Wybrać życie, pracę, sławę, rodzinę, zajebisty telewizor...
pralkę, samochód, kompakt i otwieracz do puszek.
Wybrać zdrowie,
zdrowe żarcie, ubezpieczenie, kredyt o stałym oprocentowaniu.
Dom, przyjaciół.
Dres, torbę sportową garnitur z bogatej oferty.
Samodzielność, by się dręczyć kim ty, kurwa, jesteś.
Wybrać kapcie, gazetę, telewizor, niejadalne żarcie.
I tak zdechniesz w zasranym wyrze zostawiając smród,
który wąchać będą twoje pojebane bachory.
Wybrać przyszłość, życie.
Po kiego wała?
Wybrałem coś innego. Czemu?
Tak sobie. Póki mam herę, nieważne.
"Goldfinger" był lepszy niż "Dr No".
Oba są lepsze od filmu "Diamenty są wieczne",
który miał kiepską oglądalność.
"Thunderball" odniósł wielki sukces.
Myślą że to z nędzy, rozpaczy, śmierci i innych ważnych pierdół.
Spierdalaj! Zazdrosny kutas.
Zapominają jednak o radościach.
To trupy...
Inaczej nie robilibyśmy tego.
- Chcesz mnie? - Tak.
Ten staf jest czysty jak śnieg.
Przecież nie jesteśmy, kurwa, aż takimi jełopami.
Weź najwspanialszy orgazm, pomnóż przez tysiąc,
a jeszcze będzie mało.
To lepsze od wytrysku.
Żaden kutas temu nie dorówna.
Ćpasz - widzisz tylko działkę. Przestajesz - widzisz całe
gówno, co krąży wokół. Nie masz szmalu - nie chlasz.
Masz - walisz na umór. Fiut odmawia współpracy,
koniec z dupami.
Martwią cię rachunki, żarło, pojebani piłkarze...
kumple i cała reszta, która znika, gdy grzejesz.
Kiedyś był z niego kawał byka.
Z wyglądem Coopera czy Lancastera połączonym ze sprytem
był wspaniałym romantykiem podobnym do Cary Granta.
Jedyną wadą jest to, że musisz słuchać kutasów, co mówią:
Nie będę się truł tym gównem...
Żadnej chemii...
Ni chuja!
Tracisz życie trując się tym gównem.
Gdybyś nie ćpał, nie stracił byś życiowych szans.
Czasami, nawet ja mówiłem magiczne słowa.
Nigdy więcej! Mam dość!
- Powaga? - Naprawdę to zrobię!
- Jak sobie chcesz. - Załatwię to. Raz na zawsze.
- Przechwalasz się. - Metoda Sick Boya.
- Nic mu to nie dało. - Ma niskie morale.
- Wie wiele o Seanie Connerym. - To za mało.
Potrzebujesz szprycy.
- Wątpię. - Przed nami długa noc.
Był dla nas Siostrą Przełożoną bo brał najdłużej.
Jasne, że zarzuciłem działę, przecież mam obowiązki...
Rzucanie nałogu. Etap pierwszy: przygotowanie.
Składniki: zabity dechami pokój, uspokajająca muzyka,
10 puszek pomidorówki...
8 grzybowej do jedzenia na zimno,
wielkie pudło lodów, Maalox,
paracetamol, płyn do ust, witaminy, mineralna, pornosy.
Materac. Kubły na mocz, kał i pawie.
Telewizor i walium dziabnięte starej, która na swój domowy
i społecznie akceptowany sposób również jest ćpunką.
Gotów. Ostatni kop, by zabić ból, nim zadziała walium.
Mikey? Tu Mark Renton. Możesz mnie poratować?
Cały Mikey Forrester.
Co to, kurwa, jest?!
Normalnie nie wziąłbym tego do ręki, ale teraz było inaczej.
Czopki opiumowe.
Tego ci trzeba.
Wchodzi lekko nie przerywając snu.
- Zadowoli cię. - Chcę szprycę!
Mam tylko to. Twój wybór.
Lepiej?
Kocham je. Czemu miałbym odmówić im mojej dupy?
Hera to zaparcia.
Ostatnia działa schodzi. Jak czopki się rozpuszczą...
zaparcie zniknie.
Marzę o czystej wygódce. Złote kurki,
marmur, deska z kości słoniowej. Flakony z francuskimi perfumami
i klozetowa wydająca kawałki jedwabnej srajtaśmy.
Teraz jednak wysram się gdziekolwiek.
najgorszy SRACZ w Szkocji
Kurwa!
Czuję, że żyję!
Jestem gotów.
Minusem odtruwania jest to, że trzeba na trzeźwo spotkać się
z kumplami. Groza!
Wyglądali tak jak ja. Nie mogłem na nich patrzeć.
Sick Boy też wtedy rzucił hajs. Miał dość? Nie.
Chciał mnie wkurzyć, pokazać, że i on może.
