- Jesteś pewna? - Jak nigdy w życiu.
Cięcie!
Chyba słuch mnie myli. Krzyknąłeś „cięcie”?
Ten okrzyk to jeden z blasków w moim nędznym żywocie reżysera.
Nie pozwolę, żeby ktoś odebrał mi tę przyjemność.
Nie wychodź z roli, dopóki nie krzyknę „cięcie”.
Ale frajda. Lubię wrzeszczeć na ludzi.
Jesteś chory.
Nie zdążę na randkę.
Tak bywa na nawiedzonym planie przed Halloween.
Nawiedzonym?
- Nie wiesz? - O czym?
O kobiecie, która tu zginęła. Słyszałeś o Melanie Ray?
- Nie. - Ty masz się za miłośnika kina? Wstyd.
- A ty słyszałaś? - Oczywiście.
To była Jamie Lee Curtis tamtych czasów. Kręciła film w Bostonie.
Jaki to był tytuł?
- Pocałunek przed śmiercią. - Tak.
Zdjęcia odbywały się tutaj. Melanie miała romans z reżyserem.
- Na czym stanąłem? - Na romansie.
Melania była żoną aktora, Nicka Marcha.
Kiedy dowiedział się o romansie, wpadł w szał.
Kręcili scenę, w której bohaterowie kłócą się i szarpią. Udusił ją.
Na śmierć.
Fatalnie.
Podobno jej duch, wciąż tu straszy.
Jeśli wierzysz w takie rzeczy.
Czekają na ciebie.
- Co? - Nic.
No co?
Czy między wami coś jest?
Mam zasadę, żeby nie zadawać się z aktorkami.
Od tego są statystki.
Gdybym zapomniał jednak o tej mądrości, to tylko przez śliczną Nataszę.
Jedziemy zanim się zestarzejemy.
Do roboty! Kamera! Akcja!
- Jesteś tego pewna? - Tak, jestem.
Jak przyjęcie?
Stwierdzam, że nasz plan zamienił się w plac zabaw dla świrów.
Wspaniale. Kocham Halloween. Moje ulubione święto.
Moje też. Zawsze robiłem żarty przyjaciołom.
Bardzo dobrze. Co z moim kostiumem?
- Zaraz wezmę z garderoby. - Będę wyglądał jak ogier?
- A masz wątpliwości? - Poderwę panienkę?
Jeśli ci się nie uda, mam dla ciebie kilka statystek.
Za to cię lubię. Myślisz do przodu.
Panowie, Natasza wygląda tak pięknie,
że muszę was prosić, byście zostawili mnie samego. Rozumiemy się?
- O co chodzi? - O nic.
- Jesteś zazdrosny o Nataszę? - Nie.
To dobrze, bo nie powinieneś być. Rzuciłeś ją.
- To nie takie proste. - Proste!
Nie doceniłeś, że sypiasz z jedną z gwiazdeczek Hollywood,
i rzuciłeś ją, dla panienki z balu maturalnego.
Nie byliśmy razem na balu maturalnym.
To był bal na zakończenie podstawówki.
Zobacz.
- Co to? - To żart?
Dostaliśmy z laboratorium.
Nie wierzę. To jeden z twoich dowcipów?
- O czym mówisz? - Ta historia o aktorce, która zginęła?
To ona.
Co ona tu robi?
Nie mam pojęcia.
Sid!
- Wyglądasz wystrzałowo! Ale... - Ale co?
Powinieneś włożyć skórzane spodnie.
To cud, że w ogóle zgodziłem się przebrać.
Miałeś nie zrzędzić.
Nie lubię balów przebierańców.
Ale uwielbiasz wkładać swój uniform.
- Uważaj! - Przepraszam.
Nie chcę kolejnej sprzeczki na tematy ideologiczne.
- Zaraz będę gotowa. - W porządku.
Gotów?
- Co się stało? - Nic. Chodźmy.
Zadzwoń do niego.
Za późno.
Maleńkie okienko szansy zatrzasnęło się z powrotem.
On ci się podoba.
- O kim mówicie? - O CJ-u.
Miłość na odległość jest lepsza. Nie ma złamanych serc
ani koszmarnych snów. Nie trzeba łykać pigułek.
Ma rację.
Boi się, że jest dla niej za dobry. Dzwoń.
Ona się myli.
Pewnie pracuje, czyni dobro, co jest...
nudne, ale ma swój urok.
- Dzwoń. - Nie znam numeru.
- Zadzwoń na infolinię. - Tak nie można.
Zrób to!
Telefon zaufania.
