Addams Family Values (1993) - OCR 23.976 fps Runtime 01:34:12
ขอเราจงร่วมไว้อาลัย...
ให้ทุกข์โศกประโลมใจ
อาดูรกล่อมไกวดวงวิญญาณ
เด็กเอ๋ย...
ดีมากเพื่อนยาก
- โกเมซ - อะไรจ๊ะ
ข่าวดี...ฉันจะคลอด...เดี๋ยวนี้
- เจ็บถี่แค่ไหน - ทุก 15 วินาที
เจ็บปวดสุดทนเลยหรือ
ที่รัก...ทรมานมากใช่มั้ย
ใช่
แล้วแม่ก็จูบพ่อ และนางฟ้าสั่งนกกระสา
นกกระสาบินจากสวรรค์ลงมา...
วางเพชรไว้ในพุ่มกะหล่ำ
และแล้วเพชรก็กลายเป็นทารก
พ่อแม่เราก็จะมีน้อง...
พวกเขามีเซ็กส์กัน
เบ่งครับคุณนาย
- ขอปากคีบ - ปากคีบ
ดมยาสลบมั้ยครับ คุณนายอดัมส์
- ไม่ต้องค่ะ...ถามเด็กๆ ดีกว่า - ทูนหัว
- ที่รัก - คุณนายอดัมส์...เด็ก...
ว่าไงคะ
- ผู้ชาย - ผู้หญิง
- โกเมซ - เป็นไงบ้าง
เป็นอะไรคะ
เป็นพันธุ์อดัมส์ไงล่ะ
ผมมีอะไรเซอร์ไพรส์คุณ...ยอดรัก
หวังว่าคงชอบ
โกเมซ...มันมืด...อึดอัด
นี่เขียนว่า "วัยกระดึบ"
เหมือนฝันเลย
มาซิ...ทูนหัว
เปลอดัมส์
รับขวัญสู่เหย้า...ลูกรัก
- ไม่จริง - จริงๆ นะใครๆ ก็รู้
ถ้ามีเด็กเกิดใหม่ พี่คนหนึ่งต้องตาย
- จริงๆ เหรอ - เป็นประเพณี...เราต้องไปคนหนึ่ง
คนไหน
ก็...เขาต้องการลูกชายแค่ 1 คน
ดวงตาเหมือนพ่อผมเลย
เอาไอ้นั่นออกจากปากเขาที
สมาชิกใหม่...สมควรแก่เวลา
เห็นมั้ย
ร้ายจริงๆ
พัคสลีย์...น้องหนัก 10ปอนด์
ลูกปืนใหญ่หนัก 20 ปอนด์
อะไรจะตกถึงพื้นหินโน่นก่อน
ฉันเพิ่งเรียนแค่เศษส่วน
- คิดดูซิ - ลูกปืนใหญ่
ดีมาก...แล้วอะไรจะเด้ง
น้องมั้ง
วิธีพิสูจน์มีทางเดียวพร้อมนะ
1.. 2.. 3..
ค่ำคืนอันแสนหวาน...
ฝนตกเหรอ
- ที่รัก - โธ่ลูก
ลูกๆ...ทำไมถึงเกลียดน้องนัก
เปล่าฮะ...เราอยากเล่นกับเขาน่ะ
โดยเฉพาะส่วนหัว
- ลูกนึกว่าพ่อแม่รักน้องมากกว่า - ใช่
- แล้วถ้ามีน้อง พี่คนหนึ่งต้องตาย - ใช่
นั่นไม่เป็นความจริง...
อีกต่อไปแล้ว
โรคอิจฉาของเด็กน่ะ
โกเมซ...จำได้มั้ย
- ฉันเคยเกลียดนาย - ฉันก็เคยชิงชังนาย
ฉันเคยบีบคอเขาจนสลบ...
ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจ
ผมเคยมัดเขาแล้วถอนฟัน4ซี่
ตอนเขาหลับ...ฉันเปิดกระโหลก
ควักสมองเขาออกมา...
นายทำอย่างนั้นเหรอ
ไอ้น้องชาย...
ไอ้พี่ชาย
เด็กๆ...เห็นมั้ย
ศัตรูของสาธารณรัฐจงพินาศ
ฮูเรความยุติธรรมจักปรากฏ
เอาตัวเจ้าวายร้ายมา...
เจ้าทรยศต่อประชาชนฝรั่งเศส
จะว่ายังไง
ขอรับผิด
จำเลยรับสารภาพ...
โทษประหารชีวิต
เพชฌฆาต เอาตัวเข้าเครื่องประหาร
1.. 2..
เด็กๆ...ทำอะไรกันน่ะ
กำลังเล่น
3..
เสียท่า...สาธารณรัฐ
ดูคุณซิ...
มืดมนดุจรัตติกาล แวดล้อมด้วยความตาย
มันชักจะนานไปแล้ว
- เอาเลย - จับไว้นะ
พลาดเป้า
- รับนะ - ไม่อยากรับเลย
บ้านมีเด็ก3คน...หน้าต่างเยอะไป
ที่รัก...ที่ผมห่วงคือคุณ
เครียด...ชุลมุน
ผู้หญิงสมัยใหม่ต้องรับได้หมด
สามีสุดที่รัก...ครอบครัว...
ฉันแค่อยากมีเวลา...
เสาะหาพลังมืด...ร่วมสงครามนรก แค่นั้น
ย่อมได้...ต้องได้ซิ
ได้ยังไง
ในฐานะพี่เลี้ยงคนใหม่
ฉันว่าเราต้องช่วย รักษาสิ่งแวดล้อม
เช้านี้เรามาคุย เรื่องการป้องกันไฟป่า..
ป้องกันรึ
ฟังนะ...ฉันระอาเต็มทีแล้ว
เธอตอบอะไรตรงๆ ซักข้อนะ...
ทารกนั่นอยู่ไหน
ส่วนไหน
เฮลโล...หนูๆ...ฉันคือหุ่นพอลลี่
วันนี้เราจะทำอะไรดี
อ๋อ...รู้ละ...ทำความสะอาดห้อง
พอลลี่...ฉันจะทำ...
เพื่อแลกกับวิญญาณของเธอ
บ้านอดัมส์เหรอเนี่ย
เก่าจัง
ใหญ่ด้วย
ว่าไงเลิช...
