Θλίψη, σε καλωσορίζουμε. Ας νιώσουμε μαζί σου τον πόνο.
Ας χαρούμε την απόγνωση κι ας τιμήσουμε τον τυχερό νεκρό.
Πολυαγαπημένε...
Καλός αγώνας, γέρο.
-Γκόμεζ. -Καλή μου;
Έξοχα νέα. Θα γεννήσω.
Τώρα αμέσως.
-Πόσο συχνές είναι οι συσπάσεις; -Κάθε 15 δευτερόλεπτα.
Πονάς ανυπόφορα; Πάνω από τις ανθρώπινες δυνάμεις;
-Είναι βασανιστήριο, αγάπη μου; -Ναι.
Και τότε η μαμά φίλησε τον μπαμπά κι οι άγγελοι το είπαν στον πελαργό.
Κι ο πελαργός ήρθε πετώντας από τον ουρανό κι άφησε ένα διαμάντι...
κάτω από ένα λαχανόφυλλο.
Και το διαμάντι έγινε μωρό.
Κι οι δικοί μας γονείς θα κάνουν μωρό.
Έκαναν σεξ.
Σπρώξτε, κ. Άνταμς!
-Λαβίδα! -Λαβίδα!
Λαβίδα!
-Επιθυμείτε αναισθησία; -Όχι, αλλά ίσως θέλουν τα παιδιά.
-Καλή μου. -Αγάπη μου.
-Το μωρό, κ. Άνταμς! -Με συγχωρείς.
-Είναι αγόρι. -Κορίτσι.
-Γκόμεζ! -Τι νέα;
-Τι είναι; -Είναι Άνταμς!
Σου έχω ετοιμάσει μία έκπληξη, αγάπη μου. Ελπίζω να σ' αρέσει.
Γκόμεζ! Είναι σκοτεινό, καταθλιπτικό, ερημωμένο.
-Ιδανικό για νήπια. -Είναι όνειρο.
Έλα, καλή μου.
Η κούνια των Άνταμς.
Καλώς ήλθες στο σπίτι μας, γιε μου.
-Δεν είναι αλήθεια. -Είναι. Όλοι το ξέρουν.
Όταν γεννιέται ένα μωρό, ένα από τα άλλα παιδιά πρέπει να πεθάνει.
-Αλήθεια; -Είναι παράδοση.
Ένας από τους δυο μας πρέπει να φύγει.
-Ποιος; -Τι να το κάνουν το δεύτερο αγόρι;
-Έχει τα μάτια του πατέρα μου. -Γκόμεζ, βγάλ' τα απ' το στόμα του.
Ένα μωρό στο σπίτι. Καιρός ήταν.
Γεια σου, μικρούλη...
Το είδες αυτό;
Είναι πραγματικός σατανάς!
Το μωρό ζυγίζει δέκα κιλά κι η μπάλα κανονιού ζυγίζει είκοσι.
-Ποιο θα φτάσει πρώτο στο πεζοδρόμιο; -Είμαι ακόμη στα κλάσματα.
-Ποιο νομίζεις; -Η μπάλα κανονιού;
Πολύ καλά. Αλλά ποιο θα αναπηδήσει;
-Το μωρό; -Ένας τρόπος υπάρχει για να μάθουμε.
Έτοιμος;
Ένα, δύο, τρία!
-Τι περίφημη βραδιά. -Βροχή.
-Καλή μου! -Ωχ, όχι.
Γιατί μισείτε το μωρό, παιδιά;
-Θέλουμε μόνο να παίξουμε μαζί του. -Κυρίως με το κεφάλι του.
-Νομίζετε ότι το αγαπάμε περισσότερο; -Ναι.
-Κι ότι πρέπει κάποιος σας να πεθάνει; -Ναι.
Δεν είναι αλήθεια αυτό.
Όχι πια.
Απλή αδελφική αντιζηλία.
Γκόμεζ, θυμάσαι πώς ήμασταν;
-Σε μισούσα! -Σε σιχαινόμουν.
Τον έπνιξα μέχρι αναισθησίας και χρειάστηκε αναπνευστική μηχανή.
Τον κρέμασα σ' ένα δέντρο και του έβγαλα τέσσερα γερά δόντια.
Άνοιξα το κρανίο του ενώ κοιμόταν και του αφαίρεσα τον εγκέφαλο.
Αλήθεια;
Αδελφέ μου!
Παιδιά, βλέπετε;
ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΑΝΤΡΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΕΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΦΕΥΓΟΥΝ
Θάνατος. Θάνατος στους εχθρούς της Δημοκρατίας.
Αποδόθηκε δικαιοσύνη!
Φέρε μπροστά τον δαίμονα.
Πρόδωσες τον λαό της Γαλλίας. Είσαι ο διάβολος προσωποποιημένος.
-Τι δηλώνεις; -Ένοχη.
Ομολόγησε την ενοχή της. Η ποινή είναι θάνατος.
Δήμιε, βάλ' τη στη λαιμητόμο.
Ένα, δύο...
-Παιδιά, τι κάνετε εκεί; -Παίζουμε!
Τρία!
Συμφορά για τη Δημοκρατία.
Μα τι όμορφη...
Μεσάνυχτα, στο φεγγαρόφως, περικυκλωμένη από θάνατο.
Πέρασε τόσος καιρός.
-Κάν' το. -Κράτησέ το ακίνητο!
Αστόχησες!
-Εδώ, πιάσε. -Δεν τον θέλω.
Ένα σπίτι, τρία παιδιά. Τόσα πολλά παράθυρα.
Για σένα ανησυχώ. Το άγχος, όλοι αυτοί οι καβγάδες.
Είμαι καλά. Όπως κάθε μοντέρνα γυναίκα, προσπαθώ να τα έχω όλα.
Έναν τρυφερό σύζυγο. Μια οικογένεια.
Θα ήθελα μόνο να είχα πιο πολύ χρόνο για την αναζήτηση σκοτεινών δυνάμεων...
για να συμμετέχω στη σατανική τους σταυροφορία. Αυτό είναι όλο.
Μπορείς. Θα το κάνεις. Κι έτσι πρέπει να γίνει.
Αλλά πώς;
Παιδιά. Ως η νέα σας νταντά...
ξέρω ότι μας απασχολεί όλους το περιβάλλον.
Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για το πώς προλαμβάνουμε τις πυρκαγιές.
Τις προλαμβάνουμε;
Εντάξει, παιδιά, δεν πάει άλλο.
Απαντήστε σε μια απλή ερώτηση. Πού είναι το μωρό;
Ποιο μέρος του;
Γεια σας, παιδάκια. Είμαι η Πόλι, η μαριονέτα. Τι θα κάνουμε σήμερα;
Ξέρω, ας καθαρίσουμε όλοι τα δωμάτιά μας!
Γεια σου, Πόλι. Θα καθαρίσω το δωμάτιό μου...
αν μου δώσεις την αθάνατη ψυχή σου.
Γεια! Το σπίτι των Άνταμς; Τι παλιό!
Και μεγάλο...
Λερτς.
Γεια, είμαι η Ντέμπι Τζελίνσκι από το πρακτορείο.
Το πρακτορείο; Μα είπαν ότι δεν υπήρχε άλλη διαθέσιμη.
-Μας πρότειναν ένα ντόμπερμαν. -Έκπληξη! Ήμουν εκτός πόλης.
-Είστε η μαμά; -Είμαι η κ. Άνταμς.
Ωραίο φόρεμα. Τόσο σφιχτό!
Ευχαριστώ.
Γκόμεζ, πιστεύω ότι έχουμε νέα νταντά.
-Η δις Τζελίνσκι. -Ντεμπ.
-Γοητεία που σκοτώνει. -Με αθώωσαν!
Να σας δείξω τις συστατικές μου για να ξέρετε ότι δεν είμαι μανιακή δολοφόνος.
-Και βέβαια δεν είσαι. -Αφού είσαι πολύ νέα.
Καλώς ήλθες. Υπάρχει ένα καμπαναριό, ένα έλος κι ένα μπουντρούμι από κάτω.
-Καλωδιακή; -Φυσικά.
Ντέμπι!
-Αυτό είναι το πλασματάκι; -Όχι!