- Czy jest CJ? - Przy telefonie.
Mówi Jen Lindley. Pamiętasz mnie?
Witaj, Jen. Co mogę dla ciebie zrobić?
Zastanawiałam się, co dziś robisz.
Pracujesz?
Jeszcze przez godzinę.
Masz plany na wieczór?
Jeśli siedzenie w domu i oglądanie telewizji można nazwać planami.
Masz ochotę pójść na imprezę?
Tylko z tobą?
Ze mną, ale wybierają się też moi znajomi.
Nie wiem...
Zadzwoniłaś na ten telefon, żeby zaprosić na imprezę?
Tak. To źle?
Jaki adres?
- Dobre wieści. - Jakie?
- Możesz wrócić na zajęcia. - O czym mówisz?
Przekonałam Hetsona. Zawarliśmy układ.
- Rozmawiałaś o mnie z Hetsonem? - Tak.
Popełniłam błąd.
Sądzisz, że chcę wrócić do klasy?
Zadałeś sobie dużo trudu, żeby się dostać. Myślałam, że ci zależy.
Przepraszam.
- Uważaj, jak chodzisz. - Ile masz lat?
Nie twoja sprawa. Gdzie znajdę dziewczynę o niewdzięcznym imieniu Joey?
Widzę, że już się poznałyście.
- To pańska córka? - Moja córka, Harley.
Harley, Joey Potter.
- Co? - Myślałam, że ma pięć lat.
- Czemu? - Widziałam zdjęcie.
Miała pięć lat, kiedy je zrobiono.
- Oszukał mnie pan! - Jak późno.
Odbiorę aniołka o 11. Baw się dobrze.
Dziękuję. Do zobaczenia.
Nie olewaj mnie.
Nie olewam.
Zrywasz z naszą tradycją, żeby umówić się z jakąś lafiryndą.
Nie jest taka zła. Pójdziemy do kina jutro.
Zawsze chodzimy do kina w Halloween i oglądamy jakiś straszny film.
Odpuść mi.
Wynagrodzę ci to. Obiecuję.
Na co się gapisz?
Możemy pogadać?
Jestem zajęty.
Musimy pogadać.
Wybaczcie mi, piękne damy.
Lepiej, żebyś umierał.
- Widziałem ją. - Kogo?
- Melanie Ray. - Nabierasz mnie.
Widziałem ją.
- Gdzie? - Na scenie.
Widziałeś kogoś podobnie ubranego. To bal przebierańców.
To było przed gośćmi.
Umysł płata ci figle.
Zabaw się, napij czegoś mocniejszego, poderwij panienkę.
Cześć chłopaki...
- Zatańczysz, skarbie? - Chętnie.
- Masz dziewczynę? - Nie mam.
- Dlaczego? - Bo z dziewczynami są same kłopoty.
- Marnujesz się. - Ile masz lat?
Wiek to tylko cyferki.
Dość. Chcesz się zabawić?
Gdzie ten ubaw?
Chciałam cię zająć cukierkami, ale masz ponad pięć lat.
Może kino? Słyszałam, jak rozmawiałaś z ojcem...
Zostanę tutaj.
Opiekuję się tobą. Tata nie chciałby, żebyś cały wieczór spędziła w barze.
Guzik go to obchodzi.
Rozmawiasz z kimś, kto wygra każdy konkurs na złego rodzica...
więc nie zaczynaj.
Nie zmusisz mnie. Zostanę tu do powrotu ojca.
Czytałem w gazecie o nawiedzonym domu.
- Lubię nawiedzone domy. - Może to jest myśl.
Pójdę, ale z tobą.
- Eddie pracuje. - Jeszcze pięć minut.
Ma swoje plany.
Nie mam.
W takim razie przyłącz się do nas.
Fajnie.
Nie musiałeś. Dałabym sobie radę.
To wkurzające, kiedy ktoś wtrąca się w twoje sprawy, prawda?
Powiedziałaś mu, że to bal przebierańców?
Tak sądzę, bo co?
Patrz.
Nie powiedziałaś, żeby się przebrać.
Czuję się jak idiota.
- Kim jesteś? - To David.
Jen. A to Jack.
Idziemy się napić. Przynieść wam coś?
Dzięki.
Działam na homoseksualistów jak lep!
Przecież to gej! Powinnam była się domyślić.
CJ?
Zapraszam go, a on przychodzi z chłopakiem.
- Skąd wiesz? - Nieważne.
Już go nie chcę. Zbyt nieprzystępny.
Kiedy wyrażam zainteresowanie, chcę, żeby je zauważono i odwzajemniono.
