SIMPSONOWIE
ŚLUBOWANIE WIERNOŚCI NIE KOŃCZY SIĘ SŁOWAMI „NIECH ŻYJE SZATAN”
Szlag!
Ale nudna robota. Nigdy nic się nie dzieje.
Homerze Simpson, gratulacje!
WIELKI ZWYCIĘZCA
Wygrał pan loterię pracowniczą.
Jaka jest nagroda?
Praca czyściciela komina przemysłowego na jeden dzień.
Hej, to wcale nie taka świetna nagroda. To może być brudna robota,
ale wielkie ryby na górze pracują jeszcze ciężej.
SUPEREKSKLUZYWNE CHIPSY
Nigdy nie doczekam się siedemnastej?
Uwaga, Smithers! Ta gąbka ma ostre kanty!
Pójdę po okrągłą.
Smithers, pomocy, tonę!
Życie przelatuje przed…
oczami.
Zwalniam cię!
Tańcz!
Dobra, wreszcie sprawimy, że te korporacyjne świnie
przestaną wyrzucać odpady jądrowe.
- Nie! Nasza łódź tonie! - To ja, głupcy!
Człowiek, któremu zaufaliście, wcale nie jest dobroduszny!
Przez cały czas paliłem nieszkodliwy tytoń.
Mam gąbkę z norek, proszę pana. Mój Boże! Pan Burns nie żyje!
Czemu najlepsi z nas zawsze umierają tak młodo?
Prawie mnie zabiłeś!
Proszę pana, proszę… przeziębi się pan.
Smithers, zdajesz sobie sprawę, że gdybym umarł,
nikt nie mógłby kontynuować mojego dzieła?
Z powodu nadmiaru pracy i apatycznej spermy
nie doczekałem się potomka.
Nie ma nikogo, komu mógłbym zostawić mą ogromną fortunę.
Nikogo.
Ty, Smithers? Nie, mój przyjacielu.
Dla ciebie zaplanowałem o wiele większą nagrodę.
Kiedy odejdę z tego świata, zostaniesz ze mną pochowany. Żywcem.
No… Świetnie.
„KCIUKI W GÓRĘ”
WIDOWNIA SŁUCHA
WYJŚCIE
Głośniej!
Witam, nazywam się Montgomery Burns.
Poszukuję godnego męskiego potomka,
któremu mógłbym pozostawić moją ogromną fortunę po śmierci.
Ogromną.
Przesłuchania jutro w mojej posiadłości. A teraz nasza prezentacja.
No… Doskonale.
Chodźmy wszyscy do recepcji…
SŁODYCZE
…chodźmy wszyscy do recepcji Zjemy coś dobrego
SPADKOBIERCY BURNSA – PRZESŁUCHANIA TEATR LILLIE LANGTRY
WSZYSCY INNI IŚĆ DO DIABŁA
Co to dwa E? Energia i edukacja.
- Mogę zaoferować wyłącznie miłość. - Powiedziałem wyraźnie – żadnych kujonów.
- Mamusia mówi, że jestem luzakiem. - Następny.
Dawaj te fortunę albo ci walnę!
Podoba mi się ta energia. Daj go na listę rezerwową.
Skrzyp, skrzyp, jechał wózek
Dzyń, dzyń, dzwonił dzwon Brzdęk, brzdęk, serca strun…
Dziękuję. Daj osiłkowi dodatkowy punkt.
Sugeruję, że pana spadkobierca nie musi być płci męskiej.
W fallocentrycznym społeczeństwie…
Nie znam tego słowa, ale żadnych dziewczyn.
Plan B nie wypalił.
Dajesz, chłopcze, jesteś naszą ostatnią nadzieją.
Tato, nie mam ochoty tu być. Poza tym rano rozpaliłem ogień,
którego teraz powinienem pilnować.
Bart, zwykle bym nie powiedziała, że coś takiego to dobry pomysł,
ale nie musiałbyś mieszkać z p. Burnsem.
Pewnego dnia otrzymałbyś te pieniądze. Wystarczyłoby na twoją całą przyszłość.
UNIWERSYTET HARVARDA
Gratulacje.
Właśnie ukończyłeś najdroższą,
a tym samym najlepszą szkołę na świecie.
A twoje odkrycie lekarstwa na przeziębienie…
Cześć, Marge. Jestem Lee Majors. Masz ochotę na spacer?
Jasne.
Muszę przestać fantazjować o Lee Majorsie. A, jeszcze raz.
