Co jest?
Chciałeś żyć w świecie bez cynku.
Teraz twoje auto nie ma akumulatora.
Miałem odebrać Betty o szóstej.
Muszę do niej zadzwonić.
Niestety, Jimmy.
Bez cynku nie ma też telefonów.
Co ja najlepszego zrobiłem?
Zastanów się.
Iglica w twoim pistolecie była zrobiona z…
Tak! Z cynku.
Niech cynk wróci.
Niech wróci!
Niech wróci.
Cynku, wróć.
Cynku!
Cynk! Co?
To był tylko sen.
Na szczęście nadal żyję w świecie telefonów,
akumulatorów, pistoletów i innych rzeczy zrobionych z cynku.
Fuj! On dłubie w nosie.
Jeśli cynk was zainteresował, zostańcie dłużej.
Możemy rozmawiać o wszystkim.
Odrobię za was lekcje.
DAJ
„Zupa Samotnych Serc”, raz.
Jeszcze zdrapkę, Apu.
Nie widziałem pani, odkąd podwoiliśmy ceny.
- Nadal pani uczy? - Zobaczmy.
ZDRAPKA
Jeszcze co najmniej jeden dzień.
Bingo, cukier w baku.
Punkt dla twojego byłego męża.
KRUSTY WYBIERA NAJLEPSZE CHILI
WYWIAD Z J.D. SALINGEREM
ŻYCIE ZA DOLARA DZIENNIE
SPRAGNIONY MIŁOŚCI? ZADZWOŃ: 5-3457
Ogłoszenie towarzyskie?
Czemu nie?
Tylko dla hecy.
No, dawaj.
Odbierz.
Potrzebuję faceta!
Moje oko!
Wystarczy.
Ludzie?
No dobrze.
Mam tyle czasu co i wy.
Przestańcie!
A teraz powitajmy specjalnego gościa,
Teda Carpentera z firmy Twirl King Yo-yo.
Dzieci, oto yo-yo. Raczej nudne, co?
Nie może się równać z grą wideo…
a może jednak?
Przedstawiam wam Mistrzów Twirl King!
Pan Niesamowity!
Iskierka!
Jest piękna!
Zero Grawitacji!
Kobra!
Oni muszą być milionerami.
Na pewno mają rwanie.
Sens dydaktyczny tego apelu budzi we mnie wątpliwość.
Będą to miło wspominać,
pracując na stacjach benzynowych.
Może do następnego numeru
- zaprosimy dyrektora? - Nie.
Ostrożnie.
Obtarło mi ucho.
Niech się pan nie rusza, bo naprawdę pan oberwie.
- Ile te yo-yo kosztują? - Mam to gdzieś.
Cześć!
Pa!
Dzięki, Iskierko.
Czekaj…
- To nie ty. - To poprzednia Iskierka.
Pakujcie tyłki do auta. Mamy jeszcze trzy szkoły do obskoczenia.
No już!
NASTĘPNEGO DNIA
SZKOŁA PODSTAWOWA W SPRINGFIELD
To jest twoja sztuczka?
Nie. Masz sztuczkę.
Dziękuję.
Marge, podejdź.
Uwierzyłabyś?
Niebawem rzucę pracę, a chłopak będzie nas utrzymywał.
Wymień jedną osobę, która zarabia na zabawie yo-yo.
Donald Trump? Nie.
Arnold Palmer? Też nie.
Bill Cosby? Nie.
„Po dwóch miesiącach żeglugi
pielgrzymom kończyły się zapasy pożywienia i wody”.
Tak, Nelson?
Czy mieli ze sobą yo-yo?
Nie, nie mieli yo-yo.
„Gdy dopłynęli do Plymouth Rock,
powitali ich przyjaźni Wampanoagowie”.
Czy Indianie mieli yo-yo?
Nie mieli! Dość!
Mam już dość rozmów na temat yo-yo.
Od teraz nie przyjmuję żadnych streszczeń,
projektów, makiet,
niczego, co ma związek z yo-yo.
Czy to jasne?
Joł.
Bart, znasz nowe sztuczki?
Tylko jedną.
Nazywam to „Szarpaniem Ogórka”.
Rozkręcam je trochę i…
To nie ja.
Twoje rybki trafią w lepsze miejsce.
To będzie miesiąc w kozie.
Proszę pani, wszystkim jest przykro
z powodu śmierci Smrodka i Gniotka,
ale życie toczy się dalej.
Gdyby mogła pani oddać mi yo-yo…
Czy na moim miejscu oddałbyś yo-yo?
