DWAJ ZGRYŹLIWI TETRYCY
Panie Gustafson! Musimy porozmawiać.
Może pan otworzyć? Wiem, że pan tam jest.
Niech pan nie udaje, że nie zauważa faktów.
Nie mogę przyjeżdżać co parę dni. Musimy pogadać.
Chcę panu pomóc.
Niech pan otworzy.
Nie przestanę stukać! Radzę otworzyć!
Wiem, że pan tam jest.
Proszę pomyśleć o sąsiadach.
Mam dla pana list. Niech pan go przeczyta.
- Cześć, głupku. - Witaj, kretynie.
- Co robisz? - Nie przejmuj się.
- Kto się tak drze? - Pilnuj swego nosa.
Zawiąż sznurowadła, bo się przewrócisz.
- Zamknij się! - Coś ci nieźle dopiekło.
Jest coraz goręcej, jest coraz namiętniej
Ktoś się wprowadza do domu Clicknerów.
Jak na to wpadłeś, Sherlocku?
Wiedzą panowie, gdzie znajdę pana Gustafsona?
Żałuję, ale nie.
- Johna? - Tak.
Tego brudnego padalca Gustafsona?
Widział go pan?
To wariat, świr. Włóczy się po barach ze striptizem.
Z męskim striptizem.
Tylko wtedy, gdy bierze lekarstwa.
Lekarstwa?
Inaczej błąka się i gada do drzew.
On jest niebezpieczny, chla i wszczyna burdy, prawda?
- Widzieliście go? - Nie, przykro mi.
Może...
Nie. Nie.
Proszę mu to dać i powiedzieć, by zadzwonił do pana Snydera.
- Schneidera? - Snydera. W ważnej sprawie.
Powiemy mu, jak go zobaczymy.
- Ostrożnie na lodzie! - Ślisko!
Rany Julek!
Jezus!
Męski striptiz?
Idiota.
30 dni.
Wspaniale.
Ostatnie ostrzeżenie
Wam też tak zimno?
Cicho, tłuściochu!
Przed Dniem Dziękczynienia
cieszymy się zimą.
Spadło 15 cm śniegu. Wszystkim w okolicy radzimy
zostać w domu i zjeść coś smacznego.
Co w przyszłym tygodniu? Śnieg, śnieg i śnieg.
Przez calutki tydzień.
Co to?
Rany Julek!
O Boże!
Ciągle z tym starym drągiem?
Zielony Szerszeń złapał więcej ryb, niż ty zmyśliłeś.
Widziałeś ją? Szybko jeździ tym skuterem śnieżnym.
Słyszałeś o Eddiem?
Zamarznięcie to straszna śmierć, nie to co wylew.
Wylew też do dupy, można przeżyć i zostać rośliną.
- Wolę zawał. - Wiesz, co mówił Jacob?
Stary Billy Hinshel zginął w wypadku.
Zderzenie z ciężarówką. Jego wóz wpadł do rzeki.
- Farciarz. - Właśnie.
- A co u niego? - Zginął na miejscu.
Co u Jacoba, kretynie!
Czuje się świetnie, jest zajęty. Ale ma wpaść na święto.
- I co, chce być burmistrzem? - Byłby świetny.
Wdał się w matkę, więc ma szanse.
Wypchaj się...
Rany Julek!
-Proszę uważać. -Dziękuję.
Jezu chrystusiasty...
Znów walnąłem w kosze.
Słyszałem. Jak się masz, marudo?
Jeszcze nie wylewam nocnika przez okno.
- Bierzesz coś? - 6 piw i przynętę.
- Błyszczkę czy sztuczne robaki? - Co tańsze. Robaki.
- 75 centów. - Holender, więcej niż kawior.
Zawsze to samo. Skąd weźmiesz żywe o tej porze roku?
Prawo popytu i podaży.
Już odłożyłeś na emeryturę. Daj suszoną wołowinę.
5 dol. za piwo i przynętę... A wołowiny nie strawisz.
Jezusie!
- Tatko w swoim szałasie? - Jak zawsze.
A kretyn?
Jezioro jest duże, starczy miejsca dla was obu.
"Jezioro jest duże".
Cześć, tatku. Masz dobry dzień?
Nie wiem, dopiero przyjechałem. Była u mnie wczoraj Melanie.
Mówiła, że zgrzytasz zębami jak rekin.
Miałem sporo kłopotów.
Zupełnie jak ja. Tu można zamarznąć, a mnie zabrakło piwa.
Jakaś babka mieszka w domu Clicknerów.
Babka?
- Ruchałeś ją? - Tato!
- Ma grube uda? - Nie.
Więc czemu nie?
Gdybym był tak młody jak ty, ruchałbym wszystkie baby.
Reszta dla ciebie.
- Cześć, Punky. - Cześć, John.
Zielony Szerszeń uderza znowu!
Nałapałem, ile tylko wolno. A ty jedną, co?
Mam dwie, tępolu. Wrzucam do wody te, których nie jem.
Np. tego sławetnego szczupaka... Szkoda, że nikt go nie widział.