ฉันเด็บบี้...จากสำนักจัดหางาน
สำนักจัดหางาน
ไหนเขาบอกว่าไม่มีคนแล้ว
นอกจากจะมอมยาส่งมา
เผอิญฉันว่าง...คุณคือแม่เด็ก
ฉันมิสซิสอดัมส์
- ชุดคุณเข้าท่า...รัดเปรี๊ยะ - ขอบคุณ
โกเมซ...เราคงจะได้พี่เลี้ยงใหม่ละ
- คุณเจลลินสกี้ - เด็บค่ะ
เขาเป็นเสือผู้หญิงรึเปล่า
เลิกแล้ว
ฉันมีประวัติให้ดูว่าไม่ใช่ฆาตกร
- ไม่ใช่แน่ - ยังไม่แก่พอ
ยินดีต้อนรับ...เรามีหอระฆัง
คุกใต้ดิน...หนองหลังบ้านด้วย
- บรรยากาศดี - ทะมึนดี
เด็บบี้
เนี่ยเหรอไอ้ตัวกวน
โอ...ไม่...นี่ลูกน้อยของเรา
น่ารัก...สมบูรณ์แบบ...ชื่อไรน่ะ
ยุ่งมาก...เราค้นชื่อเด็กในหนังสือ
- ลูซิเฟอร์ - เบนิโต
- เมา - ในที่สุดก็คืนสู่สามัญ
ชื่อง่ายๆ...ที่เด็กรับได้
พิวเบิร์ต
พิวเบิร์ต...ฉันชอบจัง
โสมมดี...ขออุ้มหน่อยค่ะ
เสื้อผ้าคุณ...ไวไฟรึเปล่า
ฉีดยาป้องกันหัด...คางทูมรึยัง
ฉันชอบเด็กเล็กๆ...
อยากขยำให้หยุดหายใจไปเลย
พิวเบิร์ต...ฉันรักเธอ
ลูกๆ...นี่คุณเจลลินสกี้ พี่เลี้ยงใหม่
จะทักเขายังไง
จงเกรงกลัว...จงกลัวมากๆ
พวกเธอต้องทนอยู่กับน้องคนใหม่
ไม่สนุกเลยใช่มั้ย
ใช่...
ฉันว่าเธอคงอยากมีกันแค่ 2 คน
หรือน้อยกว่า
ไม่เป็นไร...เดี๋ยวทุกอย่างดีเอง
ฉันชอบพวกเขา
ธิง...หยุดนะ
เขาชอบคุณ
ฉันใช้มือเก่งนะ
ครอบครัวนี่วิเศษสุด
ถึงฉันจะยังไม่เจออีกคนหนึ่ง...
ว่าไง...คุณผู้ชาย
- หลานคุณเหรอ - พี่ชาย
จริงเหรอ
เฟสเตอร์ออกมานี่...เขาขี้อาย
นี่คุณเจลลินสกี้...พี่เลี้ยงใหม่
เฮลโล...เฟสเตอร์
ผู้ชายอดัมส์...คุณไปได้มาจากไหน
ต้องมีที่ชื้นๆ
ฉันจะเริ่มงานพรุ่งนี้เลย
คืนนี้ไม่ได้เหรอ
กู๊ดไนท์ เด็บบี้
ถ้าต้องการอะไร ก็กรี๊ดดังๆ
นี่เราตกลงจ้างเจลลินสกี้
- เธอคืออัญมณีว่ามั้ย - เยี่ยมมาก
เฟสเตอร์...ฉันโชคดีจริงๆ
ซักวัน นายคงได้ลิ้มรสของการมีลูก
แล้วก็จ้างให้คนอื่นมาเลี้ยง
แต่ว่า...ฉันต้องแต่งงานก่อน
นายยังเด็ก...
ยังมีเวลา...ที่จะพบใครซักคน...
- ที่ไม่ฟ้องร้องนาย - ได้อย่างนั้นก็ดีซิ
ไอ้เด็กเบื๊อก...
อะไรเนี่ย
แม่จ๋า...
"ปริศนาคดีสยอง"
คืนนี้...ปริศนาคดีสยอง
ขอนำท่านไปพบกับเออร์ซูลา...
คาร์เมน...และนาดีน
หญิง 3 คนที่มีอะไรร่วมกัน...เป็นนักฆ่า
เป็นคนเดียวกันที่ตำรวจเรียก "แม่ม่ายดำ"
สมสู่แล้วฆ่า
เธอจะหาชายโสดที่ร่ำรวยและเหงา
ทำให้พวกเขาหลงใหล...
แล้วแต่งงานด้วย
ในคืนวันแต่งงาน เธอฆ่าพวกเขาอย่าง...
แนบเนียน และจากไปพร้อมเงินทอง
เมื่อเงินหมด แม่ม่ายดำก็หิวโซอีก
หิวเงิน...หิวรัก...เธอปลอมตัว...
หลอกล่อเจ้าหน้าที่ มาเป็นปีๆ
เธอคือใคร...และเหยื่อรายต่อไป
เราบอกได้แค่...ชายโสดจงระวัง
เราจะออกไปช่วงเช้า...
เบอร์โทร...ตำรวจ...ดับเพลิง...สุสาน
เฟสเตอร์...ไปกัน
บาย...เฟสเตอร์
ลาเด็บบี้ซิ
เที่ยวให้สนุกนะ
เฟสเตอร์อดัมส์
โอ้โฮ...
เงินทุนหลักทรัพย์...พันธบัตร...
ใบสัญญา...ทองแท่ง...
ตั๋วเงิน...
บ้านพิลึกพิเรน...
แย่จัง...ไม่มีที่สำหรับเด็ก
ไม่มีจริงๆ
- นิ่งๆ ซิ...ไอ้ตัวดื้อ - เขาไม่ใช่ไอ้ตัวดื้อ
อ๋อ...เขาเป็นหนูน้อยน่ารัก
ดี...พล่ามไปเถอะ
เราจะพาเขาไปเดินเล่น
เธอไปด้วยมั้ย
คุณเป็นพี่เลี้ยงจริงๆ รึ
ถามอะไรอย่างนั้น
คุณมาที่นี่ทำไม
มาดูแลพวกเธอ
ทุกคนเลย
โดยเฉพาะลุงของฉัน
ฉันไม่น่าบอกคุณเลย
พวกเขาขอให้ปิดลับ
เทวดาน้อยๆ พวกนั้น
เขาอยากไป...พูดถึงแต่เรื่องนี้
แต่เขาไม่กล้าขอ...
กลัวคุณนึกว่า พวกเขาไม่รักคุณ
- น่าสงสาร...ทำไมต้องคิดอย่างนั้น - นาตระหนก...
พวกเขาตั้งใจจริง...ฉันคิดว่า... พ่อแม่ที่ดีคงอยากทราบ
- โกเมซ...เอาไงดี - จะปฏิเสธได้ไง
อย่าปริปากล่ะ...ทำเงียบๆ
เดี๋ยวพวกเขาไม่ไป ทั้งๆ ที่อยากไป
พระเจ้ารักพวกเขา
ค่ายฤดูร้อน
แคมป์ชิพพีวา...น่ารักจัง
- ชิพพีวาอะไร - คำอินเดียนแดง
แปลว่า "เด็กกำพร้า"
อากาศบริสุทธิ์...กลิ่นไม้สน
เวนส์เดย์...ดูเด็กอื่นๆ ซิ
หน้าตกกระ...ตาหยี...ยิ้มต้อนรับ
ไปช่วยพวกเขา
ไฮ...ฉันอแมนดาบัคแมน
ทำไมเธอแต่งตัวแบบนี้
- แบบไหน - ยังกับไปงานศพ
ยังกับมีใครตายแน่ะ
เดี๋ยวก็มี
ผมดอนบัคแมน...ที่นี่ดีมั้ย
- พิเศษสุดนะ - อย่างนั้นเหรอ
ใช่...ต้องเป็นเด็กพิเศษถึงจะรับ
อแมนดาสอบผ่าน 2 ชั้น...เธอล่ะ
ถูกทัณฑ์บน
เราชอบชิพพีวา...
