ROBIN HOOD KSIĄŻĘ ZŁODZIEIU
800 lat temu Ryszard Lwie Serce,
król Anglii, stanął na czele trzeciej Wielkiej Krucjaty,
by odzyskać Ziemię Świętą z rąk tureckich.
WiększoŚć angielskich szlachciców,
którzy stanęli u jego boku, nie powróciła do domu.
JEROZOLIMA, ROK 1194
OkaŻ mu odwagę Allacha!
UkradłeŚ chleb.
To kłamstwo.
On kradł nasz.
Uciąć dłoń niewiernemu.
To ja go wziąłem!
Nieprawda.
NiewaŻne.
On kłamie!
Jesteś za słaby, by to przeŻyć.
Jak chcesz.
Jemu też obciąć dłoń.
Wybacz, Robinie.
Oto angielska odwaga.
To za 5 lat piekła!
Za tobą.
Szybciej, na Boga!
Weż nas też!
Nie uratujesz ich!
Ale uratujesz mnie!
Nadchodzą, Robinie.
Szybciej!
ChrzeŚcijaninie!
- Czemu? - Z litości.
Mam wyrok śmierci.
- To Maur! Nie słuchaj go! - Uwolnij mnie! Pokażę wam drogę.
- Dlaczego? - Inaczej wszyscy zginiemy.
Nie, Robinie, na Boga! Nadchodzą!
Przykro mi.
Tędy.
Dzięki. Żle cię oceniłem.
Szybko władasz mieczem.
Po pięciu latach orzeżwiło mnie świeŻe powietrze.
Śmiertelna.
Zostaw mnie.
Oddaj to mojej siostrze, Marian.
Przysięgnij, że będziesz ją chronił.
Dostał w serce. Nie uratujemy go.
Przysięgnij!
- Przysięgam. - Nadchodzą!
Powiedz jej, Że umarłem jako wolny Anglik.
Przyjacielu, niech jego ofiara będzie aktem honoru.
Chodż!
Czemu mnie uwolniłeŚ?
Żaden człowiek nie zasługuje na taką Śmierć.
Żegnaj, przyjacielu.
Niech cię Bóg prowadzi.
Prowadzić nas będzie Allach.
Ocaliłeś mi Życie.
Ja ślubuję ocalić kiedyś twoje.
Jadę do Anglii. Zwalniam cię z tego przyrzeczenia.
Tylko Allach moŻe to uczynić.
A jeŚli powiem "nie"?
Nie masz wyboru.
Jestem Azim Edin Bashir Al Bakir.
Po prostu Azim.
Robin z Locksley.
ZAMEK LOCKSLEY, ANGLIA
Czcigodny panie,
słyszałem, że podczas krucjaty
walczyłeś razem z mym ukochanym synem, Robinem.
Lękam się, żeś powrócił w czasie,
gdy siły ciemności knują przeciw królowi.
Niecierpliwie czekam wieści o moim synu.
Byłeś przy jego pojmaniu pod Jerozolimą?
Wiesz, który władca go przetrzymuje?
Czy wciąż żywi wobec mnie nienawiść?
Choć o ziarno wieści proszę, panie.
Oddam wszystko za jego uwolnienie.
Ratuj, panie!
WinieneŚ zaczekać!
Przepraszam, panie.
JuŻ dobrze, Duncanie, puść go.
Zabrali Gwen, moją córkę!
Kto?
Ludzie na koniach, w maskach!
Powstrzymywaliśmy ich!
Mój syn... nie Żyje!
Zostań, panie. Dziś jest złowrogi księŻyc.
Nie lękaj się. Dobro zwycięŻy.
Zaufaj mi.
Przykro mi, panie. Nie miałem wyboru.
Ty!
Król usłszy o tym!
Przyłącz się do nas.
Nigdy.
Przyłącz się...
lub zginiesz.
Bóg i król Ryszard!
4 MIESIĄCE PÓżNlEJ
Dzięki ci, Panie.
Jestem w domu!
Dziwny jesteŚ, chrześcijaninie.
Ale jestem wolny.
I zwalniam cię z twej przysięgi.
Wracaj tą łodzią.
Wiem, Że cięŻko jest być z dala od rodziny.
PoniewaŻ ich kocham, nie mogę ich pohańbić.
Wiedziałem, Że to powiesz.
Żaden człowiek nie ma wpływu na mój los.
Zwłaszcza ten, który atakuje znienacka i cuchnie czosnkiem.
Chodż!
Dni walki minęły.
Przed zmierzchem świętować będziemy z moim ojcem.
Rozumiesz, oczywiście,
że musiałem spróbować.
Poradziłbym sobie.
Czemu idziesz za mną?
Czy w twoim kraju nie jestem niewiernym?
Lepiej uchodzić za twego niewolnika niż równego tobie.
Jak na niewiernego jesteś bardzo mądry.
Ale nie mówisz o sobie.
Co oznacza twoje imię, Azim?
Wielki.
Doprawdy? Sam je sobie nadałeŚ?
Żartowałem.
Azimie Wielki, jestem w domu!
Patrz!
Jemioła!
Dzięki niej uległo mi wiele panien.
W moim kraju rozmawiamy z kobietami.
Nie odurzamy ich roślinami.
Co wiesz o kobietach?
Tam, skąd pochodzę,
kobiety są tak urodziwe, że zawrócą mężczyżnie w głowie,
a ten dla nich umrze.
Czy nie za to mieli cię stracić?
Z powodu kobiety?
Zgadza się?
Tak jest!
ZbliŻa się zachód słońca.
Ty łotrze! Kim ona była?
Córką mułły?
Żoną innego?
Jak miała na imię?
W tym przeklętym kraju nie ma słońca?!
Gdzie jest wschód?
- Imię. - Wschód!
Imię!
Jasmina.
Tam.
Na pewno?
Trafiłbym z zamkniętymi oczami. Jestem pięć mil od domu.
Warto było?
Umrzeć, tak.
PoŻrą cię psy!
Złaż stamtąd!
Nie przestrzegasz reguł.
Sarny nie łaŻą po drzewach.
MoŻe uważa się za ptaka.
Nauczymy go latać?
Ściągnąć go.
Stać!
Cóż to za grożny stwór, by atakowało go sześciu mężczyzn?
To nie twoja sprawa.
ZłapaliŚcie samego diabła?
Zobaczymy.
Chłopiec, zaiste grożny zwierz.
Zabił sarnę szeryfa z Nottingham.
Głodzicie nas! Trzeba nam mięsa.
Odejdż, to ziemia szeryfa.
Nieprawda.
To moja ziemia i moje drzewo.
To, co na nim, naleŻy do mnie.
Czy mogę poznać twe imię, nim przebiję cię mieczem?
Robin z Locksley.
Witaj w domu.
Zabić go!
