SIMPSONOWIE
MOJA PRACA DOMOWA NIE ZOSTAŁA SKRADZIONA PRZEZ JEDNORĘKIEGO MĘŻCZYZNĘ
UWAGA
MIESIĘCZNIK MAMY PŁATKI KRUSTY’EGO
Szlag!
Poranny horoskop.
„Dzisiejszy dzień będzie jak każdy inny”.
Jest coraz gorzej.
Bart, prosiłam, żebyś nie gwizdał tej irytującej melodii.
- Jawohl, mein Mommandant. - Dlaczego jesteś taki zadowolony?
Musicie iść do szkoły, a ja do pracy.
Tylko mama ma lekko.
Jedziemy dzisiaj na wycieczkę.
Czy to nie cudowne móc zrzucić kajdany,
którymi szkoła więzi nasze dusze?
Sorka, zapomniałem. Twoja klasa nie jedzie.
Masz rację, Bart. Szkoła jest dla frajerów.
PIERWSZE MIEJSCE DLA LISY SIMPSON
„Właśnie tak wyleczyłam choroby, zakończyłam wojny”…
UNIWERSYTET W SPRINGFIELD
… „i ponownie połączyłam obsadę serialu Facts of Life,
nawet dawno odrzuconą Tootie”.
Zdaje się, że będę miał kolejnego Pulitzera do polerowania.
Zamilcz, wycieczkowiczu!
Nadział się na moją pokojową nagrodę Nobla. To ci ironia losu.
Lisa!
- Liso, wróć do nas! - Dlaczego?
Jestem tu znacznie szczęśliwsza.
SZKOŁA PODSTAWOWA W SPRINGFIELD
Teraz dyrektor Skinner powie nam,
dokąd pojedziemy na wycieczkę.
Dziękuję, Edno.
Kto z was powie mi, co to jest?
Nie mów, że znowu jedziemy do fabryki pudełek.
To może być fascynujące.
Ucieknę do krainy fantazji tak jak Lisa.
Zamiast jechać dziś do fabryki pudełek,
pojedziemy do fabryki pudełek.
Przez telewizję nie mam wyobraźni,
tak samo jak umiejętności…
Nieważne.
Pięćdziesiąt sześć pudełek Pełnych piwa na ścianie
Pięćdziesiąt sześć pudełek piwa
Bierzesz jedno i wszystkich częstujesz
Pięćdziesiąt sześć pudełek Pełnych piwa na ścianie
PODSTAWÓWKA W HAVERBROOK WESOŁE MIASTECZKO
STOŁECZNA PODSTAWÓWKA TESTY FAJERWERKÓW
PODSTAWÓWKA W SHELBYVILLE FABRYKA ZJEŻDŻALNI
PODSTAWÓWKA HARBSTWA SPITTLE
FABRYKA PUDEŁEK
Historia o tym, jak dwóch braci i pięciu innych mężczyzn
przemieniło niewielką pożyczkę w koncern papierniczy,
jest długa i niezwykle ciekawa.
Oto ona.
Zaczęło się od wypełnienia formularza 637/A,
czyli wniosku o pożyczkę na małą firmę lub gospodarstwo…
Przez lata do pudełek wkładano wiele ciekawych rzeczy.
Tkaniny, inne pudełka, a nawet cukierki.
Czy w którymś z tych pudełek są cukierki?
- Nie. - Czy kiedyś będą?
Nie. Produkujemy pudełka na transport gwoździ. Jakieś inne pytania?
Kiedy obejrzymy pudełko?
Nie składamy ich tutaj. Robią to w Michigan.
Czy zdarzyło się, że maszyna
- ucięła komuś ręce? - Nie.
A potem jego dłoń próbowała wszystkich udusić?
- Nic takiego się nie wydarzyło. - Czy ktoś stracił oko?
Chyba mylisz fabryki.
My tylko produkujemy pudełka.
To pomieszczenie cieszy się największa popularnością.
- Jest takie jak pozostałe. - To prawda, ale coś je wyróżnia.
Już tego nie ma. Jest takie samo jak pozostałe.
Co jest w tamtym budynku?
To studio, w którym kręcą Klauna Krusty’ego
i inne programy, w których nie występują pudełka.
To nie ma nic wspólnego z pudełkami, więc zasłonię okno.
O nie.
To jest moje biuro.
Na podłodze widzicie żółtą linię.
Jeśli za nią podążycie, zaprowadzi was wokół mojego biurka i z powrotem do drzwi.
