ทะเลหมอกเวิ้งว้างแสนกว้างใหญ่
ท่ามกลางเงามืดดูสลัว
มีดวงจันทราอยู่เป็นเพื่อนกัน
เหล่าเทพเทวายังสั่นสะเทิน
เมื่อใดที่ท่านเห็นภาพนี้แล้ว
ก็เหมือนกับได้เห็นข้า
นี่มันชื่อเสี่ยวเชี่ยน
หา...
ก็นางน่ะตายไปตั้งนานแล้ว
เสี่ยวเชี่ยนเป็นผีงั้นเหรอ
ใช่แล้ว ข้าคือผี
แต่ข้าไม่อยากทำร้ายมนุษย์
ตอนนั้นข้าตายอยู่ต่างเมือง กระดูกของข้าถูกปีศาจเฒ่าคุกคาม
หากว่าท่านอยากช่วยข้า
ก็จงเอากระดูกของข้าไป ข้าจะได้กลับไปเกิดใหม่
เสี่ยวเชี่ยน
ข้าจะต้องไปช่วยนาง
เสี่ยวเชี่ยน
หลิงฉ่ายเฉิน
เป็นปรปักษ์กับข้า เจ้าจะไม่ได้ไปผุดไปเกิด
ท่านรีบหนีไปเร็วเข้า
หา... คัมภีร์เทวราช
ออกมาได้แล้ว แย่แล้ว สว่างแล้ว
เสี่ยวเชี่ยน กลับเข้าไปในโกศซะ อย่าโดนแสงแดด
เจ้ารีบไปเร็วเข้าสิ เร็วสิ เร็ว
ฉ่ายเฉิน ข้าขอลาก่อน
เสี่ยวเชี่ยนไปสู่สุคติแล้ว
ข้าจะกลับวัดหลานยั่ว มีอะไรไปหาข้าที่วัด
รักษาตัวให้ดีด้วยล่ะ ลาก่อน
- ข้างนอกนั่นใครกันน่ะ - ต้องเป็นบัณฑิตไส้แห้งที่อยู่ที่เกาะไง
เพิ่งจะกลับมาตอนนี้ ทุกอย่างมันก็เปลี่ยนไปแล้วนะ
เฮ้ย นั่นคนเก็บบัญชีร้านจิ๊เป่าไจ๊
จิ๊เป่าไจ๊เจ๋งไปแล้ว เขายังไม่รู้อะไร
วันนี้ลูกค้าเยอะ ตามสบาย ตามสบายครับ
หา...
เก็บบัญชีได้รึเปล่า ได้มาเท่าไหร่
- เรามาจับนักโทษ หยุดนะ - เฮ้ย มือปราบมา หนีเร็ว
- ไป ๆ หนี ๆ - หยุดนะ / เร็ว ๆ
เจ้าเหรอโจหว่าปิงน่ะ
- ไม่ใช่ ๆ เขามีเคราข้าไม่มี ไม่มี ข้าไม่มี - โธ่ แล้วจะมีได้ยังไงกันน่ะ
เอากลับไปสอบสวน
นี่มันอะไรกันเนี่ย ข้าไม่ได้ผิดนะ
ปล่อยข้าออกไป ปล่อยข้านะ
ปล่อยข้าสิ เข้าใจผิดแล้ว
ข้าไม่ใช่โจหว่าปิง ผิดคนแล้ว
- ปล่อยข้าสิ - ไม่ใช่โจหว่าปิง แล้วเป็นใครกันล่ะ
ข้าชื่อว่าหลิงฉ่ายเฉิน ท่านคือ...
ข้าก็เหมือนกับเจ้านั่นแหละ
- ชีวิตข้า ไม่ต่างจากในเรือนจำ - ท่านมองโลกในแง่ร้ายน่ะ
บรรพชนข้าตาถั่ว ให้ข้าเล่าเรียน ให้ข้าถ่ายทอดความรู้
ข้าเขียน... การท่องเที่ยว กลับว่าข้าเผยความลับชาติ
เขียนประวัติศาสตร์ ว่าข้าต่อต้าน
เขียนยุทธศาสตร์ ก็หาว่าข้าคิดกบฎ
เขียนเรื่องภูติผีปีศาจ ก็หาว่าข้างมงาย
สุดท้ายเขียนชีวประวัติคน
สุดท้ายผู้นั้นเสียอำนาจก็หาว่าเป็นกบฎ
ข้าก็เลยถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต พร้อมกับเขา
ชีวิตมันก็ไม่ได้ต่างไปจากในเรือนจำ
- แมลงสาบ ๆ - เฮ้ยเลิกร้อง เสียของ
หอมกว่าน่องไก่อีกนะ อยู่ในนี้นาน ๆ ก็จะรู้เอง
เจ้าก็อย่าเลือกกินนักเลย ที่เนี่ยของกินดี ๆ มีไม่มากนักหรอก
ท่านอยู่ในนี้นานรึยัง
ตอนเข้ามาใหม่ ๆ ก็เหมือนกับเจ้านี่แหละ
ตอนนี้กลายเป็นอย่างนี้ไปแล้ว
- กลายเป็นชินซะแล้ว - งั้นก็นานแล้วสิ
ช่วยด้วย ๆ
ช่วยด้วย ข้าถูกใส่ความมา ท่านจับคนผิด ช่วยด้วย
- ข้าไม่ใช่โจหว่าปิง ช่วยด้วย ๆ - เอะอะโวยวายไปได้
โธ่เอ๊ย ฝันร้ายอีกแล้วสิ
ฝันเห็นอะไรล่ะ
- หน้าตาท่านเปลี่ยนไป - อะไรนะ
หน้าตาเปลี่ยนไปไม่ใช่ข้า แต่เป็นเจ้าต่างหาก
ฝันร้ายได้ทุกวัน ดูปฏิทินข้างกำแพงซะก่อนสิ
มาตั้งนานยังปรับตัวไม่ได้ ตัวเองมีแซ่โจ ก็คงจะลืมไปแล้วมั้ง
ท่านลุงข้าไม่ได้แซ่โจนะ
เฮ้ย โจหว่าปิง มา
กินข้าว
ครับ... ครับ ไปแล้ว
น่องไก่นี่ น่องไก่
ลาภปากแท้ ๆ เลย
ท่านลุงมีน่องไก่แล้ว ไม่ต้องกินแมลงสาบ
เฮ้ย เจ้ากินไปเถอะ กินเสร็จแล้วค่อยคุยกัน
รู้จักเพียงพอ คุกก็เป็นสุขได้
นี่ ท่านลุง ทำไมขีดชื่อข้าล่ะ
คนพวกนี้เคยกินน่องไก่มาแล้ว
ไก่เนี่ยมันมีชื่อเฉพาะตัว นั่นก็คือไก่หัวขาด
พอก็กินไก่แล้ว หัวจะขาดกระเด็นเพราะถูกตัด
- ตัดหัวเหรอ - อืม ตัดหัว
ท่านลุงนี่ไร้เทียมทานจังเลย แม้แต่ม้าก็เตรียมไว้ให้
น้ำใจลุงช่างประเสริฐยิ่งนัก
นี่ นั่นมันม้าของข้านะ
นี่ ดูม้าข้าสิ ม้าอะไรโง่จัง
โธ่เอ๊ย ใครขี่มันก็วิ่งหน้าตั้ง
คิดว่าจะเร็วกว่าข้าเหรอ ข้าจะดำดินตามไป
ดำดิน
ดีมากเลยที่มีบ้านคน
ขอโทษนะครับ... ขอโทษนะครับ
หมู่บ้านคุณธรรมเหรอ
มีคนอยู่มั้ย
หนึ่ง สอง สาม สี่...