Pora dotrzymać słowa!
Spuścić psy!
Wstawaj z kolan!
Czy mogę poznać twoje imię, nim przebiję cię mieczem?
Guy z Gisborne, kuzyn szeryfa.
Ten bękart kłusował.
Kłusował?
Czy nie jest większą zbrodnią głodzić rodzinę?
Śmiało, Locksley.
Śmiało.
Widziałem juŻ dość przelanej krwi.
Precz z mojej ziemi.
Powiedz szeryfowi, co czeka żołdaków maltretujących dzieci.
A ty przebyłeś 10 000 mil, by ratować mi Życie i zostawiasz mnie na rzeź?
Spełnię swoją obietnicę, gdy będę chciał.
Z wyjątkiem pory modłów
albo gdy sześciu rzuca się na jednego!
Jęczysz jak muł.
Przeżyłeś.
Nie bój się, zejdż.
Naprawdę zabiłeŚ sarnę?
Setki.
Wystraszyłeś go.
Ciekawa ta...
Anglia.
ZAMEK NOTTlNGHAM
Nie wolno przeszkadzać szeryfowi.
Kuzynie!
Ufam, że masz dla mnie wieści wielkiej wagi.
Spotkałem człowieka w kapturze, który radzi ci nie nękać ludu.
Kto kazał ci się ubrać?
Jego imię?
Robin z Locksley.
Syn marnotrawny powrócił.
To dziewczę da radę temu szczeniakowi.
Postawić tam!
Ten szczeniak pokonał czterech moich ludzi.
Pewnie byli pijani.
A ty ocalałeś, kuzynie.
Ledwie.
Nosi saraceński miecz.
I pewnie trzeba armii, by pokonać tych złoczyńców.
Zapewne Locksley zastał jeszcze tlące się ruiny swego domostwa.
Czas na wizje, kuzynie.
Mortianna?
Cicho!
Wzywałaś mnie, pani?
Co widzisz?
- Syna nieboszczyka. - Locksley.
ZagraŻa nam?
Poprzedza Ryszarda Lwie Serce.
Po jego powrocie cięŻko będzie
zmiękczyć karki baronów.
- JuŻ? - Pospiesz się.
Mój plan nietknięty?
Co?!
Widzę naszą śmierć.
Malowany człowiek! PrzeŚladuje mnie w snach.
Z dziwnymi znakami na twarzy.
Towarzysz Locksleya.
Zabij go.
Zabij ich obu.
Ojcze?
Ojcze? Jest tu kto?!
Duncan!
Ojcze!
Nie!
Kto to?
Mój ojciec.
Kto to?
Panicz Robin?
To pan?
Duncan?
Dzięki niebiosom!
Myślałem, Że Bóg nas opuścił.
Mój ojciec...
To cud!
Czemu go nie odciąłeŚ?
Ogłuchłeś?!
Spokojnie!
Spójrz na niego.
Zrobiłbym to, gdybym widział.
Kto to zrobił?
Guy z Gisborne.
Przy szeryfie i jego wiedźmie.
Dlaczego?
Mówili, Że twój ojciec czcił szatana.
Przyznał się przed biskupem.
To niemoŻliwe.
Nottingham zawłaszczył wszystkie ziemie Locksleyów.
Uwierzyłeś w to?
Nie, nawet gdy mnie oŚlepiali.
Musimy jechać.
Do końca cię kochał.
Nie tracił nadziei w twó powrót.
Powinienem był tu być.
Nazwał krucjatę szaloną wyprawą.
Mówił, że nawracanie siłą to próżność.
Musisz uciekać.
Na południe. Gisborne będzie szukał zemsty.
Tak, Duncanie.
Wracaj.
Mój Świat stanął na głowie.
Nie możesz jechać ze mną.
Sam zginiesz.
Poza tym...
nie mam do czego wracać.
Nie spocznę, póki nie pomszczę ojca!
Przysięgam...
na moją krew.
Co to za miejsce?
Dom Petera.
Sześć lat temu wyruszyliśmy razem.
Znajdziemy tu strawę i schronienie.
Żebracy precz!
Powiedz swej pani, że jest tu Robin z Locksley.
Nie ma jej lordowskiej mości!
A jej córka, Marian?
MoŻe jest, może jej nie ma.
Ludzie są tu ciepli jak klimat.
- Żartowałem. - Tak?
Zostawić broń.
Tylko ty.
Zaczekaj tu.
Tutaj?
Precz z Maurami i Saracenami.
Gdyby nie ich pogaństwo, panicz nigdy by nie wyjechał.
Cóż to za imię: Azim?
Irlandzkie? Kornwalijskie?
Jestem Maurem.
Ktoś ty?
Robin z Locksley.
Kłamiesz. Robin nie żyje.
Stań w świetle.
Obróć się.
Mam zatańczyć?
Kim jesteś?
Marian.
PokaŻ się, to się poznamy.
Lata był dla ciebie...
łaskawe.
Dziękuję.
Musimy strzec się banitów, którzy chcą porwać krewną króla.
Widzisz, Że nim nie jestem.
Być może.
Odejdż stąd.
Chętnie, ale przysięgałem cię strzec.
Strzec mnie?
Robin z Locksley był zepsutym łotrem.
Jak widzisz, mam dostateczną ochronę.
Zaczekaj.
Jesteś odwaŻna przy człowieku bez broni.
WskaŻ mi niebezpieczeństwo!
Witaj, Marian.
Jego ostatnie myŚli biegły ku tobie.
O, Peter!
Przykro mi.
A moŻe opuściłeś go, by ratować siebie?
Nikt nie Żałuje go tak jak ja.
Będąc w Londynie, przekaŻę matce kondolencje.
Dla swego bezpieczeństwa powinnaś z nią zamieszkać.
Nie interesuje mnie dworskie Życie.
Plotki i zabieganie o względy.
Tu jesteŚ sama.
Raczej nie.
Wielu z nas jest w potrzebie.
Gdy ty zgrywałeś bohatera, Nottingham łupił hrabstwo.
Ty masz ziemię.
Nie mają pretekstu, by mi ją wziąć.
Jako kuzynka króla muszę dbać o ten lud.
Nie przybyłem cię skrzywdzić.
Przysiągłem twojemu bratu, że będę cię bronił.
Nie zastąpisz mi brata.
Nie chcę go zastąpić.
Spalili mój dom i zamordowali mi ojca.
Znam tylko chaotyczne tłumaczenia ślepego starca.
Pamiętam cię jako rozpuszczonego osiłka,
który podpalał mi włosy.
Wojna i więzienie mogą zmienić człowieka.
Cokolwiek myślisz o swoim ojcu, nie wierz w to,
o co go oskarŻają.
Nie wierzę.
Spójrz.
Jak tacy ignoranci zdobyli Jerozolimę?
Bóg jeden wie.
