Δον Ζουάν Ντε Μάρκο
Ονομάζομαι Δον Ζουάν Ντε Μάρκο.
Είμαι ο γιος του μεγάλου ξιφομάχου Αντόνιο Γκαριμπάλντι Ντε Μάρκο
που βρήκε τραγικό τέλος υπερασπίζοντας την τιμή της μητέρας μου,
της πανέμορφης Δόνας Ινές Σαντιάγκο Υ Σαν Μαρτίν.
Είμαι ο μεγαλύτερος εραστής του κόσμου.
Έχω κάνει έρωτα σε πάνω από χίλιες γυναίκες.
Την περασμένη Τρίτη έγινα 21 χρόνων.
-Καλησπέρα σας, κύριε. -Καλησπέρα, Νίκολας.
Καμία γυναίκα δεν έφυγε ανικανοποίητη από την αγκαλιά μου.
Μόνο μία με απέρριψε.
Και το έφερε η τύχη, να είναι η μόνη που είχε ποτέ σημασία.
Γι' αυτό, στα 21 μου, αποφάσισα να βάλω τέλος στη ζωή μου.
Αλλά πρώτα, μια τελευταία κατάκτηση.
-Μπορώ; -Βασικά, περιμένω έναν φίλο.
Έχει καθυστερήσει αλλά όπου να 'ναι θα έρθει.
Δεν θα χρονοτριβήσω.
Είμαι ο Δον Ζουάν.
Πολύ αστείο. Έχει πάρτι μασκέ στο ξενοδοχείο;
Όχι, είμαι ο Δον Ζουάν.
Γόνος της ευγενούς ισπανικής οικογένειας.
Και αποπλανείς γυναίκες.
Όχι, ποτέ δεν εκμεταλλεύομαι μια γυναίκα.
Προσφέρω απόλαυση στις γυναίκες...
...εάν το επιθυμούν.
Πρόκειται, φυσικά, για τη μεγαλύτερη απόλαυση που θα βιώσουν ποτέ.
Υπάρχουν κάποιες γυναίκες...
...με φίνα χαρακτηριστικά...
...μια συγκεκριμένη υφή στα μαλλιά...
...ένα κύρτωμα στα αυτιά που καμπυλώνει σαν αχιβάδα.
Αυτές οι γυναίκες...
...έχουν δάχτυλα...
...με την ίδια αισθαντικότητα όπως οι γάμπες τους.
Τα ακροδάχτυλά τους έχουν τις ίδιες ευαισθησίες με τα πόδια τους.
Και όταν ακουμπήσεις τις αρθρώσεις τους...
...είναι σα να χαϊδεύεις τα γόνατά τους.
Και αυτό το τρυφερό, σαρκώδες μέρος του δαχτύλου...
...είναι το ίδιο σα να αγγίζεις φευγαλέα τους μηρούς τους.
Και τελικά...
Κάθε γυναίκα είναι ένα μυστήριο που πρέπει να λυθεί.
Αλλά μια γυναίκα δεν κρύβει τίποτα από έναν πραγματικό εραστή.
Το χρώμα του δέρματός της μας λέει πώς να προχωρήσουμε.
Μια απόχρωση σαν το κοκκίνισμα τριαντάφυλλου, ρόδινη και χλωμή.
Πρέπει να την παροτρύνεις ν' ανοίξει τα πέταλά της με θέρμη σαν του ήλιου.
Το χλωμό, διάστικτο με φακίδες δέρμα μιας κοκκινομάλλας
αποζητά τη λαγνεία του κύματος που συνθλίβεται στην ακτή
για να αναδεύσουμε ό,τι κρύβεται βαθιά μέσα
και να φέρουμε την αφρώδη αγαλλίαση του έρωτα στην επιφάνεια.
Αν και καμία μεταφορά δεν περιγράφει το να κάνεις έρωτα σε μια γυναίκα...
...η κοντινότερη είναι το να παίζεις ένα σπάνιο μουσικό όργανο.
Αναρωτιέμαι, ένα Στραντιβάριους νιώθει την ίδια έκσταση με τον βιολιστή...
...όταν αποσπά μια μοναδική τέλεια νότα από την καρδιά του;
Κάθε αληθινός εραστής γνωρίζει πως η στιγμή της μεγαλύτερης ικανοποίησης
έρχεται πολύ μετά την έκσταση
...όταν βλέπει το λουλούδι που άνθισε με το άγγιγμά του.
Συγνώμη που άργησα, γλυκιά μου. Δεν γινόταν αλλιώς.
Ελπίζω να ξεκίνησες χωρίς εμένα.
Ορίστε, λοιπόν. Τώρα πρέπει να πεθάνω.
-Γεια. -Καλησπέρα, Τζακ.
Πώς πας, αφεντικό;
-Είμαι... -Είσαι λίγο πιο γεμάτος εδώ.
-Να, ξέρεις... -Να, τι;
Στον ίδιο φούρνο ψωνίζουμε.
Συγνώμη που σ' το κάνω αυτό, Τζακ,
αλλά μόνο ο Σούπερ-Ψυχίατρος μπορεί να χειριστεί αυτή την υπόθεση.
Έτοιμος να πηδήξει, πολύ ζόρικη περίπτωση, σου λέω.
Τι στολή φοράει;
Είναι ο Δον Ζουάν.
Επιθυμεί να δώσει... ένδοξο τέλος στη ζωή του.
Θέλει να στείλουμε τον καλύτερο ξιφομάχο μας να αναμετρηθεί μαζί του.
Κατά προτίμηση...
Κατά προτίμηση τον Δον Φρανσίσκο Ντε Σίλβα.
Το είπε αυτό;
Ναι, ήμουν εκεί πάνω.
-Πώς μπαίνεις εδώ μέσα; -Από δω.
Εμπρός.
Ορίστε.
Έι.
Σίγουρα έτσι ξεκίνησε ο Φρόυντ;
Πού να ξέρω; Ένας χαζομπάτσος είμαι. Εσύ είσαι ο τρελογιατρός.
Πού είναι ο Δον Φρανσίσκο Ντε Σίλβα;
Δεν θα αναμετρηθώ με κανέναν άλλο.
Πού είναι;
O Δον Φρανσίσκο Ντε Σίλβα
έφυγε για τη Μαγιόρκα το Σαββατοκύριακο
αλλά είμαι ο θείος του, ο Δον Οκτάβιο Ντελ Φλόρες.
Α, όχι, δεν μας κάνει. Στα χέρια του Δον Φρανσίσκο πρέπει να πεθάνω.
Είμαι ο Δον Ζουάν Ντε Μάρκο.
Είσαι ο γνωστός Δον Ζουάν;
Σωστά.
Με τόσες επιτυχίες, γιατί θέλει ο μέγας Δον Ζουάν να τερματίσει τη ζωή του;
Γιατί δεν μου απομένει λόγος να ζω.
Εννοείς κανένας απολύτως λόγος;
Όχι όταν η Δόνα Άννα μου είναι τα πάντα.
Ονομάζεται Δόνα Άννα.
Τώρα καταλαβαίνεις γιατί πρέπει να πεθάνω.
Ζητώ μόνο να είναι από το χέρι του Δον Φρανσίσκο.
Για να λέγεται ότι πέθανα ένδοξα από αντάξιο αντίπαλο.
Δον Ζουάν, αυτή η νεαρή, η Δόνα Άννα, πρέπει να είναι πολύ ξεχωριστή.
Θα ήθελα πολύ να ακούσω για εκείνη.
Δεν έχεις ποτέ γνωρίσει μια γυναίκα που να σε εμπνέει να αγαπήσεις...
...ώσπου η κάθε σου αίσθηση να έχει γεμίσει μ' εκείνη;
Την εισπνέεις, τη γεύεσαι...
...βλέπεις τα αγέννητα παιδιά σου στα μάτια της...
...και ξέρεις πως η καρδιά σου βρήκε επιτέλους σπίτι.
Η ζωή σου ξεκινά μαζί της...
...και χωρίς εκείνη, πρέπει ασφαλώς να τελειώσει.
Δεν αμφιβάλλω πως το να χάσεις τέτοια αγάπη μπορεί να είναι οδυνηρό.
Αλλά γιατί να χάσεις την ελπίδα και τη ζωή; Γιατί να χάσεις τα πάντα;
Δεν πρέπει να ξεχνάς, φίλε μου,
ότι η δύναμη της αγάπης σου,
η δύναμη της αγάπης του Δον Ζουάν είναι παντοτινή και δεν αποστερείται.
Απολογούμαι γι' αυτή την άνανδρη συμπεριφορά, Δον Οκτάβιο.
Παρακαλώ.
Δέχομαι.
Μπράβο.
Καλημέρα, Τζακ.
ΚΡΑΤΙΚΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΓΟΥΝΤΧΕΗΒΕΝ ΚΟΥΙΝΣ
Άνδρας, λευκός, 21 ετών.
Εισήχθη για δεκαήμερη επιτήρηση κατόπιν απόπειρας αυτοκτονίας.
Που επήλθε από τη διάλυση μίας σχέσης.
Και... ο ασθενής δεν έχει ιστορικό αυτοκτονίας.
Δεν υπάρχει ιστορικό νοσηλείας.
Δεν υπάρχει κανένα ιστορικό.
Σχολείο, φυλακή, μητέρα, πατέρας, γονείς. Τίποτα.
Και ο μικρός είναι εντελώς αλλού...