ห้า หก เจ็ด แปด
มีอยู่แปดโลงเลยเหรอ
ข้าไม่ได้มารบกวนนะ ข้าขอค้างแรมหน่อย
ไม่ต้องลุกขึ้นมาหรอก
ข้าดูแลตัวเองได้
เชิญกลับไปเถอะ
- กลับไปเถอะ - ไอ้บ้าเอ๊ย
ไปไม่มีจุดหมาย ขึ้นเหนือล่องใต้ไปทั่ว
ทำให้ข้าดำดินจนมั่วไปหมด
พวกหนูไส้เดือนน่ะ พากันตกใจหมดแล้ว
สีหน้าเจ้าดูไม่ดีเลย คงตายอย่างอนาถสิ
ถ้าหากเจ้าดำดินอยู่นาน ๆ แบบข้า
จะมีแรงโผล่ขึ้นมามั้ย
คงคับอกคับใจ จะมาร้องทุกข์เหรอ
เจ้าร้องทุกข์ให้ข้า โลกจะยุติธรรมเหรอ
โลกมีความยุติธรรมเหรอ
- ข้าก็มีทุกข์ไม่รู้จะร้องกับใคร - เจ้ามีทุกข์เหรอ
เจ้าขี่ม้าข้า เจ้าหรือข้าที่ทุกข์กันแน่
ม้าของเจ้างั้นเหรอ
ขอโทษด้วยข้าไม่รู้ว่าม้าเจ้า
งั้นก็แสดงว่าเจ้า... ยังเป็นคนอยู่ใช่มั้ย
ก็ยังเป็นคนน่ะสิ
แต่ว่าเจ้าน่ะยิ่งกว่าเดรัจฉาน
- เออ ๆ สหาย - อย่าเข้าใกล้ข้าดีกว่าน่า
สหาย ข้าขอโทษด้วยน่า ที่เอาม้าของเจ้ามา
นี่ อย่าเข้ามานะ ข้าขอเตือนเจ้า
ข้าไม่ได้เข้าใกล้เจ้านะ
เจ้ายังไปไกลไม่พอ
ข้าอยู่ข้าง ๆ นี่ มีอะไรก็ตะโกนเอา
แต่ไม่ต้องเข้ามานะ
นานแล้วที่ไม่ได้อาบน้ำ
นั่นใครน่ะ
เป็นคนรึเปล่า
คนที่อยู่ข้าง ๆ น่ะ รีบตื่นเร็วเข้า ผีมาแล้ว
ได้ยินมั้ยตื่นเร็วเข้า เงียบมากเลย หรือว่าไปซะแล้ว
สงสัยตายแล้วแน่เลย
นี่น้ำมาจากไหนวะเนี่ย
ห๊า...
อย่าเข้ามานะ ที่นี่มีผีหนีไป
ด้วยอิทธิฤทธิ์ข้า ภูติผีจงไป
เจ้าหลบไปก่อน
ภูติผีชิดซ้าย
พี่ชาย มีอิทธิฤทธิ์ด้วยเหรอ
จมูกข้ามีปฏิกิริยากับผี
แต่ทำไมข้าไม่ได้กลิ่นเลย
หลบไป
ตัดพันธนาการ
พวกเจ้าเป็นผีอะไรเนี่ย ไม่มีกลิ่นไอปีศาจ
มาดี ๆ โอม ลมไฟพิฆาตมาร
ห๊า...
- มันลอยมาแล้ว - ไป
เหนื่อยมาตั้งนาน ที่จริงก็ไม่ใช่ผี เปลืองอิทธิฤทธิ์จริง ๆ
ไม่ใช่เหรอ
คิดจะหนีเหรอ
โชคดีที่ได้สายรัดเอว
อย่าเข้ามานะ ไม่งั้นเจอดีแน่
จะร่วงแล้ว
อย่าเกาะข้านะ ปล่อยนะ ปล่อยสิ
- ถ้าปล่อยข้าก็หล่นน่ะสิ - ปล่อยข้านะ
- ข้าไม่ปล่อยหรอก - ปล่อย อย่าจับนะ ปล่อย ปล่อยข้า
ปล่อยสิ
นี่ ปล่อยนะ
เสี่ยวเชี่ยน
ด้วยอิทธิฤทธิ์ข้า
โอม เพี้ยง
นี่ เพี้ยง
เพี้ยง
จำข้าได้มั้ย
เจ้าใช้อาคมอะไร ปล่อยข้านะ ไม่งั้นเขาตายแน่
อ๋อ ฆ่าเลยสิ
ข้าน่ะ ไม่รู้จักเขาหรอก
จูเกอะฮั่วหลงน่ะ
ท่านเหรอ จูเกอะฮั่วหลงน่ะ ห๊ะ
- จูเกอะฮั่วหลงเหรอ - เราขอคารวะ
คารวะข้าเหรอ
หา... จูเกอะฮั่วหลง
ในที่สุด ข้าก็เจอเจ้า จำข้าไม่ได้แล้วเหรอ
พวกเราคือทายาทตงฉิน
ข้าชื่อ ฟู่ชิงฟง นี่น้องสาวข้า ฟู่เยี้ยะฉือ
- ผู้อาวุธโสจูเกอะ - พ่อของข้าก็คือ เจ้าพิธีการฟู่เทียนโฉว
ถูกพวกกังฉินกลั่นแกล้ง และถูกคุมตัวไปประหารที่เมืองหลวง
พวกเราก็เลยมาดักปล้นนักโทษอยู่ที่นี่
โอ้โห นี่ท่านคือจูเกอะฮั่วหลงผู้รอบรู้นั่นเอง
นางทั้งสองคือทายาทขุนนางตงฉิน
ตอนนี้ข้าขอแนะนำตัวบ้างนะ ข้าก็คือ... เดี๋ยวก่อน...
ข้าคือ จือชิวอี้เยี้ยะ จากสำนักคุนหลุน
ข้าเรียนอิทธิฤทธิ์ เพื่อปราบพวกปีศาจโดยเฉพาะเลย
เรื่องบ้านเมืองข้าก็จนใจน่ะนะ เอ่อ... ขออภัยให้ข้าด้วยนะ
คำนับท่านจูเกอะ
ข้ามีชื่อว่า หลิงฉ่ายเฉิน ไม่ใช่จูเกอะฮั่วหลง
ท่านไปมาปราศจากร่องรอย ไม่ยอมเปิดเผยฐานะ
เรารู้ว่าท่านเป็นใครก็น่าจะพอใจแล้วนี่
จะให้พูดยังไงถึงจะเชื่อเนี่ย
ท่านไม่ต้องพูดแล้ว นับจากนี้เราทุกคนรู้
หลิงฉ่ายเฉินก็คือจูเกอะฮั่วหลง
- จูเกอะฮั่วหลงก็คือหลิงฉ่ายเฉิน - ใช่แล้ว...
ทุกคนสาบานต่อฟ้า
ถ้าใครแพร่งพรายความลับออกไป ร่างมันจะต้องแหลกเหลวทันทีเลย
ทราบแล้ว
ท่านขี่ม้าของข้า ก็ถือเป็นเกียรติของข้า
เสี่ยวเชี่ยน เจ้าจำภาพและกลอนนี้ได้มั้ย
เสี่ยวเชี่ยน กลอน
- กลอนเหรอ - ผู้อาวุโสบอกใบ้ / เอาพู่กันมา
ใช่แล้ว นี่เอาพู่กันมา เร็ว ๆ ๆ จดไว้ ๆ ๆ...
ทะเลหมอกเวิ้งว้างแสนกว้างใหญ่
ท่ามกลางเงามืดดูสลัว
มีดวงจันทราอยู่เป็นเพื่อนกัน
เหล่าเทพเทวายังสั่นสะเทิน
โอ้โห ช่างลึกซึ้งตรึงจิตดีจริง ๆ เลยทีเดียว
- ทะเลหมอกเวิ้งว้างอะไรนะ มันอะไรต่อ - จดสิจด
โธ่เอ๊ย คำพูดเหล่านักปราชญ์ ลึกซึ้งจังเลยนะ คิดไม่ออกเลย
มันลึกซึ้งจริง ๆ นะ
- เวิ้งว้าง ๆ... อ๋อ - คิดได้แล้วเหรอ
- อะไรเหรอ - ใช่ ข้านึกออกแล้ว แถวนี้มีศาลาเวิ้งว้างน่ะ
- หา จริงด้วย - ศาลาเวิ้งว้างเหรอ...
- พี่ใหญ่... พี่ใหญ่ นั่นคือศาลาเวิ้งว้าง - อยู่แถวนี้ด้วย
ข้าเข้าใจแล้ว
จากนี้ไปไม่ไกลมีศาลา
ทะเลหมอก็คือตอนหมอกลง
อากาศเปลี่ยนแปลงตามฤดู
พอดีวันนี้หมอกลงจัด
ท่านคงจะหมายความว่า... พ่อของข้าจะถูกควบคุม
ผ่านศาลาเวิ้งว้าง ให้เราไปช่วยพ่อที่นั่น
ท่านคำนวณเหมือนตาเห็น
พ่อมีทางรอดแล้ว
- หลายคนก็หลายหัวนะ - ทะลุเลย
- ช่วย ช่วยกัน ช่วย ๆ... ลุกขึ้น ๆ ๆ - แม่นางชิงฟง
สายลับแจ้งว่า... คืนนี้ใต้เท้าฟู่จะผ่านศาลาเวิ้งว้างแล้ว
เรารู้มานานแล้ว
ช่างปราดเปรื่องยิ่งนัก...