Sprawdzimy.
Ja biorę CJ-a, a ty rzekomego geja. Spotkamy się tutaj.
Stoi.
- Jesteś niedorozwinięta. - Kto cię pytał, smarkulo?
Więcej wyrozumiałości. Mała ma problemy.
- Co ty o tym wiesz? - Ma żal do ojca.
Jak my wszyscy. Przepraszam, że wtrąciłam się w twoje życie.
Zobaczyłam, że mogę pomóc, i pomogłam.
Jesteś bardzo inteligentny.
Szkoda, żeby zmarnował się taki potencjał.
Jaki potencjał? Lubię czytać książki. Drobiazg.
Czy moje życie byłoby lepsze, gdybym studiował? I...
Co?
Nie potrzebuję litości bogatej pannicy.
Myślisz, że jestem bogata?
Co?
Zabawne, jak mało o mnie wiesz.
Można było tego uniknąć.
Nie zamierzałem wracać na zajęcia.
Jest zbyt cyniczny, zbyt zajęty sobą.
To czemu wracałeś?
Dla ciebie.
Przyłapałem się, że prowadzę z tobą niekończące się dyskusje.
To musiało coś znaczyć. Wracałem po więcej i to mnie zgubiło.
- Ale z ciebie tchórz. - Wszyscy to mówią.
Teraz mnie puścisz?
Wiesz... nie sądzę.
- Szlag. - Co?
Harley.
Umarłam i poszłam do piekła. Witaj, Szatanie.
Nagle poczułem się staro.
Zatańcz ze mną.
- Gdzie? - Tam.
To nie taniec, to konwulsje.
Kiedy zmieniłeś się w nudziarza?
Kiedy ty zaczęłaś oblewać testy.
- Co to ma znaczyć? - Co to jest „F”?
Litera, którą dostaje student, gdy nie spełnia oczekiwań nauczycieli.
Dzięki, mądralo. Pytam, czy wszystko w porządku.
Sytuacja pod kontrolą.
Z doświadczenia wiem, że złe oceny nie chodzą w pojedynkę.
Mam pomysł. Nie rozmawiajmy o tym.
Martwię się o ciebie.
Jesteś zbyt zajęty swoimi sprawami,
żeby zawracać sobie głowę kimś innym.
Masz pretensje, że muszę zarabiać na życie?
Nie mam pretensji, ale nie chcę, żebyś się zatracał w pracy.
Nie krzycz. Tylko pytam co u ciebie.
Chcesz wiedzieć? W tym semestrze rzadko chodziłam na zajęcia.
Byłam w depresji.
Miałam chłopaka i wrażenie, że jest świetnie.
Ale nie jest, bo bardziej mu zależy na pracy niż na mnie.
Na pewno zaprzeczy i powie, że histeryzuję.
Ale gdybym się myliła, to wiedziałby, co się dzieje w moim życiu.
Fajne kostiumy.
Nie jestem reżyserem, tylko jego asystentem.
Super.
- Dobrze się czujesz? - Przepraszam na chwilę.
Nic... Szukam kogoś.
Już miałem wyjść na imprezę, kiedy przysłali nową partię zdjęć.
Zobacz, co na nich jest.
Wyglądasz olśniewająco. Pewnie słyszałaś to setki razy.
Tak. Kilka propozycji ślubnych.
Jeden facet obiecał mi samochód, jeśli się z nim prześpię.
- Mogę cię o coś spytać? - Jeśli musisz.
Czemu Melanie Ray romansowała z reżyserem?
Może się zakochała. Może chciała zwrócić na siebie uwagę.
Przecież miała męża.
Nie wszystkie związki są doskonałe.
Może miał szansę i ją zaprzepaścił.
Może ona nie dała mu szansy.
Czy coś mnie łączy z Toddem? Nie twoja sprawa.
Nie o to pytam.
Nie umiesz rzucać aluzji. I nie masz prawa być zazdrosny.
Kto powiedział, że jestem zazdrosny?
Powtarzaj to sobie.
Nie rozumiesz powagi sytuacji. Zgubiłam ludzką istotę.
Marudną, ale odpowiadam za nią.
Było dobrze, dopóki mnie nie pocałowałeś.
- A więc to moja wina? - Tak. Przyjmę przeprosiny.
To ty pocałowałaś mnie pierwsza, a więc to twoja wina.
Milcz i myśl! Gdybyś był nastolatką, dokąd byś zwiał?
Gdybym był dziewczyną, nie wychodziłbym z domu. Patrzyłbym w lustro.
