„DOLCE BARTA” NIE SĄ LEGALNĄ WALUTĄ.
MIESIĘCZNIK MAMY PŁATKI KRUSTY'EGO
ZMIERZCH LUDZKOŚCI
Elo?
Tato, dzwonię w sprawie konkursu…
KONKURS TALENTÓW
- To dziś, wiem. - Nie.
Tato, zepsułam swój ostatni stroik do saksofonu, musisz mi kupić nowy.
Mama nie jest lepsza w takich rzeczach?
Dzwoniłam. Nie ma jej w domu.
Próbowałam u pana Flandersa,
ciotki Patty, ciotka Selmy, doktora Hibberta, pastora Lovejoya
i u miłego pana, który złapał węża w naszej piwnicy.
I zaraz po nich,
spośród wszystkich ludzi na ziemi, wybrałaś mnie.
Tak. Stroik numer cztery i pół. Mam.
Cóż, czeka was dzisiaj wspaniały pokaz.
Chcę zaznaczyć, że od teraz drzwi będą zamknięte,
więc rodzice nie wymkną zaraz po występie własnego dziecka.
I tylko uprzedzę widzów w pierwszych pięciu rzędach,
trochę was zmoczy.
SKLEP MUZYCZNY KRÓLA TRĄBEK
OTWARTE 10-19
W samą porę…
U MOE
Piwo.
Szybko, Moe. Mam tylko pięć minut do zamknięcia sklepu.
- To może pójdź tam najpierw? - Mówię ci, jak masz pracować?
Przepraszam, Homer.
Jeśli przechylisz szklankę, będzie mniej piany.
Przepraszam, Homer.
- To jedno wielkie nic. - Już wolę pilnować kotłów.
Pamiętaj, żeby zwrócić te krzesła do stołówki, Kim.
Nie żartuję.
Koniec, i mam 15 sekund zapasu.
ZAMKNIĘTE
- Co się dzieje, kolego? -Tępak po sąsiedzku zamknął za wcześnie.
Tak się składa, że mówisz o mnie.
Ja i ta moja niewyparzona gęba!
Straszne, no straszne.
Z roku na rok wydają się gorsi.
Wspaniale! Myślę, że to jest najlepsza grupa, jaką dotąd mieliśmy.
Naprawdę tak uważam.
A teraz Bart Simpson, chłopiec o tysiącu głosów.
Chciałbym rozpocząć od mojej interpretacji dyrektora Skinnera.
Patrzcie na mnie. Jestem dyrektorem Skinnerem.
Ten chłopiec właśnie stał się dzieckiem o tysiącu dni w kozie.
Hej, to pani bufetowa Doris. Ciekawe, co ma dziś dla nas dobrego.
Daniem dnia jest dziś odsmażana psia kupka.
PUNKTACJA
Proszę! Musisz otworzyć ten sklep.
Niech się zastanowię.
- Eee… Nie. - Okej, okej.
Ale zobacz zdjęcie dziewczynki, którą rozczarujesz.
Dobra, nie mam.
No weź, Jer. Otwórz. Bądź człowiekiem.
Pamiętasz, jak wyciągałem ciebie i twoją żonę z płonącego auta?
Okej, ale teraz będziemy kwita.
- Czego potrzebuje twoja córka? - Powiem ci, bo to zapisałem.
„Numer… numer cztery i pół…”
Głupia guma! „Stroik numer cztery i pół”.
A na jakim gra instrumencie?
Nie mam pojęcia.
Mamo, gdzie on jest?
Jeśli nie będę mieć stroika, będę brzmieć okropnie!
Nie martw się, skarbie. Twój ojciec na pewno jest…
Chyba…
Nie.
Marna szansa.
Bingo.
Nie martw się. Zdąży.
- Klarnet? Obój? - Nie.
- Saksofon? - Nie.
Moment. Co było ostatnie?
- Saksofon. - Lisa, daj spokój z tym głupim…
- Saksofonem! To jest to! - Altowy czy tenorowy?
Moja fujarka
Zagraj na mojej fujarce
Ten występ przerwiemy!
Cóż, panie i panowie, zapomnijmy o tym plugastwie
i rozkoszujmy się interpretacją „Sztormowej zagrody…” Lisy Simpson.
„Pogody.”
Brzmi jak świstak, którego załatwiłem kosiarką.
Dzieciak wymiata.
AUDYTORIUM
- Tyle wystarczy. - To nie moja wina, to stroik.
Ach tak, jasne. To tylko stroik.
Oklaski dla Lisy i jej szalonego saksofonu.
Tak!
LODZIARNIA 5600 SMAKÓW
Kto zamawiał Szczyt Bolibrzuch?