...και είναι... οξύτατα παραληρηματικός...
...και πιστεύει πως είναι κάποιος άλλος.
Κάποιος γνωστός;
Είναι ο Δον Ζουάν.
Τέλεια, θα ξαναρχίσω τις νυχτερινές βάρδιες.
-Εντάξει, ηρεμήστε. -Δεν σας δουλεύω.
Ας ηρεμήσουμε και...
-Πάντα εγώ είμαι ο κακός σε... -Τζακ.
Ποιος τον θέλει;
-Εγώ. -Για ένα λεπτό.
-Μην αγανακτείς. -Τζακ, για κάτσε.
-Δεν βγαίνεις στη σύνταξη; -Φυσικά και βγαίνω στη σύνταξη.
Αλλά θα ήταν τρομερό κύκνειο άσμα.
Μου φαίνεται για μακροχρόνια υπόθεση, όπως την περιέγραψες.
Θα τη δώσω στον Μπιλ. Έχεις χρόνο;
Στάσου... Για να... Ένα λεπτό.
Χωρίς παρεξήγηση, θα ήθελα να το συζητήσουμε εκτενέστερα. Γίνεται;
-Να το συζητήσουμε αργότερα. Εντάξει; -Ανυπομονώ.
Το θέλω αυτό το παιδί.
Λογικέψου. Τζακ, φεύγεις σε 10 μέρες.
-Και ο μικρός επίσης. -Όχι, όχι, όχι.
Παραληρηματικοί ασθενείς σαν αυτόν δεν γιατρεύονται σε μιάμιση βδομάδα.
Στο τέλος των δέκα ημερών επιτήρησης, θα εγκλειστεί.
Και θα πρέπει να πάει στον Μπιλ.
Αν σου έλεγα πέρυσι ότι σε 10 μέρες θα τον είχα έτοιμο να βγει,
-δεν θα υπήρχε αμφιβολία. -Αλήθεια.
Ναι, οπότε δεν είναι αυτός ο λόγος που τον αναθέτεις στον Μπιλ.
Τζακ.
Δουλεύεις εντελώς μηχανικά εδώ και μήνες και το ξέρεις.
Έχεις εξαντληθεί. Γι' αυτό ζήτησες πρόωρη συνταξιοδότηση.
Όχι για να κάνεις ταξιδάκια με τη Μάριλιν.
Οπότε, Τζακ, μη μου κάνεις τη ζωή πιο δύσκολη απ' ό,τι είναι.
Πόσο καιρό σε ξέρω; Είκοσι πέντε χρόνια όλο έτσι το πάμε το θέμα.
Και σ' αυτό το διάστημα, ήσουν ο καλύτερος γιατρός εδώ μέσα.
Ο καλύτερος. Όλοι το ξέρουν αυτό.
Αλλά τώρα, είναι καιρός... Ξέρεις; Είναι καιρός να φύγεις.
Πού πας; Στις πυραμίδες. Είναι υπέροχα.
Η άμμος, ο ουρανός, τα τοπία. Θα περάσεις υπέροχα.
-Αν μπορούσες να δεις την έκφρασή σου. -Τζακ.
Τον αναθέτω στον Μπιλ.
Ο μικρός θα χορέψει φλαμίνγκο στο μυαλό του Μπιλ, θα το κάνει τορτίγια
και υπεύθυνος θα είσαι εσύ.
Θα...; Θα ήθελες να συζητήσεις γιατί προσπάθησες να αυτοκτονήσεις;
Θες ο Δον Ζουάν, ο μεγαλύτερος εραστής του κόσμου, να μιλήσει σε σένα;
Τι γνωρίζεις από μεγάλο έρωτα;
Έχεις ποτέ αγαπήσει γυναίκα...
...ώσπου να στάξει γάλα από εκείνη
σα να είχε μόλις γεννήσει τον έρωτα τον ίδιο...
...και πρέπει να τον ταΐσει ή να ξεχειλίσει;
Έχεις ποτέ γευτεί γυναίκα...
...ώσπου να πιστέψει ότι θα μπορούσε να ικανοποιηθεί...
...μόνο αναλώνοντας τη γλώσσα που την κατασπάραξε;
Έχεις αγαπήσει ποτέ γυναίκα τόσο απόλυτα...
...που ο ήχος της φωνής σου στο αυτί της να της προκαλεί τρέμουλο
και να εκρήγνυται με τόσο έντονη ηδονή
...που μόνο κλαίγοντας να μπορεί να ξεσπάσει πλήρως;
Πού είναι ο Δον Οκτάβιο Ντελ Φλόρες;
Ποιος;
Ο οικοδεσπότης μου σε αυτή τη βίλα.
Βίλα;
Βίλα.
Πού είναι ο Δον Οκτάβιο;
-Εννοείς τον Δρ Μίκλερ; -Ποιον;
Γιατί πιστεύεις ότι ο... Δρ Μίκλερ είναι ο... Δον Οκτάβιο Ντελ Φλόρες;
Γιατί πιστεύεις ότι ο Δον Οκτάβιο Ντελ Φλόρες είναι ο Δρ Μίκλερ;
Α, γεια σου, Ουίλι.
Πώς είσαι;
-Δον Οκτάβιο Ντελ Φλόρες; -Είπα απλά...
Όχι, του είπες ότι ήσουν ο Δον Οκτάβιο Ντελ Φλόρες.
-Χριστέ μου. -Είπες σε παραληρηματικό ασθενή
ότι είσαι ένας Ισπανός ευγενής του 17ου αιώνα.
Το ζητούμενο ήταν να μπει στο ανυψωτικό, έτσι;
Λοιπόν... είναι όλος δικός σου, Δον.
Για κάτσε ένα λεπτό, ένα λεπτό. Το είπες στον Πωλ;
Όπως με βλέπεις και σε βλέπω.
Και τι είπε;
Είπε αυτολεξεί, «Όπως έστρωσε ο Τζακ, ας κοιμηθεί.»
Πολύ ευγενικό που μου δείχνεις το δρόμο, Γκλόρια.
Ναι;
-Δρ Μίκλερ; -Περάστε.
Δρ Μίκλερ, Δρ Μίκλερ, έφερα...
Γεια.
...τον κ. Ζουάν από εδώ για το ραντεβού του.
Σ' ευχαριστώ, Γκλόρια.
Επιστρέφω σε μία ώρα για να τον πάω πίσω.
-Δεν πειράζει. Θα τον πάω εγώ... -Όχι, αλήθεια δεν είναι κόπος.
Θα περάσω απ' έξω σε μία ώρα ακριβώς.
-Γκλόρια, σ' ευχαριστώ. -Κανένας κόπος. Έχω διάλειμμα.
-Σ' ευχαριστώ. -Δεν είναι πρόβλημα.
Τι κάνεις στα κορίτσια;
Κύριε των Δυνάμεων!
Οι άντρες σου πήραν τη μάσκα μου, Δον Οκτάβιο.
Δεν είχαν το δικαίωμα. Δεν βγάζω ποτέ δημόσια τη μάσκα μου.
Αντιλαμβάνεσαι τις επιπτώσεις αυτού;
Όχι πλήρως, αλλά...
Θα μου πέσει κατάρα.
Καταλαβαίνω γιατί αυτό μπορεί να σε συγχύσει.
Πώς θα ένιωθες εσύ, αν σε έκαναν να βγάλεις τη δική σου μάσκα;
Οι μάσκες μας βάζουν σε μπελάδες, έτσι;
-Πόσο καιρό φοράς τη δική σου; -Από τα 16 μου.
Τοποθέτησα τη μάσκα στο πρόσωπό μου...
...κι ορκίστηκα να μην τη βγάλω ποτέ τη μέρα που άφησα τη μητέρα μου,
τη μελαχρινή καλλονή, Δόνα Ινές.
Έχω κάτι χάπια εδώ. Και...
Θα ήθελα να τα πάρεις. Νομίζω πως θα βοηθήσουν.
Χάπια να σταματήσουν τις παραισθήσεις;
Τότε, λυπούμαι, αλλά πιστεύω πως πρέπει να τα πάρουμε μαζί...
...διότι κι εσύ έχεις σοβαρότατες παραισθήσεις.
Τι παραισθήσεις έχω εγώ;
Αυτή τη φαντασίωση ότι είσαι κάποιος... Δρ Μίκλερ.
Είμαι πολύ απογοητευμένος μαζί σου, Δον Οκτάβιο. Πολύ απογοητευμένος.
Να σου εξηγήσω.
Μπορούν να σε κάνουν να πάρεις τα φάρμακα. Είναι ο νόμος.
Είσαι στην επονομαζόμενη δεκαήμερη επιτήρηση.
Γι' αυτές τις 10 μέρες, μπορούν να σε κάνουν να πάρεις ό,τι θεωρούν πρέπον.
Δεν έχω παραισθήσεις. Είμαι ο Δον Ζουάν.
Και αν δεν μου δώσεις φάρμακα αυτό το δεκαήμερο, θα σου το αποδείξω.
Εντάξει, και αν δεν πιστέψω ότι είσαι ο Δον Ζουάν;
Τότε θα πάρω τα φάρμακά σου...
...και μπορείς να με εγκλείσεις για όσο θέλεις.
Σύμφωνοι;
Έχω αυτές τις δέκα μέρες να σου πω την ιστορία μου;
Εντάξει.
Πολύ καλά.
Γεννήθηκα στο Μεξικό.
Από νεαρή ηλικία ήταν εμφανές
ότι είχα κάτι το διαφορετικό.