Proszę. Żartowałem.
Proszę.
Żartowałem.
- Zrobiłbyś to? - Oczywiście.
No co? W ogłoszeniu napisałaś, że szukasz mężczyzny.
Drugiego takiego nie znajdziesz.
Po zobaczeniu zdjęcia
spodziewałam się kogoś innego.
Wiek nic nie znaczy.
Stary, ale…
Zapomniałem, co było dalej.
Miesiąc w kozie.
Zapłaci mi za to.
Znalazłem usterkę.
Ktoś tam wcisnął
głowę lalki.
Edno, mamy imprezkę w pokoju nauczycielskim.
Daj mi chwilkę.
„Jeden plus jeden równa się dwa”?
„Rozwiedziona nauczycielka pozna mężczyznę w wieku od 18 do 60 lat.
Cel: Niech mi ktoś pomoże.
Podpisano – Edna K., skrytka pocztowa 402”.
PAŁAC STARCÓW W SPRINGDIELD
„Droga Edno.
Nie odpowiadam na ogłoszenia towarzyskie, jednak twoje jest wyjątkowe.
Nazywam się…
Woodrow.
Lubię trzymać się za ręce,
jeść kolacje przy świecach
i nie znoszę yo-yo”.
Woodrow!
Chyba trzeba wpuścić psa do domu.
Marge, psy uwielbiają łono natury.
- Potrzebna mu jest buda. - Co poradzisz?
Moglibyśmy mu kupić budę za jakieś 50 dolarów.
Dajesz się naciągnąć lobby budowlanemu.
Nieprawda.
Właśnie że tak.
Reklamy psich bud wyprały ci mózg.
Już wiem. Ja mu zbuduję budę.
No nie wiem.
Nie martw się.
Mam już projekt.
Opowiem ci o nim.
Tu są drzwi.
Przez nie przechodzi…
To jest dach.
Ten wesołek tutaj to słońce.
Opromienia domek, widzisz?
- Jak tam koza, kochanie? - Nieźle.
Coraz lepiej mi idzie z polerką do podłóg.
DZIAŁ TOWARZYSKI MAGAZYNU SPRINGFIELD
Tak!
Drogi Woodrow, jestem zaintrygowana.
Wydajesz się wyjątkowy.
W końcu jestem 28. prezydentem USA.
Jednak nie ufam tym ogłoszeniom,
więc proszę, napisz mi więcej o sobie.
Przesyłam zdjęcie, które cię poruszy.
Masz randkę z kopiarką.
Głupie drewno.
Niech to szlag!
Do diabła z tym!
Pewien facet przyszedł dziś do sklepu i chciał rozmienić dolara.
Przez pomyłkę dałem trzy ćwierćdolarówki.
Całe popołudnie go szukałem.
Todd, zjesz trochę warzyw?
Do diabła z nimi.
Coś ty powiedział?
Powiedziałem, że nie chcę tych przeklętych warzyw.
Doigrałeś się! Nie poczytam ci Biblii na dobranoc.
Nie przesadziłeś trochę?
Przecież wiesz, że jestem w gorącej wodzie kąpany.
Dzwoni Ned Flanders.
Jeśli to znowu ta ćwierćdolarówka…
Cześć. Ned.
Przepraszam, że dzwonię, pastorze, ale jestem wzburzony…
Todd właśnie powiedział, że nie zje „przeklętych warzyw”.
Wiesz, dzieci i warzywa…
- Czy to były szparagi? - Nie, pastorze.
Chodzi o to, że przeklął.
No tak.
Dzieci zwykle skądś to przynoszą.
Znajdź tego, kto tak mówi, i… poleć mu Biblię.
Który fragment?
Strona 900.
Pastorze…
Przeklęty Flanders.
- Lisa, potrzebuję cię na chwilę. - Tak?
Powiedzmy, że piszę drugi list do dziewczyny
i już jej sprzedałem to, co najlepsze. Co mam napisać?
Masz kogoś bliskiego, o kim mi nie mówisz?
Błagam!
- Teri? - Nie.
- Sheri? - Nie!
- To ta z opaską na oko? - Nie!
Czy to ta z wymiany, Mix-pa?
Nie! To tylko praca domowa.
Jasne.
Chodź, odrobimy lekcje.
Sierżancie Carter, nie naprawię tego cholernego jeepa,
ale może to panu wynagrodzę.
Czy on ogląda coś innego?
Kiedyś oglądał też Davy’ego i Goliatha,
ale stwierdził, że gadający pies to bluźnierstwo.