Chłopcze, zapisałem wszystko, co masz mówić.
Przeczytaj, a pójdziesz jak burza.
„Dzień dobry, panie Kurns”.
„Bardziej chcę pieniądze już. Bom chorszy”.
Czyta kartki dobry.
„Za wybierz tem mie, panie Burns”.
- To Kurns, idioto. - Nieprawda.
- Zignoruj go. - Jest najgorszy ze wszystkich.
Dość tego. Wszyscy wyjść. Ty zostań. Krok w lewo.
Doskonale.
But kopnął Barta! Kopnął go dokładnie w tyłek!
Bart i Lisa chyba są smutni.
- Może chciałbyś im coś powiedzieć? - Oczywiście.
Staraliście się, ale ponieśliście sromotną porażkę.
Wniosek jest jeden – nie warto się starać.
Prosto w tyłek. To było świetne.
Bez sensu.
Chyba będę musiał przepisać całe pieniądze Komitetowi Ochrony Jajek.
A wiesz, Smithers, jajka ostatnio mają złą reputację.
Patrz, ptak skamieniał i stracił poczucie kierunku.
To chyba kamień, proszę pana.
Zobaczymy, co powiedzą w laboratorium.
Patrz, ten łobuz wybija wszystkie szyby.
ŻADNYCH AKWIZYTORÓW
Patrz, Smithers, jest w nim wyłącznie zła wola.
Doskonale pasuje do ssania mego przysłowiowego cycka.
- Chłopcze! Jaki dziś mamy dzień? - Dziś? Boże Narodzenie, proszę pana.
- Do niego mówiłem. - Ty, jaki dziś jest dzień?
Powiem ci – dziś jest dzień, w którym stajesz się mym spadkobiercą.
Bardzo mi się to podoba.
Podpisz tutaj,
a twój syn odziedziczy mój cały majątek.
Jesteśmy bogaci.
Bart, idź do tego pałacu i otwórz wszystkie okna.
Przed wprowadzeniem się musimy wywietrzyć smród starych ludzi.
Tato, pan Burns jeszcze nie umarł.
A, prawda.
Pewnie jest pan w pełni zdrowia? Żadnych problemów sercowych ani nic?
- No, ja… - Bu!
Jestem zdrowy.
Jako że wszyscy wyraziliście zgodę na zebranie plonów mej śmierci…
muszę wrócić do mej wielkiej, pustej posiadłości i snuć się po niej,
by w samotności oczekiwać nieuniknionego.
- Myślimy o tym samym? - Tak, zepchnijmy go ze schodów.
Nie!
Wiesz, Bart, skoro pan daje ci cały swój majątek,
może mógłbyś spędzić z nim trochę czasu?
- No… - Proszę cię, kochanie.
Dobra.
Jakim cudem Bart tak może,
a ja nie mogę nawet jednej nocy spędzić w krzakach,
czając się za domem Gordona Ramseya?
Bart, wiem, że dzieci postrzegają mnie jako starego obrzydliwca,
ale tak naprawdę nie jestem aż tak zły.
Mleko ci wystygło, zadzwonię po gosposię.
Przepraszam, zły przycisk.
Chyba chcę wracać do domu.
Jeśli zostaniesz, dam ci jeść wszystko, na co masz ochotę.
Nawet jakąś galaretkę. Robi się ją z kopyt, wiesz?
Wszystko?
Dobra, chcę pizzę.
Ale ma ją dostarczyć Klaun Krusty.
Cześć, tu Krusty, dostarczyciel pizzy!
PIZZA
- Dobra, gdzie moje 400 dolców? - Chwila.
Jak możesz tu być, skoro jesteś na żywo w telewizji?
Puściłem powtórkę, nikt nie zauważy różnicy.
Dzieci, nie denerwujcie się.
Właśnie nastąpiła inwazja na Falklandy.
Powtarzam, zaatakowano Falklandy!
FALKLANDY ARGENTYNA
Wyspy te leżą niedaleko wybrzeży Argentyny.
Moja duma i radość.
W każdym domu w Springfield ukryłem kamery.
Zainspirował mnie film Sliver. Cóż za wspaniały numer.
Mówisz do mnie? Nikogo innego tu nie ma.
Musisz mówić do mnie.
To był antyk. Cholera!
O tak, ale pyszne.
To wyjaśnia jego tajemniczą wyprawę do Holandii.
Bawiłem się doskonale.
