MIASTECZKO TWIN PEAKS
Występują
Tak. Miał długie włosy. Brudne, siwe i długie.
Ujrzałam go u stóp łóżka Laury. Wyglądał jak zwierzę.
- Widziała go pani przedtem? - Nigdy.
Ta twarz... Boże, ta twarz!
Saro? Mówiłaś o naszyjniku? To będzie dobre.
- O jakim naszyjniku? - Miała dwie wizje.
Proszę mówić.
Była noc...
Po ziemi pełzło światło latarki. A później dłoń w rękawiczce...
Podniosła kamień i wyjęła naszyjnik. Jego połówkę...
Należał do Laury.
"Zaproszenie do miłości".
Nie walcz z tym, Chet.
Wiesz jak ja, że wciąż coś nas łączy i tak będzie zawsze.
Na Boga, Esmeraldo. Być może, ale jestem mężem twojej siostry.
Tak nie można.
Mówiłeś, że nic nas nie rozdzieli...
Cześć, Lucy. Co się dzieje?
Dzięki Jade Jared się nie zabił i zmienił testament.
Zostawił rezydencję jej, nie Esmeraldzie,
ale ona się dowiedziała i uwodzi Cheta,
żeby odebrać testament i zniszczyć go.
Montana chce zabić Jareda, żeby przejąć z Esmeraldą dom,
ale ona go chyba kantuje, a on o tym nie wie. Biedny Chet.
Co się dzieje tutaj?
Agent Cooper jest w konferencyjnej z doktorem Jacobym.
Dziękuję.
Lucy? Dlaczego nie mogłem zostać na noc?
Kawy, posterunkowy Brennan?
Laura przyszła do pana z powodu uzależnienia od kokainy?
Chciałbym pomóc, ale jest pewien kłopot.
Chyba że udałoby się jakoś obejść zasadę tajemnicy lekarskiej.
Może pan stwierdzić, że miała jakieś kłopoty.
Bo miała.
Natury seksualnej?
Wszystkie kłopoty w każdej społeczności mają taką naturę.
Tybet...
Ja też interesuję się tym, co leży na wschodzie,
ale tylko do Hawajów. Starożytni Hawajczycy
często stosowali korzeń imbiru, by uśmierzyć cierpienie,
gdy ogarniały ich wątpliwości, często o podłożu seksualnym.
Imbir nie uzależnia jak kokaina.
Fakt, że Laura szukała lekarstwa,
choćby tak wątpliwego, to był dobry znak.
Jak rozumiem, zależało panu na niej.
Dlaczego nam pan nie pomaga?
Moje prywatne śledztwo w tej sprawie nigdy się nie skończy.
Laura miała dużo tajemnic i zbudowała wokół siebie twierdzę,
do której przez pół roku naszych spotkań nie udało mi się wejść,
co uważam za fatalną porażkę.
Czy rozmawialiście o Bobbym Briggsie albo Jamesie Hurleyu?
To chłopcy, a ona była kobietą.
W noc zabójstwa współżyła z trzema mężczyznami.
- Był pan wśród nich? - Nie.
Kto ją zabił, doktorze?
W następną noc po jej śmierci śledziłem mężczyznę,
o którym mi mówiła. Jechał czerwoną corvettą.
Zgubiłem go przy starym dukcie i tylko tyle mogę wam powiedzieć.
Agencie Cooper, dzwoni Gordon Cole.
Podobno czeka pan na telefon. Przełączyć?
Tak, łącz. A panu dziękuję, to wszystko.
Będzie pan w mieście?
Planuje pielgrzymkę na Pebble Beach,
ale dopiero pod koniec miesiąca. Trzymajcie się.
Leo Johnson ma czerwoną corvettę?
- Tak. - Co z Jacquesem Renault?
Wystawiliśmy list gończy.
Jego brat wyszedł za kaucją. Pilnujemy go.
To mój szef. Witaj, Gordon. Co słychać?
Co najpierw? Laura Palmer, czy nowy kolega Alberta, Harry Truman?
Laura Palmer. Albert się napracował.
Linka z jej ramion to popularna marka, z zakładów Finleya.
A z nadgarstków?
Wciąż nie wiadomo. A ślady na ramionach zostawiły ptaki.
