Het is waar wat ze zeggen. Je geheugen speelt je parten.
Je kunt je herinneringen niet vertrouwen.
Elke dag wordt de geschiedenis een beetje herschreven.
Ik durf niet te zweren dat het echt zo gegaan is...
...maar zo voelde het wel.
De zomer bracht ons weer bij elkaar...
...en binnen de kortste keren verviel ieder weer in z'n eigen rol.
Pacey was uit de gratie, Dawsons droom lag aan diggelen...
...en ik zat er weer eens middenin.
De driehoek die we hadden willen doorbreken...
...was weer helemaal terug.
Hulp nodig?
Ik schrik me kapot. -Watje.
Wat ben je aan het doen? -Een symbolische reiniging.
Ik kan dit niet meer zien. -Ik was toch de kunstenaar?
Lach maar, maar dat is de hele film, shot voor shot.
Niet wegdoen, daar krijg je spijt van.
Je hebt de kans iets groots tot stand te brengen...
...en dat laat ik je niet verknallen. Desnoods gebruik ik geweld.
Heb je 18.000 dollar bij je?
Nee, vergeten. -Lief van je, maar ik heb geen geld.
Ik ben blut. Dankzij onze vriend sta ik zo rood als maar kan.
Ik heb twee banen nodig om weer bij te komen.
Dus...
Ik zie je wel weer. -Dawson Leery.
Laat je je daardoor dwarszitten? Zou Spielberg het ook opgeven?
Weet ik het. Hij had geen vriend die al z'n geld erdoorheen jaagde.
Pacey heeft er een zootje van gemaakt. Dat klopt.
Maar niet met opzet, Dawson. -Dat is het nooit, Jo.
Maar toch gebeurt het telkens weer. En nu is de maat vol.
Het... -Wat? Nou, wat dan?
Niets. Alleen... Sommige dingen veranderen nooit.
En jij neemt het voor hem op. -Ik neem het voor niemand op.
Ik vond je script fantastisch. Het was echt, het was waar.
Alles wat er is gebeurd met ons heeft daardoor een plek gekregen.
Waarom kunnen Pacey en jij niet tot een oplossing komen?
Het hoeft niet zo te eindigen.
Je zult eraan moeten wennen. Ik wil hem niet meer zien.
Ik weet dat je dat niet meent. -Ik meen het echt.
Anders is alles voor niets geweest. -Dat was het toch al.
We kunnen nog uren praten over waarom ik deze film niet kan maken...
...maar ik geloof er eenvoudigweg niet meer in.
Echt niet. Het script was een eerbetoon aan een vriendschap...
...een gouden tijd die alleen in m'n hoofd bestond.
Ik hield mezelf voor dat het ons verhaal was...
...en dat het verteld moest worden. En daar geloof ik niet meer in.
Gelukkig weet ik dat je dat niet meent.
Je bent gekwetst, je baalt, je wilt het opgeven...
...wat begrijpelijk is...
...maar helaas ben ik er nog, zo makkelijk kom je er niet vanaf.
Ga eerst maar even lekker pruilen.
Maar ik kom terug.
En ik waarschuw je: het wordt hard tegen hard.
Ik neem geen blad voor de mond. Tot gauw. Dag, maatje van me.
Weet iedereen wat ie moet doen?
Wat kan ik doen om aan de verveling van de zomer te ontkomen?
Bladzijde 12.
Miss Jacobs? -Inderdaad.
Die ouwe taart? Waarom zij?
Ik ben je redding, breng haar op het witte doek.
Wacht even, begrijp ik dit goed?
Moet ik die hoerige juf spelen die Pacey ontmaagdde?
Heb je daar iets op tegen?
Je kunt Eve spelen. -Helaas doet Eve niet mee.
Jammer. -Wie is Eve in godsnaam?
Lang verhaal. Open einde.
En Pacey? -Die zal verhinderd zijn.
Maar daar ga ik wel achteraan.
Hé, Joey. -Dougie. Waar is hij?
M'n kleine broertje? Weg, geloof ik.
Leugenaar. -Het is niet fraai.
Hé, Jo. Ik begin eindelijk te snappen hoe soaps in elkaar steken.
Goed, wel.
Trek een broek aan, je gaat met mij mee.
Vast. Ik denk niet dat dat gaat lukken.
The Young and the Restless begint zo.
Ik moet zien hoe JT zich eruit lult. Colleen wilde hem vermoorden.
