Vorige keer:
Waarom doen jullie dit? Ik heb niks gedaan.
Jij weet wie de gevaarlijkste mutanten zijn.
Achteruit, Wolverine.
Wat is er, Jean? -Het is Morph.
Cyclops, we worden onder de voet gelopen.
Geen beweging. -De aanval werd afgeslagen...
met behulp vanBewakers, een soort robotpolitie.
Wil je de schuilplaats weten van de Bewakers?
Geef je over, mutant.
Ik moet gerepareerd worden.
Heb je me gemist, Petite?
Is dat alles van hem? -Is dat niet genoeg dan?
Ik zal je wreken, m'n vriend. Dat zweer ik.
Magneto verschijnt ten tonele
Moet je dat zien. Een mutant die probeert te lezen.
En dan die titel: De boerderij der Dieren.
Hij kijkt alleen maar naar de plaatjes. Staat er soms familie in, flapdrol?
Wat is dat?
Geen geintjes, jij.
Blijf hier, hou hem in de gaten. -Waarom ben ik altijd de klos?
Zorg dat ze ophouden. Ga naar het raam en roep je vriendjes terug.
Doe het nu, of ik...
Wolverine is altijd zo impulsief.
Sergeant, wacht op mij.
We kennen elkaar nog niet, geloof ik.
Magneto, naar ik aanneem? -Kom, we moeten opschieten.
Ik stel uw bezorgdheid zeer op prijs, maar helaas...
Waar wacht u op? -Op m'n rechtszitting, eerlijk gezegd.
Professor Xavier en ik denken...
Moest jij van hem inbreken in de Mutantenregistratie?
Met tegenzin.
Laat hij je wegkwijnen in de cel? -Helemaal niet.
Mijn proces dient een doel. Het zal m'n onschuld bewijzen...
en de juistheid van onze zaak.
Een mutant die berecht wordt door mensen heeft geen schijn van kans.
Vertrouw je de wetten van deze mensen?
Zij delen je gevoel van kameraadschap niet.
Ze vechten omdat ze bang voor ons zijn. Ze begrijpen het nog niet.
Ze begrijpen het wél. Door onze krachten zijn we boven hen verheven.
Daarom zijn ze bang. -Daarom wil ik voorkomen.
Ze moeten inzien dat we geen bedreiging voor ze vormen.
De mensen moeten vernietigd worden. Ik bezit de krachten om het te doen.
Leuke tekenfilm.
Dit zijn de beelden van de aanval op de gevangenis.
Wie is dat? -Dat was ooit eens een vriend van me.
We ontmoetten elkaar na een oorlog.
Ik werkte in een ziekenhuis. Met m'n krachten hielp ik de zieken.
Magnus, m'n assistent hielp me daarbij.
We lieten patiënten weer van het leven genieten.
We werden vrienden. Maar voor sommigen houdt een oorlog nooit op.
Restanten van het leger dat z'n land bezet had, keerden terug.
Ze wilden het land opnieuw innemen.
We redden zoveel mogelijk patiënten. Daarbij toonden we voor het eerst...
onze lang verborgen gebleven mutant-krachten.
Maar Magnus was nog niet klaar. De bezetters hadden z'n familie gedood.
Woedend probeerde hij ze te vernietigen. Ik hield hem tegen...
maar ik heb nog nooit iemand zo zien veranderen.
Hij moest leren omgaan met z'n verdriet.
Je geweld lost niets op, Magnus.
We moeten onze krachten aanwenden om vrede te stichten.
Je bent een dwaas, Charles.
Kijk dan, ze kunnen onderling niet eens vrede sluiten.
Als hij gelijk heeft, berg je dan maar.
Hij had magnetische krachten. Daarom noemde hij zichzelf Magneto.
Samen met z'n aanhangers viel hij fabrieken en overheidsgebouwen aan.
Hij wilde de mensheid vernietigen...
zodat mutanten de macht konden overnemen.
Maar u hield hem tegen.
Ik deed wat ik kon.