Pracuje nad rekonstrukcją kawałka plastiku z żołądka.
Świetnie. Powiedz mu, że czekamy.
Teraz złe wieści. Dostałem od Alberta pisemną skargę
w związku z utarczką z szeryfem Trumanem.
Chce mu odebrać odznakę.
Przecież znasz Alberta. Moim zdaniem szeryf
okazał anielską cierpliwość znosząc go tak długo.
- Chce iść do prokuratury. - Nie ma mowy.
Może się skarżyć w Waszyngtonie, a nie odpuszczę.
- Pogadamy później. - Dzięki. Prawie dziś nie spałem.
Póki ja tu jestem, masz się nie przejmować ważniakiem z miasta,
który myśli, że będzie ci dmuchał w kaszę.
- To jest człowiek z mojego snu. - Widziałeś go?
Czuję, że mój sen ma związek z wizją pani Palmer.
Rano tego nie mówiłem, żeby nic jej nie sugerować.
Oczy miał trochę bliżej.
Hawk ma coś dla agenta Coopera.
Czekaj tam. Jeśli się ruszy, jedź za nim.
Jak szybko dotrzemy dwunastką do motelu Timber Falls?
- W pół godziny. - 10 minut.
- Pełnym gazem. - Hawk znalazł jednorękiego.
Szkoda, że nie widziałam miny Josie, gdy ze swoim szeryfem
otworzyła sejf spodziewając się dwóch ksiąg,
a znalazła tylko jedną.
A gdzie ta zwiastująca bankructwo?
Mam więcej skrytek. W moim biurku, na górze.
Górna szuflada ma podwójne dno. Nawet głupi Pete o tym nie wie.
Umieram z głodu.
Pewnie na tym odludziu nie można liczyć na obsługę.
Wolałabyś najlepszy apartament w Great Northern?
Wolałabym wreszcie spalić ten cholerny tartak.
Jest w motelu. Pokój 101, nazwisko Gerard.
Gdy tartak pójdzie z dymem, będziemy wyglądać nagłówków:
"Josie Packard próbuje wyłudzić odszkodowanie"
a nie "Wielkie ognisko w lesie".
Panie Gerard, policja! Proszę otworzyć!
Strzał? Brzmi groźnie.
Panie Gerard...
Ani kroku! Ręce na widoku!
Daj znać, czy doszło do rozlewu krwi. Idę wykąpać Elviska.
"Jednooki Jack"
Jak to go pan nie zna?
Nie, nigdy go nie spotkałem. A mimo to, kogoś mi przypomina.
Ma pan znajomego o imieniu Bob?
Bob Lydecker to mój najbliższy przyjaciel.
- Po co pan przychodzi do szpitala? - Bob leży w śpiączce.
Jakiś Lydecker został trzy dni temu pobity przed barem w Lotown.
- To właśnie Bob. - Jest lekarzem?
Najlepszym weterynarzem w okolicy.
Dzięki.
Jest czysty. Nigdy nie notowany.
Obejrzyj jego samochód.
- Ma pan na drugie Michael? - Po wuju.
- Jak pan stracił rękę? - W wypadku.
Jechałem z Memphis... dokądś.
Sprzedawałem leki. To świetna praca.
Teraz handluję tym. Wszyscy noszą buty.
Są tylko prawe.
Do prezentacji. Dostawa w dwa dni. Możemy zaopatrzyć posterunek...
Czy na tej ręce miał pan tatuaż?
O co wam chodzi? Sprzedaję buty.
Proszę się uspokoić. To zwykłe pytanie.
I tak się tego dowiemy. Jak to brzmiało?
To było słowo MAMA.
Co masz?
Gdy przyszedłem, samochód już odjechał. To Josie Packard.
Dokonałam odkrycia.
W realnym świecie nie ma algebry.
Może powinnaś uciec z cyrkiem.
Uciec! Mam lepszy pomysł:
wysoki, przystojny brunet zakocha się we mnie bez pamięci
i zabierze do świata międzynarodowych spisków.
Agent FBI? Śnij dalej.
Może... Albo jestem kobietą z jego marzeń,
bo pomogę mu wyjaśnić, kto zabił Laurę.
- Czyżby? - Tak. Przy twoim wsparciu.