Dat wil ik echt niet missen.
Kijk gezellig mee. Pak een stoel, er zijn chips.
Pacey, doe niet zo belachelijk.
Het is de omgeving, zal ik maar zeggen.
Wat moet ik eraan doen?
Je moet meekomen.
Help me bedenken hoe we Dawsons film kunnen maken met 10 dollar.
Ik verpest toch alles. Dawson weet dat, ik weet dat...
...en jij weet het ook.
Ik ben een gevaarlijke man...
...een dodelijk wapen.
Het is voor iedereen beter dat ik hier blijf liggen.
Een beetje soaps kijken.
Luister.
Ik heb je nodig. Dawson heeft je nodig.
Luister goed en laat het eens tot je doordringen.
Tussen Dawson en mij wordt het nooit meer zoals vroeger.
Dat geldt voor ons allemaal. Daar moet je je bij neerleggen.
Dat doe ik niet. Nooit.
Prima.
Blijf opgewekt en verrukkelijk, of wat je ook maar wilt zijn.
Het interesseert me niet.
Voor je weggaat...
Je bent erbij. -Waar slaat dat op?
Is hij het? -Hij is het.
Ik zal het tegen je vader moeten zeggen.
Wat? Hij weet dat Patrick en ik met elkaar gaan.
Zou hij dit willen weten? Ik denk het niet.
Ik zal het niet tegen Hetson zeggen.
Mazzel, want hij zou graag de vloer met je aanvegen...
...maar nu zijn jullie me iets schuldig.
Je snapt het niet. Het is een prachtfilm.
Het zou een geweldige bijdrage zijn aan de onafhankelijke cinema.
Laat me het script maar eens lezen.
Daar is geen tijd voor. -Dan hebben jullie pech. Dag.
Dit had ik willen vermijden, maar blijkbaar kan het niet anders.
Ik ga met je stappen. Als het je daar om te doen is.
Alleen koffie drinken, verder niets.
Dank je, maar ik heb geen interesse.
Niet? Ik ben de droom van iedere filmer. -Niet van deze.
En hoe maak jij het?
Hé, lieverd. Zal ik iets voor je te eten maken?
Dank je. Ik ga even pitten voor ik weer aan de bak moet.
Slaap lekker.
Ik zei dat ik terug zou komen. Laat maar.
Geef nou maar toe dat je er niet onderuit kunt.
Hoe komen we aan acteurs? -Die zijn al bezig.
Ze wachten op een telefoontje van hun regisseur.
Ik mag Miss Jacobs spelen.
De vrouw die een seksueel ontluikende jongen verleidt.
Ik heb een aantal opmerkingen.
Maar dat komt later wel.
En Dawson, denk je dat je het aandurft?
Je hebt geen idee wat ik heb moeten verduren om dit materiaal te krijgen.
Ik sta versteld. En het is...
Ik ben diep geroerd, maar... -Nee, geen gemaar.
Draai die film nou maar. Wat je een week geleden al van plan was.
En zeg niet dat je niet meer in vriendschap gelooft...
...want dan gooi ik je het raam uit.
Daar gaat het niet om. Ik moet werken, ik heb een baan.
Nee hoor. Je bent ontslagen.
Het is mijn restaurant. Ik ontsla je, punt uit.
Ik zal je zeggen wat er moet gebeuren.
Laat de champagne knallen...
...schenk het in deze malle glazen, iets anders vond ik niet...
...en proost op de start van de productie van je nieuwe film.
En zeg iets over je vrienden, waarmee je je in je handjes mag knijpen...
...en vergeet je moeder niet te noemen.
Wat kan ik daar nog op zeggen?
Dan doen we het maar.
Wat doen we? -We geven hem nog vijf minuten...
...voor de shot met de fiets.
Dan hem naar binnen laten lopen? -Het moet maar.
Laten we maar niet bij de eerste shot moeilijk gaan doen.
Hé, Jen. Als dit gebeurd is...
...gaan we in de videotheek filmen, onze tijd daar is beperkt.
Ze kennen hun tekst toch wel, hè?
Ja hoor, alleen de volgorde zit er nog niet zo goed in.
Geen strooisel erop? Grapje.
Hoe zit het met de verrassing? -Is onderweg.
Waarom ruik ik geen eieren Florentine?
Pardon? -Ik dacht dat we een regeling hadden.
Jij mocht op m'n bank liggen, als je voor me kookte.
Uitgebreide, exquise, deskundig bereide gerechten.