Pozbawił mnie satysfakcji z walki.
Podły kutas, no nie? Chciałem poużalać się nad sobą
a on wpajał we mnie swoje życiowe teorie.
To dotyczy wszystkich zawodów.
To znaczy?
Osiągasz coś, by to stracić. Na zawsze. Wszyscy tak mają.
Georgie Best, to miał i stracił.
- I David Bowie i Lou Reed... - Miał niezłe kawałki.
Ale nie genialne, racja?
Brzmią nieźle, ale to tylko szajs.
Kto jeszcze?
Charlie Nicholas, David Niven, Malcolm McLaren, Presley...
O co ci chodzi?
Chcę, byś zrozumiał, że "lmię Róży"
jest tylko chwilowym kresem obsuwu po równi pochyłej.
A "Nietykalni"?
- Poza klasyfikacją. - Dostał Oskara.
Chuj z nim! Chcieli się podlizać.
Starzejemy się i nie możemy pogodzić się z tym, tak?
To twoja teoria?
Zajebiście przejrzysta.
Daj broń.
Widzisz drania? Masz go na muszce?
Jasne, Moneypenny. To bułka z masłem!
Jesteś jaroszem, a strzelasz jak ścierwojad!
Rzuciłem herę. Chciałem żyć jak uczciwy obywatel.
- Powodzenia. - Wzajemnie.
Zobaczą że olewasz to kaszana.
Powiedzą: "Ten cipas nie chce" i po tobie, no nie?
- Jak będziesz bardzo chciał... - ... to dostaniesz robotę.
- Sie wie. - Koszmar.
To spacer po linie.
Onieśmielają mnie te rozmowy. Staję się nerwowy,
nie wiem co mówić. Jak piłkarz, pudłuję
do pustej bramki.
Spróbuj tego.
Spid, to jest to!
Byłem w Craigie. Teraz uczę się w Royal, bo chcę tę robotę.
Podła dyskryminacja. To szkoła, i to szkoła.
Mówiąc ogólnie, wszyscy w tym tkwimy.
Same szczegóły.
Do jakiej szkoły chodziłem? Ile bań miałem? Sześć?
Żadnej? Nieważne. To ja jestem ważny.
- Więc w podaniu pan skłamał. - Nie... może...
Chciałem mieć szansę, wykazać inicjatywę.
Przysłał pana urząd pracy, więc inicjatywa jest zbędna.
Wedle życzenia. Pan tu jest szefem.
Ja tu tylko przyszedłem... Dlaczego nie, ale...
Czemu akurat turystyka?
Krótko... przyjemność. Lubię organizować czyjś wypoczynek.
Ma pan jakieś słabości?
Jasne. Jestem perfekcjonistą.
Albo "tip-top", albo nic. Półśrodki to nie ja.
Mam nadzieję, że dobrze wypadłem przed wami.
Dziękujemy panu.
- Powiadomimy pana. - Miło było.
Nieźle wypadł. Byłem dumny.
Spierdolił, że aż miło. Istny talent.
Kiedyś grałem z Tommym w bilard.
Byłem jak Paul Newman. Wybiłem mu grę na całe życie.
Ostatni strzał. Decydującą bilą. Mam grać czarną a on wygląda
jakby chciał rzygać. Wtem podchodzi jakiś kutas.
Cieszy ryja i gapi się na mnie,
jakby chciał powiedzieć, "to proste jak pierdolenie".
Znacie mnie. Nie szukam guza.
Ale to ja mam kij i zawsze mogę mu przyjebać.
Podchodzę do niego i co?
Twardy kutas mięknie. Odstawia drinka i spierdala.
Co było potem? Wygrałem.
To wszystko. Cała opowieść. Przynajmniej wersja Begbiego.
Po kilku dniach Tommy powiedział mi prawdę. Nigdy nie kłamał.
Taką miał słabość. Nie kłamał, nie ćpał, nie oszukiwał.
100 PlĘKNYCH GOLl
Środa rano. Gramy w bilard. Dotąd nie kłamał.
Grał jednak jak połamaniec.
Przez kaca z trudem trzymał kij, o trafieniu w łuzę, zapomnij.
Chciałem przegrać, by poprawić mu humor, ale nic z tego.
Mój strzał - bila w łuzie. Jego - gówno w dołku.
Cholera!
Wkurza się.
Dochodzimy do stanu gdzie ma wbić czarną by wygrać,
ocalić honor i nie wyżywać się na mnie.
Ma wbić czarną. Jest spięty...
I knoci. Ale jak!
Kurwa!!!
Przyczepił się do chłopaka, który wg niego rozproszył go.
Ten chłopak nawet na nas nie spojrzał.
Zarżnąłby go.
Pomyślałem, że odegra się na mnie.
To świr.
Ale to kumpel. I co tu robić?
Mogę pożyczyć?
Co można zrobić? Stać z boku i nie wtrącać się?
Nie brał prochów.
