ในช่วงแรกเริ่ม มีแต่ความมืดมิด
และความว่างเปล่าของเมตริกซ์ ที่รอพบแสงสว่าง
จากนั้นก็มีโฟตอนหนึ่งราย ปะทุวาบขึ้นมามีตัวตน
จากนั้นก็มีอีกหนึ่งราย
ไม่นานนัก ก็มีหลายพัน
เส้นทางออปโทรนิกเชื่อมต่อกัน ซับรูทีนปรากฏท่ามกลางความยุ่งเหยิง
และความรู้สึกตัวเชิงสามมิติ ก็ได้ถือกำเนิดขึ้น
ผมลืมตาดูโลกใบนี้ โดยถูกตั้งโปรแกรมไว้เสร็จสรรพ
แต่ก็ยังคงไร้เดียงสา
ไม่รู้ตัวว่ามีอุปสรรคต่างๆ รออยู่
หรือแม้แต่ศักยภาพชั้นยอด ที่วันหนึ่งผมจะเติมเต็มได้
คอมพิวเตอร์ บันทึกการแก้ไข และเปิดบทที่หนึ่ง
บันทึกกัปตัน วันที่ดวงดาว 54732.3
(นักเขียนมือใหม่)
ผ่านมาสามสัปดาห์แล้วหลังจากที่เรา ได้รับคำแนะนำจากสตาร์ฟลีท
ในสตรีมข้อมูลครั้งล่าสุด
และในที่สุดเราก็พร้อมเริ่มต้น ปฏิบัติการวัตสัน
เราต่างก็ตั้งหน้าตั้งตารอ
- เครื่องหักเหเข้าที่แล้ว - มีอะไรบ้างไหม
ผมตรวจพบลำแสงแทคีออนเป็นระยะ
มีการเข้ารหัสสัญญาณสามทิศทางไว้ด้วย
ขึ้นจอ
โวยาจเจอร์ นี่คือผู้กองบาร์คลีย์ จากหน่วยบังคับการของสตาร์ฟลีท
- คุณได้รับหรือยัง - กำจัดเสียงรบกวนซิ
ได้เลยครับ
กัปตันเจนเวย์ ยินดีอย่างยิ่ง ที่ได้คุยกับคุณเสียที
ยินดีเช่นกันค่ะ พลเรือเอก
- อากาศที่ซานฟรานซิสโกเป็นไงบ้างคะ - หนาวและฝนตกเหมือนเดิม
ฟังดูดีจัง
ผู้กองบาร์คลีย์ ยินดีด้วยนะคะ
ที่สามารถสร้างลิงก์สื่อสาร ข้ามกาแลกซี่ได้เป็นครั้งแรก
คุณสมควรมีชื่ออยู่ในประวัติศาสตร์ของเรา
ไม่ใช่ความดีความชอบ ของผมคนเดียวครับ กัปตัน
แฮร์รี่กับเซเวนต่างหากที่แนะนำให้ผม สะท้อนลำแสงแทคีออนออกไป
จากภาวะเอกเทศของควอนตัม
อย่าลืมกล่าวขอบคุณเรา ตอนที่คุณรับรางวัลเดย์สตรอมก็พอ
ผมอยากมีเวลาคุยกับคุณมากกว่านี้ แต่ภาวะเอกเทศ
จะอยู่ในแนวเพียงแค่ 11 นาทีต่อวัน
สิบเอ็ดนาทีก็ยังดีกว่าไม่มีเลยค่ะ พลเรือเอก
ขอบคุณสำหรับงานทุกอย่างที่คุณทำ เร็จ
เราจะยกให้เป็นหน้าที่ของคุณ ในการกำหนดวิธีการแบ่งเวลาสื่อสาร
พลเรือเอกครับ...มีอีกเรื่องหนึ่ง
อ๋อ ใช่ คุณบาร์คลีย์ได้จัดแจง ของขวัญเล็กๆ น้อยๆ
ให้คุณและลูกเรือของคุณ
นี่คือภาพสดจากสถานีแมคคินลีย์
วันนี้มีเมฆปกคลุมอเมริกาเหนือไม่มาก
วิวดีจัง
ขอบคุณ เร็จ
ในหมวกของผม
มีชิพไอโซลิเนียร์ ที่เรียงตามหมายเลขอยู่ 146 ชิ้น
ลูกเรือหนึ่งคนต่อหนึ่งชิ้น
ชิพแต่ละชิ้นจะให้เวลาเจ้าของชิพ
สามนาทีสำหรับเวลาสื่อสาร แบบไม่มีการขัดจังหวะ
เพื่อติดต่อคนที่รักในอัลฟ่าควอแดรนท์
ขอให้โชคดี
สัปดาห์หน้าวันเกิดแม่ผม
นี่คงเป็นของขวัญที่เยี่ยมที่สุด ที่ผมเคยให้แม่
- คนอื่นจะติดต่อใครบ้าง - ผมจะโทรหาน้องสาว
- คุณล่ะครับ กัปตัน - ฉันว่าแม่ฉันแหละ
ไม่มีใครอยากรู้เลยหรือ ว่าผมจะโทรหาใคร
เดี๋ยวๆ ผมขอเดา
เร็จ บาร์คลีย์ ไม่ก็ ดร.ซิมเมอร์แมน
อะไรทำให้คุณแน่ใจว่าต้องเป็นสองคนนี้
หมายเลขหก
เลขน้อยสุดเลยตอนนี้
คุณจะได้คุยกับครอบครัวคุณวันมะรืน
ร้อยสามสิบ
คงอีกเดือนครึ่งนับจากนี้ เลยวันเกิดแม่ไปนานเลย
ต้องเข้าแถวจากตรงนี้
- ยินดีด้วย - หมอ แลกกันเหอะ
ผมยินดีไปช่วยงานที่ห้องภาพสามมิติ
เถอะน่า มันมีความหมายกับแม่ผมมากนะ
ผมก็อยากช่วยอยู่หรอก แต่ผมมีเรื่องสำคัญต้องโทร
อ่ะนี่ ฝากอวยพรแม่คุณด้วย
- คุณแน่ใจนะ - ผมรอมาได้นานขนาดนี้
รออีกหกสัปดาห์จะเป็นไรไป
ผมเริ่มได้ยินคนวิจารณ์กันแล้ว
"เสียงใหม่มาถึงแล้ว"
คุณอาจเป็นคะราทัคคนถัดไป หรือเป็นตอลสตอยยุคใหม่
ผมอยากเผยแพร่ผลงานสิ้นเดือนนี้เลย
แต่งานที่ผมส่งให้ เป็นเพียงฉบับร่างเองนะครับ
ผมต้องใช้เวลาตรวจทาน
ถ้าคุณยืนยันแบบนั้น ได้โปรดทำให้ไวเลย
ได้ครับ
คุณคิดยังไงกับตัวละครบ้าง
โอ๊ย สมจริงมาก น่าติดตามด้วย
ผมเกือบลืมไปแล้ว ว่าพวกเขาคือโฮโลแกรม
คุณชอบตัวละครไหนครับ
ไม่ต้องสงสัยเลย ต้องเป็นผู้กอง...