อแมนดาอยากมาที่นี่มาก
เตรียมเสื้อผ้าชุดใหม่หมดเลย
แล้วหนูน้อยนี่ละ
เวนส์เดย์อยู่ในวัยที่หมกมุ่น
เรื่องผู้ชายรึ
เรื่องฆ่าคน
ฟังทางนี้...ทุกคน...
- ฉันแกรี่ - ฉันเบ็คกี้...
เราเป็นเจ้าของ และผู้ดูแลแคมป์
สถานที่รับเด็ก ชั้น 1 ของอเมริกา
เรามาเรียนรู้...เติบโต...
- แล้วก็สนุกกันด้วย - ตามแบบฉบับอภิสิทธิ์ชน
แม่...ผมชักไม่ชอบที่นี่
- หยุดนะ...ดูซิสกปรกจัง - เทลมา...ปล่อยเขาเถอะ
- หายใจไม่ออก... - ยืนตรงๆ...แล้วยิ้มด้วย
เพราะอย่างนี้ลูกถึงป่วยทั้งปี
- อย่ามาโทษฉันนะ - ก็มันจริง
หยุดหาเรื่องฉันนะ
ก็มันจริง...
หายใจออกมั้ย เป็นไง
ยืนตัวตรง
แล้วทุกคนในงาน ก็จ้องซินเดอเรลลา
"ใครนะสวยจริงๆ"
แม้แต่เจ้าชายก็ตื่นตะลึง
"เธอเป็นใคร" พระองค์ถาม
"ซินเดอเรลลาเพคะ"
"แล้วชายหนุ่มข้างอ่างพันช์ล่ะ"
"หนุ่มเจ้าเสน่ห์...ชวนสยิว"
"คนที่ทำให้ฉันหนาวในร่มผ้า"
"คนหัวล้านน่ะ"
เธอจะทำให้ฉันคลั่ง
- ใคร - เด็บบี้
เด็บบี้...แค่เอ่ยชื่อ...เด็บบี้
ก็ชื่นฉ่ำอุรา...
ชวนให้นึกถึงสารเคมี...
เฟสเตอร์...ในที่สุดมันก็เกิดขึ้น
ไม่รู้...เท่าที่ฉันตามดูนายกับมอร์ติเชีย
ทางหน้าต่าง...ประตู...รูกุญแจ
ฉันมีความสุขไปกับนาย
แต่ก็ต้องยอมรับว่าอิจฉาด้วย
ฉันใฝ่ฝันจะมีใครซักคน
เจ้าธิงไง
ใช่...แต่นั่นไม่พอ
ต้องมีขาศอก...หัวด้วย
2 ขาเหรอ
ฉันนัดทานข้าวกับเด็บบี้ดีมั้ย
ถ้าเธอปฏิเสธ...ถ้าเธอตกลง
นายกับมอร์ติเชียจะมาด้วยมั้ย
แน่นอน
ฝึกช่วยชีวิต
ทุกคนว่ายน้ำเก่ง...แต่ต้องโชว์ฟอร์ม
เพื่อให้ได้ประกาศนียบัตร
เริ่มด้วยตัวเล็กๆ คู่แรกนะ...
อแมนดากับเวนส์เดย์
นั่นชุดว่ายน้ำเธอเหรอ
นั่นชุดจ้ำบ๊ะเธอเหรอ
เธอคนหนึ่ง ต้องทำท่าจมน้ำ
อีกคนเป็นฝ่ายช่วย
หนูจะเป็นผู้เคราะห์ร้าย
ตลอดชีพ
หนูจะตีบทให้แตก
ดี...โดดลงไปแล้วทำเป็นจมนะ...
ช่วยด้วย...ฉันจะจมน้ำ...
ช่วยด้วย...จะตายแล้ว...
ฉันว่ายน้ำไม่เป็น
เรามาที่นี่ประจำ...ทุกปี
ใช่...เขาแต่งร้านใหม่
น่ารักมาก...
ใช่มั้ย เฟสเตอร์
ธรรมเนียมฝรั่งเศส...
แบ่งขนมปังกันกิน...
เฟสเตอร์ไปอยู่ยุโรปหลายปี
พูด 12 ภาษาได้คล่อง
แรกพบฉันก็เดาออกแล้ว ฉันนึกว่าเขาเป็นชาวยุโรป
- อย่างนั้นเชียว - จริงๆ
แต่ผมอาบน้ำแล้วนี่
เฟสเตอร์เป็นหนุ่มน่ารัก...
แต่ขี้อายไปหน่อย
ฉันเลยไม่รู้ว่าชอบฉันรึเปล่า
ชอบซิ...ถึงขั้นอ้วก
เขาทำอย่างนี้กับสาวที่เขาชอบเหรอ
เปล่า...เฉพาะเธอ
เธอจะรังเกียจมั้ยเนี่ย
ไม่เลย...เธอชอบนาย
ฉันงงไปหมดแล้ว
โกเมซ...ทำไงดี
ฉันอยากเป็นอย่างนายจัง...
อยาก...นุ่มนวล
จีบเธอซิ...ยกยอเข้า...
ให้เธอรู้สึก เป็นคนพิเศษสุด
จริงๆ ด้วย
มาแล้ว...เติมแป้งที่จมูกแล้ว
งามพร้อมไร้ที่ติ
เราเป็นพี่น้องที่โชคดีที่สุด...
มิคู่ควรกับโฉมไฉไล...
ไม่บังอาจสัมผัสรัศมี...
ใช่...เราน่าจะได้สาวอัปลักษณ์
แล้วปีศาจก็พูดว่า...
"ข้าจะตามหลอกหลอนเจ้า..."
เวนส์เดย์...ถึงตาเธอเล่าต่อ
เรื่องงี่เง่า
ก็ได้ถ้าเธอไม่มีปัญญา
คืนต่อมาปีศาจกลับมาที่กระท่อม
และพูดกับผู้พักแรมว่า...
"ถ้าไม่เชื่อ...ข้าจะพิสูจน์ให้ดู"
รุ่งเช้า...เมื่อทุกคนตื่นขึ้น
จมูกพวกเขาก็ยืดไปข้างหลัง
เฟสเตอร์...คุณคงรังเกียจฉัน
อะไรนะ
คุณ...ชายเจ้าเสน่ห์ไร้เทียมทาน
ฉันคงทำให้คุณเบื่อ
ไม่มีทาง...