Będziesz miał ubaw, Goldman.
Do roboty, kochanie.
Podatek dochodowy za rok 1993
Co to?
Boże, przyszli po mnie.
Cześć.
Boże! Ja... Ja tylko... Cześć.
Zobaczyłam światło. Mogę skorzystać z łazienki?
- Ma pani awarię kanalizacji? - Dzięki Bogu, nie.
Ale mój dom był taki pusty, a ja uwielbiam łazienki.
Każda dużo mówi o właścicielu.
- Mam łazienkę dla gości... - Ciekawe, co tam zastanę.
To lepsze niż wróżenie z ręki.
Po 30 sekundach wiem, z kim mam do czynienia.
- Mam toaletę dla gości. - Zaraz wracam.
- I co? - Fascynujące.
Może się pan przedstawi?
John Gustafson, tak?
Przejrzałam pańską pocztę, tak z ciekawości.
Ale niewiele jej było i trudno coś wywnioskować.
- Kradzież poczty to przestępstwo. - Wiem.
Ale czasem trzeba zbłądzić, by trafić do celu. Zauważył pan?
Ładna kwestia, choć nie ja ją wymyśliłam.
To z "Opowiadania o zoo".
Wykładam literaturę na uniwerku. Od wczoraj.
- Uwielbiam klasyków, a pan? - Czytam też "Magazyn wędkarski".
Naprawdę?
Ma pan niezgorszą bibliotekę. Wędkarstwo to taki męski sport, co?
Jak ja się zachowuję! Ariel Truax.
- Witam. John... Gustafson. - Wiem.
- Kiedy się pani wprowadziła? - Na pewno wiesz. Ty i Max Goldman
siedzicie z nosami przylepionymi do szyb jak dwa koty Garfieldy.
Jak te na szybach aut, z przyssawkami na łapach.
Ja obserwowałem wiewiórki. Jedna ma domek pod twoim dachem.
Jasne. Tu są twoje listy. Nikt nie pisze do pani Gustafson.
Sądząc po łazience, jesteś samotny.
Homo czy hetero?
- Jesteś homoseksualistą? - Boże...
To normalne pytanie.
Może w Kalifornii, ale nie w Minnesocie.
Uraziłam cię?
Nie. Ale jest środek nocy i...
- Mam sobie iść? - Nie... Tak.
Miło było cię poznać, John. Wpadaj do mnie czasem.
Wieża przed laufra.
Czekaj. Daj coś na lumbago, ten ból mnie wykończy.
On nie wie, co to ból.
Przy moim ischiasie twoje lumbago to małe piwo.
Mów mi o bólu! Mam kamień żółciowy jak piłkę tenisową.
Kamienie to nic. Ja miałem półpaśca i nie narzekałem.
Wielkie mi coś.
Kiedy miałem wrzody, myślałem, że... pierdzę żyletkami.
Dzień dobry, John.
Zapewne Max Goldman. Ariel Truax, nowa sąsiadka.
- Miło mi. - Śliczny dzień, prawda?
Mam coś dla ciebie. Listonosz niechcący zostawił mi twoje listy.
Proszę. Przepraszam.
- Przyszły moje olejki ziołowe? - Dziś rano, prosto z Kalifornii.
Cudownie. Nie ma to jak olejek z drzewa herbacianego na twarzy.
- Jak wsiąka w pory... Prawda? - Rzeczywiście.
Dziękuję. Miło było cię poznać.
Będziemy często się spotykali.
Cześć, John.
Rany Julek...
Wszystkie 4 kółka muszą być na pochylni. Ostrożnie.
Uważajcie, to pianino ma sto lat, jeszcze się rozleci.
- Cześć, kotku. - Cześć, tato.
- A moja wnusia? - Co się dzieje?
- Pozbywam się tego grata. - Dlaczego?
Rzadko na nim grywam, tylko stoi i zbiera kurz.
- Ty kochasz to pianino. - Dziadek ma niespodziankę.
Coś słodkiego, nie zaszkodzi jej.
W której ręce? W tej? Nie. Tak, w tej.
- Masz, kochanie. A to? - Tato...
- Coś się stało? - Nie, u mnie wszystko gra.
- Ludzie pytają o ciebie. - Wiem.
Ciągle powtarzam, że ty i Mike żyjecie w zgodzie, że to plotki...
- Nie żyjemy w zgodzie. - Tak myślałem.
Jesteśmy w separacji.
- Nad małżeństwem trzeba pracować. - Trudno mi to robić samej.
Twoja matka też mnie nie widywała.
Czy chciałem pracować na dwóch etatach?
- Robiłem to dla was i matki. - Rozmawiamy o mnie i Mike'u.
Przepraszam, ja ciągle...
Za bardzo cię kocham.
Cokolwiek postanowisz...
Nigdy go nie lubiłem.
- Kto to? - Nie wiem.
Ona chyba cię zna.
- Często tak robi? - Nie wiem.
Z drogi, stary. Muszę wygrać milion dolców.
Kto tam?
Obiecuję ci mój głos.
Wejdź. Zjemy obiad z mrożonki.