Co jest?
- Co jest? - Żołnierze Nottinghama.
To tak mnie bronisz?
Zabiłem kilku ludzi szeryfa.
Chyba cię naraziłem.
Sama sobie poradzę. Jedż!
To mó koń!
Wspaniały!
- Jedż! - Mam cię bronić!
DoŚć tych chłopięcych gestów.
Nie wyjadę stąd.
Kradną moje konie!
Jakaś ty miła.
Chronisz banitów?
To rabusie.
Ale nie skradli ci cnoty.
Korona dla tego, kto zdobędzie głowę Locksleya!
ZgubiliŚmy ich?
Nie!
Mój koń dżwiga dwóch, twój kuleje. Nie uciekniemy.
Zostaw mnie, paniczu. Tracicie przeze mnie czas.
Zgubimy ich w lesie.
Las Sherwood jest nawiedzony.
Spróbujmy albo sami zamienimy się w duchy.
Dalej!
Jest ich tylko trzech!
Nie ludzi się lękamy,
ale złych duchów.
Robinie w kapturze!
Synu czciciela szatana!
Twój ojciec zginął tchórzem!
Przeklął cię i kwiczał jak prosię!
Nie pomścisz ojca własną śmiercią.
Oto twoje duchy.
Wietrzne dzwonki.
Dziecięca zabawka.
Strachliwy jesteŚ, mój Maurze.
Ten las ma oczy.
Przysięgam.
W snach tylko wyobraŻałem sobie takie miejsce.
Teraz wyobraż sobie, jak je sforsować.
Jest nadzieja!
Raz bogacz z Nottingham przekroczyć zechciał rzekę.
Lecz dupkiem był ten człek
w myśleniu niezbyt gibkim!
Błagaj o litość, bogaczu!
Nikogo nie będę błagał.
KaŻdy, kto chce przekroczyć tę rzekę, musi zapłacić myto.
Nie zapłacę.
Jak widzisz... nic nie mam.
Nawet miecza.
Brednie!
Ten, kto podróżuje z dwoma sługami
i twierdzi, że nie ma pieniędzy,
jest głupcem albo kłamcą.
Łgarz!
Kim jesteś?
Mały John.
StraŻnik lasu.
To ty przewodzisz tej zgrai?
Tak, przyjacielu.
Przejazd przez Sherwood kosztować cię będzie
ten złoty medalion.
To dla mnie świętoŚć.
Dla nas także.
Starczy na miesiąc jedzenia.
Walcz o niego.
Z chęcią.
UwaŻaj, ojcze.
Pokonał 12 ludzi szeryfa.
Czyżby?
Będzie mi miło.
To twój ojciec?
Tonie!
ZgubiłeŚ coŚ?
Dzięki za myto.
Bogacz zaniemówił.
Jakiś pomysł?
Wstawaj! Szybciej!
"Szybciej". Świetnie.
To nie koniec.
Dobrze, staruszku.
Chcesz znowu oberwać?
Dostaniesz swoje.
Przeszedłem przez rogatki, Johnie Mały.
Czy też... Mały Johnie?
Dołóż mu, tato!
Pora znów popływać, stary.
Gdzie on jest? Widzisz go?
Wielka szkoda.
Niezły był z niego chwat!
- Ulegasz? - Nie umiem pływać!
- Ulegasz?! - Tak!
I dobrze. Wstawaj.
A niech mnie!
- Medalion. - Najpierw podaj imię.
Robin z Locksley.
Cóż, Robinie z Locksley,
jesteś dzielny jak diabli.
To Much, syn młynarza, Harold Brownwell.
Ten mały to David z Doncaster, nazywamy go Bykiem.
Bo jesteś mały?
Bo jestem długi!
Daruj sobie!
Zachowaj to dla dam.
Dajcie mu miodu.
Sam go robiłem.
Angielska goŚcinność aŻ tak się zmieniła w ciągu sześciu lat,
że mój przyjaciel nie jest mile widziany?
To dzikus, sire.
Owszem.
Nie większy niŻ ty i ja.
I nie mów do mnie "sire".
Z Żalem muszę odmówić.
Allach mi zabrania.
Twoja strata.
Czemu tak wielu was się ukrywa?
Jesteśmy banitami.
Wyznaczono za nas cenę.
Za niego teŻ.
Przeklęty szeryf chce od nas podatków.
Wasz duch powstrzyma go tylko do czasu.
Na razie się udaje. Masz lepszy pomysł?
Trzeba walczyć.
Za mocno ci przyłoŻyłem w głowę?
To sami dobrzy ludzie.
Ale to tylko wieśniacy.
Nie powiodę ich na rzeź.
Ponoć szeryfa wychowała czarownica.
Ona zna ludzkie myśli.
- I umie latać. - Brednie!
Czy bogaty syn czciciela szatana
przejmie się banitami?
Mój pan był szczodry!
Kto śmie twierdzić, że...
Mój ojciec nie był czcicielem szatana.
Będę walczył z kaŻdym, kto powie inaczej.
Ale on ma rację.
Byłem synem bogacza.
Ale zabiłem ludzi szeryfa.
Więc jestem banitą.
Wcale nie.
To Will Scarlett.
Jest tylko mocny w gębie.
Pijcie.
I dość tych bzdur.
My, prości ludzie, nie mogliśmy trafić lepiej.
Jesteśmy tu bezpieczni.
Tu jesteŚmy królami.
Za duŻo miodu, przyjacielu?
Wybacz, panie, zaspałem.
Odpoczywaj.
Jaki dziś dzień?
Chyba niedziela.
Wciąż rozdają po mszy jałmuŻnę?
Tak.
W tych czasach miłosierdzie jest w cenie.
Cóż, inny bóg mnie wzywa.
Nie złość się, Mortianno.
Trzeba zachowywać pozory,
zwłaszcza w niedzielę.
Wiesz, że moja prawdziwa wiara podąża dawnymi drogami.
Jednakże...
Szczerze mówiąc, czasem...
nie dostrzegam wielkiej róŻnicy.
Czy moi rodzice naprawdę kazali ci mnie jej nauczać?
Na łożu śmierci.
Panie, zmiłuj się nad całm swym ludem.
A szczególnie nad naszym
szeryfem z Nottingham.
Obdarz go mądroŚcią, by strzegł i chronił
nasze wspaniałe miasto.
Daj mu siłę, by wymierzył
sprawiedliwość niegodziwcom,
którzy zagraŻająjego bezpieczeństwu
i dobrobytowi.
Wspieraj go w ich karaniu.
W imię twoje. Amen.
Idżcie w pokoju.
Ojcze, wspomóŻ mnie, proszę.
Miłościwa pani, dzieci przymierają głodem.
- Sarah? - Tak.
- To wszystko, co mam. - Niech cię Bóg błogosławi.
