Ήταν η Λο... Απλά Λο, το πρωί.
Με ύψος 1,60 με τις κάλτσες.
Ήταν η Λόλα με παντελόνι. Ήταν η Ντόλι στο σχολείο.
Επισήμως έφερε το όνομα Ντολόρες.
Στην αγκαλιά μου όμως ήταν πάντα...
η Λολίτα.
Το φως στη ζωή μου...
Η φωτιά στα σωθικά μου...
Η αμαρτία μου. Η ψυχή μου.
Λολίτα.
Μπορεί να μην υπήρχε Λολίτα...
αν δεν είχα γνωρίσει την Άναμπελ.
ΚΑΝΝΕΣ, ΓΑΛΛΙΑ - 1921
Ήμασταν και οι δυο 14 χρόνων.
Αυτό που συμβαίνει σ΄ένα αγόρι 14 χρονών...
μπορεί να σημαδέψει τη ζωή του.
Αυτό το ξενοδοχείο, το Μιράνα, ήταν δικό μας.
Εκείνη ήθελε να γίνει νοσοκόμα.
Εγώ ήθελα να γίνω κατάσκοπος.
Ξαφνικά κι απρόσμενα, ερωτευτήκαμε παράφορα.
Τέσσερις μήνες αργότερα πέθανε από τύφο.
Το σοκ του θανάτου της πάγωσε κάτι μέσα μου.
Το παιδί που αγάπησα είχε πλέον φύγει.
Συνέχισα όμως να την ψάχνω...
ακόμα κι όταν είχα αφήσει πίσω την παιδική μου ηλικία.
Το δηλητήριο ήταν στην πληγή...
και η πληγή δεν έλεγε να κλείσει.
ΝΕΑ ΑΓΓΛΙΑ - 1947
Θα έπρεπε να είχα γίνει ιερέας.
Αντ΄αυτού δέχτηκα να γίνω καθηγητής στο Κολέγιο Μπίρντσλι.
Είχα το καλοκαίρι ελεύθερο πριν την έναρξη του φθινοπωρινού εξαμήνου...
και σκέφτηκα να τελειώσω το βιβλίο που ετοίμαζα.
Μια μελέτη της γαλλικής φιλολογίας για Αμερικάνους φοιτητές.
Πήρα την προκαταβολή...
και πήγα στο σπίτι κάτι φίλων του θείου μου.
Στους Μακού που έμεναν στην πόλη Ράμσντεϊλ, στην Νέα Αγγλία.
Μόλις έφτασα ανακάλυψα πως δεν υπήρχε πλέον σπίτι.
Όμως μια φίλη της κας Μακού, η χήρα Σάρλοτ Χέιζ...
συμφώνησε να με φιλοξενήσει.
Αναθεματισμένο σκυλί!
Ένα λεπτό. Κάτι καίγεται.
Η κυρία Χέιζ, έρχεται αμέσως.
Αν είναι ο καθηγητής Χάμπερτ, πες του ότι έρχομαι.
Έρχεται.
Κύριε Χάμπερτ.
Η κυρία Χέιζ;
Σάρλοτ.
Χαίρομαι πάρα πολύ για την γνωριμία.
Ο Φρανκ Μακού μου είπε τα πάντα για το φιλολογικό σας έργο.
Προσωπικά, είμαι λάτρης της γαλλικής γλώσσας.
- Θα μπορούσα άραγε... - Βεβαίως. Ελάτε.
Ο μακαρίτης ο άντρας μου κι εγώ, λατρεύαμε το Μεξικό.
Ένας τόσο προηγμένος πολιτισμός κι εμείς τον θεωρούμε πρωτόγονο.
Τι να πούμε κι εμείς δηλαδή!
Όντως.
Επάνω.
Εγώ και η Λο έχουμε τα δωμάτιά μας εκεί.
Αυτό είναι το δωμάτιό σας.
Έχει χώρο για γραφείο κι ό,τι άλλο θέλετε.
Μόνο με $20 τον μήνα. Δεν θα βρείτε πιο φτηνό.