Brał się za ludzi. Wyżywał się. Taki miał nałóg.
Porżnęliście ją. Nie wyjdziecie, aż nie dowiem się, który to.
Coś ty, kurwa, za jeden?
Siedząc i oglądając to intymne nagranie,
które zwinąłem kumplowi, uświadomiłem sobie,
że w życiu brakuje mi czegoś bardzo ważnego.
Jak było z Gail?
Jeszcze nijak.
- Jak długo to trwa? - 6 tygodni.
6 tygodni?
Koszmar. Nie chce, łóżkowego związku,
a tak byłby on na pewno określany.
- Skąd ona to wzięła? - Wyczytała w "Cosmopolitan".
- 6 tygodni bez seksu? - Jaja mam wielkie jak arbuzy.
- Znam to z "Cosmopolitan". - Ciekawe.
To koszmar.
Mam na to ochotę, ale bawi mnie jak się męczy.
- Spróbuj z Tommym. - Wyrzec się jedynej rozkoszy?
- Mówiłam ci o urodzinach? - Co się stało?
Zapomniał. Nieużytek jeden.
Nazwała mnie nieużytkiem!
Przeprosiłem. Powiedziałem: "Zdarza się. Zapomnijmy o tym."
Rozsądnie.
Ale ona wykryła, że mam bilet na lggy Popa na wieczór.
- Wściekła się? - I to jak.
Mówi: "Ja albo lggy Pop, wybieraj."
- Co zrobisz? - Przecież go nie wyrzucę.
O czym gadacie?
O piłce... A wy?
O zakupach.
Sytuacja była napięta.
Renton zauważył, że zadowoleni z seksu, tak jak inni szczęśliwi
patrzą z góry na tych, co przegrali.
Hera uśpiła jego popęd. Natury jednak nie można oszukać.
Kiedy chuć wróciła,
myślami jego zawładnęła ponura desperacja.
Postnarkotyczny instynkt, pobudzony gorzałą i prochem
bezlitośnie kpił z nie zaspokojonej żądzy.
I tak oto - zakochał się.
Nie chcę się narzucać,
ale zachwyciła mnie finezja z jaką dałaś mu kosza.
Pomyślałem: "niezwykła dziewczyna".
- Jak ci na imię? - Diane.
- Dokąd idziesz? - Do domu.
- To znaczy? - Tam gdzie mieszkam.
- Świetnie. - Dlaczego?
Odprowadzę cię, ale niczego nie obiecuję.
Zawsze tak bajerujesz, czy to pierwszy raz?
Z zasady nie podrywasz, prawda?
Jesteś cichy i wrażliwy, ale, jeśli zaryzykuję,
poznam twoje wnętrze.
Bystre, awanturnicze, czułe, kochające, wierne...
...ciut szalone, ciut łajdackie.
Dziewczyny przecież kochają łajdaków.
Co jest, synku? Zatkało cię?
Zostawiłem coś...
Jedziesz, czy nie?
Rozumiesz?
Masz być delikatny i troskliwy.
Hojny ale stanowczy.
Niespełnienie tych oczekiwań spowoduje powrót do celibatu.
Jasne?
- Co? - Cicho!
Spud, wstawaj!
Czas na seks.
I to dobry seks.
- Włącz wideo. - Teraz?
Chcę widzieć jak się parzymy.
Ciekawe, co straciłam.
Niewiele.
To kapitan...
Przejmuje piłkę.
Indywidualna akcja.
Jest przed bramką. Drybluje, strzela... Jeeest!
Wspaniała bramka!
Jest w najwyższej formie! Cóż za precyzyjny strzał!
Takiej radości nie miałem od meczu w 1978 z Holandią.
Nie możesz tu spać.
Wynocha.
Daj spokój.
Śpisz na kozetce w przedpokoju albo do domu. Wybieraj.
Byle cicho.
- Jak to, nie ma? Gdzie jest? - Gdzieś leży!
- Może oddałem do wypożyczalni. - Oddałeś? Do wypożyczalni?
Teraz wszyscy zboczeńcy będą przy niej walić konia!
Porzygam się, Tommy!
Wejdź i usiądź.
- Kawy? - Tak.
- Na imię ci Mark? - Tak.
- Kolega Diany? - Kolega kolegi.
Jesteście jej współlokatorami?
Współlokatorami? Muszę to zapamiętać.
Chodź na śniadanie.
- Przepraszam za tę noc. - W porządku. Spałam na kozetce.
Za dużo wypiłem. Miałem mały... wypadek.
Spoko. Bywa.
Facet musi się wyszumieć.
- Tego trzeba raczej uwiązać. - Upiorę pościel.
Ja to zrobię.
Zostaw.
- To żaden kłopot. - Dla mnie też.
- Sam upiorę. - To żaden kłopot.
- Proszę, nie. - To moja pościel!
- Dlaczego nie? - Bo to nielegalne.
Trzymanie się za ręce?
- Nie o to chodzi. - Więc złap mnie.