แล้วที่เหลืออีกสองประโยคน่ะ หมายความยังไงเหรอท่านอาวุโส
- สองประโยคน่ะ - หมายความว่าไงไม่สำคัญ
ก็สุดแท้แต่จะคิดเอา
หมายความว่าต้องเป็นตัวของตัวเอง
- อย่าไปเชื่อคำใคร อย่างงั้นใช่รึเปล่า - แล้วต้องเชื่อผู้อาวุโสรึเปล่าล่ะ ห๊ะ
ไม่เพียงจะเชื่อแล้วต้องปฏิบัติด้วย ต่อไปจะได้นำไปถ่ายทอดให้ชนรุ่นหลังนะ
- ใช่ ใช่แล้ว ๆ... - เราลาก่อน
- ขอลาก่อน ขอลาก่อน... - นี่ ข้าไปส่งนะ
- ไปด้วย - ไปที่ศาลาเวิ้งว้างนั่นเลย ไป ๆ ๆ...
แม่นางชิงฟง
- ขอภาพเสี่ยวเชี่ยนคืนได้มั้ย - อ๋อ ได้สิ
ท่านเรียกข้าเสี่ยวเชี่ยน เพื่อให้ข้าใช้ชื่อปลอมใช่มั้ย
ต่อไปข้าก็คือเสี่ยวเชี่ยน
เสี่ยวเชี่ยนเพิ่งจะไปเกิด
ตอนนี้คงเป็นทารกอยู่มั้ง
นางไม่ใช่เสี่ยวเชี่ยน
เจ้าแอบดูอะไรเนี่ย
ข้า...
ไม่มีอะไร
ท่านพี่ดูอะไรอยู่เหรอ
เอ่อ... ข้าจะดูซิว่าเมื่อกี๊เจ้าดูอะไรอยู่ เดินทางได้แล้ว
ท่านพี่คะ คุณชายหม่าที่จะแต่งงานด้วย จะหล่อเหมือนเขามั้ยนะ
เราไม่เคยเห็นเขาเลยนะ ใครจะรู้ว่าหน้าตาเขาเป็นยังไง
อย่างนี้เรียกว่าบุพเพสันนิวาสสินะ
นี่เจ้าหมายถึงใครกับใคร
เปล่า ข้ารู้สึกว่าโชคดีต่างหากล่ะ
โชคดีเหรอ น้ำลายสอสิไม่ว่า
ปีศาจเหรอ
โอ้โห นี่รอยเท้าเหรอเนี่ย น่าพิศวงจัง มีของฝากซะด้วย
ไม่ได้การซะแล้ว
เฮ้ย ดูคนเดียวเนี่ย มันช่างน่าเสียดายนัก ให้ผู้อาวุโสดูด้วย
ยอดเลย ๆ ที่นี่มีผีจริง ๆ ด้วยผู้อาวุโส
- เฮ้ย อะไร - มีศพน่ะ
ไม่ต้องอุ้ม เอาวางลงสิ เร็ว
โยนเลย
- ทำไมถึงตายอย่างน่าสมเพชแบบเนี้ย - ไอ้ตัวนี้มันโหดร้าย แล้วก็กลิ่นไอแรงด้วย
กลิ่นมาแถวนี้แล้ว เร็ว ๆ ๆ จะมาหาเรารึเปล่าเนี่ย
- ใช้อิทธิฤทธิ์ของเจ้าสิ - ใช่
ใช้อิทธิฤทธิ์ของข้า อิทธิฤทธิ์จงมา
ปีศาจอย่ากล้ำกราย
เท่านี้ก็เรียบร้อย
ใช้ยังไงน่ะ
พอเจอปีศาจเข้าแล้ว ก็พูดคำว่า... เพี้ยง
เพี้ยงอย่างนี้เหรอ
นี่...
นี่ แย่แล้วจะแก้ยังไงดีล่ะเนี่ย
จะแก้ยังไง ต้องคิดหาวิธี ต้องสุ่มเอาล่ะ
ถ้า... ถ้าข้าทำถูกนะ เจ้าก็ขยับลูกตา อย่างนี้แล้วกันนะ
ถ้ายังทำไม่ถูกก็มองซ้ายมองขวา ตกลงมั้ย ห๊ะ
ดี ๆ ๆ ๆ...
วิธีที่จะคลายมนต์ใช้มือด้วยรึเปล่า ห๊ะ
ไม่ขึ้นไม่ลง ไม่ซ้ายไม่ขวา เบี้ยว ๆ
โธ่ อย่าทำเป็นเล่นสิ จริงจังหน่อย
ถ้าปีศาจมาจะหนีไม่ทันนะ
มนต์คลายอยู่ที่หน้าอกใช่รึเปล่าเนี่ย ห๊ะ
ตอนนี้ลูกตาเจ้าหมุนเหมือนลูกข่างเลย
อ๋อ ข้าเข้าใจแล้ว
เจ้าจะกวนโทสะให้ข้าตีเจ้าใช่รึเปล่าเนี่ย
เจ้าบอกมา เอาล่ะ ๆ ๆ... งั้นทนหน่อยนะ
เอาล่ะนะ นี่แน่ะ...
เผ่นก่อนล่ะ
หนีเร็ว
หนักจังเลย
เร็วสิ ไม่ไหวแล้วนะ
ลากดีกว่า
ลากก็ไม่ได้ งั้นขึ้นข้างบนเลย
ชอบล้อเล่นเป็นเรื่องจนได้
ปีศาจตัวมันสูง มันต้องเห็นเราแน่นอนเลย
โธ่เอ๊ย เพื่อนยาก ข้าถามว่าเจ้าจะคลายยังไง
มาทางนี้ ข้างในปลอดภัยกว่า
เจ้าเป็นอะไรของเจ้าเนี่ย อันตรายยังลงไปอีก
เจ้าลงไปทำไม
มานี่สิ
หา... มีคาถาหยุด
เพี้ยง
เร็วเข้า เรามาต่อกัน
เฮ้ย ข้าอุ้มไม่ไหวแล้ว ก่อนที่ปีศาจจะมา...
เกี่ยวข้องกับยันต์นี้รึเปล่า
เอาล่ะ ไม่น่าจะถามเลย
ต้องขยับไปทางซ้ายหรือว่าไปทางขวา ทางไหนกันแน่นะ
ทำไงดี
ขอข้านึกดูก่อน รอเดี๋ยวนะ
เพี้ยง
อย่าขยับนะ
ทำมันถึงขยับตัวได้ แต่ว่าเจ้าไม่ขยับตัวเลยน่ะ ทำไม
หรือว่า... ข้าคลายมนต์ให้กับมัน
เพียงแค่ชี้... ตรงตัวหนังสือ จากนั้นก็ชี้
มันก็ขยับแล้ว
เพี้ยง
หนีไปก่อน รีบไป
หนีไป เร็วเข้า
ไปเร็วสิ
ด้วยอิทธิฤทธิ์ของข้า เปิดทาง
ข้าจัดการเอง เร็วเข้า
มาดี ๆ โอม
ลมไฟพิฆาตมาร
มาดี ๆ โอม
ลมไฟพิฆาตมาร
ด้วยอิทธิฤทธิ์ของข้า
ลมไฟพิฆาตมาร
หา... ทนไม่ใช่น้อย ไม่กลัวยันต์ของข้าเหรอ
ห๊า...