-Αυτό είναι το μωρό μας. -Είναι αξιολάτρευτο, τέλειο.
-Πώς το λένε; -Προβληματιστήκαμε.
-Σκεφτήκαμε όλα τα συνήθη ονόματα. -Λούσιφερ.
-Μπενίτο. -Μάο.
Αλλά μετά λογικευτήκαμε. Διαλέξαμε κάτι απλό.
Κάτι με το οποίο ένα παιδί δεν θα ζοριζόταν.
Πούμπερτ.
Πούμπερτ...
Μ' αρέσει, είναι σιχαμερό.
-Μπορώ; -Καίγεται εύκολα το φόρεμά σου;
Έχεις κάνει εμβόλια; Για ιλαρά, μαγουλάδες, λύσσα;
Πώς μ' αρέσουν τα μωράκια!
Θέλω να τ' αρπάξω και να τα σφίξω μέχρι να τους κοπεί η ανάσα.
Γεια σου, Πούμπερτ. Σ' αγαπώ.
Από εδώ η δις Τζελίνσκι, η νέα σας νταντά.
-Τι λέμε; -Να φοβάσαι, να φοβάσαι πολύ.
Τι κρίμα! Μένετε όλοι φυλακισμένοι στο σπίτι με το νέο μωρό.
-Δεν είναι εύκολο, ε; -Όχι.
Είμαι σίγουρη ότι μερικές φορές θα θέλατε να είστε μόνο οι δυο σας.
Ή και λιγότεροι.
Μην ανησυχείτε.
Όλα θα πάνε καλά.
Αξιολάτρευτα!
Πράγμα, σταμάτα.
Του αρέσεις!
Είμαι καλή με τα χέρια μου.
Τι θαυμάσια οικογένεια!
Ωστόσο, υπάρχει κάποιος που δεν έχω γνωρίσει ακόμη.
Γεια σας, κύριε.
-Ο ανιψιός σας; -Αδελφός.
-Όχι! -Φέστερ, βγες έξω.
Είναι πολύ ντροπαλός. Φέστερ, από εδώ η δις Τζελίνσκι, η νέα μας νταντά.
Γεια σου, Φέστερ.
Άντρες σαν τους Άνταμς είναι δυσεύρετοι.
Τους βρίσκεις σε μέρη με υγρασία.
Δεν μπορώ να περιμένω. Θ' αρχίσω αύριο κιόλας.
Γιατί όχι απόψε;
-Καληνύχτα, Ντέμπι. -Καληνύχτα.
Αν χρειαστείς κάτι, ούρλιαξε.
-Προσλάβαμε τη δίδα Τζελίνσκι, λοιπόν. -Είναι φοβερή.
Είναι τέλεια!
Φέστερ, είμαι τόσο τυχερός.
Ελπίζω ότι μια μέρα θα έχεις τη χαρά να έχεις παιδιά...
και να πληρώνεις κάποιον για να τα μεγαλώνει.
-Πρώτα, όμως, πρέπει να παντρευτώ. -Μα είσαι μικρός ακόμη.
Έχεις καιρό μπροστά σου.
Θα γνωρίσεις κάποια πολύ ξεχωριστή.
-Κάποια που δεν θα σε μηνύσει. -Θα μου άρεσε αυτό!
Μασκαρά!
Κι αυτό τι είναι;
Η μαμά!
ΤΑ ΠΙΟ ΑΗΔΙΑΣΤΙΚΑ ΑΛΥΤΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
Απόψε στην εκπομπή "Τα πιο αηδιαστικά άλυτα εγκλήματα της Αμερικής"...
ερευνούμε την περίπτωση των Ούρσουλα, Κάρμεν και Ναντίν.
Τρεις πολύ διαφορετικές γυναίκες με ένα κοινό...
τον φόνο!
Είναι όλες η ίδια γυναίκα, η Μαύρη Χήρα.
Ζευγαρώνει και σκοτώνει.
Βρίσκει μοναχικούς, πλούσιους εργένηδες...
κερδίζει την εμπιστοσύνη και την αγάπη τους...
και τους παντρεύεται.
Μετά, τη νύχτα του γάμου, τους σκοτώνει.
Οι θάνατοι δείχνουν τυχαίοι. Μετά εξαφανίζεται με τα λεφτά στο χέρι.
Μα τα λεφτά τελειώνουν γρήγορα και σύντομα η Μαύρη Χήρα ξαναπεινάει.
Πεινάει για μετρητά κι αγάπη.
Είναι άσος στις μεταμφιέσεις. Χρόνια τώρα την καταδιώκουν οι Αρχές.
Ποια είναι και ποια αθώα πόζα θα πάρει την επόμενη φορά;
Το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι "Εργένηδες, φυλαχθείτε".
Θα είμαστε έξω σχεδόν όλο το πρωί.
Ορίστε όλα τα σημαντικά τηλέφωνα: αστυνομία, πυροσβεστική, νεκροτομείο.
Φέστερ, έλα!
Αντίο, Φέστερ.
Πες αντίο στην Ντέμπι.
Καλή διασκέδαση!
Φέστερ Άνταμς. Μπα, μπα...
Μετοχές και γραμμάτια. Τίτλοι ιδιοκτησίας.
Ράβδοι χρυσού.
Κρατικά ομόλογα, συνταξιοδοτικός λογαριασμός...
Τι παράξενο παλιό σπίτι.
Με τόσα ρεύματα. Δεν είναι αυτό μέρος για παιδιά.
Με τίποτα.
Μην κουνιέσαι, παλιόπαιδο!
Δεν είναι παλιόπαιδο.
Φυσικά και δεν είναι. Είναι ένα αξιολάτρευτο μωράκι.
-Ναι, τρίψ' το μας στη μούρη. -Ετοιμαζόμαστε για περίπατο.
-Θα ήθελες να έρθεις; -Είσαι στ' αλήθεια νταντά;
-Τι ερώτηση! -Γιατί ήρθες εδώ;
Για να σας φροντίσω.
Όλους σας.
Κυρίως τον θείο μου;
Δεν θα έπρεπε να σας το πω. Ορκίστηκα να το κρατήσω μυστικό.
Τα αγγελούδια μου.
Αλλά θέλουν να πάνε. Γι' αυτό μιλούσαν όλο το πρωί.
Φοβούνται να σας το ζητήσουν.
Φοβούνται πως θα νομίζετε ότι δεν σας αγαπάνε.
-Τα καημένα. Είναι περίεργη επιθυμία. -Τρομακτική.
Το θέλουν πολύ.
Σκέφτηκα ότι θα θέλατε να το ξέρετε, ως στοργικοί γονείς.
-Τι θα κάνουμε; -Πώς μπορούμε να αρνηθούμε;
Μην τους το αναφέρετε καν. Απλώς κάντε το!
Είμαι σίγουρη ότι θα αρνηθούν τα πάντα, αλλά θέλουν να πάνε.
Τα γλυκά μου...
-Καλοκαιρινή κατασκήνωση! -Καλοκαιρινή κατασκήνωση!
ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΤΣΙΠΕΟΥΑ
"Κατασκήνωση Τσιπέουα". Τι ωραία.
-Τι σημαίνει "τσιπέουα"; -Είναι αρχαία ινδιάνικη λέξη.
Σημαίνει "ορφανός".
Φρέσκος αέρας. Η μυρωδιά των δέντρων.
Γουένσντεϊ, δες τα άλλα παιδιά.
Με τις φακίδες τους, τα ματάκια τους, τον ενθουσιασμό και τα χαμόγελά τους.
Βοήθησέ τα.
Γεια, είμαι η Αμάντα Μπάκμαν. Γιατί είσαι ντυμένη έτσι;
-Πώς δηλαδή; -Σαν να πηγαίνεις σε κηδεία.
-Σαν να πέθανε κάποιος. -Θα γίνει κι αυτό.
Γεια. Ντον Μπάκμαν. Δεν είναι το κάτι άλλο αυτό το μέρος;
Πολύ εκλεκτικό. Πρέπει να είναι χαρισματικό ένα παιδί για να έρθει εδώ.
Η Αμάντα πήδηξε ήδη δύο τάξεις. Το αγόρι σας;
Είναι υπό επιτήρηση.