- Nocą robiłeś o wiele więcej. - I to jest nielegalne.
Wiesz, co się robi z takimi? Obcina jaja i wyrzuca do sracza.
- Przestań. Nie zamkną cię. - Łatwo ci mówić.
- Zobaczymy się jeszcze? - Pewnie, że nie.
Jak nie, pójdę na policję.
Do zobaczenia.
I co teraz?
- Przejdziemy się. - Co?
Spacerek!
- Dokąd? - Tam.
Powaga?
Na co czekacie?
To nie jest normalne.
Świetna wycieczka.
Świeże powietrze.
Masz kłopoty z Lizzy, ale na nas się nie wyżywaj.
- Nie cieszy cię bycie Szkotem? - Sram na to!
Jesteśmy ścierwem,
wypierdkiem ziemi, marną służalczą tłuszczą
na ziemskim padole!
Niektórzy nie lubią Angoli. Dla mnie to cioty,
które nas podbiły.
Nikt przyzwoity nas nie chciał, więc rządzą nami obsrańcy!
Tkwimy w gównie po uszy i świeże powietrze nic nie da!
Spud, Sick Boy i ja, podjęliśmy zdrową demokratyczną decyzję
o powrocie heroiny.
12 godz. pracy...
Na pozór banalnej, jak drzemka,
ale chcąc tak żyć, urobisz się po pachy.
Wiemy, że Ursula Andress to typowa dziewczyna Bonda.
Ucieleśnienie jego wyższości nad nami.
Piękna, egzotyczna, super zmysłowa,
ale osiągalna tylko dla niego.
Jasne, że każdy cielak da się pochlastać, żeby ją bzyknąć.
Wiedziałem, że to zrobi.
Lizzy odeszła. Rzuciła mnie w pizdu.
Poszło o kasetę wideo, lggy Popa i inne rzeczy.
Powiedziała, gdzie mogę sobie pójść.
Zapytałem, czy kiedyś się zejdziemy. Ni chuja.
Honor Blackman i Pussy Galore. Co za nieporozumienie.
Z tobą bym się nie równał.
Chcę spróbować.
Mówicie, że to lepsze niż seks.
Przestań! Jestem dorosły! Jak nie, to sam się dowiem!
Mam szmalec.
Najważniejsza jest osobowość. Dzięki niej trwają związki.
Weźmy heroinę.
Ta ma, kurwa, osobowość.
Swanney uczył nas szacunku do opieki medycznej.
To była podstawa. Kradliśmy leki i recepty.
Kupowaliśmy je, sprzedawaliśmy, podrabialiśmy.
Kupowaliśmy leki od chorych na raka,
alkoholików, starców, HlV-iarzy i znudzonych matron.
Braliśmy morfinę, heroinę, cyklozynę, kodeinę, signopam,
nitrazepam, luminal, amobarbital, algafan,
metadon, nalbufinę, dolargan, fortral, buprenorfinę, chlorometiazol.
Pełno jest prochów na ból i smutek. Braliśmy wszystkie.
Bralibyśmy i witaminę C, gdyby była zabroniona.
pierwszy dzień Festiwalu w Edynburgu
Czy mogę skorzystać z toalety?
Pomyleniec!
Zjeżdżaj chłoptasiu.
To co dobre nie jest wieczne.
Allison mogła krzyczeć cały dzień.
Nie zauważyłem tego.
Mogła też krzyczeć i przez cały tydzień.
Długo z nikim nie gadałem. Do mnie czasem coś mówiono.
Na pewno.
- Pomóżcie mi! - Ciszej!
- Będzie dobrze. - Mijał się z prawdą.
Nic nie było dobrze.
Przeciwnie, wszystko było źle.
Bardzo źle, to znaczy jeszcze gorzej niż było dotychczas.
To nie było moje dziecko.
Może Spuda, może Swanneygo,
Sick Boya... Nie wiem. Może Allison wiedziała?
Chciałem powiedzieć coś pocieszającego, ludzkiego.
Powiedz coś, Mark.
Powiedz coś, do kurwy nędzy!
Uwarzę działę.
Gdzie działa? Muszę przygrzać.
Musiała... Rozumiałem ją. Chciała uśmierzyć ból.
Zrobiłem działę, a ona ją wzięła.
Wszystko poszło bez słowa.
Teraz już wiedzieliśmy, kto był ojcem.
Ale nie tylko dziecko zmarło. Sick Boy całkiem się zmienił.
Nie umiał sobie tego wyjaśnić. Ja również.
Żyliśmy, pierdoląc wszystko jak dawniej...
Z niedoli w niedolę, topiąc żal w dragach,
wpuszczanych do zaropiałej żyły. I tak ciągle.
Robiliśmy swoje, kradnąc, oszukując, kantując.
Pocieszaliśmy się, czekając aż wszystko padnie...
bo nieważne ile masz, zawsze chcesz mieć więcej.