Nie mam czasu, tato. Zostawię tylko ten plakat.
- Napij się ze mną. - Nie mogę. Zadzwonię.
Wejdź i zamknij drzwi. Zaraz, chwileczkę.
Muszę coś zrobić, coś bardzo ważnego.
6.4 mln dolarów - o tyle gramy.
No, dalej!
Pierwsza liczba to...
Siedem.
Mam 7. Dalej...
Nie wie, dureń, co jest.
Jezusie!
Goldman! To on.
- Jesteś jak dziecko. - To nie moja wina.
Jasne, to John zaczynał wszystkie kłótnie od 1940 r.
- Od 1938. - To śmieszne.
- Przeproś go. - Nikogo nie będę przepraszał.
Masz, bandyto!
Taki stary numer?
To sprawa między mną i twoim ojcem, nie wtrącaj się.
Nie powiem mu, jeśli ustawisz na podwórku mój plakat.
Z przyjemnością. Ale ani słowa staremu.
Baw się dobrze.
- I co, głupku, wygrałeś? - Fajna kąpiel, mądralo?
Używaj gorącej wody, ofermo!
Nie przechytrzysz mnie.
Na razie, Gustafson.
Mam cię w dupie.
Co tu tak śmierdzi?
Jak jedziesz, baranie!
Podobno była w sklepie,
kupiła świece i kadzidła. Pewnie należy do jakiejś sekty.
- Jest samotna? - Zdaje się, że samotna
i napalona.
- Kretynie... - Łajzo.
- Rozmawiamy o nowej sąsiadce. - Co?
O mojej sąsiadce? Była u mnie wczoraj.
- Że co? - O 1:30 w nocy.
- Po co miałaby cię odwiedzać? - A jak myślisz, durniu?
6 piw proszę.
Nie umiesz łowić ani kobiet, ani ryb.
Przetkałem więcej rur niż wszyscy hydraulicy.
Tak? I chcesz ją poderwać?
Coś ty, jest zbyt szalona.
- W sam raz dla ciebie. - Nie chcę jej. Kobiety za mną szaleją.
Wyprawiają takie rzeczy jak ta na "Fatalnym zauroczeniu".
Jak w telewizji.
W całym tym zamarzniętym kraju nie ma większych łgarzy niż wy.
Boicie się jej.
Obydwaj. Piękna kobieta czeka 6 metrów od waszych drzwi,
a wy wolicie odmrażać pomarszczone tyłki,
łowiąc ryby pod lodem. I ściskać przynętę.
Odezwał się Casanova!
Istny Don Juan. Nic dziwnego, że kobiety robią go w chuja.
- Dosyć. - Przesadziłeś.
Mam dość. Max, pozdrów ode mnie syna.
Wpadnij do nas na indyka. Jacob i ja nie damy mu rady sami.
Będziesz potem chorował tydzień. Przyjdź do nas, Mela dobrze gotuje.
Dzięki, ale co roku chodzę do Związku Weteranów.
- Racja. Na razie, Chuck... Kretynie... - Łajza...
- Chuck, czy ja śmierdzę? - Tak.
Nie ciebie pytam.
W samochodzie coś śmierdziało, czy to byłem ja?
Tak.
Cholera!
Holender, co to może być?
Gustafson.
Ty łajzo!
Jak oni trenują tych hokeistów!
Czekaj...
Nie ruszaj się, draniu.
Zielony Szerszeń!
- Jak się masz, Punky? - Witaj, kochasiu.
Dwie paczki cameli i kubek kawy, słodziutka.
- Miałeś palić papierosy z filtrem. - Mam 94 lata, co mi tam!
Dziękuję, kotku.
Max przyjechał.
Chodź, słodziutki.
Dzięki.
- Zawsze mi pomagałeś. - Jasne.
Gdy Billy Gerber uwięził mnie na drzewie, przybyłeś na odsiecz.
A on mi podbił oko.
- Ja zawsze wiedziałam. - O czym?
Że leciałeś na mnie.
- Podglądałeś mnie przez lornetkę. - Co? Nie.
Nie zastanowiło cię, że nie zasłaniałam okna?
- Myślałem, że mam fart. - Znęcałam się nad tobą.
- Nieźle ci szło. - Czemu nie zaproponowałeś randki?
Cześć, Jakie. Czy indyk powinien dymić?
Muszę lecieć. Na razie!
Miłej zabawy.
- Co u ciebie? - W porządku.
Oni się rozwodzą. Mel i Mike. Mówią o separacji, ale rozwodzą się.
- Przykro mi to słyszeć. - A ty masz kogoś?
Ja?
- Chyba nie. Nie na serio. - No proszę!
- Mamy nową sąsiadkę. - Mówi o niej całe miasto.
Ostatni raz wyszła z domu o 11:20.
- Prowadzisz grafik? - Wiedzie nietypowy tryb życia.
- Ciekawa osoba. - Raczej dziwaczka.
Nie miałem kobiety od 15 lat.
Nie przejadłeś się, tato?
Za dużo zjadłem. Zapakuj resztki dla Jakie'ego.
