Ratunku.
Reagowałby szybciej, gdybyś pozwoliła mi zająć się swoją bluzką.
Kilka rozdarć i napiwki pójdą w górę.
- Co takiego? - Napiwki.
A ty myślałaś, że co?
Nareszcie.
Następnym razem będę czekała jeszcze dłużej?
Boję się, że znów wepchniesz mi język do gardła.
Dwa piwa. Mieliśmy do tego nie wracać.
- Nie pamiętam tej rozmowy. - To się rozumie samo przez się.
Kiedy zdarzy się coś żenującego, milczymy taktownie
i nigdy nie poruszamy tego tematu.
To nas trzyma w kupie jako społeczeństwo. Oraz alkohol.
To nie ja.
- Co? - Nie zgadzam się.
Nie mam ochoty na filozoficzną dyskusję.
Znowu się kłócicie?
Nie. To filozoficzna dyskusja.
To dobrze.
Wychodzę na próbę.
Chyba zostało jeszcze paru członków kapeli do wylania
przed jutrzejszym występem.
Mogę rozwiesić ulotki.
Jesteś kochany.
Dajcie sobie buzi na zgodę. Klienci będą zadowoleni.
- Powiedziałeś jej. - Zbieg okoliczności.
Po co miałbym powiedzieć?
Żeby mnie zawstydzić.
O to już sama dbasz.
Już późno.
Idę do łóżka. Jutro wielki dzień.
Spokojnie, będziesz wspaniała.
Gdybyś nie był takim durniem,
mógłbyś do niej dołączyć.
- To pa. - Nie pozbędziesz się mnie tak łatwo.
Wiedziałem.
Nie przyszedłeś się bawić.
Będziesz mnie zanudzał szczegółami dotyczącymi pracy.
Chcemy znać plan B na piątek.
Nie ma planu B.
Zadzwoń do Heather Tracy. Dzwoniła sześć razy.
Twój brak luzu mnie niepokoi.
Jesteśmy trzy dni do tyłu. Codziennie płacimy kary.
W piątek może padać, a my nie mamy planu B.
Trzy dni? Myślałam, że cztery.
Heather!
Nie rób takiej zdziwionej miny.
To za karę, że nie oddzwoniłeś.
Cieszę się...
Cieszę się, że cię widzę.
- Pamiętasz Dawsona? - Odłóżmy uprzejmości na później.
Zorganizuj mi lepszy pokój.
Dziewczyna w recepcji mówi, że to niemożliwe,
ale na pewno coś poradzisz.
- Co? - Nic.
- Dobra? - Co takiego?
Książka.
To lektura.
Pierwszy raz widzę cię z książką w ręku.
Chyba nie pije tego zielonego?
- Audrey! - Co?
- Próbuję rozmawiać. - Słucham.
Powiedz mi, co cię dręczy.
Nic.
Dziwnie się zachowujesz.
Co to znaczy?
Uczysz się. Nic nie mówisz.
Zachowuję się jak Joey, więc jestem dziwna?
Czy ty i Jen wpakowałyście się w kłopoty na ostatniej imprezie?
Nie. Ona starannie unika kłopotów.
Rozmawiałem z Jackiem. W pewnej chwili stracił cię z oczu...
Było tłoczno. Jen spotkała znajomego.
- Chłopaka? - Tak.
Bardzo miłego. Prawdziwego księcia.
Kogoś takiego jak ja?
Tak, kochanie. Dokładnie takiego.
Dziś jesteśmy sami.
Przepraszam...
Jestem zmęczona.
Możemy...
- Pacey! - To nie ja!
Siedziałeś całą noc.
Wypiłeś całą kawę.
Nieprawda.
No dobra. Ale mamy więcej.
Wszyscy mówią, że trudno wysiedzieć całą noc. Bzdura.
Kryzys jest między czwartą a piątą. Zadziwiające, jaki mózg jest chłonny.
Wiem wszystko o rynku akcji, o walutach wymienialnych...
- Kawa! - Już.
Twoja dziewczyna znowu bierze prysznic?
Nie, to Jack.
Długo będzie tam siedzieć?
To zależy, jak duży jest bojler.
