Ik vermoord je.
Onthoud, u bent geen…
U moet de feiten onpartijdig beoordelen.
Tot zover de uitleg van de wettelijke aspecten van deze rechtszaak.
En nu, heren van de jury, ben ik toe aan m'n laatste aanwijzing.
Moord met voorbedachten rade, opzettelijke moord…
…is de zwaarste aanklacht in de rechtbank.
U hebt getuigenissen gehoord.
U hebt gehoord hoe de wet luidt, zoals van toepassing op deze zaak.
U moet onderscheid trachten te maken tussen feit en fantasie.
Eén man is dood. Het leven van een andere staat op het spel.
Ik verzoek u om weloverwogen en eerlijk te beraadslagen.
Bij gerede twijfel moet u mij het vonnis 'onschuldig' brengen.
Als er geen gerede twijfel is, dan moet u naar eer en geweten…
…de verdachte schuldig bevinden.
Wat u ook besluit, uw oordeel moet unaniem zijn.
Als u de verdachte schuldig bevindt, dan is clementie onmogelijk.
Onthoud dat hij de doodstraf kan krijgen.
Ik benijd u niet. U heeft een zware verantwoordelijkheid. Bedankt.
Daar gaan we.
Helpen jullie even de tafels tegen elkaar te schuiven?
Deze hier? -Ja, en die.
Pak wat stoelen.
Doe de ramen eens open.
Kauwgom? -Nee, dank je.
Slecht nieuws. -Wat?
Het je het weerbericht gezien? Het is de warmste dag van het jaar.
Dat geloof ik.
Ze moeten hier airco installeren. Ik viel bijna dood neer. Kauwgom?
Iedereen is er. Als je iets nodig hebt, ik sta buiten. Druk even op de zoemer.
Ik wist niet dat de deur op slot gaat.
Dat doen ze altijd, broeder. Wat dacht je dan?
Geen idee. Niet over nagedacht.
Wat doe je? -We kunnen schriftelijk stemmen.
Goed idee. Misschien kunnen we hem tot senator verkiezen.
En, wat vond je ervan?
Ik weet het niet. Best interessant. -Ik val in slaap.
Ik heb nog nooit in een jury gezeten. -Ik wel.
Het verbaast me altijd hoeveel advocaten praten.
Zelfs bij een duidelijke zaak als deze. Ik heb nog nooit zoveel gezwam gehoord.
Daar hebben ze recht op. -Recht op een eerlijk proces, zeker.
Maar soms denk ik: we moeten die stoere jongens keihard aanpakken…
…voordat ze gelazer geven. Dat zou veel tijd en geld schelen.
Voorzitter, beginnen we? -Ja, we hebben allemaal meer te doen.
Er is nog iemand naar de wc. -Zitten we op nummer?
Wat vond je van de zaak? Ik vond het leuk. Er waren geen saaie momenten.
We boffen met een moordzaak. Ik dacht aan een mishandeling of diefstal.
Die zijn vast saai.
Stel je voor dat we hier drie dagen zitten, alleen hiervoor.
En dat gedoe met het mes. Alsof volwassenen dat gelul geloven.
Het was te verwachten. Je weet waarmee je te maken hebt.
Heb je kou gevat?
Griep. Ik kan m'n neus bijna niet aanraken, weet je wel?
Je claxon werkt. Nu je verlichting nog.
Geweldig. De airco doet het niet.
Schrijf een brief naar de burgemeester: 'Beste vrek…'
Staat er nog iets nieuws in? -Ik wil weten hoe de beurs afsloot.
Geen idee. Werk je bij de beurs? -Nee, ik ben effectenmakelaar.
Ik heb een koeriersbedrijf: The Beck and Call Company. Idee van m'n vrouw.
We hebben 37 werknemers. Zijn met niets begonnen.
Voorzitter, zullen we eindelijk beginnen? -Heren, ga maar zitten.
Ik wil snel klaar zijn. Ik heb kaartjes voor de honkbalwedstrijd van vanavond.
We hebben een nieuwe pitcher, Modjelewski of iets zoiets.
Die jongen is een geweldenaar.
Ze gaan de bocht om, weet je wel? Zo…
Je bent een echte honkbalfan, hè? Waar wil je ons hebben?
Ik dacht op jurynummer. Twee, drie, vier. -Dan zit ik hier.
Is dat goed, heren? -Dat lijkt me logisch.
Hoe vond je de aanklager? -Pardon?
Ik vond hem scherp. Hij ging z'n punten allemaal logisch af.
Dan moet je slim zijn. -Ja, hij deed het vakkundig.
Hij was ook echt gedreven.
Vooruit met de geit. -Wil je…
Wil je gaan zitten?
Meneer bij het raam.
Wil je gaan zitten?
Ja, sorry.
Heftig, hè? Dat joch vermoordt z'n vader alsof het niks is.
De cijfers van huiselijk geweld…
Welke cijfers? Die lui laten hun kinderen maar doen wat ze willen.
Eigen schuld misschien. -Waar is die oudere meneer?
Op de wc. -Wil je even op de deur kloppen?
Ben je fan van de Yankees? -Nee, Milwaukee.
Serieus? Dat is alsof je elke dag een klap op je hoofd krijgt met een koevoet.
Wie hebben ze daar? Echt, afgezien van de terreinbeheerders?
We willen graag beginnen.
Het spijt me. Ik wilde jullie niet laten wachten.
Geeft niet. Goed heren, jullie mogen het aanpakken zoals jullie willen.
We kunnen eerst discussiëren en dan stemmen.
Of we stemmen eerst en kijken wat de stand is.
Dat was het. -Meestal wordt er eerst gestemd.
Ja, stemmen. En dan naar huis.
Dat kan, maar vergeet niet dat het om moord gaat.
Als hij schuldig wordt bevonden kan hij de doodstraf krijgen.
Eerst stemmen. -Ja, de meningen peilen.
Wie wil er niet stemmen?
De uitslag moet wel unaniem zijn.
Is iedereen zover? Wie schuldig zegt, steek je hand op.
Eén…
Elf. En iedereen die onschuldig zegt?
Eén. Elf tegen één. Dat is de stand.
Er is er altijd één, hè?
Wat doen we nu?
Ik denk dat we gaan praten.
Je denkt toch niet dat hij onschuldig is? -Ik weet het niet.
Laten we wel wezen. Je hebt hetzelfde als wij gehoord in de rechtszaal.
Die man is een gevaarlijke moordenaar. -Hij is pas achttien.
Hij is oud genoeg. Hij heeft z'n vader in z'n borst gestoken.
Ik was op dag één al overtuigd.
Wie niet? Dit is een glasheldere kwestie.
Het is op tien manieren bewezen. Zal ik ze opsommen?
Wat wil je dan? -Alleen maar praten.
Wat valt er te praten? Elf mensen zijn het eens.
Niemand twijfelde, alleen jij.
Mag ik iets vragen? Geloof je het verhaal van de jongen?
Ik weet niet of ik hem geloof. Misschien niet.
Waarom ga je dan niet voor schuldig?
Dat doen al elf mensen. Ik kan niet zomaar een jongen levenslang geven…
…of misschien wel laten executeren, zonder het te bespreken.
En ik wel? Omdat ik snel oordeel?
Ik denk echt dat hij schuldig is. Al praat je honderd jaar.
Ik probeer je niet te overtuigen. Het gaat om een mensenleven.
Zoiets beslis je niet in vijf minuten. Stel dat we ons vergissen.
Stel dat? Stel dat het gebouw instort. Je kunt alles veronderstellen.
Maakt het uit hoelang het duurt?
We bevinden hem schuldig en stel dat we in vijf minuten klaar zijn. Nou, en?
Stel dat het een uur duurt. Je wedstrijd begint pas om acht uur.
Oké, slome. Leef je uit.
Wie wil het woord?
Ik niet. -Ik wil er wel een uur aan besteden.
Geweldig. Ik heb gisteravond een mooi verhaal gehoord.
Er komt een vrouw bij de dokter binnen gerend. Grote kont, geen onderbroek.
Daarom zijn we hier niet. -Vertel maar, waarom dan wel?
Misschien nergens voor. Ik weet het niet.
Die jongen heeft het z'n hele leven al zwaar.
Geboren in een getto, moeder dood op z'n negende, het weeshuis in…
…toen z'n vader vastzat voor vervalsing.
Bepaald geen goeie start. Het waren achttien rotjaren.
We zijn hem een gesprek verplicht.
Kan wel zijn, maar we zijn hem niks verplicht.
Hij heeft een eerlijk proces gehad. Wat kost zoiets?
Hij boft dat hij dat kreeg. We zijn volwassenen en kennen de feiten.
Maak ons niet wijs dat we die jongen moeten geloven.
Ik woon al m'n hele leven tussen ze in. Het zijn geboren leugenaars.
Opeens komt het op me over alsof je een onwetende man bent.
Hoezo? -Heb je een monopolie op de waarheid?
Blaas het niet zo op. Wat vinden jullie?
Er moet hem iets worden uitgelegd.
Het is geen zondag. Geen gepreek.
Ruzie maken hoeft niet. Laten we ons als heren gedragen…
…als we de zaak bespreken.
Misschien wil de meneer die wat anders vindt, het toelichten.
Dan kunnen wij hem corrigeren.
Wat doe je? Wat is dat?
Een product waar ik aan werk. 'Rice Pops, ontbijten met een hupsje.' Heb ik bedacht.
Komt het daarvandaan? -Heel pakkend.
Wil je dat laten?
Sorry, ik krabbel altijd. Zo blijf ik geconcentreerd.
We willen hier niet eeuwig zitten.
Misschien heb ik een ideetje. Ik denk even hardop.
Wij moeten die meneer overtuigen van z'n ongelijk.
Als we allemaal in twee minuten zeggen hoe we erover denken…
Het was maar een idee. -Dat is prima.
Laten we de tafel rondgaan. -Mij best. Begin maar.
Bijt het spits af. -Nee, ik niet.
Op jurynummer, vind ik.
Daar zit wat in. Op jurynummer. Twee minuten per persoon.
Dan begin jij.
Nou…
Het is lastig onder woorden te brengen. Volgens mij is hij gewoon schuldig.
Dat is duidelijk vanaf het begin en niemand heeft het tegendeel bewezen.