เฟสเตอร์...ก่อนที่เราจะถลำลึก
ฉันต้องสารภาพอย่างหนึ่ง
ฉันเป็นสาวพรหมจารีย์
- เหรอ - ใช่
มันเป็นยังไงน่ะ
ก็ไม่เคยผ่านการร่วมรัก
กับคนอีกคนน่ะเหรอ
งั้นผมมีเรื่องสารภาพด้วย
ผมก็เหมือนกัน
- คุณนะ - ใช่
หุ่นเท่อย่างนี้...
น่าจะมีผู้หญิงรุมทึ้ง
ก็มีพวก รปภ.เฝ้าห้าง
โอ...ฉันใฝ่ฝันถึงชายบริสุทธิ์
ไร้ราคี...แบบคุณ
คุณคงเจอซักวัน
และเมื่อฉันพบเขา...
ก็จะอดใจ จนถึงคืนวันแต่งงาน
เพื่อมอบร่างเป็นพลี
แพะสังเวยเหรอ
จนบัดนี้ ฉันยังจนปัญญา
แต่ว่า...เฟสเตอร์...ฉันรักคุณ
รักเหรอ
ได้โปรด...บอกตรงๆ คุณรู้สึกยังไง
ผมรักคุณ...บูชาคุณ
จะทำทุกอย่างเพื่อคุณ
ยอมจ่ายแหลก
- เฟสเตอร์ - เด็บบี้
- ดูเขาซิ - สงบสุข
เย็นนี้ผมเห็นเฟสเตอร์กับเด็บบี้
แล้วต้องเชียร์กันหน่อย
ฉันอธิษฐาน...
- ให้เขารักกัน - ให้รู้จักความสุข
ให้รับเลี้ยงดูกัน
โกเมซมอร์ติเชีย
ปาฏิหาริย์
- ผื่นนั่น - หายแล้ว
ฉันหมั้นแล้ว
แหวนนั่น...
ของแม่...ติดนิ้วตอนลงหลุม
จดหมายมาแล้ว...อดัมส์
บาร์คเลย์...คาสเซิลแมน...คอโลเวย์
เด็กซ์เตอร์...ดอนแมน...เอ็ดวาร์ด
อีแวนส์...ฟินลี่ย์...ฟิชเชอร์...แฟรมมิงแฮม
- โอไม่ - อะไร
- พูดไม่ได้ - ข่าวร้ายรึไง
เกิดเหตุร้ายในประวัติศาสตร์
ลุงเฟสเตอร์จะแต่งงาน
งั้นก็...ข่าวดีน่ะซิ
- แต่งกับใคร - พี่เลี้ยงนั่น
ออกไปนะ...ฉันอยากจะบ้าตาย
เธอคงเป็นคนดีน่ะ
น่ารังเกียจทั้งครอบครัว
พันธุ์พิลึกจากห้องทดลอง
ยังกับพวกละครสัตว์
เธอว่าไงนะ
ทุกคนกอดกลุม
เวนส์เดย์...
พัคสลีย์...
- กอดกันเสียหายตรงไหน - เราไม่กอด
พวกเขาอายนะ
- เราไม่อาย - เราแพร่เชื้อได้
ชักไม่ไหวแล้ว...
แบบนี้ไม่ใช่ชิพพีวา...
พวกนี้ควรจะมีเพื่อน...เล่นสนุก
แล้วก็ความสงบในกระท่อมโน่น
- ต้องอยู่ในนี้นานเท่าไหร่ - จนเป็นบ้า
ขอให้สนุกนะ
เข้ามาทำไม
ฉันไม่อยากไปขี่ม้า
แค่นั้นเหรอ
ไม่อยากสร้างรังนกด้วย
ทำไม
- ฉันจะอ่านหนังสือ - ไม่ได้...นายแว่น
- เร็วเข้า - กำลังมา
- เดี๋ยว - นั่นใคร
ระวังเป็นบาดทะยัก
โน่น...พวกเขาหนีออกมา
นี่พวกเธอจะทำอะไร
กลับบ้าน...เรื่องสำคัญมาก
สำคัญกว่าเล่นสนุกวันหยุดรึ
สำคัญกว่าเพื่อนใหม่,การแบ่งปันเหรอ
โจน่ะเองนึกไม่ถึงเลย
ผมต้องไป...ผมเป็นภูมิแพ้
- แพ้แสงแดด...หน้าไม้...การฝีมือเหรอ - ใช่ฮะ
อย่างนี้สมควรลงโทษ
ลงโทษ...ลงโทษ
ไม่ เราไม่มีรายการลงโทษ
มีแต่รายการจูงใจ
รู้มั้ยนินจาน้อยพวกนี้ต้องการอะไร
จะช่วยให้ชีวิตเขาดีขึ้นยังไง
อะไรกัน
คุมบายา...พระเจ้า...คุมบายา...
พระเจ้า...คุมบายา
เด็บบี้...รู้จักทุกคนรึยัง
- มอร์ติเชีย - มาร์กาเร็ต
นี่สะใภ้ในอนาคตของเรา
ยินดีต้อนรับจ้ะ...
ฉันบอกไม่ถูกว่าเป็นอดัมส์ดีแค่ไหน
พบสามีฉันหรือยัง...ญาติอิท
ญาติอิท
เรามีความสุขมาก...
และเมื่อพิวเบิร์ตเกิด...
เราก็มีเจ้าตัวน้อยของเราเอง
- อะไร - ฉันไม่ได้พูดอะไร
อ้อ...ชื่อเล่นลูกเรา "อะไร"
สูติแพทย์ตั้งให้
- น่ารักมั้ยล่ะ - ใครๆ ก็จะรุมซื้อตัว
"เพื่อความเป็นเพื่อนที่ประเสริฐของเขา ไม่มีใครปฏิเสธได้เลย"
พวกคุณเป็นมิตรที่วิเศษสุด
ปาร์ตี้สนุกจริงๆ
บัดนี้...ถึงเวลาสำคัญแล้ว...
สาวน้อยผู้น่าสงสาร...
เลิช...เธออยู่ในนั้นตอนนายอบ
รสชาติของชีวิต
เธอเป็นภูมิแพ้จริงๆ รึ
แพ้เกือบทุกอย่าง
ไม่จริงน่า...
นมเนยก็กินไม่ได้...
ขนสัตว์...น้ำประปา...
รู้มั้ยถ้าแม่ฉันใช้น้ำยาปรับผ้านุ่ม จะเป็นยังไง
- เป็นยังไง - ฉันตายแน่
- เธออยู่ไหน - ทางนี้
- ไหน - หลังโครงกระดูก
ฉันเอาข่าวที่เธอฝากใส่ในชิ้นส่วน
ขอถามอะไรหน่อย...
- อะไรล่ะ - เธอว่าปีศาจร้ายมีจริงมั้ย
เคยพบแม่ฉันมั้ยล่ะ
ลุงเฟสเตอร์จะแต่งงาน...
กับผู้หญิงในชุดขาว
- พวกหมอเหรอ - พี่เลี้ยงเด็ก
ฉันต้องไปงานแต่งงาน
ฉันมีบัตร...เธอจะไปด้วยมั้ย
แบบว่า...เดทกัน
- ไม่ใช่ - ฉันไป
ผม...เฟสเตอร์อดัมส์...
