Dawno temu, w galaktyce podobnej do naszej, żyła sobie dziewczyna.
Nie było w niej nic szczególnego.
Była całkiem zwyczajna.
Prześladował ją pech.
Życie uczuciowe było klęską.
Chłopcy kochali ją za bardzo lub wcale.
Pogodziła się z tym, że nie stworzy normalnego związku.
Dlatego zdziwiła się, kiedy poznała chłopaka, który...
zdjął z niej klątwę.
Choćby chwilowo.
- Czekolada czy wanilia? - Czekolada.
- Ciasto? - Placek.
- Pepsi? - Cola.
- Boże Narodzenie? - Halloween.
Nic nas nie łączy.
Ale seks jest dobry.
Miałam lepszy w podstawówce.
Koniec testu na kompatybilność. Wracajmy do rzeczywistości.
- Jeszcze jedno pytanie. - Wal.
Boże Narodzenie w Bostonie u ciebie czy w Capeside u mnie?
- Powiedziałam to głośno. - Mniej więcej.
Jestem jak te dziewczyny, które zmuszają swoich chłopaków...
Powiedziałam, że jesteś moim chłopakiem. Przepraszam.
Przeprosiny przyjęte.
Wiesz...
Chcę, żebyś poznał moją dysfunkcyjną rodzinę.
Pomożesz mi przekonać siostrę,
że musimy wyrzucić sztuczną choinkę i kupić prawdziwą.
To źle?
Po pierwsze, mam własną dysfunkcyjną rodzinę.
Nie będę siedział sam, przy świetle gołej żarówki.
Po drugie, nie wiem, czy to dobry pomysł na tym etapie.
Na jakim?
Za dużo i za szybko.
Jesteśmy kwita.
Co to znaczy?
Jestem typową dziewczyną,
a ty jesteś typowym chłopakiem.
Poznanie rodziny to duża rzecz o tej porze roku.
Musiałbym włożyć odświętny sweter.
Nie cierpię swetrów. Wyglądam głupio.
Na pewno do twarzy ci w swetrze.
Zaproś mnie na weekend. Przyjadę.
Dobrze.
Koniec z seksem.
- Co?! - Typowe, używasz seksu jako broni.
Milcz.
Jesteś bardzo ładna. Mówiłem ci?
Wazelina nie pomoże.
Wyliczę, co schrzaniłam.
Co się stało?
Przegapiłam samolot. Myślałam, że tak jest w filmach.
Nieprawda. W życiu też.
Zwłaszcza kiedy siedzisz w barze i pijesz.
Nie za wcześnie na drinka?
Kiedy lecisz, wolno pić.
Muszę się wstawić przed lotem.
To zagłusza głos szepczący, że zaraz się roztrzaskamy.
Zwolnij, bo następny semestr spędzisz na odwyku.
Odwyk jest dla mięczaków.
Jaki plan?
Następny lot dopiero jutro. Boże Narodzenie w samolocie.
Jedź ze mną.
Nie mogę.
Nie pozwolę, żebyś spędziła święta z innymi smutasami w samolocie.
Lepsze to niż wpraszać się komuś na święta.
Nie wpraszasz się.
Mama Dawsona zaprosiła nas na świąteczny obiad.
Będzie katastrofa, ale przynajmniej będziemy razem.
Dzięki mnie wszyscy są skłóceni.
Nie lituj się nade mną.
Poza tym byłam już w Capeside. Nudy na pudy.
Trudno. I tak jedziesz ze mną.
Będzie mój tata.
- Mogę zapytać o więzienie? - Tak.
Namówiłaś mnie.
- Będzie fajnie. - Oby.
Wrócę.
- Pacey? - Wesołych świąt, Dougie.
Tobie też!
Co zrobiłeś z moim młodszym bratem?
Zamordowałem, a zwłoki wrzuciłem do śmietnika.
Dobrze wiedzieć.
- Wyglądasz... - Przystojnie, męsko...
Wazeliniarsko i gogusiowato.
Zawsze miałem podejrzenia co do twojej orientacji seksualnej.
Co z mustangiem?
Okazyjnie sprzedałem.
Pomożesz mi?
Czy ktoś nierozsądnie dał ci kartę kredytową?
Zapominasz, że pracuję.
Zrezygnowałeś z kucharzenia i handlujesz koką.
Niestety, nie. Haruję, tak jak ty.
Jedna różnica, że masz satysfakcję, bo dzięki tobie świat jest lepszy,
a ja mam tylko kupę forsy.
Za co?
Muszę tłumaczyć każdy czuły gest? To było zwykłe podziękowanie.
Za co?