Jałmużna dla ślepca, milady?
Który nie widzi twej urody.
Co ty tu robisz?!
Chcę zbawić swą duszę.
Nie chcę być widziana z banitą.
Wolisz Nottinghama?
- Jest nagroda za twoją głowę. - Ile?
100 sztuk złota.
Tylko tyle?!
Muszę rozzłościć szeryfa.
Wyznaczą 1000 sztuk.
Za tyle sama bym cię wydała.
Nottingham zbiera armię.
Kowale kują miecze i zbroje.
- Co planuje? - Nie wiem.
Jego ambicje nie znają granic.
- Dziękuję. - Uciekaj, szybko!
- Zrób coŚ dla mnie. - Co?
Wykąp się.
Kąpiel?!
To moje prywatne komnaty, synu.
KsięŻa wysłuchają twej spowiedzi.
Chłopiec, którego znałem, jest męŻczyzną.
Witaj w domu, Robinie.
Jaśniejesz niby słońce.
WidziałaŚ się z Robinem.
Ponoć pozbawił cię paru koni.
To wielce oburzające zdarzenie.
I za to...
powieszę go z rozpłatanym brzuchem na murach miasta.
Chętnie to zobaczę.
Gdy przeniesiesz się w obręb murów, osobiście zadbam o twe potrzeby.
Dzięki, ale na razie wolę pozostać w domu.
MoŻe więc przyjmiesz dowód
mojej troski o twe bezpieczeństwo?
Król Ryszard będzie wzruszony, gdy się o tym dowie.
Król ma wielu wrogów.
Modlę się o jego bezpieczny powrót.
Nie lękaj się, król powróci.
A wtedy sowicie nagrodzi wiernych poddanych.
Trzy razy pytałem twego ojca, czy oddaje cześć złu.
Jego odpowiedż pogrążyła mnie w rozpaczy.
Powiedział,
że musi stanąć przed Bogiem z czystym sumieniem.
Kłamiesz!
Nie rozlewajcie krwi w domu Boga!
Locksley!
Wykroję ci serce...
łyżeczką!
To początek.
Ukradł konia.
Zamknąć bramę!
Zamknąć bramę! To koniokrad!
Na co się gapicie?!
Wody!
- Dzięki. - Dla konia.
Jak mam cię chronić, jeŚli nie wiem, gdzie jesteś?
Nie kiwnąłeś palcem, kiedy wiedziałeŚ...
Wielki.
Wolę mieć wybór.
UkradłeŚ szeryfowi konia?!
Rozgniewałeś gniazdo szerszeni.
- Boisz się? - Trochę.
Szeryf teŻ. Popamięta dzisiejszą nauczkę.
Głupcze, rozpętałeŚ wojnę!
Ta wojna już trwa.
Chleb.
Trzeba ugodzić w tego, który odbiera nam domy.
I poluje na nasze dzieci.
Przyłączysz się do nas?
Poprowadzę was.
To prości ludzie.
Nie są wojownikami.
Nie rób tego dla własnej korzyści.
Nie potrzebuję twego towarzystwa ani twoich rad.
Dlaczego łyŻeczką? Czemu nie siekierą?
Bo jest tępa i sprawi mu większy ból!
Znależć mi tego bandytę.
Morzyć ich głodem!
Wyrżnąć ich! Nie! Zabrać trzodę!
Niech jego ludzie walczą o jego głowę.
MoŻe nadamy mu przezwisko?
CoŚ, co zastraszy motłoch?
Krwawy Locksley? Bezlitosny Robin?
Ma nie żyć przed pełnią księŻyca, nim powrócą baronowie.
Szyj!
Tylko drobne szwy!
Nie ma go.
Gdzie twój mąż, zwany Małym?
- Zmarł zeszłej zimy. - Spalić wszystko.
Zostaw maciorę. Dzięki prosiętom przetrwamy zimę!
Słyszałeś o bandycie z Sherwood?
Robin Hood? Tak, panie.
Módl się, by został ujęty przed zimą.
Tutaj!
Och, Johnie!
Spalili wszystko.
Gdzie jest ten Robin Hood?
Tam.
Patrz, co zrobili!
Jeśli szukałeś sławy, chrześcijaninie,
to ją znalazłeŚ.
To ty sprowadziłeś to nieszczęŚcie.
Szeryf chce nas poróżnić.
Jesteśmy róŻni!
Nie jestem ślepy, jak ten starzec.
Wciąż chcesz być wielkim panem.
Szeryf wycenił twoją głowę
na 500 sztuk złota.
Wydajmy go.
Wierzysz, Że w zamian szeryf odda wam wszystko?
Nagrodzi nas i daruje winy.
Nieprawda.
Powywiesza was wszystkich.
Co mamy robić?
Walczyć kamieniami i gołymi rękami?
Jeśli będzie trzeba.
Niezbędne jest coś, czego ci brak.
Odwaga.
UwaŻaj!
Dzięki, Wulf.
Chcecie z tym skończyć?
I wrócić do domu?
Więc nie walczmy między sobą,
bo sporo nas to moŻe kosztować.
Wolę umrzeć,
niż żyć w ukryciu.
Szeryf nazywa nas banitami.
Ale my jesteŚmy wolni.
Jeden wolny człowiek broniący domu ma większą moc
niż dziesięciu najemników.
Nauczył mnie tego krucjaty.
Niczego nie obiecuję, poza jednym.
Jeśli w głębi serca wierzycie, że jesteście wolni,
to zwycięŻymy.
Mają zbroje!
Tak, Byku?
Nawet ten chłopiec znajdzie szparę w ich zbrojach.
Nie mamy co jeść!
A co daje nam las? Mamy jadło.
Drewno na broń.
Gęstwina udzieli nam schronienia.
Co z naszymi rodzinami?
Szeryf zabrał im wszystko.
Więc odbierzemy to.
Co to ma znaczyć?
Tak piękna niewiasta nie potrzebuje ozdób.
Jak śmiesz?!
Nie zabierajcie tego!
Należą do naszego Pana.
Teraz to własność szeryfa!
Oddaj to!
Dobrze.
Za każdą krzywdę odpłacę szeryfowi dziesięciokrotnie.
CoŚ cię trapi?
POSZUKIWANY ŻYWY LUB MARTWY
Co, u licha?!
Za gorąco dziś,
by obarczać konia takim cięŻarem.
Szeryf dowie się o tym!
Mam nadzieję.
Kup nową lochę!
Niech cię Bóg błogosławi!
I Robin Hooda teŻ!
Ukradł...
3, 4 mln w ciągu ostatnich pięciu miesięcy.
Podwyższyć nagrodę za jego głowę.
25 tysięcy koron.
Za pozwoleniem,
to nie zda się na wiele.
Czemuż to, skrybo?
Bo, panie, tu idzie o biedotę.
