Witajcie wszyscy.
Przed zeszłorocznym odcinkiem halloweenowym
ostrzegałam, by nie pozwalać go oglądać dzieciom,
ale i tak to zrobiliście.
Tegoroczny odcinek jest jeszcze gorszy.
Straszniejszy, brutalniejszy.
Wydaje mi się, że przemycili do niego też trochę brzydkich słów.
Więc proszę, połóżcie dzieci do łóżek i…
Jeśli nie posłuchaliście mnie ostatnio,
to nie zrobicie tego teraz.
Miłego oglądania.
II SPECJALNY ODCINEK HALLOWEENOWY
CMENTARZ W SPRINGFIELD
MAMA BAMBIEGO
KUCHNIA CAJUN
SCHUDNIJ JUŻ TERAZ, SPRAWDŹ JAK
Kończąc to halloweenowe wydanie wiadomości
bardziej strasznym tonem, pamiętajcie, prawybory prezydenckie
już za kilka miesięcy.
Ej, jak ci się nie podoba, leć do Rosji.
Cukierek albo psikus, gościu.
Nie jesteście trochę za starzy?
Nie macie nawet strojów.
Dawaj cukierka, stary typie,
albo zrobimy ci z chaty kogel-mogel.
Proszę, dzieci, weźcie sobie.
Zawszone bachory.
Wróciliśmy do domu.
Dobry łup w tym roku?
Pełna pula!
Jestem z was bardzo, bardzo dumny, dzieci.
Zdobylibyśmy więcej, gdyby Lisa mogła szybciej chodzić.
Nie wybrałam tego kostiumu dla mobilności.
Włożyłam go, by oddać hołd szlachetnym Indianom
Wybrzeża Północno-Zachodniego.
A teraz dzieci, możecie dziś zjeść po jednym cukierku
i zachować resztę na…
Jeśli zjecie za dużo, będziecie mieli koszmary.
Ta, wszystkim w tej rodzinie przyśni się tej nocy straszny koszmar.
Oj tak, trzy okropne koszmary.
Chciałbym to zobaczyć.
MARRAKESZ, MAROKO
Ale dziura!
Księżniczka Grace miałaby mieszkać w takim miejscu?
Tato, mówisz o Monako.
POCAŁOWAŁAM BALMOWELOUD
Potrafię tak zrobić, ale nie chcę.
Co to jest?
To łapa małpy sięgająca czasów Allala Ben Abdallaha.
Posiada moc spełniania życzeń swego właściciela.
Tak? Za ile to?
Zdecydowanie polecam panu, by tego nie kupować.
Za każdym spełnionym życzeniem czai się nieszczęście.
Sam byłem kiedyś prezydentem Algierii.
Nie chcę słuchać historii twego życia, kolego. Daj do łapy.
Homer. Gdzie znalazłeś to brzydkie coś?
W tym sklepiku, o tam, a czemu?
A nie, czekaj, jest tam.
Będziesz żałował.
LOTNISKO W MARRAKESZU
Marrakesz do Springfield, trwa wejście na pokład.
Chwileczkę.
KOCHAM MARRAKESZ SZLUGI
Nie strzelajcie! To pamiątki.
Musisz zapłacić karę w wysokości dwóch dolarów.
Okej.
Poprośmy o okulary rentgenowskie, które działają.
Nie, Bart, pokój na ziemi.
- Okulary. - Pokój.
Darujcie sobie. Jako ten, który nosi w tym domu spodnie,
dostaję pierwsze życzenie.
Homer,
jest coś, co mi się nie podoba w tej odciętej ręce.
Marge, nie psuj mi planów.
Ta małpia łapa spełni nasze marzenia.
Nie! Maggie pomyślała życzenie.
Motyla noga!
Luksusowe auto. Dobry bobas. Dobra Maggie.
Nowy smoczek.
Szlag!
Dobra, koniec żartów. Łapo, z tej strony Bart.
Chcę, żeby Simpsonowie byli bogaci i sławni.
No i teraz mówimy do rzeczy.
Patrzcie wszyscy. Torebka aż mi eksplodowała!
Chodźcie wszyscy.
Jedziemy do najbardziej wyszukanej restauracji w mieście.
POZŁACANA TRUFLA
Bardzo mi przykro. Nie mamy absolutnie nic do czerwca.
Simpsonowie! Tędy proszę.
Homer, może sława i pieniądze nie są tak złe, jak mówią.
Jak jeszcze raz usłyszę o Simpsonach,
przysięgam, że będę krzyczeć.
Z początku byli uroczy i śmieszni, ale teraz są tylko denerwujący.
CZEŚĆ, CZŁOWIEKU.
Osiemnaście dolców za to? Ale zdzierstwo.