Ja, dla mojej małej córeczki.
Skończyłam.
Ale to kosztowało 88 dolarów!
Przykro mi, tato. Nie bardzo mam ochotę jeść.
Słuchaj, zawiodłem cię i przepraszam. Wiem, że to niczego nie naprawia.
Ale mam nadzieję, że twoje serduszko potrafi mi wybaczyć.
- Wybaczam ci. - Wcale tak nie myślisz.
Masz rację.
MALEŃKA LISA
Patrz, Homer. Lisa robi pierwsze kroki.
- Nagrywasz? - Tak.
Popatrzę później.
Samolot, samolot!
Nie, mój zwariowany przyjacielu. To mewa.
Da-da.
- Da-da. - Słyszałeś to, Homer?
Marge, proszę. Robię coś.
Niedziwne, że mnie nie cierpi.
Nigdy jej nie zauważałem.
Homer, jeśli chcesz się pogodzić z Lisą, spędzaj z nią więcej czasu.
Okej!
Może powinienem się wycofać, zrezygnować z Lisy,
a zacząć od początku z Maggie.
Homie, musisz przestać szukać szybkiego rozwiązania.
Jeśli będziesz spędzać z Lisą czas, wybaczy ci.
Jeszcze trochę tych dziewczyńskich zabaw,
to zrobię się, no wiesz, tęczowy.
Nie, miałaś rację z tą szybką naprawą.
Pomyślmy, szybka naprawa, szybka naprawa.
Kupię jej zabawkę, o którą mnie tyle męczyła.
Nie stać nas na kucyka.
Przy dzisiejszych cenach ropy nie stać nas na niekupienie kucyka.
- To idiotyczne. - Marge, muszę kupić jej kucyka.
Kiedy patrzę w oczy Lisy, nie widzę już miłości.
To nie powód, by kupować kucyka.
Nawet jak krzyczysz, widzę miłość w twoich oczach.
Trzymaj się tematu.
Kochasz mnie.
Bądź realistą.
Kucyk jest bardzo drogi,
bez tego mamy problem, żeby opłacić rachunki.
Tak, tak.
Brzmisz, jakbyś zamierzał kupić kucyka. Obiecaj, że nie.
Co to? To było tak czy nie?
- Baa. - To nawet nie jest słowo.
Sna.
WSZYSTKIE STWORZENIA TANIO GŁASZCZESZ – KUPUJESZ
GUMOWE KOŚCI 99 CENTÓW
O rany, co to za zapach.
A, to pan.
Przepraszam. Sprzedajecie kucyki?
Jasne, kolego. Tam są.
„Szkocki ogar gończy”. Ej, ale to jest pies.
Przyjacielu, jesteś mądrzejszy, niż zakładałem.
Proponuję rozejrzeć się na Boney Farm przy drodze 401.
Trzeba skręcić w lewo przy zakładzie utylizacyjnym.
STAJNIA WDZIĘCZNYCH WAŁACHÓW
Proszę panią, kupuję kucyka dla mojej córeczki,
cena nie gra roli.
Bardzo dobrze.
Ta zachwycająca istota kosztuje pół miliona dolarów.
Pół miliona dolarów?
Jest potomkiem Seattle Slew, a jego matka wygrała Derby Kentucky.
Wow.
Jego podobizna zdobi znaczek w Tanzanii.
- Biorę! - Panie Simpson,
a ma pan pół miliona dolarów?
Pewnie, zaraz wypiszę czek.
Panie Simpson, ten czek nosi datę 1 stycznia 2054.
- To stanowi jakiś problem? - Ceny zaczynają się od 5000 gotówką.
A nie ma jakiegoś komisu, gdzie można dostać taniego kuca,
który uciekł z domu?
Mam nadzieję, że nie.
PRACOWNICZA KASA ZAPOMOGOWA PYTAJ O PLAN
Chciałbym… pożyczyć 5000 dolarów.
Przykro mi. Nie mogę sama zatwierdzić pożyczki tej wysokości.
Dzień dobry.
- „Simpson”, tak? Jak mogę pomóc? - Panie Burns, robi pan to osobiście?
Takie hobby. Nie jestem tu dla osobistych korzyści. Na nieba, nie.
Przy okazji, czy zna pan surowe prawo lichwy w naszym stanie?
- Lichwa? - Głuptas ze mnie.
Wymyśliłem pewnie nowe słowo.
Jaki jest cel pańskiej pożyczki?
- Chcę kupić kucyka. - Czy to nie urocze?
Smithers, on planuje dołączyć do koła jeździeckiego.
O to chodzi, prawda? Nie chce pan go zjeść?
Nie, chcę go kupić mojej córce, bo już mnie nie kocha.