ยังเดินได้อีก
พลังไฟพิฆาต
มันอาจย้อนกลับมาอีกก็ได้
ท่านผู้อาวุโสท่านไปก่อน ข้าจะตามมันไป
- นี่ ระวังตัวด้วยนะ - รู้น่า
สว่างแล้ว
ยันต์วิเศษ... เพี้ยง
เพี้ยง
ร้ายกาจมาก
มนต์ยังใช้ไม่ทันเลย
ดำดิน
ระวัง
หยุด
บอกให้หยุดไม่หยุด
บอกให้หยุดไม่หยุดอีกเหรอ
ข้าใช้อิทธิฤทธิ์เพื่อปราบปีศาจเท่านั้น
เจ้าเป็นคนน่ะ ต่อสู้กันไปก็ไม่รู้จบ ข้าจะจัดการเจ้า
เจ้าเป็นใคร ถึงมาขวางข้า
ข้าจับปีศาจอยู่ข้างล่าง มาหาว่าข้าขวางทาง
ถ้ามันเกิดโผล่ขึ้นมาแล้วจะทำยังไง
- น้องชาย - เรียกอาจารย์สิ
อาจารย์มีอิทธิฤทธิ์ ถ้าหากรับใช้ราชสำนัก
จะต้องมียศศักดิ์แน่นอน
เรียกอาจารย์แสดงว่าเป็นนักพรตอยู่แล้ว
ลาภยศเป็นภาพลวงตาเท่านั้น ข้าถืออนัตตา
ขืนพูดอีกข้าคงเป็นเจ้าไปแล้ว
ดำดิน
- เจ้าหนุ่มไฟแรง - นายกอง
ม้ามันขาแข็งไปหมด วิ่งไม่ออกแล้ว
- ไปสิ ไป ดูสิแข็งไปหมดแล้ว - คงโดนอิทธิฤทธิ์อาจารย์น่ะ
- เขาบอกว่ามีปีศาจ ทุกคนระวังด้วยนะ - ครับ
ใต้เท้าฟู่ เรื่องในราชสำนัก ลำพังข้าคงเหลือบ่ากว่าแรง
ผิดหรือถูกยากตัดสิน ข้าต้องทำตามหน้าที่
แต่ไม่ต้องเป็นห่วง เพราะข้า... รับรองความปลอดภัยท่านได้
พอถึงเมืองหลวงเรียบร้อยแล้ว
ฮ่องเต้จะลงอาญา ด้วยวิธีใดนั้น
ข้าก็ไม่รับรู้แล้ว
- เดินทาง - ครับ
ที่ไหนมีของกินบ้าง
- เถ้าแก่ครับ เอาของที่ถูกที่สุดมา - เอาถูกที่สุดเหรอครับ
เชิญเลยครับ เชิญเลย
เงยหน้าขึ้นซิ
ข้าอยากจะดูหน้าหน่อย ไป
ขอดูหน้าหน่อย... ไม่ใช่เจ้า ไป
ไม่ได้หนีครับ
- ไอ้นั่นหนีแน่เลย ตามไป - ตาม
จำอวด
หยุด หยุดนะ
หยุด
ถอยไป
มันใช้เวทมนตร์แน่เลย
ห๊า... ชิงฟงนี่
นี่... นี่ รอข้าด้วย
นี่ ชิงฟง
นี่...
ทหารวิ่งผ่านศาลาเวิ้งว้าง ต้องไปดักที่หมู่บ้านคุณธรรม
นี่ เดี๋ยว... เดี๋ยว
แย่แล้ว พวกนางไปที่หมู่บ้านมีผี
นี่ รอเดี๋ยว
ผู้อาวุโส
- ผู้อาวุโส - ผู้อาวุโส ผู้อาวุโส...
ไม่รู้ว่าไปแล้วรึยัง
- หาดูให้ทั่ว - ครับ
- ท่านพี่ ทหารคุมตัวพ่อผ่านไปแล้วรึยัง - คงยังหรอก
ข้าคิดว่าจะมาถึงก่อนค่ำนี้แน่
แม่นางชิงฟง ที่นี่ระเนระนาดไปหมดแล้ว
ผู้อาวุโสคงทำลายร่องรอยของเรา
- ทุกคนน่ะวางกลไกเตรียมรับมือ - ครับ
- ทุกคนช่วยกันหน่อยนะ ไปเร็วเข้า - ครับ...
ใครกัน
นั่นใคร
- ข้าคือ หลิงฉ่ายเฉิน - หลิงฉ่ายเฉินเหรอ
- นี่... - ที่จริงผู้อาวุโส
- ในหมู่บ้านนี้มีผีนะ - มีผี
- แม่นางชิงฟงล่ะ - อยู่ข้างใน
- มีผี - จริงเหรอเนี่ย
แม่นางชิงฟง
หา... เสื้อข้า
แม่นางชิงฟง
ไปไหนเนี่ย
พี่ชิงฟง ผู้อาวุโสใช่รึเปล่า
- แม่นางเยี้ยะฉือ - เจ้าเป็นใคร
ผู้อาวุโส ข้าจำท่านได้แล้ว
ผู้อาวุโสเหรอ
เอ่อ คือ...
ข้า...
- ที่จริงแล้วท่านโกนหนวดเครานี่เอง - ใช่ ๆ ใช่ ใช่แล้ว
พี่สาวของข้าน่ะคงจะดีใจกับข้าแน่ ๆ เลย
- ดีใจ - ใช่แล้ว ท่านเห็นพี่สาวข้าบ้างมั้ย
- พี่สาวเหรอ ไม่ ไม่เห็นซักนิด ไม่เห็น - พี่ใหญ่ ๆ
พี่ใหญ่คะ
- ท่านหัวเราะอะไรเหรอ - อย่าดูนะ อย่า
มีบางอย่าง เจ้าดูไม่ได้หรอก
จะบอกใบ้อะไร
- แหม ผู้อาวุโสโกนเคราเกือบจำไม่ได้เลย - ใช่ ข้าเหมือนกันน่ะ
ข้าต้องดูอยู่ตั้งนาน
ท่านมีอะไรก็พูดตรง ๆ เถอะ เมื่อกี๊ทำไมท่านทำแบบนั้นล่ะ
- ข้าหนาว หนาวมากเลย - นี่ท่านจะทำอะไรกับข้าเนี่ย
- ผู้อาวุโส อย่างนี้มันเร็วเกินไปรึเปล่า - ไม่เร็ว เร็วกว่านี้ยิ่งดี
เร็ว เร็วกว่านี้อีกเหรอ... ห๊า
ผู้อาวุโส ๆ...
- ผู้อาวุโสบอกว่าหนาว - อ๋อ หนาวเหรอ
- ผู้อาวุโสคงตรากตรำมามาก - ลำบากมากเลย
แม่นางเยี้ยะฉือเห็นแม่นางชิงฟงบ้างมั้ย
- ไม่เห็นน่ะ ข้าก็ตามหาพี่ใหญ่อยู่เหมือนกัน - นางไปไหนแล้วล่ะ / นั่นสิ นางไปไหนแล้วล่ะ
- เอ๊ะ เสียงอะไรข้างบนนั่นน่ะ - ขึ้นดูซิ / ไป
- มีอะไรมั้ย - ไม่เห็นมีอะไรเลย
นี่ อย่าขึ้นไป
เฮ้ย...
- ไปเร็ว ทางโน่น เร็วเข้า ๆ ทางโน่น... - มีเสียงทางโน่น เร็ว เร็ว ๆ ไปเร็ว ๆ ๆ
- พวกเจ้าทำอะไรกันอยู่น่ะ - พี่ใหญ่ ผู้อาวุโสมาหาข้า แล้วก็...
ข้ารู้แล้ว... ทำไมเสื้อผ้าเจ้าไม่เรียบร้อยล่ะ
ทีหลังอย่าเสียมารยาทนะ
แม่นางชิงฟง หมู่บ้านนี้มีผีนะ
เราต้องปลอมเป็นผีรึเปล่า
จะทำยังไงล่ะ เราต้องรอพ่ออยู่ที่นี่
ผู้อาวุโสช่วยบอกเราทีสิ
สถานการณ์คับขัน เราต้องยืดอกสู้
ต้องไม่ย่อท้อ ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
ทุกคนว่าจริงมั้ย
ใช่ ๆ เราต้องยืดอกสู้
เราต้องยืดอกสู้เหรอ
- ผู้อาวุโส - รีบแต่งตัวให้เรียบร้อยเถอะ
ข้าไม่ได้แอบดูเขานะ ข้าไม่รู้ว่าเขาอยู่ข้างนอกน่ะ
ข้าล่ะเชื่อเจ้าเลย ห่วงแต่ความสุขตัวเอง จนลืมวางกับดักน่ะ
เขียนแบบนี้มั้ง
เพี้ยง
ได้การล่ะ
นี่... นี่คือคาถาหยุดนะ ถ้าเจอปีศาจเข้า ก็หันมือบอกว่า หยุด
- แค่นี้เท่านั้นแหละ...อย่าใช้ส่งเดช - หยุด อย่างนี้เหรอ
- เมื่อหยุดแล้วถอนได้ยากนะ - ขอมั้ง เขียนให้ข้ามั้ง...