ขอประกาศความรักอันจีรัง...
และจะบูชาคุณตลอดไป
ผมจะอุทิศทุกลมหายใจ
เพื่อความสุขของคุณ
ผมคือทาสผู้ซื่อสัตย์ของคุณ
ดีนี่...
เหมือนกัน...
เธอทั้งสอง จะครองคู่อยู่สุข
ฉันสุขแน่
โยนสิ จะได้รู้ว่า เจ้าสาวคนต่อไปคือใคร
ทีนี้เธอต้องแต่งงานละ
- นี่ไม่ใช่ข้อผูกมัด - สำส่อน
ฮันนีมูนที่ฮาวายจะได้ผล...
ต้องมีดนตรีซึ้งๆ...
ฉันสั่งซื้อเทปนี่ทางไปรษณีย์
"5,000 เพลงโรแมนติกทั่วโลก"
ดีจัง...นี่เพลงอะไร
หมายเลข 438
คุณคงชอบชีวิตที่โรแมนติก
ตอนนี้ชอบ...
ฉันชอบโรแมนติก
- เฟสเตอร์...รักฉันแค่ไหน - สุดหัวใจเลย
- จะทำทุกอย่างเพื่อฉันมั้ย - ยอม
- ยอมตายเพื่อฉัน - แน่นอน
สัญญานะ
ไอ้ฟักทอง
แม่สังขยา...
ที่รัก...ผมรู้คุณเขิน...
ผมเหมือนกัน
เปล่า...ฉันหงุดหงิดต่างหาก
เรื่องอ่างอาบน้ำน่ะเหรอ
มันเป็นอุบัติเหตุน่ะ
- ใช่ - แต่ผมไม่เป็นไร
- ใช่... - อย่าไปนึกถึงมัน
ไม่ต้องตกใจ...
ผมก็มือใหม่พอๆ กับคุณ
คุณไม่เคยมีเซ็กส์จริงๆ รึ
ไม่เคย
งั้นรู้ได้ไง ว่าเรายังไม่มี
เราจะเอาอย่าง โกเมซกับมอร์ติเชีย
แกล้งทำเป็นอยู่ในห้องผมที่บ้าน
ย่าอยู่ชั้นล่าง...เลิชข้างประตู
โธ่...พระเจ้า
อ้าว...แล้วคุณต้องการอะไรอีก
คุณเพียงคนเดียว...
จริงนะ
เฟสเตอร์...ฉันพร้อมแล้ว
- แต่ขออย่างหนึ่ง... - โกเมซบอกผมแล้ว...ห้ามหัวเราะ
- แล้วก็ - ห้ามใช้หุ่นมือ
- แล้วก็ - อะไรอีกล่ะ
หลังจากนั้นคุณจะไม่พบหน้าญาติอีก
อะไรนะ
ไม่อย่างนั้นฉันก็จะไม่สนุก...
ไม่อาจมอบกายให้คุณโดยสมบูรณ์
ผมต้องไม่พบหน้าญาติอีก
ถ้าฉันยังกลัวพวกเขามายุ่มย่าม
ฉันคงไม่...เอ้อ...
- ไม่พบอีก - ไม่รักฉันเหรอ
- รักซิ - ไม่ต้องการฉัน
ต้องการซิ
งั้นก็อย่า...
ขยับ
แปลกที่เราไม่ได้ข่าว 2 คนนั่น
เกือบอาทิตย์แล้ว...ใช่มั้ยลูก
ตั้งแต่วันงาน ยังไม่สร่างอีก
ค็อกเทลสูตรเด็ก...
- ยอดมาก...อแมนดา - ขอบคุณค่ะ
คนต่อไป...
"เวนส์เดย์และพัคสลีย์ที่รัก"
"ลุงรักเธอ...แต่คงไม่ได้พบอีก"
- กลิคเกอร์... - ดี
"เมื่อเธอโตขึ้นและเหงา...จะเข้าใจ"
"รัก...ลุงเฟสเตอร์"
เขาตายแน่
เอาเลย
นกอินทรีย์หัวล้านนี่
สูญพันธุ์แล้วไม่ใช่เหรอ
ใช่...เดี๋ยวนี้
คุณนายอดัมส์
รถศพมาแล้ว...ไหนศพล่ะ
- เขาอยู่โน่น - ยังไม่ตายนี่
อย่ายุ่่งนะ
เราคงอยู่ด้วยกันซักพัก
ตลอดชีวิตเลยยาหยี
- ว่าไงนะ - สุดสวาท
- พูดให้ธรรมดาหน่อย - แม่ฟักทอง
ต้องให้คนเห็นเราอยู่ด้วยกัน
เปลี่ยนแผนใหม่
แผนใหม่เหรอ
ระวังหน่อย...ของมันแพง
สั่งจากแค็ตตาล็อคนะเนี่ย...
เฟสเตอร์...มานี่ซิ
- มันคันน่ะ - อย่าถอดจนกว่าสะเก็ดจะหลุด
- คุณว่าชุดนี่เหมาะกับผมเหรอ - ไม่เหมาะก็ช่างปะไร
- จะเอานี่ไว้ตรงไหนฮะ - ชั้น 2...ระเบียง...ระวังนะ
- ผมเป็นสามีเขา - เฟสเตอร์
- จูบผมก่อน - ขอ 20 ก่อน
ระวัง นั่นโคมระย้าควีนแอนน์
"ฮาวายวิเศษจริงๆ...อยากให้มาด้วย"
"ฉันจะไม่เห็นหน้านายอีก"
"ป.ล. เด็บบี้ฝากสวัสดี"
ไม่เข้าใจเลย...อยู่ดีๆ เป็นอย่างนี้
นอนดีกว่า...เขาไม่ซีเรียสน่ะ
ผมทำอะไร...พูดอะไร
ถึงโดนพี่ชายตัดญาติ
- เขารักคุณจะตาย - ผมยอมทำทุกอย่างเพื่อเขา
ถ้าเขาขอ...ผมจะควักลูกตาให้
ถ้าเขาสั่ง...ผมจะ...
คลานบนถ่านแดงๆ ปนเศษแก้ว
รีรอทำไม
เฟสเตอร์บ้ารึไง
คงเลอะเทอะตามประสา...
คนสำคัญฮันนีมูนน่ะ
จำฮันนีมูนของเราได้มั้ย
ล่องเรือสำราญ...
- ล่อนจ้อน - โจ๋งครึ่ม
ไม่มีใครรอด...
ทูนหัว...
คุณยังปรารถนาฉันอยู่นะ
ห่วงเหล็กกับโซ่เก่าๆ
ชั่วนิรันดร์
ฉันจะหยิบให้...
เหลือเวลาอีก 2 อาทิตย์...นั่นหมายถึง
- กวาดบ้าน - ปั้นดินเหนียว
พายเรือ...แคนู...แคนู
เราจะเฮ้วกันสุดเหวี่ยง...
