Zabieramy w weekend drużynę Bobby’ego na inicjację Bractwa Zbłąkanej Strzały.
Chcecie powspominać stare czasy?
Chętnie pojadę.
Nigdy nie zapomnę naszego wtajemniczenia.
Było wyjątkowe.
A teraz ostatni sprawdzian.
Polowanie na bekasa.
Niektórzy z was nie wrócą.
Ci, którzy przeżyją, zostaną przyjęci do Bractwa Zbłąkanej Strzały.
Pozostali zginą.
Jesteście gotowi?
Tak!
Eustace, oblałeś próbę milczenia!
Daj mi swój patyk.
Do końca życia będziesz nosił piętno porażki.
Skocz po piwo.
Łapcie bekasa!
Bekas!
Milcz! Tu nie ma bekasów.
Nasi ojcowie tak gadali.
To co tu robimy?
Możemy się napić.
Skołowałem butelkę wody ognistej.
Jak dorosnę, będę codziennie pił, tak jak tata.
Będę latał odrzutowcem i zostanę kosmonautą.
Ja zostanę milionerem i będę zabijał ludzi.
A ja zamierzam handlować propanem, o ile będę dobrze się uczył.
Dzieci mają zwariowane marzenia.
Jestem kompletnie załamany.
BOBBY KONTRA WAPNIAKI
Jutro zrobimy z tych chłopców mężczyzn.
Będziemy im robić kawały?
To nie kawały, tylko bolesne nauczki.
Dzięki temu, że ojciec ciągle mi dokuczał,
wpoił mi najważniejszą zasadę: „nikomu nigdy nie ufaj”.
Dzięki temu wiem, że Bob Dole chciał z nas zakpić.
Każdy daje się nabrać na sztuczkę z ręką wystającą z wody.
Wystarczy udawać trupa i czekać, aż ktoś przyjdzie.
Stare sztuczki. Trzeba wymyślić coś nowego.
Tato, możemy zabrać kamizelki ratunkowe?
Jeśli jesteście mięczakami...
Zgodził się!
- Przyjechał do twojej żony... - Uzdrowiciel.
Zapytajmy go o indiańskie rytuały.
Cześć, John.
Hank, Dale, Bill, Boomhauer.
Jutro jedziemy na obóz Bractwa Strzały i tak się zastanawiam...
Chętnie zaopiekuję się twoją żoną.
Dziękuję.
Chciałem zapytać, czy znasz jakiś obrzęd, który moglibyśmy odprawić przy ognisku.
Nasze rytuały są święte. Przekazujemy je tylko członkom plemienia.
Nie nalegam.
Zdradź jakiś.
Dziadek nauczył mnie prastarego rytuału, w którym wzywamy ducha Wumatanya
i prosimy, by tchnął życie w nasze święte sakwy.
Święte sakwy, Wumatanya, zabawna opaska...
Chłopcy będą zachwyceni.
Lepiej nie drwij ze świętej sakwy.
Dla ciebie wszystko jest święte.
Świetny pomysł, Hank.
Możemy zrobić sakwy z podkolanówek mojej żony.
Zabrałem je po rozwodzie.
Po grze w tenisa ma odciski.
Rozwiedliście się sześć lat temu. Zdążyła już kupić nowe skarpetki.
Chcę dostać odznakę Bractwa Strzały.
Przyszyję ją obok sprawności krawca.
Będzie ciężko.
Podobno będziemy musieli chodzić po rozżarzonych węglach, a potem je zjeść.
Gdy już po nich przejdziemy?
- Niezła jazda. - Zarąbiście!
- Ja pier... - Dobrze usłyszałam?
Chciałem powiedzieć „ja pierniczę”.
Synu, dobrze wiem, kiedy chcesz przekląć.
Do spania.
Masz fajną mamę.
Naprawdę budzi respekt.
- Cześć, chłopaki. - Hej, Eustace.
Siema, leszczu.
Randy, pamiętaj.
Masz się dobrze bawić.