Αυτό είναι το μπάνιο. Είναι λίγο ακατάστατο.
Αυτή είναι η κουζίνα.
Αν έχετε κάποιες προτιμήσεις σε φαγητά, απλώς πείτε το.
Δεν ξέρω αν θα βρούμε πουθενά Φουά γκρα που τρώτε εσείς.
Τι είναι αυτό;
Τα δρομολόγια.
Για όταν...
Ήλπιζα να το απέφευγα, αλλά πρέπει να πάω στη Νέα Υόρκη.
Οι εντυπώσεις σας δεν είναι θετικές.
Όχι, είναι ένα συνέδριο...
Δεν είμαστε τόσο νοικοκυρεμένοι, αλλά θα είστε πολύ άνετα εδώ.
Πολύ άνετα. Μην πείτε όχι πριν δείτε την «πιάτσα».
Ελάτε.
Εγώ την λέω «πιάτσα».
Θέλει πολύ δουλειά για να τη διατηρήσεις όμορφη και πράσινη.
Είναι έργο ζωής.
Αυτή είναι η Λο μου.
Και αυτά είναι τα κρίνα μου. Λατρεύω τα κρίνα.
Ωραία λέξη το κρίνο, δεν νομίζετε;
Υπέροχη.
Πόσο είπατε ότι κοστίζει το δωμάτιο;
Αν ζητούσαν από έναν φυσιολογικό άντρα να επιλέξει...
από μια ομαδική φωτογραφία την πιο όμορφη μαθήτρια...
δεν θα διάλεγε απαραίτητα το νυμφίδιο ανάμεσά τους.
Πρέπει να είσαι καλλιτέχνης, τρελός...
γεμάτος ντροπή, μελαγχολία και απόγνωση...
για ν΄αναγνωρίσεις τον μικρό θανατηφόρο δαίμονα.
Στέκεται εκεί, χωρίς να την αναγνωρίζει κανένας...
και χωρίς να ξέρει καν η ίδια τη δύναμή της.
Με ξύπνησες.
Συγγνώμη.
Θα σταματήσω.
Ντολόρες, έστρωσες το κρεβάτι σου;
- Όχι, δεν το έστρωσα. - Σου ζήτησα να το στρώνεις.
Όχι, με ρώτησες αν έστρωσα το κρεβάτι μου.
Στρώσε το κρεβάτι σου. Τώρα!
Λαχταρούσα κάποια υπέροχη καταστροφή.
Έναν σεισμό, μια θεαματική έκρηξη...
Στρώσε το κρεβάτι σου!
Η μητέρα της εκμηδενιζόταν αμέσως...
καθώς και όλοι οι άλλοι σε ακτίνα αρκετών μιλίων.
Η Λολίτα. Στην αγκαλιά μου.
Νυστάζω σήμερα.
Κι εγώ.
Δυσκολεύεσαι να κοιμηθείς;
Ούτε φαντάζεσαι πόσο.
Βγάζω σπυράκι;
Τι;
Βλέπεις κανένα σπυράκι στο πηγούνι μου;
Μια χαρά είναι για μένα.
Θες να δεις το πηγούνι μου να τρέμει;
Εντάξει.
Χάμπερτ;
Χάμπερτ...
Μπλέκεται στα πόδια σου;
Ορίστε;
Όχι.
Όχι. Εγώ...
Όχι.
Θα είναι καμία ίωση.
Πήγαινε γυρεύοντας.
Είδε κανείς το άλλο μου το παπούτσι;
Το πρωινό σας, καθηγητά Χάμπερτ.
Μην το πεις στη μαμά, αλλά σου έφαγα όλο το μπέικον.
- Ντολόρες, ήταν η κα Φάρλοου. - Και λοιπόν;
Η Ροζ έχει πυρετό και δε μπορεί να πάει στη λίμνη.
- Αλήθεια; - Μην μου μιλάς μ΄αυτό το ύφος!
Είσαι έτοιμη για την εκκλησία;
Δεν πηγαίνω σ΄αυτήν τη σιχαμένη εκκλησία.