W domu pana Burnsa jest wszystko: labirynt z żywopłotu, fosa,
wybielone drewniane podłogi i studnia bez dna.
- Nie może być bez dna. - No, głębokość wystarczy do jego celów.
- Mamo! Bart rzuca groszkiem! - Bart! Nie rzucaj groszkiem w siostrę.
Pan Burns rzuca groszkiem w Smithersa.
Ten był naprawdę duży!
- Homer, powiedz coś. - Dobrze.
Liso, nie uchylaj się przed groszkiem twojego bogatego brata.
Fuj, kotlety. To moje najmniej ulubione koty.
Tego już za wiele!
Dość! Możesz obrażać swoją rodzinę,
ale nie mogę bezczynnie stać i patrzeć, jak karmisz głodnego psa!
- Marsz do pokoju! - Nie! Ta rodzina jest do kitu!
Pan Burns dba o moje destrukcyjne cechy. Duszę się tutaj.
- Bart, słuchaj mnie! - A idź się najeść kwiatków!
Mój wstydliwy sekret.
Smithers, mój plan działa doskonale. Bart Simpson zamieszka tu jako mój syn,
a ja go ukształtuję na własne podobieństwo.
Kto wie? Może nawet go pokocham?
Bartholomew!
Smithers, zdejmij to ze mnie!
- Bart, wracasz do domu. - Chcę tu zostać z panem Burnsem.
Sugeruję, byś natychmiast stąd odszedł.
Bo co? Spuścisz psy albo pszczoły,
albo psy z pszczołami w pyskach,
a kiedy będą szczekać, pszczoły mnie zaatakują?
Proszę bardzo. Pokaż, na co cię stać.
Zamknął drzwi! Już ja mu pokażę!
POSTERUNEK POLICJI
Pan Burns ukradł nam syna i nie chce go oddać.
O rany… Nie potraficie sami rozwiązywać takich konfliktów?
Przecież nie możemy „policjantować” całego miasta.
PRAWNIK I DOSKONAŁY SZEWC
Cholerne chodaki.
Dobrzy ludzie, możecie już się nie niepokoić,
ponieważ przyszliście do najlepszego możliwego prawnika.
Przepraszam, czy na tym piętrze jest stoisko z napojami?
Mogę panu sprzedać ten. Prawie pełny.
A może lepiej się napiję z miski klozetowej?
Wróci. A jeśli chodzi o waszą sprawę, nie ma się co martwić.
Spierałem się przed każdym sędzią w tym stanie, często w roli prawnika.
Sąd wydaje wyrok na korzyść Montgomery’ego Burnsa.
Uznaję, że jest on bezsprzecznie biologicznym ojcem chłopaka.
Panie sędzio, nie uda się przed czwartkiem.
Chyba powinniśmy przestać mu płacić.
Fajny pociąg, dokąd jedzie?
Nie mam pojęcia, ale wróci za ponad trzy i pół godziny.
- I będzie cały w śniegu. - Rety, Bart!
Pan Burns spełnia wszystkie twoje życzenia.
Moi rodzice nie kupują mi zabawek, tylko mówią coś o miłości.
Na pewno chcesz zostać sam ze swoim dobytkiem.
Milhouse, jeśli zostaniesz jeszcze chwilę,
dam ci tę marynarkę. To oryginalny Bob Mackie.
Rety! Bob Mackie!
Przykro mi, Bart.
Bartholomew, nie potrzebujesz go. Ja mogę być twoim kumplem z podwórka.
Pięć, dwadzieścia trzy, szybko. Strzał!
Dla mnie? Ale nawet nie umiem prowadzić.
Drobnostka. W bagażniku są szczęki życia.
WIOSKA ŚW. MIKOŁAJA
- Ale jazda. - No raczej.
PRZEPROGRAMOWYWANIE MÓZGÓW
UDZIAŁOWIEC FIRMY PRZED – PO
Państwa syn został poddany praniu mózgu
przez charyzmatycznego i diabelskiego pana Burnsa.
- Na pewno może pan go nam zwrócić? - Oczywiście.
To ja przeprogramowałem Jane Fondę.
- A Peter Fonda? - To była przykra porażka.
Ale wyciągnąłem Paula McCartneya z Wings.
Idioto! On był najbardziej utalentowany!
MOTEL „PODSŁUCH” PIWNICA OBECNIE BEZ CIAŁ
Nie kochasz pana Burnsa.
Kochasz Homera i Marge. Jesteś ich synem.
To, co robisz, jest złe!
