NIE BĘDĘ PISZCZEĆ KREDĄ
MIESIĘCZNIK MAMY PŁATKI KRUSTY'EGO
Dobre wieści.
USA DZIŚ RANKING OŁÓWKÓW
Według tego artykułu wyniki matur obniżają się
coraz wolniej.
Tato, uważam, że ta gazeta to marna mieszanina
fotek ciast, ciekawostek i Larry'ego Kinga.
To jedyna gazeta w Ameryce, która nie boi się mówić prawdy
o tym, że wszystko jest spoko.
„Dla najlepszego kumpla, Milhouse'a. Wszystkiego najlepszego, Bart”.
Bart, to takie słodkie. Mogę zobaczyć kartę?
„Cześć, dziesięciolatku, nie było mnie stać na nową perkusję…
ale co powiesz na niezłą parę bimbałów?”
- No weź. Otwórz to! Otwórz! - Może trochę później, Bart.
Mama zabroniła ci mieć przyjęcie,
ale prezent wolno ci dostać.
Świetnie się bawiłyśmy w sobotę, Milhouse.
- Podobały mi się balony. - A mnie imprezowe czapeczki.
- O czym wy mówicie, dziewczyny? - O niczym.
Bliźniaczki. Otwórz swój prezent.
To oryginalne walkie-talkie Krusty'ego.
Jedno dla mnie, drugie dla ciebie.
Jak będziesz chciał pogadać,
zadzwoń do mnie i powiedz, żebym włączył walkie-talkie.
Milhouse, chciałem wyrazić swoją wdzięczność za sobotę.
Koszyczki z żelkami, spersonalizowane brzęczyki,
ale te małe akcenty uczyniły ją niezapomnianą.
O czym on mówi?
Hej, popatrz na tego psa. Niezły jest, co nie?
Wow! Brązowy.
Szkoła podstawowa w Springfield, ostatni przystanek. A przy okazji chcę podziękować
i pogratulować solenizantowi, Milhouse'owi,
za jego klawą imprezę urodzinową w sobotę!
Milhouse, chyba zostawiłem spodnie na dachu.
Jednak miałeś imprezę.
Nie zaprosiłeś mnie.
- Myślałem, że jesteśmy przyjaciółmi. - Przykro mi, Bart.
Pa, mali kolesie.
Nie uczcie się niczego bez sensu.
SZKOŁA PODSTAWOWA
Poniedziałkowy poranek.
Czas zapłacić za wasze dwa dni rozpusty,
wy kacapskie trutnie.
- Dobrze, że już poniedziałek? - Tak.
To czym się zajmowałeś w weekend?
Cóż, nadrobiłem pranie,
napisałem list do mamy. I gwóźdź programu.
- Zabrałem Herkulesa na strzyżenie. - Kim, u licha, jest Herkules?
To mój yorkshire terrier.
Jest raczej malutki, więc… To taki żarcik.
To jego zdjęcie.
Smithers, ty to potrafisz się zabawić.
Mogę zapytać o pański weekend?
Spoufalasz się, ale zezwolę na to.
Obejrzałem film. Przerażający pokaz plugastwa.
Główną rolę grała blond wszetecznica,
która połowę filmu paradowała nago, jak ją Bóg stworzył.
Tym abnegatom wystarczy dać
parę wielkich piersi i szczęśliwe zakończenie,
a będą kwiczeć z zachwytu.
Co za film!
A ta blondyneczka… jakie ona ma walory!
- Coś dla mnie! - A jak!
Cytrynowy. Wiśniowy.
Budyń.
Fioletowy!
TEMPERATURA RDZENIA NORMALNA – UWAGA – NIEBEZPIECZEŃSTWO
- Otto, witam. - Apu, hej.
Mam ciężki przypadek zachcianek.
- Pora na hot doga spod lampy. - Och, Otto.
Otto, wiesz, że w twoim autobusie jest małe dziecko?
Dobrze, że mówisz. Byłem w drodze do Meksyku.
Może jestem staromodny, ale filmy były pikantniejsze,
gdy aktorzy występowali w ubraniach.
Vilma Banky potrafiła zdziałać więcej jednym uniesieniem brwi niż ta cała…
Uwaga. Problem w sektorze 7G.
7G? Boże! Kto jest tam inspektorem do spraw bezpieczeństwa?