Laura spotykała się z Jamesem za plecami Bobbiego.
- A jeśli nawet? - Więc jednak!
- I miała słabość do białego cukru. - To nie była tajemnica.
Nie znałam jej dobrze, a i tak wiedziałam, że była szurnięta.
- Pomożesz mi? - Co jeszcze wyniuchałaś?
W dniu pogrzebu doktor Jacoby przekonywał mojego brata,
żeby też poszedł. Mówił, że Laura jest w lepszym świecie i inne takie,
a wie o tym, bo była jego pacjentką.
Chodziła do Jacobiego?
To nie koniec. Słyszałaś o Jednookim Jacku?
To western z Marlonem Brando?
- Klub za granicą. Z dziewczynami. - Laura była jedną z nich?
- Nie chciałabyś się przekonać? - To by sporo wyjaśniało.
Gdy o tym myślę i wyobrażam sobie Laurę w takim miejscu,
to mam dreszcze, ale i robi mi się gorąco,
jak wtedy, gdy długo trzymasz przy skórze kostkę lodu.
Pomogę ci, ale cokolwiek odkryjemy, ma to pozostać naszą tajemnicą.
Zgoda. Wiem, od czego zacząć.
Wiesz, że Ronette i Laura razem pracowały?
Nie.
W perfumerii w sklepie mojego ojca.
Możecie porozmawiać przed przesłuchaniem.
Cieszy się z pani przyjazdu. Nie byłem zbyt natarczywy?
Powiem mu, jak pan nam pomógł.
- Dawno się nie widzieliśmy. - Byłam zajęta.
- Więc interes kwitnie. - Tak.
Poprzyj mnie, proszę. Muszę wyjść, bo niedługo tu zwariuję.
Nie mam prawa cię prosić, żebyś mi wierzyła, ale...
Zmienię się.
Przysięgam. Jestem inny.
Daj mi szansę to udowodnić.
Rozmyślałem o tym milion razy i nie znam odpowiedzi.
Sprawny samochód odmówił posłuszeństwa
i zabiłem włóczęgę, śpiącego na poboczu.
Dlaczego los się na mnie uwziął?
- Nie siedzi pan z wyroku losu. - Rozumiem.
Ale to w pewnym sensie szczęście, że tu trafiłem przez ten wypadek.
- Co to znaczy? - Muszę wiele odpokutować.
Za życie, które odebrałem i drugie, którego omal nie zniszczyłem.
Powrót pani męża nie będzie łatwy. Jak mu pani pomoże?
Mam bar w Twin Peaks. Zatrudnię go.
Jestem wymagająca, ale sprawiedliwa.
- I będziecie żyć jak małżeństwo? - Jest moim mężem.
Wiemy już dosyć. Naradzimy się pod nieobecność więźnia.
Do piątej wydamy decyzję.
Na razie.
W moim śnie Mike i Bob mieszkali nad sklepem.
Na twoim miejscu bałbym się zasnąć.
Andy, idź kupić linkę.
To nie jest doktor Lydecker.
- Ptaki też leczy? - Oczywiście.
W Twin Peaks jest wielu weterynarzy.
Ale tylko jeden przyjaźni się z jednorękim.
W zawiłym śledztwie najkrótsza droga między dwoma punktami
nie zawsze jest prosta. Andy, daj mi tę linkę.
- Konfiskuję kartotekę. - Jak to?
To jasne jak słońce.
Ptak, który zaatakował Laurę, był tu leczony.
Tak mi ciebie żal.
Twój widok na pogrzebie rozdzierał mi serce.
Chciałam cię przytulić.
James Hurley odbił mi Laurę. Załatwię go.
Najpierw mnie.
Kiedy wróci Leo?
Nie martw się. Z daleka usłyszę jego corvettę.
Nie ściemniaj. Gdzie on jest?
Ze swoim koleżką Jacquesem.
- Z jakim Jacquesem? - Z tym żabojadem z Roadhouse.
- Leo i Jacques? - A co?
Muszę pomyśleć...
Może później, bo za pół godziny wracam do pracy.
- Coś ci powiem. - Co?
Już od dawna próbuję to rozgryźć. Jest źle.
Powiedz.
Leo i Jacques szmuglują narkotyki. Kokainę. Handlują tym w szkole.