- Rozmawialiśmy na ten temat? - Tak.
- Ona tu siedzi na okrągło. - Owszem.
Mam świetny pomysł. Obgadajcie to.
Powiesz mi, na czym stanęło, kiedy wrócę z pracy.
Co się stało?
- Kiedy? - Na imprezie. Zniknąłeś.
- Gdzie poszliście? - Nigdzie.
Nie zmieniaj tematu.
Nic nie zaszło. Facet jest hetero.
Nawet gdyby doszedł do wniosku, że jest gejem, to ja bym go nie chciał.
Nie?
Przepraszam za spóźnienie.
Widzę, że dowody rzeczowe już są.
Pod tą nazwą kryją się moi asystenci, którzy zaraz oddadzą wam prace.
Chyba że wolicie zaczekać 50 minut, podczas których będę omawiał koncepcję
samotnego ojca w amerykańskiej telewizji.
Nie sądzę.
Jak wiecie, ta praca ma znaczący wpływ na ocenę końcową.
Prace czytali moi asystenci, ale stopnie wystawiłem ja.
Jestem gotów zmierzyć się ze łzawymi historyjkami,
jakimi możecie mnie uraczyć...
Odwróć.
Idź dalej.
- Daj. - Nie trzeba.
Chcę być miła.
Wolałem, kiedy byłaś opryskliwa.
Nie byłam...
Oboje zachowujemy się dziecinnie od tego incydentu.
Ja zachowuję się dziecinnie?
- Ja na pewno. - Nie rób tak.
Jeśli zrobisz to na zajęciach, Hetson zje cię żywcem.
Kiedy zaszczycisz nas swoją obecnością?
Jeśli uważasz mnie za palanta, to powiedz.
Będzie nam łatwiej się dogadać?
Nie, ale nie udawajmy, że jest miło, kiedy nie jest.
- A nie jest? - Nie.
Pocałowałaś mnie,
mając dziwaczne i niejasne intencje.
Trudno uznać, że to było miłe.
Proponujesz dyskusję semantyczną?
Idziesz?
- Do biblioteki? - Tam szliśmy.
Ty szłaś. Jeśli nadal chcesz być miła, rozwieś je.
Chce nowego pracownika. Natychmiast.
Jeszcze nie ma południa, a ona już wyrzuca ludzi z pracy.
- Omlet z trzech jaj? - Jedno jajko i dwa białka.
Gdybym wiedziała, byłabym asystentką.
Muszę kończyć.
- Śniadanko. - Nie będę owijać w bawełnę.
Jesteście spóźnieni i przekroczyliście budżet.
Przeżylibyśmy, gdyby zdjęcia były dobre.
Dziewczyna jest do niczego.
- Natasza? - Natasza, Nadia, Natalia,
wszystko jedno.
Postanowiliśmy zawiesić zdjęcia i zrobić nowy casting...
Jest trochę zielona, ale nie wolno wstrzymywać całej produkcji...
Poradzi sobie.
Bohaterka horroru ma być seksowna i inteligentna.
- Natasza taka jest. - Dlaczego mam go słuchać?
Jest potencjalnym widzem.
Pokażmy jej zdjęcia. Zmontujemy kilka scen.
Myślisz, że zmienię zdanie?
Nie zaszkodzi spróbować.
To pomyłka. Mam wyższą ocenę niż ty.
Na to wygląda.
Ciężko pracowałeś.
Widocznie za mało.
Kolejny niezadowolony klient?
Chciałem zapytać...
C minus to niska ocena. Przecież praca się panu podobała.
- Tak powiedziałem? - Tak.
Bardzo podobała mi się treść,
ale mam zastrzeżenia co do kompozycji.
Mogę polecić kilka książek.
Spieszę się na zajęcia.
C minus to nie jest zły stopień.
Sam mówiłeś, że brak ci motywacji.
Myślałem, że idzie mi lepiej.
Miałeś zbyt wysokie oczekiwania.
Wolniej...
Cięcie!
Niech ktoś poszuka Leery’ego.
- Jestem. - Poszła?
15 minut temu. Spotkamy się z nią i z montażystą podczas przerwy na lunch.