Hoeft niet. De aanklager moet 't bewijzen. De gedaagde hoeft niets te zeggen.
Dat weet ik. Ik wou alleen zeggen:
Die man is schuldig. Er is een getuige. Iemand heeft het gezien.
Ik zie het zo… Persoonlijk sentiment speelt niet mee. Ik beperk me tot feiten.
Punt één. De oude man op de eerste verdieping, precies onder de kamer…
…waar de moord is gepleegd. Hij zegt dat hij om ongeveer…
…tien over twaalf 's nachts lawaai hoorde boven.
Alsof er ruzie was. De jongen schreeuwde: Ik vermoord je.
Het lichaam viel. Hij rende naar de deur, zag de jongen de trap af rennen…
…en het huis uit vluchten. Hij belde de politie.
De vader had een mes in z'n borst. -Hij was rond middernacht overleden.
Dat zijn onweerlegbare feiten. Die jongen is schuldig.
Ik heb ook emoties. Ik weet dat hij pas achttien is.
Maar hij moet boeten voor z'n daden. -Ben ik met je eens, opa.
Het is duidelijk dat het verhaal van de jongen zwak was.
Hij zou naar de film zijn tijdens de moord.
Maar een uur later wist hij niet meer wat hij had gezien.
Klopt. Hoor je dat?
Niemand heeft hem de bioscoop in of uit zien gaan. Dat is belachelijk.
En de overbuurvrouw? Haar getuigenis moet wel wat waard zijn.
Inderdaad. Ze zag de moord gebeuren. -Zo is het. Wacht…
Ze ligt in bed, kan niet slapen door de hitte.
Ze kijkt uit het raam en ziet de jongen z'n vader steken met een mes.
Het is tien over twaalf. Klopt precies.
Ze kent hem al z'n hele leven. Z'n raam is aan de overkant van de L-metro.
Ze heeft het gezien. -Door de ramen van een passerende metro.
Die reed leeg naar de stad. De verlichting was uit.
Ze hebben bewezen dat je 's nachts door de ramen van zo'n metro kunt kijken…
…en kunt zien wat er gebeurt. -Mag ik iets vragen?
Je gelooft de jongen niet. Waarom de vrouw wel?
Zij is toch ook één van hen?
Wat ben jij een slimmerik. Waarom doe je zo?
Dat hoeft hier niet.
Wie is er aan de beurt? -Hij.
Twee minuten.
Ik pas.
Wat zei hij? -Hij past.
Dat mag. En de volgende?
Ik weet het niet. Tijdens de zitting wist ik het al vrij snel zeker.
Pardon.
Ik zoek een motief. Dat is erg belangrijk. Zonder motief ben je nergens.
Daarom is de verklaring van de mensen uit de gang, de buren van de jongen…
…heel belangrijk.
Ze zeiden dat vader en zoon ruzie hadden, de jongen ging weg om zeven uur.
Zoiets was het.
Ja, de ruzie was om acht uur. Ze weten niet waar het over ging.
De vader sloeg z'n zoon twee keer. Later liep de jongen boos weg.
Maar wat bewijst dat?
Het bewijst niks. Maar het hoort wel bij het plaatje.
Je zegt net als de aanklager dat het een motief verschaft.
Ik vind het een zwak motief. Hij werd zo vaak geslagen dat het gewoon werd.
Om twee klappen pleegt hij heus geen moord.
Misschien waren het twee klappen te veel. Iedereen heeft een grens.
Verder nog iets?
En de volgende? -Ik?
Ik weet het niet. Bijna alles is al gezegd.
We kunnen het er nog heel lang over hebben. Die jongen is verpest.
Op z'n tiende voor de kinderrechter. Steen gegooid.
Op z'n veertiende een auto gestolen. Gearresteerd voor een beroving.
Twee keer opgepakt omdat hij tieners met een mes bedreigde.
Hij is wel handig met een valmes. Lekkere jongen.
Sinds z'n vijfde sloeg z'n vader hem, met z'n vuisten.
Zou ik ook doen bij zo'n jongen. -Is dat geen motief voor moord?
Eerder om een boze jongen te worden.
De jeugd van tegenwoordig is zo boos. Er valt niets mee te beginnen.
Moet je ze horen. Op die leeftijd noemde ik m'n vader 'meneer'.
Zeker, 'meneer'. Hoor je dat nog wel eens?
Dat hoeft niet meer van vaders.
Heb je kinderen? Ik heb er één. Hij is…
…tweeëndertig. We hadden alles voor hem over. Maar ja…
Op z'n negende rende hij weg voor een gevecht. Ik schaamde me kapot.
Ik zei: ‘Ik maak een man van je, of ik breek je in tweeën.’
Ik heb een man van hem gemaakt.
Op z'n zestiende gaf mij me bij een ruzie een klap in m'n gezicht. Hij was groot.
Ik heb hem al veertien jaar niet gezien.
Rotjoch. Je werkt je kapot, en…
Laten we doorgaan.
Dit gaat over iets anders. Die jongen is het product van een achterbuurt…
…en gescheiden ouders. Daar kan hij niks aan doen. Maar is hij schuldig, of niet?
Z'n achtergrond doet er niet toe. Hij komt uit een achterbuurt.
Achterbuurten zijn broeinesten van misdadigers. Dat weet iedereen.
Achterbuurtkinderen zijn mogelijke gevaren voor de maatschappij.
Zo is het. Die kinderen zijn uitschot.
Ik wil niks met ze te maken hebben.
Ik woon in een achterbuurt. Ik verpleeg dat 'uitschot' zes nachten per week.
M'n achtertuin lag vol afval, misschien stink ik nog.
Waarom begin je daarover?
Het is niet persoonlijk bedoeld. -Dat is het wel.
Niet zo lichtgeraakt. -Dit soort lichtgeraaktheid snap ik.
Ophouden met ruzie maken. Het is zonde van de tijd.
Jij bent aan de beurt. -Ik?
Dat had ik niet verwacht. Jullie moesten mij toch overtuigen?
Daar ging het toch om? -Dat was ik even vergeten.
Nou, door hem zitten we hier. Vertel het maar.
We houden ons aan de afspraak. -Behandel ons niet als kleine kinderen.
Hoe bedoel je? -Zoals ik het zei.
Omdat ik het in de hand wil houden?
Luister, wil jij voorzitter zijn? Ga hier maar zitten.
Ik hou m'n mond wel.
Maak je niet zo druk. Doe rustig.
Zeg dat niet. Hier staat de stoel. Zorg dat het op rolletjes loopt.
Denk je dat het makkelijk is? Voorzitter, ga je gang.
Heb je ooit zoiets gezien?
Rustig. Dit is onbelangrijk. -Wil jij het proberen?
Je doet het geweldig. Niemand wil…
Je doet het super. Ga door.
Eén tegelijk.
Als jullie willen weten wat ik vind, dan vertel ik het graag.
Jullie zien maar. -Ben je boos?
Ik heb niets geniaals en weet evenveel als jullie.
Door de getuigenverklaringen lijkt hij schuldig.
Misschien is hij dat ook. Maar…
Ik heb drie dagen geluisterd naar het zich opstapelende bewijsmateriaal.
Iedereen leek zo zeker van z'n zaak. Daardoor bekroop me een raar gevoel.
Want niets is zo zeker. Niets.
Ik zat met veel vragen, maar ik weet niet of ze ertoe deden.
Wel vond ik dat de advocaat van de jongen z'n werk niet goed deed.
Hij liet te veel dingetjes schieten. -Hoezo?
Ze stellen juist geen vragen als het antwoord nadelig kan zijn.
Ja, maar die advocaat kan toch gewoon dom zijn, toch?
Blijkbaar ken je m'n zwager.
Goed, ik verplaatste me in de jongen.
Ik zou om een andere advocaat hebben gevraagd.
Als m'n leven op het spel stond…
…zou ik willen dat m'n advocaat de getuigen van de aanklager afmaakt.
Of dat hij het probeert.
Er was één ooggetuige. En iemand had het gehoord…
…en zag de jongen wegrennen. Er was veel indirect bewijs…
…maar de hele bewijsvoering draaide om de twee getuigen.
Stel dat ze zich vergisten?
Hoezo? Dan hebben getuigen geen nut meer.
Zouden ze zich kunnen vergissen?
Ze getuigden onder ede. Waar wil je heen?
Het blijven mensen. Mensen maken fouten. Kunnen ze zich vergissen?
Nee, dat denk ik niet. -Weet je het zeker?
Het is geen exacte wetenschap. -Precies.
Kom ter zake. Neem nou het mes in z'n vaders borst.
Wacht even. Moeten we niet… Niet iedereen is aan het woord geweest.
Ze mogen ze praten als ze willen. Mag ik nog even?
Hoe zit het met het mes dat die goede jongen heeft gekocht?
Ja, laten we het daarover hebben. Ik wil het nog eens zien. Voorzitter?
Wat schieten we daarmee op?
Hij heeft het recht om erom te vragen.
Het mes, en waar het gekocht is, is sterk bewijs, toch?
We hebben het mes nodig.
Hij gaf toe dat hij om acht uur was weggegaan…
…nadat z'n vader hem meerdere klappen gegeven had.
Hij zei 'tikken'. Dat is anders.
Nadat z'n vader hem meerdere tikken gegeven had.
Hij liep meteen naar een uitdragerij en kocht er een…
Valmes. -Bedankt.
Drie. Het was niet zomaar een mes. Het heft was heel bijzonder bewerkt.
Vier. De winkelier herkende het mes in de rechtszaal en zei…
…dat het de enige in z'n soort was dat hij ooit in z'n winkel had gehad.
Vijf. Om kwart voor negen kwam de jongen drie vrienden tegen. Klopt dat allemaal?
Zeker. Hij weet waar hij het over heeft.
Hij praat ongeveer een uur met ze en gaat om kwart voor tien weg.
In de tussentijd hebben ze het mes gezien.
Zes. Stuk voor stuk herkenden ze het moordwapen in de rechtszaal.
Zeven. De jongen kwam om ongeveer tien uur thuis.
En nu zegt de jongen iets anders dan de aanklager.
Hij zegt dat hij thuis was tot half twaalf en toen naar de nachtfilm ging.
Hij kwam thuis om kwart over drie, z'n vader was dood, en hij werd opgepakt.