Nieważne jak często kradliśmy,
zawsze było nam mało.
Kiedyś musieliśmy wpaść.
Kradzież jest kradzieżą czyli przestępstwem,
a za każdym przestępstwem kryje się ofiara.
Nałóg to tłumaczy, ale nie usprawiedliwia.
Panie Murphy, nie ma pan skrupułów, ani sumienia.
Skazując pana na pół roku sądzę, że niedługo znów się spotkamy.
Panie Renton,
postanowił pan się zresocjalizować
i zerwać z nałogiem. Zawieszenie wyroku
zależy od pana. Jeśli znów złamie pan prawo
pójdzie pan do więzienia.
Dziękuję, wysoki sądzie. Bóg pomoże mi zwalczyć nałóg.
Co miałem powiedzieć? Begbie miał wytłumaczenie.
To było jasne, że jeden wycycka drugiego.
- Oby cię to czegoś nauczyło. - Myślałam, że cię stracę.
Nic tylko kłopoty, ale i tak cię kocham.
Weź się w garść, słoneczko.
- Skończ z tym. - Słuchaj go.
Jasne, że tak. W pierdlu zgnoiliby cię po dwóch dniach.
Są rzeczy lepsze od igły. Wybierz życie.
Pamiętam, jak byłeś dzidziusiem...
Iubiącym kruche, mamusine ciasteczka.
Przykro mi, że to on siedzi, a nie ja.
To nie nasza wina.
Siedzi, bo to jebany ćpun! To jest tylko twoja wina!
A ja, głupi chuj, chciałem mu pomóc!
- Postawić kolejkę? - Tak.
Wolałbym siedzieć zamiast niego.
Tu, byłem z rodziną i pseudo kumplami, ale czułem się samotny.
Nigdy w życiu.
Byłem na warunkowym, więc państwo zaspokajało mój nałóg.
Trzy mdlące dawki metadonu zamiast heroiny. Było mi mało.
To kropla w morzu potrzeb.
Wziąłem wszystko rano, a do kolejnej działy miałem 18 godz.
Zalewał mnie zimny pot.
Poszedłem do Siostry Przełożonej po działę.
Jedna jebana działa, by złagodzić męki dnia.
- Co pan dziś poleca? - Pańskie ulubione danie.
Bomba!
Stolik ten sam, co zwykle?
- Może pan zapłacić z góry? - Proszę na kredyt.
Kredyt umarł i się śmieje, kto nie płaci, ten nie grzeje.
- Trudno... - Gotówka może być...
ale z takimi jak pan trzeba być ostrożnym.
Może przystawkę? Pieczywko czosnkowe?
Wolę od razu przejść do konsumpcji głównego dania.
Nasz klient, nasz pan!
Życzy pan sobie taksówkę?
Otwórz oczy! Zbudź się. Słyszysz? Zbudź się!
Nie czuję choroby, ale wiem, że nadchodzi. Bez dwóch zdań.
Jestem niewolnikiem prochów. Zbyt słaby, żeby zasnąć.
Zbyt zmęczony, by nie spać. Choroba jednak nadchodziła.
Pot, dreszcze, mdłości, ból, pragnienie.
Opanowywało mnie nieznane dotąd uczucie.
Masz oczy zielone, oczy niebieskie,
szare oczy. Nie spotkałam nikogo takiego jak ty.
Synu, pomożemy ci.
Zostaniesz, aż wyzdrowiejesz.
- Razem damy radę. - Może...
- powinienem wrócić do szpitala. - Nie!
Żadnego szpitala, ani metadonu.
To ci tylko szkodzi.
Okłamałeś nas. Własną matkę i ojca.
- Zdobądź kompot. - Nie!
Na odwyku jesteś gorszy, niż kiedy brałeś! Nie ma mowy!
Koniec z tym.
- Będziemy cię pilnować. - Doceniam wasz wysiłek,
ale muszę przygrzać!
Ostatni raz, naprawdę.
Jedną jebaną działę!
Skurwiele!
Cholera!
Ten się śmieje, kto się śmieje ostatni. Wypocisz to gówno.
Jak wrócę i nic się nie zmieni to osobiście ci to wykopię.
Jasne?
Pytanie pierwsze.
Wirus osłabiający układ odpornościowy to...?
- Retro wirus. - Prawidłowo!
To zwykłe chuligaństwo. Nie chcę wybielić siebie, ale...
Przychodzi taki dzień, kiedy trzeba powiedzieć "nie".
Po prostu, nie.
Pytanie drugie.
Z którym receptorem limfocytu gospodarza łączy się wirus HlV?
- CD4. - Dokładnie!
To lepsze niż seks, stary. O wiele lepsze.
Ostatnia działa.
Jestem, kurwa, dorosły. Chcę się przekonać.
I przekonam się.
Winny czy niewinny?
To nasz syn.
Świt!
Musisz coś zrobić.
Kręć się kręć, 35.
Niesie się wieść, 66.