Czułam, że w coś się wpakował.
Możliwe, że dawali prochy Laurze.
Pokażę ci coś.
Leo miał ją w samochodzie dwa dni po morderstwie.
To na pewno jego?
Ma inicjały na kołnierzyku. Każe mi je wszędzie wyszywać.
Shelly... to odpowiedź na nasze modły.
Jak to?
Nie pytaj. Zabieram ją. Nie widziałaś jej.
Powiedz: Nigdy jej nie widziałam.
Nigdy jej nie widziałam.
Leo nie sprawi nam już kłopotu. Unikaj go i nic nie mów.
- Patrz, co kupiłam. - Umiesz strzelać?
Może ty mnie nauczysz? Proszę...
Zanieście to do konferencyjnej.
Lucy, przejrzyj kartotekę i wyciągnij właścicieli ptaków.
- Po czym ich poznam? - Wszystko jest w kartach.
No to zacznę je przeglądać.
Przepraszam. Nie wiem dlaczego broń wypadła mi z ręki.
Użyłeś jej kiedyś na służbie?
Nie. Nie wiem, co się stało, byłem spięty...
I nieprzygotowany. Naprawimy to.
Weź amunicję i zejdź na dół, na strzelnicę.
Lucy, już słyszałaś? Głupio mi. Broń mi wypadła i wypaliła.
- Nic ci nie jest? - Chyba nie...
Pogadałabym, ale mam rozkaz przejrzeć kartotekę, więc wybacz.
Zabójstwo Laury było okrutne i przemyślane.
Nie wiadomo, co nas czeka przy zatrzymaniu sprawcy.
Po wpadce Andy'ego muszę być pewny naszej sprawności.
Ładna sztuka.
Standardowa, z paroma usprawnieniami.
Lucy długo gniewa się na Andy'ego?
Mowa ciała?
Tym razem wrzaski z intercomu. Na początek po sześć dla każdego.
Powiesz nam, o co chodzi z Lucy?
- To widać? - Tu nic się nie ukryje.
Nie odzywa się do mnie, nie wiem dlaczego.
Nie wiem, dlaczego robi to wszystko. Nie rozumiem jej.
W takich sprawach logika się nie sprawdza.
Kobiety powstały według zupełnie innych projektów.
Amen.
Ognia.
Hawk, sześć na sześć, dwa śmiertelne. Brawo.
Andy...
Musisz ostro poćwiczyć. Godzina, trzy razy w tygodniu.
- Harry, masz dość amunicji? - Ile będzie trzeba.
Głowa do góry.
Byłeś kiedyś żonaty?
Nie.
Znałem raz kogoś, kto uświadomił mi zobowiązania
i ryzyko w związku.
Poznałem ból złamanego serca.
Jedne kobiety przypinają nam orle skrzydła, inne dają siłę lwa,
ale tylko jedna w życiu wypełnia serce zadziwieniem
i mądrością, dającą pełnię szczęścia.
- Napisałem to dla dziewczyny. - Jest tutejsza?
Diane Shapiro, doktorat w Brandeis.
Harry, jedno pudło, pięć trafień, trzy śmiertelne. Świetnie.
Tylko cztery?
Po jednej w oczy i dziurki w nosie.
Ładnie.
Agencie Cooper, przeglądam karty od doktora Lydeckera.
Na przykład pod "A" jest Arky, mieszaniec pudla z rottweilerem,
należący do pana Rumple.
Jest też Annette, wydra rodziny znad Elk River...
- Miałaś szukać ptaków. - Ale są ułożone alfabetycznie...
- Przejrzyj karty ptaków. - Nie rozumiecie.
Wszystkie są ułożone według imion zwierzaków.
Zaparzmy więcej kawy.
Dzięki. Odłożę to na fundusz emerytalny.
Nie strasz klientów.
O jednego faceta za wiele. I to mój mąż. Brzmi znajomo?
- Pogadaj z Leo. - On nie rozmawia.
Tylko bije.
A tak fajnie się zaczęło. Przystojniak w wypasionej furze.
Po ślubie okazało się, że szukał darmowej gosposi.
- Tak mi głupio... - Ale wpadłyśmy.