Ik voel me gevleid, maar vandaag zit het er niet in.
Ik heb het te druk.
Er is van alles in huis. En als moderne vrijgezel...
...hoor je iets van koken te weten. Daar vallen meiden op.
En mannen ook. Dat doet het goed.
Goeie goden, moet je dat zien.
Beetje respect, ja. Ze is oud genoeg om moeder te zijn.
Ja, van een bevruchte eicel.
Bovendien schijnen moeders een prima seksleven te hebben.
Goedemiddag, kunnen we u helpen?
Die badjas moet uit. -Dat meen je niet.
Niets aan te doen. -Dit wordt de dag van m'n dromen.
En als ik nou m'n schouder ontbloot? -Ik moet huid zien.
Spaghettibandjes.
Iets wat lijkt op de jurk die ze aanhad voor die donut erop landde.
Is die bijna klaar?
Ja, zit nu in de centrifuge. Nog 20 minuten.
Sorry, maar zou ze niet gewoon helemaal uit de kleren kunnen?
Alleen voor deze take?
Dan verzeker ik je dat m'n reactie levensecht wordt en...
Mag ik hem vijf minuten apart nemen?
Je weet niet hoe lang ik daar al van droom.
Nou? -Niks.
George, wat je deed was prima.
Iets nadrukkelijker nog, en Audrey, ontbloot je schouders maar.
Fantaseer de rest er maar bij, Patrick.
Wat een patiënten zou u krijgen dankzij deze gratis publiciteitsstunt.
Het kost me toch 200 dollar? Wat nou, gratis?
U krijgt het terug en uw naam komt op de titelrol.
Met dank aan dr. Elise Brisco, de vriendelijke tandarts.
De tandarts die om dromen geeft. Denk je eens in.
Wat een glimlach.
U moet achter uw bureau vandaan komen.
Zou u een gastrolletje willen?
Dawson... -Kan die bel weg?
Al gebeurd.
Sorry. Wat is er? -Door dat tegenlicht...
...schijnt Audrey's jurk door. -Weet ik.
Wist je dat? -Ja, ik heb op dit licht gewacht.
Denk je dat het zo goed is?
Perfect. -Weet zij het ook?
Natuurlijk, dat heb ik natuurlijk eerst gevraagd.
Wat doet dat joch in mijn winkel?
Niets. We zetten straks alles weer op z'n plaats.
Jullie zouden ook niets kapotmaken en om twee uur weg zijn.
Joey, ik kan de straat niet langer afzetten.
Het is bijna vijf uur. -De arm der wet.
Neem deze mensen even mee, agent.
Problemen, Joey? -Welnee. Luister.
Het is waar dat het allemaal wat langer duurt...
...en ik stel het erg op prijs dat dit mocht, maar we moeten nog...
Het is vrijdag.
Wat doen mensen op vrijdag? -Een video huren.
Juist, en daarom wil ik ze weg hebben. Nu meteen.
Nog tien minuten. -Meneer.
Laten we buiten verder praten.
Bedankt.
Wat nu? -Filmen, zo lang hij hem afleidt.
En als dat niet werkt? -Omkopen.
We hebben geen geld.
Maar wel lekkere meiden, dat schijnt ook goed te werken.
Durf je nog grappen te maken op zo'n moment?
De scène is nog niet af, het licht wordt minder, we moeten hier weg...
Zonder chaos, geen gelukkige vondsten.
Hallo. Waarom ben je niet aan het draaien, Leery?
Het licht is perfect. De hoofdrolspeelster is perfect.
Wat kom jij hier doen?
Nou, je sexy moeder deed me een aanbod dat ik niet kon afslaan.
Ik heb hem alleen je script gemaild.
Ik ben twee dagen aan het downloaden geweest.
Maar toen zei ik ook: Dit is briljant.
Dit is helemaal een project voor Todd.
Tot je dienst, zeg maar waar je me wilt inzetten.
Ik zoek nog een DP. -Geregeld.
En een cameraman. -Geregeld.
Voor een driedubbele espresso. -Maar ik ben de regisseur.
Dat ben je zeker. En een goede ook.
Ik ga wel. -Joey, kan ik...
Laat maar.
Luister, mensen. Oortjes open. Deze jongen moet een film draaien.
En wij maken hem voor hem, tot we erbij neervallen.
Leg even uit.
Jij denkt dat je niet dood zult gaan als je elke dag broccoli eet?
Inderdaad.
