ELEKTROWNI ATOMOWA W SPRINGFIELD
SZKOŁA PODSTAWOWA W SPRINGFIELD
NIE NAZYWAM SIĘ „DOKTOR ŚMIERĆ”
UWAGA
MIESIĘCZNIK MAMY MROŻONE PŁATKI KRUSTYEGO
Na żywo z pięknego Laughlin w Nevadzie: wybory Miss Amerykańskiej Dziewczyny.
To dzięki talentom Meryl Streep.
WSZECHSTRONNOŚĆ MERYL STREEP
Pachnij jak Streep za niską cenę.
Troy McClure, wasz prowadzący, a teraz wchodzą dziewczęta.
Poznałyśmy prawdę wieku 17 lat.
Miłość była przeznaczona dla królowych piękności.
Jak Miss Dakoty Południowej.
Miss Karoliny Północnej.
Miss Indiany.
- Miss Alaski. - Dzieci, wychodzę z domu na noc,
więc zostawiam wam dietetyczny obiad.
Dobrze.
Mam przesłuchanie do sztuki.
To muzyczna wersja Tramwaju zwanego pożądaniem.
Czy to nie ekscytujące?
Ja tam uważam, że wszystkie są zwyciężczyniami.
Zaraz po tym odpadnie 40 naszych uczestniczek.
Poświęćmy chwilę, by poznać nasz znakomity panel sędziowski.
Konsultantka ds. pielęgnacji skóry, Rowena.
Znany felietonista William F. George.
Juror Token Black, Dredrick Tatum.
I pan Boswell, człowiek, który stoi za słynnymi listami najgorzej ubranych.
Panie Boswell, czy może nam pan ujawnić coś z tegorocznej listy?
Przypomnienie dla Goldie Hawn:
nabory do cheerleaderek były 30 lat temu. Czas dorosnąć, dobrze?
On jest takim złamasem.
Nie grałam w przedstawieniu od liceum,
pomyślałam, że to może być dobra okazja, żeby poznać innych dorosłych.
Brzmi interesująco.
No wiesz, całe dnie spędzałam sama z Maggie,
czasami czułam, że w ogóle nie istnieję.
Brzmi interesująco.
Czas wyłonić pięć finalistek,
zaczynając od Miss Montany.
Piękność z Butte.
- Miss Karoliny Południowej. - Nie ma nic lepszego.
Miss Delaware.
Dobrze dla niej.
- Marge, ciszej tam. - Homer, przesłuchanie jest w połowie…
Hej, patrzcie, to zeszłoroczna zwyciężczyni, Debra Del Smallwood!
Dziś oddaję tytuł Miss Amerykańskiej Dziewczyny
i chciałabym ostatni raz przeprosić
za moje niefortunne uwagi na temat ONZ.
Maggie, przestań stukać!
A gdzie ty się właściwie wybierasz?
Mam przesłuchanie do przedstawienia.
Pierwsze słyszę.
Mówiłam ci kilka razy.
To muzyczna wersja Tramwaju zwanego…
Wybacz, Marge. Gdybyś mi to mówiła, pamiętałbym.
Nie jestem idiotą.
- Myślałam, że ci to mówiłam… - Dzieci, wesprzyjcie mnie.
- Ma rację. - Przykro mi.
Punkt meczowy dla Homera.
- Wybacz, kochanie. - W porządku. Nikt nie jest doskonały.
MUSICAL „OCH, TRAMWAJ!”
PRZESŁUCHANIE
Jak się masz, sąsiadko?
Hej, Ned, nie wiedziałam, że jesteś aktorem.
W rzeczy samej. Raz nawet występowałem w Tramwaju.
Grałem Blanche Dubois.
To część frajdy z chodzenia do męskiej szkoły.
Witam, jestem Llewelyn Sinclair.
Wyreżyserowałem trzy sztuki w mojej karierze i miałem trzy ataki serca.
Tak bardzo mi zależy. Planuję… czwarty.
Może powinnam była iść na lekcje kaligrafii.
Zapomnij o tym, pan Takahashi jest obłąkany.
- Cisza! - Przepraszam.