Za to, że mam prawdziwe, amerykańskie święta.
Za to, że przedstawiłeś mnie swojej mamie.
Za to, że jesteś sobą.
Mama cię maglowała?
Jest ciekawa, jakie mam zamiary.
Co powiedziałaś?
Że tylko ze sobą sypiamy. Reszta mnie nie obchodzi
Ładnie to ujęłaś.
Nic jej nie grozi?
Jest przy napalonym Todzie.
- Pójdę do nich. - Dzięki.
Natasza jest niesamowita.
Można tak powiedzieć.
Co was łączy?
O co pytasz?
Jest twoją dziewczyną, czy to tylko seks?
Po pierwsze - to ohydne.
Po drugie - nie mam pojęcia.
Jesteśmy razem, ale nie wiem, co z tego wyniknie.
- I to ci nie przeszkadza? - Nie mam wyboru.
Tak robią w Kalifornii?
Na to wygląda.
Gdyby kiedyś ktoś powiedział,
że syn przywiezie na święta reżysera i gwiazdę filmową,
to bym go wyśmiała.
Ja też.
A kto by się cieszył najbardziej? Twój ojciec.
Byłby zachwycony.
Ale wkurzyłby się, że twój szef mnie podrywa.
Przepis twojej mamy.
Pij.
Nie nauczyli cię pić?
Sprawdzę, jak kolacja.
Pomóc pani?
Nie, ale możesz mi towarzyszyć i opowiedzieć o Maksie Winterze.
Twoja mama to przystojna babka.
Mogę do niej uderzać?
Co?
Ciociu Joey! Boże Narodzenie!
Cieszysz się, ale za wcześnie na otwieranie prezentów.
Nie!
Bądź miły dla cioci.
Jest taka zmęczona. Stuknięta koleżanka nie dała jej spać.
Dziadku, prezenty.
Chodźcie!
Idę.
Naprawdę nie można się przespać?
Wesołych świąt.
Przepraszam, tato.
Chodźmy. Nie ma nic gorszego niż czterolatek w świąteczny poranek.
Nie tak szybko. Ktoś na ciebie czeka.
- Kto? - Nie wiem.
Nie trzymaj go dłużej. Jest zdenerwowany.
Nikt cię nie lubi.
Jesteś do niczego.
Nie zapominaj.
Gdzie Tony i Maria?
Na ganku.
Znowu rzuciła mnie dla chłopaka.
Co o nim wiesz?
Zakompleksiony. Ciężko pracuje.
Joey go lubi.
Coś poważnego?
Owszem.
Eddie skupia w sobie wszystkie najlepsze cechy Pacey’ego i Dawsona.
Warto się nim zająć.
- Ciekawe. - Coś za coś.
Niech mi pan opowie o więzieniu.
- Miałam rację. - W czym?
- Ładnie ci w swetrze. - Nienawidzę swetrów.
Dlaczego zmieniłeś zdanie?
Zatęskniłem za tobą.
Lepiej już idź.
To za dużo i za szybko na tym etapie.
Siedź cicho. Chodź.
Cześć, tato.
- Siostra potrzebuje pomocy. - Myślałam, że Bodie tam jest.
Poradzisz sobie?
O ile twój tata będzie łagodny.
Obiecuję.
Jest okej.
- Pięknie tu. - To prawda.
Opowiedz mi o sobie.
Co pan chce wiedzieć?
Do jakiej szkoły chodzisz?
Nie chodzę.
Skończyłeś studia?
Nie. College to nie dla mnie.
Rozumiem.
Jak zarabiasz na życie?
Chwilowo nie mam pracy.
Byłem barmanem, ale nie wyszło.
Zrobiłem sobie wolne i zastanawiam się co dalej.
Rozumiem.
Ma pan wspaniałą córkę.
Wiem.
Twoja mama jest w kuchni. Siostrzyczka śpi.
Todd zasnął w salonie. Reszta gości zjawi się za godzinę.
- Chodź. - Dokąd idziemy?
Do nieba i z powrotem.
Będziemy się kochać w twoim pokoju.
- Tu kochałeś się ze sobą. - Takie oczywiste?
Nie trzeba być geniuszem.
- To cię nie przeraża? - Nie!
To mnie kręci.
- Co z tobą? - Nic.
Nie wyczuwam entuzjazmu.
To przez ten pokój?
To miało dodać smaczku, ale...
- Nie musimy. - Nie w tym rzecz.
To w czym?
Max Winter.
Nic dziwnego, że myślami jesteś nieobecny.
Nie powinieneś myśleć o przystojnych idolach.
Coś nie tak z twoją orientacją?
Wiesz, o czym mówię.