Και ο ίδιος άρχισα σιγά-σιγά να αντιλαμβάνομαι
ότι δεν έπαιζα όπως τα άλλα αγόρια.
Στα δέκα μου, η έλξη που οι γυναίκες ένιωθαν προς εμένα
είχε αρχίσει να ανησυχεί τη μητέρα μου.
Με παρουσίασε στο Θεό
και ζήτησε από τον Κύριο να με σώσει πριν να είναι αργά.
Προφανώς, ήταν πολύ αργά.
Δεν ήταν χωρίς αξία όσα έμαθα στην εκκλησία.
Στα 12 μου, είχα καταλάβει την υποχρέωση που ανέφερε ο Κύριος
να μοιράζεσαι τα αγαθά σου με τους λιγότερο τυχερούς.
Η Δόνα Κερίδα.
Μια νύχτα, είδα τη Δόνα Κερίδα στο παράθυρο με το νυχτικό της.
Παρατήρησα για πρώτη φορά
πώς τα εσώρουχα μια γυναίκας αγγίζουν ανεπαίσθητα το δέρμα της...
...πώς μια πνοή αύρας τα ανασηκώνει καθώς εκείνη κινείται...
... πώς το μετάξι γλιστρά στο σώμα της
αγγίζοντας τη σάρκα της σαν τα φτερά αγγέλου.
Και κατάλαβα πώς πρέπει να αγγίζεται μια γυναίκα.
-Είσαι Ιταλός, Μεξικάνος ή Ισπανός; -Αυτό έχεις να πεις μόνο;
-Την εθνικότητά μου θέλεις να μάθεις; -Όχι.
Σε λένε Ντε Μάρκο. Είναι ιταλικό.
Μεγάλωσες στο Μεξικό.
Και όταν μιλάς Αγγλικά, τα μιλάς με καστιλιάνικη προφορά.
Η προφορά μου χρωματίστηκε από τα πολλά μου ταξίδια.
Πολύ καλά, θα απαντήσω την ερώτησή σου. Μεγάλωσα στο Μεξικό.
Ο πατέρας μου γεννήθηκε στο Κουίνς.
Τον έλεγαν Τόνι Ντε Μάρκο. Ήταν Ιταλός.
Ο Βασιλιάς του Χορού της Αστόρια.
Ο πατέρας σου ήταν βασιλιάς του χορού εδώ στην Αστόρια της Νέας Υόρκης;
Ο πατέρας μου είχε έρθει στο Μεξικό να δουλέψει για μια φαρμακευτική εταιρία.
Μόλις είχε φτάσει με το λεωφορείο
και πήγαινε σε μια κοντινή χασιέντα να ρωτήσει για ενοικιαζόμενα δωμάτια
όταν πρωτοείδε τη μητέρα μου.
Και οι δύο γονείς της είχαν πεθάνει από ασθένεια.
Η μητέρα μου ήταν νεαρότερη και πιο γερή και επέζησε.
Ανέλαβε εκείνη τη φυτεία τους.
Καθισμένη στο φως του ηλίου στη βεράντα
...με τις ηλιαχτίδες στα μαλλιά της, ήταν τόσο υπέροχο όραμα...
... που αρχικά ο πατέρας μου, δεν πίστευε στα μάτια του.
Ήταν κεραυνοβόλος έρωτας.
Αγκαλιάστηκαν στο σεληνόφως, φιλιόντουσαν και αγγίζονταν,
χόρεψαν μέχρι το πρωί.
Μα είπες ότι η μητέρα σου στεκόταν στη λιακάδα.
Αυτή ήταν η εκδοχή του πατέρα μου. Η μητέρα μου λέει πως ήταν νύχτα.
Παντρεύτηκαν την επόμενη εβδομάδα.
Ο πατέρας μου πήρε το όνομα Δον Αντόνιο
κι έγινε ελ πατρόν, διοικώντας τη φυτεία καφέ.
Η αγάπη τους ήταν όπως η απόλυτη προσευχή.
Ούτε ο Θεός μπορούσε να την αρνηθεί.
Γεννήθηκα ακριβώς εννέα μήνες αργότερα.
Του είπα, «Κάτσε να καταλάβω.
Έξι μέρες πασπατεύεις το αμάξι μας.
Ακόμα δεν έχεις ιδέα τι πρόβλημα έχει,
και γιατί συνεχώς μένει το ψυγείο από νερό.
Δηλαδή θα πάρουμε πίσω το αμάξι τόσο χαλασμένο όσο το φέραμε.
Μόνο που θες και $430 για το χρόνο που σου πήρε
να μην βρεις τι έχει.»
Ξέρεις τι μου είπε;
Είπε, «Μπορούμε να συνεχίσουμε να το ψάχνουμε, κ. Μίκλερ...
...αλλά προς $65 την ώρα.»
Τζακ. Τζακ.
-Ε, πλήρωσέ τα. Δεν ξέρω. -Να τα πληρώσω;
Τζακ.
Πού ταξίδευες;
Πωλ.
-Σε έψαχνα. -Λίγη άνοιξη.
-Για μένα; Μου προσφέρεις τουλίπες; -Με συγχωρείς, Γκρέις, συγνώμη.
-Τζακ, γιατί μου δίνεις τουλίπες; -Θέλω να σου μιλήσω.
-Ποια είναι η περίσταση για τουλίπες; -Θα το ομολογήσω.
-Ο μικρός είναι φανταστικός. -Χαίρομαι που εγκρίνεις.
Αλλά πρέπει να συζητήσουμε κάτι.
Το ξέρω. Να σου πω τι έκανε το πρωί.
Σε παρακαλώ, στάσου. Περίμενε, Τζακ.
Πότε σκοπεύεις να ξεκινήσεις φαρμακευτική αγωγή στον Δον Ζουάν;
Δύο μέρες είναι εδώ.
-Σκοπεύεις να του χορηγήσεις αγωγή; -Δεν ξέρω.
Στάσου, στάσου. Είναι παραληρηματικός ασθενής. Φάρμακα;
Αν του δώσω φάρμακα, Πωλ,
δεν θα μπορέσω ποτέ να μπω στον κόσμο του.
-Και είναι υπέροχος κόσμος κι εγώ... -Εντάξει.
-Όχι φάρμακα. -Εντάξει.
-Προσωρινά. -Σ' ευχαριστώ.
-Αν κάνεις κάτι για μένα. -Τι πράγμα;
Να, αυτήν τη στιγμή...
...ο Δον Ζουάν αποσπά την προσοχή του γυναικείου προσωπικού στη μονάδα.
Στη χασιέντα του, έχουμε πιο πολλές νοσοκόμες με Βάλιουμ, παρά ασθενείς.
-Κάνεις κάτι γι' αυτό; -Ναι, το φρόντισα, αγαπητέ μου.
Μην ανησυχείς.
Μεγάλε, ώρα για τον αναλυτή σου.
-Ποιος είσαι; -Ο νέος σου νοσοκόμος, ο κ. Κόμπτον.
Λέγε με όμως Ρόκο, Καζανόβα.
Δεν είμαι ο Καζανόβα.
Είμαι ο Δον Ζουάν.
Ναι, σωστά. Έλα, μεγάλε.
Περάστε.
Γιατρέ, ο Δον Ζουάν.
Γεια, Ρόκο. Σ' ευχαριστώ.
Σου έχω κάτι πολύ καλό σήμερα.
Εδώ είναι οι θηλές της κι εδώ η ήβη της.
Ο εραστής της φιλά τις καμπύλες των γλουτών της...
...ψηλά στους μηρούς.
-Γιατί δεν περνάμε σε κάτι άλλο; -Τι σκέπτεσαι, Δον Οκτάβιο;
Γιατί δεν μιλάμε για το ποιος είμαι εγώ;
-Ναι, ξέρω ποιος είσαι. -Ποιος είμαι;
Είσαι ο Δον Οκτάβιο Ντελ Φλόρες, ο θείος του Δον Φρανσίσκο Ντε Σίλβα.
Και πού βρισκόμαστε τώρα;
Δεν έχω δει τίτλους ιδιοκτησίας, αλλά υποθέτω πως αυτή η έπαυλη σου ανήκει.
Τι θα έλεγες σε κάποιον που...
...θα σου έλεγε ότι αυτό είναι ψυχιατρικό νοσοκομείο...
...κι ότι εσύ είσαι ασθενής εδώ κι εγώ είμαι ο ψυχίατρός σου;
Θα έλεγα πως έχει περιορισμένη και μη δημιουργική οπτική της κατάστασης.
Κοίτα, θες να μάθεις αν καταλαβαίνω πως αυτό είναι ψυχιατρικό νοσοκομείο.
Ναι, το καταλαβαίνω.
Αλλά πώς μπορώ να λέω πως είσαι ο Δον Οκτάβιο
-κι εγώ επισκέπτης στη βίλα σου, έτσι; -Ναι.
Επειδή βλέπω πέρα απ' ό,τι είναι ορατό στο μάτι.
Φυσικά, υπάρχουν κι αυτοί που δεν συμμερίζονται τις αντιλήψεις μου.
Όταν λέω πως όλες οι γυναίκες μου είναι καλλονές, ενίστανται.
Η μύτη αυτής παραείναι μεγάλη.
Οι γοφοί μιας άλλης είναι πολύ φαρδιοί.
Ίσως τα στήθη μιας τρίτης, να είναι πολύ μικρά.