Nie łatwo się ze mną pracuje.
Podczas reżyserowania filmu Czapki z głów na Chanukę
doprowadziłem więcej niż jednego członka obsady do łez.
Czy zbyt wiele oczekiwałam od czwartoklasistów?
Recenzja: „Sztuka, która podobała się wszystkim” mówi sama za siebie.
Ci, którzy ubiegają się o rolę Stanleya, zdejmijcie swoje koszulki.
Zdejmijcie koszulki!
Deshabillez votre chemises. Schnell!
Nie. Pójdź czasem na siłownię.
O mój Panie!
Hej, jak ci się podoba, powinieneś zobaczyć mój tyłek.
- Ty jesteś moim Stanleyem. - Wow.
Co ty na to, Marge? Staruszek Stanley.
Stella!
- Hej, spójrz na mnie… - Następna.
- Nie wracaj do domu, Bill Bai… - Następna.
- Musi być… - Następna.
Dziękuję za nic.
Wszystkie jesteście okropne.
Nie rozumiecie, że Blanche to delikatny kwiat
zdeptany przez nieokrzesanego chama…
Zapomnijcie o tym! Po prostu zróbcie scenografię i wyczyśćcie scenę.
- Ta produkcja jest… - Homie, nie dostałam roli.
Miałeś rację, dodatkowe zainteresowania są głupie.
Chwileczkę.
Wrócę prosto do domu.
Dobrze, zamówię kubełek kurczaka, z ekstra chrupiącą skórką.
Bułki, czekoladowe parfait…
Przestań zadręczać moją Blanche!
Gram starzejącą się piękność z Południa, którą brutalny szwagier Stanley
doprowadza do szaleństwa.
Wow! Moja mama aktorką. Czuję się jak Lucie Arnaz-Luckinbill.
Są w tej sztuce jakieś mówiące slangiem roboty?
Nie sądzę.
Bart, nie zadawaj głupich pytań. Jest tam jakaś przednia nagość?
Nie, Homerze.
Nazywam się Helen Lovejoy. Będę grała Stellę.
Jestem Apu Nahasapeemapetilon. Gram Steve’a.
Mam na imię Otto. Gram Pabla.
Lionel Hutz, prawnik.
Złożę pozew zbiorowy przeciwko reżyserowi
w imieniu wszystkich odsuniętych od sztuki.
Gram również Mitcha.
Jestem Marge Simpson. Będę grać Blanche.
Zrobiłam orzechowe brownie dla wszystkich.
Czy ktoś jeszcze ma ochotę na kęs banału?
Ja chętnie.
- Stanley… - Tak.
…ty… tętnisz zwierzęcą żądzą.
Łapiesz Blanche i prymitywnie rzucasz ją na łóżko.
Przyjąłem.
Czy to nie jest urocze? Szkoda, że nie mam aparatu.
Trzymaj, moja siostra prowadzi żłobek.
Chyba kilka tygodni jej nie zaszkodzi.
ŻŁOBEK AYN RAND
Maggie ma alergię na groszek
i lubi wypić butelkę ciepłego mleka przed drzemką.
Butelkę?
Pani Simpson, czy wie pani, co mówi dziecko,
gdy sięga po butelkę?
Mówi: „Jestem pijawką”.
Uczymy dzieci, by wykształciły butelkę wewnątrz siebie.
To brzmi bardzo nieprzyjemnie.
Pani Simpson, nie lubię się przechwalać,
ale jesteśmy jedynym żłobkiem w mieście,
który nie jest obecnie przedmiotem dochodzenia stanowego.
Bądź grzeczna, Maggie.
Przykro mi, Maggie. Nie pozwalamy na to tutaj.
- Ze mnie jest facet, z ciebie jest dama - Przestań, powiem Stelli i będzie dramat
Pasja, pani Simpson! Złość. Ten mężczyzna cię obrzydza.
- Pragnę tylko jednego uścisku - Dostaniesz butelką po pysku
Marge, pozwól mi.
Nie cierpię przemocy Blanche, ale zawsze robiłem tak.
Oto stara niszczarka twarzy.