Alleen zijn de broccolistronken hier zo groot.
Ik ben meer een broccolini-type.
Broccolini? -Inderdaad.
Hup, hup.
In Californië is dit helemaal geen gekke vraag.
Echt niet, in geen miljoen jaar.
Ik snap het, maar het is belangrijk voor het personage.
Voor alle drie de personages.
Ik zei nee.
Wat is er zo grappig aan? -Ze kan niet zwemmen.
Bedankt, ik probeer te minderen. -Je hoeft het niet op te eten.
Snijd het klein en breng het naar Todd. Jij bent z'n nieuwe assistent.
Ik zit vol vandaag. Vraag het aan iemand die het niet zo druk heeft.
Vooruit, sta op.
Er zijn nog ergere diva's dan jij, die onze aandacht nodig hebben.
Ik ga al.
Hé, wegwezen jij.
Mooi, staat erop.
Toe, een kleine donatie.
Ben ik echt niet lesbisch? -Zeker weten.
Het zou veel verklaren. Waarom ik het buurmeisje zo haat.
Waarom ik met een aseksueel optrek in plaats van naar Frankrijk te gaan.
Misschien ben je nog niet aan Frankrijk toe.
Misschien had je een rottige jeugd en is dit een inhaalslag.
Hij heeft vast goed gekust. Die homo.
Je hebt dus niet geluisterd.
Heb je ooit in een restaurant gewerkt? -Ja, in Boston.
Bij een befaamde chef, maar nu doe ik iets anders.
Wat dan wel?
Het is voor een vriend.
Bedankt. -Weet je wat?
Niet weggaan. Ik kom zo terug met het wisselgeld.
Je herkent me niet, hè?
Nee, helaas niet.
Je klinkt minder vrolijk dan vanmorgen.
De receptioniste bij de tandarts. Sorry.
Nee, nee. Je weet het echt niet meer.
Denk eens na. Van school?
M'n ego loopt een flinke deuk op.
Je liep me als een hondje achterna.
Je was heel erg. Daar staan we dan, vijf jaar later...
...en je herkent me niet eens meer.
Alsjeblieft, Kristie.
Tot ziens, Pacey.
Kristie Livingstone.
Die keukengordijnen zijn een doorn in 't oog.
Ik snap niet dat Gale daar tegenaan kan kijken.
Ik zou de binnenhuispolitie bellen.
Hoe gaat het met u?
U kunt alles mooi in de gaten houden.
Het is fijn je kinderen nog een keer bij elkaar te hebben...
...op je laatste dag in Capeside.
Laatste dag. Kom nou.
Niemand is voor het laatst in Capeside.
We hebben redenen genoeg om terug te komen.
New York is zo ver niet. We gaan niet...
Dood?
Dat klopt. We gaan niet dood.
We beginnen aan een nieuw hoofdstuk van ons leven.
Een heel mooi en lang hoofdstuk.
Mist u het hier? -Elke dag.
Of ik het erg vind om weg te gaan? Nooit.
Hoe staat het ermee? -Goed. Heel goed.
Kon niet beter. -Mooi.
Ik wil niet storen, maar...
De taxi is er? -Nee, dat niet.
Ik wilde hier filmen.
Een toepasselijke manier om afscheid te nemen van je buurjongen.
De Frank Capra van Capeside? Nee. Kom eens hier.
Dag, lieverds.
-Zouden ze nog een keer gaan?
Ik zal jullie missen.
Wat voel ik nou?
Het lijkt wel of alles steeds kleiner wordt.
Alles is er nog, maar ik kan er niet meer bij.
Dat heet afscheid nemen.
Ik krijg je wel.
Natuurlijk is het waar. Waarom zou ik liegen?
Pacey Witter, probleemleerling en man van de wereld?
Ja, daar zou ik over liegen.
Maar ik heb wel in het Caraïbisch gebied gezeild en een BMW gehad.
Echt, ik zweer het.
Oké. Dus na een innerlijke zoektocht...
...ben je weer terug bij af.
Nou ja, niet precies bij af.
Want nu zit ik tegenover jou.
Klopt.
Of liever: zat.
Wat... Ga je al?
Ik moet weg, ik had al weg moeten zijn.
Bel me maar. Moet je echt doen.
Dat doe ik.
Dag, Pacey. -Tot ziens, Kristie.
Was dat... -Kristie Livingstone. Goed gezien.
En die praatte met jou? -Met mij, ja.