Tatuś cię kocha, nawet jeśli nie zdobędziesz odznaki bractwa.
Ale ściema.
Na kogo bym wyrósł, gdyby ojciec był taki pobłażliwy?
Dziękuję za bilet na autobus.
To ważny dzień dla twojej mamy.
Dzisiaj nie zapadnie wyrok. To dopiero pierwsza rozprawa.
Weź aparat i zrób dużo zdjęć.
Gotowe. Udanej zabawy.
Zróbcie mnóstwo zdjęć.
Gdybym cię nie znał, pomyślałbym, że cieszysz się z naszego wyjazdu.
Ty i Bobby jesteście dla mnie najważniejsi.
Ruszać się!
Do samochodu!
- Ale już! - Zaczekajcie.
Najpierw musimy poprosić wielkiego ducha...
Wumatanya o opiekę podczas wycieczki.
- Fajnie. - Wumatanya.
Podczas tej wyprawy nauczycie się szacunku do matki natury.
Opróżnijcie pęcherze, nie planujemy postojów.
- Do zobaczenia w niedzielę. - Jasne. Pa, pa.
Cholera. Wyjazd się opóźni.
Muszę naładować akumulator.
Popchnę was.
Wumatanya, sprawdźmy tablice rejestracyjne.
Teksas, Wumatanya.
Wumatanya, znowu Teksas.
Wumatanya, ja też widzę Teksas.
O Boże.
Wumatanya, Teksas.
Siedźcie cicho!
Nie powiedział pan „Wumatanya”.
Mam pomysł. Wyprzedź ich.
Wumatanya, widzę pupę pana Griffle’a!
Pokaż im kuper!
Wumatanya, Teksas.
Dość tego!
Wysiadajcie.
Teraz zaczyna się próba milczenia.
Oto wasze patyki milczenia.
To paluszki.
Tak nazywają je biali.
Dla Wumatanya są elementem sprawdzianu, czy potraficie trzymać język za zębami.
Za każde wasze słowo odgryzę kawałek paluszka.
Pięć wpadek oznacza oblanie próby.
Zaczynamy całodobową ciszę.
Już teraz?
Synu, puszczę ci to płazem, tylko zamknij wreszcie dziób.
Dziękuję.
Daj mi swój patyk.
Jestem głodny.
Nie ma sprawy.
- Panie Hill, pobudka! - To była próba!
Daj panu Dotree’owi swój patyk milczenia.
Zawsze bądźcie czujni.
- Kto jeszcze jest głodny? - Ja!
Nabrałem was! Dajcie swoje patyki milczenia.
To niełatwa próba.
Nie chcecie skończyć jak tata Randy’ego.
Ojciec jest świetnym adwokatem.
Wumatanya ma o nim inne zdanie.
Nadal jestem głodny.
Kto chce dolca?
Ja!
Paluszki uzależniają.
Bobby, pilnuj się.
Masz najwięcej wpadek.
Nie odzywaj się, jasne?
Pan Griffle nie zapiął pasów!
Bobby!
Jeszcze jedna wpadka i nie przyjmiemy cię do bractwa.
Uwielbiam paluszki.
Wreszcie jesteśmy na łonie natury.
Dzięki naszym staraniom udało się ocalić rezerwat sowy
i żurawia krzykliwego.
Zapobiegliśmy również nielegalnej wycince drzew.
Ekstra! Tak trzymać!
Pamiętajcie, że tabletki ecstasy są szkodliwe.
Powtarzam, nie zażywajcie ecstasy.
Dzięki!
Co to za agitacja?
Musi świecić balonami?
Mogłaby założyć biustonosz.
Moim zdaniem mamy milczeć, żeby im nie przeszkadzać.
To wcale nie jest próba.
Robią nas w konia.
Tata by nas nie oszukał.
„Tata by nas nie oszukał”.
- Wumatanya! - Wumatanya!
Wumatanya, komu jeszcze piwa?
Zwą mnie Wierzgający Łoś.
Dopóki płonie święty ogień, jesteście zwolnieni z obowiązku milczenia.