ชิงฟง
ชิงฟง มา ส่งมือมานี่
- ผู้อาวุโสไม่เรียกข้าว่าเสี่ยวเชี่ยนแล้วเหรอ - แม่นางชิงฟงไม่ต้องอายหรอกน่า
เรื่องเมื่อกี๊ข้าจะปิดบังเป็นความลับ
ที่จูบเจ้าเพราะเป็นอุบัติเหตุ
ข้าว่าตอนนี้คุยเรื่องงานดีกว่า
โชคดีเมื่อกี๊นางไปก่อน
ไม่อย่างงั้นน้องเจ้าได้เห็น เจ้าเปลือยกายอยู่กับข้า
ถึงกระโดดฮวงโห ก็ล้างมลทินไม่หมดนะจะบอกให้
- นี่ เยี้ยะฉือไม่รู้แน่นอน - เยี้ยะฉือ
หา... เยี้ยะฉือ
- ข้าตามหาอยู่พอดีเลย - ไม่ต้องอธิบายหรอก
- เยี้ยะฉือ - เยี้ยะฉือ
- นี่ เสี่ยวเชี่ยน...ไม่ ชิงฟง - เยี้ยะฉือ
ส่งมือให้ข้าสิ
เสี่ยวเชี่ยนไร้วาสนากับท่าน ข้าหมั้นกับบุตรชายใต้เท้าหม่าแล้ว
- เจ้าหมั้นแล้วเหรอ - ข้าโดนคลุมถุงชน ถ้ามีอะไร...
ก็ไปหาเยี้ยะฉือเถอะนะ
เดี๋ยว ชิงฟง ทีละคนก็ได้ ข้าจะเลือกทั้งสองเลย
แม่นางเยี้ยะฉือ กำลังจะมืดแล้วส่งมือมานี่
ท่านไปหาพี่ใหญ่สิ
หาเจ้าก่อนแล้วค่อยไปหาพี่เจ้า ส่งมือมาเร็ว
ท่านอาวุโส ท่านใจโลเลเกินไปแล้ว
ท่านเลือกเราได้เพียงคนเดียว ข้าจะไม่แย่งพี่ใหญ่หรอก
โธ่เอ๊ย ทำไมต้องเกี่ยงกันด้วยนะ
เขียนให้เจ้าก่อนแล้วเขียนให้พี่เจ้าก็ได้
เฮ้ย...
ผู้อาวุโส ข้ามีอะไรจะพูดกับท่าน
เรื่องความรักมันเป็นสิ่งที่แปลกมาก
พอสบตาของท่าน ใจข้าก็สั่นหวั่นไหว
แทบไม่กล้า...
แทบไม่กล้าจะสบตาท่าน
ข้ากลัวที่จะได้เห็นท่าน
แม้หัวใจของข้าจะทะลุออกมาให้ข้าตาย
ข้าก็... ข้าก็เต็มใจตาย ขอเพียงได้กับท่าน
- ผู้อาวุโส - เสียงอะไร ๆ ๆ...
เราไปดูกันเถอะ
ทำไมถึงเป็นแบบนี้ล่ะ
- ไปดูกัน เร็ว ๆ - ครับ
ที่นั่นมีอะไรก็ไม่รู้ ตัวใหญ่มาก ไม่รู้ว่าตัวอะไร
เย็นไว้ก่อน ใช้คาถาหยุดพร้อมกัน
เป็นไงได้ผลมั้ย
ได้ผล
- เฮ้ย ได้ผล - ได้ผล ได้ผลด้วย ได้ผล ๆ...
ทุกคนขึ้นข้างบนเร็วเข้า
หา...
กลไก
ผู้อาวุโส...
- ระวังข้างหลัง - ผู้อาวุโส
เยี้ยะฉือไปช่วยผู้อาวุโส
- ข้าจะล่อเจ้าปีศาจเอง - ได้
ปล่อยตาข่าย
ผู้อาวุโส
รีบหนีเร็วเข้า
นั่นมันเสียงอะไร
- นายกองจั่วนี่ - นายกองจั่วข้างในมีกับดัก
- ชิงฟง เยี้ยะฉือ - พี่ใหญ่นั่นพ่อ
- ล่อทหารเข้าไปในหมู่บ้าน เร็วเข้าสิ เร็ว - ใช่ แล้วใช้กับดักเล่นงานมัน
เอ้า ไป ๆ ๆ...
แย่แล้วกับดักโดนทำลาย เราต้องสู้ตายแล้วล่ะ
- ปล่อยข้าก่อนสิ ปล่อยข้าก่อนสิ - ใช่ ๆ ปล่อยเขาก่อน ปล่อยเขาก่อน เร็ว ๆ ๆ
- ปล่อย ๆ ๆ เร็ว ๆ ๆ / หลบไปก่อนค่ะผู้อาวุโส - อย่าวู่วามไป
ให้ปีศาจเล่นงานทหารก่อนนะ
ต่อให้ปลอมเป็นผีก็ไม่เหมือนหรอกน่า
- ไปช่วยท่านพ่อเร็วเข้า - ไป เร็ว
มา ข้าช่วยเอง
ของมีคมมันอันตรายนะ ใช้แค่มือกับเท้าดีกว่า
ข้าบอกแล้ว ของมีคมมันอันตราย
- หา... - ท่านพ่อ
ท่านพ่อ
- ชิงฟงหนีไป - ข้าไม่หนี
ไม่ต้องกลัวนะ ไม่ต้องห่วง ช่วยพ่อก่อนเร็วเข้า
อ้าว ปีศาจออกมาแล้ว
มาดี ๆ โอม ลมไฟพิฆาตมาร
ลมไฟพิฆาตมาร
เฮ้ย ๆ อย่าขยับ
ชิงฟง ชิงฟง
หา... แย่แล้ว
- พี่ใหญ่ ๆ - นางถูกพิษของปีศาจเข้า
- ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ - ผู้คุมขบวนคือนายกองจั่ว
พาไปหมู่บ้านก่อน
- อยู่นิ่ง ๆ อย่าขยับ - จับนางเอาไว้ จับนางเอาไว้สิ
- ปล่อยข้า - พี่ใหญ่ ๆ ช่วยพี่ข้าด้วยนะ
พิษปีศาจกำเริบ แล้วนางก็จะกลายเป็นปีศาจตัวเมื่อกี๊นี้แหละ
เจ้าขุนนางชั่ว ทำให้พี่ข้าเป็นแบบนี้ ข้าจะฆ่าเจ้า
ช้าก่อน คนของเขาอยู่แถวนี้ เราจะต้อง... จับเขาเป็นตัวประกัน
จะแปลงร่างแล้ว นางจะแปลงร่างแล้ว ช่วยกันหน่อย
ถ้าไม่ฆ่าชิงฟงซะ ก็จะมีปีศาจเพิ่มอีกตัวนึง
- ไม่ได้นะ ๆ - รีบฆ่านางซะ
นี่ เจ้าเป็นคนดีหรือคนชั่วกันแน่
- ไม่ฆ่าคนชั่วแต่ฆ่าพี่ข้าน่ะ - ใช่ ๆ ๆ...