SIMPSONOWE CALYPSO
Człowieku, to serio wymyka się spod kontroli.
ZRÓB SE MAMMOGRAFIĘ, GOŚCIU! WIADOMOŚĆ SŁUŻB PUBLICZNYCH
Czy jest coś, czego nie zrobią?
Homer, to okropne.
Coś mi się kojarzy, że typ, który mi to sprzedał,
mówił, że życzenia sprowadzą ogromne nieszczęście.
Myślałem, że tylko koloryzuje.
Chcę światowego pokoju.
Lisa, to było bardzo samolubne z twojej strony!
OGŁOSZONO POKÓJ ŚWIATOWY
ANGLIA – ARGENTYNA
- Przepraszam za Falklandy, kumplu. - Było, minęło.
W sumie wiedzieliśmy, że są wasze.
ODLEWNIA
Już nie będziemy tego potrzebować.
GALERIA HANDLOWA PIĘCIU ROGÓW
NIEBEZPIECZEŃSTWO
OGRÓD
- Głupi ludzie. - O tak, Kodosie.
Ziemia już dojrzała do oskubania.
Ludu Ziemi,
przybywamy do was w duchu wrogości i groźby.
Dobra, bądźmy rozsądni.
Możemy się porozumieć pokojowo.
Wasz nadrzędny intelekt nie ma szans z naszą żałosną bronią.
Gordon, musisz coś zrobić.
Co mam niby zrobić. Jestem teraz piekarzem.
Podbili nas pałką.
Mogliśmy zostawić jakąś atomówkę.
Ruszać się, ludzie.
To wszystko wina Simpsonów.
Wcześniej jedynie nudziły mnie ich wybryki i produkty.
Teraz wolę, by ich szlag trafił.
POTWORY WDROŻYŁY NIEWOLNICTWO
Beznadziejna łapa.
Dobra, powiem życzenie, które nie obróci się przeciwko nam.
Chcę kanapki z indykiem
na chlebie żytnim z sałatą i musztardą
i nie chcę żadnych indyków zombie.
Nie chcę sam zamienić się w indyka.
I nie chcę żadnych innych dziwnych niespodzianek, rozumiesz?
Nieźle.
Niezła gorąca musztarda, dobry chleb, indyk lekko suchy.
Indyk jest lekko suchy!
Ohydna, przeklęta rzecz!
Cóż za demon z głębi piekieł cię stworzył?
Cześć, współniewolniku.
To jeden z tych gadżetów typu małpia łapa, który spełnia życzenia?
Tak, ale muszę cię ostrzec, że to coś jest…
Dokładnie tak, jak mówisz. Chcesz to wypróbować?
W porząsiu.
Popatrz na to.
Klękaj przed moją procą, marny Ziemianinie!
Myślę, że moim pierwszym życzeniem będzie pozbycie się tych okropnych obcych.
On ma deskę z gwoździem!
Zniewolić ludzkość, co?
Uciekaj, Kodos!
- Ziemianie chyba wygrali, Kang. - Tak?
Może ta deska z gwoździem nas pokonała,
ale ludzie na tym nie skończą.
Będą robić większe deski i większe gwoździe.
Wkrótce zrobią deskę z gwoździem tak wielkim,
że zniszczy ich wszystkich!
Ej, Homer,
ten mały wihajster świetnie działa.
Jak już uratowałem Ziemię,
może powinienem ogarnąć stare domostwo.
Chciałbym mieć małpią łapę.
Bart?
O co chodzi?
Miałam zły sen. Mogę spać w twoim łóżku?
- Nie. - Dam ci naszyjnik z cukierków.
Wskakuj na pokład.
Dzięki, Bart.
Mniej gadaj, więcej śpij.
Przedstawiamy państwu
Springfield, zwykłe małe miasteczko
z nie tak zwykłym potworem.
Radosne myśli. Radosne, radosne…
NIECH CIĘ TO OBCHODZI
Ludność Springfield musi upewniać się, że ich myśli i slowa
niosą radość,
bo ten konkretny potwór
potrafi czytać myśli, a gdy jest niezadowolony
może zmieniać ludzi w groteskowych upierdliwców.
Radosne myśli.
Ludzie, zaczynam mieć tego cholernie dość.
A wspominałem, że potwór jest dziesięcioletnim chłopcem?
Niezły zwrot, co?
Na pewno was zaskoczyłem.
Dzień dobry.
- Dobry. - Dzień dobry, kochanie.
Hejka, Bart. Jak się ma mój synek?
CZEKOLADOWY KRUSTY
Codziennie ten sam stary kot. Uczynię go bardziej interesującym.
Proszę. Już lepiej.