Mark, wygrałeś.
Ja to mam fart.
Lata nałogu wśród zarażonych, otoczony przez żywe trupy.
Ocalałem. Wynik negatywny. To pewne.
Kiedy mija ból, zaczyna się walka z depresją i nudą.
Czujesz się podle. Masz ochotę sam się zajebać.
AlDS, ĆPUNY, HOMO.
To ja, Mark.
- Wychodzisz czasem? - Nie.
Oglądasz mecze?
Nie.
Ja też nie.
Zbadałeś się?
Tak.
- Zdrowy? - Tak.
Świetnie.
Przykro mi.
Masz towar?
Jestem czysty.
Pożycz szmalu. Muszę zapłacić komorne.
Dzięki.
Drobiazg.
Drobiazg... Czemu nie.
Łatwo filozofować, kiedy gówno nie krąży we krwi.
- Czego chcesz? - Jesteś zdrowy?
- Tak. - Skończyłeś z tym?
- Dokładnie tak! - Spoko. Tylko pytam.
- Czy to zapach haszu? - Nie.
- Chętnie przysmażę. - To nie hasz.
Ale pachnie jak hasz.
- Jesteś za młoda. - Do czego?
Starzejesz się.
Świat się zmienia, muzyka też. Nawet dragi są inne.
Nie możesz tu tkwić marząc o heroinie i Ziggy Popie.
Iggy Popie.
Nieważne i tak nie żyje.
Żyje. Rok temu Tommy był na jego koncercie.
Potrzeba ci jakiejś odmiany.
To fakt. Potrzebowałem tego. Była tylko jedna możliwość.
- Agencja nieruchomości. - To piękny, wiktoriański dom.
Cichy. Dobry dojazd. Sklepy w pobliżu.
2 sypialnie, kuchnia z jadalnią. Pięknie wykończony i wyposażony.
Dużo szaf. Nowoczesne kible...
za jedyne 325 funtów tygodniowo.
Nieźle się ustawiłem i wiodłem samotnicze życie.
Myślałem czasem o kumplach, ale nie brakowało mi ich.
To miasto chaosu i wielu głupkom udało się tu zbić niezłą kasę.
Mamy, na przykład, piękny dom wiktoriański...
Lubiłem to. Zyski, straty, wadia,
zajęcia, wynajem, podnajem,
podziały, kanty, oszustwa, zrywanie umów.
- Kto ma klucze do Talgarth? - Społeczność
nie istniała, a jeśli nawet to nie zaliczałem się do niej.
Po raz pierwszy w życiu byłem z siebie zadowolony.
Drogi Marku, cieszę się, że masz pracę i mieszkanie.
W szkole wszystko gra. W ciąży nie jestem. Dzięki, że pytasz.
Sick Boy chciał, bym dla niego pracowała. Kazałam mu spadać.
Spud cię pozdrawia.
Przynajmniej tak myślę.
Tommy się nie pojawia.
Begbie'ego pokazali w TV. Gliny szukają go w związku
ze zbrojnym napadem na jubilera. Trzymaj się. Kochająca, Diane.
Francis Begbie.
O, nie.
Napad zbrojny? Z zabawką? To ma być, kurwa, napad zbrojny?
Skandal. Spójrz na to.
To jest czyste srebro? To śmieci! Nowożeńcy inwestują w to gówno.
- Skandal. - Dokładnie!
Zjedzmy jakąś zupę. Głód skręca mi dupę.
Begbie błyskawicznie się zainstalował.
Faje mi wyszli.
To psychol jakich mało, ale jednak kumpel. Co począć?
Obejdź bukmacherów i zrób zakłady.
Sam nie możesz?
Szukają mnie. Nie mogę, ot tak, chodzić po ulicach. Ty idź.
Bad Boy biegnie o 4:40. Stawka 5 funtów.
I kup, kurwa, browar!
Dalej, Bad Boy! Dalej, dalej.
Płacili 16 do 1. Za wygraną poszliśmy na bibę.
Diane miała rację... świat się zmienia, muzyka,
narkotyki, nawet ludzie.
Za 1000 lat nie będzie facetów i babek tylko sami onaniści.
Dla mnie bomba.
Szkoda, że Begbie tego nie wie.
Kurwa!
Heteroseksualistami byliśmy zawsze. To sprawa upodobań.
Problem estetyczny, ale przede wszystkim moralny.
Kurwa!
Begbie tego nie pojmie.
Nie jestem ciotą i już!
Mogło być miło.
Ty ćpunie pierdolony!
Jeszcze jeden taki żart, a zostaniesz sopranistką!
Jasne?
Sick Boy znowu zajął się dealowaniem i towarami.
Łączył przyjemne z pożytecznym. Nawiązywał kontakty, jak mawiał,
by w jedną noc zrobić deal swojego życia.
Świetne frytki.
Dlaczego to zrobiłeś?
Dostałem dobrą cenę. Stary, potrzebuję forsy.