Ze flirtte zelfs met me. Ik heb haar telefoonnummer.
Je weet toch wat dat betekent? Kristie is een...
Metafoor voor alle meisjes die je nooit kon krijgen...
...omdat je jezelf een loser vond. -Juist.
Maar dat alle normale meisjes, die zich niet hebben laten verbouwen...
...meisjes zoals ik en Jen en Audrey en Andie...
...dat wij je vijf jaar hebben voorgehouden dat je geen loser bent...
...dat betekent niets.
Sorry, ik volg je niet. Zal ik het nog een keer uitleggen?
Waarom praat ik nog met je?
Hallo. Ik kom wat afhalen, besteld op de naam Potter.
Komt eraan.
Hoe gaat het? -Hoe gaat wat?
Dat weet je best.
Het is nog niet te laat. Kom eens kijken.
Dan moet ik al die fraaie woorden terugnemen...
...terwijl ik ze wel meende.
Ik hoopte dat je dit aan Dawson zou willen geven.
Het is niet alles, maar meer lukte niet in één dag.
En de rest volgt, als ik het heb.
Ik hoopte dat jij het aan hem zou willen geven...
...en misschien wil je hem ook van me feliciteren en zo.
Dat zou ik kunnen doen.
Maar ik doe het niet.
Je had namelijk gelijk met wat je zei.
Dit is mijn zaak niet.
Dat is het nooit geweest...
...en dat zal het nooit worden ook.
Trek je na al die jaren je handen van ons af?
Ik ga het proberen.
Hou je haaks.
We blijven vrienden, oké?
Hoeveel lichaamshaar er ook bij komt. Afgesproken?
Afgesproken.
En we komen er niet meer op terug. Afgesproken?
Goed.
Je had er niet over moeten beginnen.
Cut. Perfect.
Bedankt, allemaal, voor een fantastische eerste dag.
Dat was het. Tot morgen.
Neem me niet kwalijk, meneer.
Macht der gewoonte. -Blijf zitten.
Je hebt me gered, vandaag. -Zo is het maar net.
Ik heb wel pijn in m'n poten. -Nu weet je hoe het is.
Nu wil je je vast verontschuldigen voor al je uitvallen.
Nee, ik wil produceren.
Kan ik nog iets voor u doen, Mr Carr?
Ja. Zeg maar Todd tegen me. -Heb ik gedaan.
En toen moest ik Mr Carr zeggen. -Ik mag jou wel, blondie. Brutaal.
Je bent wel een beetje dellerig, hè? -Sorry, noemde je me een hoer?
Ik bedoelde het goed.
Je kunt toch wel iets voor me doen.
M'n rug masseren. Nu.
Dat meen je niet. -Je wilt best.
Geef eens een lekkere massage.
Kun je ervaren hoe een echte regisseur aanvoelt.
Dawson had gelijk. Je bent een arrogante eikel.
Ik? Dat zie je verkeerd.
Vertel het niet verder, maar het is een houding.
Met het idee dat iemand er vast wel een keer voor zal vallen.
Dat is lekker, zeg.
Te lekker eigenlijk.
Ik zou bijna vragen of je iets met me wilt drinken op m'n kamer.
Nou?
Kom op.
Ben je er nog?
Ik wilde je feliciteren.
Jij was de reden dat het zo goed ging.
Heel erg bedankt daarvoor.
Dat kan allemaal wel zo zijn...
...maar bewaar je toespraak maar voor Sundance. Ik ben doodop.
Blijf slapen.
Onder wat voor noemer?
Het leven in navolging van de kunst in navolging van het leven?
Weet ik het, daar ben ik nu te moe voor.
Ik snap het best, als je niet wilt.
Het is een beetje vreemd.
En wellicht gevaarlijk.
Hoezo?
Ik weet het niet.
Stel, je wordt wakker en je bent weer vijftien?
Het gekke is...
...dat ik me niet meer zo voel als toen.
Toen ik je vandaag zag filmen, was het...
...alsof er een pak van me afviel.
Ik snap wat je bedoelt.
Deze film spaart me jarenlange dure therapie uit.
Vandaag was fantastisch. -Super.
Hoeveel echt fantastische dagen heb je in een leven?
Geen idee. Wie zal het zeggen.
Ik hoop wel dat ik ze met je kan delen. Een paar, in ieder geval.
Ik ook.
Waar gaat je film over? Wat zeg je als je die vraag krijgt?
Dan zeg ik...