Αλλά εγώ βλέπω αυτές τις γυναίκες όπως πραγματικά είναι...
...λαμπερές, εκθαμβωτικές, εντυπωσιακές και τέλειες,
επειδή δεν περιορίζομαι από την όρασή μου.
Οι γυναίκες ανταποκρίνονται έτσι σ' εμένα, Δον Οκτάβιο,
επειδή διαισθάνονται ότι αναζητώ την ομορφιά που φωλιάζει μέσα τους
μέχρι που κατακυριεύει όλα τα άλλα.
Και μετά, δεν μπορούν ν' αποφύγουν την επιθυμία τους...
...να ελευθερώσουν αυτή την ομορφιά και να με περιβάλουν σ' αυτή.
Για να απαντήσω στην ερώτησή σου, μου είναι ξεκάθαρο
πως αυτό το λαμπρό κτίριο στο οποίο βρισκόμαστε είναι η βίλα σου.
Είναι το σπίτι σου.
Όσο για σένα, Δον Οκτάβιο Ντελ Φλόρες...
...είσαι μεγάλος εραστής σαν κι εμένα...
...αν και ίσως να έχεις χάσει το δρόμο σου...
...και την προφορά σου.
-Να συνεχίσω; -Ναι.
Πολύ καλά.
Πίσω στο Μεξικό.
Η μητέρα μου, ο Θεός να την ευλογεί, δεν τα παρατάει εύκολα.
Όταν ήμουν 16, έκανε άλλη μία προσπάθεια να μου ενσταλάξει χριστιανικές αξίες
βρίσκοντας μου μια δασκάλα.
Η κρίση της μητέρας μου εμφάνιζε κάποιες ατέλειες.
Η Δόνα Τζούλια ήταν 23 και παντρεμένη...
... η πιστή και αφοσιωμένη σύζυγος του Δον Αλφόνσο, ενός πενηντάρη.
Δεν ήταν μυστικό ότι θα την κατάφερναν καλύτερα δύο εικοσιπεντάρηδες.
«Να λατρεύεις το Θεό στο σώμα και το πνεύμα σου...
...τα οποία ανήκουν στο Θεό.»
Τα αισθήματά μου με μέρα και νύχτα.
Ένιωθα μέσα μου ένα βασανιστήριο, μια πληγή που μ' έκαιγε, μια λαχτάρα
συνδυασμένη με την πιο απερίγραπτη ευτυχία.
Μα τι ήταν;
Κι εσύ δεν είχες ιδέα τι ήταν;
Είχα μια υποψία...
... αλλά τίποτε το συγκεκριμένο.
Ο πατέρας μου, καταλαβαίνοντας ότι πλησίαζα την ενηλικίωση
άρχισε να με μαθαίνει να χρησιμοποιώ το ξίφος μου.
Γινόντουσαν πολλές ξιφομαχίες όσο μεγάλωνες;
Ήταν μια μικρή κι απομονωμένη πόλη που αντιστεκόταν στην τεχνολογία.
Προώθηση. Προβολή.
Πρόσεξα ότι το χαμόγελο είχε σβήσει από το πρόσωπο της Δόνας Τζούλια.
Είχε αντικατασταθεί από μια λύπη ακόμα πιο γλυκιά από το χαμόγελο.
Ένιωσα ότι η Δόνα Τζούλια πάλευε μέσα της.
Και η δική μου κατάσταση δεν ήταν λιγότερο δύσκολη.
Μόνο τη Δόνα Τζούλια σκεπτόμουν.
Για να μην τρελαθώ, καταπιάστηκα με τη μεταφυσική.
Στοχάστηκα το νόημα της αλήθειας...
...της ύπαρξης...
...και του Θεού.
Αναλογίστηκα το ταξίδι της δύσης του ηλίου.
Και μετά σκέφτηκα τα μάτια της Δόνας Τζούλια.
Δεν θα ενδώσω ποτέ.
Δεν θα ενδώ...
Αλλά με κάποιον τρόπο ενέδωσε.
Το έκανε.
Και ξαφνικά, είχα μια αποκάλυψη.
Το σώμα μιας γυναίκας, ο τρόπος που ανταποκρίνεται το σώμα του άντρα...
...η φλόγα που έκαιγε τα σωθικά μου...
...η έντονη επιθυμία να σμίξουμε σαν ένα.
Όλα ενώθηκαν
...σε μια εκπληκτική λάμψη.
Μόνο τέσσερις ερωτήσεις έχουν σημασία στη ζωή, Δον Οκτάβιο.
Τι είναι ιερό;
Από τι είναι φτιαγμένο το πνεύμα;
Για τι αξίζει να ζεις;
Για τι αξίζει να πεθάνεις;
Η απάντηση στη κάθε μία είναι η ίδια.
Μόνο η αγάπη.
Η Δόνα Τζούλια ήταν η πρώτη μου αγάπη.
Καλά...
...βλέπω πως τελείωσε ο χρόνος μας.
Η μάσκα;
Ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή...
...με στοιχεία ερωτομανίας.
Επιβεβαιώνω παραληρηματική διαταραχή.
Επιβεβαιώνω κατάθλιψη με ιδεοληπτικά στοιχεία.
Πιθανώς υστερική προσωπικότητα.
Υποθέτω πως θέλεις να πας επάνω.
Τι σου έδωσε αυτή την εντύπωση;
Γιατί ακούς όπερα;
Σιχαίνεσαι την όπερα.
Έχεις πολύ, πολύ όμορφα μάτια.
Έλα εδώ.
Να, ξέρεις, πρέπει να πάω επάνω, και...
Να πάρω το ασβέστιό μου για να μη θρυμματιστούν τα κόκαλά μου.
Την ασπιρίνη μου, για να μη βουλώσει η καρδιά μου.
Το Μεταμυσίλ μου για να μην πάθω καρκίνο του εντέρου.
Και, φυσικά, το οιστρογόνο μου, για να πείσω το σώμα μου ότι είμαι ακόμα 23.
Έλα εδώ.
Γεια.
Τι στο καλό κάνεις εκεί μέσα;
Το αναβάλλουμε;
Ξέρεις, σκεπτόμουν την εφηβεία μας.
Ξέρεις, δεν μας έχει απομείνει κάποιο μεταβατικό πεδίο μάχης.
Νιώθω σα να παραδώσαμε τις ζωές μας...
στην κεκτημένη ταχύτητα της μετριότητας.
Τι απέγινε η ουράνια φλόγα που φώτιζε το δρόμο μας;
Τζακ, όχι. Άκου, γλυκέ μου.
Ξέρεις ότι αυτές οι φωτιές είναι μεγάλος μπελάς.
Δημιούργησαν πολλά προβλήματα. Δύσκολα ελέγχεις τις φωτιές.
Φουντώνουν. Καίνε πολλή ενέργεια.
Και μετά ξαφνικά πεθαίνουν.
Να σου πω κάτι. Αυτά είναι κουραφέξαλα, αφού...
-Όχι. Δεν είναι κουραφέξαλα. -Είναι.
Μια καλή, σταθερή, ζεστή λάμψη.
Ξέρεις, αυτή κάνει μακροπρόθεσμα τη δουλειά.
Χωρίς φωτιά, δεν υπάρχει θερμότητα.
Χωρίς θερμότητα, δεν υπάρχει ζωή.
-Αυτή είναι η εξίσωση. -Όχι, όχι, Τζακ.
Να υποθέσω ότι το ζουμί όλου αυτού
είναι ότι δεν θα είναι ήπια η μετάβασή σου στη σύνταξη;
Όπως το λες, μωρό μου.
Από τι θα πάρω σύνταξη, από τη ζωή;
Άκου, ακόμα δεν έχουμε ξεκινήσει.
Το παιγνίδι έχει 12 γύρους κι εμείς είμαστε στον τρίτο
κι εμείς οι δύο θα την κάνουμε σαν τον κομήτη του Χάλεϊ.
-Δεν μπορώ... -Τζακ, άκου με.
Τι τρέχει;
Είσαι παράξενος τελευταία.
-Δεν ξέρω. -Έλα. Πες μου, Τζακ. Τι...;
Δεν είναι κάποιο μυστικό. Δεν ξέρω.
Νιώθω...
Πρόσφατα ανέλαβα έναν νεαρό. Νομίζει πως είναι ο Δον Ζουάν.
Κι έχει κοστούμι και σπαθί και μάσκα και...
Και ποιος είναι στ' αλήθεια;
Δεν ξέρω.
Αλλά είναι...
Με επηρεάζει.
Πού να πάρει, είσαι τρομερή γυναίκα, αλήθεια.
Το ξέρω.
Προβλέπεται γλέντι.
-Χριστέ μου. Όχι εκεί, γλυκιά μου. -Άουτς. Στάσου. Συγνώμη.
-Συγνώμη. -Ανάθεμα.
-Η χτένα σου είναι αυτή; -Συγνώμη.
-Είμαι πάνω στο χτενάκι μου. -Στάσου.
-Έχει δόντια. -Δεν θέλω τραυματισμούς.
Με κάθε ευκαιρία, πέφταμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου.
Ο χρόνος σταμάτησε γι' αυτούς τους τέσσερις μήνες.
Δεν υπήρχε μέρα ή νύχτα, μόνο ο έρωτάς μου κι ο δικός της.
Όσο για τον Δον Αλφόνσο, έλειπε τόσο πολύ,
απασχολημένος με τις λεπτομέρειες του εμπορίου του,
που σχεδόν ζούσα στο σπίτι της Δόνας Τζούλια.