Muszę się stąd wydostać.
PRANIE
Tak ucieknę.
WYJŚCIE
WYMAGANY IDENTYFIKATOR PRACOWNIKA
Pracujesz tutaj, młody?
- Tak. - Proszę wejść.
Bart!
Ja się tym zajmę.
Simpson, policzę do trzech i masz się tu pojawić.
Raz, dwa, trzy!
- Zrobiłem już wszystko. - Zadzwońmy do jego rodziców.
Chwileczkę! Już biegnę!
W domu nie odbierają. Zadzwonię do jego ojca.
WYJŚCIE
Chwileczkę! Już biegnę!
Halo? Proszę głośniej. Mam na sobie tylko ręcznik.
ZAMYKAĆ DRZWI
Kto potrzebuje scenariusza?
Rozumiem. Wchodzę.
Nie przejmuj się tym.
- Akcja! - No me gusta!
Naprawdę czuję się z tym niekomfortowo.
Co się dzieje, kochany?
To te same zużyte żarty, prawda?
Widzowie się zorientują.
- Co powiesz na wielką pułapkę na myszy? - Świetny pomysł!
- Akcja! - No me gusta! Es grande!
Jak mogliście go zgubić?
Mógł wpaść do którejś z tych maszyn!
To jego szczęśliwa czapka!
Mój syn jest pudełkiem!
Niech was szlag! Jest pudełkiem!
- Miał być duński! - Przepraszam.
- Nie ma już duńskich. - Mylisz się.
To ciebie już nie ma!
WIADOMOŚCI
„Tragiczna wiadomość”.
„Sto dwadzieścia osób zginęło w tsunami w Kuala La…
Kuala Lumpur”.
Francja.
Niech to.
Gdzie ja znajdę duńskiego pączka?
- Tutaj. - Dawaj!
- Skąd go masz? - Ukradłem go Kentowi Brockmanowi.
- Świetnie! Chyba go nie dotykał? - Nie.
- Dobra robota. Jak się nazywasz? - Bart Simpson. Uwolniłem cię z paki.
Ja…
Dzięki mnie poznałeś swojego ojca.
No nie wiem…
Uratowałem twoja karierę! Pamiętasz swój wielki powrót?
A co dla mnie zrobiłeś w ostatnim czasie?
- Przyniosłem ci tego pączka. - Nigdy ci tego nie zapomnę.
Młody.
- Wielka chusta klauna! - To tylko ręcznik!
Masz go uprać. Będziesz moim nowym asystentem.
Super!
Wiem, że jestem na wizji, ale mam to gdzieś.
Nie przeczytam wiadomości bez duńskiego pączka.
Proszę bardzo. Szukajcie zastępstwa.
Tsunami w Kuala Lumpur zabiło 120 osób.
Chihuahua!
Mam mrożące krew w żyłach wieści!
- Co takiego? - Cześć, Homer.
- Nic. - Hej.
To moja szczęśliwa czapka.
Leży na podwójnie karbowanym, ośmiowarstwowym pudełku.
Zdaje się, że naprawdę czegoś się nauczyłeś na wycieczce.
Może chciałbyś w przyszłości produkować pudełka?
To na zawsze pozostanie moim marzeniem,
ale póki co załapałem się do show-biznesu.
Od dziś po szkole pomagam Krusty’emu.
Bart, masz tylko dziesięć lat.
Ja w weekendy pomagam biednym, a mam tylko osiem lat.
To nie praca, tylko strata czasu.
Biedacy nie mają czym zapłacić!
Nie masz żadnej satysfakcji z pomocy im!
Kto by chciał pomagać biednym?!
Tak czy siak, pozwolisz mi mamo?
- Mogę przyjąć tę pracę? - Cóż…
Czemu nie? Pamiętam moją pierwsza pracę.
Grałem w zespole.
OTWARTE
Witajcie, nazywam się Archie Bell i jestem także zespołem The Drells.
Przedstawiamy „Zepnij się”, to muzyka, od której poczujecie się spięci.
Co z tobą?
Odstraszasz mi klientów!
- Odczep się, Giuseppe. - Pepe, za twarz go!
Pomocy!
Możesz wziąć elektryczną gitarę, synu.
Będziesz jak ojciec.
Tato, pytałem, czy mogę przyjąć pracę.
Chałturę. Gdy jest się muzykiem, przyjmuje się chałtury.
Show-biznes jest jak marzenie.
Mamy wielkie szczęście, prawda?