เกิดอะไรขึ้น
หมดเวลาของคุณแล้วค่ะ
รอให้เขาพูดจบก่อนก็ได้นี่
ฉันว่าอีโก้ของคุณ ได้รับการเยินยอมากพอแล้ววันนี้
เร็จเป็นไงบ้าง
จะบอกให้ว่าผมติดต่ออาร์ดอน โบรห์ท จากโบรห์ทแอนด์ฟอร์เรสเตอร์ต่างหาก
- ที่ตีพิมพ์หนังสือชุดดิกซอน ฮิลล์น่ะหรือ - ใช่แล้ว
เขาจะตีพิมพ์งานเขียนของผมเร็วๆ นี้
ดูเหมือนคุณจะไม่ใช่คนเดียวบนยานนี้ ที่มีพรสวรรค์ด้านการเล่าเรื่องสามมิติ
- ยินดีด้วยครับ - ขอบคุณ
ว่าแต่เรื่องมันเกี่ยวกับอะไรหรือ
การผจญภัยของหมอผู้กล้าหาญ
โห ฟังดูน่าสนุก
รู้ไหม ผมไม่เคยคิด เรื่องจะตีพิมพ์งานเขียนของตัวเองเลย
บางทีผมน่าจะคุยกับคนของคุณ เรื่องกัปตันโปรตอน
โบรห์ทแอนด์ฟอร์เรสเตอร์รับแต่... งานวรรณกรรมชั้นเอกเท่านั้น
จะสื่ออะไร จะบอกว่าผมห่วยงั้นหรือ
ไม่ใช่เลย
- ผมยินดีคุยกับพวกเขาให้ - ขอบคุณครับ
ว่าแต่เมื่อไร ผมจะได้อ่านงานประพันธ์ชิ้นนี้
ตอนนี้มันยังไม่เรียบร้อยดี
แต่ก็พร้อมพอจะส่งให้ โบรห์ท แอนด์ ฟอร์เรสเตอร์
ก็ดีนะ เผื่อจะได้คำแนะนำอะไรบ้าง
ไหนๆ คุณก็เป็นเพื่อนนักเขียน ผมจะดูแลกะที่เหลือของคุณเอง
เอ้อ เกือบลืมไป
มันชื่อว่าอะไรนะครับ
โฟตอนสู่อิสรภาพ
ติดหูมาก
ผมลืมตาดูโลกใบนี้ โดยถูกตั้งโปรแกรมไว้เสร็จสรรพ
แต่ก็ยังคงไร้เดียงสา
ไม่รู้ตัวว่ามีอุปสรรคต่างๆ รออยู่
หรือแม้แต่ศักยภาพชั้นยอด ที่วันหนึ่งผมจะเติมเต็มได้
ยินดีต้อนรับ
คุณเลือกสิ่งที่วิเศษมาก
คุณกำลังจะมีส่วนร่วมในการบรรยาย แบบบุรุษที่หนึ่งที่น่าตื่นเต้น
คุณจะต้องรับหน้าที่เป็นหมอโฮโลแกรม
หัวหน้าเจ้าหน้าที่การแพทย์ บนยานอวกาศวอร์เท็กซ์
วอร์เท็กซ์หรือ
ตอนเริ่มเรื่อง ภาวะแปลกแยก ได้ทำให้ยานคุณพลัดหลง
ข้ามกาแลกซี่ไปหลายพันปีแสง
ภารกิจของคุณคือการยืนหยัด ต่อมาตรฐานทางการแพทย์และจริยธรรม
ในขณะที่คุณต้องฟันฝ่า ความหัวดื้อและทิฐิของลูกเรือ
คนที่หลอดเลือดผิดปกติ ควรปรึกษาแพทย์
ก่อนเริ่มใช้โปรแกรมนี้
และตอนนี้ มีเรื่องแจ้งให้ทราบนิดหน่อย
ก่อนอื่นเลย ดร.ลิวอิส ซิมเมอร์แมน ผู้สร้างโฮโลเมตริกซ์ของผม
ผู้ที่มองการณ์ไกลและ ความทุ่มเทของเขาทำให้ผมสามารถ...
คอมพิวเตอร์ พักโปรแกรม
บทนำนี่อีกนานแค่ไหน
เก้านาที สี่วินาที
ข้ามไปบทแรกเลย
บทที่หนึ่ง "กำเนิดแพทย์"
ซึ่งตัวเอกของเรา ต้องเลือกตัวเลือกที่ยาก
เพิ่มระดับความก้อง 20 เปอร์เซ็นต์
คุณคือหมอโฮโลแกรมรึเปล่า
โปรดระบุเหตุฉุกเฉินทางการแพทย์
หมอเราตายแล้ว เราได้รับบาดเจ็บ
ทั้งคู่บาดเจ็บหนักมาก เราควรรักษาใครก่อน
แผลไหม้จากพลาสม่าระดับสอง
มีแผลฉีกขาดที่หัวใจ พาเขาไปห้องผ่าตัดด่วนเลย
คุณน่ะ ทางนี้
- หนวดสวยดี - อะไรนะ
เปล่าครับ
เขาถูกกระทบกระเทือนเล็กน้อย
ผมต้องรักษาอีกคนก่อน
ผมต้องการผู้กองมาร์เซย์ที่หอบังคับการ คุณรักษาเขาก่อนเลย
ตามที่ผมเข้าใจ งานของผม คือการรักษาผู้ป่วยวิกฤติก่อน
ขอตัวก่อนนะครับ
ผมไม่รู้คุณคิดว่าตัวเองเป็นใครนะ โฮโลแกรม
แต่สำหรับผมแล้ว คุณก็แค่เทคโนโลยีอีกชิ้นเท่านั้น
เห็นได้ชัดว่าเทคโนโลยีชิ้นนี้เป็นที่ต้องการ
ทำไมคุณไม่กลับไปที่หอบังคับการ และปล่อยให้ผมทำงานของผมไป
เกิดอะไรขึ้น
หมอโฮโลแกรมของเรา ปฏิเสธไม่รักษาคุณมาร์เซย์
- คุณทำงานผิดปกติรึเปล่า - ผมว่าไม่นะครับ
ฉันต้องการให้คนคุมหางเสือ กลับไปที่หอบังคับการ
ผู้กองมาร์เซยไม่ได้บาดเจ็บรุนแรง
แต่ชายคนนี้จะตายภายในห้านาที ถ้าผมไม่รีบผ่าตัด
ลดสนามพลังลง
ผู้ป่วยคนนั้นตายแล้ว ตอนนี้คุณพร้อมรักษาผู้กองมาร์เซย์แล้วนะ
จากนั้นกัปตันก็ชักเฟเซอร์ออกมา และยิงเขาที่นอนอยู่บนเตียงชีวภาพ
กัปตันเจนเวย์ฆ่าลูกเรือหรือ
ไม่ใช่ กัปตันเจนกิ้นส์ ทุกคนมีชื่อที่ต่างออกไปหมดเลย
คุณชื่อคิมเบิล คุณชื่อทอร์รีย์ และผมคือผู้กองมาร์เซย์
- เออ สร้างสรรค์ดีนะ - แล้วคุณบอกหมอว่าไง
เขาคิดว่าเขากำลังเขียนงานชิ้นเอก ผมไม่รู้จะบอกเขายังไงดี
ถ้ามันถูกเผยแพร่ออกไป ชาวบ้านคงคิดว่านี่คือเรื่องเราจริงๆ
- ครอบครัวเราจะคิดยังไง - นี่คือยานของสตาร์ฟลีทนะ
ไม่มีใครเชื่อว่าเราเดินเพ่นพ่าน ไปยิงลูกเรือที่บาดเจ็บหรอกน่า
พวกเขาอาจไม่ได้จริงจังกับโปรแกรม
แต่พวกเขาคงสงสัยบ้างแหละ ว่ามีเรื่องจริงปนอยู่รึเปล่า
ผมว่าเราน่าจะไปคุยกับกัปตัน
คุณแน่ใจนะว่าคุณไม่ได้สนใจเรื่องนี้ เป็นการส่วนตัว
หมายความว่าไง
ห้องภาพสามมิติคือเขตทำงานของคุณ
คุณ...คุณคิดว่าผมอิจฉางั้นหรือ
โอเค ผมอาจจะทำตัวเวอร์ไป
ทำไมพวกคุณไม่ลองใช้โปรแกรม และตัดสินเองแล้วกัน