Πραγματικά, πίστευα πως είχα βρει τον παντοτινό παράδεισο...
... μέχρι ένα βράδυ.
Δόνα Τζούλια!
Πουλάκι μου.
Πού είναι; Πού τον έχεις κρύψει;
Για τ' όνομα του Θεού, Δον Αλφόνσο. Τι μεθυσμένο παραλήρημα σε κατέλαβε;
Πώς τολμάς να με υποπτεύεσαι;
Εμένα, που η σκέψη και μόνο της απιστίας θα σκότωνε.
Ναι, ψάξε και ψάξε και ψάξε.
Λούσε με με προσβολές.
Αγνώμων, συκοφάντη, βάρβαρε άντρα.
Ικανοποιήθηκες τώρα;
Θα τον σκοτώσω.
Το σπαθί μου.
Πού είναι το σπαθί μου;
Θα με σκοτώσει.
Γρήγορα. Φύγε από την πόρτα του κήπου.
Θα σε σκοτώσω.
Μην τρέχεις!
Θα σε σκοτώσω με τα χέρια μου! Θα σε σκοτώσω!
Ήταν η τελευταία φορά που είδα τη δασκάλα μου...
...την υπέροχη Δόνα Τζούλια.
Μεταμελημένη, έφυγε εκείνο το βράδυ και κανείς δεν ξανάκουσε για εκείνη.
Ο Δον Αλφόνσο ντροπιάστηκε που κερατώθηκε από ένα δεκαεξάχρονο αγόρι.
Για να εκδικηθεί, ανακοίνωσε δημόσια
ότι εκείνος και η μητέρα μου διατηρούσαν χρόνια δεσμό.
Ήταν, φυσικά, ένα ξεδιάντροπο και τρομερό ψέμα.
Ο πατέρας μου κινήθηκε άμεσα να υπερασπιστεί την τιμή της μητέρας μου.
Δεν αμφιβάλλω ότι ο πατέρας μου άνετα θα είχε επιβληθεί...
... αν δεν είχε κάνει ένα μοιραίο λάθος.
Γύρισε να κοιτάξει τα μάτια της μητέρας μου...
...και ήταν πολύ αργά.
Αντόνιο.
Δον Ζουάν.
Θεέ μου. Θα τους χάσω και τους δύο.
Σκότωσες τον πατέρα μου.
Τώρα πρέπει να σκοτώσεις κι εμένα.
Συγχώρεσέ με, πατέρα.
Φυσικά και σε συγχωρώ.
Είσαι ο γιος μου.
Κι έτσι, ο πατέρας μου, ο μέγας ξιφομάχος Δον Αντόνιο,
πέθανε στην αγκαλιά της μητέρας μου καθώς τον έλουζαν τα δάκρυά μας.
Εκείνο το απόγευμα, για να κρύψω παντοτινά τη ντροπή μου...
...έβαλα τη μάσκα στο πρόσωπό μου...
...κι ορκίστηκα να μην την αφαιρέσω ποτέ παρουσία άλλων.
Ο πατέρας μου με άφησε πολύ νωρίς, Δον Οκτάβιο.
Δεν είχα ποτέ την ευκαιρία...
-Υπέροχα. -Γεια.
-Είστε ο Δρ Μίκλερ; -Μάλιστα.
-Υπογράψτε εδώ. -Εντάξει.
Το κρατάτε ένα λεπτό;
Λοιπόν...
Γεια, καλή μου.
Τζακ;
Τζακ, τι γιορτάζουμε;
Με συγχωρείτε, κυρία μου.
Εσένα γιορτάζουμε.
Όχι, αλήθεια, Τζακ. Είσαι σίγουρος πως δεν...;
Υπέροχα.
Με συγχωρείτε, κυρία μου.
Τζακ.
-Πού είναι ο Ρόκο; -Ο Ρόκο.
Μετακόμισε στη Μαδρίτη.
Στη Μαδρίτη;
Της Ισπανίας;
Κι αισθάνεται τόσο ένοχος,
τόσο κυριευμένος από ντροπή, που φορά αυτήν τη μάσκα
κι ορκίζεται να μην την ξαναβγάλει όσο ζει.
Πρόκειται λοιπόν περί τέλειου μύθου ή όχι;
Είναι υπέροχο. Υπέροχη ιστορία.
-Είναι ξεχωριστός. Έχεις δίκιο. -Είναι τέλειο.
Και είναι, σαν ελληνικός μύθος. Ακριβώς σαν ελληνικός μύθος.
Ο γιος γίνεται ισχυρός, σεξουαλικά δραστήριος.
Οδηγεί στην καταστροφή του πατέρα του, τον οποίο αντικαθιστά, ως οφείλει.
Πρέπει κάποτε για να γίνει άντρας.
Αλλά η ενοχή που αντικαθιστά τον άντρα που τον αγάπησε και του έδωσε ζωή
παραείναι μεγάλη, είναι πελώρια.
-Πρέπει να την κρύψει φορώντας μάσκα. -Υπέροχο.
Καιρός να του ξεκινήσεις φάρμακα, Τζακ.
Θέλεις να τον τρελάνεις τον μικρό;
Τίγκαρέ τον αντιψυχωσικά χημικά
και σε 48 ώρες θα έχεις έναν παράφρονα
που δεν θα ξεχάσεις για την υπόλοιπή σου ζωή.
Σ' το λέω, Τζακ, είναι σχιζοφρενής.
Δεν είναι ο Δον Ζουάν.
Πώς το ξέρεις ότι δεν είναι ο Δον Ζουάν;
Έχω μιλήσει με τον μικρό. Ξέρω...
Σου έχει πει, σε κάποια από τις συνεδρίες σας, Τζακ,
ότι ζει με τη γιαγιά του στο Κουίνς;
-Σ' το έχει πει; Το έχει αναφέρει; -Δεν ξέρω τέτοιες λεπτομέρειες.
Μου τηλεφώνησαν πριν μια ώρα από τη μονάδα.
Σε παρακαλώ, Τζακ, ξεκίνησέ του φαρμακευτική αγωγή.
-Πωλ, δεν καταλαβαίνεις. -Τζακ...
-Αλήθεια... -Σε παρακαλώ, ηρέμησε.
-Ασθενής σου είναι. -Χριστέ μου.
Έχεις πέντε μέρες. Έχεις πέντε μέρες.
Είμαι τσαντισμένος μαζί σου.
Μην ξεχάσεις, έχουμε μπάρμπεκιου το Σάββατο.
Πολύ τσαντισμένος.
Εντάξει.
Το πέτυχες.
Ναι.
Η κυρία Ντε Μάρκο;
-Παρακαλώ; -Ναι, είμαι ο Δρ Μίκλερ.
Θυμάστε που μιλήσαμε στο τηλέφωνο για τον εγγονό σας; Ήθελα να...
Όλο για τη Δόνα Άννα μιλά.
Περιμένει τον ταχυδρόμο κάθε μέρα, λες και θα του φέρει γλυκά.
Βλέπετε, ο μικρός έχει πειστεί πως βρήκε την αληθινή αγάπη.
Είναι χειρότερος από τον πατέρα του, τον Τόνι.
Τόνι, ο Βασιλιάς του Χορού της Αστόρια.
-Αυτός είναι ο πατέρας του; -Ναι.
Κέρδισε βραβείο χορού;
Δεν τον έχετε ακουστά;
Πουλούσε φαρμακευτικά είδη ο πατέρας του;
Ο Τόνι;
Ο Τόνι δεν μπορούσε να πουλήσει βάρκα σε ναυαγό.
Όχι, δούλευε για ένα στεγνοκαθαριστήριο.
Καθάριζε κουρτίνες και καναπέδες.
Ζει ο πατέρας του;
Όχι.
Τίποτα δεν σας είπε ο Τζόνι;
Ο Τόνι σκοτώθηκε σε τρομερό αυτοκινητιστικό.
-Πριν πέντε χρόνια. -Στο Μεξικό.
Στο Φοίνιξ.
-Δεν έζησαν ποτέ στο Μεξικό; -Όχι, ποτέ.
-Πού βρίσκεται η μητέρα του; -Δεν ξέρω.
Δεν είχαμε ποτέ στενές σχέσεις.
Κυρία Ντε Μάρκο, πόσο συχνά βλέπατε τον εγγονό σας
όσο μεγάλωνε;
Μια φορά.
Ο Τζόνι ήταν έξι.
Εννοείτε πως ήταν η μόνη φορά που είδατε τον Τζόνι στη ζωή σας;
Μέχρι πριν από τρεις μήνες. Εγώ...
Άνοιξα την πόρτα...
...και να σου ο Ζορρό.
Μόλις είδα τη γιαγιά σου.
Κι έχει την περίεργη εντύπωση ότι σε λένε Τζον Άρνολντ Ντε Μάρκο,
κι ότι μεγάλωσες στο Φοίνιξ της Αριζόνα
και ότι ο πατέρας σου σκοτώθηκε σε τροχαίο.
Ενδιαφέρουσα φαντασία.
Υποθέτω πως αν την ευχαριστεί...
...είναι αρκετά ανώδυνη.
Μου είπε και κάτι άλλο.
Μου είπε ότι ο πατέρας σου δούλευε σε κάποιο στεγνοκαθαριστήριο.
Θέλεις να σου πω μια τρελή ιστορία σαν της γιαγιάς μου
για να με νομίσεις σώο τας φρένας.