Μας αρέσει η Τσιπέουα. Η Αμάντα ανυπομονούσε, όλο γι' αυτό μιλούσε.
Πήρε ολόκληρη νέα γκαρνταρόμπα. Κι αυτή η μικρή κυρία;
Η Γουένσντεϊ, όπως κάθε συνομήλική της...
έχει ένα μόνο πράγμα στον νου της.
-Τ' αγόρια; -Την ανθρωποκτονία.
Προσοχή! Ακούστε όλοι!
-Είμαι ο Γκάρι Γκρέιντζερ. -Κι εγώ η Μπέκι Μάρτιν-Γκρέιντζερ!
Είμαστε οι ιδιοκτήτες της Κατασκήνωσης Τσιπέουα.
Είναι οι καλύτερες εγκαταστάσεις για μικρούς προνομιούχους.
Είμαστε όλοι εδώ για να μάθουμε, να ωριμάσουμε και να διασκεδάσουμε!
Αυτά έχει κανείς όταν είναι προνομιούχος!
-Μαμά, δεν μ' αρέσει εδώ. -Σταμάτα. Είσαι γεμάτος βρομιές.
-Άσ' τον ήσυχο. -Δεν μπορώ ν' ανασάνω.
-Πάψε. Στάσου όρθιος και χαμογέλα. -Γι' αυτό είναι πάντα άρρωστος.
-Μην αρχίζεις τα ίδια. -Εσύ τον έκανες έτσι.
Δεν έχει καμία αλλεργία.
Εσύ φταις για όλα.
-Μπορείς να αναπνεύσεις; -Ίσια την πλάτη.
"Όλοι στον χορό γύρισαν και θαύμασαν τη Σταχτοπούτα.
'Ποια είναι αυτή η όμορφη γυναίκα;' ρώτησαν όλοι.
Την παρουσία της πρόσεξε ακόμη κι ο πρίγκιπας.
'Ποια είσαι;', ρώτησε τη Σταχτοπούτα.
'Λέγομαι Σταχτοπούτα', είπε στον πρίγκιπα.
'Μπορείτε να μου πείτε ποιος είναι αυτός δίπλα στο μπολ με το παντς;
Αυτός ο συναρπαστικός άντρας.
Αυτός ο περίεργα αισθησιακός άντρας.
Αυτός ο άντρας που με κάνει να τρέμω.
Αυτός ο φαλακρός άντρας."
-Με αναστατώνει! -Ποιος;
Η Ντέμπι!
Ακόμη κι ο ήχος του ονόματός της. "Ντέμπι"... Δεν είναι όμορφο;
Μου φέρνει στον νου βινύλιο, χημικά...
Συμβαίνει στ' αλήθεια επιτέλους, Φέστερ;
Δεν ξέρω, νομίζω.
Όλα αυτά τα χρόνια έβλεπα εσένα και τη Μορτίσια...
μέσα από παράθυρα, χαραμάδες, κλειδαρότρυπες.
Χαιρόμουν τόσο πολύ για εσάς, αλλά και ζήλευα.
Ονειρευόμουν ότι μια μέρα θα υπήρχε κάποια και για μένα.
-Υπάρχει το Πράγμα. -Το ξέρω, το ξέρω.
Μα θέλω περισσότερα. Πόδια, αγκώνες, ένα κεφάλι.
Δύο πόδια;
Να της ζητήσω να βγούμε για φαγητό;
Κι αν πει "όχι"; Κι αν πει "ναι";
Γκόμεζ, αν της το ζητήσω, θα έρθεις κι εσύ με τη Μορτίσια;
Φυσικά.
Ναυαγοσωστική! Ξέρω ότι είστε όλοι κορυφαίοι κολυμβητές...
μα τώρα θα δείξουμε τι ξέρουμε, ώστε να πάρουμε τα διπλώματά μας.
Ας ξεκινήσουμε με το πρώτο ζευγάρι ναυαγοσωστών.
Αμάντα, Γουένσντεϊ;
-Τι μαγιό είναι αυτό; -Τι προγναθισμός είναι αυτός;
Η μία θα κάνει το θύμα κι η άλλη τη ναυαγοσώστρια.
-Εγώ θα είμαι το θύμα. -Σε όλη σου τη ζωή.
-Θα γίνω ηθοποιός! -Μπράβο!
Αμάντα, βούτα, κολύμπα λίγο και κάνε ότι πνίγεσαι.
Βοήθεια, βοήθεια! Πνίγομαι!
Βοήθεια, πεθαίνω!
Δεν ξέρω κολύμπι.
Είναι το αγαπημένο μας μπιστρό. Ερχόμαστε εδώ χρόνια τώρα.
-Φυσικά, έχει ανακαινισθεί. -Είναι υπέροχο.
Δεν είναι, Φέστερ;
Φέστερ;
Το να μοιράζεσαι μισοφαγωμένο ψωμί είναι παλιά γαλλική συνήθεια.
Ο Φέστερ είναι πραγματικός Ευρωπαίος. Έζησε χρόνια στο εξωτερικό.
-Μιλά άπταιστα 12 γλώσσες. -Φαίνεται.
Όταν τον πρωτοείδα, νόμιζα ότι ήταν από την Ευρώπη.
-Ναι; -Αλήθεια.
Μα αφού έκανα μπάνιο.
Ο Φέστερ είναι θαυμάσιος άντρας, αλλά είναι τρομερά ντροπαλός.
Δεν μπορώ να καταλάβω, του αρέσω καθόλου;
Φυσικά. Αφού έκανε εμετό.
Όντως. Πάντα το παθαίνει όταν του αρέσει κάποια;
Όχι. Μόνο μ' εσένα.
-Την ενόχλησε λες; -Όχι, φυσικά. Σε λατρεύει.
Τα κάνω θάλασσα!
Γκόμεζ, πώς τα καταφέρνεις;
Πώς μπορώ να γίνω σαν εσένα; Πώς μπορώ να γίνω ευχάριστος;
Φλέρταρέ την, θαύμασέ την.
Κάν' τη να νιώσει ότι είναι το πιο θεϊκό πλάσμα στη γη.
Ναι. Αυτό είναι;
Γυρίσαμε. Πουδράραμε τη μύτη μας.
Η τελειότητα επιτεύχθηκε.
Είμαστε οι πιο τυχεροί αδελφοί στη γη. Δεν μας αξίζει τόσο μεγαλείο.
Δεν μας αξίζει τόση λάμψη.
Σωστά. Έπρεπε να είχαμε άσχημες κοπέλες.
Και τότε το φάντασμα είπε, "Θα σας στοιχειώσω για πάντα!"
Γουένσντεϊ, πρέπει να συνεχίσεις εσύ την ιστορία.
-Χαζό. -Καλά, αν δεν μπορείς...
Και την επόμενη νύχτα το φάντασμα επέστρεψε στη στοιχειωμένη καλύβα.
Κι είπε στους κατασκηνωτές...
"Αφού κανείς σας δεν με πιστεύει...
πρέπει να αποδείξω τη δύναμή μου".
Και το επόμενο πρωί, όταν ξύπνησαν οι κατασκηνωτές...
όλες οι μύτες είχαν φυτρώσει ανάποδα.
Φέστερ, πόσο θα με μισείς.
Τι;
Είσαι ένας ανέμελος κοσμοπολίτης.
-Πόσο βαρετή θα σου είμαι. -Ποτέ!
Φέστερ, πριν προχωρήσουμε, θα σου εξομολογηθώ κάτι.
Πρέπει κάτι να σου πω.
Είμαι παρθένα.
-Ναι; -Ναι.
Τι είναι αυτό;
Είναι κάποια που δεν έχει δοκιμάσει τον σωματικό έρωτα.
Εννοείς με κάποιο άλλο άτομο;
Τότε, Ντέμπι, πρέπει κι εγώ να εξομολογηθώ κάτι.
Κι εγώ το ίδιο.
-Εσύ; Αλήθεια; -Ναι.
Με την εμφάνισή σου, τη γοητεία σου...
-Οι γυναίκες θα σε ακολουθούν παντού. -Οι σεκιούριτι στα μαγαζιά μόνο!
Φέστερ, πάντα ονειρευόμουν να συναντήσω κάποιον ανέγγιχτο.