ถึงตายมันก็กู้ชาติไม่ได้ รอบข้างฮ่องเต้มีแต่คนถ่อย
ไม่รู้ความทุกข์ยากของเหล่าประชา
คิดเอาหัวข้าไปให้ฮ่องเต้
หวังว่าพระองค์จะเห็นถึงความภักดี ของกงฉินน่ะ
ไม่นะ ท่านพ่อ
ท่านตายเราจะขาดผู้นำ เอาหัวของข้าไปแทนเถอะ
- อย่านะ เอาหัวของพวกเราไปแทน - ไม่ได้ หัวทุกคนต้องอยู่บนบ่า
- เจ้าเป็นใครบังอาจมาสอด - ข้าคือ จูเกอะฮั่วหลงผู้หยั่งรู้ฟ้าดิน
ท่านคือจูเกอะฮั่วหลงเหรอ
ที่แท้ก็ท่านจูเกอะ โปรดชี้แนะด้วย
- ทุกคนในที่นี้ไม่ควรตาย - เพราะอะไร
ถ้าตัดหัวแล้ว คิดเหรอว่าฮ่องเต้จะสำนึกผิดน่ะ
ยังจะถามอีก หน้าโง่
รีบจับนางก่อนเร็วเข้า
เราจะต้อง... ถอดจิตสู้กับมันนะ
ข้ามีพลังไม่พอ
พวกเรา รีบลงมือฆ่านางชิงฟง ไม่งั้นจะสายเกินแก้นะ เร็วเข้าสิ
- ไม่มีทางอื่นอีกเหรอ - จะลองใช้คาถา แต่อาจจะไม่ได้ผล
เฮ้ย อะไรล่ะ
ไฟพิฆาตมาร
- เฮ้ย ทำไมเป็นอย่างนี้ - น่ากลัวจัง
นี่ ข้าทำให้มันแปลงร่างแล้ว
ให้กลิ่นไอหยางมัน ยังพอมีหวังจะช่วยได้
- ไปสิ ไปช่วยนางเร็วเข้า - เจ้าก็ไปสิ
ข้าเป็นผู้ทรงศีล ผิดกาเมไม่ได้นะ มันแค่อัปลักษณ์ ไม่ต้องกลัวหรอก
- ให้กลิ่นไอมันไป เท่านั้นเอง - ก็ให้ยังไงล่ะ
- ก็ประกบปากไง - ปากเหรอ
- หรือจะใช้หูล่ะ โธ่... - ส่งข้าขึ้นไป เร็ว
มาดี ๆ โอม ลมไฟพิฆาตมาร
พี่ใหญ่
ลูกผู้ชายตัวจริงไม่ต้องกลัวอยู่แล้ว
ใต้เท้า นักบวชจีวรทอง กำลังมาถึงแล้วครับใต้เท้า
- อย่านะ - อย่า ๆ
บอกให้ทิ้งซะ
กลิ่นไอมันน้อยไป
เติมให้อีก
ทิ้งอาวุธ
ทิ้งอาวุธสิ
เขาคิดว่าสิ้นแผ่นดินนี้ จะต้องเกิดอาเพศแน่
เอาล่ะ เอาหัวข้าไปเอาความชอบได้
เห็นทุกคนมีใจห้าวหาญ ทุกคนมีความภักดี และรักชาติบ้านเมือง
จริงอยู่อุดมการณ์เราต่างกัน
แต่ข้าเต็มใจจะช่วยทุกคน
นักบวชจีวรทองที่อยู่ข้างนอกก็คือ... ราชครูผู่ตู้
ฮ่องเต้จะเชื่อถือเขาในการปฏิบัติ พระราชพิธีและการบวงสรวงในวัง
ถ้าให้เขาไปทูล... ท่านจะล้างมลทินได้
ท่านพ่อ
ใต้เท้าฟู่
ถ้าหากท่านเชื่อข้า
ข้าจะไปพบเขา... เพื่อให้เขาช่วยท่าน
- ท่านพ่อ แล้วเขาจะหักหลังท่านมั้ย - ถ้าเขาคิดอย่างงั้นคงฆ่าพ่อไปแล้ว
- พอได้แล้ว ข้าหายดีแล้ว - ผู้อาวุโส
ผู้อาวุโส
หลิงฉ่ายเฉิน
นายกองจั่ว คำนับราชครู
ข้าน้อยสืบรู้ว่าฟู่เทียนโฉว ไม่ใช่ขุนนางกังฉิน
เป็นผู้มีความภักดีต่อราชสำนัก ท่านราชครูให้ความเป็นธรรมด้วย
ผู้คนสมัยนี้ ไม่รู้จักแยกแยะดีชั่ว
ไม่พอใจราชสำนัก เพราะความไม่รู้จริง แล้วข้าจะช่วยเหลือ
ผู้จงรักภักดีเหล่านี้ให้พ้นภัยไปเอง อามิตตาพุท
ขอบคุณท่านราชครู
จอมยุทธจือชิว ท่านเป็นอะไรมั้ย
เสน่ห์นารีรุนแรงจริง ๆ โชคดีที่ข้าสมาธิดี
ไม่งั้นตบะข้าแตกแน่
ท่านมีแต่กลิ่นไอฆ่า
จะบดบังบุญบารมีของราชครู โปรดอยู่ตรงนี้
ข้าเจ้ากรมพิธีการ ฟู่เทียนโฉว คำนับราชครู
- คำนับท่านราชครู - เจริญพร เจริญพร
พวกท่านมีแต่ความอาฆาต ได้โปรดวางดาบเพื่อเข้าพระธรรม
จึงจะสมควร
ตัวข้าแม้ถูกใส่ความ แต่ก็ยังห่วงบ้านเมือง
ได้ยินราชครูมีเมตตา หวังว่าท่านจะช่วยแบ่งเบาภาระฮ่องเต้ได้
ทุกชีวิตล้วนแต่ต้องพบเคราะห์กรรม ทะเลทุกข์ใหญ่ไร้ขอบเขต
กลับเข้าหาความสงบ
ตัวข้ามีบาปกรรมนัก
ถึงต้องชดใช้กรรม
ไถ่บาปให้ข้าด้วย
ไถ่บาปให้ข้าด้วย ไถ่บาปให้ข้าด้วย
หา... นั่นเสียงกล่อมจิตนี่
อย่าไปหลงกลมัน
แกล้งมีเมตตา อย่าฟังเสียงมัน
ด้วยอิทธิฤทธิ์ของข้า... เพี้ยง
หา...
ไฟพิฆาตมาร
หา...
ข้าคือพระยูไลแห่งดินแดนสุขาวดี
เจ้าคือปีศาจอะไร
ทำไมไม่กลายร่างต่อหน้าข้าอีก
กลายร่างมาสิ
ข้าเหรอเป็นปีศาจ ข้าก็คือข้าเองนั่นแหละ
ข้าไม่เชื่อเจ้าคือพระยูไล
- รีบไปดูเลย ไป - ไปดูกัน / ช้าก่อน
มาดี ๆ โอม
ลมไฟพิฆาตมาร
- ผู้อาวุโส - นายกองจั่วหักหลังพวกเรา
เราจะต้องตอบโต้มันก่อน
มาดี ๆ โอม ลมไฟพิฆาตมาร หมุนจักรวาล
ผู้ทรงศีล มีพระในใจ หรือว่าลวงตา ก็พิชิตไม่ได้
อยู่ที่นี่ข้ามีอิทธิฤทธิ์ไม่เต็มที่
ข้าจะเปิดทางให้ พวกท่านหนีไปก่อน
- จือชิว - รีบไปสิ ข้าไม่ไหวแล้ว รีบไป
มาดี ๆ โอม
ไปสิ ไปเร็ว
จือชิว
ปิด
ท่านพ่อ
ยังไงซะพวกเจ้าก็หนีข้าไม่พ้นหรอก
- คุมสามคนที่เหลือกลับไป - ทราบแล้วค่ะ
- ท่านราชครู ใต้เท้าฟู่ล่ะ - พวกเขาสำนึกผิดแล้ว
เรียบร้อยแล้ว
- สมควรรู้ฟ้าสมควรรู้แผ่นดิน - เมื่อกี๊ข้าได้ยินเสียงต่อสู้
เจ้าหูฝาดไปแล้ว
จำเอาไว้ กิเลสคือความว่าง ความว่างคือกิเลส อามิตตาพุท
หา...