To był mój TV!
Gdybym wiedział, że się wściekniesz odpuściłbym sobie.
I tak był wypożyczony.
Jesz?
- Masz paszport? - Bo co?
Znam faceta, który ma hotel, burdel i świetne kontakty.
Robi interesy na opychaniu paszportów. Da dobrą cenę.
Po co mam go sprzedać?
To tylko propozycja.
Muszę się ich pozbyć. Sick Boy nie zrobił świetnego interesu.
Razem z Begbiem kręcili się myśląc, co by mi zwędzić.
Postanowiłem umieścić ich w najgorszym możliwym miejscu.
Naturalnie, nie płacili czynszu, więc gdy mój szef znalazł takich,
co chcieli, chłopcy poczuli się zagrożeni.
Duże szafy.
Nowoczesne sanitariaty. Jedyne 320 funtów tygodniowo.
I to był koniec.
Mieliśmy jeszcze jeden powód do powrotu. Tommy.
Wiedział, że jest nosicielem, ale nie sądził, że zachoruje.
To było zapalenie płuc, czy rak?
Toksoplazmoza. To rodzaj wylewu.
- Jak to? - Chciał zobaczyć się z Lizzy.
Zabroniła mu przychodzić. Kupił jej prezent, kotkę.
Ale powiedziała mu, co ma z nim zrobić?
"Nie chcę kota" mówi, "Wypierdalaj".
Tommy został z kotem. Domyślasz się, co było dalej.
Dla tych, którzy tu są Thomas odgrywał różne role.
Kociak został sam. Szczał i srał gdzie popadło.
Tommy był naćpany na maxa heroiną albo barbituranami.
Nie wiedział, że zachoruje od kociego gówna.
- Co to właściwie jest? - Groza. To taki wrzód na mózgu.
Kurwa mać! I co dalej?
Miał bóle głowy. Brał herę, żeby je uśmierzyć.
Aż dostał wylewu. Ot tak, kurwa, wylewu.
Wraca ze szpitala i po trzech tygodniach umiera.
Leżał tam bardzo długo.
Sąsiedzi mięli dość smrodu, więc wezwali gliny, by wyważyć drzwi.
Leżał w rzygowinach twarzą do ziemi.
Kotka żyje.
Powstańmy, by powierzyć zmarłego Bogu.
W płaczu twym nigdy cię nie zostawię,
gdy na koniu mym miejsca dla dwóch.
Wskakuj, Tommy, śmierć ci obłaskawię,
koń uniesie nas razem tu.
Kiedyś tam będziemy żołnierzami,
żywe konie będą z nami szły.
I ciekawe, czy wtedy wspomnisz,
czas gdy mali byliśmy my.
Za Tommy'ego!
Powiedziałeś mu?
- Ty mu powiedz. - Co?
Jest ten kumpel Swanneya. Wiesz, ten Mikey Forrester?
Ma trochę towaru.
- Mnóstwo towaru. - lle?
Dwa kilogramy. Tak przynajmniej mówi.
Upił się w porcie tydzień temu. Poznał dwóch rosyjskich matrosów.
Mieli towar i chcieli go upłynnić.
Gdy wstał rano, krew go zalała, bo zrozumiał, co zrobił.
Chciał się tego pozbyć.
- I co? - Przyszedł do mnie.
Powiedziałem, że kupię, za rozsądną cenę,
bo mam znajomego dealera w Londynie.
Wróciliśmy z pogrzebu Tommy'ego, a ty wciskasz mi towar?
Za ile?
- Cztery patyki. - Nie macie tyle.
- Brakuje nam dwójaka. - Współczuję.
- Wiemy, że masz oszczędności. - Ale nie tyle.
Gówno prawda!
Widziałem wyciąg z konta.
Pierdol się!
Masz 2133 funty.
Dwa kilogramy to jakieś 10 lat!
Forrester, marynarze... W co wy się, kurwa, pakujecie?!
Ty już garowałeś. Podobało się? Chcesz wrócić?
Chcę pożyczyć szmalec.
Jak będziemy cicho, to nikogo nie dupną.
Wciąż myślałem o tym, co może się stać w Londynie.
O rzeczach i pomysłach, których nikomu nie chciałem powiedzieć.
Nie powiedzieli mi, że towar trzeba sprawdzić.
Begbie nie ufał Spudowi, a Sick Boy był zbyt ostrożny.
Musiałem zakasać rękawy i zrobić, co do mnie należało.
Dobry towar. W pizdu, jaki dobry!
Towar pierwsza klasa. Przed powrotem walnąłem jeszcze raz.
Tylko raz. Za stare czasy.
I żeby wkurwić Begbiego. Lał po nogach ze strachu.
Najgorszy numer, jaki mogłem mu wywinąć.
Zadawał się z największymi pojebami w mieście.
Wiedziałem, co myślał.
Oleje nas w razie kłopotów. I tak musiał to zrobić.