...dat het over een meisje gaat dat meer wilde dan ze had...
...en pas later besefte dat ze alles al had wat ze wilde.
Dat is mooi.
Ik wil m'n ogen niet dichtdoen.
Waarom niet?
Omdat ik bang ben dat je straks weg bent.
Doe maar dicht, Dawson.
Wat doe jij hier?
Hetzelfde als jij, denk ik.
Ik had hier afgesproken... -Met Joey? Ik ook.
Ik snap hem al. Joey Potter, amateur-vredestichter.
Waar blijft ze? -Geen idee. Ik denk niet dat ze komt.
Ze schijnt te denken dat we het wel kunnen uitpraten.
Dat zit er niet in. -Weet ik. Dat heb ik ook gezegd.
Maar ja, ze luistert nu eenmaal nooit...
...naar wat jij of ik zegt.
Ik zei nog: 'Het wordt nooit meer zoals vroeger tussen Dawson en mij.'
Maar ze luistert niet. Je kent haar, je weet hoe koppig ze is.
Dan ga ik maar, er wordt op me gewacht.
Wacht even.
Je hebt lullige dingen gezegd. -Ja, jij ook.
Dat is zo.
En ik meende alles wat ik zei. -Weet ik.
Ik ook. Dat is het 'm. Kom daar maar eens uit.
Misschien lukt dat niet.
Misschien is dat het juist, dat we hierdoor beseffen...
...dat het niet meer kan worden zoals vroeger...
...en dat we het daarmee moeten doen...
...omdat we nu anders zijn dan we vroeger waren.
Het enige dat ons nog bindt is dat we van dezelfde vrouw houden.
Het komt altijd weer op hetzelfde neer, hè?
Inderdaad. En zal ik je eens iets zeggen?
Elk moment met haar is de moeite waard geweest.
Voor jou ook, neem ik aan.
Eigenlijk boffen we maar.
Dat een vrouw zoals zij ons ook maar wil kennen.
Nu je het zegt.
Wat bedoel je? -We zijn er niets mee opgeschoten.
We wilden alleen haar.
Zo erg dat het ons onze vriendschap kostte.
Terwijl zij alleen maar wil dat we vrienden blijven.
Goed. Ik vraag het nog één keer, en dan nooit meer.
Denk je dat het kan? -Dat we weer vrienden worden?
Alles kan.
Daar doe ik het voor. Ik heb nog iets voor je.
Wat is dat?
Ik heb een aantal plaatselijke bedrijven benaderd...
...met de vraag te investeren in een veelbelovende cineast.
Ze waren heel bereidwillig, hoewel, er was een tandarts...
Vraag me niet hoe het komt, maar ze had duidelijk sterallures...
...dus wellicht moet je haar een rolletje geven, of een cameo laten doen.
Dat weet je het vast.
Graag gedaan.
Ik was altijd voor zoveel dingen bang.
Helemaal af.
Dat ik nooit volwassen zou worden, dat ik hier eeuwig vast zou zitten...
...dat m'n dromen altijd dromen zouden blijven.
Maar het is waar wat ze zeggen.
Je geheugen speelt je parten.
Het ene moment droom je, het volgende is je droom uitgekomen.
En nu dat bange meisje niet meer de hele tijd achter me aan loopt...
...mis ik haar. Echt.
Omdat ik haar wat te vertellen heb.
Zodat ze zich kan ontspannen en vrolijker wordt.
Omdat ik wil zeggen dat het allemaal goed komt.
Want mensen leren kennen die je mogen...
...die je begrijpen, die je accepteren zoals je bent...
...is iets wat steeds zeldzamer wordt.
Jen, Jack, Audrey, Andie, Pacey en Dawson...
...hebben me geholpen te worden wie ik nu ben.
Ze zijn altijd bij me.
Elke dag wordt de geschiedenis een beetje herschreven...
...en elke dag waardeer ik ze meer.
Want weet je, het was een geweldige tijd.
Een tijd van fouten, harde lessen en liefdesverdriet...
...maar toch is het een dierbare herinnering geworden.
Hoe dat kan?
Waarom vergeten we het slechte en krijgt het goede de overhand?
Misschien omdat we willen dat die tijd samen bijzonder was...
...dat we er voor elkaar waren tijdens een beslissende periode van ons leven.
Een periode die we nooit zullen vergeten.
Ik durf niet te zweren dat het echt zo is gegaan.
Maar zo voelde het wel.