Homer Simpson.
Simpson, tak? Dobry człowiek? Inteligentny?
Został zatrudniony w ramach projektu „Wszystkie ręce na pokład”.
Dziękujemy, prezydencie Ford.
Hałas. Brzydki hałas.
Pięć minut do masy krytycznej.
Krytycznego czego? Okej. Bez paniki.
Czyjkolwiek to problem, pewnie wie, jak go ogarnąć.
To mój problem! Jesteśmy zgubieni!
Sektor 7G zostaje odizolowany.
Najlepszy przyjaciel zrobił mnie w balona. Nigdy się nie otrząsnę.
Otrząśniesz się.
Kiedyś moja babka uciekła i chajtnęła się z moim bratem.
Bolało, ale minął miesiąc, a ja sypiam na ich kanapie.
Marguerito, pragnę cię.
Panie Devereaux, nie mogę pracować w takich warunkach.
Niech ci będzie. Zwalniam cię.
- Avery. - Mów do mnie „panie Devereaux”.
SERWIS INFORMACYJNY
Przerywamy serial, by nadać wiadomości.
Kryzys atomowy, pierwsze minuty.
Zostaw włosy. Poliki pudruj.
Jesteśmy na antenie.
Dowiedzieliśmy się właśnie o poważnym kryzysie rozgrywającym się
w Elektrowni Jądrowej w Springfield.
- O Panie! - Łączymy się właśnie z jej właścicielem,
panem C. Montgomerym Burnsem.
- Panie Burns? - Witaj, Kent.
GŁOS C. M. BURNSA
W tej chwili przeszkoleni inżynierowie
spokojnie usuwają niewielką usterkę
i mogę państwa publicznie zapewnić,
że nie grozi nam żadne niebezpieczeństwo.
Wszystko jest w najlepszym porządku.
- A mój radiacyjny kombinezon? - Niby skąd mam wiedzieć?
Panie Burns, ludzie nazywają zdarzenie katastrofą.
Katastrofa. To takie irytujące modne powiedzonko.
Wolimy określenie „niepożądana nadwyżka rozszczepiania”.
Homie, proszę, niech nic ci się nie stanie.
Myśl! Myśl!
Gdzieś musi być jakieś coś, co pomoże ci to rozpracować.
Ta, no… instrukcja!
Instrukcja, jasne!
Jest gruba jak książka telefoniczna!
„Gratulujemy zakupy twojego reaktora
powolnego rozszczepiania, rocznik 1952”.
Do rzeczy!
Co to takiego?
Kto by pomyślał, że reaktory atomowe są takie skomplikowane?
Dziewięćdziesiąt sekund do katastrofy.
Może nie być lepszej okazji, żeby to powiedzieć… Kocham pana.
O, wow.
Dzięki, że uczyniłeś moje ostatnie chwile towarzysko niezręcznymi.
Mnie to wygląda na koniec.
No i w porządku. Nie mógłbym wieść bogatszego życia.
Po katastrofie spodziewamy się wędrownych band…
- Nie podoba mi się ten program. - Zmień kanał.
…ruch godzinami.
Koło Fortuny!
Nic nie rozumiem.
W słowniku pod hasłem „głupek” będzie moje zdjęcie.
SŁOWNIK
GŁUPI: 1. SŁABY NA UMYŚLE 2. NIEINTELIGENTNY 3. HOMER SIMPSON
Dobry Boże, jeśli oszczędzisz to miasto i nie zamienisz go
w dymiącą dziurę w ziemi, postaram się być lepszą chrześcijanką.
Nie wiem, co mogę zrobić.
Przy następnej zbiórce żywności
dam biednym coś, co naprawdę lubią,
zamiast starej fasoli i dyniowej mieszanki.
- Jedna minuta do katastrofy. - Zamknij się!
Simpson, wszystko zależy od ciebie. Czas na pokaz!
Przypomnij sobie szkolenie.
To może uratować ci kiedyś życie…
- Homer? - Ta?
Uważaj, proszę. Ten przycisk tutaj kontroluje obwód awaryjny.
W sytuacji kryzysowej, wciśnij ten przycisk i tylko ten.
I w bok.
- Simpson! - Co?
- Widzisz, który to przycisk? - Wcisnąć przycisk. Kumam.
To wszystko twoja wina!