- Będzie miał własne resztki. - Z mrożonek. O smaku tektury.
- Idź i pogadaj z nią. - Z kim?
Z Ariel. Cały czas gapisz się w okno.
Obserwuję wiewiórki na jej dachu.
Jesteś przystojny, samotny. Masz dom, emeryturę,
- dużo do zaoferowania. - Ja mam więcej.
Nie mam nic.
Nie wiem, czy już jest dobry.
Ile to trzeba gotować?
Robię się głodny.
Fajnie by było zjeść indyka.
- Pamiętasz, jak matka piekła indyka? - Pamiętam.
- Ależ ona gotowała! - Pamiętasz to nadzienie?
- Pyszności! - A jej placki kartoflane!
Chuck miał iść do Związku Weteranów.
- I idzie. - Nie sądzę.
- Co ty pleciesz? - Ma wizytę domową.
- Co, u licha...? - ... on tu robi?
Naprawdę to zrobi.
- Co? - Co on robi u tej...
- ... skurwiel! - Zazdrościsz mu?
No wiesz!
- Wszedł! - Wszedł.
- Chuck wyprostuje swego węża. - Tato, co ty?!
Chuck! Gdzie jesteś...?
Cześć, chłopaki.
- Co za mecz! - Dwie dogrywki!
- Nasi górą, co? - Widziałeś?
Nie.
No tak, byłeś u weteranów.
Jak ci smakował indyk?
W tym roku... był przepyszny.
- Daj spokój! - Widzieliśmy cię.
-Spędziłeś tam pół nocy. -Co robiliście?
- Jak było? - Co mówiła?
Chłopaki, pewnych doświadczeń nie da się wyrazić słowami.
Co to ma znaczyć?
To mógł być jeden z was, gdybyście mieli odwagę.
- Zaraz, to wy...? - Nie mówię o seksie, głupki.
Kapuję, twój jasio wystawił cię do wiatru.
Nie dorósł do sytuacji?
- Duch ochoczy... - ... ale ciało mdłe.
Więc co robiliście?
To było przebudzenie.
Ariel przypomniała mi, że żyję,
że jestem mężczyzną pełnym energii, miłości i namiętności.
Odmłodniałem - choć na krótko.
Nie stanął ci?
Wynoście się.
Na razie.
Ale...
- Cześć. - Chłopaki...
To nie jest zwykła kobieta, to anioł.
No jasne. Trzymaj się, Chuck.
Rany Julek, ile tu gratów!
- To jest, rzeczy. - Czerpię z nich natchnienie.
- Jesteś artystką? - Próbuję nią być.
Wykładałam ekspresjonizm w Berkeley,
ale teraz wróciłam do klasyków literatury.
Berkeley, to wszystko wyjaśnia. Boże!
- Co? - Twój telewizor nie ma części.
Wyjęłam je.
Z zenitha z 1954 roku? To zabytek.
Mógłbym go naprawić.
Żyłem z naprawiania telewizorów.
Jesteś kochany, ale mnie on odpowiada taki, jaki jest.
Jak ona ogląda telewizję?
Rany Julek!
- Już znasz Ernesta. - Kogo?
Modelem był mój mąż... Ależ on nie lubił pozować nago!
Prawie go zmuszałam.
- On...? - Zmarł. 5 lat temu.
Napijesz się kawy?
Ze śmietanką i cukrem?
Często się przeprowadzasz, prawda?
Lubię nowe przeżycia, nowe miejsca i nowych ludzi takich jak ty.
Ty malujesz?
Kto, ja? Pewnie, każdej wiosny maluję szopę.
- Rozumiesz dowcip? - Tak, ale pytałam o obrazy.
Po co?
Każdy musi jakoś wypuszczać parę.
- Ja łowię ryby. - Ryby?
Jest w tym pewne piękno.
Panno Truax, czy uczyni mi pani honor i pojedzie ze mną na ryby?
Będę zaszczycona.
- Do jutra. - Nie mogę się doczekać.
Uważaj!
Jest coraz goręcej, jest coraz namiętniej
Jest coraz goręcej
- Nie utrzymam jej! - Wciągaj!
- Nie dam rady. - Wciągaj!
- Jest silna. - Kręć kołowrotkiem.
- Nie mogę. - Daj mi wędkę.
Nigdy. Uciekaj!
- Dzień dobry, John. - Cześć, Punky.
- Mało nie uciekła. - Jaka piękna!
- Rekordowa sztuka! Metr długości! - Teraz widzę w tym piękno.
- Naprawdę? - Ta walka! Ten opór!
- Jak chłopaki zobaczą... - Ta zdobycz!
- I zwrócenie wolności. - Nie możesz.
- Mogę, i to jest piękne. - Piękny będzie ten potwór - wypchany!
Żadnego wypychania.
To żywe stworzenie, odważne i pełne energii.
Nikt mi nie uwierzy. Wezmę aparat.
- Słyszę, jak woda wzywa tę rybę. - Czekaj!
- Wrzucam ją. - Zaczekaj!
Tatku!
- Właśnie kończę śniadanie. - Widzę.