บทที่ห้า "หนีเสือปะจระเข้"
ตัวเอกจะต้องเผชิญหน้า กับเพื่อนร่วมงานที่ชอบข่มเหง
ฉันมาตรวจร่างกายค่ะ
ทำไมไม่นั่งลงก่อนล่ะ
หมอครับ คุณน่าจะลงไปดู ที่แผนกวิศวกรรมหน่อย
มีอะไรหรือ
ท่อพลาสม่าเพิ่งระเบิด มีคนเจ็บอย่างน้อยสิบคน
นี่ คุณอัจฉริยะ ลืมอะไรไปรึเปล่า
ตัวปล่อยแสงเคลื่อนที่ของคุณล่ะ
นั่นสินะ
ไม่เห็นเจอเลย
นั่นตัวปล่อยแสงเคลื่อนที่ของฉันหรือ
ไอ้นี่คงหนักสัก 50 กิโล
คุณควรดีใจที่เราก็ปล่อยคุณ ออกจากกรงนะ ไปได้แล้ว
ประทับใจจัง
- จริงหรือครับ - แน่นอน
ฉันไม่เคยเห็นเมตริกซ์ดิลิเธียม อยู่นอกแนวได้ขนาดนี้
ตั้งแต่ฉันทำงานบนยาน เพื่อรับใช้ขยะเฟอเรงกีหน้าบูด
ฉันซ่อมเอง
ขอโทษค่ะ
ฉันบอกคุณกี่รอบแล้ว
ห้ามโฮโลแกรม เข้ามาในแผนกวิศวกรรม
คุณน่าจะยกเลิกข้อจำกัดนั่น ระหว่างที่มีเหตุฉุกเฉิน
ท่อพลาสม่าระเบิดใช่ไหมคะ
เห็นใครที่นี่มีแผลไหม้ จากพลาสม่าไหมล่ะ
ผู้กองปา...มาร์เซย์ บอกฉันว่าเกิดอุบัติเหตุที่นี่
ดูเหมือนซับรูทีนการฟังของคุณ จะทำงานผิดปกติ...อีกแล้ว
ฉันแปลกใจที่เมตริกซ์โบราณ อย่างคุณยังสามารถทำงานได้
คุณน่าจะทำตัวดีๆ กับเพื่อนร่วมยานหน่อยนะคะ
คุณไม่รู้หรอกว่าตอนไหนคุณอาจ ต้องการความช่วยเหลือจากพวกเขา
พูดตรงๆ เลยนะ คุณไม่ใช่เพื่อนร่วมยานของฉัน
คุณคือเครื่องมือเหมือนประแจปากตาย และเครื่องมือน่ะโดนเปลี่ยนได้
ทำไมไม่กลับไปห้องพยาบาล ก่อนที่ฉันจะตั้งโปรแกรมให้คุณใหม่ซะ
คอมพิวเตอร์ แสง
ผมบอกให้คุณไปที่ แผนกวิศวกรรมไม่ใช่หรือ
อ๋อ ฉันเข้าใจแล้ว
หักมุมได้น่าสนใจดีนี่
คุณให้ฉันออกไปจากห้องนี้ จะได้ใช้ลิ้นตรวจช่องคอผู้ป่วยได้สินะ
ถ้าคุณคิดบอกเมียผมเรื่องนี้
ผมจะกำจัดบัฟเฟอร์ความทรงจำคุณซะ เข้าใจตรงกันนะ
ฉันมาตรวจร่างกายค่ะ
บทที่หก "ดวลฝีมือในห้องเตรียมพร้อม"
ตัวเอกจะต้องเผชิญหน้ากับการไต่สวน
ครั้งนี้คุณข้ามเส้นไปไกล
กัปตัน ผมไม่แน่ใจว่าคุณพูดเรื่องอะไร
รายการโฮโลเมตริกซ์ของคุณ
หน่วยความจำ 50 กิกะควอดคือเพลง
สี่สิบสองคือเรื่องเพ้อฝัน
อีกสิบพยายามพัฒนาเรื่องทางเพศ
ผมไม่ยักรู้ว่าโฮโลแกรมทำแบบนี้ได้
ซับรูทีนนอกหลักสูตรพวกนี้
ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของหมอโฮโลแกรม
มีอะไรจะพูดแก้ต่างให้ตัวเองไหม
มีแน่นอนครับ
ผมไม่คิดว่าซับรูทีนพวกนี้ เป็นเรื่องจิ๊บจ๊อยครับ กัปตัน
มันทำให้ผมเป็นหมอที่เก่งขึ้น และเป็นคนที่ดีขึ้นด้วย
แต่คุณไม่ใช่คน
คุณอาจถูกตั้งโปรแกรม ให้ดูเหมือนคนและทำเหมือนคน
แต่มันไม่ได้ทำให้คุณเป็นคน
ซับรูทีนพวกนี้จะถูกลบทิ้งทันที
คุณทูลัค
พาหมอโฮโลแกรมไปที่ห้องแล็บสามมิติ เพื่อตั้งโปรแกรมใหม่
บทที่เจ็ด "การหลบหนี"
ตัวเอกของเราได้รับความช่วยเหลือ จากพันธมิตรหนึ่งเดียวของเขา
ผมไม่แน่ใจว่าเราควรทำแบบนี้ ผู้พัน
เชื่อฟังเขาเถอะน่า เขารู้ว่าเขาพูดเรื่องอะไรอยู่
เงียบ! ผมไม่ได้คุยกับคุณ
ถ้าเราเริ่มแก้ไขเมตริกซ์ของเขา
เราจะรู้ได้ไงว่าเราจะไม่พลาด ลบซับรูทีนเชิงวินิจฉัยของเขาไป
คุณกลัวว่าจะป่วยระหว่างทำภารกิจ นอกสถานที่ครั้งหน้าใช่ไหม เรือตรี
มันอาจมีไวรัสเป็นล้านๆ อยู่ในควอแดรนท์นี้
ที่ไม่เคยมีใครพบเจอมาก่อน
โชคอย่างผม คงได้ติดไวรัสมาครึ่งหนึ่งแหง
เยี่ยมเลย ตัวละครผม เป็นพวกที่คิดว่าตัวเองป่วย
ฉันจะรับช่วงต่อพานักโทษไปเอง
เราได้รับคำสั่งให้พาเขา ไปที่ห้องแล็บสามมิติ
ฉันได้รับคำสั่งให้ทำตามขั้นตอน
ความสงสารที่คุณมีต่อหมอโฮโลแกรม มันปิดไม่มิดหรอก ทรีออฟเอธ
ถอยไป
วิ่งเลย หมอ
บทที่แปด "จุดจบที่น่าสลด"
ตัวเอกของเราจะได้เรียนรู้ ชะตากรรมของเขา
ฉันหาทางทำให้มันง่ายแล้วนะ
แต่เห็นได้ชัด ว่าคุณจะไม่รับผิดชอบ
เมตริกซ์ของคุณจะถูกแยกส่วน และเปิดใช้งานใหม่
คุณจะออฟไลน์ตลอดเวลา ยกเว้นในกรณีฉุกเฉิน
พร้อม
ลงมือได้
เดี๋ยว
เขามีสิทธิ์พัฒนาโปรแกรมของเขา
เขาก็แค่เทคโนโลยีชิ้นหนึ่ง
เขาไม่มีสิทธิ์
แต่เขาควรมี
วันหนึ่งตัวตนจริงๆ ของหมอโฮโลแกรม กับคนอื่นที่เหมือนเขาจะเป็นที่รู้จัก
ว่าเป็นบุคคลชาญฉลาด ที่มีความหลงใหลในชีวิต
อย่าทำผิดเลยค่ะ กัปตัน
เราอาจอยู่ไกลบ้าน เป็นพันเป็นหมื่นปีแสง
แต่วันหนึ่งผู้คนจะรับรู้ถึง อาชญากรรมที่คุณก่อที่นี่วันนี้
พูดได้ดี
แยกส่วนโปรแกรมเลย
สิ่งที่คุณได้ประสบมา คุณตัวเอก
คือผลงานการเขียนนิยาย
มันมีองค์ประกอบของความจริง เหมือนกับนิยายอื่นๆ
ผมหวังว่าตอนนี้คุณคงเข้าใจมากขึ้น
ถึงอุปสรรคที่โฮโลแกรม ต้องทนฟันฝ่า...