- Όχι πικ-νικ, όχι εκκλησία! - Όπως νομίζεις.
Δεν με πειράζει εμένα. Δική σου είναι η συνείδηση.
Να κάνεις το δωμάτιο σου να αστράφτει!
- Και να λουστείς. - Λούστηκα.
- Πότε; - Πριν μερικούς μήνες.
Θα μπορούσα να γίνω χορεύτρια.
Είναι μια καλή επιλογή.
Έχω έμφυτη χάρη.
- Μια θλιμμένη ομορφιά. - Θλιμμένη, καλά το είπες.
Θα ήθελα να σε δω να χορεύεις.
Όλα τα κορίτσια θέλουν να γίνουν μπαλαρίνες.
Κι εγώ ήθελα.
Αλλά ήμουν... Πώς να το θέσω; Κάπως στρουμπουλή...
- Καλά το είπα; - Ναι.
Θα φέρω ακόμα λίγο κρασί.
Πείσε τη να πάμε στη λίμνη αύριο.
Εγώ;
Θα κάνει ό,τι της πεις. Αρχίζει να την πατάει μαζί σου.
Τι ψιθυρίζετε; Τι είναι όλα αυτά τα μυστικά;
Σας έχω πει ποτέ, ότι κάποτε ήμουν...
ότι ήμουν...
μάγειρας στον Βόρειο Πόλο;
Μάγειρας;
Όχι, ακριβώς μάγειρας. Άνοιγα μερικές κονσέρβες.
Ήταν μετεωρολογική αποστολή.
Πυροβόλησα μια μια πολική αρκούδα.
Δεν την πέτυχα βέβαια.
Γιατί την πυροβόλησες; Είναι απαίσιο.
Επειδή τη βρήκα με την μούρη της...
μέσα στην παγωτομηχανή.
Δεν μπορούσα να την αφήσω εκεί...
μιας και το μόνο που τρώγαμε ήταν το παγωτό.
Είσαι τελείως τρελός, Χάμπι.
Πάψε να παίζεις με την κούκλα.
Και τώρα όλοι νομίζουμε πως η Λο πρέπει να πάει να ξεκουραστεί.
Τι θα πει «νομίζουμε»;
Όπως έλεγα λοιπόν, να΄μαι με την προβιά της άσπρης αρκούδας...
για καμουφλάζ...
Για μένα είναι.
Μάλιστα. Όχι, είναι απασχολημένη.
Ελπίζω να μην σ΄ενοχλούν οι κακοί της τρόποι.
Τι έγινε πάλι;
Ελάτε να δείτε! Η νέα μου χορευτική σύλληψη.
Ντολόρες Χέιζ, χαμήλωσε τη μουσική!
Αν δεν σ΄αφήνει να δουλέψεις, χαστούκισέ την.
Ξέρεις ότι έχω ένα πολύ φιλόδοξο όνειρο;
Να βρω μια εκπαιδευμένη υπηρέτρια, σαν τη Γερμανίδα...
που μας έλεγαν οι Τάλμποτ και να έμενε μαζί μας.
Στο δωμάτιό μου;
Υποτιμάς τις δυνατότητες του ταπεινού νοικοκυριού μας.
Στο δωμάτιο της Λο.
Πάντα ήθελα να το κάνω δωμάτιο ξένων.
Και πού θα κοιμάται η Λο;
Η Λο δεν έχει πλέον θέση σ΄όλα αυτά.
Μετά την κατασκήνωση θα πάει εσωτερική σε σχολείο...
με αυστηρή πειθαρχία και θρησκευτική εκπαίδευση.
Δεν θα πάω.
Θέλω να έχεις βάλει ταμπέλες στα ρούχα σου μέχρι αύριο.
- Δεν θέλω να πάω. - Δεν θυμάμαι να σε ρώτησα.
Δεν θέλω να πάω και δεν μπορείς να μ΄αναγκάσεις.
Όλοι το θεωρούμε ως καλή ιδέα. Έτσι λέει ο καθηγητής...