Κάποιον αγνό, όπως εσύ.
Θα τον συναντήσεις.
Κι ονειρευόμουν ότι, αφού τον συναντούσα...
θα περιμέναμε μέχρι τη νύχτα του γάμου...
για να δοθεί ο ένας στον άλλο, για να κάνουμε την ύστατη θυσία.
Θυσία κατσίκας;
Μέχρι τώρα νόμιζα ότι ήταν αδύνατο, αλλά, Φέστερ Άνταμς, σ' αγαπώ!
Ναι;
Πες τη σκληρή αλήθεια. Πρέπει να ξέρω πώς νιώθεις για μένα.
Σ' αγαπώ. Σε λατρεύω. Θα έκανα τα πάντα για σένα.
-Θα πλήρωνα. -Φέστερ!
Ντέμπι!
-Κοίταξέ τον. -Τόσο γαλήνιος.
Καθώς έβλεπα τον Φέστερ και την Ντέμπι απόψε...
χτύπησα ξύλο. Ήλπιζα.
-Εγώ προσευχήθηκα. -Μακάρι να ερωτευθούν.
-Να γνωρίσουν την ευτυχία. -Να υιοθετήσουν.
Γκόμεζ! Μορτίσια!
Σπουδαία νέα! Κάτι απίθανο, θαύμα!
-Το εξάνθημα; -Έφυγε;
Αρραβωνιάστηκα!
-Αυτό το δαχτυλίδι... -Ήταν της μητέρας. Θάφτηκε μ' αυτό.
Ταχυδρομείο! Άνταμς.
Μπάρκλι, Κάσλμαν, Κάλογουεϊ, Ντέξτερ, Ντόνμαν, Έντουαρντς...
Έβανς, Φίνλι, Φίσερ, Φράμινγκαμ.
-Όχι! -Τι είναι;
-Είναι τρομερό. -Άσχημα νέα;
Το χειρότερο πράγμα που έχει συμβεί ποτέ.
-Ο θείος Φέστερ παντρεύεται. -Σπουδαία νέα!
-Ποια; -Την νταντά.
Πλάκα κάνεις; Εγώ θα αυτοκτονούσα. Το υπηρετικό προσωπικό;
Σίγουρα είναι μία πολύ καλή κυρία.
Είναι απαίσιο, νομίζω!
Όλη η οικογένειά τους είναι σαν ένα παράξενο ιατρικό πείραμα.
Είναι σαν μέλη τσίρκου.
-Τι είπες; -Κατασκηνωτές! Ομαδική αγκαλιά.
Γουένσντεϊ.
Πάγκσλι.
-Θα σας κάνει κακό μια αγκαλιά; -Δεν αγκαλιάζουμε.
Ντρέπονται.
-Δεν είμαστε ντροπαλοί. -Είμαστε μολυσματικοί.
Διακρίνω κάποια προστριβή εδώ. Κάτι που δεν είναι πολύ Τσιπέουα.
Κανένα πρόβλημα. Χρειάζονται μόνο καλούς φίλους, διασκέδαση...
και λίγο χρόνο στην παράγκα Αρμονία.
ΦΤΙΑΞΕ ΜΟΥ ΤΗ ΜΕΡΑ
Για πόσο πρέπει να μείνουμε εδώ;
Μέχρι να λυγίσουμε.
Καλή διασκέδαση.
-Γιατί είσαι εδώ εσύ; -Δεν ήθελα να κάνω ιππασία.
-Αυτό είναι όλο; -Και δεν έκανα φωλιά για τα πουλιά.
-Γιατί όχι; -Ήθελα να διαβάσω.
Όχι όσο είμαι εγώ εδώ, γυαλάκια!
ΜΑΪΚΛ ΤΖΑΚΣΟΝ ΓΙΑΤΡΕΨΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
-Βιάσου! -Έρχομαι.
-Ποιος είναι εκεί; -Πρόσεχε. Τέτανος.
Να τοι. Τους είδα που βγήκαν στα κρυφά.
-Τι κάνετε; -Πρέπει να δούμε την οικογένειά μας.
Είναι σημαντικό.
Πιο σημαντικό από την καλοκαιρινή διασκέδαση και τους νέους φίλους;
Πιο σημαντικό από το να μοιράζεστε;
Τζόελ Γκλίκερ, με εκπλήσσεις.
Πρέπει να φύγω. Έχω αλλεργίες.
Είσαι αλλεργικός; Στη λιακάδα, στην τοξοβολία και τις χειροτεχνίες;
-Ναι. -Νομίζω ότι πρέπει να τιμωρηθούν.
Να τιμωρηθούν, να τιμωρηθούν.
Όχι! Δεν είμαστε εδώ για να τιμωρούμε.
Είμαστε εδώ για να εμπνέουμε.
Ξέρετε τι χρειάζονται οι φίλοι μας, οι νίντζα, από 'δώ;
Τι θα αλλάξει τελείως τις μίζερες και άσκοπες ζωές τους;
Τι;
Κουμπαγιά, Χριστέ μου, κουμπαγιά
Χριστέ μου, κουμπαγιά
-Ντέμπι, τους γνώρισες όλους; -Μορτίσια!
Μάργκαρετ.
-Από 'δώ η μέλλουσα νύφη. -Καλώς ήλθες στην οικογένειά μας.
Σήμαινε τόσα πολλά για μένα το ότι έγινα μέλος της οικογένειας Άνταμς.
Γνώρισες τον σύζυγό μου, τον Ξάδερφο Ιτ;
Τον Ξάδερφο Ιτ;
Είμαστε τόσο ευτυχισμένοι. Μετά τον ερχομό του Πούμπερτ...
ο Θεός έδωσε και σ' εμάς λίγη χαρά.
-Τι. -Δεν είπα τίποτα.
Όχι, αυτό είναι το χαϊδευτικό του μωρού. "Τι".
-Από τον μαιευτήρα. -Ένας μικρός θησαυρός.
Είχαμε προσφορές.
Τι παλικάρι είναι αυτό
Όλοι έχουν να το λένε
Είστε τα καλύτερα φιλαράκια που θα μπορούσε να έχει κανείς.
Τι πάρτι!
Και τώρα το κερασάκι στην τούρτα...
Την άμοιρη.
Ήταν ήδη μέσα όταν το έβαλες στον φούρνο;
Αυτά έχει η ζωή!
-Είσαι πράγματι αλλεργικός; -Σχεδόν στα πάντα.
-Δεν είναι αλήθεια. -Σε όλα, σου λέω.
Στα γαλακτοκομικά, στα μάλλινα, στο νερό βρύσης.
Ξέρεις τι θα γίνει αν η μαμά βάλει μαλακτικό στα ρούχα;
-Τι; -Θα πεθάνω.
-Πού είσαι; -Εδώ πέρα.
-Πού; -Δίπλα στον σκελετό.
Πήρα το μήνυμά σου μέσα στο παϊδάκι μου.
-Πρέπει να σε ρωτήσω κάτι. -Τι;
Πιστεύεις ότι υπάρχει σατανάς;
Γνώρισες τη μαμά μου;
Ο θείος μου, ο Φέστερ, θα παντρευτεί αυτή με την άσπρη στολή.
-Ακτινολόγος είναι; -Νταντά.
Πρέπει να πάω στον γάμο. Έχω πρόσκληση. Θες να έρθεις;
Δηλαδή, ραντεβού;
-Όχι. -Θα ήθελα.
Εγώ, ο Φέστερ Άνταμς...
δηλώνω την ατέλειωτη αγάπη μου.
Θα σε λατρεύω για πάντα.
Θα αφιερώσω κάθε στιγμή της ζωής μου...
στην ευτυχία σου.
Στο εξής, θα είμαι ο αιώνιος και ταπεινός σκλάβος σου.
Ωραία.
Παρομοίως.
Θα ζήσεις θαυμάσια μαζί του.
Ναι.
Έλα, αγάπη μου. Ας δούμε ποια θα είναι η επόμενη νύφη.
-Τώρα πρέπει να παντρευτείς. -Δεν είναι δεσμευτικό.
Παλιοθήλυκο!
Το μυστικό της επιτυχίας ενός μήνα του μέλιτος στη Χαβάη...
είναι η ρομαντική μουσική.