Daje im wszystko, co zrabuje.
Cóż... lud go kocha.
Czekaj no.
Okrada mnie...
ja muszę nękać lud,
a lud go za to kocha?
Tak.
Żadnych resztek dla sierot!
Koniec bezbolesnych egzekucji!
I odwołać Boże Narodzenie!
Skarbiec jest pusty.
Ludzie jęczą o obniŻenie podatku
i bezpieczny przejazd przez las.
Nie możemy zwrócić tego, co on zrabuje.
To najkrótsza droga do Londynu.
Jedyna, tępaku!
Patrole sir Guya niczego nie znalazły.
Żadnego obozu!
Ta zakapturzona żmija rozpływa się w lesie.
Ty, w mojej komnacie o 10.30.
Ty, 10.45.
Przyprowadźcie przyjaciółkę.
Język cię obraŻa.
Czyj język?
Tego, który pisze.
Tego, który...
Język podłego skryby?
Wyrwij go.
Ilu?
Dwudziestu.
Dwudziestu!
Ilu?
Pięciu.
Nie umieją liczyć.
Po co ich straszyć?
A mnie zwą barbarzyńcą.
Mnichu!
Trudno ci będzie śpiewać z mieczem w gardle.
Tak, panie.
Ty wieprzu.
Zamknij się i pomóż mi z tą kłodą!
To drzewo, nie kłoda!
Milcz i pomóŻ mi!
Mam spotkanie z dziewczyną!
Ci z przodu, za mną. Reszta przy wozie!
Po chwałę!
Bękarty! Znaleźć ich!
Witamy w Sherwood!
Poddaj się.
Poddaj się, a masz moje słowo,
że puszczę cię wolno.
Nie rób tego.
To dopiero!
Zebrano to w jakimś celu. Musimy dowiedzieć się, w jakim.
Dzień dobry, wielebny.
Żołnierze szeryfa to kiepscy kompani.
Myto!
Robin z Locksley. A moi ludzie są spragnieni.
Wziąłem was za zwykłch złodziei!
Przepuść mnie, panie.
Zapewne Pan odstąpi parę beczułek dobrym chrzeŚcijanom.
Musimy to uczcić.
Jeśli chcecie dobrego piwa...
to walczcie o nie!
Przyznaj Robinie, że brat Tuck jest dzielniejszy
cnotliwszy i mądrzejszy niż ty.
Dał Pan i zabrał Pan.
Poddajesz się?
Wolę smaŻyć się w piekle.
Chyba wystarczy.
Dzięki, Panie, za tę lekcję pokory.
Dzięki za piwo.
Czyż to nie marnoŚci świata?
Potrzebna nam posługa religijna.
Co ty na to?
Niezbadane są ścieŻki Pana.
Zgadzam się.
Nie poŻałujesz.
Ale ty tak!
Wpadliśmy w zasadzkę.
Hiszpańska stal. Znacznie mocniejsza od naszej.
Ktoś zginął?
Kilku.
Prawdę mówiąc, wszyscy.
A złoto?
Przepadło.
Robin Hood?
To byli jacyś leśni ludzie.
Robin Hood.
Starałem się.
Starałem się!
Musimy być silni.
Jakiś banita nie zrobi z nas głupców.
A mój żołnierz nie może mnie...
zawieść.
Nie użyłem łyŻeczki.
Dobra stal.
Bierz tego po lewej.
Która to?
- Którego ty bierzesz? - Co masz na myśli?
Jak ty z lewej, to ja z prawej.
Czyli którego?
Tego, który jedzie...
Bierzmy ich.
Teraz?
Datek, proszę.
Datek? Za co?
Za przejazd przez Sherwood.
Dobrze.
Chodż i weź.
Jak śmiesz napadać na nas!
To moja praca.
A kto cię zatrudnia?
Robin Hood.
Muszę się z nim widzieć.
Próbuję je zatrzymać!
Nie możecie tam zejŚć!
Nie spodziewa się was!
To zemsta mojej pani.
- Z drogi, starucho! - Milcz!
Nie możecie tam zejŚć!
Mówiłem, Że nie wolno!
Co tam jest?
Zasłoń oczy.
Mogłeś powiedzieć.
Masz goŚci!
To nie moja wina!
- To Much! - To nie ja!
Co robiłeś?
Posłuchałem rady kobiety.
Co z twoim okiem, Byku?
- Napadło nas dziesięciu... - Dwunastu!
Piętnastu silnych chłopów!
Nie próŻnowałeś.
- Mamy gości! - Przyprowadż ich.
Działa.
W pewnym sensie.
Jasne, że działa.
Spokojnie.
Dobrze, Wulf.
Trafisz, gdy ktoŚ cię rozproszy?
Kiedy wiesz, Że musisz?
PokaŻ mu.
Potrafisz.
A ty potrafisz?
Brzydka sztuczka.
Nie ma żartów.
Koszulę też zdejmie?
Doskonale!
To zboŻe, które kaŻdy głupi potrafi jeść.
Ale Pan przewidział teŻ boską formę jego spożywania.
Chwalmy Stwórcę i dziękujmy mu za to,
że obdarzył nas...
piwem!
Chwalisz się?
To plugawe pieniądze.
Chcieli przekupić nimi wrogów króla Ryszarda.
Przechwyciliśmy je.
- Kto mógłby...? - Nottingham.
Nie odwaŻyłby się.
Króla nie ma w Anglii.
I moŻe stracić tron.
Myślałaś, Że zatrzymam to wszystko?
Tak?
Oto mój wkład.
- Zatrzymaj go. - To cenne.
Dla mnie bez wartości.
To znaczy...
Nie.
Nie wiem, co mówię.
Do widzenia.
Jak stąd zejdę?
Zaczekaj!
Nie korzystamy już z tego.
To dobrze.
Trzymasz się?
Mamy tu zasadę.
Gdy ktoŚ pozna drogę, nie wyjdzie stąd.
Od tego zaleŻy życie zbyt wielu.
Miałśmy zawiązane oczy.
MoŻe więc zostaniesz na kolacji?
MoŻe.
Witaj.
To Bóg cię pomalował?
Bóg?!
Oczywiście.
Dlaczego?
Bo...
Allach lubi róŻnorodność.
To dlatego jeden ma brązowe włosy,
a inny...
Nie zatruwaj uszu tej niewinnej istoty,
bo popamiętasz mnie sobie.
Nic nie wiesz o naszym Bogu.
Czyż Allach nie jest Bogiem Abrahama,
jak wasz Bóg?
Nie próbuj mnie omamić diabelskim ozorem.
Chodż, dziecko!
Jak arogancki, młody szlachcic
polubił Życie pośród prostych ludzi?
Widziałem rycerzy uciekających przed rozpoczęciem bitwy.
Widziałem chłopów wyciągających oszczep z własnego ciała,
by ratować konia.