Αν αυτό χρειάζεται για να φύγω από εδώ μέσα, ευχαρίστως το κάνω.
Αλλά κυκλοφορεί η φήμη πως υποτίθεται ότι είσαι ψυχίατρος.
Κι εγώ την έχω ακούσει.
Δεν μπορείς λοιπόν να καταλάβεις όταν συναντάς μια εντελώς τρελή γυναίκα;
Λες ότι η γιαγιά σου τα επινόησε όλα αυτά;
Όπως το θέτεις, ναι.
Μισούσε τη μητέρα μου. Διόλου περίεργο αφού η γιαγιά μου μισούσε τους πάντες.
Οπότε μείναμε όσο πιο μακριά της γινόταν.
-Στο Φοίνιξ της Αριζόνα. -Στο Μεξικό.
Εννοείς ότι ποτέ δεν έζησες στο Φοίνιξ της Αριζόνα;
Όχι, ποτέ δεν έζησα στο Φοίνιξ της Αριζόνα.
Και ο θάνατος του πατέρα σου;
Σου έχω πει πώς πέθανε ο πατέρας μου, Δον Οκτάβιο.
Τη λένε Τσελ... Δεν θα σου το πάρω.
Θέλω να σου δείξω πως τη λένε Τσέλσι Στόκερ. Το λέει εδώ.
Δεν χρησιμοποιούν ποτέ τα πραγματικά τους ονόματα.
Είναι αλήθεια η Δόνα Άννα μου.
Προσπαθεί να μου δώσει ένα μάθημα.
Ξέρεις, εγώ...
Κάποτε κούραρα έναν νεαρό, στην ηλικία σου.
Και... ερωτεύτηκε, παραδόξως, μια κοπέλα σε αφίσα.
Ήταν πολύ ανασφαλής με τις γυναίκες.
Και...
...προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί της.
Θα τηλεφώνησε στο περιοδικό ίσαμε 100 φορές.
Μέχρι που κάποιος στο περιοδικό...
...τον λυπήθηκε και του έδωσε έναν αριθμό.
Οπότε της τηλεφώνησε.
Και μίλησαν για ένα λεπτό κι εκείνη του είπε...
...ότι δεν ήθελε να του ξαναμιλήσει ποτέ.
Και μετά τι έγινε;
Τι έγινε μετά; Προσπάθησε να αυτοκτονήσει, αυτό έγινε.
Η Δόνα Άννα είναι αληθινή, Δον Οκτάβιο.
Θα ήθελες να ακούσεις για εκείνη;
Υποθέτω.
Λίγο μετά το θάνατο του πατέρα μου,
η μητέρα μου αποφάσισε πως θα ήταν καλύτερα να με στείλει στο Καντίζ
λες κι ένα θαλάσσιο ταξίδι θα με εξάγνιζε.
Η ίδια ήταν αποφασισμένη να μονάσει
στο μοναστήρι της Παναγίας όπου και παραμένει μοναχή ως τις μέρες μας.
Με έστελνε σαν το περιστέρι της ελπίδας.
Εκείνο που δεν ήξερε ήταν πως το καράβι το κυβερνούσαν καθάρματα.
Αντί για το Καντίζ, σάλπαραν για ένα άγνωστο αραβικό σουλτανάτο
όπου όλοι οι επιβάτες πουλήθηκαν αμέσως ως σκλάβοι.
Πουλήθηκες ως σκλάβος σε επικράτεια σουλτάνου;
Μάλιστα.
Με αγόρασε μία από τις τέσσερις γυναίκες ενός σουλτάνου
και με συνόδεψε ένας απ' τους ευνούχους της.
Αν και δεν είχα ιδέα γιατί με έκαναν να ντυθώ σα γυναίκα,
η μάσκα μου είχε αντικατασταθεί από μια άλλου είδους μάσκα.
Οπότε, υποθέτω, ακόμα κρατούσα τον όρκο να κρύβω το πρόσωπό μου.
Ο σουλτάνος είχε χαρέμι 1.500 νεαρών γυναικών.
Οπότε οι απαιτήσεις προς τις γυναίκες του ήταν σχετικά μικρές.
Με παρουσίασαν στη σουλτάνα.
Ακόμα δεν καταλάβαινα γιατί έπρεπε να είμαι ντυμένος γυναικεία.
Σήκω.
Κι εσύ πήγαινε.
Εσύ μείνε.
Αργά αργά άρχισα να αναπτύσσω μια θεωρία
γιατί με είχαν φέρει στη σουλτάνα.
Μα ακόμα αγαπούσα τη Δόνα Τζούλια.
Λυπάμαι.
Αγαπώ άλλη.
Ξεντύσου.
Σκότωσέ με, αν θες.
Είμαι έτοιμος να πεθάνω, αφού δεν μπορώ να ζήσω...
...γνωρίζοντας ότι σπίλωσα τη μνήμη της γυναίκας...
...που ζωντάνεψε τον ανδρισμό μου, που τον έκανε να τραγουδήσει.
Τραγουδά;
Προτιμούσα να χάσω τη ζωή μου παρά να εξευτελίσω την αγάπη μου.
Πώς θα μπορούσα να κάνω απιστία στη λατρεμένη μου Δόνα Τζούλια
που είχε σχεδόν δώσει τη ζωή της για να με αγαπήσει;
Πώς να κοιμόμουν με άλλη γυναίκα
έχοντας δώσει τον εαυτό μου, ψυχή και σώματι, στη Δόνα Τζούλια;
Πώς να απαρνιόμουν την αγνότητα της αγάπης
που είχα με το λουλούδι μου, τη Δόνα Τζούλια;
Ξαφνιάστηκα με το πόσο εύκολα ξεπερνιέται το παρελθόν.
Ξέρεις, φίλε μου, μέχρι σήμερα το απόγευμα
πάντα πίστευα πως ένας άντρας μπορεί να αγαπήσει μόνο μια γυναίκα.
Πλανιόμουν πλάνη οικτρά.
Το θεωρώ απίστευτο ότι μέχρι πριν λίγες ώρες
μόνο η Δόνα Τζούλια υπήρχε στον κόσμο.
Και τώρα, τώρα υπάρχει η υπέροχη Σουλτάνα Γκουλμπαγιάζ.
-Τι εξαίσιο σώμα, στήθη, στήθη... -Θα σκάσεις, επιτέλους;
Ξαφνικά, συνειδητοποίησα τον κίνδυνο της κατάστασής μου.
Προσευχήθηκα να είχαν βρει κάπου να με κρύψουν,
κάπου που να μη με έβρισκε ο σουλτάνος.
Και το έφερε η τύχη...
... και η λύση τους ήταν εκπληκτική.
Η παλέτα του Θεού σε όλη τη φυσική της ομορφιά.
Για τα επόμενα δύο χρόνια, περνούσα τις μέρες μου με τη σουλτάνα.
Και τις νύχτες σου;
Τις νύχτες μου με τις 1.500 νεαρές του χαρεμιού του σουλτάνου.
Έλα.
Έλα, πουλάκι μου.
Στο τέλος των δύο χρόνων
πρόσεξα ότι δεν είχα πια τον ίδιο ενθουσιασμό όπως πριν.
Μπορεί να έχουμε πρόβλημα.
Σήκω, περιστεράκι μου.
Ε, όλα τα καλά τελειώνουν.
Η Γκουλμπαγιάζ, διαισθανόμενη τον κίνδυνο και για τους δυο μας
κανόνισε να αποχωρήσω μέσα στην επόμενη ώρα.
Είχα μάθει να αγαπώ με χίλιους τρόπους,
ο καθένας, ένα μάθημα για την ψυχή της γυναίκας.
Ήξερα ότι θα μου έλειπε η κάθε μια τους.
Είχαν κλέψει το πνεύμα μου
και με είχαν ποτίσει με την ευφροσύνη πρωτομαγιάτικης αυγής.
Θα ήθελα...
Θα ήθελα να ακούσω εκτενείς λεπτομέρειες,
αλλά έχω κάτι που πρέπει να κάνω τώρα.
Αναρωτιόμουν αν θα μπορούσαμε να το συνεχίσουμε αύριο.
-Φυσικά. -Ωραία. Σ' ευχαριστώ.
Νωρίς επέστρεψες.
Πώς θα σου φαινόταν να πηγαίναμε επάνω;
Εντάξει, πάμε.
Εντάξει, στάσου ένα λεπτό.
Εδώ τώρα.
Τι έγινε;
-Δεν σε βρίσκω καθόλου καλή. -Παραείμαι καλή. Τρία έπιασα. Ορίστε.
-Τρία. -Ε...
-Πότε είναι η σειρά μου; -Εγώ πέντε.
Εσύ πέντε. Μάλιστα. Είσαι καλύτερος από μένα.
-Το έπιασες; -Ναι.
Εντάξει.
Και τέλος, η στιγμή που όλοι περιμέναμε, ο Δον Ζουάν ντε Μάρκο.
Λοιπόν...
Σε σχέση με αυτό, θα ήθελα να πω...
...ότι έχω μια συνεδρία με τον μικρό αργότερα
και νομίζω ότι μπορεί να είναι η αποφασιστική συνάντηση.
Τζακ, Τζακ, δεν πρόκειται για συμβούλιο προτεινόμενης αγωγής.
Είναι συμβούλιο χειρισμού υπόθεσης.