Dziękuję ci bardzo.
Wszystko przez Hetsona. Olał ją. Obiecał jej kino.
Jesteś genialny.
Wszystko w porządku?
Mam ochotę napuścić gorącej wody do wanny i podciąć sobie żyły.
Kłopoty?
Można tak powiedzieć.
Chcesz pogadać?
Nigdy tego nie robimy.
Jesteśmy współlokatorami. To wiąże.
Myślałem, że jesteśmy idealną parą. Byliśmy.
Po raz pierwszy nie czułem się gorszy.
Nie było gierek, histerii, dramatów, tylko zabawa.
Brzmi fajnie - w teorii.
Trudno coś takiego utrzymać na dłużej.
No właśnie. Zaczynam mieć wątpliwości.
Może nie umiem uporać się z trudnościami,
a może...
już jej nie kocham.
Jeśli w ogóle kochałem.
Tylko ty możesz na to odpowiedzieć.
Prawdę mówiąc, dziś nie chcę się dowiedzieć. Wracamy na przyjęcie?
Dzięki, że mnie wysłuchałaś.
Pamiętaj, że taka rozmowa nie daje ci prawa wypłakiwania się na moim ramieniu.
Tak?
Długo jesteście razem?
- Jak to razem? - Długo się znacie?
Rok. Poznaliśmy się w Standzie.
Należysz do nich.
Kolejny pokręcony gej, który próbuje naprawić świat. Wpadnij czasem.
Nie, dzięki. CJ już mnie namawiał.
Ty jesteś tą Jen, o której ciągle mówi?
Mówi o mnie?
Cały czas. Koniecznie chce cię mieć.
- Serio? - Będziesz świetną terapeutką.
Przez chwilę myślałam, że on pragnie mnie,
ale to bzdura. Jest gejem.
- CJ? - No.
- On nie jest gejem. - Nie?
Nie.
Przepraszam.
Nie obrażam się, po prostu nie jestem gejem. David jest.
Znam kogoś, kto się ucieszy.
Kogo?
Jen. Ta ładna blondyneczka, która zaprosiła cię na imprezę.
Miło mi to słyszeć.
Nie jesteś zainteresowany?
Nie. Jest fajna i przydałaby się w organizacji,
ale nie tego teraz szukam.
A gdybyś szukał...
Nie jest w moim typie.
Nie tak ostro.
Napędziłaś nam strachu.
Nie bądź dla niej taki miły. Nie zasłużyła.
Nie martw się, wieczór zaraz się skończy.
Pozbędziesz się mnie i wrócisz do nędznej egzystencji.
Zostawisz nas na chwilę?
Wiem, że jesteś wkurzona na ojca. Zostawił cię,
ale to nie znaczy, że jest złym ojcem, że cię nie kocha.
Jest palantem.
Lubisz go? Nikt go nie lubi. Jest taki uszczypliwy.
To prawda, ale jest również...
Za każdym razem, kiedy mamy się spotkać, łudzę się, że będzie inaczej.
Nigdy nie jest.
Zawsze jest tak samo.
To nie jest tak, jak wygląda.
- Nie kręcicie ze sobą za moimi plecami? - Kręcimy. Trudno jej się oprzeć.
- Zamknij się. - Nie możesz tak mówić.
Bo co, wyrzucisz mnie? Próbowałeś. Nataszo, przykro mi,
że cię zraniłem. Nie chciałem tego.
Znalazłem się w bardzo skomplikowanej sytuacji.
Dokonałem wyboru bez zastanowienia. Złego wyboru.
Nigdy ci nie powiedziałem, jak bardzo cię lubię.
Mogę powtarzać, że nie jestem zazdrosny, ale to nieprawda.
Jestem bardzo zazdrosny, kiedy inny facet cię dotyka.
Zwłaszcza on. Przecież to Todd.
Bo cię wyleję!
Za późno. Odchodzę.
Powodzenia.
To było dobre!
Wesołego Halloween.
Z wielką przyjemnością stroiliśmy sobie z ciebie żarty.
- A więc wy... - W życiu. Za stary. Za dużo statystek.
- Nie chcę dziewczyny po asystencie. - Uważaj.
- A zdjęcia? - Magia kina.
Tyle trudu, żeby się ze mnie pośmiać?
Było warto. Oddam zdjęcia Danny’emu.
Chcę zobaczyć.
Nie mówiłeś poważnie o odejściu? Potrzebna mi pomoc. Jesteś najlepszy.
Nie mieliśmy okazji pogadać.
Zawsze możesz zadzwonić na telefon zaufania.