- Zamknij się. - Przepraszam.
- Masz jakieś zabezpieczenie? - Smithers, nie bądź bezduszny.
Jego duch jest moim zabezpieczeniem.
Wystarczy, że podpiszesz ten formularz, a pieniądze będą twoje.
Przepraszam, przypomniały mi się dzisiejsze zabawne wygłupy Smithersa.
- Nie zrobiłem nic zabawnego. - Zamknij się.
Panie Simpson,
jest pan pewien, że wie, jak zajmować się kucykiem?
Oczywiście.
Simpson, znowu ci się udało.
Kocham cię, tato!
Jestem na ciebie bardzo zła.
Brzmi, jakbyś miała ochotę na własnego kucyka.
- Ej, czemu Lisa dostała kucyka? - Bo przestała mnie kochać.
Też cię nie kocham, daj skuter.
Wiem, że mnie kochasz, więc nic nie dostaniesz.
Śnieżynko II, Pomocniku Mikołaja, oto Księżniczka.
Proszę, nie odrzućcie jej przez odmienność.
Homer, gdzie zamierzałeś trzymać tego konia?
Mam wszystko obmyślone.
W dzień będzie sobie hasać po okolicy,
a w nocy zwinie się w kłębuszek w garażu, między autami.
- Tato, nie! - To nielegalne.
Sąd o tym zadecyduje. Marge, ona mnie kocha.
Tato, jej miejsce jest w stajni.
Stajnia? Brzmi kosztownie.
SUMA – 530 MIESIĘCZNIE
Tyle kosztuje miłość?
To standardowe opłaty stajenne, panie Simpson?
Poza tym uczę pańską córkę jazdy konnej, strzyżenia,
a bez dodatkowej opłaty, prawidłowej wymowy.
Ojcze, uczyniłeś mnie najszczęśliwszą dziewczynką na ziemi.
Szaleństwo.
Co zrobić? Co zrobić?
- Chcesz w prawo… - Tak!
…to ruszaj w lewo.
Tak. Rusz ten…
Co to dżojstik? Nie powiedziałeś mi…
- Nadciąga krążownik! - Krążownik?
- Idź w nadprzestrzeń. Teraz, strzelaj! - Co? Jaką nadprzestrzeń?
Jesteś wahadłowcem, nie…
Jestem czym? Myślałem, że jestem tym gościem.
- Koniec gry. - Po to tarzałem się po podłodze?
Czekaj, tato. Mam coś dla ciebie.
Liczyłem na pieniądze.
O rany. Jesteś w poważnych tarapatach.
Będziemy musieli zrezygnować z luksusów.
Wiesz, że zawsze opłacamy Maggie szczepionki
na choroby, których nie ma.
Myślałam raczej, żeby obciąć wydatki na piwo.
Tego nie zrobimy.
Więc obawiam się, że musimy zrezygnować z kucyka.
Najpierw nie chcesz go kupić. A teraz mam go oddać.
- Zdecyduj się. - Homer!
Marge, Lisa mnie kocha. Kucyk zostaje.
Okej. Ty nas w to wpakowałeś. Ty nas z tego wyciągniesz.
Dobra, tak zrobię. Gdzieś tam jest pełno pieniędzy,
które tylko czekają, aż ktoś je zarobi.
Masz jakąś niepotrzebną biżuterię?
Jesteś taka piękna.
Popatrz, nie tknęłaś nawet swojej lizawki.
Mniam. Dobra lizawka.
Potrzebuję pieniędzy.
- Poproszę jedną zdrapkę. - Proszę bardzo.
Dzwon wolności.
Dwa dzwony wolności. No dalej, dalej…
Tak!
Trzy dzwony wolności!
To będzie 10 000 dolarów, Apu.
- Gratulacje, panie Homer. - Dziękuję.
- Tylko zobaczę kupon… - Proszę.
- Proszę przesunąć kciuk. - Nie.
- Tak, niestety muszę nalegać. - Nie. Nie.
- Nie. Nie możesz… - Tak. Muszę…
Nie! Puść! Podrzesz to!
Wiśnia. Panie Homer,
co zmusiło cię do tak taniej zagrywki?
POSZUKIWANA POMOC
Potrzebuję pieniędzy.
Jeśli to prawda,
powinieneś chociaż celować do mnie z broni,
a jeszcze lepiej, zapytać o ogłoszenie „poszukiwana pomoc”.
- Szukasz pomocy? - Tak.
Potrzebuję kogoś na wymagające,
choć niezwykle ważne, nocne zmiany.
- Jestem twój. - Masz pracę.
Od zawsze marzyłem, że kiedyś jeden z was będzie pracować dla mnie.
Jak ładnie.
