Vorige keer in X-Men:
Wat moet jij van me? -Ik kom controleren of jij nog steeds...
de X-mannen wil vernietigen. -Afschuwelijk geweld.
Ontmoet me op deze coördinaten. -Maar dat is op de zuidpool.
Goede reis.
Op één been kan je niet lopen. Blaas ze op.
Waarom moet Morph ons hebben?
Omdat we hem alleen hebben gelaten. -Hallo, tortelduifjes.
Morph leeft. Wat een onverwachts en welkom nieuws.
Maar hij is niet de oude.
Jij hebt me laten barsten. -Morph, kom terug.
Laat m'n vrienden met rust.
Jij ziet er goed uit voor een stervende.
Hoe bedoel je, jij wilde een laatste woord met me.
Nog eens proberen.
Niet zo snel bewegen. -Zo snel was dat niet.
De berg. -Wat zie je?
Hij spat uit elkaar.
Je maakt een grapje.
Er gebeurt iets heel vreemds daar in Afrika.
Ik kan het niet zien, alleen voelen. -Vreemd, dat was er eerder niet.
Beast, Jean, ik heb de kat uit de boom gekeken.
Hallo, ik heb jullie gemist.
En ik jou, nu al uit het ziekenhuis?
Ze dreigde de keuken blank te zetten als ze niet weg mocht.
Wat wil dat lampje zeggen? -We weten het niet zeker.
Met Cerebro's hulp probeerde ik iets te vinden, een storing, of een teken...
Van de professor, is hij terecht? -Nee, maar wel iets anders.
Het occulte of astrale veld van de planeet lijkt te scheuren.
De gevolgen van de tijdreizen van onze vriend Bishop...
lijken veel ernstiger dan we dachten.
Cerebro heeft uitgerekend dat de scheur vanzelf kleiner wordt.
Maar de locatie is, o nee, Miznari.
We moeten het dorp waarschuwen.
Miznari.
Dus jij zoekt iemand, maar je weet niet hoe hij eruitziet...
omdat hij op iedereen kan lijken.
Het is toch niet zo'n mutant, hè? Daar willen we hier...
Hé, Montgomery. Dat heeft hij nog nooit gedaan.
Elke vreemde die zo ver de rivier op komt, zou ik me herinneren.
Morph is hier geweest.
Wat krijgen we nou?
Die storing in het astrale veld was hier ergens.
En mijn dorp vraagt dringend om hulp.
Je hoeft geen geleerde te zijn om verband te zien.
Maar wat voor verband?
De dorpen.
Natuur, gehoorzaam m'n bevel.
Oorlog van regen, doof de vlammen.
Alsjeblieft, jongens en meisjes.
Storm, goed dat je gekomen bent. -Het is onvoorstelbaar.
Volgens de mensen ligt het allemaal aan één jongen.
Wat is er aan de hand?
Het is Miznari. -O nee.
Wijs ons waar hij uithangt en wij zullen hem een lesje leren.
En hem wat manieren leren.
Wacht, die jongen is m'n zoon.
De regen is teruggekeerd, zoals ik had bedoeld.
Storm, meter van dit lichaam, slaaf van deze ziel...
hoe zul je ons begroeten?
Spoedig, heel spoedig zul je terugkeren naar waar je thuishoort...
in dienst van de Schaduwkoning.
Elke middag om vijf uur geeft hij zichzelf een kopstoot. Snap je 'm?
Ongelooflijk. -Iedereen heeft kritiek.
Je vakantie is voorbij Morph, je gaat met mij mee.
Vergeet het maar, ouwe. Ik vermoedde al dat je me zou volgen.
Je was nooit de slimste thuis. Wat dacht je van een laatste rustplaats?
Wat je ook doormaakt, ik heb het ook meegemaakt. De professor redde mij.
Ik zal jou redden.
Een beetje laat, nietwaar?
Je gaat met mij mee, hoe dan ook.
Waarom wil je me terugbrengen? Zodat we kunnen gaan bowlen?
Of mis je de liefde? -Kay.
Als ik bij jou ben, sta ik verbaasd hoe verliefd ik ben...
op Cyclops.
Wie zou er ooit van zo'n engerd als jij kunnen houden.
Ik heb Miznari gebaard, maar Storm heeft hem leven ingeblazen.
Het was een zware bevalling.
De vroedvrouw heeft me erdoorheen gesleept, maar de baby ademde niet.
Ik deed wat ik kon, en ik had geluk, hij bleef leven.
Terwijl ik herstelde, verzorgde Storm Miznari.
Storm was als wees in het dorp gekomen.
Ze vertrok als een van ons, de tweede moeder van mijn zoon.
Een jaar geleden ontwikkelde Miznari speciale gaven.
Net als jij, Storm.
Maar gisteren gebeurde er iets verschrikkelijks met hem.
Hij veranderde. -Juist toen het astrale veld scheurde.
Storm, alsjeblieft, stel mij voor.
Schaduwkoning, nee. -Wat gebeurt er met mijn zoon?
En professor Xavier slingerde hem... -het astrale veld in.
Laat die jongen met rust, je moet mij hebben.
Ja, ik wacht op je op de berg.
Rogue, help de anderen.
Shani, maak je geen zorgen, het komt goed met Miznari.
Ben je gek? Xavier kon hem nauwelijks aan.
Laat mij meekomen, dan... -Hij mag Miznari geen kwaad doen.
En de Schaduwkoning kan jou kwaad doen. Dat zal ik niet toestaan.
Waar bleef je, schat? Ik hoopte dat we herinneringen konden ophalen.