Po tym napadzie, gdyby złapali go z towarem, dostałby 15-20 lat.
Begbie to twardziel, ale nie na 20 lat za kratkami.
Miała to być ostatnia działa, ale ostatnia działa niejedno ma imię.
Jaka miała być ta?
Masz karty?
Co?
Mówiłem, byś o nich pamiętał!
Nie wziąłem.
Bez kart zanudzę się na śmierć.
Przepraszam.
- Przepraszam gówno da. - Czemu ty nie wziąłeś?
Bo prosiłem ciebie, pedale!
To twoi kumple?
Tak, mówiłem ci o nich.
- On też jest? - Jest.
Nikt was nie śledził?
Nikt.
Wiedział, że jesteśmy frajerami, którym trafił się lepszy biznes.
Panowie wybaczą...
Ile za to chcecie?
20 tysięcy.
Wart jest co najwyżej 15.
Ciężka sprawa.
Po co się targować? Co z tym zrobimy, jak nie kupią?
Puszczać na ulicy? Ni chuja!
No to 19.
Nie mogę wam tyle dać.
No to, kurwa, 16.
Niech będzie, kurwa, 16.
Oto pieniądze dla was.
Dwa, cztery...
Stanęło na 16.000. Miał o wiele więcej, ale...
Iepsze to, niż nic.
Dziękuję. Interesy z wami to czysta przyjemność.
Nic, kurwa, dziwnego.
Przez chwilę czułem się świetnie. Byliśmy jak przyjaciele.
To są wielkie chwile, ale nie trwają długo.
Krócej niż wydanie 16.000.
Jakie masz plany, Spud? Zainwestujesz, czy jak?
- Może jakąś wysepkę? - Za 4 kawałki?
Palemka, kilka skał i ściek.
Nie wiem. Chcę dać coś mamie.
Kupię dobrego proszku.
Żadnego syfu. Potem przygrucham jakąś fajną laskę.
- Przeruchasz ją na wylot? - Nie, stary. Będę ją kochał.
Ale nie pogardzę gorącą dupcią jakiejś żydowskiej księżniczki...
- Ty pajacu! - albo katoliczki.
Lepiej oddaj szmal, jak chcesz go przepierdolić.
- Teraz postaw kolejkę. - Już stawiałem.
- Ja też. - Teraz ty.
- Dobra. Jeszcze raz to samo. - ldę się odlać.
- Oby tylko forsa nie wsiąkła. - Właśnie mieliśmy się urwać.
- Wszędzie was dorwę! - Nie dogonisz nasz, palancie.
- Pogadamy, jak wrócę. - Jak wrócisz będę wiał z forsą.
- Zajebałbym. - Wierzę ci.
No to jak?
Co?
Powaga?
Nie wiem? Jak myślisz?
- Ciągle tu jesteście. - Nie ucieklibyśmy kumplowi.
Ja bym uciekł.
Gdzie Franco?
- Kurwa mać! - Wybacz.
- Odkupię ci browar. - Oblałeś mi ciuchy, złamasie!
Nie chciałem.
- To mnie nie wysuszy, cioto! - Daj spokój. Przeprosił cię.
Sram na takie przeprosiny!
Zjazd! Nie umiesz trzymać kufla to spadaj i odpierdol się!
Nie rób tego!
O, kurwa!
- Pięknie, kurwa, pięknie! - Stul pysk!
- Pociąłeś mnie! - Po coś się wtrącał?!
Kto jeszcze ma wonty?!
Ty?
Rent, kopsnij szluga.
- Chodźmy, Franco. - Muszę iść do szpitala!
Ni chuja! Zostajesz!
Dawaj tego szluga!
Torbę też.
Tłumaczyłem to sobie na wszystkie sposoby.
Nic wielkiego. Mała zdrada.
Razem dorastaliśmy,
a ja ich wycyckałem. Begbiego i tak olewałem.
Sick Boy zrobiłby to samo, gdyby wpadło mu to do głowy.
Spuda było mi żal. Nigdy nikomu nie zrobił krzywdy.
Drań!
Dorwę cię, kurwa!
Otwierać!
Dlaczego to zrobiłem?
Mam milion odpowiedzi. Niestety fałszywych. A poważnie,
to jestem złym człowiekiem. Muszę się zmienić.
Więcej czegoś takiego nie zrobię. Sprzątam po sobie i w drogę.
Wybieram życie. Nie mogę się już doczekać.
Będę jak inni.
Praca, rodzina, zajebisty TV, pralka, samochód, kompakt,
otwieracz do puszek, dobre zdrowie, dobre żarcie,
ubezpieczenie, kredyt, dom, sportowy ubiór i torba
garnitury, samodzielność, teleturnieje, niejadalne żarcie
dzieci, spacery, etat, golf, czysty wóz, szafa swetrów.
Święta z rodziną emerytura, zwolnienie podatkowe,
pogodna starość i życie... aż do śmierci.