- Zdecydowanie ujarzmiła tego konia. - Tak, ale kto ujarzmi ją?
Nie będę kłamać. W tej pracy będą do ciebie strzelać.
Każda z tych ran jest honorową odznaką.
„Honorowa odznaka…”
Oto wskazówka. Próbuj przyjmować strzały w ramię.
Teraz tak, te hot dogi są tutaj od trzech lat.
Są wyłącznie dla ozdoby.
Tylko jeden pajac je kupuje i zjada.
Ale ja jem…
Zbrodnia doskonała.
Homer, gdzieś był całą noc? Tak się martwiłam.
Marge, możemy zmienić pokój?
Zrobiłem coś, z czego nie jestem dumny,
i nie chcę być podsłuchany.
Mamy cię.
Pracowałem od północy do ósmej, wróciłem, przespałem pięć minut,
zjadłem, spałem sześć minut, umyłem się.
Miałem dziesięć minut, by ogrzać się miłością Lisy
i poszedłem do elektrowni świeży jak stokrotka.
O mój Boże, ona go zabiła.
PRAKTYKANT SUSZONA WOŁOWINA
Słone.
Homer! Czy ty kradniesz?
Nie, proszę pana.
Następna piosenka też jest o dziewczynce i jej kucyku.
Ma tytuł „Dziki ogień”.
HOTEL FIESTA RAJ DLA SINGLI
No dalej, Apu, rozluźnij się, skarbie.
Przykro mi, mała.
Kiedy cię tutaj zaspokajam, mój sklep idzie na dno.
Trzy dolary i 51, 52, 53 centy.
Homer, śpisz na swojej zmianie.
Zmień daty przydatności do spożycia na nabiale.
- Tak. - Przykro mi, mała. Koniec randki.
WKRACZAMY DO SLUMSÓW JEDZENIE – GAZ – ŁÓŻKA
Homie, jak długo zamierzasz to robić?
Nie wiem. Jak długo żyją konie?
Trzydzieści lat.
Nie wolno spać. Trzeba monitorować rdzeń.
- Elo? - Dzwonię powiedzieć, że cię kocham, tato.
Dzięki.
Kiedy ona przestanie mnie kochać?
Słyszałem, że Milli Vanilli aresztowano za parodię McNugget.
I tak fajnie posiedzieć do późna.
- Hej, Homer, gdzie idziesz? - Idę na…
ośmiogodzinny spacer.
- Homer. Homer? - Homer teraz śpi.
- Co się dzieje z tatą? - Jest wyczerpany.
Liso, wiesz, ile kosztuje utrzymanie kucyka?
- Nie. - Bardzo dużo.
To dlatego twój ojciec wziął drugą pracę.
Biedny człowiek.
- Gdzie pracuje? - W Kwik-E Marcie.
Lisa, liczę, że wiesz, że tato tak długo nie pociągnie.
Chcesz, bym oddała Księżniczkę?
Liso, nie możemy cię do niczego zmusić.
Ja mogę. Daj mi pięć minut z nią sam na sam.
Nie, Bart. Nikt jej nie będzie zmuszać.
O tym tylko ona sama może zdecydować.
Tyle lat zabiegałam, żeby traktować mnie jak dorosłą,
i tak to się na mnie mści.
Ej! Różowa czapka!
Gdy zamawiałem koktajl, chciałem go dostać dziś.
- Już się robi. - Tym razem nalej do pełna.
Tak, proszę pana.
Lubi małe marchewki zaraz po owsie
i naprawdę lubi być drapana za uszkiem.
Jeśli chcesz puścić jej radio,
to rano woli coś współczesnego,
a wieczorami wyciszającego.
Zaopiekuj się dobrze moją Księżniczką.
Choć moja patrycjuszowska twarz nawet nie drgnie,
zapewniam cię, że serce mi pęka.
Nigdy cię nie zapomnę.
Co do…
Ty… nazywasz ten pojemnik po topionym serze czystym?
Młody człowiek, którego zastępujesz, przewraca się w grobie.
Tato, nie musisz tego robić.
Tak, muszę. Widzisz, Liso, dorośli mają takie coś, jak pieniądze…
Tato, wiem, jakiego dokonałeś dla mnie poświęcenia.
Dlatego oddałam kucyka.
Naprawdę?
Jest pewne duże i głupie zwierzę, które kocham bardziej.
Nie, co to, hipopotam?
Mam na myśli ciebie, głuptasie.
Apu, weź sobie tę pracę i szukaj kogoś innego.
Wio, tato!
Spał, kradł, był niemiły dla klientów.
A i tak odchodzi najlepszy przeklęty pracownik, jakiego widział ten sklep.
Napisy: Paulina Sikora