έτσι λέω κι εγώ! Και θα πας!
Προδότη!
Σου είπα να βάλεις τη βαλίτσα στο αμάξι πριν από μία ώρα.
Λουίζ, σ΄ευχαριστώ που βοηθάς το καημένο το παιδί.
Διάολε! Σου είπα να βάλεις το καλάθι στο πίσω κάθισμα.
Γιατί πάντα μου λες να τα κάνω όλα εγώ;
Λουίζ, λαχανάκια Βρυξελλών και ρολό για το βράδυ.
- Εντάξει, να προσέχετε. - Ευχαριστώ. Πάμε!
- Γεια σου, μωρό μου. - Γεια σου, Λουίζ.
Να είσαι καλή. Θα μου λείψεις.
Ντολόρες!
Πάμε!
Μπες στο αμάξι!
Τι έγινε πάλι;
Τι παιδί!
Περιμένω.
Χίλιες φορές σου είπα, μη με κάνεις να περιμένω.
Αν δεν πήγαινες στην κατασκήνωση θα σε τιμωρούσα.
Κύριε Χάμπερτ!
Αυτή η σκάλα θα με πεθάνει.
Κύριε Χάμπερτ!
Κύριε Χάμπερτ;
Έχω κάτι για εσάς.
Α, μάλιστα.
Φεύγω, αλλά θα γυρίσω αργότερα.
Τι διάολο κάνει εκεί μέσα;
«Αυτή είναι μια εξομολόγηση. Σ΄αγαπώ».
«Είμαι μια παθιασμένη γυναίκα...»
«και είσαι ο έρωτας της ζωής μου».
«Τώρα το ξέρεις. Γι΄αυτό κατάστρεψε το γράμμα και φύγε».
«Θα γυρίσω το βράδυ, μέχρι τότε θα πρέπει να έχεις φύγει».
«Αν σε βρω στο σπίτι...»
«το ότι έμεινες θα σημαίνει μόνο ένα πράγμα».
«Πως με θέλεις κι εσύ όπως κι εγώ για σύντροφο ζωής».
«Κι ότι είσαι έτοιμος να συνδέσουμε τις ζωές μας...»
«και να γίνεις πατέρας της κορούλας μου».
Δυο εβδομάδες μετά παντρευτήκαμε με μια απλή τελετή.
Η μεγάλη Χέιζ φρόντισε ώστε η μικρή να μην είναι στο γάμο.
Είναι ευλογία. Είναι επίγειος παράδεισος.
Δουλεύεις το βιβλίο σου;
Ναι.
Μυστικό συρτάρι. Τι έχεις εκεί μέσα;
Μυστικά ερωτικά γράμματα.
Πού είναι το κλειδί;
Κρυμμένο.
Στις πρώτες έξι εβδομάδες του γάμου μας...
κατάφερα επιτυχώς ν΄αποφύγω τα συζυγικά μου καθήκοντα.
Όλο τον Ιούλιο της έδινα διάφορα υπνωτικά χάπια.
Τα έπαιρνε ευχαρίστως. Ήταν μεγάλη λάτρης των χαπιών.
Η τελευταία δόση την είχε αφήσει ξερή για τέσσερις ώρες.
Δεν ήταν αρκετό για να έχω μια ήρεμη νύχτα.
Επιτέλους.
Πρέπει να έχω πάθει ανοσία.
Τι θα δίνατε αν θέλατε να...
να αναισθητοποιήσετε, ας πούμε, μια αγελάδα;
Μόνο για εφτά-οκτώ ώρες.
Έτσι ώστε η αγελάδα να μην ξυπνάει.
Ακόμα και αν εσύ στριφογυρνάς δίπλα της.
Λοιπόν...
Δοκιμάστε αυτά. Είναι καινούρια.
Τα παίρνει η γυναίκα μου...
και δεν βγάζει άχνα όλο το βράδυ.
Αυτό που χρειάζομαι.
Γύρισα.
Αυτή η Χέιζ...
Η χοντρή αγελάδα.