Można sobie odmrozić jaja, co?
- Skąd masz tę wędkę? - Wyłowiłem.
Nic więcej nie złapałem.
Chuck, zgadnij, co wyłowił mój tata.
Głupek, nie otworzył tylnych drzwi.
Zamknięte
Cudownie jest codziennie przeżywać przygody.
- Świetnie łowisz ryby. - Mam dobrego nauczyciela.
Nie jesteś zły, że wrzuciłam te ryby do wody?
Co ty, Gustafson też tak robi. Tak przynajmniej mówi.
Moim zdaniem nigdy nic nie złapał.
- Będziemy prawdziwymi przyjaciółmi. - Przyjaciółmi?
To dobrze. Przyjaźń to fajna rzecz.
- Zjemy razem kolację? - Dziękuję, już jestem umówiona.
- Może kiedy indziej? - Chętnie.
Do zobaczenia, droga Ariel.
Na razie.
Nie pośliźnij się!
Najlepszy zwycięża.
Nigdy nie umiałeś przegrywać.
- Umarł. - Kto?
- Chuck. - Jak?
Wczoraj, we śnie.
We śnie? Szczęściarz.
A ty się szlajałeś z tą latawicą.
- On był też moim przyjacielem. - Co z ciebie za przyjaciel, skurwielu!
- Uważaj, głupi Szwedzie. - Nie pouczaj mnie.
- Odważny jesteś - z siekierą. - Myślisz, że mnie pokonasz?
W 1937. też skopałem ci dupsko, jak mi ukradłeś płyn do nacierania.
To ja cię wtedy stłukłem. I stłukę znowu.
Szykuj się, kurduplu!
Szkoda sił.
Chrzanienie!
Inteligencja salamandry.
Myśli, że może ze mną zadzierać.
Lewy sierpowy, prawy prosty - i po nim.
Biedny Chuck...
Zamorduję go.
Niech cię szlag, Goldman!
John Gustafson?
Snyder z Urzędu Skarbowego. Pan pozwoli ze mną.
Kotku?
Gdzie byłeś?
Miałem coś do załatwienia.
Dobrze poszło?
- Co robisz? - Gotuję.
No tak.
Nie jadam ostrych potraw. Nie zmrużyłbym oka.
To dobrze. Gotuję coś z kuchni syczuańskiej.
Od razu poczułam, że mamy wspólną aurę.
- Coś nas łączy. - Nauczanie.
39 lat uczyłem historii Stanów w liceum.
- Jakie to romantyczne. - A jaka opieka dentystyczna!
Zaszczepiałeś w młodych głowach idee...
- Młodzież myśli, że wie wszystko. - Ale łapiemy kontakt.
- Raz to zrobiłem. - Tak?
Raz moja ręka złapała kontakt z karkiem chrapiącego ucznia.
Jesteś okropny.
Wiesz...
Chuck...
Wiem.
Bądźmy wdzięczni, że go poznaliśmy, nim odszedł.
Za Chucka.
Dziękuję, to był uroczy wieczór.
Dziękuję, Ariel.
Tatku...
Powinienem do niej zadzwonić? Do tej babki.
Powiem ci coś. Pierwsze 90 lat życia mija jak z bicza strzelił.
- Tak! - Co?
- Pierwsze 90 lat mija szybko. - Skąd wiesz? Smarkacz jesteś.
- Ty tak powiedziałeś. - Jak z bicza strzelił.
A pewnego dnia budzisz się i wiesz, że już nie masz 81 lat.
Że zostały ci raczej minuty niż dni, i że niedługo cię nie będzie.
Że liczy się tylko to, co przeżyjesz. Tylko to.
Przeżycia.
Uwiedź ją, synu...
Albo przyślij do mnie.
Przypadkiem mam dwa bilety na mecz hokejowy...
Grywasz w hokeja, Ariel?
- Ofiara losu... - Panie Gustafson!
Byliśmy umówieni!
Pod nami cała Wabasha.
Śliczne miasto.
Jako dziecko często rozbijałem tu namiot.
- O czym myślisz? - Przepraszam.
Ten śnieg...
Przypomniały mi się ostatnie święta z mężem.
- Dobrze się czujesz? - Anioł...
- Orzeł. Aniołek. - A tak, pamiętam.
- Wierzysz w anioły? - Wszędzie ich pełno.
Trudno je dostrzec,
ale stoją za wszystkim dobrym, co nas spotyka.
Chyba widzę anioła.
Tata ma łysy czubek głowy.
To wygląda, jakby mi odrastały włosy...
A te problemy rosną...
Dawajcie z siebie, ile możecie.
Rozłożę cię w 3 ruchach.
Nie powinniśmy przedtem lepiej się poznać?
Uroczy uśmiech, używaj go częściej.
To tylko na wyjątkowe okazje.
Kto to?
Tam.
Mój ojciec. Przystojniaka za nim chyba znasz.
Moja córka, jej matka i Mela z mężem.
Śliczna dziewczyna. A ci ludzie?
Ta malutka to Alexandra, moja wnuczka. I mój syn, Brian.