Nie masz powodów do zazdrości.
Max Winter zniknął.
Okłamałaś mnie.
- Co ty gadasz? - Okłamałaś mnie.
Mówiłaś, że byłaś sama i oglądałaś TV.
Wychodził od ciebie.
Do czego zmierzasz?
To mnie denerwuje.
Mógłbym udawać, że nic się nie stało, ale nie potrafię.
Chcę wiedzieć, na czym stoję.
To tylko zabawa.
To czemu tak się wkurzyłaś, kiedy dowiedziałaś się o Joey?
Lubię dramatyzować.
- Nie wierzę. - Uwierz.
Kwestia miłości własnej.
Dziewczyna nie lubi, gdy rzuca ją chłopak, z którym łączy ją miły flirt.
Zwłaszcza asystent reżysera.
Dla ciebie to miły flirt?
Masz okres?
Czerpiesz perwersyjną przyjemność z kochania się z asystentem.
Wiesz co?
Stoisz tu i chwalisz się,
jaki to jesteś szlachetny i prostolinijny.
Przywiozłeś mnie do domu na święta.
Czerpiesz perwersyjną przyjemność z pokazywania mnie innym.
Szkoda, bo...
Kiedy będziesz stary i siwy, i nawet viagra ci nie pomoże,
mógłbyś wspominać
chwile, kiedy bzykałeś się z piękną aktorką w swoim pokoju.
Tak to jest, kiedy myślisz mózgiem, zamiast...
Wiesz czym.
To ten chłopak z koncertu i z planu filmowego.
Tak, Dawson.
- Co tu robimy? - Dziwnie się czujesz?
Nic do niego nie mam. A jeśli ze mną zadrze, dam radę.
Mam nadzieję, że do tego nie dojdzie.
Pytanie, czy ty dziwnie się czujesz?
Tak już zawsze będzie.
Zjemy świąteczną kolację i znikamy.
Bez deseru? Lubię słodycze.
Pamiętam. Liczyłam, że zostaniemy sami.
Muszę spędzić trochę czasu z własną rodziną.
- Gdybyś chciała... - Chętnie.
Nie wiesz, co chciałem powiedzieć. Może zaproponowałem orgię?
Nie zapraszasz mnie do siebie?
Zapraszam.
Chciałabym.
Moja rodzina aż tak nie onieśmiela.
Jak to?
Twój tata jest taki surowy dla wszystkich konkurentów?
Co ci powiedział?
Wygłupiam się. Zapomnij.
Jeśli tata był niegrzeczny, powiedz mi.
Nie był niegrzeczny. To równy gość.
Fajna bryka. Dzięki.
- Jak system nawigacyjny? - Wspaniały.
Myślisz, że tacie się podobało? Nic nie mówił.
Zamurowało go. Nie tylko jego.
Mam coś dla ciebie.
Nie chciałem dawać przy wszystkich.
- Byłeś wystarczająco hojny. - Otwórz, spodoba ci się.
To już szczyt.
Możesz się pozbyć tego starocia.
Lubię ten zegarek. Ma podświetlaną tarczę.
A pokazuje godzinę w Portugalii? Nie sądzę.
- Mogę cię o coś spytać? - Pewnie.
Twoja praca jest aż tak dochodowa?
Mówisz jak tata.
Przyjeżdżasz nowym samochodem. Masz nowe, eleganckie ciuchy.
Kosztowne prezenty. Zbyt piękne, żeby było prawdziwe.
Nie ma jak rodzina.
Nie cieszysz się moim sukcesem. Nie jesteś ze mnie dumny.
Oskarżasz mnie o lewe interesy.
Nie oskarżam. Zastanawiam się, ile wiesz o tej firmie.
Powinieneś się cieszyć ze mną!
Zazdrościsz mi, że tyle zarabiam?
Może masz rację. Może ci zazdroszczę.
A może martwię się o ciebie.
- Gdzie Jack? - Jesteś pijana?
To nie wyjaśnia, gdzie jest Jack.
Jest w Europie, z ojcem i Andie.
- Evelyn, zmówisz modlitwę? - Ja chętnie to zrobię.
Prosimy.
Zebraliśmy się, by uczcić narodziny syna.
Jestem pokrzywdzony.
Wielu z was wie, kim jestem.
Jestem reżyserem,
znanym i cenionym na wielu kontynentach.
Ale ja was nie znam.
Chociaż jesteście widzami
moich filmów.
Z wyjątkiem ciebie, blondyneczko. Wyglądasz znajomo.
Podrywałeś mnie w samolocie do Nowego Jorku.
Bzykaliśmy się? Na pewno?