Παρήγγειλα αυτήν την κασέτα από το Time Life.
Έχει 5.000 από τις πιο ρομαντικές μελωδίες του κόσμου.
Είναι έκτακτη. Αυτό ποιο κομμάτι είναι;
Το νούμερο 438.
Λοιπόν, σ' αρέσει η ρομαντική μας ζωή μαζί;
Ναι, ως τώρα.
Μ' αρέσει να ζω ρομαντικά.
-Φέστερ, πόσο μ' αγαπάς; -Με όλη την ψυχή μου.
-Θα έκανες τα πάντα για μένα; -Τα πάντα!
-Θα πέθαινες για μένα; -Ναι!
Το υπόσχεσαι;
Κολοκυθίτσα;
Γλυκάκι;
Αγάπη μου, ξέρω ότι είσαι νευρική. Το ίδιο κι εγώ.
Δεν είμαι νευρική. Έχω αναστατωθεί.
Γι' αυτό που έγινε στο μπάνιο;
-Ήταν ατύχημα. -Το ξέρω.
-Καλά είμαι. -Το ξέρω.
Μην το ξανασκεφτείς.
Μη φοβάσαι. Είναι και για τους δυο μας κάτι νέο.
-Στ' αλήθεια δεν έχεις ξανακάνει σεξ; -Ποτέ.
Τότε πώς ξέρεις ότι δεν το κάνουμε τώρα;
Θα είμαστε σαν τον Γκόμεζ και τη Μορτίσια.
Ας κάνουμε ότι είμαστε στο σπίτι, στο δωμάτιό μου.
Η γιαγιά στο χολ, ο Λερτς δίπλα στην πόρτα.
-Θεέ μου. -Τι είναι; Τι θες;
Εσένα μόνο, γλυκέ μου.
Αλήθεια;
Φέστερ, είμαι έτοιμη.
-Ένα πράγμα μόνο... -Μου είπε ο Γκόμεζ. Όχι χάχανα.
-Και... -Κι όχι μαριονέτες.
-Και... -Τι;
Αφού κάνουμε έρωτα, δεν θα ξαναδείς την οικογένειά σου.
-Τι; -Διαφορετικά, δεν μπορώ να χαλαρώσω.
Δεν θα μπορούσα ποτέ να δοθώ ολοκληρωτικά.
Παρά μόνο αν δεν ξαναδώ την οικογένειά μου;
Αν τους φαντάζομαι στη ζωή μας...
δεν θα μπορέσω ποτέ να... ξέρεις.
-Ποτέ; -Δεν μ' αγαπάς;
-Φυσικά. -Δεν με θες;
Ναι.
Ποτέ;
Παιδαρά μου...
ΒΟΤΚΑ
Περίεργο που δεν είχαμε νέα από τον Φέστερ και την Ντέμπι.
Πέρασε σχεδόν μια εβδομάδα. Έτσι δεν είναι, φιλαράκο;
Κοίταξέ τον. Πέρασε τόσο ωραία στη δεξίωση.
Σπέσιαλ κοκτέιλ για μωρά!
-Άψογα, Αμάντα! -Ευχαριστώ.
Ο επόμενος!
"Αγαπητοί μου Γουένσντεϊ και Πάγκσλι.
Σας αγαπώ πολύ, αλλά δεν μπορώ να σας ξαναδώ".
Γκλίκερ, άντε!
Καλή προσπάθεια!
"Όταν μεγαλώσετε και νιώσετε μόνοι, θα καταλάβετε.
Με αγάπη, ο θείος Φέστερ".
Είναι νεκρός.
Άντε!
-Είναι αμερικανικός θαλασσαετός! -Δεν είναι υπό εξαφάνιση;
Τώρα ναι.
-Η κ. Άνταμς; -Μάλιστα.
-Η νεκροφόρα σας. Πού είναι το πτώμα; -Εκεί.
-Μα είναι ζωντανός. -Μη μου πεις!
-Φέστερ, αφού θα είμαστε μαζί για λίγο... -Για όλη μας τη ζωή, καλή μου!
-Τι; -Αγάπη μου.
-Μίλα κανονικά! -Κολοκυθίτσα.
Αν πρέπει να μας βλέπουν μαζί, πρέπει να γίνουν κάποιες αλλαγές.
Αλλαγές;
ΝΤΕΜΠΙ 1
Προσέξτε, είναι αντίκα.
Αυτά είναι όμορφα κομμάτια. Είναι από καταλόγους.
Φέστερ, έλα εδώ!
-Έχω φαγούρα. -Άσ' το μέχρι να φύγει το κάπαλο.
Κολοκυθίτσα, με αντιπροσωπεύουν τα ρούχα αυτά;
-Όχι. Γι' αυτό τα πήραμε. -Πού το θέλετε αυτό;
Στο μπουντουάρ του δεύτερου ορόφου. Προσεκτικά.
-Είμαι ο σύζυγός της. -Φέστερ!
-Δώσε μου ένα φιλί. -Δώσε μου 20 δολάρια.
Προσεκτικά! Είναι πολυέλαιος της εποχής της βασίλισσας Άννας.
"Η Χαβάη είναι θαυμάσια, μακάρι να ήσασταν εδώ...
και δεν μπορώ να σας ξαναδώ. Υ.Γ. Χαιρετίσματα από την Ντέμπι".
Δεν καταλαβαίνω. Κανένα σημείο ζωής εδώ και βδομάδες και τώρα αυτό!
Γλυκέ μου, έλα στο κρεβάτι. Δεν μπορεί να είναι σοβαρό.
Έκανα ή είπα τίποτα κακό; Γιατί με περιφρονεί ο αδελφός μου;
-Σε λατρεύει. -Θα έκανα τα πάντα γι' αυτόν.
Για χατίρι του, θα έβγαζα τα μάτια μου!
Αν μου το ζητούσε, θα σερνόμουν με την κοιλιά μου...
σε καυτά κάρβουνα και σπασμένα γυαλιά.
-Τι περιμένεις; -Τρελάθηκε ο Φέστερ;
Έχουν εισέλθει σε νέα φάση.
Είναι η δυσφορία μετά τον μήνα του μέλιτος. Πολύ σύνηθες.
-Θυμάσαι τον δικό μας μήνα του μέλιτος; -Εκείνη η περίφημη κρουαζιέρα.
-Χωρίς τηλεφωνήματα. -Χωρίς σκοτούρες.
Χωρίς επιζήσαντες.
Καλή μου.
Ώστε ακόμη με ποθείς μετά από όλα αυτά τα χρόνια;
-Δεν με βαρέθηκες; -Πάντα θα σε ποθώ!
Θα τους βρω.
Η γιορτή είναι μόλις σε δυο εβδομάδες. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό.
-Καθαρές καλύβες. -Πήλινες κατασκευές.
-Και κανό, κανό, κανό! -Και κανό, κανό, κανό!
Ας αρχίσουμε καλύτερα.
Κοιτάξτε, ήρθαν!
"Σχιζοφρενείς και δολοφόνοι κατά συρροή".
Μου λείπουν μόνο ο Τζακ ο Αντεροβγάλτης κι ο Ζόντιακ.
Δέστε, όμως. Η Μαύρη Χήρα.
Ίσως είναι η Ντέμπι.
Τουλάχιστον τρεις πλούσιοι σύζυγοι. Όλοι νεκροί.
-Ανταλλάζουμε; -Τι μου δίνεις;
Την Έιμι Φίσερ.
Κάθε χρόνο κλείνουμε το καλοκαίρι μας με μια ξεχωριστή παρουσίαση.
-Βιβλίο, μουσική και στίχοι του... -Γκάρι Γκρέιντζερ!
Φέτος θα ανεβάσουμε κάτι συναρπαστικό.
Τον προσωπικό μου φόρο τιμής στις πρώτες Ευχαριστίες.
Σκεφτήκαμε πολύ...
για το ποια θα είναι η κατάλληλη ηθοποιός...
για τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Σάρα Μίλερ...
της όμορφης κι ευγενούς κυρίας που ανήκε στους πρώτους αποίκους.
Και διαλέξαμε...
την Αμάντα Μπάκμαν!
Στον ρόλο των φίλων της...