ŹRÓDŁA ZŁEGO WPŁYWU: WLEPKI, BABCIA, TELEWIZJA
Mamo, masz listy miłosne, które wysyłał ci tata?
Oczywiście.
Właściwie był tylko jeden,
to raczej miłosna pocztówka z jakiegoś browaru.
BROWARY DUFF NAJWIĘKSZY NALEWAK
„Może przemawia przeze mnie piwo, ale masz nieziemsko wielki tyłek, Marge.
Mają tutaj duże gumowate precle…
za pięć dolców? Na drzewo z tym”.
Nie znałem go od tej strony.
O czym pani myśli, pani K.?
Tak sobie myślę…
Nie chcesz tego słuchać.
Może jednak. Czasem rozmowa pomaga.
Marzyłam, że spotkam mężczyznę,
któremu będę się podobać z rana,
który śmieje się z moich żartów…
- Naprawi mi samochód. - Tak.
„Droga Edno, twoje zdjęcie zaparło mi dech.
Doprawdy, masz nieziemsko wielki tyłek.
Wczoraj powiesiłem twoje zdjęcie w swoim warsztacie,
by inspirowało mnie podczas wymieniania świec w aucie”.
W końcu zbudowaliśmy oazę.
Teraz mieszkańcy wioski mają gdzie się modlić.
Wnosimy snopy siana
Radujmy się…
Wnosimy snopy siana
Nie nauczył się tego od brata,
to na pewno.
Szlag by trafił te cholerne gwoździe!
Szmelc, nie super glue!
Szlag! Ty…
Odczep się!
- Homer? - Czego chcesz, Flanders?
Mamy do pogadania.
Jeśli chodzi o twoją kamerę, to ją zgubiłem.
Nie, chodzi o twoją niewyparzoną buzię.
O czym ty mówisz, do diaska?
Każdemu może zdarzyć się wpadka,
działamy pod wpływem chwili i zdarza się, że nagle się wystrzeli.
Ja nie chcę w ciebie strzelać,
więc proszę, nie przeklinaj przy moich chłopcach.
Daj spokój.
Ja się nie skarżę na twoje… wąsy.
A co z nimi nie tak?
Wyglądasz, jakbyś coś ukrywał.
- Co? - Ludzie gadają.
Wielu ludzi.
No dobrze,
mamy umowę.
Ja zgolę wąsy,
a ty przestaniesz kląć jak marynarz, zgoda?
Tak jest, kapitanie Tyłkogłowy.
Wracamy do Dwojga w Tunezji Teatru Koloryzacji.
Najdroższa.
Miliony poetów przez miliony lat mogłyby próbować,
a i tak opisałyby zaledwie trzy ósme twej urody.
Zwolnij, Francuziku.
To czyste złoto.
„Miliony poetów przez miliony lat mogłyby próbować”…
Szczęściara z ciebie. Kiedy się z nim spotkasz?
Najpierw poproszę, żeby wysłał mi swoje zdjęcie.
Jeśli wszystko ma na miejscu, biorę go.
GWIAZDY NHL, ROCZNIK 1969
Szykuj łyżwy, Gordie.
Wchodzisz do gry.
ŚCISKAM, WOODROW
Marge, powiedzieć ci coś śmiesznego?
Flanders uważa, że za dużo przeklinam.
Nie śmiejesz się.
Może ma rację.
A to niespodzianka.
Marge trzyma stronę Flandersa.
Mogłabyś choć raz
nie wspominać o swoim ulubieńcu Flandersie?
- To ty pierwszy o nim wspomniałeś. - Dość.
Może trochę przeklinam.
Bóg mnie takim stworzył i jestem za stary, by się zmienić.
Nieprawda.
Mój ojciec klął jak szewc, gdy odszedł z marynarki.
Niemal stracił pracę fotografa dziecięcego.
Mama postawiła więc w kuchni słoik.
Za każde przekleństwo wrzucał do słoika ćwierćdolarówkę.
- Co o tym sądzisz? - Cóż…
Zawsze stawiałem na samorozwój.
Dawaj tu ten słoik.
Czy będę musiał płacić,
- nawet jeśli uderzę się młotkiem? - Tak, Homer.
- A jeśli się zapalę? - Nie, Homer.
A jeśli zobaczę coś dziwnego na niebie?
Tak, Homer.
A kiedy się przytulamy?
Może być.
Drogi Woodrow, powinniśmy się spotkać.
Może zjemy razem kolację?
Potem moglibyśmy przenieść się do mnie, skosztujesz mojej kuchni.
Aj, karamba!
Cała twoja – Edna.