Możecie ciszej? Chcemy mieć tu romans.
To były wyczerpujące dwa tygodnie, ale zwracam wam syna.
Mamo, tato, tęskniłem za wami!
- Homerze, to Hans Moleman. - Mogę go i tak zatrzymać?
…i Zdrapek
„RĄBANIE KASY”
MENNICA USA
WYCIECZKA
KONWENT BOGACZY
Śmieszne.
To było świetne, widziałeś? Ta mysz zarżnęła kota niczym świnię!
Cała telewizja jest taka cudowna?
Chyba chciałbym wrócić do domu.
Jak świnię… Co? Co powiedziałeś?
Panie Burns, nie chciałbym wyjść na niewdzięcznika,
ale chcę wrócić do domu, do rodziny.
Miałem nadzieję, że nie będę musiał ci tego mówić,
ale niestety twoja rodzina nie chce cię z powrotem.
- W ogóle nie tęsknię za Bartem. - Cieszę się, że sobie poszedł.
- Ja też. - Cholera!
Prawdopodobnie to moja wyobraźnia,
ale coś z nimi jest nie tak.
Naprawdę? Przepraszam na sekundę.
Ludzie, wszystko źle!
Homer Simpson nie mówi „cholera”. Mówi…
„szlag”.
Przepraszamy, ale ta postać nie jest łatwa.
Czy on ma mieć jakiś rodzaj upośledzenia neurologicznego,
jak Rain Man albo jak w Przebudzeniach? Co ja tu w ogóle robię?
Ten dialog nie ma dowcipu ani iskry nowoczesnych seriali.
Hej, wiecie, że wchodzimy w złoty wiek?
Lepiej się postarajcie
albo będziecie występować w podrzędnej sztuce
w teatrze w jakiejś pipidówie.
Dobrze, zobaczmy, co robi w tej chwili stara rodzina Simpsonów.
Szlag by to!
To na pewno oni.
Nie wierzę.
Wychodzi na to, że tylko panu mogę zaufać.
Tato?
To żebro łatwo się łamie.
Liso, co robisz?
Próbuję wypełnić pustkę po przypadkowej, bezsensownej destrukcji
spowodowanej nieobecnością Barta.
To miłe z twojej strony, kochanie.
- Trochę ciasny. - Tak, to korekta wady postawy.
Wkrótce będziesz miał piękny garb.
Teraz naprawdę jesteś moim synem. To trzeba uczcić.
- Zwolnijmy kilku pracowników. - Doskonale.
Rozwiążmy to uczciwie, Leonardzie.
Jeśli mi powiesz, dlaczego mam cię nie zwolnić
bez użycia litery E, zatrzymasz pracę.
Tak.
Ja bardzo dobry pracownik.
- Zwalniam cię. - Nie użyłem…
Użyjesz.
Teraz ja.
Hej, ścieżka z pączków się skończyła.
- Bart! - Homer!
Cóż za zbieg okoliczności!
I doskonała okazja, byś udowodnił swoją lojalność.
Proszę bardzo, Bartholomew. Możesz go zwolnić, jak będziesz gotowy.
Szybko, zwolnij go albo cię wydziedziczę. Stracisz wszystko.
Cudowne zabawki, bogactwo i luksusy do końca życia,
kupon na najlepsze filmy, wolność robienia tego,
co tylko chcesz.
Będę tęsknił, synu.
Przykro mi, tato.
Zwalniam cię!
Co? Mnie zwalniasz?
Dość tego. Nie możesz zostać moim synem.
- Trochę na lewo. - Dobrze.
Nie możesz zostać moim…
Proszę pana, niech pan ląduje na zwłokach Leonarda!
Synu, wiem, że jesteś smutny, bo myślałeś, że nas widziałeś,
jak mówimy, że nie chcemy cię już w naszej rodzinie.
- Ale to byli tylko aktorzy. - Skąd wiesz?
Bo z jednym z nich spotykałem się przez tydzień,
gdy szykował się do roli.
Tak, ja też. Ten karzeł dużo mnie nauczył o Estonii, skąd pochodzi.
Prawda jest taka, że prawdziwa rodzina bardzo za tobą tęskniła.
Cieszymy się, że wróciłeś do domu.
- Kocham was. - A my ciebie, synu.
A teraz poznaj swojego nowego brata, Hansa Molemana.
Strzałka, typy.
Spróbuj. Jakbyś całował orzeszek.
Homer, niech to coś zniknie z mojego domu.
Napisy: Marcin Piechota