Zastanawiam się nad twoją propozycją.
Może zbyt szybko się zniechęciłam.
Chętnie cię przyjmiemy.
Tylko upewnij się, czy masz dobrą motywację.
Myślisz, że są inne powody?
Nie wiem.
Oszczędziłbyś mi wielu kłopotów, gdybyś się ze mną umówił.
- Tak mi żal. - Dlaczego?
Ona mu się nie podoba, a to ja namówiłem ją na ten telefon.
- Dla niej to lepiej. - Jak to?
- Długa historia. - Opowiesz mi przy kawie?
Kawie?
Taki napój z kofeiną. Bardzo modny.
Wyśmienity pretekst do spotkania.
Chętnie.
- Miło było cię poznać. - Wzajemnie.
- Do szybkiego zobaczenia. - Na pewno.
Jak poszło?
Udaje trudnego do zdobycia, ale bez obaw, będzie mój.
Chodźmy.
Jak randka?
Było fajnie do chwili, kiedy powiedziała, że mam toksyczną osobowość.
- A u was? - Wspaniale. To anioł.
- Gotowa? - Daj mi chwilę.
Przepraszam za te wyskoki.
Każdy z nas ma złe chwile.
Nie trać nadziei. Wszystko się ułoży. Jesteś za młoda na taką gorycz.
Mogę dać ci radę? Eddie bardzo cię lubi.
Mam nadzieję, że kiedyś poznam takiego chłopaka jak on. Nie zepsuj tego.
Przyniosłem deser. Gdzie mała?
Hetson ją zabrał.
Chcesz? Szkoda, żeby się zmarnował jak mój potencjał.
Cicho!
- Mogę ci zadać pytanie? - Jeśli musisz.
- Co jest między nami? - Jak to?
Całowaliśmy się. Można by pomyśleć, że chodzimy ze sobą.
- Nie chodzimy. - Boże broń!
- Nie wrócę na zajęcia. - W porządku.
- Serio? - Jesteś jaki jesteś.
Nie będę tego zmieniać.
Wiesz co? Nie wiem, co jest między nami.
- Ale podoba mi się. - Mnie też.
Tu jesteś. Wszędzie cię szukałem.
Wszystko w porządku?
Musimy się rozstać.
Co?
- Wracajmy do domu. Pogadamy rano. - Nie. Chcę tego.
Nie chciałem tak tego skończyć.
Zamknij się!
Kamień spadł ci z serca! Nie chcę słuchać fałszywych protestów,
żebyś mógł mieć lepsze zdanie na swój temat! Skończmy z tym.
Teraz wiem, że to koniec. Nie powiedziałeś ani słowa.
Nawet nie chciało ci się walczyć.
Zasługuję na coś więcej.
Masz rację.
Śmiało. Mów to wszystko, co zamierzałeś mi powiedzieć.
Ile pustych słów musi paść, żebyś miał spokojny sen?
Czego chcesz ode mnie? To nie jest tak, ale mnie też jest trudno.
Nie udawaj szlachetnego.
Nie jesteś księciem.
Znudziła ci się dziewczyna i czujesz się z tego powodu winny.
Drażni cię to?
To spróbuj być tą osobą, która zawsze kocha bez wzajemności.
Nadal jesteś na mnie zły?
- Nie byłem zły, tylko... - Zazdrosny.
Nie rozumiałem, jak cię pragnę, póki nie ujrzałem z Toddem.
- Powtórz. - Że jestem zazdrosny?
Że ci się podobam.
Podobasz mi się. Bardzo.
To dobrze, bo i ty mi się podobasz.
W moim życiu pojawia się i znika wielu ludzi.
Może nie uwierzysz, bo jestem aktorką i kłamię zawodowo,
ale chciałabym, żebyś ty został na dłużej.
Nie wiem, w co wierzyć. Kocham swoje życie.
Budzę się rano i szczypię, by przekonać się, że to prawda.
Czasem myślę, że to tylko złudzenie.
Że za chwilę to wszystko zniknie.
Bo tak jest.
Być może to moja ostatnia rola.
Chcę się cieszyć życiem, dopóki ono trwa,
kochać ludzi, bo jutro już może ich nie być.
Całe doświadczenie zabiorę ze sobą.
Jeśli spotkanie z tobą będzie takim właśnie doświadczeniem,
to już wystarczy.
Tęskniłem za tobą.
Chciałam cię odzyskać, ale musiałeś odpokutować.
Jesteśmy kwita?
Mniej więcej.
Jesteś pewna?
Jak nigdy w życiu.