Wat gebeurde er met het valmes?
De jongen verzon een alleraardigst en vindingrijk sprookje.
Hij verloor het mes door een gat in z'n zak tussen 23.30 en 03.15 uur…
…op weg naar de film, en heeft het nooit meer teruggezien.
Dit is een verzinsel. Het is duidelijk dat hij niet naar de film is geweest.
Niemand zag hem thuis weggaan. Niemand van de bioscoop herkende hem.
Hij wist niet eens welke films hij had gezien.
Eigenlijk ging het zo.
De jongen bleef thuis, kreeg weer ruzie met z'n vader, en stak hem dood…
…om tien over twaalf, en vluchtte.
Hij dacht er zelfs aan om de vingerafdrukken van het mes te vegen.
Mag ik het mes?
Denk je echt dat het mes door een gat in z'n zak is gevallen?
Dat iemand het heeft opgeraapt, naar de jongen z'n huis ging…
…en de vader doodstak, gewoon voor de lol?
Ik zeg alleen dat het mogelijk is dat hij het verloor…
…en dat iemand anders z'n vader doodstak met een dergelijk mes. Dat is mogelijk.
Dat is mogelijk.
Bekijk het mes eens. Ik heb nog nooit zo’n mes gezien. De winkelier ook niet.
En je vraagt ons om in zo'n ongelooflijk toeval te geloven?
Dat hoeft niet. Ik zeg alleen dat het mogelijk is.
En ik zeg dat het onmogelijk is.
Wat doe je nou?
Wat is dit? Waar heb je dat mes vandaan?
Stilte, alsjeblieft.
Waar komt dat mes vandaan?
Ik wandelde gisteravond, nadenkend, door de jongen z'n buurt.
Dat mes komt uit de lommerd vlak bij z'n huis. Kostte 25 dollar.
Zulke messen zijn verboden. -Dat klopt.
Dat is een mooie stunt. Maar wat bewijs je ermee?
Er kunnen wel tien van die messen bestaan.
Dat zou kunnen. -En wat betekent dat?
Goed, je hebt zo'n zelfde mes. Is dat zo'n grote ontdekking?
Het blijft een enorm toeval als een ander hem met zo’n mes neersteekt.
Een kans van één op een miljoen. -Het is mogelijk.
Heren, laten we gaan zitten. Met rondlopen komen we niet verder.
Het is wel interessant dat hij precies hetzelfde mes heeft gevonden.
Hoezo? Bewijst het iets?
Bewijs? Nee…
Waarom heeft die jongen eigenlijk een mes gekocht?
Hij zegt… -Cadeautje voor een vriend, zegt hij.
Dat wilde hij gaan geven, want hij had z'n mes op de stoep kapot laten vallen.
Dat zei hij. -Gelul.
De vriend heeft getuigd dat de jongen inderdaad z'n mes kapot had gemaakt.
Hoelang voor de moord?
Drie weken, toch? Waarom kocht onze lieve jongen dan een mes…
…een halfuur nadat z'n vader hem sloeg en 3,5 uur voor het in z'n vaders borst zat?
Hij wilde het even gebruiken voor hij het aan z'n vriend gaf.
Een vraag. Dit wilde ik al in de rechtszaal vragen.
Als hij het mes tegen z'n vader wilde gebruiken…
…waarom liet hij het moordwapen dan aan drie vrienden zien…
…een paar uur voor de moord?
Dat zijn praatjes. Hij loog en dat weet je donders goed.
Denk jij ook dat hij loog? -Domme vraag, dat denk ik zeker.
En jij? -Je weet al dat ik denk van wel.
En jij?
Misschien… -Wacht eens even.
Ben je de advocaat van dat joch? Waarom begin je een kruisverhoor?
Dat hoort toch in de jurykamer?
Elf van ons denken nog steeds dat hij schuldig is.
Wat denk je te bereiken? Je praat heus niemand om.
Wil je een verdeelde jury? Doe maar. Hij wordt later toch veroordeeld.
Waarschijnlijk wel. -Nou dan, straks duurt het de hele avond.
Het is maar één avond. Het gaat om het leven van een jongen.
Jemig. Heeft iemand een spel kaarten bij zich?
Dat grapje is misplaatst. -Wat schieten we op met dit geklets?
Iemand zag hem z'n vader steken. Wat willen we nog meer?
En ondertussen gaan m'n drie autowasstraten naar de knoppen.
Opschieten, dan kunnen we weg. -Pardon…
Het mes was erg belangrijk voor de aanklager. Hij heeft een hele ochtend…
Hou op, dat was een assistentje of zo.
We moeten door. Zulke bijzaken kosten te veel tijd. En nu?
Je bent alleen.
Heren…
Ik heb een voorstel.
Ik vraag een nieuwe stemming aan.
Ik wil graag dat jullie allemaal schriftelijk stemmen. Ik stem niet mee.
Als jullie allemaal schuldig zeggen, dan leg ik me erbij neer…
…en leggen we ons oordeel voor aan de rechter.
Maar als iemand voor onschuldig gaat, dan discussiëren we verder.
En…
…dat is alles. Ik ben er klaar voor, als jullie het goed vinden.
Eindelijk een redelijk idee. -Aan de slag.
Iemand bezwaar?
Geef maar door.
Alsjeblieft.
Vandaag nog, graag. -Oké.
Schuldig.
Onschuldig.
Schuldig.
Wat zeg je daarvan?
Nog eentje die moeilijk gaat doen. -Ik wil weten wie het is.
Pardon, de stemming zou geheim zijn. -Geheim? Hoezo?
Een geheim. -Een jury kent geen geheimen.
Ik weet wie het was. Je bent me er één. Weet je dat?
Eerst stem je schuldig, net als iedereen.
En dan raakt die zoetgevooisde dominee een gevoelige snaar…
…met verhalen over een arm kind dat niet anders kon dan moorden.
Walgelijk. Gooi maar een kwartje in z'n collectebus.
Zoiets kun je niet zeggen.
Wie denk je dat je bent?
Ga zitten. Hij is prikkelbaar.
Natuurlijk. We willen 'n dader veroordelen en dan krijgen we dit soort sprookjes.
Rustig aan. -Niks ervan.
Wil je een moordenaar op vrije voeten hebben? Weet je wat?
Geef hem z'n mes terug.
Hou op met schreeuwen. Wie heeft er een voorstel?
Ik wil graag iets zeggen.
Ik dacht dat je in dit land recht hebt op een afwijkende mening.
Niet afdwalen, oké?
Waarom stem je nou anders?
Gaat je geen reet aan.
Hij is niet anders gaan stemmen. Ik wel.
Zal ik vertellen waarom? -Nee, dat hoeft niet.
Ik wil m'n standpunt toelichten, als het mag.
Moeten we luisteren? -Hij wil het woord.
Bedankt.
Deze meneer stond in z'n eentje tegenover ons allen.
Hij zegt niet dat de jongen onschuldig is. Hij weet het niet zeker.
Het is niet makkelijk om in je eentje de hoon van anderen te trotseren.
Hij nam risico. En ik steun hem. Ik respecteer z'n motieven.
Die jongen is waarschijnlijk schuldig. Maar ik wil meer horen.
Je kunt niet… Ik heb het woord.
Je kunt niet zomaar weglopen. -Hij hoort je niet. Ga toch zitten.
Gaan we door als de toespraak voorbij is?
We nemen pauze. Er is iemand op de wc. We moeten op hem wachten.
Luister, ik…
…was erg over m'n toeren, snap je?
Ik wou niets naars zeggen.
Dank je.
Wist ik maar een oplossing.
In de reclame… Heb ik gezegd dat ik in de reclame zit?
Daar zitten rare types bij. Niet echt raar, maar ze drukken zich vreemd uit.
In jouw vak is het vast net zo. Wat doe je?
Ik ben horlogemaker. -Echt waar?
De beste horlogemakers komen uit Europa, toch?
Maar goed, als we in een vergadering in zo’n situatie komen…
…dan heeft er altijd iemand een idee.
Ze komen met hilarische zinnetjes.
Zegt een accountbeheerder: 'Hijs 't in de vlaggenstok, kijken of er iemand zingt.'
'Plak 't op een bus, kijken of 't uitstapt op Wall Street.' Idioot. Maar grappig.
Neem me niet kwalijk.
Mag ik je iets vragen?
Bent je van de Nation of Islam? Ik vraag het, omdat ik niemand van jullie ken.
Dat was ik. Maar we waren het niet helemaal met elkaar eens, snap je?
Niet echt.
Zou je me een plezier willen doen en niet zo tekeer gaan tegen die oude heer?
Als je zo oud bent, dan mag je wel ontzien worden.
Niet dus?
Ben je verkoper? -Nee, architect.
Weet je wat softselling is? Je bent er goed in.
Ik heb een andere techniek. Grapjes, borrels, overtuigen.
Ik heb vorig jaar 57.000 verdiend. Met jam. Niet gek, gezien de jam.
Waarom doe je dit? Voor de kick?
Die jongen is schuldig. Laat ons naar huis gaan voor we keelpijn krijgen.
Maakt het uit of je die hier krijgt of in het stadion?
Dat is twee. Er is helemaal geen verschil.
Leuke mannen.
Vast niet anders dan anders.
Die vent met die hoed voelt zich heel wat.
En die luide vent die steeds over z'n zoon begint, hoe hij praat…
…het is gewoon gênant.
Het is bloedheet. Zou het nog lang duren?
Ik weet het niet.
Hij is schuldig. Ik twijfel er niet aan. We hadden al klaar moeten zijn.
Niet dat ik het erg vind. Het is beter dan werken, hè?
Denk je dat hij onschuldig is? -Ik weet het niet.
Ik ken je niet, maar je hebt vast nog nooit fouter gezeten.
Hou maar op. Je verspilt je tijd.
Stel je voor dat jij terecht stond.
Ik stel me niet veel voor. Ik werk gewoon. M'n baas doet dat wel voor me.
Ik zal het eens proberen.
Stel dat je ons ompraat, en dat die jongen echt z'n vader aan het mes heeft geregen.
Heren, laten we gaan zitten.
We blijven hier eten.
Ter zake. Wie wil er beginnen?
Ik wil graag iets zeggen.
Eén tegelijk.
Nummer één. Pardon. Nummer zes.