Muszę wybrać przycisk, wybrać przycisk.
Ence, pence, w której ręce… Nie, moment.
Kosi, kosi łapci,
pojedziem do babci. Nie, nie!
Trzydzieści sekund do katastrofy.
Pozostało już tylko ucałować
- swój żałosny tyłek na do widzenia. - Służę pomocą.
Nieszczęśnicy tu zostaną natychmiast zabici.
To koło, w którym się pechowo znajdujemy, doświadczy powolnej i dużo bardziej
- bolesnej śmierci. - Dobry Boże!
Nazywali mnie dziadersem, bo uczyłem metody „właź pod biurko”,
a kto się śmieje ostatni?
Piętnaście sekund do katastrofy.
Ene, due, rabe,
połknął bocian żabę.
A żaba Chińczyka.
Co z tego
wynika?
Systemy wracają do normy.
Niebezpieczeństwo w sektorze 7G zneutralizowane. Miłego dnia.
SZCZĘŚCIARZ: 1. MAJĄCY FARTA, 2. PRZYPADKOWY BOHATER,
SCHOWEK
- Zobaczę cię jeszcze? - Jasne, mała. Przy następnym kryzysie.
PRZETRWAŁEM ZAGROŻENIE ATOMOWE W SPRINGFIELD
Chcę podać odpowiedź.
„Trzy schaby w fontannie”.
Tak, zlokalizowaliśmy problem. I oczywiście był to fałszywy alarm.
Zdaje się, że zbłąkany kruk wleciał
- do systemu ostrzegawczego. - Dobrze.
Pańskie uwagi na temat nuklearnej histerii okazały się słuszne.
Obiecuję być bardziej ufny i mniej
czujny w przyszłości.
Doskonale. To pa.
Smithers, nadal potrafię sprzedać łysemu grzebień.
Przynieś mi szprycer, tylko nie poskąp wina.
Tak, proszę pana.
Więc wychodzi na to, że nie doceniłeś Homera Simpsona,
naszego następnego pracownika miesiąca.
- Milhouse, chcesz soli? - Pewnie.
To wyrównaliśmy rachunki za przyjęcie. Chodźmy się bawić.
Bart, moja mama zabroniła mi się z tobą przyjaźnić.
Dlatego nie mogłeś przyjść na przyjęcie.
- Co ona do mnie ma? - Mówi, że masz zły wpływ.
Zły co? Chyba ty!
Ile razy mówiłem? Nigdy nie słuchaj mamy.
Ale Bart, ona grozi, że obetnie mi kieszonkowe.
Podwoję to, co od niej dostajesz.
Naprawdę mi przykro, Bart.
À propos pracownika miesiąca. Jeśli pan pamięta,
to ja narzuciłem pięcioprocentowy próg,
który uratował firmę…
Zostałeś pokonany, pogódź się z tym.
Simpson to mój człowiek.
- Hej, dzięki za uratowanie nam życia. - Wisimy ci za to.
Wiecie, chłopaki, reaktor jądrowy jest jak kobieta.
Trzeba przeczytać instrukcję obsługi i wcisnąć właściwy przycisk.
Simpson? Monty Burns. Chodź ze mną.
Homer! Homer!
Dobrze, już wystarczy.
PRACOWNIK MIESIĄCA
Homer, za twoje męstwo i talent chcemy cię nagrodzić
tą szynką, tym dyplomem, tą książeczką z kuponami
i moim osobistym kciukiem w górę.
A by zapewnić ci nieśmiertelność, twój heroiczny wizerunek dołączy
do naszej galerii chwały.
A co to takiego?
Telefon z gratulacjami od Earvina „Magica” Johnsona?
Magic Johnson?
- Elo? - Czy to naprawdę Homer Simpson?
Tak.
Wow. Właśnie wykorzystałem ostatni czas wolny, żeby zadzwonić i pogratulować ci
uniknięcia nuklearnego holokaustu.
- Dziękuję. - Magic, jeśli zagrasz z tym kolanem,
- będzie cię okropnie boleć. - Nieważne.
Co, jeśli uważają kogoś za bohatera, ale on tak naprawdę miał tylko szczęście?
Bez obaw. Prędzej, czy później,
tacy ludzie zostaną zdemaskowani jako oszuści.
Dzięki, Magic.