กับการแข่งขันที่ดุเดือด
นี่ไง "ฆาตกรวิปริต"
ฉันมีเกือบครบชุด
ขาดแต่แจ็คจอมโหด กับโซดิแอ็ค
ดูนี่..."แม่ม่ายดำ"
อาจใช่เด็บบี้
"สามีรวยๆ อย่างน้อย 3 คน...ตายหมด"
- ขอแลก - กับอะไร
เอมี่พิชเชอร์
ทุกปีเราปิดค่ายด้วยรายการพิเศษ
- กวี...ดนตรี...เพลงโดย - แกรี่...
ปีนี้เจ้าเก่าจะมาในฟอร์มใหม่
ระลึกวันขอบคุณพระเจ้า...
เราคิดอยู่นานว่าจะเลือกใคร...
มารับบทซาราห์ มิลเลอร์ สตรีนักบุญแสนสวย
แล้วเราก็เลือก...
อแมนดาบัคแมน
กับเพื่อนร่วมทางของเธอ...
ลิลี...เจนนิเฟอร์...ทิฟฟานี...
มิสซี่...มิเชล...และเมลิสซา
ไม่ใช่ทุกคนจะเป็นดาราได้นะ
เราต้องไม่ลืมชิพพีวาผู้น่ารัก...
มอร์เดไค...ยัง...เอสเทอร์...
คอนซูเอลา...เออร์วิน...
ชื่อนี้อ่านยังไงดี
- จามิล...จา - จามาล
อะไรก็ช่าง...
และบทผู้นำของอีกฝ่าย...
ซึ่งมีนามว่าพวกโพคาฮันตาส
ทายซิว่าใคร
ดาราตัวน้อยผมสีเข้ม
เวนส์เดย์ อดัมส์
เรามาหาเด็บบี้กับเฟสเตอร์
- คุณเด็บบี้ - เดบรา
โกเมซ...นี่เราอยู่ที่ไหน
ดูคล้ายๆ...ใช่แล้วประตูนรก
ยินดีต้อนรับสู่บ้านของฉัน
- ขอพบพี่ผมหน่อย - ไม่ เขาไม่ต้องการพบพวกคุณ
- ทำไม - เขาอยู่ในห้วงรัก
ดื่มด่ำอารมณ์ลึก...และเกลียดคุณ
- ทำไม - เพราะคุณแสดงบทรักกันจี๋จ๋า
แต่ไม่ช่วยให้เขาโต...อย่างฉัน
ขอผมฟังจากปากเขาเอง
ปากเขาไม่ว่าง...
- คุณจะพูดกับคนพวกนี้มั้ย - เด็บบี้
ไม่...ไปซะ
- นี่ไม่ใช่พี่ผม - เสียใจด้วย
เขาตกเป็นทาสเธอ...
ด้วยมนต์เสน่ห์...เก่งนี่
- แต่ว่า...ขอคุยกับเขาหน่อย - ไม่มีทาง
มากไปแล้ว...เธอแต่งกับเฟสเตอร์
ทำลายวิญญาณเขา...พรากเขาจากเรา
แค่นั้นยังพอทน
- ยกเว้น - อะไร
สีหวานๆ เนี่ย...
ออกไปให้พ้นบ้านฉัน
ถ้ากลับมาเสนอหน้าอีก...
ฉันจะแจ้งจับฐานบุกรุก
- ใช่มั้ย เฟสซี่ - ใช่
ลักเซอร์...นักเซอร์...ไฟบรรลัยกัลป์
- อะไรน่ะ - สาปแช่ง...สวัสดีย่ะ
ผมขอความเป็นธรรม...
- คนที่แต่งงานกับพี่ผม... - อีกแล้ว
- เธอพาเขาไปฮาวาย... - ไปให้พ้นซะ
ซื้อบ้านหรูไว้กกกันทั้งวัน
เรื่องแบบนี้น่าเบื่อจัง
- จับเธอเดี๋ยวนี้เลย - ใคร
เด็บบี้...นังมารร้ายแห่งไวกีกิ
คุณเป็นใคร...อะไร...ที่ไหน...
คุณตำรวจ...ออกหมายจับซิ
- ผมว่าเขามี - โกเมซ
รถบูอิค
ไปซะไป๊...ไปให้พ้น
อย่าให้ต้องจับส่งละครสัตว์
บ้ากันหมดรึไง
พี่ฉัน...ติดบ่วงสวาท
ฉันขอความเป็นธรรม...ไม่มี
ฉันจะไม่ยอมแพ้...สู้เพื่อชัยชนะ
ฉันโกเมซอดัมส์...เห็นมาแล้ว...
ทั้งความชั่วร้าย...สยดสยอง...
ทั้งหนอนโสโครกที่เริงร่า...
ในเบื้องลึกของวิญญาณมนุษย์
ที่ค่ายนั่น
เห็นมาหมดแล้ว...
แต่ที่เพิ่งเคยเห็นวันนี้...
คือคุณ
จับเขา...ขัง...เอาให้เข็ด
- เชิญ - ฉันขอต่อพาสปอร์ต
จะไปจากที่นี่เร็วๆ นี้
- คนเดียว - ใช่...จะเป็นแม่ม่าย
อแมนดา...แจ๋วจริงๆ
นักแสวงบุญที่สวยสุดๆ
แกรี่...มาดูซิ
- นี่ไง - จับตัวได้ที่ตู้โทรศัพท์
- เรากำลังโทรหาเอฟ.บี.ไอ. - ลุงเขากำลังแย่...เราต้องสืบดู
- เธอมาแต่งตัวไม่ทัน... - ฉันไม่อยากประกวดนางงาม
ไม่อยากช่วยฉันสร้างสรรรึ
งานคุณห่วย...ขาดศิลปะ... ไม่มีเค้าโครง...แคแร็คเตอร์...
สาวน้อย...ฉันชักเซ็งท่าทีเธอละ
ทุกคนฉันมีไอเดียใหม่
เวนส์เดย์...พัคสลีย์...กับกลิคเกอร์
ไม่เคยเข้าถึงสปิริตของชิพพีวา
- หรือของเพื่อนๆ เลย...แย่มั้ย - แย่
- เราไม่ชอบใช่มั้ย - ใช่
พวกเขาคงไม่อยากตายใช่มั้ย
- ใช่ - แต่เราไม่ทำ...
เราจะจัดการยังไงดี
เราต้องเป็นแบบอย่างให้เขา...
สอนเขาว่า...ทุกคนไม่ว่าจะ...
ประหลาด...ขี้โรค...หรืออ้วน
สามารถสนุกกับชีวิตได้
ไม่ว่าเขาจะชอบรึไม่
แล้วคุณจะทำไง
ใช่...ตั๋วหนัง "แบมบี้"
"เลสซี่คืนรัง"
"เงือกน้อย"
- หยุดนะ - เขายังเป็นเด็ก
ไม่ต้องห่วง...เราจะไป
แต่นี่...หนังดิสนีย์
ไง...สวัสดี
มีอะไรพูดกับเรามั้ย
- มี - งั้นว่ามาเลย...