Natasza jest już gotowa.
Marzyłem o tej chwili.
Co zrobisz?
A jak myślisz? To lubię najbardziej.
Nie mówisz serio.
Pokażę zarozumiałej gwiazdeczce, jak łatwo ją zastąpić.
- Myślałem, że ją lubisz. - Lubię, choć nie tak jak ty.
- Nie jesteś obiektywny. - Krzyki nie pomogą.
Tylko zniszczysz jej pewność siebie.
Zdradzę ci mały sekret.
Jeśli wstrzymają produkcję,
to nie ma pewności, że kiedyś ją wznowią.
Ciebie też powinno to interesować.
Wylejesz ją?
Mam do wyboru: ona albo ja.
Wzywają cię.
Dyskusja jeszcze nie skończona.
Myślałam, że mam pięć minut.
Czarny biustonosz, biała bluzka.
Zły pomysł.
Podobno Todd chce ze mną mówić.
Chodzi o zdjęcia.
Co znowu?
Lubi przesuwać kamerę.
Zauważyłam.
Kim jest ta babka?
Szefowa produkcji.
Denerwuje się opóźnieniem.
- Coś się stało? - Nic.
Oprócz tego, że byłaś naga, kiedy wszedłem.
Nie bądź taki pruderyjny.
Jeśli mamy razem pracować, musisz przywyknąć.
A mogłabyś nie wychodzić ostentacyjnie, kiedy wchodzę?
Oboje mamy nad czym pracować.
Jestem w kropce.
Jak to?
Z Toddem ciężko się dogadać. Brak mu wrażliwości.
Dziś kręcimy kluczową scenę.
Moja przyjaciółka umiera. Nie wiem, co myśleć.
Nie myśl.
Twoja przyjaciółka umiera. Co zrobisz?
Będę ją ratować. Pocieszać.
A jeśli się nie uda?
- Ratuję siebie. - Nie myśl, tylko graj.
- Kiedy Todd każe skakać... - Spytam jak wysoko.
I jak daleko. Zawsze pamiętaj, gdzie jest kamera.
Myślisz, że się uda?
Czekają.
Gwarantuję.
Nie proponuję ryzykownych operacji.
Teraz zarabia pan mniej, niż wynosi inflacja.
Proszę tylko o odrobinę zainteresowania...
Oddzwonię. Będziemy w kontakcie...
Tu jesteś. Ta złośliwa recepcjonistka...
- Co tu robisz? - A buziak?
- Namęczyłam się, żeby cię znaleźć... - Tu nie można.
Wynajmijcie pokój.
Dzięki za radę.
Chodźmy do pokoju konferencyjnego.
Nie możesz tak wpadać.
Co mam robić? Nie odbierasz telefonów.
Jestem w pracy, a w pracy rozmawiam przez telefon.
Dlatego trudno mi odbierać inne telefony.
- Nie powinienem tu być. Powinienem... - Gadać przez telefon.
Nie gniewaj się. Stało się coś fantastycznego.
Inaczej bym nie przyszła.
Co takiego?
Emma wzięła mnie do zespołu.
Na próbę.
Oczywiście nadal mnie nie znosi i uważa, że wyjadłam jej ryż basmati.
Wieczorem występujemy w Piekiełku.
Wspaniale.
Wiem! Dlatego przyszłam.
Przyjdź wieczorem.
Będziesz mi potrzebny.
Emma to wariatka, kiedy w grę wchodzi muzyka.
- Nic więcej nie mów. - Przyjdziesz?
- Przyjdę. Pod warunkiem, że... - Już znikam.
Punktem kulminacyjnym jest wyjaśnienie kryptogramu.
Stop. Zaraz umrę z nudów.
Humbert zostaje odwołany do telefonu.
Kiedy wraca, co robi Lolita z Quiltym?
- Gra w tenisa. - Jak?
Dobrze?
Rozczarowałaś mnie.
Co wyniesiemy z zajęć, jeśli osoba, która nas uczy, nie przeczytała książki?
Eddie.
Oczywiście. Eddie zawsze wie.
Rzadko się zgłasza, ale zawsze wie.