เสี่ยวเชี่ยน
เสี่ยวเชี่ยน อย่าทิ้งข้าไป
เสี่ยวเชี่ยน อย่าไปเกิดนะ
เกิดเป็นคนแสนจะลำบาก
ท่านดีต่อเสี่ยวเชี่ยนจริง ๆ
ไม่นึกเลยท่านยังคิดถึงเสี่ยวเชี่ยน
คราวนี้ยังเพ้อเรียกแต่นางเสี่ยวเชี่ยน
ทะเลหมอกเวิ้งว้างแสนกว้างไกล
ท่ามกลางเงามืดดูสลัว
มีแสงจันทราอยู่เป็นเพื่อนกัน
เหล่าเทพเทวายังสั่นสะเทิน
เสี่ยวเชี่ยน
หา... เสี่ยวเชี่ยน ทำไมนั่งอยู่นี่ล่ะ
หลบไปก่อนเร็ว เจ้าโดนแดดไม่ได้นะ หลบไปก่อนเถอะ
ถ้าหากเจ้าโดนแดด วิญญาณเจ้าต้องแตกสลายนะ
เฮ้ย ทำไมไม่หลบไปล่ะ
หลบไปสิเสี่ยวเชี่ยน เร็วสิ
ที่แท้เจ้าเอง ขอโทษนะ ข้าคิดว่าเจ้าเป็นเสี่ยวเชี่ยน
ข้าขอโทษนะ
ท่านดีต่อนางจริง ๆ เลย
พรากจากกันมานาน... แต่ยังคงคิดถึงนางอยู่
ดินกลบกระดูกเสี่ยวเชี่ยนตลอดกาล
เราไม่ได้พบกันแล้ว
ที่จริงแล้ว ท่านจะคิดว่า... ข้าเป็นเสี่ยวเชี่ยวชั่วครู่ก็ได้
ชั่วครู่เหรอ
ข้าเข้าใจเจตนาเจ้า
เจ้ามีคู่หมั้นอยู่แล้ว
ตอนที่ข้ารู้จักเสี่ยวเชี่ยน
เสี่ยวเชี่ยนก็พูดเหมือนกับเจ้า ว่านางมีคู่หมั้นแล้ว
ข้าไม่มีทางเลือกนะ
คำพูดนี้เสี่ยวเชี่ยนก็เคยพูดเอาไว้
เจ้าเป็นคน แต่กับเสี่ยวเชี่ยนนางเป็นผี
ไม่มีทางได้เลือกคู่
- ข้าเหมือนกับนางมากเหรอ - ใช่
เหมือนจนข้าเจ็บช้ำ สร้างความหวังลม ๆ แล้ง ๆ
แต่ว่าดีกว่าไม่มีความหวังเลย
นายท่าน ทั้งสองรับน้ำชาครับ เดี๋ยวจะเอาอาหารมาให้
เชิญตามสบาย
ข้าเห็นคน ๆ นี้ที่ไหนเนี่ย เขา...
เฮ้ย ดื่มไม่ได้นะ
ดีที่ไม่ดื่ม
- นี่เป็นโรงเตี๊ยมโจรน่ะ - อ้อเหรอ
- น้ำเดือดหรือยัง - เดือดแล้ว ๆ
ลับมีดหรือยัง เตรียมให้พร้อม
เอาผู้ชายลงหม้อ เอาผู้หญิงเก็บไว้ เร็ว เร็วเข้า
พอ หยุด ๆ ๆ หยุดได้แล้ว
นี่ ฟันไม่ดูตาม้าตาเรือ เดี๋ยวจะโดนฟันบ้าง โอ้โห กลางหลังเลย
หา... หน้าต่างเปิดอยู่ มันคงหนีไปแล้ว
ข้างหน้าอันตราย ปีนไปหลบบนต้นไม้ก่อน
มันยังตามมาอีกมั้ย
ท่านยังไม่หายนะ ไม่มีแรงปีนขึ้นไปหรอก
- ไม่ต้องห่วงข้า เจ้าหนีไปก่อนเถอะ - ไม่ ข้าจะไม่ทิ้งท่าน
เราหนีไม่รอดแล้ว
ไม่นึกเลยว่าเราจะมาตายอยู่ที่นี่
ท่านอาวุโสจูเกอะ เพราะข้าแท้ ๆ เลย
ข้าไม่ใช่จูเกอะฮั่วหลง
ข้าเป็นแค่บัณฑิตไส้แห้งเท่านั้นแหละ
ไม่ว่าท่านจะเป็นใคร แต่ถ้าได้ตายกับคนที่เรารักก็พอแล้ว
เราจะไม่จากกันอีก
เราจะไม่จากกันอีกแล้ว กอดข้าไว้
กอดข้าไว้
ให้ข้าอยู่ข้างนอก ให้มันกินข้าก่อน เจ้ารีบหลบไป
ท่านช่างดีจริง ๆ เลย
เจ้าก็เช่นกัน
เป็นแบบนี้ตลอดไปก็ดีนะ
วัด...
หลาน...
ยั่ว
- วัดหลานยั่ว - วัดหลานยั่วอะไรกัน
- ข้าลืมเหยียนชื่อเสียะสนิทเลย - เขาเป็นใคร
ที่วัดหลานยั่วมีคนชื่อเหยียนชื่อเสียะ
เขาคนเดียวที่เล่นงานราชครูผู่ตู้ได้
ราชครูไม่เข้าเมืองงั้นเหรอ
ทำไมถึงมาที่วัดหูหังล่ะ
ราชครูเทศนามาหลายวัน ทำให้เหน็ดเหนื่อย จึงต้องทำสมาธิ
นี่คือแดนศักดิ์สิทธิ์ ปุถุชนคนธรรมดาห้ามเข้า
หา... ราหูอมจันทร์
ข้าจะกลายร่างแล้ว
ทำไมเหล่าขุนนางราชสำนักมาอยู่ที่นี่
ใต้เท้าเจียง ใต้เท้าหยาง ใต้เท้าหลี่
ใต้เท้าทั้งหลาย ข้าน้อยคุมตัวนักโทษ เข้าเมืองหลวง มีแต่คนขัดขวาง
โปรดฟังข้าอธิบาย
ใต้เท้าเจียง ใต้เท้า
มีแต่ร่าง
ใต้เท้าหยาง
นี่ก็เหมือนกัน
ที่นี่คือที่ไหน พวกเจ้าเป็นปีศาจอะไร
อวัยวะภายในของเหล่าขุนนางหายไปไหน ห๊ะ พวกเจ้าไปไหน
พวกเจ้าไปไหนหมด... ออกมาหาข้านะ
ทำไมทำกับเหล่าขุนนางอย่างงั้นล่ะ มีจุดประสงค์อะไร
มีแต่ซากศพทั้งนั้น
เจ้าปีศาจ ไม่ว่าเจ้าจะเป็นอะไร ข้าจะต้องกำจัดพวกเจ้า
หา... น่าแปลก หายไปไหนกันหมด
หา... จือชิวอี้เยี้ยะ
เยี้ยะฉือ
ใต้เท้าฟู่
ใต้เท้า ใต้เท้าฟู่
ทำไมเป็นอย่างนี้ล่ะ
ใต้เท้า
ข้าหลงกลเจ้า ทำไมเจ้าต้องเข่นฆ่าผู้คนด้วย
เราถูกหลอกแล้ว ราชครูเป็นปีศาจ
พวกขุนนางก็เหลือเพียงร่าง
ต้องรีบเรียนฮ่องเต้แล้ว ไม่เช่นนั้นแผ่นดินจะต้องพินาศ
นี่มันคือตัวหายนะ มิน่าบ้านเมืองวุ่นวาย
- เห็นผิดเป็นชอบ รีบช่วยพวกเขา - ครับ
- เยี้ยะฉือ... เยี้ยะฉือ - ท่านพ่อ
- จือชิว - หา... นี่เจ้านั่นเอง
- ไอ้คนคิดคดทรยศต่อพวกเรา - ร่วมแรงร่วมใจกันก่อน
- ไป - ใจเย็นก่อน ใจเย็น
เจ้าอย่าเข้าไป มันมีฤทธิ์มาก
รีบหนีไปก่อน เร็วเข้า เร็วสิ เร็ว รีบหนีไปก่อน
จือชิว รีบหนีเร็วเข้าเถอะ
เร็วเข้า
ที่นี่กว้างมาก ใต้เท้าขี่ม้าของข้าไปก่อนเถอะ
- หา... เดี๋ยวก่อนนั่งลง - ท่านพ่อ
ข้าจะใช้พลังทำสมาธิให้
ท่านสู้พวกมันไม่ได้หรอก
เฮ้ย...
จงวางดาบลง เจ้าจะสำเร็จอรหันต์
กลับมานะ ไม่งั้นท่านตายแน่
ข้าหลงเชื่อเจ้าปีศาจ เข่นฆ่าคนดีล้มตาย วันนี้ข้าต้องขอไถ่บาป
- จะสู้ตายกับมัน ถ้ามันไม่ลงนรก... - นายกองจั่ว
แล้วใครจะลง
โธ่เอ๊ย นายกองจั่ว
ท่านจอมยุทธ ทำไมถึงเกิดลมพายุขึ้นได้ล่ะ
เหยียนชื่อเสียะ ฟ้ามันตกใจน่ะ
- ในตอนเนี้ยไม่รู้ทิศทางแล้ว - กลิ่นไอปีศาจเต็มไปหมด
ตอนนี้ช้าไม่ได้แล้ว รีบตามข้ามาเถอะ เร็วเข้า ไป
ฟ้าดินยิ่งใหญ่ เคลื่อนย้ายจักรวาล
ทุกคนสวดตามข้า
โปเยโปโลมี โปเยโปโลมี โปเยโปโลมี...