η Λίλι, η Τζένιφερ, η Τίφανι, η Μίσι, η Μισέλ κι η Μελίσα.
Ωστόσο, δεν μπορούν να είναι όλοι αστέρες.
Ας μην ξεχάσουμε τους χαρωπούς μας Τσιπέουα...
ο Μορντεκάι, ο Γιανγκ, η Έστερ...
η Κονσουέλα, ο Ίργουιν, και...
ακόμη δεν έμαθα να το προφέρω.
Ο Τζαμίλ... Τζαμά...
-Τζαμάλ. -Έστω.
Ως αρχηγός τους, στον δευτερεύοντα, αλλά επιβλητικό ρόλο της Ποκαχόντας...
Μαντέψτε ποια σκεφτήκαμε!
Τη μελαχρινή μας παρία...
τη Γουένσντεϊ Άνταμς!
Θέλουμε να δούμε την Ντέμπι και τον Φέστερ.
Δις Ντέμπι!
Ντέμπρα!
Γκόμεζ, πού είμαστε;
Κάτι μου θυμίζει. Φυσικά, τις πύλες της κολάσεως.
-Καλώς ήλθατε στο σπίτι μου. -Μπορούμε να δούμε τον αδελφό μου;
Όχι, δεν θέλει να δει κανέναν σας. Ούτε αυτό.
-Γιατί όχι; -Γιατί είναι ερωτευμένος.
Είναι τυλιγμένος σε τούλι έκστασης.
-Και σας σιχαίνεται. -Μα γιατί;
Γιατί επιδεικνύατε τον μεγάλο έρωτά σας.
Τον κρατούσατε παιδί. Εγώ τον έκανα άντρα.
-Να τ' ακούσω απ' τα χείλη του. -Τα χείλη του είναι απασχολημένα.
-Θες να τους μιλήσεις; -Ντέμπι...
-Όχι. Φύγετε! -Δεν είναι ο αδελφός μου αυτός!
-Λυπάμαι. -Τον έκανες δούλο σου.
Τον μάγεψες με κάποιο παράξενο ερωτικό ξόρκι.
Το σέβομαι αυτό, αλλά μπορούμε να τον δούμε, σε παρακαλώ;
-Ούτε να το σκέφτεστε. -Το παρατράβηξες.
Παντρεύτηκες τον Φέστερ. Κατέστρεψες το πνεύμα του.
Μας τον πήρες. Όλα αυτά θα τα συγχωρούσα.
-Αλλά, Ντέμπι... -Τι;
Παστέλ χρώματα;
Έξω από το σπίτι μου! Δρόμο!
Αν ξαναεμφανιστείτε...
θα σας κλείσω μέσα για απόπειρα επίσκεψης.
-Σωστά, Φέστερ μου; -Σωστά!
"Άμπρα κατάμπρα, καζάνι και φωτιά!"
-Τι κάνει; -Κατάρα. Καλή σου μέρα.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΤΜΗΜΑ
Απαιτώ δικαιοσύνη! Κάποια παντρεύτηκε τον αδελφό μου.
-Όχι! -Τον πήγε στη Χαβάη.
Μη μου πείτε!
Μετακόμισαν σε μια έπαυλη, όπου κάνουν έρωτα διαρκώς!
-Δεν μ' αρέσουν αυτά. -Συλλάβετέ την αμέσως.
Ποια;
Την Ντέμπι, τη γυναίκα του αδερφού μου!
Την ξεμυαλίστρα του Γουακίκι.
Ποιος είσαι; Τι είσαι; Τι τραβάω;
Εκδώστε ένταλμα σύλληψης, κ. αστυνομικέ.
-Πιστεύω ότι έχουν... -Γκόμεζ, όχι!
-...μια Μπουίκ! -Φύγετε ήσυχα. Φύγετε τώρα.
Μη με κάνετε να φωνάξω το τσίρκο να σας μαζέψει.
Τρελάθηκε ο κόσμος;
Ο αδελφός μου, όμηρος του πάθους.
Ζητώ δικαιοσύνη... χωρίς ανταπόκριση!
Δεν θα υποκύψω, θα νικήσω, θα υψώσω το ανάστημα!
Λέγομαι Γκόμεζ Άνταμς κι έχω δει τον σατανά!
Έχω δει τη φρίκη!
Έχω δει τα ανόσια σκουλήκια...
που τρέφονται με τα σκοτάδια της ανθρώπινης ψυχής!
-Είναι σε κατασκήνωση τώρα. -Τα έχω δει όλα αυτά, κ. αστυνομικέ.
Αλλά, μέχρι σήμερα, δεν είχα δει...
εσένα!
Αρπάξτε τον, καταγράψτε τον, κανονίστε τον. Τώρα!
Ο επόμενος.
Θέλω να ανανεώσω το διαβατήριό μου. Φεύγω σύντομα στο εξωτερικό.
-Θα ταξιδέψετε μόνη; -Ναι. Θα είμαι χήρα.
Χαρούμενη μέρα της γαλοπούλας
Η πείνα φεύγει όταν τα παιδιά λένε
"Χαρούμενη μέρα της γαλοπούλας"
Χαρούμενη μέρα της γαλοπούλας Ας φάμε όπως οι Ινδιάνοι
Χαρούμενη μέρα της γαλοπούλας στη Βαστίλη
Αμάντα, είσαι τέλεια!
Είσαι η πιο όμορφη πρώτη άποικος που έχω δει.
Γκάρι, έλα να δεις!
-Τους πιάσαμε στο καρτοτηλέφωνο. -Παίρναμε το FBI.
-Ο θείος της έχει προβλήματα. -Κι αργήσατε στην πρόβα.
-Δεν θέλω να παίξω στο έργο. -Δεν θες να πραγματωθεί το όραμά μου;
Το έργο σου είναι παιδαριώδες κι σαχλό.
Δεν έχει δομή, ταυτότητα και αριστοτελική αρμονία.
Το πρόβλημα συμπεριφοράς σου αρχίζει να με κουράζει, μικρούλα.
Κατασκηνωτές! Έχω μια θαυμάσια ιδέα.
Η Γουένσντεϊ, ο Πάγκσλι κι ο νεαρός κ. Γκλίκερ...
δεν μπήκαν ακόμη στο πνεύμα της Τσιπέουα.
Το ίδιο και κάποιοι σύντροφοί τους.
-Δεν είναι κρίμα; -Ναι!
-Δεν το μισείτε αυτό; -Ναι!
-Δεν θα θέλατε να πεθάνουν; -Ναι!
Όχι. Αλλά ξέρετε τι θα τους κάνουμε;
Θα τους δώσουμε ένα παράδειγμα.
Θα δείξουμε ότι όσο περίεργος, χλωμός ή παχουλός κι αν είναι κάποιος...
μπορεί να περάσει όμορφα! Είτε τους αρέσει είτε όχι.
Τι θα κάνετε;
Αυτά είναι ό,τι πρέπει.
-"Μπάμπι". -"Lassie, Come Home".
"Η μικρή γοργόνα".
-Σταματήστε. -Είναι παιδί ακόμα.
Μην ανησυχείς. Θα αποδράσουμε.
Αλλά... είναι Ντίσνεϊ.
Λοιπόν, καλησπέρα.
-Θα θέλατε να πείτε κάτι; -Ναι.
Και τι μπορεί να είναι;
-Δεν είμαι χαρωπή. -Αυτό σίγουρα.
Θέλω, όμως, να γίνω.
Ναι;
Θέλω να χαμογελώ, να τραγουδώ, να χορεύω και να γίνω η Ποκαχόντας.
Αλήθεια το λες, αγαπούλα μου;
-Δεν είναι κουκλίτσα; -Με τρομάζει!
-Ναι. -Ναι.
Κάντε πίσω! Είναι πολύ άρρωστος!
Το μωρό μου!
"Οσφυϊκή κατάρα, σύφιλη και τρέμουλο...
τρισάθλιο τσάκισμα, κόκαλο κι άρμη!
Κόκαλο κι άρμη!"
Είναι πεισματάρικο. Στις γάτες πιάνει!
-Τι θα κάνουμε; -Είναι μάταιο;
-Να το. "Κυριευμένα νήπια". -Το έχουν κυριεύσει;
"Ενδείξεις: σοβαρές εξωτερικές κι εσωτερικές αλλαγές.