Każda ma dwóch i nie wiemy, co z nimi zrobić.
- Jak poszło z Hankiem? - Decyzja będzie po południu.
Powiedziałaś, że odchodzisz do Eda?
Gdy go zobaczyłam...
Sam sobie nie poradzi. Muszę odłożyć swoje plany.
Moje wobec Leo są jasne.
Wiesz, co jutro zrobimy? Urządzimy sobie dzień dla urody.
Manicure, kosmetyczka, fryzjer i cała reszta.
Będziemy tu gwiazdami. Ja płacę.
Cześć, James.
Zaczekaj.
Słyszałaś o dietetycznej lazanii?
Chwileczkę, zaraz przyjdę. To James.
Mamy dziś kościelną kolację.
Niech przyjdzie mi pomóc.
Przyjdziesz?
- Nie będę miłym gościem. - Musimy pogadać.
Czegoś się dowiedziałam od Audrey, a pani Palmer coś widziała.
- Co? - Przyjdź, to ci powiem.
- Zjem coś i zaraz przyjadę. - To cześć.
Kim jesteś?
Nazywam się Madeleine Ferguson. Laura była moją kuzynką.
James Hurley.
Ostatnio się nie widywałyśmy. Mieszkam w Missoula.
- Dobrze ją znałeś? - Tak sądziłem.
- Wszystko gotowe. - Dziękuję.
Odbieram posiłki dla wujostwa.
Ciocia Sarah nie jest w stanie gotować,
a wuj Lelend przez pół nocy słucha starych płyt i płacze.
Ale gdybym ja gotowała, byłoby z nimi gorzej.
- Jestem podobna do Laury? - Tak.
Przyjeżdżaliśmy tu, kiedy byłam mała.
Było wspaniale. Udawałyśmy siostry.
Szkoda, że nie znałam jej bliżej. To smutne.
- Miło było cię poznać, James. - Nawzajem.
Dziękuję za wiadomość.
- Dobrze się czujesz? - Zwolnili go. Wraca do domu.
Co takiego?
Nie wiem, co wyjdzie ze skrzyżowania Norwega ze Szwedką.
Tak, świetne.
Jesteśmy zachwyceni islandzką inwestycją na Północnym Zachodzie.
Mogę pomówić z bratem? Jerry, co to za osioł?
To na pewno ich szef?
Nie pozwól spić pilota ajerkoniakiem.
W Seattle czeka zatankowany samolot.
Niech ich szybko odprawią i przywieź ich tu z tym, co im zostanie.
Nie słyszałem cię. Co tym razem?
Czy ty się mnie wstydzisz?
Audrey, jesteś... Jesteś moją córką.
Myślałam o tym, co mówiłeś wczoraj wieczorem.
Nie wstydzę się ciebie, tylko chciałbym móc na tobie polegać,
zwłaszcza w trudnych chwilach.
Właśnie o tym chcę porozmawiać. Zmienię swoje życie.
Postanowiłam pomóc ci w interesach. Kiedyś ktoś
będzie musiał je przejąć, i to na pewno nie Johnny.
- Nie. Jakoś ci nie wierzę. - Tato, proszę.
Moja koleżanka... została ścięta jak kwiat, zanim rozkwitła.
Życie jest krótkie.
Nie mamy wiele czasu. Teraz to wiem i zmienię się.
Jak, dokładnie?
Nie muszę iść na studia. Naucz mnie wszystkiego.
- Zacznę od podstaw. - Dobrze.
Spodziewamy się gości. Idź na górę słać łóżka.
- Wciąż mi nie wierzysz? - No dobrze... Dobrze.
- Od czego zaczniesz? - Chyba powinnam od sklepu.
Może kosmetyki? Do matury na pół etatu.
Naprawdę mówisz serio.
Też zacznij myśleć o przyszłości, jak ja.
- O przyszłości? - Rodziny.
Pozwól mi znów być twoją córką.
Mówi Benjamin Horne.
- To ważne, kochanie. - Dzięki, tatku.
To ja tobie dziękuję.
Gdzie ty się podziewasz?
Spotkamy się nad rzeką, za pół godziny. I uważaj.
Jest ptak, Louis Armstrong. Papużka falista.
Odłóż.
Agencie Cooper, dzwoni Gordon Cole.