Szlachetność to nie sprawa urodzenia.
Ale czynów.
Ciekawe, że ty to mówisz.
Nie ja.
To słowa mego ojca.
Krucjata zabiła nienawiść?
Nie wiem.
Ale wiem, Że nasze ostatnie słowa na tym Świecie padł w gniewie.
Byłem zagubiony po Śmierci matki.
Mój ojciec równieŻ. Na krótko znalazł pocieszenie
w ramionach innej.
Wieśniaczki.
Myślałem, Że kala pamięć matki.
Porzucił ją?
Z miłości do 12-latka, który nigdy mu nie wybaczył.
Czy jestem zadowolony?
Mam plany na przyszłoŚć.
Wspanialsze niŻ to?
Prostsze.
Dom... rodzina...
miłość.
MęŻczyżni mówią pięknie o miłości, kiedy służy ona ich celom.
Inaczej, jest dla nich ciężarem.
Robin Hood,
książę złodziei.
Zdolny jest do miłoŚci?
Ojcze!
Matka umiera!
Fanny, dziecko leŻy w poprzek.
Nie urodzi się bez pomocy.
Ten diabeł sprowadzi nas na manowce.
A ją zabije!
Jeśli mnie nie posłuchacie,
ona na pewno umrze. Dziecko teŻ.
Mnich zrobił, co w jego mocy.
Kolej na Maura.
Niech będzie.
Bierzesz na siebie grzech.
Przynieś igłę, nitkę i wodę.
Pospiesz się!
Chodż ze mną!
Co zamierzasz?
Widziałem to nieraz.
Przy koniach.
Przy koniach?!
Zagryż!
PomóŻ mi!
Wszystko będzie dobrze.
Ten poganin ją zabije.
Z drogi!
Szybko, weź go.
Co ci jest?
Oto twój syn.
Naprawdę jesteś Wielki.
Mój syn!
Popatrz na tego małego. Czyż nie jest wspaniały?!
Pan dał mi dziś nauczkę.
Choć służę Bogu, to jestem omylny.
Proszę.
Chodż, przyjacielu poganinie! Osuszymy baryłkę i ocalimy nasze dusze.
Nie wolno mi.
Więc ty mów, a ja będę pił.
Mogę prosić o ten taniec?
Ta dama obiecała juŻ innemu.
Czemu tędy?
ŻebyŚ nie mogła wskazać drogi.
Miło było znów cię widzieć.
Miło było się pokazać.
Mam dwie prośby.
Pierwsza.
Zabierz Duncana.
Lękam się o jego zdrowie.
Poza tym mam dość narzekań.
Odprawiasz mnie, paniczu?
Posłuchaj, stary przyjacielu.
Dowieziesz Marian bezpiecznie do domu.
Lękam się o nią.
Oczywiście, panie.
A druga?
Jesteś kuzynką króla Ryszarda.
Zawiadom go o planach Nottinghama.
Tobie uwierzy.
Gdy szeryf się dowie, stracę wszystko.
To prawda.
Zrób to dla króla.
Nie.
Zrobię to dla ciebie.
Podobasz mu się, pani.
Jestem ślepy, ale pewne rzeczy wciąż widzę.
Baronowie przybędą za dziesięć dni.
Robin Hood ukradł złoto przeznaczone dla nich.
Otaczają mnie głupcy, którzy niczego nie rozumieją.
Powiedz, Mortianno,
już po mnie?
Znajdż bestie, które wierzą w naszego Boga.
Zwierzęta?
Z północy.
Celtowie? Piją krew zmarłych.
Okiełznaj ich siłę.
Najemne zbiry.
Wspaniale!
Osadż na tronie swego potomka.
Dziecko? Jak?!
Musi mieć królewską krew.
Kto?
To sprawa osobista, niecierpiąca zwłoki.
Rozumiem, milady.
To mó najbardziej zaufany emisariusz.
Niech natychmiast rusza do Francji i odda to królowi.
Pojedzie z nim moja dwórka.
Nie mogę ręczyć za jej bezpieczeństwo.
To niebezpieczna wyprawa.
Sara jest wytrawną amazonką i nalegam, by jechała.
Zgodnie z pani Życzeniem.
Co się stało?
Mój koń utyka.
Co to?
Zaliczka.
Obiecałeś góry złota.
Są wspanialsze rzeczy niż złoto.
Więcej ziemi i władzy, niŻ wam się śniło!
Gdy zawładnę tym krajem,
podzielę go miedzy nas siedmiu.
Dostaniecie Kornwalię,
Walię i Szkocję.
Namawiasz nas do zdrady,
a nie potrafisz przewieźć złota przez własny las.
Po co ryzykować życiem dla kogoś,
komu nędzny bandyta moŻe bezkarnie zeszpecić twarz?
Słusznie!
Dobre pytanie.
Jak mogę władać Anglią,
skoro nie potrafię rządzić własnym hrabstwem?
Sprowadziłem pomoc.
Dobry BoŻe.
Sprzymierzyłeś się z Celtami?
W czym ci najemnicy są lepsi od nas?
To robi wraŻenie.
Dobrze, moŚci szeryfie.
Musisz się przedtem wżenić w rodzinę królewską,
żeby twoje roszczenia do tronu
były prawomocne.
Jestem juŻ zaręczony.
To ty, Duncanie?
Rebecca?
Nicodemus!
Poszukaj myszy.
Nigdy nie widziałem piersi szlachcianki.
Nie daliśmy im rady!
Ktoś chce mówić z tobą, pani.
Spokojnie!
Tej nocy użyczysz mi swych oczu.
Ostrzeżenie!
W porządku, to Duncan!
Co się stało?
Odnalazłem cię, Bogu dzięki.
- Napadli na nas ludzie szeryfa. - A Marian?
Uprowadzili ją.
Co to?!
Tam!
Na wzgórzu!
Niech Allach się zmiłuje.
Na drzewa!
Są tutaj!
Ten starzec ich tu ściągnął.
Brać jeńców.
Dzieci do mnie!
Tutaj!
O BoŻe!
Ratuj nas.
Ratujcie się!
Uciekajmy stąd!
Tędy, moje owieczki.
- Mam cię! - Bo strzelę.
Złoto!
Fanny!
Dalej!
Ratuj się, Johnie!
Nie zostawię cię, Fanny!
- Uciekaj, Johnie! - Nigdy!
- Trzymaj linę. - Mam.
Złap ją!
Mam cię!
Szybciej!
Dalej!
Szybko!
Nie czekajcie na mnie!
Uciekajcie!
Szybko!
Corpus Christi.
Amen.
Pani.
Jakim prawem więzisz mnie tutaj?
Żle rozumiesz moje intencje.
Jesteś tu dla lepszej ochrony.
Przed kim?
Przed samą sobą.