ฉันไม่ใช่เด็กคึกคัก
ไม่บอกก็รู้
แต่ฉันอยากเป็น
จริงๆ น่ะ
อยากยิ้ม...ร้องเพลงเต้นรำ
เป็นโพคาฮันตาสในละครแกรี่
ที่รัก...พูดจริงจากใจนะ
- เธอน่ารักมั้ย - น่ากลัวจัง
- ใช่ - จริงด้วย
ถอยไป เขาป่วยมาก
ลูกรัก
นี่...เขาดื้อมาก
มันเคยได้ผลกับแมว
- ทำไงดี - มีหวังมั้ย
บทที่ 18 "ผีสิงเด็ก"
เขาถูกผีสิง
"อาการขั้นต้น...บุคลิกเปลี่ยน"
"และอาจเป็นเช่นนั้นโดยถาวร"
ถาวร...ผมทองนะ
- แก้มสีชมพู - ยิ้มแป้น
"การเปลี่ยนแปลงนั่นมักเกิดจาก..."
"ปัญหาครอบครัว...การแตกแยก"
- การแตกแยก - เฟสเตอร์
ใช่...เด็กรู้ว่ามีบางสิ่งหายไป
ถ้าเฟสเตอร์ไม่กลับ...ก็หมดหวัง
ไม่...สำหรับบ้านนี้
เขาอาจเป็นอย่างนี้ไปตลอด...
อาจโตขึ้นเป็น "ทนายความ"
ไม่เอา
เป็น "นักสอนศาสนา"
แม่...หยุดนะ
เป็น "ประธานาธิบดี"
ได้โปรด...เอาฉันไปแทนเถิด
ทุกฤดูร้อนเราจะเฉลิมฉลอง
เหตุการณ์ประวัติศาสตร์อเมริกัน
ปีนี้เราเลือกวันที่สำคัญที่สุด...
วันขอบคุณพระเจ้าครั้งแรก
วันแห่งข้าวโพด...
ไก่งวงอบ...และภราดรภาพ
เนื้ออก...เนื้อขา...
เอาไปเลย
โศกนาฏกรรมแสนเศร้า...
ที่รัก...ฉันจะออกไปแว้บหนึ่ง
ลืมซื้อแชมเปญ...
ฉลอง3อาทิตย์...ผมไปเอง
ไม่...ไม่...คุณเหนื่อยแล้ว
ฉันวางของขวัญบนโต๊ะ...
อย่าแอบดูนะ
ดีจัง...ขอเลย
อะไรน่ะ
เชือกเหรอ
ทายไม่ถูกหรอก
- ของเล่นหมา - เดี๋ยวก็รู้
- ระเบิด - ว่าไงนะ
ผมรู้...รอไว้วันเกิดผม
เฟสเตอร์...ให้ฉันดูคุณ...
ฉันจะได้จดจำคุณไว้
- หมายความว่าไง - รวยเละ
คุณจะคิดถึงฉันมั้ยเนี่ย
ก็คุณไปแป๊บเดียวไม่ใช่เหรอ
แน่นอน
ฉันยินดีที่เราเชิญพวกชิพพีวา...
มาร่วมงานฉลองครั้งนี้
จำไว้...คนเถื่อนพวกนี้เป็นแขก
เราต้องไม่สะเทือนต่อกิริยาของเขา
ถึงยังไง พวกเขาก็ด้อยกว่าเรา
ขาดการศึกษา...ห้องสมุด...
แชมพู
ฉันคือโพคาฮันตาส...สาวชิพพีวา
- อินเดียนแดง - พูดแค่นี้
ฉันชื่อหมีวิ่ง...คู่หมั้นโพคาฮันตาส
ตามบทนะ
จ่ายตั้ง2หมื่นค่าเข้าค่าย...โธ่
เรานำของขวัญมาร่วมงานเลี้ยง
ฉันคือไก่งวง...ฆ่าฉันเลย
ของขวัญที่ล้ำค่า
พวกเธอก็ศิวิไลซ์เหมือนเรา
แต่เรามีรองเท้ากับนามสกุล
เชิญนั่งโต๊ะ...เพื่อนชาวดง
ขอบคุณ...ซาราห์ มิลเลอร์
เธอสวยที่สุดเท่าที่ฉันเห็นมา
ผมเธอสีเหมือนดวงอาทิตย์
ผิวสีน้ำนม...ทุกคนรักเธอ
หยุด...นั่งลง
เดี๋ยวซิ...
เราไม่อาจแบ่งขนมปังกับเธอได้
เบ็คกี้...นี่อะไรกัน
เวนส์เดย์
เธอแย่งที่ทำกินของพวกเราไป
ลูกหลานเราจะถูกกักในนิคม...
พวกเธอจะกินอิ่มนุ่งอุ่น...
พวกเราต้องขายลูกปัดข้างถนน
พวกเธอตีกอล์ฟ...สุขสำราญ
พวกเราถูกกดขี่เหยียดหยาม
พวกเธอจะมีรถขับ
เทพเจ้าของเผ่าเราบอกว่า...
จงอย่าไว้ใจพวกนักจาริก
โดยเฉพาะซาราห์ มิลเลอร์
แกรี่...เธอแอบเปลี่ยนบท
เพราะฉะนั้น...ฉันจะถลกหนังเธอ
เผาหมู่บ้านเธอให้เรียบ
- เดี๋ยว - บทฉันเละหมดแล้ว
- เขาไม่ใช่นักกีฬานี่ - เขาเป็นเด็กที่ต้องการเพื่อน
- เพื่อนแบบนี้รึ - ไม่รู้ซิ
ขอโทษ
กี่โมงแล้วโฮเซ่
- 6.25 น. - ฉันต้องไปละ
ฉันกลับไปฉลองวิวาห์...เดี๋ยวมา
สามีคุณโชคดีจัง
อย่าพูดอย่างนั้นซิ
คุณตำรวจคะ...
สามีฉันอยู่ในบ้านพอดี...
สุขสันต์วันครบรอบวิวาห์...เด็บบี้
ช่วยด้วย...
ที่รัก...ได้แชมเปญมั้ย
หยุดนะ
แม่ปุ๊กลุ๊ก
ฉันจะทำให้มันเป็นอุบัติเหตุ
ให้เกียรติแล้วยังไม่เอา
เธอพูดอะไรน่ะ
ฉันต้องการให้คุณตายเพื่อเอาเงิน
อ้าว...คุณรักผมนี่
รึว่าไม่รัก
จะรักได้ไง...ดูสารรูปตัวเองซิ
ยังกับตัวประหลาด
น่าจะอยู่ในห้องทดลองมากกว่า
เหมือนก้อนเต้าหู้มีปาก
ผู้หญิงสติดีๆ ที่ไหนจะรัก
ธิง
ฉันจะฆ่าแก...พร้อมกับมือของแก
- มาซิ - ไม่...