Zbieram punkty do klubu podniebnych mil.
- Nie ze mną. - Lepiej.
Bylibyśmy skrępowani.
Na czym skończyłem? Na narodzinach Chrystusa.
Powiem, za co jestem wdzięczny.
Dziękuję za Gale
i za zaproszenie do jej miłego domu.
Dziękuję za jej potomka, Dawsona.
Rozs...
Roz...
rozsądnego potomka.
Jest niezastąpiony.
Pomógł mi przetrwać straszną katastrofę produkcyjną.
Kocham go.
Kocham cię, Dawson.
Na dodatek,
udało mu się zaciągnąć do łóżka piękną kobietę.
Przypomina mi się mój pierwszy film.
Ale ona była nieletnia, więc nie będziemy o tym mówić.
- Todd? - Tak?
Możesz się streszczać?
Przepraszam.
Muszę powiedzieć, że jestem pod wrażeniem.
Znam Dawsona od dziecka, pamiętam jak biegał z kamerą w ręku.
- Podziwiam cię, daleko zaszedłeś. - Dziękuję panu.
Może znajdziecie coś dla Eddiego. Szukasz pracy, prawda?
Lubię Eddiego.
- Nie mamy nikogo na miejsce Phila. - Film to nie moja działka.
- Dziękuję panu. - Jaka jest twoja działka?
- Jestem ciekaw. - Jesteś draniem.
Panie Potter...
- Mogę spytać o więzienie? - Oczywiście.
Dlaczego uważa pan, że Eddie nie jest godny pańskiej córki?
Przestań.
Co jest, księżniczko? Bronię twojego Jasia Śmieciarza.
- To się źle skończy. - Zamknij się, Pacey.
- Przeginasz. - Oczywiście.
Ale ty nie masz prawa mnie pouczać.
Odezwała się kolejna świętoszka. W czym problem?
To ty masz problem.
Brawo!
Nadal jesteś zła, że przespałam się z twoim chłopaczkiem? Przykro mi.
- Co tu robisz? - Spóźniłam się na samolot, suko.
Pech.
Jeśli myślicie, że chciałam spędzić tu święta, to jesteście
tak samo naprani jak ja.
Może się położysz?
Dopiero się rozkręcam.
Macie pojęcie, jakimi jesteście hipokrytami?
Może i odleciałam po mieszance wódki i proszków...
Gale, dzięki za proszki.
Ale dzięki temu widzę wszystko wyraźniej.
Dawson i Pacey.
Nienawidzicie się.
To pęknięcie
nigdy się nie zasklepiło.
Dawson i Joey.
Oboje dorośli
i zadowoleni z siebie, każde ze swoją lepszą połową.
Piękny obrazek.
Prawda jest taka, że poszliście do łóżka i to was przerosło.
Żadne z was nie stworzy udanego związku,
dopóki nie rozwiążecie starych spraw.
Co do ciebie, Pacey,
naprawdę mi żal, że ta Audrey Hepburn złamała ci serce,
przez co nie potrafisz stworzyć dojrzałego związku.
Wiesz co?
Dorośnij.
Wesołych świąt, niedołęgi.
Bardzo zabawne.
To twój wóz?
Pomyliłam pedały.
Masz pojęcie, o mnie prosisz?
Proszę, żebyś jej pomógł.
Twoja dziewczyna potrzebuje pomocy specjalisty!
Nie jest moją dziewczyną.
Nienawidzi mnie. Nie będzie mnie słuchać.
- Tylko tak mogę jej pomóc. - Te kłopoty mogą być zbawienne.
Proszę cię o przysługę.
Nigdy w życiu o nic cię nie prosiłem. Zrób to dla mnie!
Proszę.
- Chcesz to wziąć na siebie? - Tak.
- Co w tym śmiesznego? - Nic.
Zmieniłeś się.
Zapuściłeś bródkę i kupiłeś nowe ciuchy,
ale w głębi ducha jesteś tym samym Pacey’m.
Mam to zatuszować? Dobra.
Audrey znowu usiądzie za kółkiem po pijaku.
Następnym razem może nie mieć tyle szczęścia.
Gdyby ktoś pytał - ty to zrobiłeś.
Nowy wóz, straciłeś panowanie nad kierownicą. Jesteś kretynem,
wszyscy ci uwierzą.
Dziękuję.
Zapłacę za to.
Jasne. Pieniądze wszystko załatwią.
Czego ode mnie chcesz?
Żałuję, że ci tego nie powiedziałem.
W zeszłym roku, kiedy byłeś kucharzem, byłem dumny.
Cieszyłem się, podziwiałem cię.