Να ξέρουμε τι θα κάνουμε τη Δευτέρα που λήγει η περίοδος επιτήρησής του.
Ζητάμε τον εγκλεισμό του από τον δικαστή; Τον αφήνουμε να φύγει;
Τι;
Δεν ξέρω.
Δεν θα ξέρω μέχρι τη συνάντησή μου με τον μικρό.
Τζακ, πρόκειται για ασθενή με τάσεις αυτοκτονίας.
Δεν έχει τάσεις αυτοκτονίας. Αν ήταν κάτι, τότε ήταν μια κραυγή για βοήθεια.
Δεν εισηγείσαι να τον αφήσουμε να βγει, έτσι;
-Όχι, δεν το εισηγούμαι αυτό. -Εντάξει.
Τότε τη Δευτέρα πρέπει να φέρουμε τον δικαστή για ακροαματική διαδικασία.
Επίσης, τη Δευτέρα, θα πρέπει να τον μεταφέρουμε σε άλλο θεραπευτή,
αφού είναι η τελευταία σου μέρα, Τζακ. Μπιλ;
Μπορείς να τον αναλάβεις;
Αν ακολουθεί φαρμακευτική αγωγή, ναι.
Τζακ;
Θα είναι σε φαρμακευτική αγωγή.
Εντάξει, θα του δώσω...
...δεν ξέρω, 100 μιλιγκράμ Μελζάκ, τέσσερις φορές τη μέρα.
Και ο Μπιλ μπορεί ν' αρχίσει να το μειώνει,
μόλις περιοριστεί η αγωνία του μήπως του επιτεθεί ασθενής του.
Του λες να σταματήσει; Δηλαδή...
Κι αν αρνηθεί, τον καταστέλλουμε και του το δίνουμε ενέσιμο;
Έλεος, θα τον κάνω να πάρει το φάρμακο.
Μα γιατί τέτοια ανησυχία;
Δεν είναι επιθετικός.
Πρέπει να πηγαίνω.
Όχι, όχι. Έχουμε άλλο ένα θέμα.
Εντάξει, είμαστε έτοιμοι.
Καλό Ταξίδι Τζακ!
«Σήμερα είναι η πρώτη μέρα της υπόλοιπης ζωής σου.»
Περάστε.
Είμαι η Δόνα Ινές, η μητέρα του Δον Ζουάν Ντε Μάρκο.
Μπορώ να περάσω, Δον Οκτάβιο;
Παρακαλώ.
Ήρθα μόλις με ενημέρωσε η αρχιεπισκοπή της πόλης του Μεξικό
ότι τους τηλεφώνησε ο γιος μου.
Τι ακριβώς έχει;
Να, εγώ...
Είμαι ευγνώμων, Αδελφή, που ήρθατε αυτή την δύσκολη στιγμή.
Διότι χρειάζομαι πολλές καίριες πληροφορίες
για να μπορέσω να βοηθήσω το γιο σας.
Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Για παράδειγμα, είναι γεγονός ότι ο γιος σας μεγάλωσε...
...μ' εσάς και τον σύζυγό σας σε μια πόλη στο Μεξικό;
Στο Σαν Λουίς, Κουατσακάλκος.
Δεν είναι μακριά από την Ιζούκα ντε Μεταμόρος. Το έχετε ακουστά;
Δεν το ξέρουν και πολλοί. Είναι πολύ μικρό.
Ξέρετε, για να βοηθήσω το γιο σας, χρειάζομαι κάποιες πληροφορίες.
Πρέπει να μάθω για τον Δον Αλφόνσο, για τον πατέρα του, τον Δον Αντόνιο...
...και για τη σχέση σας και με τους δύο.
Θα ήταν καλύτερα να τα συζητήσετε αυτά απευθείας με το γιο μου.
Οι όρκοι μου δεν μου επιτρέπουν να μιλώ για το παρελθόν μου.
Δεν νομίζω, Αδελφή, ότι έγινα σαφής.
Πήγα να δω τη γιαγιά του γιου σας.
Και μου λέει πως ούτε εσείς, ούτε ο γιος σας, ζήσατε ποτέ στο Μεξικό.
Είπε πως γνωρίσατε τον Τόνι στο Κουίνς της Νέας Υόρκης,
...και πως ως πρόσφατα, μόνο μια φορά στη ζωή της είχε δει τον εγγονό της,
όταν ήταν στο Φοίνιξ της Αριζόνα.
Μου είπε επίσης ότι πριν από πέντε χρόνια...
...ο σύζυγός σας σκοτώθηκε σε τροχαίο.
Επιπροσθέτως...
Λυπάμαι.
Αλλά πρέπει να καταλάβετε, Αδελφή, ότι πρέπει να μάθω την αλήθεια.
Η αλήθεια βρίσκεται μέσα σας, Δον Οκτάβιο.
Δεν μπορώ να σας βοηθήσω να τη βρείτε.
Δεν είναι ακριβώς όπως την περιέγραψα, Δον Οκτάβιο;
Ναι.
Ακριβώς.
Η Δόνα Τζούλια έγινε μοναχή στο ίδιο μοναστήρι.
Έτσι φαίνεται.
Είπα στη μητέρα μου πως μπορεί να φύγει σήμερα, αλλά θα μου λείψει.
Έχει ένα μοναδικό τρόπο να με φέρνει σε επαφή με το τι είναι αληθινό.
Γιατί είσαι τόσο σίγουρος
ότι η μητέρα σου δεν διατηρούσε δεσμό με τον Δον Αλφόνσο;
Η μητέρα μου δεν είχε ερωτικό δεσμό.
Καταλαβαίνεις πώς μπορεί να μου ήρθε η ιδέα...
..όταν μου είπες πώς πέθανε ο πατέρας σου.
Δεν μου είναι ξεκάθαρο τι εννοούσε η μητέρα σου,
όταν φώναξε «θα τους χάσω και τους δύο.»
Εννοούσε και τον σύζυγο και τον γιο της;
Ή και τους δύο εραστές της;
Η μητέρα μου δεν είχε ερωτικό δεσμό.
Καταλαβαίνεις γιατί είναι απαραίτητο...;
Βούλωσ' το!
Νομίζεις ότι δεν ξέρω τι τρέχει μαζί σου, αλλά εγώ ξέρω.
Με χρειάζεσαι για μετάγγιση,
αφού το δικό σου αίμα έχει γίνει σκόνη κι έχει μπλοκάρει την καρδιά σου.
Η ανάγκη σου για πραγματικότητα, για έναν κόσμο όπου η αγάπη έχει ψεγάδια
θα συνεχίσει να πνίγει τις φλέβες σου μέχρι να στραγγίξει τη ζωή σου.
Ο τέλειος κόσμος μου δεν είναι λιγότερο αληθινός απ' τον δικό σου, Δον Οκτάβιο.
Μόνο στον δικό μου κόσμο μπορείς να αναπνεύσεις, έτσι;
Έτσι δεν είναι;
Ναι.
Έχεις δίκιο. Ο κόσμος μου...
...δεν είναι τέλειος.
Τι είναι αυτό που συμβαίνει με την ηλικία;
Γιατί θέλουν όλοι να εκμαυλίσουν την αγάπη, να της απομυζήσουν το μεγαλείο;
Γιατί κάνεις τον κόπο να την ονομάζεις αγάπη;
Αυτή θα είναι η τελευταία μας συνεδρία.
Τη Δευτέρα συνταξιοδοτούμαι.
Τότε θα σου πω για τη Δόνα Άννα.
Κι εσύ θα αποφασίσεις αν πρέπει να με αφήσεις ελεύθερο.
Τη δεύτερη μέρα μετά που άφησα τη σουλτάνα...
...το καράβι μας έπεσε σε τυφώνα.
Μόνο εγώ επέζησα.
Μετά από μέρες στη θάλασσα,
βρέθηκα στο νησί Έρως.
Ήταν 17 και νύφη της φύσης.
Δροσερή και όμορφη,
ενώ αγνοούσε το θαύμα της σαρκικής αγάπης.
Η ομορφιά της δεν αποτελούνταν από σχήματα και δομές
αλλά ακτινοβολούσε από μέσα της σαν αστέρι.
Υπάρχουν αυτοί που δεν πιστεύουν ότι μια ψυχή γεννημένη στον παράδεισο
μπορεί να χωριστεί σε δίδυμα πνεύματα και να πέσουν σαν πεφτάστερα στη Γη...
... όπου πάνω από ωκεανούς και ηπείρους
οι μαγνητικές δυνάμεις τους να τα ενώσουν ξανά σε ένα.
Πώς αλλιώς να εξηγήσεις τον κεραυνοβόλο έρωτα;
Ήμασταν πεπεισμένοι πως δεν υπήρχε άλλη ζωή στη Γη παρά η δική μας.
Πιστεύαμε πως δεν θα πεθαίναμε ποτέ.
Πρέπει να μου υποσχεθείς πως θα είμαστε μαζί για πάντα.
Ότι θα ζήσουμε για πάντα σ' αυτήν την παραλία.
Και αν ποτέ μας χωρίσουν οι περιστάσεις...
...εδώ είναι που θα έρθουμε...
...να περιμένουμε αιώνια...
...να επιστρέψει ο άλλος.
Σ' αγαπώ.
Υποσχέσου το μου.
Σ' το υπόσχομαι.
Μια μέρα, της ζήτησα να γίνει δική μου.
Σ' αγαπώ υπερβολικά.
Αλλά δεν μπορώ να σ' αγαπήσω λιγότερο.