Maar nu na al die jaren schijnt het dat hij weer begonnen is.
Maar de X-Mannen zijn er nu toch, professor.
Hij kan niet tegen ons op.
Orde. Orde in de zaal.
Dat is beter.
Beast maakt geen kans.
De beklaagde heeft een zware misdaad begaan.
En hij is gevaarlijk. Daarom mag hij niet op borgtocht worden vrijgelaten.
Het was een klein vergrijp. U laat hem niet vrij omdat hij een mutant is.
Mr Hodge, de rechtbank heeft geen vooroordelen.
Insinuaties dat dat niet zo is, worden niet getolereerd.
Edelachtbare? -Ja, Mr McCoy.
Mag ik u wijzen op een aantal verzachtende omstandigheden?
Maar natuurlijk, Mr McCoy.
Laat niemand denken dat we niet eerlijk zijn.
Dank u, edelachtbare.
Wij mutanten willen graag in vrede leven met de mensen.
Als parafrase op Shakespeare:-
Ik ben een mutant. Heb ik dan geen hart en geen gevoel?
Wij hebben het ook warm in de zomer en koud in de winter, net als mensen.
Als u ons verwondt, bloeden wij dan niet?
Leidt deze mensen niet in verzoeking, Mr McCoy. Komt u ter zake.
Zoals u wilt.
Twee dagen voor het incident in het registratiekantoor voor mutanten...
verdwenen er elf mutanten. Ze werden...
Wat heeft dat te maken met de criminele activiteiten van Mr McCoy?
Ze waren net ingeschreven bij de Mutantenregistratie.
De beklaagde probeert z'n misdaad goed te praten...
door een programma af te vallen dat mutanten helpt.
Mutanten vielen de gevangenis aan. M'n broer was daar bewaker.
Gerechtsdienaren, verwijder die man.
Velen raakten gewond. Noemt u dat de mensheid helpen?
Stilte.
Omdat de misdaad en ontsnappings- poging erg gewelddadig waren...
vindt de rechtbank de beklaagde een gevaar voor de samenleving.
Maar edelachtbare... -Hij komt niet op borgtocht vrij.
Ik krijg tijd genoeg om Dostojevski te gaan lezen.
Ik zal ze eens wat laten zien.
Niet doen. Dat is een bevel. -Maak dat je wegkomt.
Sabeltand.
Ken je die idioot?
Laat hem gaan.
Kom op, ze maken hem af. -Mooi zo.
Zoals je wilt.
Waar ben je? Ik weet dat je in de buurt bent.
Professor? -Professor Xavier?
Charles, is alles in orde? -Ja hoor, Storm. Niks aan de hand.
U bent op zoek naar Magneto. U zit hier al de hele nacht.
Wie is Magneto, professor?
Maak operatiekamer klaar voor zwaargewonde mutant.
Alles ging zo snel.
Beast werd niet vrijgelaten en toen ging deze mutant door het lint.
Haalt hij het, professor?
Z'n toestand is nu stabiel. -Gelukkig maar.
Hij doet me denken aan Wolverine.
Hij heet Sabeltand. Wolverine kent hem, en hij haat hem.
Zei hij waarom? -Doet hij dat ooit?
Daar is hij, vraag het hem zelf.
Dus daar ben je.
Als Xavier er niet zou zijn...
Ga daar weg, langzaam en kalm.
Ik neem deze worm mee. Op wat voor manier dan ook.
We kunnen hem beter ergens anders naartoe brengen.
Voor persoonlijke vendetta's is hier geen plaats.
Een mutant in nood moeten we helpen.
Het is niet persoonlijk, hij is gevaarlijk.
Hij was bijna dood. -Was hij maar doodgegaan.
Uit de weg, -Als je Sabeltand meeneemt...
wil ik je hier nooit meer zien.
Maar u kent hem niet. Hij kan hier niet blijven.
Zo dachten we ook over jou toen jij hier kwam.
Z'n woedeaanvallen lijken op die van jou.
Uit de weg.