To było takie uczciwe...
i szlachetne.
Dlatego ci nie pasowało.
Jak się czujesz?
A jak wyglądam?
Jak zmięta szmata.
Dziękuję.
Zadzwonić do twoich rodziców?
Nie. Jeśli to zrobisz...
dam ci takiego kopniaka, że polecisz do Nowego Jorku.
Dlaczego jesteś taka zła?
To jakaś żałosna próba zaimponowania CJ-owi?
Nie wysilaj się, nie ma go.
- Próbuję ci pomóc. - Nie chcę.
Udawaj, że mnie nie ma.
Zresztą, to bliskie prawdy. Chcę być sama.
Jestem zmęczona i mam dość ludzi. Wszyscy chcecie pomóc.
Nikt z was nie zauważył, co się ze mną dzieje, aż do dziś.
Masz przyjaciół, po co ci wrogowie?
Dokąd jedziesz?
Do Los Angeles. Manager kupił mi bilet.
Wyjedziesz tak po prostu?
Tak po prostu.
Przepraszam za wszystko.
Nie przepraszaj. Miałeś rację. Przespałam się z Maxem Winterem.
- Fantastycznie. - Jestem szczera, tego chciałeś.
Tak, to wspaniałe...
Przepraszam, że zraniłam twoje uczucia.
Myślałam, że się bawimy.
Nie kocham cię. Nigdy nie kochałam.
Sypiając z tobą, czułam się piękna i seksowna.
Wiedziałam, że to nie potrwa długo.
Wiesz co?
Ja też cię nie kocham.
Pewnie, że nie, głuptasku.
Nie nadajesz się do takich luźnych układów.
Jestem za młoda i zbyt zajęta sobą, żeby angażować się na poważnie.
A jeśli ja jestem za młoda, to ty tym bardziej.
Pewnego dnia
spełnisz marzenia jakiejś dziewczyny.
Musimy się rozstać, zanim złamię ci serce i zmienię w cynika.
Nie pochlebiaj sobie.
Wesołych świąt.
Todd zasnął w łazience.
Oddycha, ale na wszelki wypadek przystaw mu lusterko do ust.
Dzięki.
Wszystkie święta u ciebie tak wyglądają?
Zwykle palimy crack i oddajemy cześć szatanowi.
Posłuchaj...
Nie powinnaś jechać ze mną.
Dlaczego?
Masz tu sporo spraw do załatwienia.
Słucham?
Twój ojciec zachował się jak palant,
ale miał trochę racji.
Nie jestem poukładany i rozważny.
Kto cię o to prosi? Co to znaczy?
Powinienem był zaufać intuicji. Nie należało przyjeżdżać.
Dlaczego?
Za dużo, za szybko.
Twój ojciec uważa mnie za frajera. Straszą tu duchy dawnych związków.
Za dużo dla mnie.
Musimy być tu i teraz.
Od tej chwili będziemy tu i teraz. Obiecuję.
U mnie byłoby identycznie.
Poznałabyś moją rodzinę. Byliby zachwyceni,
ale jednocześnie podejrzliwi. Jesteś taka piękna.
Dlaczego jesteś ze mną?
Wzięliby mnie na stronę
i spytali: „Co ty wyrabiasz?
Dziewczyna złamie ci serce”.
Nie mam zamiaru łamać ci serca.
Nikt nie ma.
Wesołych świąt.
Przespałam się z tobą i uciekłam?
Tak myślałem, że to ty.
- Przepraszam. - Takie moje szczęście.
Co za wieczór.
Nabierasz perspektywy.
Jak to?
Audrey nieźle nas podsumowała.
Po raz ostatni rozmawialiśmy w twoim akademiku.
- W jednym miała rację. - W czym?
To nas przerosło.
Nie wiem jak ty, ale ja staram się o tym nie myśleć.
Wciąż zastanawiam się, dlaczego nam nie wyszło.
Próbuję zapomnieć, że coś dla siebie znaczyliśmy.
Zasłużyłem.
Nieprawda. Nie udaje się.
W taki wieczór nabieramy właściwej perspektywy.
Czasami cię nienawidzę.
Wiem, że jesteś.
Że gdyby coś mi się stało, zawsze mi pomożesz.
To prawda.
To dlaczego wciąż zadajemy sobie ból? Ranimy się.
Teraz nie.
Bo to iluzja.
Rozejm.
Chcę tu stać
i rozmawiać z jedyną osobą, która pomoże mi zrozumieć,
dlaczego tak się ułożyło.
Rano wrócimy do nienawiści.
Umowa stoi.
Nie czuję do ciebie nienawiści.
Ja też nie.