Grają w debla.
A nie mówiłem?
Panna Potter może wrócić do zanudzania nas na śmierć.
Gdyby przestał się pan czepiać, nie byłaby tak zdenerwowana.
Że co?
Krytykujesz moje metody nauczania?
Myślałem, że jestem pobłażliwy i wyrozumiały.
Przymykam oko na sprawy, które innych drażnią.
Nieważne.
Nie zgadzasz się?
Chętnie podyskutuję szerzej.
Jestem gotów.
Mogę mówić? Fakt, że to debel, jest bardzo istotny.
Dlatego zwróciłem na to uwagę.
Dam ci szansę zrehabilitowania się.
W 1940 roku znany rosyjski pisarz emigracyjny,
Vladimir Sirin, przestał istnieć. Dlaczego?
Nie wiesz?
Spytajmy przygotowanego kolegę.
Bo nigdy nie istniał.
Kim był? Cieniem? Sobowtórem?
Podawał się za kogoś innego?
Można tak powiedzieć. To był pseudonim.
Tak czy inaczej, fałszował swoją tożsamość.
Zbaczamy z tematu?
Zrozumiałem.
A reszta?
- Czy to konieczne? - Ty mi powiedz.
Można o tym dyskutować, ale jeśli to panu przeszkadza, wyjdę.
Nie stój tak. Mów.
Zaraz.
Czy ja dobrze słyszę?
Zaczekaj.
- Też wychodzisz? - Wróć.
Nie wiem co zaszło, ale nie możesz wyjść...
Masz rację. Nie wiesz, co zaszło.
Pilnuj swoich spraw.
Może dziś nie pracuje.
- Pracuje codziennie. - Nie dziś.
Nie wiesz, gdzie mieszka?
Wynajmuje jakieś lokum. Dwie godziny jazdy autobusem.
- Nie mieszka na kampusie? - Którym?
- Worthington. - Czemu miałby mieszkać na kampusie?
Tak sobie pomyślałam.
Chyba nie sądziłaś, że jest studentem?
Myślisz, że tutaj mają jego adres?
Na pewno.
Wrócę, żeby zamknąć. Powodzenia.
Dzięki.
Mam dla ciebie niespodziankę.
Naprawdę?
Nie mogę teraz mówić.
Trochę lepiej.
Było strasznie, jest kiepsko.
- To nie fair. - Daj mi Chatswortha.
Czemu ona patrzy w ziemię?
Nie wie, dokąd ma biec?
Nowy Jork albo Los Angeles, obojętne.
Ledwie rzuciła okiem.
Kogo ratujesz?
Wszystkich.
Wstrzymanie produkcji to najgorszy scenariusz.
Pokaż jej to jeszcze raz. Podkreśl mocne strony Nataszy.
Pokaż zbliżenia i zmień muzykę.
Zrób tak.
Zostań tu. Potrzebujemy profesjonalisty.
Czekam.
Heather, skarbie?
Porozmawiajmy rozsądnie, zanim wyrzucisz setki metrów taśmy filmowej.
Rozsądnie? Jak wtedy, kiedy rzuciłeś mnie dla nauczycielki tańca?
Nie wracajmy do tego. Jesteś zaręczona, a ja...
A ty pracujesz nad filmem, którego produkcję wstrzymam.
I pewnie nigdy nie wznowię.
Zaakceptowałaś tę dziewczynę.
To nie jest przypadkowa aktoreczka.
Myślałam, że coś z niej wykrzeszesz.
I udało się.
Lepiej? Jesteśmy sami z nią i jej strachem.
Co sądzisz?
Twoja robota też wisi na włosku.
Twój przyjaciel ma rację.
Nie wiedziałem, że jeszcze ktoś czeka.
Była długa kolejka.
W czym mogę pomóc?
Cały dzień się o tym myślałem. Muszę pana o coś spytać.
Dostałbym wyższą ocenę, gdybym nie był tak zaszokowany tym,
co mi pan powiedział?
Cios poniżej pasa.
Bo jeśli o to chodzi, proszę mnie spytać jeszcze raz.
Może tym razem się zgodzę.
Czasem ludzie za dużo się domyślają.
