,
albo nasza cywilizacja ulegnie zniszczeniu.
Dlatego tu jesteś? Ale on nie wie, jak to się stało!
-Uważamy, że kłamie. -Nieprawda.
Powinnaś znać go na tyle, by wiedzieć, że nie kłamie.
Może to prawda? Może to był przypadek?
Nie. Nastolatka też kłamie.
Nie sądzę.
Musimy znaleźć sposób, inaczej stąd nie wyjedziemy.
Wyjedziesz? A co z moim ojcem?
On cię kocha. Pierwszy raz od pięciu lat kogoś kocha.
Zabijesz w nim to. Nigdy się nie pozbiera.
Celeste ma to w nosie. Prawda, Celeste?
Prawda, Celeste?
Prawda.
Sprowadzimy cię na dół, jeśli nic nie powiesz.
Nie!
Ja tu dowodzę.
Nie powiesz ojcu, póki nie wyjedziemy?
Zgoda, ale go nie zrań.
-Ściągnij ją! -Celeste!
Ściągnij ją!
To nie było konieczne.
Przywróć psu głos.
Zachowujesz się okropnie.
-Ciao, laleczko. -Co to za historia z pożarem?
Tato!
Powiedziałaś, że się pali! Co tu się dzieje?
Musiałam. Co miałam powiedzieć?
"Salon wysprzątany do połysku, wracaj"?
Dlaczego dzwoniłaś? Dlaczego skłamałaś?
Musiałam. Poślubiłeś kobietę z innej planety.
Celeste nie pochodzi z Holandii,
ale z planety oddalonej o 92 lata świetlne i dwa systemy solarne.
Nie zaczynaj znowu. Przesadzasz.
To prawda. Odebrała głos Dave'owi, a mnie przez 10 minut trzymała na suficie.
Celeste nie jest z innej planety.
Twoja macocha nie jest kosmitką.
To są fantazje. Myślisz, że nie znam się na kosmitach?
To mój zawód.
Czemu nie widzieliśmy, by jadła lub spała?
Dlaczego mamy nagle odnowiony salon?
A w torbie jest okropne oko.
Tak jak z odpaleniem mojego samochodu?
Zajrzyj do środka.
Zostawiam laboratorium, żeby zajrzeć do torebki.
Szminka. Ognisty róż.
Tusz do rzęs. Niezwykłe, prawda?
Waciki. Oko!
Nie ma tu żadnego oka, Jessie.
Sprawiła, że zniknęło. Było tam.
I wyjęła brytfankę gołymi rękoma.
A ta góra jedzenia na śniadanie?
Nie wiesz, co odpowiedzieć i nie wierzysz mi.
Ona wyjedzie za 12 godzin. Dlaczego nie chcesz mnie wysłuchać?
Jessie, proszę, wracaj.
Dokąd idziesz?
Wracaj, Jessie.
Nie po jezdni!
Jessie, zostaw ten rower!
-Stój! -Co ci się stało?
Wracaj!
Przepraszam, nie zauważyłam jej. Nic jej nie jest?
Wszystko w porządku.
Nie widziałam jej.
Nic się nie stało.
Zdradziłaś się, żeby uratować mi życie.
Zaraz wracam.
Naprawdę musisz odejść?
Na obu planetach to samo.
Poznajesz kogoś, a on musi odejść.
Moja pierwsza mama też musiała odejść.
Wiem, że musisz. To nie jest twój dom. Rozumiem.
Możesz poczekać do rana?
Spróbuję.
Gdzie twój statek kosmiczny?
Za księżycem, Steve.
Co wy tam robicie?
Medytujecie? Planujecie łamanie serc? O ile wiecie, co to serce.
Jesteśmy tam, gdzie wy będziecie za 55 wieków. Jeśli dotrwacie.
Mam 1.296 lat.
Rozmnażamy się przez syntezę w probówce.
Wykorzystujemy 104% zdolności mózgu. A wy tylko 36%.
Żyjemy w idealnej harmonii,
rozwijamy cywilizację bez zakłóceń.
Rozumiem. Jak w Szwajcarii.
Dlaczego rozmnażacie się w probówce?
Seks jest nieskuteczny i niehigieniczny.
Więc zrezygnowaliście z niego?
Muszę przyznać, że pochopnie.
Ożeniłem się z dziewicą? Mama byłaby dumna.
Macie wakacje?
Oczywiście.
Co wtedy robicie?
Matematykę.
A dla zabawy?
Wykresy.
My jedziemy w ciepłe miejsca i trzymamy się za ręce.
Szkoda, że nie jadasz.
Mogłoby ci smakować.
Czerpiecie przyjemność z jedzenia?
-Spróbuj. -Nie, dziękuję.
Chcesz poznać moją tajemnicę, zjedz moją kanapkę.
Gryź!
Zabawne. Co to jest?
Szynka, ser, chleb ryżowy i majonez.
Przyjemne uczucie na podniebieniu...
i na języku.
Zabawne.
Popij.
To też mnie rozśmiesza.
Szkocka.
Celeste?
Lubiłaś mnie chociaż?