ในโลกที่ถูกควบคุม...
โดยพวกอินทรีย์
จบโปรแกรม
เจนเวย์เรียกหมอ
รายงานตัวที่ห้องเตรียมพร้อม ของฉันเดี๋ยวนี้
คุณอยากให้ผมพูดสักกี่ครั้งกัน
งานของผมไม่เกี่ยวกับ ลูกเรือโวยาจเจอร์
อย่ามาทำไก๋ เรือตรีคิมเบิล ผู้กองมาร์เซย์
ตัวละครหน้าตา เกือบเหมือนเราเป๊ะเลย
ผมใช้พารามิเตอร์กายภาพ ของพวกคุณเป็นจุดเริ่มต้น
แต่ผมยืนยันเลยว่าเรื่องอื่นๆ ที่คล้ายกันมันเป็นเรื่องบังเอิญล้วนๆ
คุณเขียนเรื่องยานที่หลงทาง ในเดลต้าควอแดรนท์
งั้นคุณจะให้ผมเขียนอะไรล่ะ
เรื่องดราม่าในวัง แห่งมาตุภูมิคลิงกอนหรือ
ผมทำในสิ่งที่นักเขียนนิยายดีๆ ทำ ผมเขียนสิ่งที่ผมรู้
งั้นมันก็เป็นเรื่องของโวยาจเจอร์
ไม่ใช่
ตัวละครในวอร์เท็กซ์ ดีเวอร์เกินจริงซะอีก
พวกเขาไม่เหมือนลูกเรือเราสักนิด
เท่าที่ผมรู้นะครับ กัปตัน คุณยังไม่เคยฆ่าผู้ป่วยของผมสักคน
หมอ คุณเขียนนิยาย ที่ใช้จินตนาการล้ำมาก
แต่คนอื่นอาจเข้าใจผิด คิดว่ามันมีเค้าโครงมาจากเรื่องจริง
ผมไม่เห็นว่าจะเป็นงั้น
มีโฮโลแกรมกี่คน พกตัวปล่อยแสงเคลื่อนที่บ้าง
ตัวปล่อยแสงในนิยายของผม ไม่เหมือนของจริงสักนิด
งั้นประเด็นคืออะไร
มันเหมือนการพกยานกระสวย ลำเล็กติดตัวตลอด
มันคือการเปรียบเปรย เป็นสัญลักษณ์ ของภาระหนักอึ้งที่ผมเผชิญอยู่ทุกวัน
ลองนึกภาพว่าคุณต้องพกไอ้นี่ ติดตัวไปทุกที่สิ
มันคือเครื่องย้ำเตือน ว่าคุณแตกต่างจากคนอื่น
ผมอยากให้นักแสดงสัมผัสได้ถึง น้ำหนักของมัน... จริงๆ นะ
ตัวปล่อยแสงของคุณไม่ใช่โซ่ตรวน แต่มันทำให้คุณเป็นอิสระ
มันไม่ได้รู้สึกแบบนั้นตลอดหรอก
ถ้าฉันไม่รู้อะไร
ฉันคงคิดว่าเรื่องนี้ถูกเขียนขึ้น โดยคนที่รู้สึกถูกกดขี่ข่มเหง
คุณมองตัวเองแบบนั้นหรือ หมอ
ไม่ใช่แน่นอนครับ
เหยื่อที่แท้จริงคือพี่น้องผม ในอัลฟ่าควอแดรนท์
พี่น้องหรือ
หมอโฮโลแกรม มาร์ค 1 จำนวนนับร้อย
ที่มีทุกอย่างเหมือนผมเปี๊ยบ ยกเว้นว่า...
พวกเขาถูกทำให้ ตกอยู่ในสภาพของคนงานชั้นต่ำ
ขัดท่อ
ทำเหมืองดิลิเธียม
มีประวัติศาสตร์มายาวนานที่นักเขียน พยายามบอกเล่าชะตาชีวิตของผู้ถูกกดขี่
อย่างเช่นเพลงของวาเด็ค ที่บอกเล่าเรื่องราวการเข้ายึดครองบาจอร์
ฉันเข้าใจว่าคุณมีเหตุผลในการเขียน
แต่คุณควรพิจารณาดีๆ ว่ามันจะทำให้เพื่อนของคุณรู้สึกยังไง
ผมขอโทษที่งานของผมกล่าวร้ายคุณ
แต่ถ้าการแสดงความรู้สึกของผม
ต้องแลกมาด้วยการ โดนเพื่อนร่วมงานบางคนดูถูก
ก็ให้มันเป็นไปเถอะ
ลูกดังมากเลยในหมู่นักเรียน เกรดแปดของแม่
พวกเขาพูดกันให้หนาหู โวยาจเจอร์อย่างโน้น โวยาจเจอร์อย่างนี้
แม่ของลูกมีเรื่องจะขอ
ว่ามาเลยครับ
แม่คิดว่าลูกน่าจะบันทึกภาพ งานนำเสนอสั้นๆ
ว่าการบัญชาการ บนยานอวกาศเป็นยังไง
แต่...ผมไม่ใช่คนบัญชาการครับ
ในจดหมายของลูก ลูกบอกว่า บางทีกัปตันก็มอบหมายให้ลูกดูแล
ที่ผมพูดหมายถึง ผมได้ดูแลกะกลางคืน
แค่สัปดาห์ละสองครั้ง
เธอคงชอบลูกมากๆ เลยนะ ถึงมอบหมายหน้าที่ให้เยอะเชียว
เมื่อไรเธอจะเลื่อนขั้นลูกล่ะ
มันเป็นยานลำเล็กๆ
ใช่ว่ามีตำแหน่งบัญชาการ ว่างเยอะซะที่ไหน
กัปตันเจนเวย์คนนี้ ดูเป็นผู้หญิงที่น่ารักนะ
- แม่น่าจะเขียนไปบอกเธอหน่อย - แม่!
เธอต้องรู้ว่าลูกทำงานหนักแค่ไหน
ขอร้องว่าอย่าเลยครับ
แฮร์รี่ แม่ไม่ได้ยินเลย
โซลาร์แฟลร์ทำให้ สัญญาณกระจัดกระจาย
บอกกัปตันเจนเวย์ด้วยนะ ว่าแม่จะส่งจดหมายไปหา
แม่ ไม่ต้องส่งอะไรไปให้กัปตัน ได้ยินผมไหม
- เพิ่มกำลังเอาท์พุตเครื่องหักเหซิ - สูงสุดแล้วค่ะ
ไม่อยากจะเชื่อ! ผมเหลือเวลาอีกตั้งนาทีครึ่ง
คุณจะมีโอกาสได้คุยกับพวกเขาอีกที ภายในประมาณสองเดือน
คุณไม่เข้าใจเลยใช่ไหม
ไม่ค่ะ
บางทีถ้าคุณมีครอบครัวที่สนิท
คุณอาจรู้สึกต่างออกไป
บันทึกของหัวหน้าหน่วยแพทย์ วันที่ดวงดาว 54740.8
ถึงแม้การตัดสินใจจะทำให้ลูกเรือ ไม่ค่อยพอใจผมนัก
ผมตัดสินใจแล้วว่า จะไม่ออมชอมงานของผม
ผมกำลังตรวจทานโปรแกรม เป็นครั้งสุดท้ายก่อนส่ง
คอมพิวเตอร์ เปิดโปรแกรม หมอโฮโลแกรม โฟตอนสู่อิสรภาพ
ยินดีต้อนรับ คุณเลือกหนทางที่ดีเลิศแล้ว
คุณเป็นคนที่มีรสนิยมไร้ที่ติจริงๆ
- คอมพิวเตอร์ พักโปรแกรม - ไม่สามารถปฏิบัติได้
คุณกำลังจะเริ่มออกเดินทาง บนเส้นทางที่น่าจดจำ
คุณจะได้รับหน้าที่เป็นผู้ช่วยแพทย์
บนยานอวกาศโวเยอร์
โวเยอร์หรือ
งานของคุณคือคอยช่วยเหลือ หัวหน้าหน่วยแพทย์
และเรียนรู้ที่จะอดทนต่อ พฤติกรรมเจ้ากี้เจ้าการของเขา
และมารยาทข้างเตียง ที่น่าสะอิดสะเอียน
อย่าลืมว่าความอดทนคือสิ่งที่ดี
บทที่หนึ่ง "นี่คือโลกของหมอ คุณแค่มาอาศัยอยู่"
ตอนที่ผมบอกว่ากะของคุณ เริ่มเวลา 8.00 น.