Verdwijn uit mijn zoon.
Met genoegen, in ruil voor een kleine gunst.
Geen spelletjes, kleine schooier. -Niet doen.
Een wijs besluit.
Nu ik terug ben van de levende dood die de professor heeft veroorzaakt...
heb ik wat hulp nodig om mijn rijk opnieuw op te bouwen.
Ik heb jou nodig. Sta mij toe in jouw lichaam te huizen...
met al jouw heerlijke krachten, en ik bevrijd de jongen.
Daar komt niks van in. -Als je de jongen geen kwaad doet.
Nee, verwoest je leven niet.
Ga je gang. -Oké.
Je sloot me op in een koude, dode wereld zonder licht...
en zonder gevoel.
Maar in dit lichaam zul je me niet durven aanvallen.
Xavier, ik heb gewonnen.
Nu kan ik mijn geliefde Cairo als nooit eerder regeren.
Met mijn geest en deze krachten zal elke crimineel moeten werken...
voor mij.
Maak dat je wegkomt, het wordt te link.
Maar Storm... -Het wordt te gevaarlijk, laat mij maar.
Storm is bezet momenteel. Laat ons alleen, voor je haar kwaad maakt.
Oké patser, weg met die handschoenen.
Schaduwkoning, jij gaat met mij mee.
Helemaal niet.
Ik begrijp dat het in jouw lichaam nogal druk is. Geef mij dit maar.
Pas op, hij zal je vernietigen.
Helemaal niet. Kom dichterbij.
Natuur, ik beveel u, een wervelwind om de lucht te reinigen.
Ik ben snel, maar nog niet sterk genoeg.
Miznari, ik zei toch, ga weg.
We moeten Storm helpen. -Je kent de Schaduwkoning niet.
Hij heeft mijn moeder. Dat is het enige wat telt.
Waar is het oerwoud? -Ik heb een tere plek geraakt.
Dus je wilt me kwaad hebben, dat ben ik om de haverklap.
Voor een loket bijvoorbeeld.
Ik liet je even zien wat ik met je geest kan doen. Je lichaam geneest snel...
maar als ik klaar ben met jou, zal je geest nooit meer herstellen.
Dat risico neem ik. -Dat zou ik niet doen als ik jou was.
Je mag dan op me lijken...
maar je kunt me niet aan.
Kom op, geef maar op.
De X-mannen kunnen je helpen.
Je begrijpt het niet, hè? -Niet doen.
Zonder Xavier zijn er geen X-mannen.
Je hebt het mis.
Grote held, je luistert nooit.
Ik moet het zelf zien te redden.
Als je erdoorheen bent, sta ik voor je klaar.
De X-mannen staan voor je klaar.
Niet met me vechten.
Ik laat me niet door jou voor het kwaad gebruiken, zoals toen ik een kind was.
Je hebt een keuze. Ik heb het onder controle.
Ik kan je misschien niet tegenhouden, maar ik kan je wel vernietigen...
door ons tweeën te vernietigen.
Storm, je kunt niet hoger, er is niet genoeg lucht.
Ik moet dit doen, Rogue.
Ik krijg geen adem.
Hebbes.
Storm.
Miznari.
Moeder, gaat het wel goed met u?
Miznari, luister, maak dat je wegkomt.
Ga. Rogue en ik zullen de Schaduwkoning bevechten.
Nee, ik kan je niet verlaten. -Je moet wel, lieverd.
Als hij je weer pakt, kan hij Storm overal toe dwingen.
Niet als ik hem voor ben.
Ik weet dat je snel bent, maar hoe...
De berg. -Wat bedoel je.
Daar kwam het monster vandaan. Nu is het een kleine grot...
maar gisteren was hij zo groot als de hele berg.
Nee, hij kwam uit het astrale veld.
Die scheur in het astrale veld.
Hij zit in de berg. -En Miznari kan het zien.
We moeten hem terug het astrale veld indrijven, voor het zich weer sluit.
We weten niet eens waar hij is.
Maar ik wel. -Miznari, nee.
Omdat je me hebt afgewezen, zal ik je laten lijden.
Hier moet je zijn.
Geliefde natuur, ik beveel u, geef me donder en bliksem.
Kom op, lafaard, als je durft.
We moeten hem terug het astrale veld indrijven, voor het zich weer sluit.
Ik heb je.
We moeten hem terug het astrale veld indrijven, voor het zich weer sluit.
Miznari.
Als die opening hier is, zullen we hem vinden.
Kijk, hier is hij, ik heb hem.
Kom bij me, mijn zoon.
Je bent veilig.
Je hebt een geweldige zoon, Storm.
Denk je dat er nieuws van Xavier is? -Dat weet ik niet.
Maar ik weet wel dat hij in gedachten bij ons was vandaag.
Magneto, is alles goed met je? -Ik ben niet gewond, Charles.
Wat is dit, een regenwoud op de zuidpool?
Droom ik? -Nee, het is echt.
Het heet Het Woeste Land, een vallei die in eeuwige mist gehuld ligt...
lang geleden geschapen voor een reeds lang vergeten doel.
M'n benen.
Vreemd, wat zou jou kunnen genezen?
M'n krachten.
Ze zijn verdwenen.
De mijne ook. Het lijkt of ik deze plaats ken.
Dat dacht ik ook, maar nog nooit is hier de kracht van mutanten aangetast.
Misschien ligt het aan degene die ons hierheen heeft gelokt.
Laat hem los.
Magneto.
Volhouden, ik kom er aan.
Hou je hoofd omhoog, we halen het.
Wordt vervolgd.