Oké, ga alsjeblieft je gang.
Het is een kleinigheidje. Maar toch.
De jongen had een motief voor de moord. Het afranselen.
Wie zou het anders hebben gedaan?
Je vermoordt niet zomaar iemand, tenzij je gestoord bent.
We moeten bepalen of hij schuldig is of dat er gerede twijfel is.
Het motief achterhalen is politiewerk.
Dat is waar, maar het enige motief dat we kennen kruipt in onze gedachten.
We vragen ons automatisch af wie er verder een motief kon hebben.
Deze meneer stelt een redelijke vraag. Als het de jongen niet was, wie dan wel?
Modjelewski. -Ik hou van die man.
Als je alleen grapjes kunt maken, kun je beter luisteren.
Ik moest even stoom afblazen. Ga door.
Wellicht kun je helpen. Wie had hem anders kunnen vermoorden?
Ik weet het niet. De vader was geen modelburger. Hij had vastgezeten.
Hij was een verstokte gokker, verloor altijd, en kwam in elke kroeg in de buurt.
Vaak ging hij ruzie maken om een vrouw. -Een man naar m'n hart.
Hij was slecht, wreed en primitief.
Hij heeft nooit langer dan een halfjaar dezelfde baan gehad.
Hij zou vermoord kunnen zijn door een gevangene…
…een gokbaas, iemand die hij heeft geslagen, een vrouw…
…of één van de stoere jongens met wie hij optrok.
Wat maakt 't uit dat hij een nietsnut was?
Ik begon er niet over. Hij vroeg wie hem nog meer had kunnen vermoorden.
Die meneer stelde een vraag. -Iedereen speelt voor advocaat.
Geef hier eens antwoord op.
De buurman hoorde de jongen schreeuwen: Ik vermoord je.
Het lichaam valt, hij ziet de jongen naar buiten rennen. Wat betekent dat?
Kon hij z'n stem horen door het plafond?
Z'n raam stond open. Net als boven. Het was bloedheet.
Het kwam uit een ander appartement. Dat is lastig te herkennen, vooral geschreeuw.
Hij herkende de stem in de rechtszaal, als één uit vijf. Geblinddoekt.
Dat was een voorstelling van een ambitieuze aanklager.
De oude man kende de stem van de jongen. Ze waren al jaren buren.
Maar om die te herkennen vanaf een andere verdieping… Kan hij zich vergissen?
Kan hij hebben gedacht dat de jongen boven was en het dus aangenomen hebben?
Dat is vergezocht.
De oude man hoorde de vader vallen en zag de jongen vlak erna wegrennen.
Hij heeft hem gezien.
De overbuurvrouw zag die jongen z'n vader neersteken.
Is dat niet voldoende? -Nog niet.
Wat een figuur. Alsof je in een kapotte telefoon praat.
De vrouw zag het gebeuren door de ramen van een rijdende metro.
De metro telde zes rijtuigen. Ze zag het door de ramen van de laatste twee.
Ze herinnerde zich belangrijke details. Hoe kun je dat ontkennen?
Wat zeg je daarop? -Het lijkt niet te kloppen.
Denk er maar over na.
Ik vraag me af of iemand van jullie enig idee heeft…
…hoelang een metro met zes rijtuigen erover doet…
…met een matige snelheid…
Ho even. -Dit is geen spelletje.
Wie denk je dat je bent? -Rustig.
Ik ga zo meppen.
Zag je dat? Hoe durft hij?
'Geen spelletje.' Hoe durft hij? Het is niet voorbij, ik wil excuses.
Die geeft hij. En nu wil ik horen wat hij te zeggen heeft.
Zoals ik zei: weet iemand hier hoelang een metro erover doet…
…om een punt te passeren met matige snelheid?
Waar slaat dit op? -Zeg maar wat.
Ik heb geen idee. -Tien, twaalf seconden?
Goede gok. Nog iemand? -Klinkt goed.
Wat heb je hieraan?
Tien seconden, ongeveer. -Goed, tien seconden. Wat wil je aantonen?
Dit. Hij doet er tien seconden over om een bepaald punt te passeren.
Dat punt is het open raam van de kamer waarin de moord plaatsvond.
Je kunt vanuit het raam de metro bijna aanraken, toch?
Andere vraag: heeft één van jullie ooit langs de metro gewoond?
Ik heb in een flat langs de metro geschilderd.
Hoe was dat? -Hoe bedoel je?
Veel herrie? -Reken maar.
Geeft niet, we praten hard genoeg. Maar het is wel luid, ja.
Ik woonde in m'n jeugd in een flat op de eerste verdieping langs de metro.
Als het raam open staat en de metro voorbij raast, is de herrie ondraaglijk.
Denken is onmogelijk. -Kan zijn. Kom ter zake.
Laten we twee bewijsstukken met elkaar verbinden.
Eén. De buurman eronder zweert dat hij de jongen hoorde zeggen:
‘Ik vermoord je.’ En een seconde later valt er een lichaam op de grond, toch?
Toch?
En de overbuurvrouw zag de moord gebeuren door de ramen van de laatste coupés.
De laatste twee. Klopt dat? -Waar wil je heen?
We hadden bepaald dat een metro in tien seconden een gegeven punt passeert.
Als ze de moord door de laatste rijtuigen zag…
…dan moet het lichaam gevallen zijn terwijl de metro passeerde.
Hij denderde al tien seconden langs het raam voordat het lichaam viel.
De oude man hoorde, volgens z'n eigen verklaring…
…de jongen zeggen: ‘Ik vermoord je.’ En toen de bons.
Dat heeft hij dan gehoord terwijl de metro voor z'n neus langs raasde.
Hij kan het niet hebben gehoord.
Idioterie. Hij heeft het gehoord. -Denk je dat echt?
Hij zei dat hij hem hoorde. Dat is genoeg.
Hij kan de stem niet hebben herkend met dat lawaai.
Je rekent in seconden. Dat kan niet zo secuur.
Ik vind dat de getuigenis die iemand de dood in kan sturen…
…zo secuur hoort te zijn.
Hij kon het niet horen. -Met al dat metrolawaai.
Waar hebben jullie het over? Dat is gestoord. Waarom zou hij?
Aandacht? -Je zegt steeds zulke slimme dingen.
Ga naar Reader's Digest, die betalen ervoor.
Waarom praat je zo tegen een bejaarde? Ik moet je een lesje leren.
Meer respect, graag.
Ga door. Zeg wat je wilt. Niemand houdt je tegen.
Waarom denk je dat de oude man misschien liegt?
Omdat ik hem heel lang heb bekeken.
De naad van z'n jasje was kapot onder z'n arm. Zagen jullie dat niet?
Zo verschijn je toch niet in de rechtbank?
Het was een stokoude man met een kapot jasje…
…en hij liep heel langzaam naar de getuigenbank.
Hij sleepte met z'n linkerbeen. Hij probeerde het te verbergen.
Want hij schaamde zich.
Ik denk dat ik hem beter ken dan de rest van ons.
Hij is een rustige, angstige, nietszeggende oude man…
…die al z'n hele leven niets voorstelt.
Nooit erkenning gehad, nooit z'n naam in de krant.
Niemand kent hem, niemand citeert hem. Niemand vraagt hem om raad na 75 jaar.
Weet je…
Het is heel triest om niemand te zijn.
Zo iemand heeft erkenning nodig.
Er moet naar hem worden geluisterd, één keer maar.
Dat is erg belangrijk.
Hij wil niet vergeten worden, en er is een kans…
Wacht eens even. Zeg je dat hij liegt om één keer belangrijk te zijn?
Het is niet echt liegen.
Hij kan zichzelf hebben wijsgemaakt dat hij die jongen herkende.
Ik heb nog nooit zo’n fantastisch verhaal gehoord.
Hoe verzin je het? Wat weet je ervan? Ga toch zitten.
Ga zelf zitten. -Ga zitten.
Heren, deze zaak is gebaseerd op een logische opeenvolging van feiten.
Laten we ons daartoe beperken.
Feiten worden gekleurd door degene die ze presenteert. Vergeet dat niet.
Wil er iemand een keelsnoepje? -Graag. Dank je.
Zeg wat je wilt, maar ik snap niet dat jullie zeggen dat hij onschuldig is.
Ik wil nog wel iets bespreken.
Het is bewezen dat de oude man hem niet 'Ik vermoord je' kon horen zeggen.
Maar stel… -Je hebt helemaal niks bewezen.
Maar stel dat hij het wel heeft gehoord.
Hoe vaak hebben we dat zelf gezegd? Honderden keren.
'Ik kan je wel vermoorden, schat.'
'Junior, ik vermoord je als je het nog één keer doet.'
Of 'Maak hem af, Rocky.' Het is een alledaags…
Maar we vermoorden niemand. -Wat nou weer?
De zin was: 'Ik vermoord je.' En die jongen schreeuwde het keihard.
Zeg niet dat hij het niet meende. Wie het zo zegt, meent het.
Ik weet het niet.
Ik had een keer ruzie met m'n collega van de bank.
Hij noemde me een idioot. Ik schreeuwde…
Hij wil je dingen te laten geloven die niet waar zijn.
Hij zei: ‘Ik vermoord je.’ En deed het.
Zou hij dat schreeuwen ten overstaan van de hele buurt?
Daar is hij veel te slim voor.
Slim? Hij is een domme sloeber. Hij praat niet eens goed Engels.
Hij spreekt niet eens goed Engels.
Voorzitter, ik verander m'n stem naar onschuldig.
Dat meen je niet.
Je hoorde me wel. -Zeker?
Jazeker. -Negen tegen drie zeggen schuldig.
Dit is uitzonderlijk. Waar baseer je het op?
Hij verzint al die verhalen. Hij moet detectiveschrijver worden.
Hij zou schatrijk worden. Hoor eens, Milwaukee.
De feiten liggen op tafel en zeggen: Die jongen heeft z'n pa vermoord.
Z'n advocaat wist van meet af aan dat hij kansloos was.
Dan zag je. Hij verdient te sterven.
Echt waar? Het komt voor dat mensen worden veroordeeld en geëxecuteerd…
…en jaren later bekent een ander het misdrijf.
Soms zijn de feiten die op tafel op liggen onjuist.
Luister, ik praat tegen hem, niet tegen jou.
Wat een figuur, hè?
Die jongen had een advocaat. Die heeft de zaak gepresenteerd. Jij niet.
Die was hem toegewezen. -Wat maakt dat uit?
Heel veel. Hij wilde de zaak niet, of hij baalde ervan.
Wat wint hij ermee? Geen hoop, geen glorie. Minimale winkans.
Niet veelbelovend voor een jonge advocaat.
Alleen als hij echt in z'n cliënt gelooft, gaat hij ervoor.
En je zei zelf dat dat niet zo was.
Natuurlijk niet. Wie wel? Misschien God op aarde.
Kom op, kijk hoe laat het is.
Neem me niet kwalijk…
Ik heb aantekeningen gemaakt. -Aantekeningen?
Ik wil graag een paar vragen stellen.
Ik heb goed geluisterd…
…en deze meneer maakt een paar goede punten.
In de rechtszaal werd de indruk gewekt dat de jongen schuldig is.
Maar als we dieper graven… -Kom op zeg.
Jeetje.
Ik wil graag één vraag stellen.
We namen aan dat hij de moord heeft gepleegd.
Dat hij z'n vader doodstak en wegrende.
Dat was om tien over twaalf. Maar hoe is de jongen gepakt…
…door de politie?
Hij kwam terug rond drie uur…
…en werd door twee rechercheurs opgepakt in de gang van z'n flat.
M'n vraag luidt: Als hij echt z'n vader heeft vermoord…
waarom is hij dan drie uur later teruggekomen?
Was hij niet bang voor de politie?
Om z'n mes te halen. Dat mag je niet in andere mensen achterlaten.
Zeker niet in familie. -Ik vind dit niet grappig.
Hij wist dat ze z'n mes konden herkennen. Hij moest de politie voor zijn.
Als het herkenbaar is, waarom heeft hij het dan achtergelaten?
Hij rende in paniek weg na de moord op z'n vader.
Toen hij kalmeerde, besefte hij dat hij het mes had achtergelaten.
Wat is paniek? Want hij heeft geen vinger- afdrukken op het mes achtergelaten.
Waar begint de paniek en waar houdt die op?
Negeer dat allemaal. Hij wilde z'n mes wegwerken.
Drie uur later. Ik zou niet drie uur na de moord terugkomen.
Ik zou bang zijn voor de politie, en wegblijven, met of zonder mes.
Je stemde toch schuldig? Aan welk kant sta je?
Ik hoef niet aan één kant te staan. Ik stel gewoon vragen.
Even uit m'n hoofd.
Als ik die jongen was en hem had neergestoken, zou ik het mes ophalen.
Hij dacht dat hij niet gezien was en dat het lijk niet gevonden was.
Het was 's nachts. Het zou pas de dag erna gevonden worden.
Sorry, maar dat is juist m'n punt.
De overbuurvrouw zegt dat ze meteen na de moord, toen de metro passeerde…
…gilde en de politie belde. Hij moet de gil hebben gehoord…
…en wist dat iemand het had gezien. Hij was niet teruggegaan…
…als hij het had gedaan.
Twee dingen. Eén: in de paniek heeft hij de gil misschien niet gehoord.
Twee: hoorde hij haar wel, dan dacht hij dat het niet over hem ging.
Bedenk dat hij in een buurt woonde waar veel wordt gegild.
Misschien stak de jongen hem echt neer, hoorde hij het gegil niet…
…rende hij in paniek weg, kalmeerde hij uren later…
…en haalde het mes, met risico op arrestatie.
Misschien is het allemaal waar, misschien ook niet.
Volgens mij is er reden voor twijfel of hij daar wel was…
…toen de moord plaatsvond.
Waar heb je het over? Die oude man zag de jongen toch wegrennen?
Hij verdraait de feiten.
Heeft de oude man hem wel of niet zien wegrennen om tien over twaalf?
Hij zegt van wel. -Wat moeten we daar nou mee?
Heeft de overbuurvrouw hem z'n vader zien vermoorden? Ze zegt van wel.
Jullie doen alsof dat niet uitmaakt. Jullie geloven wat jullie zelf willen.
Wat is dat nou? Waarom leggen die mensen een getuigenis af?
Voor hun gezondheid? De feiten worden verdraaid.
Er wordt getwijfeld aan getuigen. -Die kunnen zich vergissen.
Ja, als je dat wilt wel.
Je hoeft niet te schreeuwen. -Er wordt hier te weinig geschreeuwd.
Het gaat alle kanten op. Hoorde hij de gil, of niet?
Wat maakt het uit? Het zijn details.
Jullie zien het belangrijke niet. Plotseling…
Ik wil nog een stemming. -Ik praat.
Er is om een stemming gevraagd. Ga zitten.
Wat hebben we aan een nieuwe stemming? -Geen idee.
Hij wil het, dus we gaan stemmen.
Wat een tijdverspilling. -Het is zo gebeurd.
Het gaat 't snelst als je je hand opsteekt als je onschuldig stemt.
Drie. Onveranderd. Drie zeggen onschuldig, negen schuldig.
Wat is dit nou? Zo kunnen we nog een week doorgaan.
Pardon. Ik wil m'n stem graag veranderen. Ik kies onschuldig.
Kerel.
Wat doe je nou? We worden allemaal gek. Die jongen is schuldig.
Kijk naar de feiten. Wijs hem daarop. Dit wordt een aanfluiting.
Acht tegen vier zeggen schuldig.
Iedereen is begaan met dat rotjoch.
Alsof het de week van de achtergestelden is.
Waarom stem je nu anders? Zeg op.
Ik hoef me niet te verdedigen. Ik heb nu gerede twijfel.
Gerede twijfel. Onzin. Kijk naar het mes.
Iemand heeft die onschuldige jongen het mes in z'n vader zien rammen.
Kijk ernaar, meneer Gerede Twijfel.
Dat is het mes niet, weet je nog?
Briljant. -Dit is idioot.
Je zuigt alles uit je duim. Wat moeten we nou geloven?
Echt, als deze gast vooraan zit bij Tyson tegen Holyfield…
…dan beweert hij nog dat Tyson heeft gewonnen.
En die oude man dan? Is hij niet naar de voordeur gerend…
…vijftien seconden na de moord? Dat zegt hij om belangrijk te zijn, hè?
Wat heeft het voor zin? -Wacht even.
De Milwaukee-fan zegt iets. Wat een boogballen.
Zei de man dat hij naar de deur rende? -Wat maakt het uit?
Hij kwam bij de deur. -Hij kan denk ik niet rennen.
Hij zei dat hij van de slaapkamer naar de deur rende. Dat is genoeg.
Waar lag de slaapkamer precies? -Eind van de gang, weet je dat niet meer?
Je onthield toch alles? -Mag ik de plattegrond nog 's zien?
We doen het hele proces opnieuw. -Voorzitter?
Ik heb het gehoord. -Alleen jij wilt bewijsstukken zien.
Ik wil dit ook. -Tijdverspilling.
Als we nu ook nog doornemen waar het lijk werd gevonden…
Ik wil uitzoeken of iemand die strompelt door een beroerte…
…in vijftien seconden de voordeur haalt. -Twintig.
Vijftien. -Echt twintig. Verdraai dingen niet zo.
Hij zei vijftien. -Zoiets kun je niet goed inschatten.
Hij zei vijftien seconden. Hij was heel stellig.
Hij is een oude man die de helft van de tijd verward is.
Hoe kan die ergens stellig over zijn?
Wat valt er te bewijzen? Hij zag de jongen wegrennen.
Eens kijken of de details kloppen.
Het lichaam viel en hij hoorde iemand richting voordeur rennen.
Hij hoorde de deur opengaan en voetstappen op de trap.
Hij liep snel naar de voordeur. Hij zegt in vijftien seconden.
Als de moordenaar meteen wegrende… Dat zei de oude man.
Ga naar het muggenzifterscongres.
Zeg honkballer, hou op met die geintjes.
Vriend, voor vijftien dollar per dag moet je overal naar luisteren.
De plattegrond is er. En nu? -Mag ik?
Dit is de flat waar de moord plaatsvond.
Die van de oude man is precies hetzelfde en ligt eronder.
Hier is de metro.
Dit zijn de slaapkamer, woonkamer, keuken en badkamer.
Dit is de gang. En daar is de voordeur.
En dit is de trap naar beneden.
De oude man lag in deze kamer in bed.
Hij zegt dat hij opstond, de hele gang door liep en de voordeur opendeed.
Precies op tijd om de jongen de trap af te zien rennen. Klopt dat?
Dat is nog steeds het verhaal.
Vijftien tellen nadat hij het lichaam hoorde vallen.
Z'n bed stond bij het raam.
Dus hij moest bijna vier meter afleggen tot de slaapkamerdeur…
…en de gang is ruim dertien meter…
…tot de voordeur.
Dus hij moest opstaan, vier meter lopen…
…de slaapkamerdeur opendoen, dertien meter lopen en de voordeur openen…
…en dat in vijftien seconden. Kon hij dat?
Tuurlijk. -Hij liep met hulp naar de getuigenbank.
Het is niet ver lopen.
Wel voor een oude man die een beroerte heeft gehad.
Wat doe je? -Ik wil het reconstrueren.
Waarom deed z'n advocaat dat niet? -Niet aan gedacht.
Hoezo, hij is toch niet op z'n achterhoofd gevallen?
Heb jij eraan gedacht? -Maakt niet uit.
Rustig aan. -Het was in z'n nadeel.
Misschien deed hij het niet omdat het leek alsof hij een hulpeloze man treiterde.
Dat valt verkeerd bij de jury. Dat vermijden advocaten.
Wat is dat voor sukkel? -Vroeg ik me ook af.
Dit is het bed. Eerst loop ik vier meter.
De lengte van de slaapkamer. -Onzin. Dat kun je niet reconstrueren.
Laat het hem maar proberen.
Wil je die stoel aangeven? Zet daar maar.
Dit is de slaapkamerdeur.
De gang was dertien meter lang. Dat loop ik die kant om en weer terug.
Dit is krankzinnig. Waarom zitten we onze tijd te verdoen?
Het duurt maar vijftien seconden volgens jou.
Wacht.
Zou je… Bedankt. Dit is de deur naar de trap naar beneden.
De ketting zat erop. Wie heeft er een horloge met secondewijzer?
Stamp als ik moet vertrekken. Dat is het vallende lichaam. Neem m'n tijd op.
Zin in Hints? -Dit heb ik nog nooit meegemaakt.
Ik ben zover. -Kom op.
Ik wacht tot de secondewijzer helemaal rond is.
Nu.
Sneller, hij liep twee keer zo snel. Dit is te traag.
Niet, die man is stokoud.
Moet het sneller? Goed, dan doe ik dat.
Wedden dat hij het niet haalt.
Kom op.
Dit is een moordzaak. -Rustig.
Klaar.
Precies 42 seconden. -42 seconden?
Ik denk dat het zo ging.
De oude man hoorde de ruzie tussen vader en zoon. Een paar uur later, in bed…
…hoorde hij de bonk van het lichaam en het gegil van de overbuurvrouw.
Hij probeerde de deur te bereiken, hoorde iemand rennen op de trap…
…en nam aan dat het de jongen was. -Dat zou kunnen.
Nam hij het aan? Luister eens even.
Ik heb veel oneerlijkheid meegemaakt. Maar deze vertoning slaat alles.
Je begint schijnheilig over achterbuurtjochies en onrecht…
…en je verzint sterke verhalen, en opeens lul je die oude wijven hier om.
Maar mij niet. Ik ben het zat. Wat is er met jullie?
We weten dat hij schuldig is. Hij moet boeten. Zo laten we hem ontglippen.
Ontglippen? Ben je z'n beul? -Eén van de beulen.
Wil je zelf de injectienaald inbrengen? -Bij hem zeker.
Ik heb medelijden met je. -Niet doen.
Al vanaf het begin gedraag je je als een wreker.
Je wilt die jongen dood hebben om persoonlijke redenen. Niet om de feiten.
Je bent een sadist. -Ik vermoord hem.
Je wilt me niet echt vermoorden, of wel?
Wat is hier aan de hand?
Niks. Het is maar een discussie. Niks aan de hand.
De emoties lopen een beetje hoog op. Bedankt.
Wat staren jullie?
Nou moet een ander zeker weer beginnen?
Het is laat. Brengen ze ons naar een restaurant?
Geen idee. -Ik hoop dat we weg mogen…
…als we er niet uitkomen vanavond. Mijn kleinzoon heeft de bof.
Hij lijkt wel een dikke man volgens m'n vrouw.
Nou, als niemand weet wat hij wil, heb ik misschien een leuk ideetje.
Het is maar een idee. Laten we het op de stoep gooien, kijken of de kat het oplikt?
Of de kat het oplikt.
Het is maar een zegswijze.
Het was geen goed idee.
Het wordt heel donker. Er komt storm aan.
Het is zo heet.
Zweet je niet? -Nee. Ik niet.
Ik ook niet.
Zouden we nog een keer kunnen stemmen?
En daarna gaan we dansen en wat drinken.
Voorzitter? -Mij best. Is iemand tegen stemmen?
Ik vind dat het mondeling moet. Dan weten we hoe iedereen erover denkt.
Oké, vorige keer was het acht tegen vier voor schuldig. Ik noem de nummers.
Ik stem schuldig. Nummer twee?
Onschuldig.
Nummer drie. -Schuldig.
Nummer vier. -Schuldig.
Nummer vijf? -Onschuldig.
Nummer zes?
Onschuldig.
Nummer zeven?
Schuldig.
Nummer acht? -Onschuldig.
Nummer negen? -Onschuldig.
Nummer tien. -Hij is schuldig.
Nummer elf? -Onschuldig.
Nummer twaalf?
Schuldig.
Zes tegen zes.
We gaan naar de verlenging.
Zes tegen zes. Jullie zijn knetter als je zo’n jongen helpt.
Het gaat niet om het type jongen, het gaat om de harde feiten.
Hou op met die feiten. Verdraai ze maar, als je wilt.
Dat is precies het punt wat hij heeft gemaakt.
Je blijft brullen alsof dat een oplossing biedt.
Ik zou…
Ik wou dat ik jonger was.
Het gaat regenen.
Goh, hoe weet je dat?
Waarom ben je van mening veranderd? Je hebt geen poot om op te staan.
Dat vind ik niet. Er waren veel details die niet klopten.
Je laat je platlullen door die witgewassen intellectuelen.
Niet waar. -Ik zeg het.
Je bent net als al je leeftijdgenoten bang voor witten.
Luister. -Je bent de kluts kwijt.
Je hebt het recht niet om…
Schreeuwlelijk.
Het begint.
Help me even.
Naar buiten. -Doe het raam dicht.
Wat is er met dat raam? Wat een rotgebouw.
Shit, Jezus.
Even de airco aan de praat krijgen. -Jeetje.
Kijk eens aan. Hij is verbonden met de lichtschakelaar.
Wat een regen.
Wat vind je ervan? Gelijke stand.
Dat hadden we nooit gedacht, hè?
Weet je nog dat die vent me uitlokte?
Dat bewijst niets. Ik ben nu eenmaal prikkelbaar.
Hoe durft hij me een wreker en een sadist te noemen ?
Iedereen zou toch boos worden? Hij lokte me echt uit.
Dat deed hij uitstekend.
Jeetje, moet je zien.
Het doet me denken aan het stadskampioenschap drie jaar geleden.
Wat een wedstrijd.
Het stond gelijk: 21-21. Het kon twee kanten op.
Wij hadden een jonge speler, Yelder. Geweldig joch. Rustig, respectvol, stug.
Maar hij tilde je zo op.
Niemand kon aan hem tippen.
Ik ben footballcoach in Bayside.
De talentenjagers hingen al om hem heen.
Scheidsrechters zeiden dat ze om deze wedstrijd vroegen vanwege hem.
Ik had een heel team om hem heen gebouwd. Ik wist wel beter, maar…
Ik was dol op hem.
Toen we na de rust het veld opgingen, hoosde het.
Het veld was een modderpoel.
Yelder ging niet goed. Hij is scatback.
Ze zetten een fullback op ons. Daardoor wonnen ze.
Ik zal nooit Yelder vergeten, na de wedstrijd…
…terwijl hij op de bank zat, nog steeds in z'n tenue.
Hij zat te staren…
…naar de ruimte.
Dat…
…brak m'n hart.
Heb je ooit zoiets meegemaakt? Zes tegen zes. Wat een aanfluiting.
Wat doe je eraan? -Die zes gekken veranderen niet.
Er zijn er al vijf van mening veranderd. Dat kan nog een keer gebeuren.
Hoe dan? -Met behulp van logica.
Luister naar hem. Hij is de verstandigste.
Weet je wat ik vind? We moeten gewoon kappen.
Hoe bedoel je?
Die zes daarbinnen doen alsof het een missie is.
We gaan naar de rechter, anders zitten we hier morgen nog. We komen er niet uit.
Laat ze barsten. Moet ik m'n hersens breken over dat tuig?
Je hebt een eed afgelegd. Je kunt er niet zomaar mee kappen.
Dat is niet netjes. Stem dan onschuldig. -Ik denk echt dat hij schuldig is.
Laat het je koud wat er met hem gebeurt? -Hou op. Zo komen we nergens.
Wat wil hij? Ik heb m'n mening gegeven. -Weet ik.
Daar geef je dan zeker niet veel om. -Inderdaad.
En wat hij zei, kan dat?
Een verdeelde jury doet weinig. Dan komt er een nieuw proces met een andere jury.
Nou en, we worden het toch niet eens.
Ik zeg wat ik ervan vind. Zo komen we nergens.
Ik ga zeggen dat het niet lukt.
Vind ik ook. Hij krijgt een kans bij een nieuwe jury.
Dat accepteert de rechter niet. We zijn hier nog niet lang genoeg.
Daar komen we dan wel achter. -Ik ben tegen.
Hij maakt geen kans bij een andere jury.
We komen er niet uit. Niemand verandert nog van mening.
Zie je nog steeds geen twijfel? -Nee.
Wellicht snap je de term gerede twijfel niet.
Hoe bedoel je? Waarom zeg je zoiets tegen me?
Wat vind je daarvan? Ze zijn allemaal hetzelfde.
Ze vluchten hierheen en binnen de kortste keren zeggen ze hoe het moet.
Wat een arrogantie.
Omdat hij niet van hier is? Jij bent arrogant omdat je wél van hier bent.
Niemand vertelt me of ik iets snap of niet.
Hij zeker niet. Dan sla ik hem voor z'n Midden-Oosten-Europese kop.
Genoeg geluld. We geven nog niet op. Aan het werk.
Ik wil nog iets bespreken, als het mag.
De aanklager zei dat de jongen naar de film zou zijn geweest tijdens de moord…
…maar de namen van de films en de sterren erin was vergeten.
Dat zei deze meneer ook een paar keer. -Klopt.
Het was z'n enige alibi, en hij kon het met geen enkel detail onderbouwen.
Probeer je in die jongen te verplaatsen.
Weet je nog alles nadat je vader je in je gezicht heeft geslagen?
Ik denk het wel, als er bijzondere details waren om te onthouden.
Hij kon zich de films niet herinneren, omdat hij er niet was.
De politie heeft hem in de keuken verhoord…
…terwijl het lichaam van z'n vader in de slaapkamer lag.
Zou je je details kunnen herinneren onder zulke omstandigheden?
Jazeker. -Met extreme emotionele stress?
Inderdaad, ja.
In de rechtszaal herinnerde hij zich de films en de sterren wel.
Z'n advocaat benadrukte dat uitvoerig.
Hij had drie maanden voor de rechtszaak om ze uit z'n hoofd te leren.
Ik ga uit van de getuigenis van de agent die hem verhoorde meteen na de moord.
Toen herinnerde hij zich niets, of hij nu veel stress had of niet.
Mag ik iets persoonlijks vragen? Waar was je gisteravond?
Thuis. -Eergisteravond?
Wat is dit? -Het is in orde.
Eergisteravond? Ik ging van de rechtbank naar kantoor tot half negen…
…en toen naar huis en naar bed. -En de avond daarvoor?
Dat was… dinsdag, dank je.
Toen had ik een bridgetoernooi. Ik heb gebridged.
En maandagavond? -Zeg 't als je bij oud en nieuw 1972 bent.
Wacht even. Maandagavond…
Ja, toen was ik met m'n vrouw naar de film.
Naar welke film?
Lies and Secrets. Een ontroerend verhaal…
…over een zwarte vrouw…
Pardon. Hij heet Secrets and Lies. -Ja.
Correct. En wie speelde erin? -Wacht even.
Het was iets met een B. Met B-E.
Ja, Bella.
Ze heette Brenda.
En wat was haar achternaam?
Het was een Engelse film.
Die acteurs ken ik niet. Iets met Eu.
Nee, helaas. Het spijt me.
En je stond niet onder grote emotionele stress toen, hè?
Nee, inderdaad. Dat klopt.
Hij heeft z'n punt gemaakt. -Lekker belangrijk.
Volgens mij wel. -Dat hij namen van acteurs vergeet?
Dat bewijst zeker dat die jongen naar de film was?
Nee, maar ze kunnen niet bewijzen dat hij er niet was. Hij kon het zijn vergeten.
Dat is mogelijk. Als deze meneer een paar details kan vergeten…
…dan kan de jongen dat ook.
Beschuldigd worden van moord geeft hem geen feilloos geheugen.
Je kunt blijven praten tot je tong op de grond ligt.
Die jongen is schuldig. Punt uit. Duidelijk, vriend?
Wie had er ook weer keelsnoepjes?
Die zijn allemaal op…
…vriend.
Er is iets dat we vergeten, dat me zojuist te binnen schiet.
Dat is het eindeloze gezwets met de psychiater, toen hij…
Begin nou niet met dat psych-gezwam.
Stom dat ze mensen daarmee lastigvallen. Ik heb drie psychiaters als klanten.
Alle drie zijn ze knettergek. -Ik wil een punt…
Ik zou geen stuiver geven voor de verklaring van die psychiater.
Laat hem toch uitpraten.
Daarna mag je het hebben over de nutteloosheid van psychiaters.
Ik ging zeggen dat de psychiater zei dat de jongen een sterke moordneiging had.
Hij was in staat een moord te begaan.
Hij beschreef de tests ook, en zei dat de jongen een moordenaarstype was.
Klopt dat? -Hij had het over paranoïde neigingen.
Klopt, onthoud dat.
Deze jongen dacht altijd aan moord.
In z'n onderbewustzijn.
Pardon. Als je… -'Pardon'? Waarom ben je zo beleefd?
Om dezelfde reden dat jij het niet bent. Door m'n opvoeding.
Als het over moordneigingen gaat…
…bedenk dan dat velen een moord kunnen begaan, maar weinigen het doen.
We houden de neiging onder controle.
Het enige wat die psychiatrische tests kunnen vaststellen is dit:
Ze kunnen zeggen dat iemand ooit misschien een moord pleegt. Ze bewijzen niets.
Waarom is het dan bewijsmateriaal? -Er zijn vele toepassingen.
In dit geval versterken ze het beeld dat de aanklager wil creëren.
Misschien blijkt, als we allemaal dezelfde tests doen…
…dat één of twee van ons onbewust een moord willen begaan…
…en het mogelijk ook kunnen. Maar we hebben het niet gedaan.
Dat iemand een moord kán plegen, zegt niet dat hij het ook doet.
Maar het kan wel. Als ze zeggen dat hij kan moorden, kan hij het toch?
Je zei, ik citeer:
Ik zou geen stuiver geven voor de verklaring van die psychiater.
Het is vijf voor zes.
Wat een regen.
Daar gaat je honkbalwedstrijd.
Zeg, zou ik dat mes nog even mogen bekijken?
Goed, heren.
Het is nog steeds zes om zes.
Wie heeft er een voorstel? -Ik, we gaan eten.
Laten we het nog een uur proberen.
Luister, ik wil iets zeggen.
Het zit me een beetje dwars en omdat we toch niet verder komen…
Ze hadden het uitgebreid over de steekwond.
Hoe die ontstaan was, de neerwaartse steekrichting.
Dat hebben ze al uitvoerig besproken.
Weet ik. Maar ik ben het er niet mee eens.
Die jongen is 1,70 m lang, toch?
En volgens de lijkschouwer was de vader 1,88 m.
Dat is een verschil van 18 cm.
Het is heel lastig om iemand neerwaarts in z'n borst te steken…
…als hij bijna 20 cm langer is.
Geef eens hier.
Jullie zijn pas overtuigd als je het ziet. Dus ik laat het zien. Wil iemand opstaan?
Let goed op. Ik wil het maar één keer doen.
Nu ben ik minstens 15 cm korter. -Misschien iets meer.
Dat is prima.
Wat is er mis met je?
Rustig. Er is niemand gewond. -Zo is het.
Dit is de hoek. Kijk maar. Neerwaarts en naar binnen.
Zo zou ik iemand neersteken die langer is. En zo is het gebeurd.
Zit ik ernaast, of niet? -Klopt. Zo is het gebeurd.
Wacht eens. Laat eens zien.
Dit is een stiletto, geen valmes. Rotdingen. Ik ben ermee opgegroeid.
Heb je ze gebruikt zien worden?
Te vaak. Op de stoep, in de achtertuin, op het veldje aan de overkant.
Ze hoorden bij de buurt waar ik woonde.
Gek, ik had er niet aan gedacht. Je probeert zulke dingen te vergeten.
Je kunt zo’n mes niet op die manier gebruiken.
Je houdt het zo vast om het lemmet eruit te halen.
Om neerwaarts te steken moet je het overpakken.
Hoe gebruik je het dan? -Onderhands.
Zo.
Wie er ooit één heeft gebruikt, doet het zo.
Weet je het zeker? -Ja, daarom zijn ze zo gemaakt.
We zijn het wel met elkaar eens dat die jongen handig is met messen.
Zou hij de wond maken die z'n vader had?
Niet met zijn ervaring. Hij zou onderhands steken.
Hoe weet je dat? Was je erbij? -Geen van ons.
Wat een gebazel. Ik geloof het niet.
Je kunt niet bepalen wat voor wond deze jongen gemaakt kan hebben…
…alleen omdat hij met een mes kan omgaan. -Precies.
Wat vind jij?
Nou…
Ik weet het niet. -Hoezo?
Ik weet het niet.
En jij?
Moeten jullie eens even horen.
Ik ben dit gedoe een beetje zat. Met geleuter komen we niet verder.
Dus ik haak af en stem nu onschuldig.
Je hebt me gehoord. Ik ben het zat.
Maar dat is geen antwoord. -Bemoei je met jezelf.
Hij heeft gelijk. Dat is geen antwoord. Wat ben jij voor vent?
Je stemt schuldig, net als iedereen…
…omdat er honkbalkaartjes in je zak branden.
En nu ga je overstag omdat je de discussie beu bent?
Dit kun je niet maken. Zo speel je niet met een mensenleven.
Wat is er mis met je? Dat is afschuwelijk. Kan het je niks schelen?
Zo kun je niet tegen me praten. -Wel waar.
Stem onschuldig omdat je het echt gelooft, niet omdat je het zat bent.
Wil je schuldig stemmen, doe dat dan. Of durf je dat niet?
Hoor 's even… -Schuldig, of onschuldig?
Ik zei toch: Onschuldig. -Waarom?
Verdomme, dat gaat je niks aan. -Jawel. Waarom?
Omdat ik denk dat hij onschuldig is.
Voorzitter, ik wil opnieuw stemmen.
Oké heren, er is een stemming verzocht. Het gaat het snelst met handen.
Heeft iemand bezwaar?
Wie onschuldig stemt, steekt z'n hand op.
Eén, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven…
…acht…
…negen.
Iedereen die schuldig stemt, steekt z'n hand op.
Eén, twee…
…drie.
Negen tegen drie voor onschuldig.
Ik snap jullie niet.
Die pietluttigheden die jullie erbij halen slaan nergens op.
Waarom geloven jullie dit verhaal?
Je bent een intelligente vent. Echt wel. Je weet hoe het leven is.
Kijk toch wie het is. Je kent die jongen.
En wat bezielt hem? Dat gezwets over psychiaters.
Misschien moet hij er zelf heen.
Laten we bij de feiten blijven. Die lui zijn geboren leugenaars.
Zo zijn ze nu eenmaal. Niemand kan daar wat tegenin brengen.
Kijk naar ze. Ze zijn anders. Ze denken anders.
Ze hebben geen smoes nodig om je te vermoorden. Dat weet iedereen.
Ze roken crack. Allemaal crackverslaafden.
Moet je zien, die slimme jongen. Oom Tom. Waarom gooit hij met de deur?
Die lui zitten onder de drugs…
…en pats, plotseling ligt er een lijk in de goot.
Niemand neemt het ze kwalijk. Zo zijn ze nu eenmaal: gewelddadig.
Voor hen betekent een mensenleven minder dan voor ons.
Waar ga je heen?
Was meteen je oren uit. Dan hoor je beter. Luister…
Die spics zitten onder de dope en maken altijd ruzie.
Als er iemand dood gaat, dan is dat zo. Kan ze niks schelen.
Ze fokken als konijnen.
Ze hebben ook wel goeie kanten. Dat geef ik zo toe.
Ik ken een paar goeie. Maar dat zijn uitzonderingen.
Weet je dat je een zieke man bent? Ga toch zitten.
Oude lul. Wie ben jij dan? Hoe durft hij dat te zeggen?
Moet je zien. Hij kan amper staan. Ik ben aan het woord en jullie luisteren.
Hou je kop. Ga zitten.
Niet één van hen deugt. Niet één. Horen jullie dat?
Sympathieke hufters.
Jij bij het raam, je weet alles zo goed.
Ze zijn een gevaar. Die illegalen fokken als konijnen.
Ze planten zich vijf keer zo snel voort als mijn mensen.
Vijf keer zo snel. En het zijn wilde beesten.
Ze haten ons. Ze willen ons kapot maken.
Ze komen profiteren van wat wij hebben opgebouwd.
Ja, kijk niet zo. Er is gevaar.
We leven in een gevaarlijke tijd.
Als ze hun verdiende loon niet krijgen, dan worden zij de baas.
Ze fokken ons kapot. -Hou je mond.
Ik waarschuw je. Echt, die jongen, die terecht staat…
We hebben hem te pakken.
Dat is er één. We nemen hem te grazen voor zijn soort ons te grazen neemt.