ฉันต้องกลับไปช่วยพวกเขา
เธอกล้าหาญมาก
ต้องเผาให้เรียบ...ไปช่วยลุงซิ
โจเอล...ฉันอาจไม่พบเธออีก
มีแรงฉุดเราไปคนละทาง...
แกรี่...เด็บบี้...โรงเรียน...
ฉันจะไม่ลืมเธอ
- แน่ใจนะ - ก็เธอประหลาดดี
เราจะจำวันนี้...และชิพพีวา
แล้วก็นี่...
- อะไร - ของอแมนดา
ยอดดวงใจ...
ชื่นชีวา...
ไปกันเถอะ
ถอยไป
อย่าขวางทางซิ
"เรามอง...เห็นมันเดิน"
"เรามอง...มันเดินมา"
"แมวเดินมา..."
ชอบมั้ยลูก
โธ่...ลูกฉันคนหนึ่ง...
"เมฆฝน...ฟ้าหม่นมืดมัว"
"ถึงฟ้าน่ากลัว...เราก็สนุก"
โธ่...เขาต้องรอด
เร็ว...มาดูโกเมซ
"รถม้า...มาหาข้าที"
"รับตัวข้านี้...กลับสู่เคหา"
ลูกฉันป่วย...
สามีฉันก็จะตาย...
แม่...ฉันจะทำไงดี
เธอมีชุดดำแล้วนี่
- โกเมซ - เฟสเตอร์
เฟสเตอร์อยู่ไหน
อยู่นี่ยอดรัก
ฉันพยายามเป็นสิ่งที่เป็นไม่ได้
อยู่กับความอัปยศ...อยู่ชานเมือง
แต่นายเป็นของเล่นของเด็บบี้
เป็นมิสเตอร์เด็บบี้
ฉันเป็นอดัมส์
เฟสเตอร์
ลุงเฟสเตอร์
หลานรัก
พ่อแม่ส่งเราไปค่าย
เขาให้เราร้องเพลง
ครอบครัวแสนดีของฉัน
คิดถึงเหลือเกิน
ในที่สุดก็พร้อมหน้ากันอีก
3 รุ่น...เหนือพื้นดิน
ฉันไม่อยากทำร้ายใคร
ฉันไม่สนุกกับการทำร้ายคน
ไม่ชอบปืน...ระเบิด...เก้าอี้ไฟฟ้า
แต่บางทีก็ไม่มีใครฟัง
ฉันเลยต้องจูงใจ
ด้วยสไลด์
พ่อแม่ฉัน...ชารอนกับเดฟ
ใจดี...อย่างน้อยเคยใจดี
ฉันอยากได้แค่ตุ๊กตาบาร์บี้
ในชุดบัลเล่ต์สีชมพู
ในวันเกิด.. 10 ขวบ...
รู้มั้ยเขาให้อะไร
- บาร์บี้ชาวเกาะ - แย่จัง
เสียเส้นหมด
นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ
ฉันเป็นดาราบัลเล่ต์ที่เก่งกาจ
พวกเขาเลยต้องตาย
สามีฉันคนแรก...ศัลยแพทย์
ทั้งวันมีแต่เปลี่ยนหัวใจ
แล้วเธอล่ะ
"โทษนะเด็บ...สังฆราชประชวร"
ขวาน...เหมือนฉันเลย
สามีคนที่ 2...วุฒิสมาชิก
เขารักชาติ...รักประชาชน
แล้วเด็บบี้ล่ะ
"เสียใจ...ปีนี้ไม่ซื้อรถเบนซ์"
"เราต้องเป็นแบบอย่าง"
ก็ได้...งั้นปิดบัญชี
คนล่าสุด...เฟสเตอร์ผู้ล่วงลับ
- คนโง่ - ศพเดินได้...
กับครอบครัวแสนดีของเขา
พวกคุณยอมรับฉันเป็นสะใภ้
แต่มีใครรักฉันจริงๆ มั้ย
ยกมือซิ
ฉันเลยต้องฆ่า...ต้องทำ
ฉันฆ่าผู้บริสุทธิ์ คนแล้วคนเล่า
ฉันไม่ใช่คนรึไง
ไม่รู้จักเจ็บปวด...หรือช้อบปิ้งรึ
ไม่ควรได้รับความรัก...
หรือเครื่องเพชรรึ
- ลาก่อนที่รัก - จำลาอาลัย
ปล่อยเขา...เอาผมกับเงินไปเลย
ผมสมควรตาย
เสียใจ
ลาก่อนทุกคน
ขอให้ฉันโชคดีซิ
โชคดีนะ
"บางเวลาต่อมา"
งานวันเกิด...ดีจัง
ดูซิ ลุงพลาดอะไรดีๆ ไปเยอะ
มัวบ้าอะไรก็ไม่รู้
บ้ากาม
ลุงเฟสเตอร์...คิดถึงเด็บบี้มั้ย
นิดหน่อย...ตอนดึกๆ
เธอมักจะหันมาพูดกับลุงว่า...
"เฟสเตอร์...กลับไปนอนห้องคุณไป๊"
เรามาช้ารึเปล่า
ไม่หรอก...เพิ่งจะเริ่ม
ไม่ว่านะ...เราพาแขกมาอีกคน
พี่เลี้ยงใหม่ของเรา...ดีแมนเธีย
ดีแมนเธีย...ชื่อนี้รัญจวนจิต
แปลว่า "วิปลาส"
เฟสเตอร์...แปลว่า "ใกล้เน่า"
ดื่มฉลอง...
ให้ความลี้ลับอันรุ่งโรจน์ของชีวิต
ให้สายสัมพันธ์ของครอบครัว
แด่ความครึกครื้น...ฆาตกรรม...
แด่ผองเพื่อนเก่า...
และมิตรใหม่...
แด่วัยดรุณ...
- ฉันเป็นไงมั่ง - รกลูกตา
- เพื่ออารมณ์รัก - วิมานฉิมพลี
- แด่ความรวดร้าว - คืนนี้
หลีกทางให้เจ้าของวันเกิด
ธิงจะให้เกียรติเรามั้ย
ครอบครัวเธอ น่าสนใจนะ
พ่อแม่เธอ ผูกพันกันมาก
เวนส์เดย์...คิดมั้ยซักวันหนึ่ง...
เธอจะแต่งงานแล้วมีลูก
ไม่
ถ้ามีคนที่รัก และบูชาเธอล่ะ
คนที่ยอมเป็นทาส...ทำทุกอย่าง
เธอจะว่าไง
ฉันก็สมเพชเขา
"เด็บบี้ เจลลินสกี้ อดัมส์"
"ภรรยา...และหญิงบ้า"
เด็บบี้ที่น่าสงสาร...เธอป่วย
ไม่ใช่...
เธอห่วยต่างหาก
หมายความว่ายังไง
ถ้าฉันจะฆ่าสามีซักคน...
ต้องไม่ให้ใครจับได้
ทำยังไง
ทำให้เขากลัวจนตาย
เธอไม่ทำอย่างนั้นแน่
พวกเราเสียใจ...เด็บบี้
ขอให้ไปสู่สุขคติ...
[THAI]