- Wolałbym umrzeć. - Nie słuchaj go, młody.
To fabryka marzeń. Tu rodzi się magia.
A teraz idź posprzątaj moją toaletę.
To tutaj. Jeśli…
ZAKAZ PALENIA
Nie wiem, co ja sobie wczoraj myślałem.
To ci zajmie parę godzin.
Mówię wam, pracuję dla Krusty’ego.
- Spójrzcie na napisy. - Na razie, dzieciaki!
PRODUCENT KLAUN KRUSTY
WIADOMOŚCI O 18
Tu Kent Brockman. Dziś o 23 opowiemy
o pewnym napoju, który okazał się zabójczy.
Powiemy, o który napój chodzi, po Sporcie
i pogodzie z Wesołym Sonnym Chmurką.
Tu jest moje imię. Bart Simpson.
- Wygląda raczej jak „Brad Storch”. - Nie, to „Betty”.
„Betty Symington”.
To za przywłaszczanie sobie cudzej pracy.
W porządku, synu.
Kogo obchodzi opinia jakichś czwartoklasistów?
Robisz z życiem, co chcesz.
Nic więcej się nie liczy.
Dzięki, tato. To świetna rada.
Dzięki temu osiągnąłem to wszystko.
No już.
WIELKIE OTWARCIE POZNAJCIE KRUSTY’EGO
- Krusty, podpiszesz zdjęcie? - Jasne. Podejdź.
WYJŚCIE – WEJŚCIE
KRUSTY
- Kocham cię, Krusty! - Tam!
Otwórzcie książki na stronie 60…
Tak, Krusty?
Bart, potrzebuję twoich odcisków palców na świeczce.
Spotkajmy się w oranżerii. Migiem.
Nie martw się. Wszystko będzie dobrze.
Wolałbym nie żyć.
W tej kanapce jest ser. Przecież wiesz, że nie toleruję laktozy.
- Przepraszam. - Przepraszam?
Wiesz, jak się od tego rozchoruję?
Stań przy drzwiach do toalety.
Chcę jeszcze na ciebie nakrzyczeć.
MĘSKA
- Ty mały gówniarzu… - Show-biznes jest do kitu. Spadam stąd.
Najkoszmarniejszy bachor, jakiego spotkałem!
WYJŚCIE
Bart! Jesteś mi potrzebny do skeczu.
- Chcesz, żebym wystąpił w programie? - To tylko jedna kwestia.
- Była Mela, ale nie żyje. - Nie żyje?
Albo się rozchorował, nie wiem.
Masz powiedzieć tylko: „Czekam na autobus”.
Potem przez pięć minut będę rzucał w ciebie ciastami. Załapałeś?
- „Czekam na autobus”. - Mnie śmieszy. Chodźmy.
OKLASKI
CIASTA
Czekam na…
To nie ja.
To cud, że nic nam się nie stało.
Przypomnij mi, żebym nie wpuszczał cię na scenę.
Niektórzy mają to coś, a inni nie. Ty niestety nie masz…
Poczekaj, chcę dokończyć tę myśl na zewnątrz.
To ten dzieciak!
To koleś od „To nie ja”!
On jest mój! Mam do niego prawa autorskie!
CHŁOPIEC „TO NIE JA” W: SKECZU WAZA DYNASTII MING NA DRABINIE
Chwiejąca się drabina tuż przy drzwiach
to idealne miejsce na tę bezcenną wazę.
To nie ja.
Dziękuję.
A teraz tancerze „To nie ja”!
Nie ruszaj się. To jest prawdziwa broń.
To nie ja.
Wtedy chłopak mówi…
BURMISTRZ
- Skarbie! - Jak mogłeś?
To nie ja.
Pomocy!
Ten budynek po raz trzeci płonie,
bo ktoś palił w łóżku.
To nie ja.
Pomocy!
Strasznie szybko wydali biografię Barta.
- To nawet nie jest o nim. - Oczywiście, że jest. Spójrz na okładkę.
TO NIE JA! HISTORIA BARTA
Książka jest o Rossie Perocie,
a dwa ostatnie rozdziały to fragmenty procesu Olivera Northa.
Oliver North. Po prostu wcisnęli go w ten mundur.
To nie ja.
Dobre.
TO NIE JA SKŁADANKA III
SKLEP Z PŁYTAMI TO NIE JA!
KONCERT CHŁOPCA „TO NIE JA” WEJŚCIE 5 $
KASA
Muszę zapłacić, żeby zobaczyć występ wnuka!