Τέτοιου είδους αλλαγές ενδέχεται να είναι μόνιμες".
Μόνιμες; Αυτά τα χρυσαφιά μπουκλάκια;
-Αυτά τα ροδαλά μαγουλάκια; -Αυτό το χαμόγελο;
"Είναι συνήθως αποτέλεσμα οικογενειακών προβλημάτων.
Αποχωρισμοί..."
-Αποχωρισμοί! Εννοείς... -Ο Φέστερ!
Αυτό το παιδί ξέρει ότι κάτι δεν πάει καλά εδώ.
Αν δεν επιστρέψει ο Φέστερ, το μωρό θα αποκτήσει λακκάκια.
-Όχι στο σπίτι αυτό! -Μπορεί να μείνει έτσι για πάντα.
Μπορεί να γίνει... δικηγόρος.
-Δεν μπορώ ν' ακούω άλλο! -Ορθοδοντικός.
Μαμά, σταμάτα!
Πρόεδρος.
Σε παρακαλώ! Σε ικετεύω, πάρε εμένα!
Κάθε καλοκαίρι γιορτάζουμε ένα σπουδαίο ιστορικό γεγονός.
Φέτος αναπαριστούμε τη σπουδαιότερη ίσως ιστορική ημέρα...
τις πρώτες Ευχαριστίες!
Η μέρα για "αραποσίτι", όπως λέμε αλλιώς το καλαμπόκι...
τρομερό δείπνο με γαλοπούλα και αδελφοσύνη.
Λευκό και σκούρο δέρμα, λοιπόν.
Εμπρός!
Φάτε μας Είναι η Μέρα των Ευχαριστιών
Φάτε μας Κάνουμε ωραίο μπουφέ
Χάσαμε, σηκώστε τον αγρότη ψηλά
Φάτε μας Γιατί είμαστε καλές και πεθαμένες
Λευκέ και κόκκινε άντρα Απ' την ανατολή, τον βορρά και τον νότο
Κόψε μας τα πόδια Και βάλε μας στο στόμα σου
-Φάτε με! -Σοτέ ή μπάρμπεκιου
Φάτε με!
Ήμασταν κατοικίδια Τώρα είμαστε φαγητό
Δεν θα είμαστε φρέσκιες για πολύ
Φάτε μας Πριν τελειώσει το τραγούδι
Ευχαριστώ. Ήταν μια φρικτή τραγωδία.
Πάω έξω για ένα λεπτάκι, άγγελέ μου.
Ξέχασα τη σαμπάνια.
Η επέτειος των τριών εβδομάδων μας. Θα πάω εγώ.
Όχι. Δουλεύεις πολύ σκληρά.
Θα βάλω το δώρο σου στο τραπέζι.
Μην κρυφοκοιτάξεις!
Σε παρακαλώ! Τι είναι;
-Είναι... σπάγκος; -Ποτέ δεν ξέρεις!
-Είναι σκυλάκι παιχνίδι; -Περίμενε και θα δεις.
-Είναι βόμβα; -Τι;
Ξέρω. Θα περιμένω ως τα γενέθλιά μου.
Φέστερ.
Να σε δω.
Έτσι θέλω να σε θυμάμαι.
-Τι εννοείς; -Πλούσιο! Θα σου λείψω;
Θα γυρίσεις, όμως, ε;
Φυσικά.
Χαίρομαι που καλέσαμε τους Τσιπέουα σ' αυτό το γιορτινό δείπνο.
Να θυμάστε ότι αυτοί οι άγριοι είναι φιλοξενούμενοί μας.
Ας μην εκπλαγούμε από τα περίεργα έθιμά τους.
Άλλωστε, δεν είχαν τα δικά μας πλεονεκτήματα...
όπως καλά σχολεία, βιβλιοθήκες γεμάτες βιβλία...
σαμπουάν.
Γεια. Είμαι η Ποκαχόντας, μία νεαρή Τσιπέουα.
-Μια Ινδιάνα. -Και λίγα λες.
Κι εγώ η Γοργή Αρκούδα, ο αρραβωνιαστικός της...
στο έργο.
Τόσα λεφτά πεταμένα, για να γίνει τελικά Ινδιάνος.
Φέραμε ένα ξεχωριστό δώρο για το γιορτινό τραπέζι.
Είμαι γαλοπούλα. Σκοτώστε με.
Τι ευγενικό δώρο!
Είστε εξίσου πολιτισμένοι μ' εμάς!
Με τη διαφορά ότι εμείς φοράμε παπούτσια κι έχουμε επίθετα.
Καλώς ήλθατε στο τραπέζι μας, νέοι, πρωτόγονοι φίλοι μας.
Ευχαριστούμε, Σάρα Μίλερ. Δεν έχω ξαναδεί πιο θαυμάσιο άτομο.
Τα μαλλιά σου έχουν το χρώμα του ήλιου και το δέρμα σου είναι σαν γάλα.
-Κι όλοι σ' αγαπούν. -Σταμάτα. Κάθισε.
-Περίμενε. -Τι;
Δεν μπορούμε να φάμε μαζί σας.
-Μπέκι, τι συμβαίνει; -Γουένσντεϊ!
Μας πήρατε τη γη που δικαιωματικά μας ανήκει.
Οι δικοί μου θα αναγκαστούν να ζουν σε καταυλισμούς.
Οι δικοί σου θα φορούν ζακέτες και θα πίνουν κοκτέιλ.
Εμείς θα πουλάμε τα βραχιόλια μας στους δρόμους.
Εσείς θα παίζετε γκολφ και θ' απολαμβάνετε ζεστούς μεζέδες.
Οι δικοί μου θα πονούν και θα υποβιβάζονται...
κι εσείς θα οδηγάτε με ταχύτητες.
Οι θεοί της φυλής μου μίλησαν.
"Μην εμπιστεύεστε τους αποίκους. Κυρίως τη Σάρα Μίλερ".
Γκάρι, αλλάζει τα λόγια.
Για όλους αυτούς τους λόγους, αποφάσισα να σε κομματιάσω.
Και να κάψω το χωριό.
-Παιδιά! -Καταστρέφετε το έργο μου!
-Δεν κάνει για ομαδικά παιχνίδια. -Είναι ξεχωριστός, αλλά χρειάζεται φίλους.
Φίλους σαν αυτούς;
Συγγνώμη...
ΒΕΝΖΙΝΗ
Κάνε κάτι!
-Μια στιγμή! Τι ώρα είναι; -Είναι 18:25.
Πρέπει να φύγω!
-Όχι! -Περίμενε!
Μη φύγετε. Είναι η επέτειός μου. Επιστρέφω αμέσως.
-Πολύ τυχερός ο άντρας σου. -Μην το λες αυτό!
Γεια μας.
Μα, κ. αστυνομικέ...
ο άντρας μου ήταν σ' αυτό το σπίτι.
Ευτυχισμένη επέτειο, Ντέμπι.
Βοήθεια! Βοήθεια!
Γλυκιά μου! Πήρες τη σαμπάνια;
Ακίνητος!
-Μεζεδάκι; -Προσπάθησα να φανεί ατύχημα.
Προσπάθησα να σου δώσω λίγη αξιοπρέπεια, μα όχι.
-Τι είπες; -Θέλω τα λεφτά σου κι εσένα νεκρό.
Μα δεν μ' αγαπάς;
"Όχι" είναι αυτό;
Αν σ' αγαπώ; Δες πώς είσαι! Ένας εφιάλτης.
Είσαι χαμένη υπόθεση. Εξέταση χρειάζεσαι, όχι γάμο.
Είσαι ένα μεγάλο, χαζό, παράξενο πράγμα.
Καμία γυναίκα στα καλά της δεν θα σ' αγαπούσε.
Πράγμα!
Θα σε βρω, κι εσένα και το χέρι σου!
-Έλα. -Όχι.
-Πρέπει να πάω πίσω για τους άλλους. -Είσαι πολύ γενναίος.
Και για να δω το μέρος να καίγεται. Πήγαινε να σώσεις τον θείο σου.
-Ίσως δεν σε ξαναδώ. -Το ξέρω.
Μας χωρίζουν πολλά.