Pani Simpson, jeśli chciała pani doprowadzić żółć do końca mojego gardła,
to misja wykonana.
Doczołgam się do łóżka z butelką amaretto. Dobrego dnia.
Spokojnie. Tak.
- Szlag! - Split 7–10.
Homer, przećwiczysz ze mną kilka kwestii?
- Poproś Barta. - To zajmie chwilkę.
Kulka poza torem.
Szlag! Widzisz, Marge? Gdy jesteś zajęta tym swoim małym światem,
zapominasz, że inni też mają problemy.
POMOC JEST DAREMNA.
A TO A
DIETA FOUNTAINHEAD
Nie lubisz drzemać? Mamy miejsca dla dzieci takich jak ty.
Kojec!
W porządku, niech rozpocznie się amatorska noc w Dixie.
Przepraszam, Llewelyn. Ja…
Po prostu nie wiem, po co Blanche miałaby rzucać rozbitą butelką w twarz Stanleya.
Nie mogłaby po prostu przyjąć jego obelg z lekkim, dobrym humorem?
Marge, twoja podwózka tu jest.
Homer, to zajmie jeszcze kilka minut.
Ze mnie jest facet, z ciebie jest dama
- Przestań! Powiem Stelli i będzie dramat - Marge!
Proszę o białą gorączkę, a ty dajesz mi małego focha.
Marge, dasz mi jakieś drobne do automatu?
Masz!
O, są tu jakieś ćwierćdolarówki.
Po prostu nie rozumiem, co jest złego w Stanleyu.
Stanley jest bezmyślny, brutalny i hałaśliwy.
Marge, w każdej sekundzie, którą spędzasz z tym facetem,
on miażdży twojego delikatnego ducha. Nie możesz na to pozwolić.
Chodźcie do tatusia. Marge, będę w aucie.
Pragnę tylko jednego uścisku
Marge, ruszaj się, bo pożałujesz.
Dostaniesz butelką po pysku
Alleluja! Znowu to zrobiłem.
- Ned, ty masz ją pokonać. - Staram się.
- Podaj sól. - Proszę, Homer.
Co do… Dlaczego mówisz w taki sposób?
Sztuka jest jutro. Muszę wczuwać się w rolę.
Hej, mamo, może ci pomogę,
- jak też tak będę mówić? - Możliwe.
A ja będę mówił tak. Bułka z masłem, stary.
To raczej nie pomaga, Bart.
Tatuśku, mógłbyś mi podać małego herbatnika?
Mogę się jutro zerwać ze szkoły? Mam migrenę.
Mieszkam w zegarze z kukułką.
Na razie, dzieciaki. Muszę iść na próbę z Nedem.
Marge, co z deserem?
Na litość boską, możesz zdjąć pokrywkę ze swojej puszki puddingu!
Dobra! Tak zrobię!
O nie, mój pudding jest uwięziony na zawsze.
Więc mogę otworzyć swoją puszkę puddingu, tak?
Widać, jak dużo o tym wiesz, Marge.
Marge!
Hej, Marge!
Krzycz dalej, wielka małpo.
Nie jesteś za ostra dla starego Homera?
Zapomnij o nim. Powtórzmy scenę z butelką.
Udajmy, że to już za nami.
O której zaczyna się sztuka?
- A co, wybierasz się? - Cóż, chyba muszę?
Nie sądzę, że ci się spodoba. Nie ma w niej nic o kręglach.
- Ach, czekaj, jest. - Pewnie nie za wiele.
Dlaczego nie możesz być bardziej wspierający?
Bo mnie to nie obchodzi, OK? Nie umiem udawać zainteresowania tym,
a świetnie udaję zainteresowanie twoimi dziwacznymi projektami.
- Jakimi dziwacznymi projektami? - No wiesz, lekcje malarstwa,
kurs pierwszej pomocy, ta cała technika Lamaze'a.
Dlaczego nie mówiłeś, że tak to odbierasz?
Nigdy nie zrobiłbym nic, by cię zranić.
Dobranoc.
Ładnie się bawicie, ludziki? Dobrze.
Witaj, Maggie. Biedny mały bęcwałku.