De wet interesseert me niet.
Waarom wel? Zij trekken zich er ook niks van aan. Echt…
Ik heb genoeg gehoord. Hou op. -Wij kunnen het verschil maken.
Ga zitten. En hou die smerige taal voor je.
Goed, heren. Laten we afmaken waar we mee begonnen zijn.
Je maakte goede punten. Het bewijs dat hij niet bovenhands kon steken…
…was erg overtuigend. Toch geloof ik nog steeds dat de jongen schuldig is.
Om twee redenen. Eén: De verklaring van de overbuurvrouw…
…die de moord zag gebeuren.
En hoe. Dat is wat mij betreft de belangrijkste getuigenverklaring.
Twee: Het feit dat ze de steekpartij beschreef en zei…
…dat ze zag hoe hij z'n arm boven z'n hoofd hief. Erboven.
En het mes neerwaarts in de borst van z'n vader stak.
Ze zag het hem doen. Op de verkeerde manier.
Laten we het daarom over die vrouw hebben.
Ze zei dat ze die avond rond elf uur naar bed ging.
Ze slaapt bij het raam. Ze kon liggend door het raam van de jongen kijken.
Ze woelde en draaide een uur en kon niet slapen.
Ten slotte draaide ze zich om naar het raam, rond tien over twaalf…
…en toen ze naar buiten keek…
…zag ze de moord door de ramen van de passerende metro.
Het licht ging meteen na de moord uit, zei ze.
Maar ze kon duidelijk zien dat de jongen z'n vader neerstak.
In mijn ogen is dit een rotsvaste getuigenis.
De hele zaak draait daarom.
Wat vind jij?
En jij?
Ik weet het niet.
Er moet zoveel worden uitgeplozen. Het is erg ingewikkeld.
Ik zie niet hoe we voor vrijspraak kunnen stemmen.
Het is lastig om al het bewijs op een rijtje te zetten.
Vergeet het andere bewijsmateriaal. Ze heeft het gezien. Wat wil je nog meer?
Misschien… -Laten we stemmen.
Er wordt weer om stemming gevraagd. Iemand bezwaar?
Ik ben om. Hij is schuldig.
Nog iemand?
Waarom is die ene stem een persoonlijke triomf?
Ik ben competitief. Volgens mij komen we er niet uit. We gaan naar de rechter.
Wat? Dat wilde je eerst niet. -Nu wel.
Ik snap het niet. Je vond het immoreel om…
Nu niet meer.
Mensen zijn hier zo koppig.
Het lukt nooit, straks zitten we hier een week. We worden het niet eens.
Kom op, aanvoerder. Wat vind je? -We nemen het nog eens door.
Hebben we gedaan. Die reclamejongen bedenkt zich om de haverklap.
Je hoeft niet… -M'n nederige excuses.
Laten we toch ophouden.
Oké, misschien valt er te praten over een tijdslimiet?
Hoe laat is het? Kwart over zes. Iemand stelde zeven uur voor.
Wellicht kunnen we dan bespreken of we het opgeven.
Pardon. Voel je je wel goed?
Prima. Dank je. Ik zei zeven uur…
Dat vroeg ik omdat je over je neus wreef.
Sorry voor de onderbreking.
Je maakte een gebaar dat me doet denken aan één van de getuigen.
Ik probeer iets af te spreken. Mag ik?
Ik denk dat dit belangrijk is. -Ga je gang maar.
Dank je. Ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt.
Ik vroeg me af waarom…
Waarom wreef je over je neus? -Toe nou, alsjeblieft.
Ik heb het tegen deze meneer.
Waarom wreef je over je neus?
Dat gaat je niets aan, maar dat deed ik omdat hij me irriteerde.
Komt het door je bril? -Inderdaad. Ander onderwerp?
Je bril maakt diepe afdrukken aan weerszijden van je neus.
Dat was me niet eerder opgevallen. Dat is vast heel irritant.
Ja, heel irritant.
Ik ken dat niet. Ik heb nooit een bril gehad. Ik heb perfecte ogen.
Duurt het opticienverhaal nog lang?
De vrouw die getuigde dat ze de moord had gezien…
…had dezelfde diepe afdrukken aan weerszijden van haar neus.
Heb jij dat gezien?
Toe.
Alsjeblieft, moment, dan ben ik klaar.
Misschien is het niemand opgevallen. Ik heb er toen niet bij stilgestaan.
Maar ik heb me haar gezicht voor de geest gehaald.
Ze had ook zulke afdrukken. Ze wreef steeds op die plek.
Hij heeft gelijk. Dat deed ze.
Deze vrouw was ongeveer 45 jaar oud…
…en deed erg haar best om 35 te lijken. Haar eerste optreden voor publiek.
Geverfd haar, zwaar opgemaakt, en gloednieuwe kleren…
…die meer bij een jongere vrouw pasten.
En geen bril.
Probeer haar voor je te zien. -Je weet niet of ze een bril had.
Omdat ze over d'r neus wreef. -Ik heb de afdrukken gezien.
Nou en?
Ik heb ze gezien. Hij heeft gelijk. Ik zat het dichtst bij haar.
Waar wil je heen?
Ze had diezelfde afdrukken. Dat bedoel ik.
Ze had geverfd haar en afdrukken op haar neus. En ik vraag:
Wat betekent dat?
Zouden de afdrukken ergens anders van kunnen zijn dan van een bril?
Nee, dat kan niet. -Ik heb geen afdrukken gezien.
Ik wel, jazeker.
Vreemd dat ik er niet eerder bij heb stilgestaan. Vreemd.
Waarom zei de advocaat niks?
Wij zijn met twaalf en elf van ons hebben er niet aan gedacht.
Goed, meneer advocaat. En de openbare aanklager dan?
Heeft hij haar expres zonder bril laat getuigen?
Ken je een vrouw die geen bril op zet omdat ze het niet vindt staan?
M'n vrouw. Als ze weggaat, doet ze de bril in haar tas en botst ze overal tegenaan.
Wellicht wist de aanklager het ook niet. -Dat wou ik ook zeggen.
Goed, ze had afdrukken op haar neus. Prima. Door haar bril.
Ze droeg hem nooit buitenshuis, zodat iedereen dacht dat ze bloedmooi was.
Maar toen ze die jongen z'n vader zag vermoorden, was ze thuis. Alleen.
Houd je je bril in bed op? -Dat doet niemand.
Dan had zij hem vast ook niet op. -Hoe weet je dat?
Dat gok ik. Net als dat ze haar bril niet ophad toen ze naar buiten keek.
Ze zei dat ze naar buiten keek, de moord zag, en daarna ging het licht uit.
Ze had geen tijd om hem op te zetten. -Wacht eens…
Nog een gok: misschien dacht ze echt dat ze de jongen de moord zag plegen.
Ik denk dat ze het wazig zag.
Hoe weet je dat? Hoe weet hij dat allemaal?
Je weet niet wat voor bril het was.
Misschien was ze verziend. Of droeg ze een zonnebril. Wat weet jij nou?
Ik weet alleen dat haar zicht twijfelachtig is.
Ze moest iemand twintig meter verderop identificeren.
Zo kun je iemand niet de dood in sturen. -Hou op.
Is het niet mogelijk dat de vrouw zich vergist heeft?
Is dat niet mogelijk? -Nee.
Nummer twaalf, is het mogelijk?
Ja, het is mogelijk.
Die jongen is niet schuldig.
Nummer tien. Denk je dat hij schuldig is?
Ja, hij is schuldig. Maar het maakt me niks uit. Doe maar wat je wilt.
Wat stem je?
Ik stem onschuldig. Doe wat je wilt, man.
Wat ben jij een nare…
Ik denk dat hij schuldig is.
Vindt iemand anders dat hij schuldig is?
Nee, ik ben overtuigd.
Wat is er met je?
Ik heb nu gerede twijfel.
Het is elf tegen één.
En het andere bewijsmateriaal dan? Het mes? De hele mikmak?
De rest moesten we van jou vergeten.
Je staat alleen.
Dat kan me niet schelen.
Dat is m'n recht. -Inderdaad.
Wat wil je?
Ik zeg dat hij schuldig is.
Wat zijn je argumenten? -Die heb ik genoemd.
We zijn niet overtuigd. We willen ze opnieuw horen. We hebben de tijd.
Alles…
Alles wat in de rechtszaal gebeurde, alles duidt op schuld.
Denken jullie dat ik gek ben?
Luizig stelletje slappelingen.
Mij krijg je niet klein.
Ik heb recht op een eigen mening.
Desnoods zit ik een jaar lang in deze stomme kamer.
Zeg wat.
Waarom doen jullie niets met… De oude man die daar woont…
…en alles heeft gehoord? Of het mes?
Omdat hij ook zo’n mes tegenkwam? De oude man heeft hem gezien.
Op de trap. Het maakt toch niet uit hoeveel seconden het duurde?
Alle feiten, stuk voor stuk.
Het mes…
…verliest hij door een gat in z'n zak.
Je kunt niet bewijzen dat hij de deur niet haalde. Hoeveel je ook rondhobbelt.
Je kunt het niet bewijzen.
Ik zeg het je: Elk afzonderlijk feit…
…is verwrongen en verdraaid.
En dan die bril. Je weet niet of ze een bril droeg. Ze heeft getuigd.
In de rechtbank.
Wat willen jullie nou? Dat is alles.
Daar draait de hele zaak om.
En die jongen.
Hij schreeuwde.
Hij zei letterlijk:
Ik vermoord je.
Hij zei het tegen z'n eigen vader.
Het kan me niet schelen wat voor man dat was.
Hij was z'n vader.
Dat verdomde rotjoch.
Ik weet hoe ze zijn en wat ze je aandoen.
Hoe ze je elke dag kapot kunnen maken.
Mijn hemel, zien jullie het niet?
Waarom ben ik de enige die het ziet?
Jezus…
Ik voel het mes naar binnen gaan.
Het is niet jouw zoon, maar die van een ander.
Laat hem toch leven.
Goed dan.
Onschuldig.
We zijn tot een oordeel gekomen.
Oké, ga maar weer de rechtszaal in.
Pardon.
Ik heet McCardle. En jij? -Davis.
Goed…
Tot ziens.
Ondertiteld door: Marianne van Diepen