- Dzięki Bogu! - Wreszcie!
Cicho! Teraz ja mówię.
My, Bracia Zbłąkanej Strzały, wzywamy ducha Wumatanya,
obrońcę świętej ziemi obfitującej w wodę do picia
i propan, którego używamy do ogrzewania i gotowania.
Wumatanya każe nam szanować ziemię.
Dlatego płacimy podatek gruntowy.
Tu jest też napisane, że trzeba kochać żyjące stworzenia.
Chwileczkę. Mam.
Choćbyśmy szli przez ciemną dolinę,
spójrz na nas i obdarz nas
wolnością oraz sprawiedliwością.
Niech Wumatanya będzie z nami i z Teksasem.
- Amen. - Amen.
- Chciałabym wynająć pokój. - Nazwisko?
Señora Rasha Ibanez. Zapłacę gotówką.
Powtórzymy słowa przysięgi bractwa.
Bracia Zbłąkanej Strzały mówią prawdę.
Bracia Zbłąkanej Strzały kochają przyrodę.
Bracia Zbłąkanej Strzały są przeciwni
legalizacji importu propanu z Ameryki Południowej.
Wumatanya.
A teraz ostatni sprawdzian, polowanie na bekasa.
Za chwilę staniecie oko w oko z najgroźniejszą z bestii.
Ci, którzy przeżyją, zostaną przyjęci do Bractwa Zbłąkanej Strzały.
Pozostali zginą.
Duchu Wumatanya, chroń nas podczas polowania.
Tymi kijami możecie bronić się przed atakiem bekasa.
Jak on wygląda?
Ma świecące czerwone oczy, ogromne kły,
zakrzywiony dziób i ogon zakończony drugim dziobem!
Wrzuć na luz.
Bill i ja pójdziemy na szpicy, Boomhauer i Dale zabezpieczą tyły.
Bekasa wabi się takim okrzykiem.
Ruchy, panowie. Sam do was nie przyjdzie.
Chyba go słyszę.
Uważaj, bo cię dopadnie.
Zawołamy ich za godzinę.
Jak za dawnych lat.
Złapałem jednego!
Co, u licha? Co ty gadasz?
Wielkie nieba, to żuraw krzykliwy!
Na świecie żyje tylko pięć osobników tego gatunku.
Teraz już cztery.
Mamy szczęście, że możemy go podziwiać.
Ale narozrabiałeś. I to konkretnie.
Wszyscy jesteśmy za to odpowiedzialni.
Nie, ja tu przyjechałem z Boomhauerem.
Jego wozem.
Wprawdzie się znamy, ale nie jesteśmy towarzyszami podróży.
Wpadliśmy na uroczystości z okazji Dnia Ziemi.
Oddaj kluczyki.
Nie do wiary.
To nie twoja wina.
Myślałeś, że to bekas.
To był bekas,
ale duch Wumatanya zamienił go w żurawia krzykliwego,
żebym nie zdobył odznaki Zbłąkanej Strzały.
Nie kumasz?
Twój tata wszystko zmyślił.
- Bekas nie istnieje. - Nieprawda!
Tata jest przywódcą bractwa i zawsze mówi prawdę.
Rano wyrzucimy go przy autostradzie.
Chodźmy spać.
Właśnie. Pójdziemy spokojnie spać.
Zabierz mu spodnie i buty.
Spoko.
Proszę pana!
Przepraszam, że niepokoję. Jestem strażnikiem leśnym.
Szukamy żurawia krzykliwego.
Ma wszczepiony nadajnik.
Z odczytu wynika, że jest w waszym obozowisku.
Widział go pan?
Żuraw krzykliwy w tej okolicy?
Z pewnością coś bym o tym wiedział.
To rzadki ptak.
Wyjątkowo rzadki i piękny.
Może coś pan jednak wie?
Wczoraj podczas polowania na bekasa
jeden z chłopców...
Wołali go, no wie pan.
W tym pudełku.
Gdybyście go zobaczyli, dajcie znać.