ไม่ได้หมายความว่าคุณจะเข้ามา ตอน 8.00 น. กับอีก 24 วินาทีได้
เข้าใจผมไหม เรือตรี
โหดร้ายเกินไปแล้ว!
ที่โหดร้ายคือผมกำลังจะพลาด เวลาเล่นกอล์ฟต่างหาก
มาสิ
มีปัญหาอะไรหรือ วันออฟทรี
- ฉันทูออฟทรีต่างหาก - ขอโทษ
พวกเธอคือแฝดสามน่ะ
- ฉันเจ็บเวลาทำแบบนี้ - งั้นก็อย่าทำสิ
อย่าทำตัวเป็นเด็กสิ
ข้อต่อกระดูกแขนของคุณ ไม่เข้าที่เข้าทาง
แต่ผมมีของดี
มันคือยาปลุกอารมณ์ของคลิงกอน แต่นี่สูตรของผมเอง
เดี๋ยวคุณได้รู้สึกสบายแน่นอน
ผู้กอง!
ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมกำลัง เขียนรายงานฉบับเต็มให้กัปตัน
ไม่ใช่เรื่องเครื่องฟื้นฟูผิวหนัง ที่ผมใส่ผิดใช่ไหม
คุณรู้ว่านี่มันเรื่องอะไร
คุณเข้าถึงนิยายสามมิติของผม โดยไม่ได้รับอนุญาต
และเปลี่ยนมันเป็นเรื่องราว น่าเบื่อหน่ายของคุณเอง
เฮ้ย ผมแค่เขียนเรื่องที่ผมรู้
คุณทำลายงานศิลปะ ที่ใช้เวลาสร้างตั้งหลายเดือน
ใจเย็นสิ หมอ
ผมบันทึกโปรแกรมของคุณ ไว้ในไฟล์สำรองแล้ว
ผมแค่พยายามแสดงให้คุณเห็นเฉยๆ
คุณทำมันไปแล้ว แถมยังขาดความละเอียดอ่อนอีก
ทีงี้ทำเป็นพูด!
โปรแกรมของคุณก็เจ้าเล่ห์ไม่ต่าง จากการเต้นจับคู่ของเฟอเรงกีหรอก
โปรแกรมของผมคือความตั้งใจจริง ที่จะได้รับคำวิจารณ์จากสังคม
ของคุณนั่นแหละ ที่เล่นตลกดูหมิ่นคนอื่น! คุณ...
ทำให้ผมวางยาผู้ป่วยของผม และฉวยโอกาสกับเธอ
อย่าตลกไปหน่อยเลย ตัวละครนั่นไม่ใช่คุณซะหน่อย
เรื่องหนึ่งคือเขามีผมบนหัวมากกว่าคุณ
ถ้ามีใครเปิดโปรแกรมนั้นและคิดว่า มันเป็นเรื่องที่สร้างมาจากตัวตนคุณล่ะ
- คุณคงไม่สบายใจใช่ไหมล่ะ - ผมไม่สนว่าคนอื่นจะคิดยังไง
คุณสนแค่เรื่องนี้เรื่องเดียวน่ะแหละ!
คุณอยากให้ทุกคนที่บ้าน นึกถึงคุณในฐานะนักเขียนยอดเยี่ยม
ผมไม่ได้ทำแบบนี้เพราะอีโก้ของผม
แต่ถ้าคุณก้าวข้ามอีโก้ของตัวเองได้ คุณอาจจะตาสว่างบ้าง!
ฟังนะ
ผมไม่สนถ้าทั้งอัลฟ่าควอแดรนท์จะ เข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นเหมือนผู้กองมาร์เซย์
สิ่งที่กวนใจผมก็คือ คุณคิดว่าผมเป็นแบบนั้น
คุณไม่เหมือนมาร์เซย์ซะหน่อย เขาทั้งเอาแต่ใจ ไม่รู้จักโต
แล้วคุณจะอธิบายตัวผมยังไง
คุณคือชายที่แต่งงานแล้ว และกำลังจะมีลูก
มีภาระหน้าที่มากมาย
แปลกใจนะที่คุณสังเกตด้วย
ผมคิดว่าผมจะเริ่มได้ ความเคารพจากคุณบ้าง
สงสัยผมจะคิดผิด
โปรแกรมของคุณอยู่ในไฟล์เทต้า15
อยากทำอะไรก็เชิญเลย
หมอ ช่วยผมหน่อยสิ
ถ้าไม่ได้มีอาการอะไรฉับพลัน ก็ไปให้พ้นหน้าเลย
ผมสงสัยว่าคุณจะช่วยดูนี่สักนิดได้ไหม
เข้าครัวกับนีลิกซ์: ทัวร์ทำอาหาร แห่งเดลต้าควอแดรนท์
มันคือร่างหนังสือทำอาหาร แบบสามมิติ
ผมอยากส่งไปให้ สำนักพิมพ์ของคุณ
ระหว่างที่ผมใช้ลิงก์สื่อสารบ่ายนี้
แต่แน่นอนว่าต้องให้คุณอนุมัติก่อน
ถ้าคุณกำลังหาเคล็ดลับในการเขียน
ยานลำนี้มีคนมากมาย ที่อยากจะบอกคุณเรื่องนั้น
ผมไม่รู้ว่าคนอื่นพูดอะไรกับคุณ
แต่ผมชอบนิยายสามมิติของคุณนะ
- จริงหรือ - แหงอยู่แล้ว
มันเป็นการผจญภัยที่เร้าใจมาก แถมยังแฝงไปด้วยคำสอนที่สำคัญอีก
ถูกเผง
นี่คือโอกาสแรกที่ผมจะได้เป็นที่ชื่นชม ในฐานะศิลปิน ไม่ใช่แค่หมออย่างเดียว
ผมนึกว่าลูกเรือจะยินดีกับผมซะอีก
คุณจะมีคนอ่านงานของคุณมากมายแน่ๆ
คุณจะสนอะไรกับความเห็นของ เพื่อนร่วมยานที่ขุ่นเคืองแค่ไม่กี่คน
พวกเขาคือเพื่อนผม
ผมไม่อยากทำให้พวกเขาเสียใจ
มีคำพูดหนึ่งของทาแลกเซียนที่ว่า:
"เมื่อถนนตรงหน้าแยกออกเป็นสองทาง...