Walcz, walcz, walcz
Poharatka i Zdrapek
W ODCINKU „MOJA KOLACJA Z POHARATKĄ ”
KWAS
Bart, nie śmiejesz się.
- Zbyt subtelne? - Nie, jestem przygnębiony.
Mama Milhouse'a nie pozwala nam się bawić.
Homer, wyszedłeś kupić dziesięciokilową szynkę?
Co to za rzeczy?
„Za heroiczną kompetencję.
Za uniknięcie katastrofy o włos i bezsprzeczne udowodnienie,
że energia atomowa jest absolutnie bezpieczna.
Pracownik miesiąca”.
Homer!
OSZUST: 1. NACIĄGACZ, 2. KANCIARZ, 3. HOMER SIMPSON
Wzór do naśladowania w moim własnym domu, jak zmyślnie.
Mam wystarczająco dużo podziwu i szacunku w pracy.
Nie potrzebuję tego w domu.
Smakuje ci twoja szynka, Homie?
Smakuje gorzko, jak popiół w ustach.
- To raczej glazura miodowa. - Może zjadłeś goździk?
- Co tobie dolega, synu? - Pokłóciłem się z Milhouse'em.
Czterooki z wielkim nosem? Nie potrzebujesz takich kumpli.
Bardzo zen.
Co?
Co jest? Co robisz?
- Patrzę na ciebie w niemym zachwycie. - Cóż, póki jest niemy.
WIELKI BATR-O I MILHOUSE
Milhouse do Barta. Milhouse do Barta.
Nie znienawidź mnie.
Proszę?
PRACOWNIK MIESIĄCA
Zaraz obok szefa.
I tak się nie dowie, kto to.
POMIESZCZENIE PRYWATNE
Simpson, chcę ci kogoś przedstawić. Arystoteles Amadopolis,
właściciel Elektrowni Jądrowej w Shelbyville.
Co?
Okazuje się, że Ari ma duży problem z personelem.
Stracili zapał do pracy.
Musisz im pomóc odnaleźć ich eanae-eharatou-nah-duleve.
- Ich eanae haratu nadu-co? - Tak.
Chcemy, żebyś zrobił im pogadankę, która
zmieni ich z bandy pączkożernych głupków w bandę Homerów Simpsonów.
Ja nic nie mogę im powiedzieć.
Odpuść fałszywą skromność! Jest męcząca.
Czyń swoją powinność.
Tytuł pracownika miesiąca to nie tylko dyplomy i szynka.
Cóż, Smithers. Jak miło, że zaszczycasz nas swoją obecnością.
Nic nie poradzę. Strasznie ciężko tu zaparkować.
- W tym nim nie ma miłości do elektrowni. - Zejdź mi z oczu.
Z nim zawsze są jakieś problemy.
Raz, dwa, trzy. Skrzynia wspólnoty.
Nie.
Wygrałem drugie miejsce w konkursie piękności. Zebrałem 10 dolców.
Przegrywasz.
Bart, nie karm siostry hotelami.
Bez obaw, mamo. Pełno tu tego.
Jest na za mała na tę grę.
- Czemu nie bawisz się z Milhouse'em? - Nie chcę się z nim bawić?
Nadal się nie pogodziliście?
To przez jego mamę. Mówi, że mam na niego zły wpływ.
Chodź, Maggie, porzucamy w gniazdo szerszeni.
Pani Van Houten, jestem mamą Barta.
Spotkałyśmy się w szpitalu, gdy chłopcy wypili farbę.
Pamiętam. Proszę wejść.
Marge, przykro mi, ale myślę, że będzie lepiej,
jeśli chłopcy nie będą się spotykać.
Słuchaj, wiem, że Bart może być trudny, ale wiem też, jaki jest w środku.
Ma w sobie iskrę. To nie jest złe.
Choć ona sprawia, że robi złe rzeczy.
Cóż, Marge,
pewnego dnia Milhouse powiedział, że moja pieczeń jest do bani.
Musiał to podłapać u twojego syna,
bo na pewno nie usłyszał tego w telewizji.
Nie wybronię go z każdej sytuacji, ale powiedzmy sobie szczerze.
Chłopcy mają tylko siebie.
Na dziewczyny są za młodzi, za to dla dręczycieli są popularnym celem,
a w jasełkach zawsze grają owieczki.