Ο Γκάρι, η Ντέμπι, η πρώτη Γυμνασίου.
-Δεν θα σε ξεχάσω ποτέ. -Αλήθεια;
Είσαι τόσο παράξενη.
Θα έχουμε πάντα το σήμερα. Και την Τσιπέουα.
Κι αυτό.
-Τι είναι αυτό; -Τα σιδεράκια της Αμάντα.
-Καλή μου. -Αγάπη μου.
Εμπρός!
ΝΤΕΜΠΙ 2
Δρόμο!
Κάντε άκρη!
"Κοιτάξαμε. Τότε τον είδαμε να κάνει ένα βήμα στο χαλί.
Κοιτάξαμε και τον είδαμε.
Η γάτα στο καπέλο".
Σ' αρέσει;
Για σκέψου, ένα δικό μου παιδί...
"Ξέρω ότι έβρεξε κι ότι ο ήλιος δεν είναι λαμπερός...
αλλά μπορούμε να περάσουμε ωραία...
και να κάνουμε πλάκες".
Όχι!
Ζει.
Έλα! Ο Γκόμεζ!
Κάνε χαμηλή στροφή, γλυκό άρμα
Καθώς έρχεσαι να με πας στο σπίτι
Το μωρό μου είναι άρρωστο κι ο άντρας μου πεθαίνει.
Τι να κάνω, μαμά;
Μαύρο φόρεμα έχεις, πάντως.
Γκόμεζ!
-Φέστερ! -Φέστερ!
-Πού είναι ο Φέστερ; -Εδώ, αγάπη μου.
Εγώ είμαι, Γκόμεζ. Προσπάθησα να γίνω κάποιος που δεν ήμουν.
Ζω μέσα στην ντροπή. Και σε προάστιο!
Μα ανήκεις στην Ντέμπι. Είσαι το παιχνιδάκι της.
Είσαι ο κύριος Ντέμπι.
-Είμαι ένας Άνταμς! -Φέστερ!
-Θείε Φέστερ! -Παιδιά!
Μας στείλατε στην κατασκήνωση.
Μας ανάγκασαν να τραγουδήσουμε.
Αγαπημένη μου οικογένεια.
Μου λείψατε όλοι.
Όλη η οικογένεια μαζί επιτέλους.
Τρεις γενιές. Πάνω απ' τη γη.
Αγαπητοί συγγενείς!
Δεν θέλω να πειράξω κανέναν. Δεν μου αρέσει να πειράζω κανέναν.
Δεν μ' αρέσουν τα όπλα, οι βόμβες ή οι ηλεκτρικές καρέκλες...
μα μερικές φορές κάποιοι δεν ακούν.
Τότε πρέπει να κάνω χρήση της πειθούς.
Και των σλάιντ. Οι γονείς μου, η Σάρον και ο Ντέιβ.
Γενναιόδωροι, στοργικοί... Ή μήπως όχι;
Το μόνο που ήθελα ήταν μια Μπάρμπι μπαλαρίνα με ροζ τούλινη φούστα.
Στα γενέθλιά μου.
Ήμουν δέκα. Ξέρετε τι μου πήραν;
Μια Μπάρμπι Μαλιμπού!
-Μπάρμπι Μαλιμπού. -Τι εφιάλτης.
Τι θράσος.
Δεν ήταν αυτό που ήθελα. Δεν ήταν αυτό που ήμουν.
Ήμουν μια μπαλαρίνα!
Χαριτωμένη, κομψή...
Έπρεπε να πεθάνουν.
Ο πρώτος μου σύζυγος, ο καρδιοχειρουργός.
Όλη μέρα ασχολιόταν με καρδιακές προσβολές, μεταμοσχεύσεις...
Κι οι ανάγκες σου;
"Συγγνώμη για το δείπνο, Ντεμπ. Ο Πάπας είναι κρυωμένος".
Ένα τσεκούρι. Τι μου θύμισες τώρα...
Ο δεύτερος σύζυγος, ο γερουσιαστής.
-Αγαπούσε την πολιτεία και τη χώρα του. -Και την Ντέμπι;
"Δεν έχει Μερσεντές φέτος. Να δώσουμε το καλό παράδειγμα".
Ναι; Πάρε αυτό!
Ο τελευταίος μου σύζυγος, ο σύντομα μακαρίτης Φέστερ.
-Ο ανόητος. -Το πτώμα.
Κι η αξιαγάπητη οικογένειά του.
Με πήρατε στο σπίτι. Με δεχθήκατε.
Με αγάπησε κανείς σας; Με αγάπησε πραγματικά;
Χέρια.
Εντάξει, σκότωσα. Κι ακρωτηρίασα.
Και κατέστρεψα τη μια αθώα ζωή μετά την άλλη.
Αλλά δεν είμαι άνθρωπος κι εγώ;
Να μην ποθήσω, να μην πονέσω, να μην ψωνίσω;
Δεν αξίζω εγώ αγάπη;
Και κοσμήματα;
-Αντίο, αγάπη μου. -Αντίο, καλή μου.
Άσ' τους να φύγουν, Ντέμπι. Πάρε εμένα και τα λεφτά.
-Για ό,τι έκανα, μου αξίζει να πεθάνω. -Λυπάμαι.
-Γεια σε όλους. Ευχηθείτε μου "καλή τύχη". -Καλή τύχη!
ΛΙΓΟ ΚΑΙΡΟ ΜΕΤΑ
Πάρτι γενεθλίων. Τι χαρά.
Παραλίγο να τα έχανα όλα αυτά. Τι είχα στο μυαλό μου;
Τις σωματικές απολαύσεις.
Θείε Φέστερ, σου λείπει η Ντέμπι;
Μερικές φορές, αργά τη νύχτα.
Θυμάμαι πώς γύριζε προς τη μεριά μου λέγοντας...
"Χριστέ μου, Φέστερ! Γύρισε στο δωμάτιό σου!"
Αργήσαμε;
Καθόλου. Τώρα αρχίζουμε.
Ελπίζω να μην πειράζει κανέναν. Φέραμε κάποια μαζί μας.
Η νέα μας νταντά, η Ντεμένσια.
Ντεμένσια. Τι ωραίο όνομα.
Σημαίνει "παραφροσύνη".
Λέγομαι Φέστερ. Σημαίνει "σαπίζω".
Μια πρόποση.
Στα ένδοξα μυστήρια της ζωής. Σε ό,τι ενώνει μια οικογένεια.
Στην ευθυμία, στη χαρά, στους φόνους!
Ζήτω!
Στους αγαπητούς φίλους.
Στους νέους φίλους.
Στα νιάτα.
-Πώς είμαι; -Ανατριχιαστικός.
-Στο πάθος. -Στον παράδεισο.
-Στον πόνο. -Στο σήμερα.
Κάντε άκρη να περάσει ο εορτάζων.
Πράγμα, θα μας κάνεις την τιμή;
Η οικογένειά σου είναι πολύ ενδιαφέρουσα.
Οι γονείς σου είναι τόσο αγαπημένοι μεταξύ τους.
Γουένσντεϊ, πιστεύεις ότι ίσως μια μέρα...
θελήσεις να παντρευτείς και να κάνεις παιδιά;
Όχι.
Κι αν γνώριζες τον κατάλληλο άντρα, που θα σε λάτρευε;
Που θα έκανε το παν για σένα, που θα γινόταν ο σκλάβος σου;
-Τότε τι θα έκανες; -Θα τον λυπόμουν.
ΝΤΕΜΠΙ ΤΖΕΛΙΝΣΚΙ ΑΝΤΑΜΣ
ΣΥΖΥΓΟΣ ΚΑΙ ΨΥΧΩΤΙΚΗ
-Καημένη Ντέμπι. Ήταν άρρωστη. -Δεν ήταν άρρωστη.
-Ήταν αδέξια. -Τι εννοείς;
Αν ήθελα να σκοτώσω τον άντρα μου, θα το έκανα χωρίς να με πιάσουν.
-Πώς; -Θα τον τρόμαζα μέχρι θανάτου.
Δεν θα το έκανες.
Λυπόμαστε όλοι πολύ, Ντέμπι. Σου ευχόμαστε το καλύτερο.
Υποτιτλισμός: Βασίλειος Λέτσιος