Oczywiście, że lubiłam. Nadal lubię.
Dlatego, że jestem uczonym?
Nie. Gdybym była Ziemianką, byłoby tak samo.
-Może zajęłoby to więcej czasu... -Dlaczego nie zostaniesz?
Nie mogę.
Gdybym nie ponowił sygnału,
nikt nie mógłby go użyć przeciw wam.
Niestety, to nie jest takie proste.
Jeśli nie wyślesz sygnału, moja planeta zginie.
-Jesteś na mnie zły? -Zły?
Jestem wściekły. Wkurzony, wyprowadzony z równowagi.
Jest w tobie wszystko, czego szukałem w ludziach i w kosmitach.
Jeśli wyślę sygnał, chociaż nie wiem, jak to zrobić,
uratuję planetę, ale stracę ciebie.
Jeśli nie wyślę, ty zostaniesz, ale zabiję całą planetę.
Byłabym złą Ziemianką.
Zrobiłam za duże śniadanie, a pies mnie nienawidzi.
Pies cię kocha. Wszyscy cię kochamy.
Nie rozumiesz? To dlatego takie trudne.
To dlatego jestem załamany.
Czuję się jak Durante.
"Miałeś kiedyś uczucie, że chcesz odejść
"A jednocześnie zostać
"Było całkiem nieźle
"Iść, zostać, zostać, iść"
Tak właśnie się czuję.
Znasz tę piosenkę?
Czuję się jak ty i Durante.
Nie chcę odejść, ale nie mogę zostać.
Ja czuję tylko jedno.
Chcę, żebyś została.
To się nazywa żyć pracą.
Zawsze chciałem udowodnić istnienie życia na innych planetach,
a kiedy je znalazłem, ożeniłem się z nim.
Błyskawica.
Kopnęło mnie.
Elektrostatyka. Metalowe zatrzaski Rona.
Zatrzaski.
Guziki Rona.
Klatka wokół klistrona.
To był ten as w rękawie! Chodźmy.
Wie.
Prawdziwy uczony.
Oczywiście, zdajesz sobie sprawę, że gdy tylko złapiemy kontakt, odchodzimy.
-Jestem tego świadoma. -Zaraz potem zabijemy ich.
-Zabijemy ich? -Całą tę planetę.
Jak ona się nazywa? Ziemia?
Nikogo nie zabijemy.
Wykonamy zadanie i zostawimy ich w spokoju.
Obawiam się, że nie. Zniszczymy wszystko.
Ludzi, glebę, wodę. Rada poleciła mi się tym zająć.
Nic takiego nie zrobimy.
Osiem minut po wysłaniu sygnału,
żegnaj Ziemio!
Jessie, kochanie! Już czas.
Wstawaj.
Ostrożnie.
Ron, mówi Celeste.
Celeste! Tu Ron!
Ron, nie wyszło nam. Steve i ja nie pasujemy do siebie.
Co?
Nasze stosunki cielesne nie są takie, jak powinny.
Muszę z kimś porozmawiać. Muszę porozmawiać z tobą.
O waszych stosunkach cielesnych?
Mógłbyś przyjść do laboratorium, żeby przedyskutować ten problem?
Oczywiście. Ale to mój brat.
Nie musi o niczym wiedzieć.
Ron, wyświadczysz mi przysługę?
W sypialni zostawiłam torebkę. Pa.
To okropne. Co ja wyprawiam? To mój rodzony brat!
Okropne! Rodzony brat!
A jednak.
Gdzie się podziewałeś? Lada chwila może przestać padać.
Potrzebny nam przewodnik.
Lita cyna.
W przyszłym roku, podczas rozdania nagród Nobla,
będę tam i powiem im...
Steve, skarbie.
Rozumiesz? Ronnie powiesił na krześle kurtkę z miedzianymi guzikami.
Spowodował spięcie.
Impulsy elektryczne przeskakiwały między klistronem a guzikami.
To zwiększyło moc klistrona do ponad 400 megawatów!
Teleskop ustawiony, dr. Mills.
Proszę powiedzieć dr. Saganowi, jak bardzo byłem pomocny.
Carlowi Saganowi? Oczywiście.
Teraz potrzebna nam tylko błyskawica.
Obserwujcie monitory. Wszystko będzie widać.
Załóżcie to.
Ustaw przyciąganie.
Muszę z tobą pomówić, Steve.
Torebka!
Podpisałaś na siebie wyrok śmierci!
Przygotować system.
Chcę popełnić samobójstwo.
-Jestem zakochany w twojej żonie. -Co?
Reflektory, Steve.
Gotowe!
Start!
Wspaniale! Tu się nic nie zmienia!
Tato, spójrz!
Wiedziałem!
Niech mnie wszyscy diabli!
Znów nam się udało!
Nauka!
Steve, słyszałeś, co powiedziałem?
Jestem zakochany w twojej żonie.
A ona we mnie. To wszystko. Musimy porozmawiać.
Pozbądź się torebki.
Jakiej torebki?
Ta torebka zniszczy waszą planetę.