- Przystojny. - Zginął w Wietnamie.
- Przepraszam. - Nie ma sprawy.
- A ci chłopcy? - To ja i kretyn.
- Max? - Jasne. Brzydki, co?
- Byliście przyjaciółmi? - Miałem 10 lat i byłem głupi.
Czemu dwaj mężczyźni toczą wojnę przez większość życia?
- Zgadnij. - Kobieta.
- Właśnie. - Romantyczne...
To wcale nie było romantyczne.
Byłem wtedy smarkiem. Nie to, co teraz.
- Robi się późno. - Tak.
Czas iść do łóżka.
Ty durniu!
Przepraszam, że...
- Mówiłaś... - Że czas iść do łóżka.
- A co z...? - Z czym?
- Spotykałaś się z... - Z Maxem? To tylko przyjaciel.
Tak, ale...
Sypiałam tylko z mężem.
Zaczekaj!
Nie jestem przygotowany. A tyle się mówi o bezpiecznym seksie.
Kiedy się ostatnio kochałeś?
4 października...
1978 roku.
Chyba nic nam nie grozi.
Dzień dobry. To dla mnie?
Piękne, dziękuję.
- Tak, kupiłem je dla ciebie. - Dziękuję, jesteś kochany.
To dla ciebie.
Przeklęty oszust!
Nie ma to jak życie z odrobiną pieprzu.
Drań.
Cholera! Max! Stój, idioto! Uwaga, Goldman sfiksował!
Wstrętny nabieracz.
Odbiło ci?
Cienki lód
Powinien być w domu bez klamek.
A ja ci naprawiłem wędkę!
Wsadź ją sobie!
Wędka nie zastąpi mi jej.
Oszalałeś?
Nie podpuszczajcie go. Idźcie. Sami to załatwimy.
Nie uciekniesz, kurduplu.
- Złamałeś mi nos. - Nieprawda.
- Co w ciebie wstąpiło? - Ukradłeś ją.
- Ona jest moja. - Kto tak powiedział?
- To ona przyszła do mnie. - Chcesz mi ją odebrać tak jak May.
Geniuszu, May nie była żadnym skarbem.
- Dla mnie była. - Żyłem z nią 20 lat, to wiem.
Dla mnie była.
Gdybyś zdobył May, nie poślubiłbyś Amy, która była dobrą kobietą.
- I bardziej lojalną niż May. - Pewnie.
- Widzisz? - I co?
No co?
- Z czym? - Mów!
- Co? - No co?
Co, co?
- Zrobiliście to? - Co?
- No wiesz! - To intymne pytanie.
Intymne, akurat. No jak? Lepiej powiedz.
Tańczyliśmy mambo w poziomie.
W życiu tak nie szalałem. Zadowolony?
Zabiję cię!
Ty szczurze!
Zostaw tę rybę!
Pan Gustafson!
Żebym nie musiał was więcej rozdzielać!
Wszyscy do szałasów! Płoszycie ryby.
Cholerne smarki.
Dzieci. Nie sposób z nimi żyć, a zastrzelić nie wolno.
Z czego będziecie żyli?
Powiedz. Urząd Skarbowy chce ci zabrać dom.
Nie mogę czekać na drugą Amy, nie mam czasu.
Tym razem wygrałeś.
Nie przyszedłeś, więc ja przyszłam do ciebie.
Obiecałeś wykład na temat Roosevelta.
- Jako pilna uczennica... - Co to?
Prezent.
Śniegowy anioł. Ty byłeś natchnieniem.
- Nie mogę tego przyjąć. - Dlaczego?
Chyba nie powinniśmy się spotykać...
Przez jakiś czas. Powinniśmy pobyć sami i...
- Myślałam, że... - Jestem dla ciebie za stary!
Nie lubię, jak przychodzisz o dowolnych porach.
I jak tu przesiadujesz.
Ja się nie boję samotności.
Ja też się nie boję, ale wolę sama coś przeżyć,
niż oglądać cudze przygody w tv czy przez okno.
Zrozum, lubię być sam.
- Doskonale rozumiem. - Nic o mnie nie wiesz.
Wiem. I wiem, że wszyscy żałujemy rzeczy, przed którymi stchórzyliśmy.
Ale ty tego nie pojmiesz, durny uparciuchu.
Cholera...
Co u ciebie?
- Cześć, Jakie. - Wesołych świąt.
- Gratuluję wygranej. - To już historia. Gdzie byłeś?
Mam na głowie mnóstwo rzeczy. Melanie przyjeżdża o 21:00.
- Naprawdę? - Może byś wpadł trochę później?
Chętnie.
Jak odstawisz ten skuter, zmaleje ilość wypadków.
Cześć, Jacob. Czołem, łajzo.
Wesołych świąt, John.
Twój kot znów nasrał mi na schody.
Dobrze go wytresowałem.
Ostrzegam: następnym razem dostaniesz po ryju.
- Tato! - To on zaczął.
- A gdzie moja ulubienica? - Wesołych świąt, tato.
- Nawzajem. - Cześć...