Zbyt długo wodzę ją za nos.
Czas na finał.
„Gdy czytam twoje listy, czuję, że jesteś tuż obok”.
Bart, oczy na kartkę.
Tak, proszę pani.
„Edno, każda sekunda dzieląca nas od spotkania
przeszywa me serce niczym tysiące igieł.
Spotkajmy się w Złotej Trufli w tę sobotę o ósmej.
Może potem trochę narozrabiamy.
Ponętnie twój – Woody”.
ERNEST POTRZEBUJE NERKI
Czuję, że to trochę moja wina.
- Homer, to była dwudziestka! - Ta…
SŁOIK PRZEKLEŃSTW
Ty mały…
Homer, jestem twoim dłużnikiem.
Gdy tylko zgoliłem wąsy,
zaproszono mnie do udziału w reklamie.
Ciągle przysyłają mi czeki, szału można dostać.
Ty stary…
Co o tym sądzisz, Liso?
Jak pies ma wejść do środka?
Wejdzie…
WOSK
Woodrow, jak mogłeś mnie wystawić?
Kimkolwiek jest ten facet, nie potrzebuje go pani.
Znam masę porządnych mężczyzn.
Wymień choć jednego.
- Co z dyrektorem Skinnerem? - Seymour?
Powiedzmy, że mamusia nie pozwala mu się bawić.
A trener Fortner?
To może dozorca Willy?
Nie chcesz wiedzieć, co go kręci.
Bart, jesteś jedyną namiastką mężczyzny w moim życiu.
To takie przygnębiające, że chyba się popłaczę.
Motyla noga… Zepsuło się.
Kurka wodna, będę potrzebował zastrzyku przeciwtężcowego.
Nie będę przeklinał, ale rozwalę tę psią budę.
Tato, świetnie ci poszło,
ale kupiłyśmy nową budę.
Skąd miałyście pieniądze?
W słoiku przekleństw uzbierała się niezła suma.
W budzie znajdziesz małą niespodziankę.
Maggie… uroczo!
Nie, za nią.
Piwo! Skąd wiedziałaś?
Gdzie jest Maggie?
Tu jest!
Mamo, to trochę na wyrost, ale potrzebuję rady w sprawach miłosnych.
Mój synek ma ukochaną.
Wiedziałam!
Co to za dziewczyna?
Pani Krabappel.
Bart, czy to twoja nauczycielka?
Zacznę chodzić na wywiadówki.
Homer!
Bart, to, co zrobiłeś, było okrutne.
Musisz powiedzieć nauczycielce prawdę.
Nie, prawda jest zbyt upokarzająca.
Powiedziałem tak, bo myślałem, że to chcesz usłyszeć.
Może napiszemy kolejny list.
Taki, żeby wiedziała, że to koniec, ale poczuła, że jest kochana.
To zadanie dla mnie.
Czułe listy miłosne to moja specjalność.
„Kochaniutka, witaj w Krainie Porzuconych.
Populacja, ty”.
Wszyscy pomożemy.
„Wyjeżdżam do Kampuczy, by szczepić tamtejsze dzieci,
ale sercem zawsze będę przy tobie”.
Do kitu. Może: „twarz odgryzły mi krokodyle”.
To obrzydliwe. Poza tym – gdy kobieta kocha mężczyznę –
brak twarzy nie jest przeszkodą.
Zapamiętam.
„Nie spotkamy się przez najbliższe pięć lat,
ponieważ będę uprawiał florę oceaniczną”.
„Muszę kończyć, ponieważ zostały mi tylko cztery minuty życia”.
Dwa słowa: „Jestem gejem”.
W kółko to samo, nie zapiszę tego.
„Każdy podmuch wiatru będzie szeptał mi do ucha… »Edna«”.
Świetne, Liso.
„PS Jestem gejem”.
Jak zakończymy?
Może: „Nasza miłość latami echem będzie się odbijać”.
Urocze.
Homer, potrafisz słodzić.
Ty mój mały…
Czekaj!
„Najdroższa Edno, muszę cię opuścić.
Nie mogę powiedzieć dlaczego.
Nie możesz wiedzieć, dokąd się wybieram.
Jak się tam dostanę?
Jeszcze nie wiem.
Jedno mogę ci powiedzieć.
Gdy tylko zawieje wiatr,
usłyszę, jak szepcze… »Edna«”.
Bart, jest taka ładna pogoda, chodźmy na zewnątrz.
Zróbmy sobie randkę.
MECZE – GOLE – ASYSTY – PUNKTY
Napisy: Zuzanna Majewska