Magneto. -Hoe weet u dat?
Ik ken hem. Vlug. Al het andere moet wachten.
Wacht op mij. -Nee, Jubilee.
Magneto is te gevaarlijk. -Maar professor...
Bovendien heeft Sabeltand onze hulp nodig.
Waarom moeten we uw oude vijand vernietigen...
en sparen we de mijne?
Hoe durven jullie tegen mij te vechten?
Jullie zullen omkomen door je eigen wapens...
en mutanten hoeven zich nooit meer te verschuilen.
Hou hem tegen. Hij gaat naar de controlekamer.
De bevrijding van de mutanten kan beginnen.
De lanceerprocedure wordt gestart. -Wat krijgen we...
De lancering vindt plaats over drie minuten.
Die dingen hebben zichzelf bewapend. Breek de lanceerprocedure af.
Hoe lang nog? -Nog even.
Niet te geloven, die raketten zijn op ons gericht.
Ik heb het. -Lancering over tweeënhalve minuut.
Iets neemt de besturing over. -Iedereen naar buiten. Schiet op.
Dit is een noodsituatie, verlaat de basis.
Ik herhaal: Dit is een noodsituatie, verlaat de basis.
Ik zie niemand.
Hij is hier geweest. Ik kan hem nog ruiken.
Wat een heerlijke nieuwe wereld die zulke mensen bevat.
Wat fijn dat jullie me helpen om de mutanten te bevrijden.
Er komt een nieuwe wereld voor ons allen.
Een wereld waarin we niet meer in angst hoeven te leven.
Waar jij vandaan komt, weet ik niet...
maar wij vinden kernraketten niet erg bevrijdend.
Ga mee, of we nemen je mee. -Ik hoop dat we je mee moeten nemen.
We waarschuwen je niet meer.
Xavier moet toch beseffen...
dat zijn idee van vreedzaam samen- leven met de mensen onmogelijk kan.
Is een burgeroorlog dan een goede oplossing?
Het is beter eervol te sterven dan te leven als slaven.
Ik kan me niet bewegen. -Zeg Xavier dat ik nu sterker ben.
Terwijl ik herstelde kon ik me hierop voorbereiden.
M'n tegenstanders verraden de mutanten.
Voor hen ken ik geen genade.
Charles Xavier droomt van vrede tussen mens en mutant.
Z'n droom zal weldra een nachtmerrie worden.
Is alles in orde? -Ja hoor, geen centje pijn.
Er is niks gebroken.
De raketsilo's. -De lancering begint.
Als het aan mij ligt niet.
Waar zit die vervloekte knop?
Wat is er aan de hand?
Ik heb me vergist. Ik had hem moeten tegenhouden toen ik de kans had.
Niet doen, Cyclops. Anders zullen de raketten ontploffen.
Beter hier dan boven een stad. -Heb je nog meer ideetjes?
Ja. Ik weet wat me te doen staat.
Storm. Wacht, doe het niet.
Doet Storm wat ik denk dat ze doet? -Ze gaat die raketten opblazen.
Geef antwoord, Storm. -Niet nu.
Storm, ik voel wat je van plan bent, maar je hoeft jezelf niet op te offeren.
Ik moet dit doen, professor.
Zet je geest open. Neem op wat Cerebro weet van de raketcomputers.
Ik begrijp het.
Hopelijk weet ze wat ze doet.
En dan nu de kernkoppen...
de controlesystemen...
Er is kortsluiting ontstaan. De kernkoppen zijn onschadelijk gemaakt.
Prima werk, Storm.
Ik vlieg al.
Is ze... -We zijn gewoon te saai. Ze slaapt.
Ze is uitgeput. Opdracht volbracht, makker.
Mooi. Kom op, dan gaan we naar huis.
Je hebt je X-Mannen prima opgeleid, Xavier.
Ze hebben m'n oorlog uitgesteld.
Jij en je mutanten beschermen de mensen die ons willen vernietigen.
Waarom? Waarom keer je je tegen je eigen soort?