O wiele lepiej. Jak dobrze, zasłony się palą.
To dobrze, że stworzyłeś tę okropną rzecz, Bart.
Naprawdę świetnie.
- Kochanie, przygotuj się do szkoły. - Okej.
Ma to pewnie ze strony twojej rodziny.
W mojej rodzinie nie było potworów.
Hej, wszystkim.
Cześć, Otto.
- Przesuń się, ja prowadzę. - Nie ma opcji, koleżko.
Widzisz, jest zasada…
Czekaj. Jesteś małym ziomkiem z tymi wszystkimi niebezpiecznymi mocami.
Przestań lekko wciskać hamulec, Otto. Dodaj trochę gazu.
Niezła zabawa, nie? Zginiemy, nie?
POLICJA
Hejka, Bart!
Klaso,
historia naszego kraju znowu się zmieniła,
żeby pokrywała się z odpowiedziami Barta na wczorajszym teście.
Od teraz, Ameryka została odkryta w 1942 przez…
BART SIMPSON 6+
„…jakiegoś gościa” i nasz kraj już nie nazywa się Ameryka, tylko…
Drągoland.
Proszę o uwagę. Tu dyrektor Skinner.
Bart, to dla ciebie.
Telefon.
Radosne myśli, radosne myśli…
Tawerna Moe.
Chwilka. Sprawdzę. Hej, wszyscy.
Jestem głupim debilem z brzydką twarzą i dużym tyłkiem,
a mój tyłek śmierdzi i lubię całować mój własny tyłek.
To coś nowego!
Chwileczkę.
Jeszcze raz.
I przyśpieszamy dwa razy.
Uwielbiam szkołę.
Dalej. Zrób to.
Proszę.
Chcę oglądać Krusty’ego.
Zamknij się, chłopcze. Jeśli uda się im ten strzał na bramkę, wygram 50 dolców.
Kopnięcie w górę. Wygląda dobrze.
Piłka zmienia się w grubego, łysego gościa.
I nie udało się, a wiecie co mówimy
za każdym razem, gdy stanie się coś dziwnego? Dobrze, że Bart to zrobił.
To bardzo dobrze.
Wciąż nadajemy.
Trzysta czterdzieści sześć godzin z rzędu.
A to wszystko przez jednego chłopca,
który nie pozwoli mi przestać!
W każdym razie podejdźmy zobaczyć, czy Pomocnik Mel
ma jeszcze te jego legalne leki rozbudzające bez recepty.
Powoli.
Nie hałasuj. Nawet nie myśl, bo on słyszy twoje myśli.
A gdy będzie się najmniej spodziewał, walnij mu w głowę krzesłem.
Koniec potwora.
- Bart! - Lisa to zrobiła.
Wystarczy tego, młody człowieku. Pójdziesz ze mną.
Proszę.
PSYCHOLOG DZIECIĘCY
CZŁONEK LEKARZY DRĄGOLANDU
- Lubisz cudzą uwagę, prawda? - No jasne!
Wszyscy ją lubimy.
Problem w tym, że nie obchodzi cię, czy przyciągasz pozytywną uwagę
wysokimi ocenami w szkole, czy negatywną uwagę
zamienieniem twego ojca w pajaca z pudełka.
Homer, widzę, że się zgadzasz z tą teorią.
Nie potakuję. To klimatyzacja.
To niedobrze, bo uwaga, której chłopiec pragnie,
powinna pochodzić od ciebie.
Chcę, żebyś spędził z nim parę miłych chwil.
Poznał go. Może nawet go pokochał.
- Dobranoc, synu. - Dobranoc, tato.
Wiesz, te ostatnie parę dni były naprawdę pierwszorzędne.
Chciałbym ci się jakoś odwdzięczyć.
Jeśli chcesz, mógłbyś mi zwrócić moje ciało.
Masz to jak w banku.
- Dzięki, młody. - Kocham cię, tato.
Kocham cię, synu.
Mamo! Tato!
Ludzie, co się stało?
- Oboje mieliśmy koszmary. - Możemy spać z wami?
Umiecie chodzić do toalety?
Tak!
No to dobra.
Czwarta?
Za parę godzin muszę wstać i iść do pracy.
Muszę iść do pracy. Iść do pracy.
Popatrz na nich, Smithers. Nieroby, obiboki,
śpiochy.
Nie wiedzą, że
dni ich ssania mojego cycka są policzone.
Tymczasem sugeruję losowe wyrzucenie z pracy,
by wzbudzić w nich bojaźń bożą.
Bardzo dobrze.
Entliczek, pętliczek… on!
Uwaga, Homerze Simpson.
Obudź się, Homer.
Co?
- Jesteś zwolniony. - Za co?