Δεν έχει μεγάλη σημασία...
...αλλά θα φοράς τη μάσκα σου σε όλη μας τη ζωή;
Ορκίστηκα να το κάνω.
Τότε ζητώ μόνο να μου πεις τι σε οδήγησε να πάρεις τέτοιο όρκο.
Της διηγήθηκα τη θλιβερή ιστορία με τη Δόνα Τζούλια
χωρίς στιγμή να σκεπτώ ότι η γλυκιά μου Δόνα Άννα πίστευε
πως είχα φυλάξει τον εαυτό μου για εκείνη όπως εκείνη είχε για μένα.
Πολύ καλά, αγάπη μου.
Θα δεχτώ ότι δεν είμαι η πρώτη, αν μου πεις με την ίδια ειλικρίνεια
πόσες άλλες...
...υπήρξαν.
Θα ήταν πολύ καλή στιγμή να πω ψέματα
αλλά η αλήθεια είναι κακή συνήθεια.
Μαζί με εσένα...
...υπήρξαν...
...ακριβώς...
...1.502.
Είδα πως επρόκειτο για αριθμό σημαντικά μεγαλύτερο από αυτόν που υπολόγιζε...
...και δεν ήταν εύκολο να τον αφομοιώσει όσο κι αν προσπαθούσε.
Καθώς ο πόνος της μου ξέσκιζε τη καρδιά, εκλιπάρησα τη συγχώρεσή της.
Έβγαλα τη μάσκα μου ως ένδειξη μεταμέλειας,
αλλά ήταν χωρίς αποτέλεσμα.
Για να κρύψει την ταπείνωσή της πήρε τη μάσκα
και με άφησε για πάντα.
Κι έτσι τελείωσαν οι περιπέτειές μου
και μαζί τους η πιθανότητα μια μέρα, όπως ο πατέρας μου...
...να μπορέσω να πεθάνω στην αγκαλιά της γυναίκας που αγαπούσα.
Ποιος είμαι;
Κάτσε κάτω.
Εσύ...
...είσαι ο Δον Ζουάν Ντε Μάρκο...
...ο μεγαλύτερος εραστής που γνώρισε ποτέ ο κόσμος.
Κι εσύ, φίλε μου;
Ποιος είσαι;
Ποιος είμαι;
Είμαι ο Δον Οκτάβιο Ντελ Φλόρες.
Παντρεμένος με την πανέμορφη...
...Δόνα Λουσίτα...
...το φως της ζωής μου.
Κι εσύ, φίλε μου...
...είδες πέρα από όλες μου τις μάσκες.
-Ορίστε το νερό σας, γιατρέ. -Σ' ευχαριστώ.
Είπες ότι πίστεψες, Δον Οκτάβιο.
Πιστεύω ότι είσαι ο Δον Ζουάν.
Αλλά πολύς κόσμος δεν το πιστεύει.
Τότε θα κάνω αυτό που ζητάς,
φίλε μου.
Συνταξιοδοτείσαι τη Δευτέρα.
Τι θα κάνουμε;
Θα πετάξουμε, αυτό μόνο σου λέω.
Προσπαθώ να σου πω κάτι. Μ' αρέσει εδώ. Μ' αρέσει ο κήπος μου.
Πρέπει να γίνουμε αετοί.
Δεν με βλέπω εμένα σ' αυτή την εικόνα.
Τι έχεις πάθει;
-Τι λες; -Δεν ξέρω.
Πρέπει να ανακαλύψω ποια είσαι.
Τζακ, ξέρεις ποια είμαι.
Ποιος σου έφερνε καφέ τα τελευταία 32 χρόνια;
Άκου, ξέρω πολλά για βρώμικα φλιτζάνια και ξέρω πολλά γεγονότα,
αλλά πρέπει να μάθω τα πάντα για σένα.
Τι θες να μάθεις;
Θέλω να μάθω ποιες ελπίδες...
...και ποια όνειρά σου...
...χάθηκαν στη διαδρομή...
...όσο εγώ σκεπτόμουν τον εαυτό μου.
Πού είναι το αστείο;
Νόμιζα ότι δεν θα ρωτούσες ποτέ.
Γεια, γιατρέ. Καλημέρα.
Καταλαβαίνεις για ποιο λόγο είσαι εδώ, νεαρέ;
Εντάξει, τότε.
Θα ήθελα να μου πεις λίγο για σένα.
Πού μεγάλωσες,
τι σε έκανε να θελήσεις να αυτοκτονήσεις και πώς νιώθεις τώρα.
Γεννήθηκα...
...στο Κουίνς.
Μετακομίσαμε στο Φοίνιξ με τους γονείς μου όταν ήμουν μικρός.
Ήταν χάλια.
Όταν ήμουν 16...
...ο πατέρας μου σκοτώθηκε σε τροχαίο λίγο έξω απ' την πόλη.
Η μητέρα μου...
...είχε εξωσυζυγικές σχέσεις και ο πατέρας μου το ήξερε.
Τέλος πάντων, ένιωσε τέτοιες τύψεις που αποφάσισε να γίνει καλόγρια.
Έτσι μέσα σε τρεις βδομάδες από το θάνατο του πατέρα μου...
...εκείνη είχε πάει σ' ένα μοναστήρι κάπου στο Μεξικό.
Κι έτσι βρέθηκα μόνος.
Δεν είχα πού να πάω. Δεν ήξερα τι να κάνω.
Οπότε μια μέρα...
...κοιτούσα ένα περιοδικό...
...και είδα το κορίτσι του μήνα.
Ήξερα ότι δεν θα μου έριχνε δεύτερη ματιά έτσι όπως ήμουν, οπότε...
Διάβαζα ένα βιβλίο...
...αυτό το βιβλίο...
...και...
...αποφάσισα να γίνω ο Δον Ζουάν.
Και τηλεφώνησα στο περιοδικό.
Δεν με βοήθησαν. Δεν μου έδιναν πληροφορίες.
Ετοιμαζόμουν να τα παρατήσω,
όταν μια μέρα μίλησα σε μια γυναίκα που εργαζόταν εκεί.
Νομίζω πως ήταν εποχική ή κάτι τέτοιο.
Αλλά με λυπήθηκε και μου έδωσε το τηλέφωνο της κοπέλας.
Και της τηλεφώνησα.
Της είπα ότι ήμασταν προορισμένοι να είμαστε μαζί...
...και με αποκάλεσε ανώμαλο και μου το έκλεισε.
Αποφάσισα ότι η ζωή μου είχε τελειώσει και ότι θα αυτοκτονούσα.
Ή τουλάχιστον θα έκανα τους άλλους να πιστέψουν ότι θα αυτοκτονούσα,
για να μου δώσουν λίγη προσοχή ή κάτι.
Δεν είχα ποτέ πραγματικά σκοπό να αυτοκτονήσω.
Σ' ευχαριστώ.
Βοήθησε πολύ αυτό.
Κάποιος θα σε πάει πίσω στο δωμάτιό σου τώρα.
Ιατροί...
...μου φαίνεται για εντελώς νορμάλ παιδί.
Κι εγώ είχα κάποιες φαντασιώσεις με κορίτσια περιοδικών
και σίγουρα δεν θα τον κλείσω σε ψυχιατρικό ίδρυμα γι' αυτόν το λόγο.
-Η συμπεριφορά του είναι ύποπτη. -Αφήστε τον να φύγει.
-Σας ευχαριστώ πολύ, δικαστά. -Εντιμότατε, έχω μερικά στοιχεία...
Ως ιατρός του, συμφωνώ με τις απόψεις σας...
-...και σας ευχαριστώ. -Εγώ τον είδα περισσότερο.
Θα σου τηλεφωνήσω αργότερα και δόξα τω Θεώ για τα φάρμακα.
-Εντάξει. Καλές διακοπές. -Αντίο, Μπιλ.
Χάρηκα που σε είδα. Εντιμότατε, νομίζω πως ο μικρός...
-Παίρνει τον ασθενή μου. -Γιατρέ...
Νοσοκόμα, ως επικεφαλής του νοσοκομείου, άσε με να μιλήσω.
Ονομάζομαι Δον Οκτάβιο Ντελ Φλόρες.
Είμαι ο μεγαλύτερος ψυχίατρος του κόσμου.
Έχω θεραπεύσει πάνω από χίλιους ασθενείς.
Τα πρόσωπά τους παραμένουν στη μνήμη μου σαν μέρες καλοκαιριού.
Αλλά κανένα περισσότερο από αυτό του Δον Ζουάν Ντε Μάρκο.
Κι έτσι δεν ήταν τόσο τρελό που βρεθήκαμε όλοι μαζί σ' ένα αεροπλάνο
με προορισμό το νησί του Έρωτα.
Ήταν σαν τον κήπο πριν από την πτώση.
Όλα έμοιαζαν δυνατά.
Και πώς τελειώνει ο μύθος μας;
Η Δόνα Άννα του, το κορίτσι του περιοδικού του...
Περίμενε αιώνια στην παραλία
την επιστροφή του, όπως είχαν υποσχεθεί ο ένας στον άλλο;
Γιατί όχι;
Δυστυχώς, πρέπει να αναφέρω ότι ο τελευταίος ασθενής που κούραρα,
ο μέγας εραστής, Δον Ζουάν Ντε Μάρκο,
υπέφερε από έναν εντελώς ανίατο ρομαντισμό.
Και ακόμα χειρότερα... πολύ μεταδοτικό.