Hej, dzieciaki! Jestem ognioodporny.
Jeśli się zepsuję, kup nowego.
Maggie, czas iść do…
Ach, dzieciaki.
DOM KULTURY OCH, TRAMWAJ
Wszyscy jesteśmy lekko szaleni, my, którzy przywdziewamy strój
błazna i przechodzimy pod zakazanym łukiem.
Ale dziś wszyscy zostaniecie przemienieni z martwych mieszkańców przedmieść
w rozgrzane do białości ognie czystej rozrywki!
Oprócz ciebie. Ja będę grał twoją rolę.
Nudziarz!
Długo przed Superdome
Gdzie Saints grają w futbol sobie
Mieszkałem w mieście, które potępieni nazywają domem
Usłysz ich piekielną pieśń
Nowy Orlean
Dom piratów, pijaków i dziwek Nowy Orlean
POŻĄDANIE
Tandetne, drogie sklepy pamiątkarskie
Jeśli chcesz iść do piekła Powinieneś pojechać
Do Sodomy i Gomory nad Missisipi
Do Nowego Orleanu
Śmierdzący, zgniły Cuchnący wymiocinami Nowy Orlean
Niemoralny, słonawy, robaczywy Głupi Nowy Orlean
Mizerny, parszywy, nędzny, cuchnący Nowy Orlean
Co się stało, kochanie? Zgubiłaś się?
- Szukam swojej siostry, Stelli. - To mama!
Nazywam się Blanche DuBois.
Myślałam, że moje życie Będzie jak tłusty czwartek
Niekończące się przyjęcie
Jestem wypłowiałą południową damą Bez grosza
Zbieram na Gwiazdę Wieczorną
Podejdź tutaj.
Chcę cię pocałować tylko raz,
delikatnie i słodko w usta.
Jestem tylko zwykłym roznosicielem gazet
Nie szukam romansu
Chcę tylko 40 centów
Za moje dostawy w zeszłym tygodniu
Czy ta urocza lafirynda
Uwiedzie skromnego gazeciarza
Ach, co zrobić ma
Roznosiciel gazet
Stella!
Nie słyszysz, jak wrzeszczę?
Przez ciebie czuję się jak w piekle
Stella!
Czad, potrafi latać.
Myślę, że to ma symbolizować jej pogrążanie się w szaleństwie.
Kimkolwiek jesteś,
zawsze polegałam na dobroci obcych.
Zawsze możesz polegać Na dobroci obcych
By wzmocnić twego ducha I chronić cię przed niebezpieczeństwami
Oto wskazówka od Blanche Której nie pożałujesz
Nieznajomy jest przyjacielem, Którego nie poznałeś
Nie poznałeś
Tramwaj!
Wy, ludzie tam, wy jesteście gwiazdami!
W dechę!
- Patrzcie na mnie! Jestem Blanche DuBois. - Mamo!
- Czas iść, mamo. - Wszyscy ci kibicowali.
- Prawie wszyscy. - Dzieciaki, zaczekajcie w aucie.
Chcę porozmawiać z matką o tej całej sztuce.
Szukasz miejsca na zabawę z panną, co?
Cicho bądź. Marge, byłaś świetna.
Przestań, Homer. Pod koniec byłeś tak znudzony,
że ledwo utrzymywałeś swoją samolubną głowę.
Nie byłem znudzony. Byłem smutny.
Przejąłem się, jak ta kobieta…
Wiesz, o której mówię. Grałaś ją.
- Blanche. - Tak, jak Blanche była smutna,
ten facet, Stanley, powinien być dla niej lepszy.
Mów dalej.
Poczułem się źle.
Biedactwo trafia na końcu do wariatkowa, a potrzebowała jedynie,
by ten gnojek okazał jej trochę szacunku.
Przynajmniej tak pomyślałem.
Często nie potrafię wyłapać sensu.
Nie, Homer, zrozumiałeś to dobrze.
- Wiesz co, jestem całkiem jak ten koleś. - Naprawdę?
Tak, kiedy dłubię w zębach pocztą i innymi rzeczami.
Może troszkę.
Napisy: Julia Rutkowska