Proszę, pozwólmy im się przyjaźnić.
Przemyślę to, Marge.
Następnym razem, gdy ktoś ci powie, że cyrkowcy to dobrzy, uczciwi ludzie,
możesz mu w moim imieniu napluć w japę.
Tak zrobię, panie Gumble.
A teraz proszę mi wybaczyć, opisuję sylwetkę taty do szkolnej gazetki.
Pomyślałam, że będzie fajnie spędzić z nim dzień,
- żeby zobaczyć, co go napędza. - To urocze.
Też chodziłem kiedyś z tatą po barach.
Proszę bardzo. Piwo i mleko czekoladowe.
Przepraszam, mleko miało być dla mnie.
Co z tobą, Homer?
Depresyjny efekt alkoholu zwykle dopada cię w okolicach zamknięcia.
Trochę się denerwuje.
Ma jutro wygłosić mowę o zachowaniu zimnej krwi w kryzysie.
Co je teraz zrobię?
Ja kiedyś wygłosiłem mowę.
Byłem dość zdenerwowany, więc użyłem takiej sztuczki.
Wyobrażałem sobie, że wszyscy są w bieliźnie.
Sędzia, przysięgli, mój prawnik, wszyscy.
- Podziałało? - Jestem wolnym człowiekiem.
Milhouse do Berta. Chcesz wpaść się pobawić?
Serio? Możemy znów się przyjaźnić? Twoja mama umarła?
- Nie wydaje mi się. - Co za różnica.
Zaraz u ciebie jestem.
Sorki, Maggie. Po zabawie.
Mamo! Znowu przyjaźnię się z Milhouse'em.
Wiedziałam, że jego matka zmądrzeje.
Dzięki, że się za mną wstawiłaś.
- Czemu myślisz, że to ja? - A niby kto inny?
- Bądź grzeczny. - Będę.
JEDNOOKI B.B. GUN
ELEKTROWNIA JĄDROWA
Gdy patrzę na to morze uśmiechów,
przepełnia mnie uczucie wstrętu i obrzydzenia.
Nie jesteście pracownikami.
Jesteście bandą parszywych, kozich przeżuwaczy.
Jednak czeka was dziś nagroda.
Jest z nami prawdziwy mężczyzna.
Oto chwalebny Homer Simpson.
„Panie i…
panowie”.
Wyobraź ich sobie w bieliźnie…
„Łaska wynikająca z presji nie jest…”
Trzy minuty do katastrofy.
Ocalony przez dzwonek.
Piętnaście sekund do katastrofy.
- Zrób to, co zrobiłeś wtedy. - W porządku.
Ene, due, rabe,
połknął bocian żabę, a żaba Chińczyka,
co z tego wynika?
Kryzys został zażegnany. Wszystko jest super.
Dzięki, Homer, za uratowanie mojej elektrowni tą idiotyczną wyliczanką.
Wiesz chociaż, który przycisk włączyłeś?
Pewnie… wynika?
Ene, due, rabe. Czy Homer jest bohaterem? Odpowiedź brzmi: nie.
Jestem Kent Brockman, a to były Moje trzy grosze.
Teraz wracamy do Scotta Christiana.
Dzięki, Kent. Więcej głupot w dzisiejszych wiadomościach
dostarcza informacja, że nasz własny szef policji udaremnił napad na bank,
nawet nie próbując.
Wygląda na to, że szef poszedł do baku spieniężyć słoik drobniaków.
…czterdzieści osiem, 49, 50.
Co, do…
- Niezła robota, szefie. - Wykonałem tylko swoją robotę.
Wygląda na to, że szef policji zgrywa dziś Homera Simpsona.
Precel?
Wygląda, że teraz ja zgrywam Homera.
Lakersi przy piłce. Magic Johnson wrócił
po przerwie.
Zatrzymuje się. Wpadł w poślizg!
Piłka wylatuje mu z rąk, uderza sędziego w głowę
i trafia do kosza! Rzut za trzy punkty! Lakersi wygrywają!
Dziś ja zgrywałem Homera.
HOMER: 1. AMERYKAŃSKI TĘPAK, 2. ZGRYWAĆ HOMERA – WYGRAĆ MIMO GŁUPOTY
Nasz tata! Teraz przeszedł do historii.
SŁOWNIK
Napisy: Paulina Sikora