ให้ไปต่อยังทางที่สาม"
แปลว่าอะไร
คุณปรับเปลี่ยนโปรแกรมได้นี่นา
มันจะได้ไม่ชัดเจนจนเกินไปนัก ว่ามาจากโวยาจเจอร์
ผมว่าผมเปลี่ยนการตั้งค่าได้บ้าง
ปรับพารามิเตอร์กายภาพของตัวละคร
คุณไม่ต้องเปลี่ยนธีมเรื่องก็ได้
ไม่หรอก
การเขียนใหม่ใช้เวลาหลายสัปดาห์
สำนักพิมพ์รอรับฉบับร่างสุดท้ายพรุ่งนี้แล้ว
คุณน่าจะโทรไปบอกพวกเขา
ตรวจทานหรือ
ผมต้องปรับเรื่องตัวละครใหม่ครับ
ทำไมล่ะ พวกเขาดูน่าสมจริงดีออก
มันสมจริงมากเกินไปนิดน่ะครับ
หมอ ผมไม่คิดว่ามันจำเป็นจริงๆ นะ
ผมเกรงว่าผมต้องยืนยันคำเดิม
มันเสี่ยงกับชื่อเสียงของเพื่อนๆ ผม
สำนักพิมพ์ของผมรับปากว่า จะไม่เผยแพร่โปรแกรมออกไป
จนกว่าเขาจะได้รับ ฉบับที่ตรวจทานแล้ว
คงเป็นอันที่เราประสานร่างบอร์ก และเข้ายึดควอแดรนท์ล่ะสิ
เราขอบคุณที่คุณคำนึงถึง ความรู้สึกของเรา
คุณคิดว่าจะใช้เวลาตรวจทาน นานแค่ไหน
ศิลปะมันเร่งกันไม่ได้
ตามสบายเลยนะ หมอ
ผู้กอง ผมขอโทษ
ช่างมันเถอะ
คุณน่าจะช่วยผมเขียนใหม่ได้
งั้นหรือ
คุณก็รู้ว่าผมซื่อบื้อไปหน่อย ในฐานะนักเขียน
ไม่ใช่ ผมว่าคำที่คุณกำลังนึกอยู่ คือคำว่าห่วยต่างหาก
เฮ้
นั่นอะไรหรือ
จากพ่อฉันเอง
เขาอยากคุยด้วย
คุณจะทำยังไง
ฉันจัดแจงเตรียมคุยกับลูกพี่ลูกน้องแล้ว
เธอคงไม่ว่าอะไรหรอก ถ้าต้องรออีกสักสองสามสัปดาห์
ฉันไม่รู้จะคุยอะไรกับเขา
งั้นก็ให้เขาเป็นฝ่ายคุยแทน
ดูลูกสิ
ป่านนี้เท่าไรแล้วนะ 20 สัปดาห์หรือ
ยี่สิบสามค่ะ
ตั้งชื่อหรือยังล่ะ
ยังค่ะ
เราคิดว่าจะตั้งชื่อมิรัล
แม่ของลูกต้องชอบแน่ๆ
รู้ไหมว่าพ่อไปทำธุระที่เคสซิก เมื่อไม่กี่เดือนก่อน
ลูกคงไม่เชื่อว่าบ้านเก่าเรา สภาพเป็นยังไงตอนนี้
ผู้กองคะ...30 วินาที
เรามีเวลาไม่ถึงนาที
พ่อมีเหตุผลอะไรที่มาคุยกับหนูรึเปล่า
พ่อรู้ว่าจะคุยเรื่องตลอด 20 ปี ภายในครั้งเดียวไม่หมดหรอก
ความจริงก็คือ
ตอนที่ยานของลูกหายไป
พ่อคิดว่าพ่อเสียลูกไปแล้ว
พ่อไม่หวังให้ลูกให้อภัยพ่อหรอก
แต่บางทีเราน่าจะลองมา ทำความรู้จักกันใหม่อีกสักครั้ง
หนูจะเขียนไปหานะคะ
(ศูนย์วิจัยการสื่อสาร เขตโซล)
ขอโทษที่ขัดจังหวะนะครับ พลเรือเอก
ครับ คุณบาร์คลีย์ มีอะไรรึเปล่า
ผมคิดว่าคุณอาจอยากดูนี่ครับ
อะไรหรือ
นิยายสามมิติที่กำลังดังตอนนี้ครับ
ขอบคุณที่มาบอกกล่าวนะ ผู้กอง
แต่ผมไม่ได้คลั่งไคล้ เรื่องภาพสามมิติหรอก
คุณไม่เข้าใจครับ โปรแกรมนี้...มันเกี่ยวกับโวยาจเจอร์
และมันไม่ได้เผยภาพพจน์ ของลูกเรือในแง่ดีนัก
ขึ้นจอ
กัปตัน
เซเวนบอกฉันว่าคุณมีเรื่องด่วน
ผมเคลือบแคลงใจ ที่ต้องดูนิยายสามมิติชิ้นใหม่
ที่เขียนขึ้นโดยหมอโฮโลแกรมของคุณ
ผมแปลกใจที่คุณอนุญาตให้หมอ
ดิสเครดิตลูกเรือคุณขนาดนี้
แต่เขายังแก้งานอยู่เลยนี่คะ
โปรแกรมมันยังไม่น่าถูกเผยแพร่
แต่มันเผยออกมาแล้วล่ะ
คุณบาร์คลีย์บอกผมว่ามันถูกฉาย ที่โรงละครสามมิติไปเป็นพันรอบแล้ว
คุณบอกผมว่าจะรอให้ผม แก้งานให้เสร็จก่อน
ผมขอให้คุณเรียกคืนสำเนาทุกชิ้น
และกล่าวขอโทษกัปตันเจนเวย์ และลูกเรือของเธอต่อสาธารณชน
ผมไม่ทำอะไรแบบนั้นหรอก
ฉันไม่คิดว่าคุณมีทางเลือกนะ คุณโบรห์ท
นักเขียนก็มีสิทธิ์เหมือนกัน
ไม่ใช่ในกรณีนี้
หมายความว่าไง
หมอคือโฮโลแกรม
แล้วไง
ตามกฎหมายของสหพันธรัฐ โฮโลแกรมไม่มีสิทธิ์ของตัวเอง
ตามการตีความกฎหมาย ของสหพันธรัฐอย่างเข้มงวดนั้น
คุณโบรห์ทพูดถูก
หมอไม่มีสิทธิ์ทางกฎหมาย
- เพราะผมคือโฮโลแกรมสินะ - ใช่
แต่มีอีกทางเลือกหนึ่ง
เราอาจอ้างสิทธิ์ได้ว่านิยายสามมิตินั้น เผยข้อมูลที่เป็นความลับทางราชการ
สตาร์ฟลีทอาจขอให้เรียกคืนงาน ด้วยวัตถุประสงค์ด้านความปลอดภัยได้
เยี่ยมเลย ทำอย่างกับปิดข่าว
แบบนี้ทุกคนได้เชื่อว่านี่คือเรื่องจริงแน่
เราฟ้องหมิ่นประมาทได้ไหม
เราต้องพิสูจน์ให้ได้ว่าเรื่องมันเกี่ยวกับเรา และมันทำให้เราเสียชื่อเสียง
เราอาจชนะคดีเรื่องนั้นได้ แต่หมอล่ะ
ผมทำไมครับ กัปตัน
นี่เป็นการเอาชื่อเสียงของลูกเรือมาเสี่ยง
ฉันก็ไม่แน่ใจนัก
ฉันคิดว่าที่เสี่ยงคือ ชื่อเสียงของคุณต่างหาก
คุณมีสิทธิ์ทุกอย่าง เหมือนสมาชิกลูกเรือคนอื่นทุกคน
และฉันจะไม่ยอมให้สำนักพิมพ์ พูดไปอีกอย่างหรอก
บันทึกกัปตัน วันที่ดวงดาว 54748.6