- Nie udekorowałeś domu? - Zapomniałem o lampkach.
Bądź miły.
Wesołych świąt.
- Położyć Allie do twego łóżka? - Pewnie.
Powiedz dobranoc dziadkowi.
Jak ci się żyje?
Kiepsko. Myślałem, że się rozwodzicie.
To tylko separacja.
Musiałem rozwiązać parę własnych problemów.
I rozwiązałeś je?
Tak. O ile wiem.
To wspaniale.
Może poczekamy z dalszym życiem,
aż się porządnie zalejesz i zastanowisz, czego chcesz.
- Napiłbym się piwa. - Jest w lodówce.
- Co ci odbiło? - Nie wiem.
- Przynieś i dla mnie. - Zrozum.
On mówi, że doszedł do ładu ze sobą.
Co ja wiem? Mam 68 lat, nie mam żony, domu...
- O czym mówisz? - Wiem jedno.
Wszyscy żałujemy rzeczy, przed którymi stchórzyliśmy.
Kiedy trafia ci się szansa,
łap ją obiema rękami i nie oglądaj się na skutki.
Dobra.
Nie ma otwieracza do butelek.
Przejdę się do baru.
Co jest?
- Wesołych świąt, Jakie. - Nawzajem.
To zły moment?
Nie wiem, co mu jest, nagle wybuchł.
Mam iść za nim?
Ochłonie w barze. Wejdź.
Co to?
Brokuł. Tata nie miał jemioły.
Mike! Teraz twoja kolej.
Cześć, śmierdzielu.
Wpadłem życzyć wam wesołych świąt.
Jesteś kochany. Prawda, Mike?
Kochany... kurdupel.
Fajnie było cię zobaczyć.
Mam prośbę. Pogadaj ze swoim ojcem.
Może oni zawrą pokój na czas świąt?
- Spróbuję. - Byłoby fajnie.
- Wesołych świąt. - Nawzajem.
- Byłeś u Gustafsona? - Tak.
Melanie przyjechała?
- Dobrze wygląda? - Świetnie. Wygląda też na mężatkę.
- Mike wrócił? - Chyba tak.
Podobno John zrobił awanturę i wyszedł.
- I co? - Co z wami jest?
To, co powinno być już dawno.
Próbował mi ją odebrać, ale wygrałem.
Nie mógłbyś z nim pogadać?
John wie, gdzie może mnie znaleźć.
On to zaczął.
Nieważne, kto zaczął, ty to skończysz.
Nie lubię go.
Są święta. Idź do baru i pogódź się z nim.
Prędzej pocałuję w tyłek zdechłego łosia.
Ten ważący 700 kilo łoś jest prawdziwy.
Członek ochotniczej straży pożarnej, Peter Carlson,
znalazł go rannego, zabrał do domu i wychował.
- Kretyn... - Łajza...
Dzięki, Lou.
Jacob mówi, że Mike i Melanie znów są razem.
Jacob nie odróżnia własnej dupy od dziury w ziemi. Rozwodzą się.
Chcę z tobą pogadać.
Przyszedłem tu, bo...
- Chciałem powiedzieć... - Nie będę czekał całą noc.
- Nie krzycz. - Nie krzyczę.
Chcę ci podziękować, a ty na mnie wrzeszczysz.
- Podziękować mi? - Cofam to, wcale ci nie dziękuję.
Nieznośny typ!
Goldman...
Zrób coś dla mnie.
Co? Też nie mam czasu. Jestem zajęty.
- Kochasz ją? - A co to ma do rzeczy?
Nie wiem, czy warto było się poświęcać.
Czasem myślę, że straciłeś te swoje nędzne resztki rozumu.
Co takiego dla mnie zrobiłeś? Oddałeś mi wędkę? Dziękuję.
Wędkę?
Szkoda, że wcześniej ją zepsułeś, ale w końcu jesteś łajzą.
- Co cię tak bawi? - Myślisz, że chodzi o wędkę?
- A o co? - Nieważne.
Jak to nieważne?
- Chcę wiedzieć. - Naprawdę?
Tak.
- Ariel. - Co z nią?
Było mi ciebie żal.
Ona wybrała mnie. Naprawdę.
- Kto mówi inaczej, ten łże. - Co za różnica? Grunt, że jest twoja.
Czego się gapicie?
Kretyn.
Wielki idiota.
To ogromna różnica.
Gównojad...
Boże! John!
Umarłeś?
Jeszcze nie. I nie chcę umrzeć, patrząc na twój paskudny pysk.
Trzymaj się.
Czekaj. Zaraz wrócę.
Pomocy!
Wezwijcie pogotowie! Dzwońcie na pogotowie!
Proszę pani, czy...
Siostro!
- Gdzie jest pan Gustafson? - To pański przyjaciel albo krewny?
To przyjaciel czy krewny?
Przyjaciel.
Wesołych świąt, John.
Ty łajzo...
Mów, dlaczego wystawiłeś mnie do wiatru.
- Co się stało? - Mogę wejść?
Jasne.
Wiem, że cenisz spokój, ale czy nie przesadziłeś?