Albert przefaksował rekonstrukcję przedmiotu z żołądka Laury Palmer.
Jest też pewien, że ranki na jej ramionach
to ślady papugi albo gwarka. To wszystko.
- Spójrzcie. - Coś z literą J.
Żeton z Jednookiego Jacka.
Waldo! Mam ptaka o imieniu Waldo.
Gwarek, własność Jacquesa Ranault.
Ustalę adres.
Panowie, gdy dwa pozornie różne wydarzenia
dotyczą przedmiotu jednego dochodzenia,
wymaga to zbadania. Jedziemy z wizytą domową.
Jacques, tu Harry Truman. Otwieraj.
- Zwiał na tyły. - Łap go.
Wezwij techników.
- Mów. - Urwał mi się. Ani śladu.
L.J. Leo Johnson. Leo i Jacques Renault.
Mamy związek.
Doskonale, Leo. Czerwoną bryką na tajne spotkanie. Brawo.
- Nie podoba się, to spadam. - Hank twierdził, że masz dar.
Ale masz do tego złe podejście. Jest tyle wspaniałych możliwości,
a tobie w głowie wózek i groszowe zyski na prochach.
Jestem 10 kafli w plecy. Dla pana to grosze, dla mnie nie.
Bo robisz interesy z dwoma naćpanymi półgłówkami.
Z braćmi Renault? Już nie. To jest Bernie.
Jacques wrócił do Kanady.
Pogadaliśmy sobie i już tam zostanie.
Jacques był mózgiem operacji, a Bernie dziś wyszedł z aresztu.
Wiadomo, czy zmarły Bernard cię wsypał?
Ostrzegałem, że go za to zabiję.
Wsypał?
Nie. Nie powinien mi ufać, ale nie był bystry.
Masz ostatnią szansę. Nie zawiedź mnie.
Tartak?
Nie kombinuj. Śledczy ma zobaczyć szyld "PODPALENIE"
dwumetrowej wysokości.
- To o tym mówiliśmy? - Reszta po robocie.
Masz na to trzy noce. Czy to jasne?
Jeśli pani Palmer wie o naszyjniku...
Skąd może wiedzieć?
Podobno go widziała. Miała wizję, że ktoś go zabrał.
- Nie ma go. - Ktoś nas widział. Śledził nas.
Jak? Skąd mogła wiedzieć?
Laura mówiła, że jej matka jest dziwna, ma różne wizje i sny.
Laura też miała.
- Może by o tym powiedzieć? - Policji?
Jeśli to morderca, to wie...
Policja jej nie kochała, tylko my.
Wciąż mi się wydaje, że ją zobaczę.
Że złapię jej obraz kątem oka
i czasami jakbym ją naprawdę widział.
Posłuchaj... znajdziemy jej zabójcę.
Ze względu na nas. Zróbmy to dla siebie, nie tylko dla niej.
James... chcę być z tobą.
Josie, to ja.
Mamy przełom w sprawie Palmer, nie mogę przyjść.
- Tęsknię. Musimy porozmawiać. - Ja też mam sprawę.
Byłaś dziś po południu w motelu Timber Falls?
Muszę kończyć. Zadzwoń jutro.
- Możesz odgwizdać fajrant. - Jak minął dzień?
Pociąłem trochę pni na belki. Jestem w stanie...
Zjeść konia? Zrobiłam kanapki z indykiem.
- To fantastycznie. Catherine śpi? - Tak.
Świetnie. To dodaj majonezu.
- Josie, lubisz ryby? - Jeść?
Nie, łowić. Zbliżają się doroczne mistrzostwa
okręgowego koła wędkarskiego, a ja bronię tytułu.
W tym roku dodano nową konkurencję: pary mieszane.
Pomyślałem, że gdybyś była zainteresowana...
To może zechciałabyś... ze mną wystartować?
Nie znam się na wędkarstwie.
Mojej wiedzy wystarczy dla nas dwojga. I co ty na to?
Jasne. Zawsze warto spróbować.
Jesteś kochana dziewczyna. No to idę spać.
- Miłych snów, Pete. - Nawzajem.
- Dostałaś wiadomość? - Tak.
To na razie.
Tekst: Anna Wichlińska Kacprzak
POLISH