อนุญาโตตุลาการของสหพันธรัฐ ได้รับมอบหมายให้ตัดสิน
ว่าหมอมีสิทธิ์ในการควบคุม ผลงานศิลปะของเขาได้หรือไม่
เนื่องจากเรามีเวลาในการ ใช้ลิงก์สื่อสารกับโลกที่จำกัด
การโต้แย้งอาจใช้เวลาประมาณสามวัน
คุณอ้างว่าหมอไม่มีสิทธิ์ทางกฎหมาย
ในการควบคุมโปรแกรมสามมิตินี้
แต่คุณก็ยังยืนยันข้อเท็จจริงว่า หมอโฮโลแกรมของโวยาจเจอร์เป็นคนเขียน
หนังสือเด็กที่ ประสบความสำเร็จที่สุดของเรา
คือโปรแกรมที่ "เขียนโดย" โทบี้เดอะทาร์ก
โชคดีที่โทบี้ไม่ได้พยายามหยุดผม ไม่ให้ก้าวก่ายงานของเขา
แต่คุณไม่ปฏิเสธว่าหมอคือ คนสร้างนิยายสามมิตินี้ขึ้นมา
ใช่ แต่เครื่องเรพลิเคเตอร์ สร้างกาแฟถ้วยนี้ขึ้นมา
เรพลิเคเตอร์นั่นควรมีสิทธิ์กำหนดไหม ว่าผมจะดื่มกาแฟในแก้วได้รึเปล่า
- ผมขอค้าน! - หมอ
เป็นการอุปมาที่น่าทึ่งมาก คุณโบรห์ท
แต่ผมไม่เคยเห็น เรพลิเคเตอร์เครื่องไหนแต่งเพลง
หรือวาดรูปทิวทัศน์
หรือทำการผ่าตัดระดับไมโครได้
แล้วคุณเคยหรือ
คุณบอกได้ไหมว่า คุณมีชื่อเสียงในการตีพิมพ์
ผลงานวรรณกรรมต้นแบบและน่ายกย่อง
ผมก็อยากคิดแบบนั้น
และนิยายสามมิติของหมอเป็นแบบนั้นรึเปล่า
บางมุมของนิยายนั่นก็ถอดแบบมาจากที่อื่น
มีงานอื่นไหมที่เขียนเรื่องการดิ้นรนต่อสู้ เพื่อความเท่าเทียมของโฮโลแกรม
เท่าที่รู้ก็ไม่มี แต่ว่า...
ถ้าเป็นแบบนั้น นี่ก็ถือเป็นงานต้นแบบ
ก็คงงั้น
ใต้เท้าครับ มาตราที่เจ็ดแกมม่า ของหลักประกันฉบับที่สิบสอง
ระบุว่าศิลปินคือ "บุคคลที่สร้าง ผลงานศิลปะต้นแบบ"
คุณโบรห์ทยอมรับว่า หมอเป็นคนสร้างโปรแกรมนี้
และมันคืองานต้นแบบ
ดังนั้น ผมขอเสนอให้หมอมีสิทธิ์พื้นฐาน และเอกสิทธิ์ทั้งหมด
ของศิลปินภายใต้กฎหมายนี้
คุณมีการโต้แย้งที่โน้มน้าวใจมาก ผู้พัน
แต่ตรรกะของคุณยังมีข้อบกพร่อง
อย่างที่คุณชี้แจง กฎหมายระบุว่า
บุคคลที่สร้างผลงานศิลปะต้นแบบ จะต้องเป็น "คน"
หมอโฮโลแกรมของคุณไม่เข้าข่ายนั้น
คุณครับ เรากำลังเสียการสื่อสาร
พักการพิจารณาไว้จนถึงพรุ่งนี้แล้วกัน
(จบ)
ไปได้ไม่สวยเลยเรา
นั่นความเห็นด้านกฎหมายของคุณหรือ
ขอโทษด้วยนะ
มันน่าหงุดหงิดที่บอกว่าผมไม่มีส่วนทาง กฎหมายมากไปกว่าเครื่องเรพลิเคเตอร์
ถ้าหมอไม่มีสิทธิ์ในการควบคุมงานตัวเอง
งั้นก็มีเหตุผลชัดเจนว่าเขาไม่มีสิทธิ์
ที่จะโต้แย้งคุณโบรห์ทได้
เราอาจโต้แย้งได้ว่า สัญญาต้นฉบับไม่มีผลบังคับใช้
อีกนัยหนึ่ง คุณต้องการยอมรับ ว่าหมอไม่ใช่คนสินะ
สิ่งที่เราต้องทำ...
คือพิสูจน์ให้ได้ ว่าเขาเป็นคนมากพอๆ กับเรา
แล้วเราจะทำยังไง
โดยการบอกเล่า เรื่องราวที่แท้จริงของคุณ
เนื่องจากฉันมีปัญหา ในการปฏิสัมพันธ์กับลูกเรือ
หมอจึงสอนบทเรียนเชิงสังคมให้ฉัน
อย่างแรก เขาสอนให้ฉันเริ่มสนทนาก่อน
จากนั้นก็วิธีเต้น
ท้ายที่สุด เขาได้สอนฉัน ถึงวิธีการแสดงความสนใจเชิงเพ้อฝันบ้าง
ถ้าไม่ได้การแนะนำจากเขา ฉันคงไม่ได้เป็นคนอย่างทุกวันนี้
เขาตัดสินใจว่า เป็นหมอเพียงอย่างเดียวคงไม่พอ
เขาจึงเพิ่มซับรูทีนคำสั่ง ลงไปในเมตริกซ์ของเขา
ปัจจุบันถ้ามีเหตุฉุกเฉิน เขาสามารถ ทำหน้าที่ได้เหมือนเจ้าหน้าที่หอบังคับการ
มันแค่พิสูจน์ให้เห็นว่า โปรแกรมของหมอสามารถปรับเปลี่ยนได้
ใต้เท้าครับ มันแสดงให้เห็นว่า เขาอยากเป็นในสิ่งที่ดียิ่งขึ้น
เหมือนคนอื่นๆ ทั่วไป
เขาเดินทางครึ่งกาแลกซี่ เพื่อไปดูแลลิวอิส ซิมเมอร์แมน
ชายผู้สร้างโปรแกรมเขาขึ้นมา
เหมือนกับลูกชายที่อยากแสดง ให้พ่อตัวเองเห็นว่าตัวเองเป็นยังไง
เพื่อที่พ่อจะได้ภูมิใจในตัวเขา
ถ้าคุณถามผม...เขาภูมิใจจริงๆ
ฉันอธิบายชัดแล้ว
แต่หมอก็ไม่เชื่อฟังคำสั่งโดยตรงจากฉัน
ตอนนั้นเขาทำให้ยาน และลูกเรือตกอยู่ในอันตราย
นั่นแทบไม่ใช่พฤติกรรมที่น่ายกย่อง
ใช่ค่ะ ไม่น่ายกย่องเลย แต่เพราะเขาเป็นคนไงคะ
สตาร์ฟลีทตั้งโปรแกรม ให้เขาปฏิบัติตามคำสั่ง
ข้อเท็จจริงที่ว่าเขาสามารถ ทำสิ่งต่างๆ ได้มากกว่านั้น
พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าเขาคิดด้วยตัวเองได้
ใต้เท้าคะ
หลายศตวรรษก่อน ในสถานที่ส่วนใหญ่บนโลก
มีเพียงเจ้าของที่ดินของกลุ่มเพศ และกลุ่มเชื้อชาติบางกลุ่มเท่านั้น
ที่มีสิทธิ์มีเสียง
พอเวลาผ่านไป สิทธิ์เหล่านั้น จึงถูกขยับขยายไปสู่มนุษย์ทุกคน