- A wy, chłopcy? - Widzieliśmy...
Nie mogą mówić.
Przechodzą próbę milczenia Bractwa Strzały.
Jasne. Też do niego należałem.
Nic się nie zmieniło od czasów mojego dzieciństwa.
Musimy wywalić tego ptaka.
- Co jest? - Wumatanya!
Bobby, na Boga! Odłóż go!
Przestań się wygłupiać, musimy go zakopać.
Nie możemy.
Wumatanya chce, żebyśmy obudzili świętego ducha żurawia.
Zrobimy to, gdy wrzucimy go do śmietnika.
Zwiewajmy, zanim ktoś nas zobaczy.
Mordercy! Muszę powiadomić strażnika.
OBUWIE W DUŻYM ROZMIARZE
- Brock! - Rasha!
Ledwo się wyrwałam.
Najwyższa pora kupić nowe buty.
Mam włoskie buty ze sztucznej skóry aligatora.
Będziesz zachwycona.
Przynieś rozmiar 16.
Jesteś genialny.
Właśnie dlatego odwiedzam wasz sklep.
Chłopcy zaniosą pudełko do wozu.
Widziałam, jak trzymał go w ręku.
Wczoraj polowali na bekasa.
Bekas nie istnieje.
Mój Boże.
Ile gatunków musi wyginąć, żebyśmy zrozumieli.
Spokojnie, nie wychylać się.
Zaraz się stąd wyrwiemy.
Co tak trzepocze?
Duchu ptaka, wznieś się do lotu.
Bobby!
Tam są! Niszczyciele przyrody. Brać ich!
Zatrzymaj się przy kanale.
Nie zmieści się do tej rury.
Może go zjesz?
Nażarłem się patykami milczenia.
Bracie ptaku, pozwoliłem ci po raz ostatni poderwać się do lotu.
Niech twój duch połączy się z duchem Wumatanya.
Synu, przestań. Zaraz oszaleję.
Wumatanya nie istnieje.
Wymyśliliśmy go na potrzeby tej wyprawy.
Dale, powiedz.
Skąd znasz moje imię, morderco żurawi?
Nie znam was.
Bill, powiedz mu.
Twój ojciec ma rację.
Te święte sakwy to podkolanówki mojej byłej żony.
To wszystko było bujdą?
Tak! Na tym polega tajemnica polowania na bekasa.
Chyba już rozumiem.
Nie chciałem sprawić ci zawodu. Po prostu...
Gdy Dale, Bill, Boomhauer i ja byliśmy mali,
nasi ojcowie zafundowali nam identyczną przygodę.
Chcieli, żebyśmy się na nich wkurzyli.
Nie chcę być przeciwko tobie. Jesteś moim tatą.
Powinniśmy stać po tej samej stronie.
I tak jest. Ty i ja.
Teraz razem zakopiemy żurawia i zwiejemy z rezerwatu.
To oni!
Okłamał pan mnie i tego chłopca.
Nie wiem tylko, co pan zrobił temu biedakowi w bieliźnie.
Pojedziecie ze mną na posterunek.
Synu, podaj mi ptaka. Stanowi dowód rzeczowy.
To cud!
A niech mnie!
Wumatanya.
Ogłuszenie żurawia nie jest przestępstwem, chociaż nie jest to dla niego miłe.
Jesteście wolni.
Wiedziałem, że mnie nie oszukasz.
To była ostatnia próba.
Wumatanya istnieje.
Żuraw został po prostu ogłuszony.
Nie, był martwy, ale przekonałem ducha Wumatanya, żeby go wskrzesił.
Jestem szamanem.
Głowa mi pęka.
Uzdrowię cię.
PAMIĘCI VICTORA AARONA
ROZMIAR
- Dobrze się bawiliście? - Nie pytaj.
- Jak minął ci weekend? - Jako tako.
Byłaś na zakupach?
Kupiłam mikrofalówkę.
Mikrofalówki zmieniamy częściej niż niektóre kobiety buty.
Właśnie.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk