Widzicie to?
Mamy nowych sąsiadów.
Jeśli ten chłopak trzyma piłkę równie dobrze jak kartony,
nasze liceum powalczy o puchar.
Jego tatuś wygląda na niezłego kręglarza.
Może szuka drużyny?
Świetnie pracuje nogami.
Idealny kandydat.
Co was tu sprowadza?
Przeprowadzamy tamtą rodzinę.
BOBBY KONTRA WAPNIAKI
A niech mnie!
Japończycy.
- Raczej Chińczycy. - Skąd wiesz?
Japońce noszą pingle, garnitury i krawaty.
Sąsiad to sąsiad.
Przywitajmy się.
A jeśli nie mówią po angielsku?
Jak żółtek nawija, to nic nie można zrozumieć.
Aż zęby bolą.
Nazywam się Hank Hill,
jestem waszym sąsiadem, czyli wy jesteście moimi przyjaciółmi.
Witajcie w naszym przyjaznym miasteczku.
Co o nim sądzicie?
Jestem Kan Supenusepon.
Czyli Kan?
Bardzo mi miło.
Pogięło cię?
Jesteś Chińczykiem czy Japończykiem?
Od 20 lat mieszkam w Kalifornii, ale pochodzę z Laosu.
Jesteśmy Laotańczykami.
Tuńczykami?
Pochodzimy z Laosu, głąbie!
To kraj azjatycki, pomiędzy Wietnamem a Tajlandią.
Prawie pięć milionów mieszkańców.
Czyli jesteś Chińczykiem czy Japończykiem?
Zupełnie jakbyśmy wybrali się do Orientu,
nie przejmując się biegunką ani aresztowaniem
za demokratyczne przekonania.
W szkole wizażu uczą nas, że nie ma białych, czarnych,
żółtych ani czerwonych, ale są za to różne włosy.
Zaproszę sąsiadów na kolację.
Ktoś musi wykonać pierwszy krok. Na pewno są nieśmiali.
Podobno w języku chińskim są 72 słowa oznaczające „ryż”,
ale ani jednego na „przyjaciela”.
Czołem, stary!
Czołem tu, czołem tam.
Co za kupa gówna!
Nawet nie znają angielskiego.
- Nigdzie nie pójdę. - Obiecałeś.
Zostanę w domu, zamówię kurczaka i obejrzę rodeo. Jeden pies.
Choć jeden raz nie zadzieraj z sąsiadami.
Wyrzucili nas z Laosu i Anaheim.
Mam dosyć uciekania.
Witaj, Kan!
Niech cię piekło... Masz piekielnie ładny dom.
Technologia bezołowiowa.
To moja żona Min i córka Kan Junior.
A to Peggy Hill.
W imieniu całego miasteczka witam was w naszym kraju.
Rozgośćcie się i zdejmijcie buty.
Uprałaś dywan?
Wcinaj, Bobby. Dziewczyna cię wyprzedza.
Nigdy nie jadłam sajgonek z wołowiną.
Serio? Biedactwo.
Czytałam, że w niektórych regionach Chin
mięso jest rarytasem jak papier toaletowy.
Gdzie tak napisali?
Nie pamiętam.
Ponieważ jestem nauczycielką, cały czas się doszkalam.
To może wyjaśnisz, dlaczego wasza szkoła ma niską średnią?
Ja wiem.
Żeby nasza córeczka mogła się wyróżniać.
Mój chłopak nie jest orłem,
ale ma za to fantastyczną frekwencję.
Pochwal się.
Zostawcie miejsce na murzynka z jabłkami.
Przepis jest rodzinną tajemnicą.
Babcia przekazała go mojej matce, a ona mnie.
Kiedyś zdradzę go Bobby’emu.
Przynajmniej murzynek był niezły.
Muszę dostać przepis.
Wiesz, że nie mogę ci go dać.
Dostaniecie porcje na wynos.
Podgrzewaj przez 10 minut.
Chyba powiedziałam za dużo.
A teraz spadówa!
To takie teksańskie „sayonara”.
Peggy, masz stopę wielką jak kajak!
Taką mnie Bóg stworzył.
Wyglądam jak dziewczynka w butach mamy.
Zrobiła to niechcący.
Nie wypada naśmiewać się z czyichś stóp w jego domu.
Pamiętasz, jak przeprowadziłaś się tutaj z Montany?
Nazywałaś colę „oranżadą”.
Sądziłaś, że 34 stopnie w cieniu to upał.
Nasi sąsiedzi są do ciebie podobni.
Potrzebują czasu i opieki Hanka Hilla.
Czy mam zbyt duże stopy?
Więcej ciałka do kochania.
Wybacz.
Ostrożnie.
To chiński pies bojowy.
Zwykły terier.
No właśnie. Jak się wabi?
Psiunio.
Wiem, ale powiedz, jak się nazywa.
Psiunio.
To również jest psiunio.
Wabi się Biedronka i jest rasowym ogarem.
Jej matka tropiła Jamesa Earla Raya.
Dzieci są zbyt małe, by wiedzieć, co to strach.
Poznają go dopiero w liceum.
To wspaniała lekcja dla wszystkich.
Stoisz na moim wężu.
Biedronka i Psiunio bardzo się lubią.
Oczywiście, są sąsiadami.
Znalazłem partnera do rozpłodu mojej Biedronki.
Gdybyś potrzebował amerykańskiego psa, mógłbym...
Co u licha? Złaź z niej!
Twoja Biedronka się puszcza.
Nieprawda!
Ma cieczkę.
Hormony wzięły górę nad wrodzoną skromnością.
Przywiążesz swojego psa?
To twój pies uwiódł Psiunia.
Biedronka może pokochać jedynie rasowego ogara.
Wiesz co, Hank?
Jesteś burakiem.
Dlatego że pochodzę z Teksasu, muszę być ograniczony?
Chińczycy i te ich stereotypy.
Won z mojej posiadłości!
Wiem, że nie chciałaś zadawać się z tamtym psem,
ale dla twojego dobra i reputacji i tak cię przywiążę.
No proszę...
Może Kan pożyczy ci swoje seksowne cacko?
Wolę kosić scyzorykiem niż zadawać się z tym oszołomem.
Nie lubię go.
Bo jest Chińczykiem?
- Nie. - Koreańczykiem?
Co za różnica?
I tak go nie lubię. Nie ma znaczenia, skąd pochodzi.
Mógłby przylecieć choćby z Marsa.
Gdyby był Marsjaninem, zmieniłbyś zdanie.
Zwłaszcza jeśli ukradłby całą wodę pitną
i zabrał ją do siebie.
Na Marsa.
Pospiesz się.
Przywieźmy pizzę, zanim ser się zetnie, a ananas nagrzeje.
Za pół godziny dostaniemy ją za darmo.
Peggy Hill!
Ciociu, to Min!
O mały włos bym cię nie zauważyła.
Przepraszam cię za kolację.
Powinnam była pomyśleć, zanim coś powiem.
Dziękuję.
Przeprosiny wymagają nie lada odwagi.
Wiem, bo sama byłam tu kiedyś nowa.
Serdecznie zapraszamy jutro całą waszą trójkę na grilla.
To dla nas zaszczyt.
Gdybyś potrzebowała pomocy albo wyjaśnień, czym jest grill, daj mi znać.
Nie mogę tam iść.
Obraził Biedronkę.
Musisz, ponieważ pogodziłam się z Min.
Pomyślą, że nie lubisz Kana wyłącznie dlatego, że jest żółty.
Unikam go, ponieważ jest chamem,
a nie dlatego, że walczyliśmy z nimi podczas drugiej wojny światowej.
Wiem, ale wszyscy posądzą Hanka Hilla o rasizm.
Co to za kraj, w którym mogę nienawidzić jedynie białych?
Pójdziesz do Kana i będziesz pił do chwili, aż go polubisz.
- Czołem! - Czołem, czołem!
Proszę.
Pomyślałem, że przyda ci się butla czystego propanu premium.
Grilluję na brykietach, dzięki czemu kotlet pachnie lasem.
A ja grilluję na propanie, dzięki czemu kotlet pachnie mięsem.
Niektórzy preferują brykiet, a inni propan.
To, że handluję propanem, nie może nam przeszkodzić w imprezie.
Dobra. Podłącz butlę do kuchenki i spróbuj niczego nie podpalić.
Kan...
Czuję się zaszczycony twoim gazem.
Psiunio, podobnie jak ja, ma tylko jednego przyjaciela.
Ciebie przynajmniej nie przywiązali.
Wybiłabym sobie bark i wyślizgnęła z więzów.
Ja przegryzł bym smycz.
Musi smakować jak okładka Biblii.
Wypuśćmy go. Psy są sobie przeznaczone.
Pobawią się w pociąg.
Zmykaj do Biedronki. Biegnij do ukochanej.
Wracaj. Jesteś zakochany!
Psiuniu!
Przyszła Peggy, moja przyjaciółka.
Do twarzy jej w żółtym.
Jesteś tak słodka, że mogłabym cię schrupać zamiast deseru.
Spójrz na naszych mężów.
Szkoda, że mężczyźni nie dogadują się równie łatwo jak my.
Oni są głupi, a my mądre.
Jak świat szeroki.
Zobacz, zrobiłam murzynka z jabłkami.
Przecież nie dałam ci przepisu.
Skąd go masz?
Domyśliłam się, a potem go ulepszyłam.
- Twojemu brakowało smaku. - Jak to?
Dodałam gałkę muszkatołową. Prawda, że pyszny?
Spróbujcie murzynka!
Prawda, że jest pyszny?
Twoje wypieki, Peggy, są mdłe,
ale ten tutaj to niebo w gębie.
Kotlety gotowe.
Jeszcze nie.
Może je przewrócisz?
Za wcześnie.
Przewróć je.
- Odczep się. - Kan, spalisz je! Za duży żar.
Nie gadaj, tylko jedz.
A niech mnie!
Najlepszy burger, jaki w życiu jadłem.
Nie pchać się!
Wystarczy dla wszystkich, jeśli troje z was wróci do siebie.
Żarcik.
Psiunio!
- Kan Junior? - Tak?
Dlaczego nosisz takie imię?
Ojciec chciał syna.
Mój również.
Mój każe mi ćwiczyć pięć godzin dziennie na skrzypcach.
Mój po pięciu godzinach zabrania mi oglądać telewizję.
Mój kazał mi wykuć do matury dwa tysiące trudnych słówek.
Autokrata.
Co to matura?
Ci ludzie wszystko udoskonalają.
Najpierw samochody,
potem telewizję, a teraz kanapki. Jak oni to robią?
Dodają gałkę muszkatołową.
Hankowi smakowały burgery.
Dam wam przepis. Od teraz dogodzisz mężowi.
Nieważne, skąd pochodzi.
Przyrządza dobre kanapki, więc jest w porządku.
Święta racja.
Były tak dobre, że żal je trawić.
Najlepsza jest zupa cebulowa w proszku.
Posypujesz nią kotlet i nie musisz grillować cebuli.
A ile ty zjadłeś, Dale?
- Nic. - Jak to?
Nie lubię psów.
Powiem wam, jak to widzę. Kan nakarmił was psem.
Nie wierzę. To tylko głupi stereotyp.
Chińczycy wcale nie jedzą psów.
Jeżeli potrafią dodać gałkę muszkatołową do murzynka,
stać ich na wszystko.
Nawet jeśli podali psa, co w tym złego?
Kim jesteśmy, by krytykować inne kultury? Może to oni mają rację?
Przecież wymyślili papier.
Pies jest najlepszym towarzyszem człowieka,
- ale nie zjadasz przyjaciela? - No jasne.
To postawiłoby mnie w niezręcznej sytuacji.
Przekonajmy się.
Min dała nam przepis.
Napisała „mielone mięso”, a nie „mielony pies”.
Pies to mięso.
A jakie pyszne!
Chciałem zlizać ten okropny smak.
Psiunio!
Halo, schronisko?
Szukam psa.
Słodkiego pieska.
Zniknął podczas grillowania.
Jakieś pięć kilo.
A więc to prawda!
Oddzwonię.
Hank! A to niespodzianka!
Kan, przyszedł twój przyjaciel!
Nie ma sprawy.
Co tu robisz?
Nie słyszę cię!
- Dokąd uciekasz? Zostań. - Nic nie słyszę!
Moje chryzantemy! Co robisz?
Zniszczyłeś mi rabaty, buraku!
Nigdy nie znajdziemy Psiunia.
Wiem.
Pojeździmy na rowerach?
Może Biedronka go wytropi? Jest ogarem.
Śmiało, szukaj Psiunia!
Miałeś rację!
Ich pies zniknął.
Podsłuchałem Min, gdy składała zamówienie u rzeźnika.
Wiedzą, że znasz ich tajemnicę,
i teraz będą cię ścigać.
Serio?
Zlikwidują cię zatrutą strzałką.
Pomyślisz, że to komar,
a potem umrzesz i poznasz prawdę.
Na co im ludzie? Są ciężkostrawni.
Pewnie polują teraz na inne psy.
Wielkie nieba! Dopadł Biedronkę!
Wilgotne. Może nie jest za późno.
Ratujmy Biedronkę!
Trafili mnie!
Niech ktoś wyssie truciznę!
Tylko nie Biedronkę!
Wrócił ten psychoburak.
Zrobiłem coś nie tak?
Obraziłeś jego propan.
A ty nabijałaś się ze stóp Peggy.
Otwieraj, Kan.
Przynieś kij.
- Wiem, że tam jesteś! - Odejdź. Nic nie zrobiłem.
Rozumiem, że w waszym kraju życie jest niewiele warte,
ponieważ wiecznie głodujecie,
ale mieszkasz w Ameryce!
Odbiło ci. Wzywam policję.
To ja powinienem zadzwonić na policję!
Czego chcesz?
Oddawaj Biedronkę, rozumiesz?
Inaczej pożałujesz!
Już się boję! Chcesz się zmierzyć?
- Przestań. - To nasza wina!
Psy chciały się bawić, odwiązaliśmy je i uciekły.
Nie możemy ich znaleźć.
To wasza robota?
Czyli psy żyją?
A myślałeś, że co?
- Nic. - Przepraszam.
Szukaliśmy wszędzie.
Słowo.
Tym razem miarka się przebrała!
Wpadłaś w złe towarzystwo!
- Przez ciebie biję się z sąsiadem! - Przez ciebie oszalał.
Marsz do pokoju!
Powiedziałeś „marsz do pokoju”?
Ja też.
- Lejesz go? - Nie wierzę w przemoc.
Ani ja. To barbarzyński zwyczaj.
- Czasem nie daję mu deseru. - To zawsze działa.
Niesamowite, ile dzieciak potrafi zrobić dla ciasteczka z wróżbą i soku.
Ciasteczka bywają małe, ale niosą mądrość.
A pomarańcze są soczyste.
Choć odmawiamy dzieciom różnych deserów,
głód poczują ten sam. W tym tkwi sedno.
Czyli aż tak bardzo się nie różnimy.
Cześć i czołem.
- Biedronka! - Psiunio!
Witaj w naszym miasteczku, Kanie Su-pa-nu-sen-pon.
Wystarczy Kan. Życie ucieka.
Każda sekunda się liczy. Niech ktoś przyniesie antidotum!
To jambalaya mojej babci.
Ostudzić, dodać papryki i gałki.
Papryka i gałka...
Smażony kurczak mojej ciotki.
Za dużo przypraw. Dodaj gałkę.
Gulasz z królika mojego pomysłu.
Ohyda. Twój wieśniak zje wszystko.
Napisy: Sylwester Stachowicz