A może za mało? Chętnie wszystko omówię...
Rozumiem.
Co innego wystraszony nastolatek, który boi się rodziny,
przyjaciół, drży, co ludzie powiedzą.
Jemu mogę wybaczyć.
Ale pan jest dorosły. Ma pan żonę.
Niszczy pan komuś życie.
Nie każdy jest skłonny do poświęceń w imię politycznych interesów.
Nie każdy chce należeć do pogardzanej mniejszości.
To prawda.
Niech pan się zastanowi, kto nią najbardziej pogardza.
Sprawdziłaś? Jest?
Nie mam pewności. Jest tłok.
- Duży? - Bardzo.
Dobrze się czujesz? Chyba się nie boisz?
Nie. Czemu miałabym się bać?
Jesteś spięta.
Nic mi nie jest.
- Wracając do tamtego wieczoru... - Którego?
Kiedy się spiłaś.
Prawdę mówiąc, nic nie pamiętam.
Dość plotek.
Publiczność jest już odpowiednio wstawiona.
Wchodzimy?
Tak.
Fajne kolczyki.
Jeśli schrzanisz, to cię zabiję.
Zagramy dla was kilka piosenek.
Coś fajnego, relaksującego...
Co tu robisz?
- Przestraszyłeś mnie. - Widzę.
Zadałem pytanie.
Chciałam pogadać o tym, co zaszło na zajęciach.
Już nie będę na nie chodził.
Wiem, że nie jesteś studentem.
Wykapowałaś?
Nie wiem, o co chodziło.
Jechałam kawał drogi. Dasz mi szklankę wody?
Prezentacja nieźle mi poszła po twoim wyjściu.
Gratuluję.
Jeszcze trochę i zniszczysz sarkazm Hetsona,
zdobędziesz jego szacunek i chlubnie skończysz studia.
Albo oszczędź sobie kłopotu i prześpij się z nim.
Dla wszystkich, którzy chcą ci pomóc, jesteś równie miły?
- Nie odpowiesz? - Nie przypominam sobie,
żebym prosił o pomoc.
Nie wierzysz, że zrozumiem?
Nie.
Przykro mi, że okazałem się innym człowiekiem, niż myślałaś.
To niemądre inwestować w ludzi, których nie znasz.
Nie inwestowałam w ciebie.
To co tu robisz?
Tracisz cenny czas.
Lepiej spróbuj odzyskać swojego chłopaka.
Miałam ci mówić, kiedy zachowujesz się jak drań.
Oszczędziłabyś sobie fatygi, gdybyś zadzwoniła.
Nie myślałam, że to będzie fatyga.
To było niesamowite!
Nie było źle.
Spodobaliśmy się. Przyznaj!
Spodobaliśmy.
Przyszłaś!
Byłaś wspaniała.
Rewelacyjna.
Słyszysz?
Gdzie Pacey?
Chcę, żebyś kogoś poznała.
Heather Tracy ze studia.
Miło wreszcie cię poznać.
Piękna cera.
Cieszę się, że mamy cię w zespole.
Byłaś świetna w dzisiejszej scenie.
Dzięki. Dziś postanowiłam nie myśleć.
Możemy?
Nie mogę się doczekać.
Zobaczymy się później.
- Nienawidzi mnie? - Nie sądzę.
To zły znak, kiedy reżyser opuszcza plan z kimś,
kto przyjechał z Los Angeles.
Poszli na zakupy czy szukają aktorki na moje miejsce?
To pierwsze.
Nie umiesz kłamać.
Nic a nic.
Bądź ze mną szczery.
Wiem, że dostałam tę rolę fuksem.
Dostałaś rolę, bo jesteś bajecznie zdolna.
Albo mam fart.
Każdy wrażliwy człowiek tak myśli, kiedy odniesie sukces.
A ty jesteś wrażliwy?
Tak myślę.
Dlatego byliśmy razem.
Kiedy się poznaliśmy na tym przyjęciu, byłam w dołku.
Czułam, że to zły pomysł.
Myślałam, że powinnam porzucić zawód
i zostać przedszkolanką, jak mama radziła.