Pozbędziemy się torebki, kochanie. Co tam jest?
Tusz do rzęs, szminka, oko.
Niech zgasną światła!
Odliczam, dziesięć sekund.
Dziesięć, dziewięć, osiem...
Jestem niezniszczalna.
Siedem, sześć, pięć...
Robisz kobiecie przysługę, a oko z jej torebki napada na ciebie.
Ta torebka nie żyje?
Oczywiście, niemądra istoto.
Wyjdźcie na zewnątrz, proszę.
Jestem w piekle! To jest piekło!
Transmisja zakończyła się sukcesem.
Nasza grawitacja zaczęła wracać do normy. Jesteśmy uratowani.
Dlaczego ta planeta nie została zgładzona?
Nie mówiliście, że chcecie ją unicestwić.
Musimy! Wiedzą, jak nas zniszczyć.
Dr Mills nie chciał nikogo skrzywdzić.
Zbyt wiele tu dziwnych i dobrych rzeczy, by to niszczyć.
Mają wojny, obojętność, cierpienie.
Ale mają też taniec.
-Taniec? -Błahostka!
I dzieci.
Żarty. I szynkę, i ser z chlebem ryżowym i majonezem!
Miernota.
I uprawiają miłość.
I kichają.
Kichają?
I mają Jimmy'ego Durante!
Jimmy'ego?
Pokażcie mi Jimmy'ego.
Chcą zobaczyć Jimmy'ego.
Szybciej.
Jimmy Durante z The Man Who Came To Dinner.
Hej, wy, wszechmogące istoty...
z innego wymiaru.
Zaczynaj!
"Miałeś kiedyś uczucie, że chcesz odejść
"A jednocześnie zostać
"Było całkiem nieźle, więc nie mógłbyś odejść daleko
"Choć masz uczucie, że chcesz odejść
"A jednocześnie zostać
"Zrób pierwszy krok, zmień zdanie
"Cofnij się i znów zmień zdanie
"Choć masz uczucie, że chcesz odejść
"ciągle masz uczucie, że chcesz zostać
"Do re mi fa so la si do
"Odchodzę
"Zostaję"
Zabić ich.
To angielski samochód!
Nigdy nie kichaliśmy.
Od kichania kręci się w głowie. Całe ciało się ożywia.
Mają jeszcze coś podobnego?
Możesz widzieć moimi oczyma?
Oczywiście.
Oto powody.
Rozumiem.
Ta,
jak jej tam? Ziemia. Wymaga badań.
Jest zbyt dziwna, żeby ją zniszczyć.
Będzie oszczędzona.
Czas do domu, Celeste.
Wracaj do domu, Celeste.
Jestem w domu.
To niepotrzebne. Nie mogę odejść.
To niemożliwe.
Musisz wrócić, Celeste.
Chwileczkę.
Cześć. Jestem Steve Mills.
Wyglądacie na ważnych i mądrych.
Musimy znaleźć jakieś rozwiązanie.
Kocham...
waszą Szefową Misji Międzygalaktycznej.
Dlaczego nie może zostać?
Ktoś musi nam opowiedzieć o waszych wojnach, seksie...
i o wszystkich waszych głupstwach.
Przepraszam,
Wielka Osobo w Niebie,
potrzebujecie kogoś, kto wam opowie o seksie?
Potrzebujemy kogoś, kto nam opowie o wszystkim.
Są tam kobiety piękne jak ona?
Wszystkie są takie.
-Piękniejsze. -Naprawdę?
To niemożliwe.
On wie więcej niż ja o tutejszym życiu.
To interesujący pomysł.
Może jechać.
Kto to pilotuje?
Kapitan Winnek Woofet i 12. Eskadra Nawigacyjna.
Boże! Wygląda jak księżniczka Stefania.
Ta też wygląda jak księżniczka Stefania.
Skoro tak uważasz.
Wszystkie wyglądają jak Stefania.
Mogę o coś spytać?
Mój rolls zrobiłby wrażenie?
-Być może. -Mogę go zabrać?
Oczywiście.
-Żegnaj, skarbie. -Do widzenia, wujku Ron.
Żegnaj, kochanie.
Ron, jesteś pewien, że tego chcesz? To radykalne posunięcie.
Wszystkie są jak księżniczka Stefania.
Nie uważasz?
Szkoda czasu.
Gdzie są klucze od twojego domu na plaży?
Korzystaj do woli.
Szczęśliwej drogi. Lotu. Podróży.
Jedź już.
Śmiało.
Tutaj, kochanie.
-Co to jest? -To samochód.
Będziemy w kontakcie, Celeste.
Ciesz się człowieczeństwem, póki trwa.
Zagramy, tato?
Nie, skarbie.
Pójdziemy z Celeste na górę i prześpimy się trochę.
Rozumiem.
Zaraz przyjdę.
Jesteś teraz człowiekiem?
W każdym calu.
Cała twoja moc zniknęła wraz z torebką?
Chyba tak.
Dalej!
Subtitles by SOFTITLER
Dobranoc, pani Calabash, gdziekolwiek jesteś.