Η αποκρουστική γυναίκα.
Η χαζο-Χέιζ δεν είναι πλέον του χεριού σου.
Σάρλοτ.
Είσαι ένα τέρας!
Είσαι ένα σιχαμερό, εγκληματικό κτήνος.
Αν με πλησιάσεις, θα ουρλιάξω! Φύγε από κοντά μου!
Φεύγω απόψε. Κράτα το σπίτι. Δεν με νοιάζει!
Αλλά ποτέ δεν θα ξαναδείς αυτό το άθλιο παλιόπαιδο!
Χάσου από μπροστά μου!
Σάρλοτ, μην το κάνεις αυτό. Μην καταστρέφεις τη ζωή μας.
Είναι κομμάτια από ένα μυθιστόρημα που γράφω.
Χρησιμοποίησα τα ονόματα σας για ευκολία.
Θα φέρω ποτά.
Ένα καλό ποτό θα καθαρίσει το μυαλό μας.
Μας ετοίμασα δυο γερά ποτά.
Μάλιστα.
Αυτό είναι γελοίο.
Κάποιος στο τηλέφωνο λέει πως σκοτώθηκες.
Σάρλοτ;
Κάντε πίσω, παρακαλώ.
Πού είναι η γυναίκα μου;
- Είστε ο κύριος Χάμπερτ; - Ναι.
Πετάχτηκε μπροστά μου. Ούτε πρόλαβα να την δω.
Κύριε.
Λυπάμαι, κύριε. Είναι η κυρία Χάμπερτ;
Κύριε, είναι η κυρία Χάμπερτ;
Θεέ μου!
Θεέ μου.
Θεέ μου!
Πήγαινε στο γραμματοκιβώτιο.
Ήθελε να ταχυδρομήσει αυτά τα γράμματα.
Λυπάμαι.
Ευχαριστώ.
Πάω να ξαπλώσω. Μπορώ;
- Πηγαίνετε. - Θα είμαι απέναντι, στο σπίτι.
Ξενοδοχείο Εντσάντεντ Χάντερς;
Είμαι ο κύριος Χάμπερτ.
Για αύριο βράδυ. Μόνο για μια νύχτα.
Ναι, ένα δωμάτιο με δύο κρεβάτια.
Για δύο άτομα. Ενάμιση θα έλεγα.
Είναι για εμένα και τη μικρή μου κόρη.
Πρέπει να έρθει όπου να΄ναι.
Έστειλα τον Τσάρλι να τη φέρει από τον στάβλο.
Ποιος είναι ο Τσάρλι;
Χαιρόμαστε όταν βλέπουμε τους νέους να κάνουν φίλους.
- Ποιος είναι αυτός ο Τσάρλι; - Να΄την.
Γεια σου, μπαμπά.
- Πώς είναι η μαμά; - Οι γιατροί την φροντίζουν.
Είναι κάτι που έχει να κάνει με το υπογάστριο.
Υπογάστριο;
Υπογάστριο.
Είναι σ΄ένα ειδικό νοσοκομείο στο Λέπινβελ.
Οπότε...
Σκέφτηκα πάμε στο Μπράισλαντ...
να διανυκτερεύσουμε εκεί και να πάμε αύριο στο νοσοκομείο.
Ίσως και μεθαύριο.
Πέρασες καλά στην κατασκήνωση;
Ξέρεις, μου έλειψες. Μου έλειψες πολύ.
Εμένα δεν μου έλειψες.
Και μάλιστα, ήμουν απίστευτα άπιστη.
Τι πειράζει; Εσύ δεν νοιάζεσαι για εμένα πλέον, έτσι;
Γιατί το λες αυτό;
Δεν μ΄έχεις φιλήσει ακόμα.
Συγγνώμη, αστυνόμε.
Είδατε ένα μπλε σεντάν, σαν το δικό σας;
Μπορεί να σας πέρασαν.
Μπλε σεντάν; Δε νομίζω.
Δεν είδαμε κανένα μπλε σεντάν.