Ponoć zadawałaŚ się z banitami.
Skąd wyszły te kłamstwa?
Spod twojej ręki.
Przykro mi, moje dziecko.
Lękałem się, że błądzisz.
Chodż.
To koniec.
DziŚ powróci tu sprawiedliwość.
Powieszę prowodyrów,
ale okażę łaskę i daruję Życie leŚnikom i ich rodzinom.
Dzieciom.
I oczywiście...
twojej dwórce zdrajczyni.
To mó prezent Ślubny.
A kogóż miałabym poślubić?
Spytaj swego serca.
Zwiążesz się z rodem Nottinghamów
i zabliźnisz rany tych ziem.
Tylko jeden człowiek zabliźni te rany.
Robin Hood.
Szczerze żałuję.
Zmarnował swoje Życie.
Ilu jeszcze ma zginąć?
Cóż za piękne dziecko.
Takie młode.
Pełne Życia i nieŚwiadome jego niebezpieczeństw.
Opowiem ci kiedyś o moim smutnym dzieciństwie.
Nie znałem rodziców. To cud, Że nie oszalałem.
Nasz związek sprawi, Że te dzieci wyrosną na moich sprzymierzeńców.
Rozumiesz...
że nie mogę pozwolić, by stał się moimi wrogami.
Nie mam wyboru.
To prawda.
Patrz!
ChrzeŚcijanin.
Wybaczcie, Że kazałem na siebie czekać.
Wolisz ból czy śmierć?
Śmierć.
Na tortury.
A ty?
Ból czy śmierć?
Ból!
Na tortury. Widzisz?
To bez róŻnicy.
Oszczędź mnie!
Mogę prosić o ciszę?
Słyszałem, że Robin Hood mógł to przeŻyć.
Albo powiecie mi, gdzie się ukrywa,
albo zawiśniecie, a ja i tak go znajdę.
Chętnie go zabiję.
Więc jednak żyje!
Nie jestem pewien.
Zatem nic mi po tobie.
Jeśli on żyje, panie, jestem tym, który moŻe go podejść.
Nie będzie podejrzewał swojego.
- Robin wie, że go nienawidzisz! - Milcz!
Jest ufny. A jeŚli mi nie uwierzy, zginę.
A ty nic nie stracisz, panie.
Jeśli mnie zawiedziesz,
to osobiście wyrwę ci ten kłamliwy język.
Jeśli mi się powiedzie,
chcę wolnoŚci i nagrody za jego głowę.
Wychłostaj go, Alec!
Przepraszam, ale będziesz wyglądał bardziej przekonująco.
Moja duma doprowadziła do tego.
Ty dałeŚ dumę tym ludziom.
Byłem głupcem.
Pozwoliłem mu odejŚć.
Myślałem, Że wszystko doskonale zaplanowałem.
Mędrzec powiedział:
"Nie ma idealnych ludzi.
Tylko idealne intencje".
Przynosisz zaszczyt swojemu narodowi.
Walczyłeś lepiej niż 20 angielskich rycerzy.
- Myślałem, Że cię pojmali. - Tak było.
Jak uciekłeŚ?
Zdrajca!
Skręcę ci ten wątły kark!
Tutaj!
Nikt nie wymknie się szeryfowi!
Gdzie mój syn?
Zabiję cię, ty ropucho!
O rany!
Niech mówi.
Przynoszę wiadomość...
od Nottinghama.
Powieszą naszych ludzi jutro w samo południe.
Co z moim synem?
Jego teŻ.
Dziesięciu ludzi.
Egzekucja ma być częŚcią
obchodów weselnych szeryfa.
Z kim się Żeni?
Z lady Marian.
Królewska krew.
Pod nieobecnoŚć króla Ryszarda
zasiądzie na tronie.
Miałeś to przekazać, a potem mnie zabić, prawda?
Co ty knujesz?
To zależy od ciebie.
Nigdy ci nie ufałem.
Skończysz to, co zacząłeś?
Czy czmychniesz jak zepsuty paniczyk, za jakiego cię uważam?
Skrzywdziłem cię w poprzednim życiu?
Skąd twoja nienawiść?
Ze świadomoŚci,
że nasz ojciec ciebie kochał bardziej.
Nasz ojciec.
Jesteśmy braćmi.
Jestem synem kobiety, która zajęła miejsce twojej matki!
- Rozdzieliła ich twoja nienawiść! - To kłamstwo!
To prawda! Zniszczyłeś mi życie!
Mam więcej powodów do nienawiści niŻ ktokolwiek inny.
A jednak ci zaufałem.
Chcę wiedzieć, bracie,
czy zostaniesz z nami i dokończysz to, co zacząłeś?
Mam brata...?
Mam brata!
Stawię im czoło wraz z tobą.
Ramię przy ramieniu.
Do końca.
Do końca!
My wszyscy.
Wariaci.
Skończymy to.
JAK
TWOJA
JAK TWOJA NARZECZONA?
Przepełniona szczęŚciem. Dziękuję, Że zapytałeś.
Tak, wszystko dobrze.
Odzyskałem pieniądze, Robin Hood chyba nie Żyje,
a ja zostanę królem zgodnie z przepowiednią.
Powiedz katom,
że nie chcę rano widzieć żadnych przetrąconych karków.
Chcę oglądać tańce.
Nie dotykaj tego!
Sam pozbieram.
Dziękuję bardzo!
Szpiegowałeś mnie, ty gnido?
KtóŻ inny mógł...
Gdzie jesteś?
Za wcześnie przychodzisz.
Znaki jeszcze się nie ułoŻyły.
MoŻesz to powstrzymać, stara wiedżmo!
Spróbuję je odczytać.
Zjednoczenie...
krew lwa, nowa moc, nowa dusza...
Znalazłem dziurę!
Śmiesz mnie szpiegować?
Chcę znać prawdę!
Dlaczego?
Prawda nie była ci dotąd potrzebna.
To nieprawda przywiodła Nottinghama tu, gdzie jest dzisiaj,
ale Mortianna.
Gardzę tobą, wiedźmo!
Po weselu wyrzucę cię na bruk.
Gdy przestanę cię chronić, tłum rozszarpie cię na strzępy!
Beze mnie jesteŚ niczym.
Nędznym pyłkiem.
NarodziłeŚ się z tego ciała.
Wykradłam dziecko z tego zamku i zabiłam je,
byś ty mógł...
tutaj dorastać.
Jesteś moim synem.
Gardzisz mną?
Ty i ja to jedno.
W głębi swej pustej duszy wiesz, że to prawda.
Całe życie...
byłam wiedżmą.
Gdy zapłodnisz lady Marian
i mó wnuk zasiądzie na tronie...
Moja krew...
to nikczemne nasienie
będzie panować poprzez niego.
Zobaczymy, kto będzie górą.