โปเยโปโลมี โปเยโปโลมี...
- โปเยโปโลมี โปเยโปโลมี... - หา...
- คาถาเทวราชเหรอ - โปเยโปโลมี โปเยโปโลมี...
โปเยโปโลมี
- เจ้าเด็กเมื่อวานซืน กล้ากำแหงกับข้าเหรอ - โปเยโปโลเย
หลิงฉ่ายเฉิน ชิงฟงหลบไป ฟ้าดินยิ่งใหญ่ เคลื่อนย้ายจักรวาล
ข้าคือพระยูไลแห่งดินแดนสุขาวดี
แอบอ้างเป็นพระได้ มีอะไรที่ไม่กล้า
อย่าแสแสร้งหลอกลวงกันดีกว่าน่า เจ้าหรือจะใหญ่ค้ำฟ้าน่ะ ห๊ะ
เจ้าพรางตามนุษย์มานาน ถึงเวลาต้องเปิดเผยตัวแล้ว
ชาวโลกกราบไหว้พระรูปธรรม
ทำไมต้องปรปักษ์กับชาวโลกด้วย
เพราะชาวโลกโง่เขลาจึงถูกเจ้ามอมเมา
ตราบใดข้ายังอยู่ จะไม่นิ่งดูดายแน่
เป็นปรปักษ์กับข้า พวกนั้นก็จะต้องตาย สถานเดียวเท่านั้น
เหลวไหล งั้นเจอกันหน่อยเป็นไง
หมื่นกระบี่ปราบมาร
คุณธรรมสูงส่งปราบเหล่าอธรรม
วงล้อมกระบี่
นี่ มันถูกเราทำลายร่างแล้ว นั่งอยู่ในวงกระบี่ อย่าออกไป
สหาย ข้าขอแนะนำตัว ข้าศิษย์สำนักคุนหลุน
เวลานี้ยังมาแยกสำนักอีก
ตอนนี้เราลงเรือลำเดียวกัน ต้องร่วมมือกันสิ ไม่ต้องแยก เข้าใจ
โปเยโปโลมี โปเยโปโลมี...
โปเยโปโลมี...
โปเยโปโลมี โปเยโปโลมี...
- เจ้าปีศาจมันดำดินฝ่าวงล้อมไปแล้ว - หา... แล้วจะทำยังไงดีล่ะ
- หา... ปีศาจอะไรน่ะ - ทุกคนตามข้ามา
เร็ว ๆ ๆ...
จับข้าไว้ เราจะเหาะไปพร้อมกัน
- หลิงฉ่ายเฉิน - พวกเจ้ารีบหนีไปเถอะ
กลับมาทำไม
มันหายไปไหนแล้วล่ะ
ระวังมันอยู่แถวเนี้ย
ระวังมันปรากฎด้วย เกาะแน่น ๆ ไว้ เกาะแน่น ๆ
เยี้ยะฉือ ดูแลพ่อเจ้าไว้ ข้าจะไปช่วยเหยียนชื่อเสียะ
ที่จริงเป็นตะขาบยักษ์ มิน่าล่ะถึงได้มีฤทธิ์มากนัก
ข้าไม่เคยเจออะไรใหญ่เท่านี้เลย
- เร็วเข้าเถอะน่า แทงหัวมัน - ครับ
หลินฉ่ายเฉิน
กระบี่เหินหาวช่วยชีวิตพวกเขา
หา...
โปเยโปโลเย
กระบี่เทวดา
ไปเลย นี่แน่ะ...
- ผู้อาวุโส - จะไปไหนน่ะ
คนเดียวหัวหาย สองคนเพื่อนตาย มาดี ๆ โอม ลมไฟพิฆาตมาร
ลมไฟพิฆาตมาร
ข้าเองเก็บตัวมานาน
เจ้าอสูรกายปีศาจออกมาเพ่นพ่าน อยู่แต่ในวัด เหมือนเป็นกบในกะลา
ดีที่ข้าออกทันไม่งั้นจะเป็นยังไง
โชคดีที่ท่านอยู่วัดหลานยั่ว ไม่งั้นเราจะไปตามท่านที่ไหนล่ะ
ต่อไปอย่ากลับมาอีกนะ
พวกเราต้องทำตามบัญชาสวรรค์ กวาดล้างพวกอธรรมให้หมดสิ้นไป
ข้าชอบสันโดษ ไม่ชอบให้คนมาตามถ่วงหรอกน่า
ตอนนั้นร่วมมือกับเขา อุ้ยเสี่ยวเชี่ยนเกือบต้องตายไปได้
ตอนนี้ร่วมมือกับเจ้ายิ่งอันตราย
เราต่างคนต่างอยู่ เอาไว้เจ้ามีภัย แล้วข้าจะไปช่วยเจ้า ดีมั้ยล่ะไอ้หนุ่มน้อย
จือชิว
- จือชิว - หนีเร็วเข้า ท่านพ่อรีบหนีไปก่อนเร็ว
ตอบสิจือชิว เจ้าเป็นยังไงบ้าง หา...
เป็นยังไง ตอบสิเจ้าเป็นยังไง
ไม่รู้เขาสองคนเป็นยังไงบ้าง
เราถูกจับเอาไว้ ต้องถอดจิตถึงจะหนีรอดนะ
ให้ถอดจิตเหรอ ข้ากลัวพลังไม่พอ ถอดแล้วอาจจะเข้าไม่ได้
นี่... นี่เป็นหนทางเดียว หลับตาแล้วท่องมนต์ตามข้าเร็วเข้า
ครับ
ฟ้าดินยิ่งใหญ่ เคลื่อนย้ายจักรวาล
ร่างทองคงกระพัน ถอดจิตจากร่าง
ไร้รูปไร้ร่าง ทุกอย่างสู่นิพาน
สุริยันจันทรา
จือชิว...
- จือชิว / จือชิว - จือชิว
จอมยุทธเหยียน
ท่านจอมยุทธ
ข้าเข้าร่างไม่ได้
- จือชิว รีบเข้าร่างเร็วเข้า - จือชิว
จือชิว
พลังเขาไม่พอข้าจะเรียกจิตเขา โปเยโปโลเย โปเยโปโลเย
จือชิว
- จือชิว - จือชิว
จือชิว
โธ่ จือชิว
จือชิว
- เสียงอึกทึกอะไร - เสียงอะไร ไม่มี
บ้านไหนแต่งงานน่ะ มีหมูทองคำซะด้วย
หมูตัวนี้ฮ่องเต้พระราชทานให้ใต้เท้าฟู่
เพราะว่าเปิดโปงกบฎปีศาจ มีความดีความชอบ
จึงพระราชทานหมูทอง ในแต่งงานบุตรสาวของเขาน่ะ
- เยี้ยะฉือ เยี้ยะฉือ - หลินฉ่ายเฉิน
ไม่ว่าชิงฟง...
พี่สาวข้าจะแต่งงานแล้ว อย่าทำให้นางลำบากใจอีกเลยนะ
ข้าจะเดินทางแล้ว ฝากอวยพรนาง... ให้มีความสุขอยู่กันจนแก่เฒ่าด้วยนะ
แล้วข้าจะบอกนางให้ โชคดีนะ
ลาก่อน
บางครั้งความหวังมันก็ลม ๆ แล้ง ๆ
แยกกันไม่ออก
ข้าเพิ่งเข้าใจทำไมท่านถึงสันโดษ
คนเรานั้นลืมง่าย ไม่ว่าทำอะไรไม่นานก็ผ่านไปเมื่อสายลม
ไม่มีใครจำได้
การลืมนั้นน่ะ เป็นสิ่งดีหรือว่าไม่ดี เราควรมีความหวังมั้ย
หา... ชิงฟง
งั้นก็ควรจะหวังแล้วล่ะ
พี่ใหญ่ อย่าลังเลใจเลย รีบไปสิ
- ชิงฟง - ฉ่ายเฉิน
พี่ใหญ่ ลาก่อน รักษาตัวด้วยนะ
- เจ้ากลับไปเถอะ - ลาก่อนนะ
ลาก่อนน้องพี่
ไปเถอะ