Mój mąż zmarł na Wielkanoc.
Jeśli ty umrzesz na Gwiazdkę, nie zostaną mi już żadne święta.
Może tylko Święto Dziękczynienia, a nie przepadam za indykiem.
Co ty na to?
- Chodźmy stąd. - Dobrze.
Poczekam, aż wyzdrowiejesz.
On może umrzeć.
Przykro mi, ale mam związane ręce. Szukajcie w sypialni papierów.
On jest prostolinijny jak stojący fiut, nie oszukiwał.
To nie oszustwo, tylko błąd w obliczeniach.
Przez 20 lat miał ubezpieczenie zdrowotne jako człowiek żonaty.
Ale przez 11 lat jego była żona pracowała na pół etatu.
Gdyby nas poinformował, dowiedziałby się,
że większa część ubezpieczenia podlega opodatkowaniu.
- Nie wpłacił 13 000 $. - On tyle ma.
Jeśli dodać odsetki za 11 lat, odsetki za opóźnienie i kary,
wychodzi 57 tysięcy. Plus - minus.
Tyle nie będzie miał.
Będzie miał, jak sprzedamy jego dom.
Ja mu pokażę, znęcać się nad ludźmi.
Szybciej, gdzie ten od nieruchomości?
Meble idą na aukcję. Papiery do mojego samochodu.
Piękny dzień.
Oddaj światu przysługę i połknij własną głowę.
Dupek!
Krwiopijcy.
Max, co się dzieje?
Ktoś patrzy?
Nie, a co?
- Mamy kłopot. - Jaki?
Ktoś zabił drzwi deskami.
Chwileczkę.
Patrz. Ubawisz się.
Zobaczymy...
To mnie nie powstrzyma, p. Goldman.
Właśnie o to mi chodziło.
- Mam ten nakaz. - Nie rozumiesz...
Załatwię to.
Jacob Goldman, burmistrz.
Sąd zakazuje panu dotykać tego domu.
Dobrze.
- Świetnie wyglądasz. - Ty też.
To nie komplement, naprawdę wyglądasz bosko.
- I tak się czuję. - Co u ciebie?
Wszystko gra.
Przykro mi z powodu...
Rozwodu. Cieszę się, że już po wszystkim.
Wierzę.
- Jesteś gotów? - Niezupełnie.
Gdybyś chciała z kimś pogadać, będę u taty.
Dzięki. Chętnie wpadnę.
Ej, wy!
Chodźcie no tu.
Chyba już czas.
- Gdzie byłeś? - Jesteś zdenerwowany?
- Ja nie, ale pan młody tak. - Nieprawda, ofermo.
- Cicho, łajzo. - Jesteśmy w kościele.
Czekaj!
Nie zapomniałaś o czymś?
Wystarczy. Dosyć, tato.
- Jesteś wspaniały. - Dzięki.
- Na razie, kochanie. - Bawcie się dobrze.
Odzyskałeś dom.
Jacob załatwił umorzenie odsetek, a ja zapłaciłem te 13 tys.
Nie ciesz się, to tylko pożyczka.
Na pewno ci nie stanie przez calutki miesiąc.
- Przyjmuję zakład. - Na pewno wygram.
Czujesz ten zapach?
Co to jest?
Ten wstrętny...
Co za łajza!
- Co oglądamy? Który program? - Streścisz mi je rano.
Dokąd idziesz?
Dzisiaj w klubie weteranów jest potańcówka, może coś poderwę.
Nie czekaj na mnie.
- Cześć, Jacob. - Czołem. Co tam masz?
- Brokuły. - Rany Julek...
Klaps.
Wszedł! Wszedł!
Wkroczy do najświętszej pieczary. Coitus nie-interruptus.
- Wrzucam je do wody. - Jak tego szczupaka, 20 kilo wagi?
Szkoda tylko, że... twój wujek ma sklep rybny na 23. Ulicy.
- Na 26. Ulicy, głupku. - Łajza!
Klaps.
- Chyba wsunie jej salami. - Jezu, tato...
Jestem Ronald Reagan, były prezydent.
- Mieszkam naprzeciwko. - Proszę.
Grywałem też w filmach, ale kiepski był ze mnie aktor.
- Chuck włoży parówkę do bułeczki. - Jezu, tato!
- Przyszedłem tu, bo... - Wykrztuś to!
- Nie krzycz na mnie! - Nie krzyczę.
Ledwie się zmusiłem, by przyjść w Sylwestra... czy w Wigilię, czy...
Będą się rypali jak kocury w marcu.
Przy moim ischiasie twoje lumbago to małe piwo.
- Czy on... Nie on... - Tak, on.
Chuck chyba przerżnie ją na wylot.
Chuck chyba zakisi ogórasa.
Kretyn! Gdyby nie Amy, gdybyś został z tą pierwszą...
Z drugą... Nie, to była trzecia.
Chuck chyba przygwoździ ją do wyra!
Chuck chyba się pobuja na kobicie.
Kto odjechał?
Gdybym wiedział o rozbierance, zażądałbym następnego miliona.
Kręcimy.