Co to było?
Jesteś czarodziejem!
Tajemnica tkwi w czarnym proszku.
Niech Bóg prowadzi nas do zwycięstwa.
Byku, staniesz przy bramie, by zatrzymać posiłki.
John, na szczycie muru, by osłaniać odwrót.
Ja ukryję się tu, pod szubienicą.
Na znak, odetnę ich ze stryczka.
Ja to zrobię, ty nas osłaniaj.
To zbyt niebezpieczne.
Podobnie jak twoje zadanie.
KaŻdy musi być na swoim miejscu.
Sukces zaleŻy od działania zespołowego.
- Będzie nas sześciu. - Siedmioro.
- Gdzie dzieci, kobieto? - Z moją matką.
OszalałaŚ?! Mogą cię zranić.
Powiłam ośmioro dzieci, nie opowiadaj mi o bólu.
Nie będę czekać, aż zabiją mi jedno z nich!
Powinnaś pilnować pozostałch.
Powiedz jej, Robinie.
Ty staniesz tutaj.
Żadnych mieczy i łuków. Zostawić broń.
Co tam masz, ojcze?
Boski napitek dla dzielnych ludzi szeryfa.
To potężny trunek.
Ej, ty!
- Znam cię? - Panie, nie krzywdź mnie.
Ależ cuchniesz!
- Przez swoje kalectwo wpadam... - WynoŚ się.
OstroŻnie.
Co robisz?
To napitki na ucztę weselną szeryfa.
CoŚ nie tak?
Zabierać się stąd!
Cezar przemówił, mój trędowaty przyjacielu. Bierzemy datki i jedziemy.
To twój palec?
Trędowaty? Precz stąd!
Gubi kawałki ciała po całej Anglii.
Co ty tu robisz?
Nic złego. Lubię oglądać egzekucje.
- Co tam masz? - Drewno na opał.
Witaj, kochany.
Rozstąpcie się, w imię BoŻe!
Przejście!
Błogosławieństwo dla tych, którzy za chwilę zawisną.
Panie, przyjmij ich do siebie
i okaŻ im miłoŚć, na jaką zasługują.
Tutaj możesz znaleźć tylko kłopoty, chłopcze.
Nie sądzisz, Że to niewłaŚciwa ozdoba?
Nie bardziej niż twój prezent.
Wyprowadzić ich!
Powiesić go!
Z drogi!
Zdrajca!
Co się dzieje?
Dać go tu!
Sprzedawczyk.
Udało ci się?
Znalazłem jego kryjówkę,
ale juŻ nie Żył.
Na pewno? Widziałeś jego ciało?
Nie.
Ale widziałem grób.
Miał to przy sobie.
Powiesić go.
Zostawcie mnie!
Puśćcie mnie!
- To jeszcze dziecko! - Milcz!
Łajdak!
W porządku?
JuŻ?
Nie ma miejsca!
Chyba muszę się wycofać!
Chodż tutaj.
Zamknij się!
Zawsze znajdzie się miejsce.
Mój syn!
Moje dziecko!
Locksley!
Robin!
Ściągnąć posiłki!
Na co czekasz?!
Ojcze!
Dalej, mięczaki!
- Wyplącz się. - UwaŻaj!
Na mury!
Szeryfie,
to ma być kontrola?!
Milcz, tępaku!
Chodż ze mną!
Anglicy!
Posłuchajcie Azima Edina Bashira Al Bakira!
Nie jestem jednym z was,
a jednak walczę!
U boku Robina Hooda!
Przeciw tyranowi,
który was gnębi!
Jeśli chcecie być wolni,
walczcie! Przyłączcie się do nas!
Do Robina Hooda!
WolnoŚć!
Zamknąć bramę!
Strzec jej!
Sprowadzić biskupa do kaplicy!
Natychmiast!
Jest tego warta?
By oddać za nią życie?
Udało się!
Jesteśmy potępieni.
To bunt! Musimy uciekać!
Ślub!
Nigdy!
To moja żona, wiedżmo!
Zostaw mnie!
Jest płodna.
Da nam syna. Posiądż ją.
Nie posiądę jej bez ślubu!
Choć raz w życiu chcę mieć coś nieskalanego!
To szaleństwo!
Udziel im ślubu...
albo ci pokaŻę!
Gdzie ona jest?!
Gdzie lady Marian?
Na górze. Tam!
Dalej!
Posąg!
Czy ty, George, szeryf Nottingham,
bierzesz za Żonę tę kobietę?
W zdrowiu i w chorobie,
na dobre i na złe...
Tak!
Szybko!
Czy ty, Marian, bierzesz za męŻa tego męŻczyznę?
Ależ tak!
Przeklęty angielski dąb!
Znajdę inną drogę.
Czego chcesz?
Nie mogę się skupić!
Jak mogłeś?!
Malowany człowiek!
Wiedżma!
Nie wiedziałam, że to ty. Zlituj się nade mną.
Nie krzywdż starej kobiety.
MoŻesz posiąść moje ciało, ale nigdy nie będę twoja!
Znowu!
Ogłaszam was męŻem i żoną.
W imię Ojca i Syna,
i Ducha Świętego.
Jak śmiesz?
Właśnie wzięliśmy ślub.
Poznajesz?
Należał do twego ojca.
UŻyję go,
by wyprawić cię tam, gdzie twój ojciec.
Nie ulęknę się ojcowskiego miecza.
Doprawdy?
Jesteśmy kwita.
Wezmę cię kawałek po kawałku.
DziŚ ja biorę swoje.
Sprzedaliśmy duszę diabłu.
Oskarżałeś o czary niewinnych i patrzyłeŚ, jak giną.
Bracie. Nie zabijesz sługi boŻego.
Nie.
Pomogę ci się spakować.
Będziesz potrzebował sporo złota.
Jesteś bardzo bogaty.
I jeszcze to.
I to!
I 30 srebrników,
by zapłacić diabłu w drodze do piekła!
Przygotuj się.
Dotrzymałem słowa.
Przyszedłeś po mnie.
Żyjesz!
Zginąłbym dla ciebie.
Z mocy nadanej mi przez kościół święty
pytam, czy ktoś zna powód, który uniemożliwia ten związek?
Niech przemówi teraz
lub zamilknie na zawsze.
- Zatem ogłaszam was... - Stać!
Ja przemówię.
Ryszard!
Nie zezwalam!
Chyba Że...
poprowadzę oblubienicę.
Wyglądasz uroczo.
To wielki zaszczyt, Wasza Królewska Mość.
To zaszczyt dla mnie, lordzie Locksley.
Dzięki tobie wciąż mam tron.
Dalej, mnichu.
MęŻem... i Żoną.
MoŻesz pocałować oblubienicę.
Wiem.
Wystarczy.
Nie marnujmy czasu przeznaczonego na wesele!