Twoja mama chciała, żebyś została przedszkolanką?
Tak. Słabo mnie znała.
Pomyślałam, że jeśli jeszcze jeden aktor usiądzie obok mnie
i będzie narzekał na swoje życie, zacznę krzyczeć.
Wstanę i z wrzaskiem ucieknę do domu.
Ale dosiadłeś się ty.
Dlaczego to zrobiłeś?
Szczerze?
Byłaś jedyną piękną dziewczyną, po której było widać, że czyta książki.
I od razu wiedziałeś, że to rola dla mnie?
Po krótkiej rozmowie.
- Nie podrywałeś mnie? - Podrywałem.
Pomyślałem, że nie zaszkodzi wspomnieć o castingu.
Wygrałam go. Nadal nie mogę w to uwierzyć.
To był cudowny dzień.
Czułam, że moje życie się zmieni.
Zmieniło się.
Tak.
Przebiorę się.
Może spotkamy się w barze...
i pogramy w coś?
Chętnie.
- Bar jest po drugiej stronie ulicy. - Bardzo wygodne.
- Dziękuję ci. - Za co?
Że zaryzykowałaś i dałaś mi szansę.
Trudno zepsuć punk rocka.
To było dla ciebie ważne. Zaufałaś mi...
Tylko bez całowania. Twój chłopak miałby ubaw.
Biedak.
Nie spał całą noc. Powinnam przewidzieć, że padnie.
Do jutra.
Przegapiłem.
Chciałem tylko się przebrać...
I zasnąłeś.
Wynagrodzę ci to.
Zrobię, co tylko zechcesz.
Jestem do usług.
Jest późno...
Odwieziesz mnie do domu?
Oczywiście.
- Chcę się wyspać we własnym łóżku. - Nie ma sprawy.
Wezmę swoje rzeczy.
Zaczekam.
Co tu robisz?
Pomyślałem, że przyda ci się pomoc.
Ty i pomoc?
Zasłużyłem.
To upokarzające.
- Zakładasz, że potrzebuję pomocy! - Skończyłaś?
Na razie.
Za pierwszym razem to był przypadek.
Przypadkiem poszedłeś do auli i udawałeś studenta?
Miałem przerwę na lunch.
Siedziałem sobie na trawie, kiedy podeszli do mnie studenci
i zaczęli gadać o Szekspirze.
Którego akurat czytałeś?
Czytałem Moby Dicka. Szekspira przeczytałem później.
- Całego? - Nie robię rzeczy połowicznie.
To było łatwe, więc się rozochociłeś.
Może dzięki temu nie zszedłem na złą drogę.
Moby Dick?
Może nie jesteś taka głupia, jak Hetson myśli.
Wbrew temu, co ci się wydaje,
przyszłam do ciebie, żeby cię przeprosić.
Czułam się winna, że cię złapał.
- Dlaczego? - Hetson nie zwróciłby na ciebie uwagi,
gdybyś nie był dla mnie miły.
- Myślisz, że byłem dla ciebie miły? - Ewidentnie.
Błąd.
Nie byłem miły.
Popisywałem się.
Rozczarowałaś mnie.
Jak mamy coś wynieść z tych zajęć?
Nie przygotowałaś się.
Nie.
- Co to? - Zostawiłeś u mnie swoją pracę.
To wszystko załatwia?
Być może emocje wpłynęły na ocenę twojej pracy.
To niewybaczalne.
Wyczuwam przeprosiny.
Nie masz pojęcia, jak bardzo świat się zmienił.
Zmienił się, bo są ludzie, którzy odważnie o to walczą,
zamiast się ukrywać.
Kiedy dorastałem, kiedy byłem wystraszonym nastolatkiem,
nie było gejów, którzy ujawniają się na MTV.
Jedynym gejem w Ameryce był Jack Tripper.
Myślisz, że to drobiazg?
Chyba jednak nie uważałeś na moich zajęciach.
Wolałbym, żeby moje prace oceniali pańscy asystenci.
Nie ma sprawy.
Mała konferencja.
O czym gadaliście?
Wyjaśniałem kwestię pracy.
- Udało się? - Tak.
Wszystko dobrze.