Za spanie podczas pracy.
Skąd wiecie, że spałem?
Obserwowaliśmy cię przez kamerę monitoringu.
Kamerę?
Smithers, do laboratorium.
UWAGA NA STOPNIE
Wiesz, Smithers. Zawsze gardziłem lenistwem zwykłego pracownika.
Potem zorientowałem się, że w jego umyśle jest wola, lecz ciało jest słabe.
Więc wymieniłem słabe ciało
na silną stal. Patrz!
Największy przełom w relacjach pracowniczych od czasu kańczuga!
Za ile to będzie działać?
Zachowaj spokój, Smithers. Najpierw musimy zdobyć ludzki mózg.
Tu jest dobra praca, tato.
ANONSE
Musisz umieć operować litotryptorem.
Jak trudne to może być?
Tato, tu jest jedna.
Dwadzieścia osiem dolarów za godzinę, dużo świeżego powietrza
i można spotkać mnóstwo interesujących ludzi.
- Jaka to praca? - Grabarz.
Głębiej, szerzej, szybciej.
Swojego żółwia bym nie pochował w tej błotnej kałuży.
- Na co on komu? - Co za gnębiciel.
Jakie ciało powinniśmy odkopać?
Nie wiem.
Czuję się jak dziecko w sklepie z cukierkami.
No dzień dobry! Otwarty grób.
Smithers, wyjmij go szybko. Ten swąd jest nieznośny.
Chwila. To Homer Simpson.
Raczej nie był modelowym pracownikiem.
A kto jest modelowym…
pracownikiem?
Simpson będzie akurat.
- Słyszał to pan? - Nie.
Kto to, Frankenstein? Straszydło?
Myślę, że to człowiek w worze. Sądzę, że żyje.
Niedobre ciało.
Przestań straszyć Smithersa.
- Zadowolony? - Dziękuję.
Wspaniale.
Smithers, podaj mi łyżkę do lodów.
- Łyżkę do lodów? - Cholera, Smithers!
To nie wielka filozofia, to operacja na mózgu!
Dobrze.
Dzień dobry.
Patrz na mnie, jestem Davy Crockett!
Patrz, Smithers, drgnął.
Rusza się!
To żyje!
Ten gość ze sklepu AGD mówił, że jestem szalony.
I kto jest teraz szalony?
Cześć.
Jestem twoim tatusiem.
PĄCZKI
Posypka.
Geraldo Rivera, Madonna i chory jak.
- Co się dzieje, mamo? - Chodzi o waszego ojca, nie ma go.
Tata zniknął? No przestań.
Nie ma go od dwóch dni.
Coś takiego. Ona ma racje.
To nie tak miało być.
To miało być coś niesamowitego,
a nie takie obrzydlistwo.
Smithers, myliłem się, bawiąc się w Boga.
Życie jest cenne. Nie jest czymś do zabawy.
Teraz wyjmij ten mózg i spuść go w kiblu.
Jego rodzina doceniłaby, jeśli zwróciłby pan mózg do ciała.
Przestań, jest 23.45!
Smithers, gdy patrzysz na mnie tymi szczenięcymi oczyma…
Dobra.
Przestaniesz narzekać?
Wie pan, co to oznacza?
On żyje.
Masz rację, Smithers.
Chyba wiszę ci colę.
A jeśli chodzi o ciebie,
ty kołacząca, klekocząca kakofonio kolagenowych kółek i krzywek,
a masz!
Proszę uciekać.
Każda kość strzaskana, z organów wyciekają płyny witalne,
lekki ból głowy, utrata apetytu.
Smithers, ja umrę.
- Nie ma niczego, co mogę zrobić? - Może jest.
Smithers, idź do mego biura.
W trzeciej szufladzie mego biurka są narzędzia chirurgiczne i trochę eteru.
Miałeś koszmar, Homie?
- Nie, Bart mnie ugryzł. - Miażdżyłeś mnie, człowieku.
Chciałem krzyczeć, ale miałem usta w tłuszczu.
Idę otrząsnąć rosę z lilii.
Pewnie zastanawiasz się, czemu masz dwie głowy.
Moje ciało zostało zmiażdżone, więc przeszczepiłem mą głowę do twego,
jakby to rzec, pokaźnego tułowia.
Mogę się obudzić, to wszystko to sen.
Zgadza się.
To wszystko to sen…
Ale czy na pewno?
Za tydzień w Simpsonach…
Nie zapomnij, tato.
Wieczorem moja klasa ma kolację z nielimitowanym spaghetti.
Spaghetti.
Homer, wieczorem witamy holenderską królową Beatrix.
Nie znoszę posiadania dwóch głów.
Napisy: Paweł Stabik