Przeklęci demokraci!
Zobaczcie chłopca na żywo albo zadzwońcie na BartChat! Pięć dolców!
- BartChat. - Ty jesteś Bart?
Jasne.
- Nic nie zrobiłem. - A nie „To nie ja”?
Tak, jaka to różnica.
Nie wierzę, że to mówię, ale czy nie powinniśmy się czegoś uczyć?
Powiedz to, Bart.
To nie ja.
Liso, powiedz coś śmiesznego.
- Co? - Coś, co Bart by powiedział.
Coś w stylu pitu-pitu.
Zapomnij. Jeśli kiedykolwiek będę sławna,
to z powodu czegoś wartościowego, a nie takiego nieznośnego hajpu.
- Nieznośnego hajpu? - Nie przejmuj się, synu.
To samo mówili o Urkelu.
Zasmarkaniec. Złoiłbym mu tyłek.
Po cholerę czytasz książki?
Występuję u Conana O’Briena
i chcę mieć coś mądrego do powiedzenia.
Nie zapomnij powiedzieć „to nie ja”.
Mam więcej do powiedzenia niż jedno powiedzonko.
- Skąd ten pomysł? - Obejrzyj program, to zobaczysz.
Niech będzie, ale po Leno niewiele mnie bawi.
Wiesz, Conan, mam dużo do powiedzenia.
Nie jestem chłopcem jednej kwestii.
Czy wiedziałeś, że obszar leśny wielkości Kansas
płonie każdego…
- Po prostu to powiedz. - To nie ja.
Świetny materiał. Wracamy po przerwie.
Siedź nieruchomo. Tylko ja mogę tańczyć.
„Po prostu to powiedz”. Co ze mną będzie?
DOPASUJ TO! 2034
Czas na Dopasuj to! 2034,
prowadzący – Billy Crystal.
- Hej! - Farrah Fawcett-Majors-O’Neal-Varney.
Chłopiec „To nie ja”.
Brzuchomówca Loni Anderson.
Spike Lee.
Jak zwykle urocza głowa Kitty Carlisle.
Cześć wszystkim! Zacznijmy zabawę!
Bart, czas przygotować się do występu.
Nie!
Gdzie ten smarkacz! Wchodzimy za dziesięć minut.
Niech ktoś nadepnie mi na plecy!
Nie wszyscy naraz!
Skarbie, wiem, że głupio się czujesz,
w kółko powtarzając to samo, ale niesłusznie.
Uszczęśliwiasz ludzi, a to trudne zadanie.
NIE WCHODZIĆ
Masz rację, mamo. Nie powinienem się tym przejmować.
Pracuję w telewizji. Muszę się powtarzać.
Powtarzalność to moja praca.
Pójdę tam i dam najlepszy występ w życiu.
- Najlepszy? - Najlepszy.
Gdzie jest ten mały gnojek?
Bart!
Chłopcy i dziewczęta,
oto on, chłopiec, który powie to, na co tak czekacie.
Specjalnie dla was, głodne pieski, Bart Simpson!
To nie ja.
Srutu-tutu?
- Co? - Srutu-tutu?
Srutu-tutu?
To ma być ta dzisiejsza rozrywka? Srutu-tutu?
Proszę państwa, chwila przerwy na zmianę scenografii.
- Co się stało? - Nie przejmuj się.
Po prostu się skończyłeś.
- Skończyłem? - To często się zdarza.
Tak działa show-biznes.
Jednego dnia jesteś najważniejszy na świecie,
a następnego jesteś jakimiś durniem, który pracuje w fabryce pudełek.
Słyszałem to!
Show-biznes jest okrutny, prawda?
WYJŚCIE W JEDNĄ STRONĘ
To było Kung Fu Fighting.
Co do ludzi wykonujących jeden numer,
co stało się z tym dzieciakiem od „To nie ja”?
Ależ to szybko się znudziło.
Żeby utrzymać się w tym biznesie, trzeba iść z duchem czasu.
Odłożyłam to dla ciebie, Bart.
TO NIE JA!
Będziesz miał pamiątkę z czasów,
kiedy dla całego świata byłeś bardzo ważnym chłopcem.
- Dzięki, mamo. - A teraz możesz znowu być sobą,
zamiast jednowymiarową postacią od jednego powiedzonka.
- Szlag! - Aj, caramba!
Oki-doki!
Świetnie.
Jakby ktoś mnie szukał, będę u siebie.
To ma być powiedzonko?
Napisy: Zuzanna Majewska