จากนั้น พอเราได้ออกสำรวจกาแลกซี่
ซึ่งมีสปีชีส์นับพันที่มีความรู้สึก
คำจำกัดความถึงสิ่งที่ก่อร่างคนๆ หนึ่งขึ้นมา ก็ยังคงพัฒนาต่อไป
ตอนนี้เราขอให้ท่าน ขยับขยายคำจำกัดความนั้นอีกครั้ง
เพื่อรวมหมอเข้าไปด้วย
ตอนที่ฉันพบเขาเมื่อเจ็ดปีก่อน ฉันไม่มีทางเชื่อเลย
ว่าหมอโฮโลแกรมสามารถ กลายเป็นสมาชิกลูกเรือที่มีค่า
และเป็นเพื่อนฉันได้
หมอคือคนๆ หนึ่ง
ที่ไม่ต่างจากคนที่มีเลือดเนื้อที่ฉันรู้จัก
ถ้าท่านเชื่อคำให้การที่ท่านได้ยินอยู่นี้
มันจะเป็นการยุติธรรมที่ตัดสินว่า
เขามีสิทธิ์เหมือนพวกเราทุกประการ
ผมจะแจ้งผลการตัดสินให้ทราบในสองวัน
พักการพิจารณาคดี
ตอนที่คุณร้องเพลง "แฮปปี้เบิร์ธเดย์" ให้แม่คุณฟัง อย่าร้องเพี้ยนนะ
อะไรกัน
ชิพไอโซลิเนียร์หนึ่งชิ้นทำให้ผู้ใช้ มีเวลาสามนาทีในการสื่อสารพรุ่งนี้
คุณแสดงให้เห็นได้ชัดว่ามันสำคัญแค่ไหน ที่ต้องคุยให้จบก่อน
ผมทำตัวเวอร์ไปหน่อยน่ะ
ฉันเข้าใจว่าทำไมคุณทำแบบนั้น
ฉันสังเกตการณ์ลูกเรือที่ ปฏิสัมพันธ์กับครอบครัวของพวกเขา
ในช่วงหลายวันที่ผ่านมา
ฉันยิ่งเห็นได้ชัดมากขึ้น ว่าการสื่อสารมีความหมายมากเพียงใด
ขอบคุณนะ แต่ผมรับไว้ไม่ได้
ทำไมล่ะคะ
คุณน่าจะติดต่อครอบครัวของคุณ
พ่อแม่ฉันถูกประสานร่างไปหมดแล้ว
ต้องมีใครสักคนล่ะน่า ญาติห่างๆ ล่ะ
พ่อฉันมีพี่สาวอยู่บนโลกมนุษย์ ชื่อไอรีณ แฮนสัน
ผมมั่นใจว่าเธอต้องตื่นเต้น ที่ได้ข่าวจากคุณแน่
หลานคงนึกภาพฉันออกนะ
ตอนที่สตาร์ฟลีทบอก ว่าหลานจะติดต่อมา
ฉันรู้สึกวิตกกังวลนิดหน่อยน่ะค่ะ
เธอดูเป็นผู้หญิงที่สวยและเก่งจัง
แต่หลานเป็นเด็กหกขวบ ที่ดื้อที่สุดที่ฉันเคยเจอเลย
พ่อแม่ของเธอเอาเธอมา ฝากไว้กับป้าช่วงสุดสัปดาห์
เธอโมโหมาก ถึงกับขังตัวเองอยู่ในห้องพักของแขก
และไม่ยอมออกมาข้างนอกเลย
มันคงทำให้... คุณลำบากใจมากเลยนะคะ
สุดท้ายแล้ว ฉันก็หลอกล่อให้เธอออกมาได้
ด้วยทาร์ตสตรอว์เบอร์รี่
ฉันชอบกินสตรอว์เบอร์รี่มากค่ะ แต่ไม่รู้ว่าตอนเด็กๆ เคยกินมาก่อน
มีเท่าไรก็ไม่พอกินหรอก
แน่นอนว่าเธอไม่ลังเลที่จะรีบมาบ่น
ถ้าพวกมันยังไม่สุกดี
ฉันขอโทษถ้าทำตัวไม่ดีนะคะ
ฉันไม่น่าโทรมาเลย
ไม่เลย ฉันดีใจที่เธอโทรมา
ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอหน้าอีกครั้ง อันนิกา
วันนี้เราจะไปสำรวจเขตแดนใหม่
การพิจารณาครั้งนี้จึงต้องทำกัน ที่ห้องสำรวจเส้นทาง
หมอแสดงให้เห็นว่ามีอุปนิสัยหลายอย่าง ที่คล้ายคลึงกับของคน
ความฉลาด ความสร้างสรรค์ ความทะเยอะทะยาน ความผิดพลาดก็ด้วย
แต่อุปนิสัยเหล่านี้เป็นของจริงรึเปล่า
หรือหมอแค่ถูกตั้งโปรแกรม ให้จำลองมันออกมาให้เห็น
บอกตรงๆ ผมก็ไม่ทราบ
แต่ในที่สุดเราก็ต้องตัดสินใจ
เพราะปัญหาเรื่องสิทธิ์ของภาพสามมิติ จะไม่หายไปไหนแน่นอน
ณ ตอนนี้ ผมไม่ได้เตรียมพร้อมที่จะกำหนด ว่าหมอคือคนที่อยู่ภายใต้กฎหมายนี้
อย่างไรก็ตาม เห็นได้ชัดว่า เขาไม่ใช่โฮโลแกรมธรรมดา
และในขณะที่ผมก็พูดได้ไม่เต็มปาก ว่าเขาคือคน
ผมยินดีเพิ่มคำจำกัดความ เชิงกฎหมายของศิลปิน
ให้รวมหมอเข้าไปด้วย
ดังนั้น ผมขอกำหนดว่าเขามีสิทธิ์ ในการควบคุมงานของเขาเอง
ผมขอสั่งให้เรียกคืน สำเนานิยายสามมิติทุกฉบับทันที
- ใต้เท้าครับ... - ปิดการพิจารณาคดี
- ยินดีด้วยนะครับ หมอ - ขอบคุณ เร็จ
เราจะติดต่อไปอีกที กัปตัน
หน้าตาคุณไม่เหมือนคนที่เพิ่งได้รับ
สิทธิ์ของโฮโลแกรมเลยนะ
ไม่ใช่ว่าผมไม่ยินดีนะครับ
แต่มันเหมือนชัยชนะที่คลุมเครือยังไงไม่รู้
โปรแกรมนี้ถูกเล่นไปแล้วโดยคนนับพัน
- ความเสียหายมันเกิดขึ้นแล้ว - เราต้องรอดได้น่า
ถ้าผมเข้าใจไม่ผิด คุณมีนิยายสามมิติต้องแก้ไม่ใช่หรือ
คุณว่าผมจะหา สำนักพิมพ์รายอื่นได้ไหม
ถ้ามีเรื่องหนึ่งที่ฉันได้เรียนรู้จากคุณนะ หมอ
นั่นก็คือคุณสามารถทำอะไรก็ได้ ถ้าคุณตั้งใจจริง
(โรงแปรรูปดิลิเธียมของสหพันธรัฐ อัลฟ่าควอแดรนท์)
(สี่เดือนต่อมา...)
ได้เวลาวินิจฉัยคุณแล้ว รายงานตัวที่ห้องแล็บสามมิติด้วย
ผมรู้รูทีนน่า
แล้วก็...
ระหว่างอยู่ที่นั่น ทำอะไรเพื่อตัวเองสักอย่างสิ
ขอให้ผู้ปฏิบัติงานเปิดโปรแกรม 47 เบต้า
ทำไม มีอะไรหรือ
มันมีชื่อว่า โฟตอนสู่อิสรภาพ เร้าอารมณ์ดีนักแล
บรรยายไทยโดย ชลันธร เรืองภักดี