- Δε νομίζω. - Σίγουρα ήταν μπλε;
Είδα ένα που ήταν μωβ. Ίσως και κόκκινο.
Εντάξει, σας ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Μην με σκοτώσεις!
- Καλώς ήλθατε. - Ευχαριστώ.
Οι βαλίτσες είναι πίσω.
Πολύ φίνο.
Έκανα μια κράτηση στ΄όνομα Χάμπερτ.
Ένα δωμάτιο με δύο κρεβάτια.
Τηλεφώνησα χτες το βράδυ.
Δύο άτομα.
Λυπάμαι, κύριε Χάμπαγκ.
Κράτησα το δωμάτιο μέχρι τις 6:30.
Αλλά δεν φανήκατε.
Μέχρι τις 6:30 κρατάμε τα δωμάτια.
Και γίνεται κι ένα συνέδριο και καταλαβαίνετε...
Δεν με λένε Χάμπαγκ. Χάμπερτ με λένε.
Δώστε μας ένα άλλο δωμάτιο.
Βάλτε ένα ράντσο για την κόρη μου.
Μπορώ να σας βάλω στο 342. Έχει διπλό κρεβάτι.
Θα τα βολέψουμε. Η γυναίκα μου μπορεί να έρθει αργότερα.
Υπογράψτε εδώ.
Ωραίος σκύλος, έτσι;
Αγαπώ τα σκυλιά.
Δικός μου είναι αυτός ο σκύλος. Σε συμπαθεί.
Δεν τους συμπαθεί όλους.
Ποιους συμπαθεί;
Μπορεί και μυρίζεται τους γλυκούς ανθρώπους.
Συμπαθεί τους γλυκούς ανθρώπους.
Τους καλούς νεαρούς, ανθρώπους σαν εσένα.
Εδώ είμαστε.
Ευχαριστώ.
Ένα λεπτό, θα κοιμηθούμε στο ίδιο δωμάτιο;
Μ΄ένα κρεβάτι;
Τους ζήτησα να φέρουν ένα ράντσο.
Θα το χρησιμοποιήσω εγώ, αν θες.
Είσαι τρελός.
Γιατί, καλή μου;
Γιατί, καλέ μου, αν το μάθει η μαμά...
θα σε χωρίσει και μετά θα με στραγγαλίσει.
Άκουσέ με λίγο.
Τυπικά, είμαι ο πατέρας σου, και είμαι υπεύθυνος για εσένα.
Δεν είμαστε πλούσιοι...
οπότε όταν ταξιδεύουμε θα μένουμε μαζί.
Μερικές φορές.
Δύο άνθρωποι που μοιράζονται το ίδιο δωμάτιο ξενοδοχείου...
αναπόφευκτα θα μπουν σε μια κατάσταση... Πώς να το πω;
Η λέξη είναι αιμομιξία.
Νιώθω σαν να είμαστε ενήλικες.
Κι εγώ.
Μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε δηλαδή, έτσι;
Ό,τι θέλουμε.
Ποιος παρήγγειλε πίτα;
Εγώ.
Πώς σου φαίνεται; Μου ταιριάζουν;
- Μην κοιτάξεις. - Γιατί;
Ο τύπος στη γωνία...
Μην κοιτάς! Είπες πως δεν θα κοιτάξεις.
Δεν νομίζεις ότι είναι ολόιδιος ο Κουίλτι;
- Ο οδοντίατρος; - Όχι, ο αδελφός του.
Με τον Κουίλτι, τον συγγραφέα. Αυτόν που γράφει θεατρικά.
Περίεργος τύπος καπνίζει όλη την ώρα.
Τον είδα στο χολ με τον σκύλο του.
Αν σου πω πόσο άτακτη ήμουν στην κατασκήνωση...
υπόσχεσαι να μην θυμώσεις;
Πες μου αργότερα.
Θέλω να πλαγιάσεις.
Εγώ θα πάω κάτω μέχρι...
Όταν ανέβω θέλω να κοιμάσαι.
Εντάξει;
Μα ήμουν τόσο άτακτη...
Άσε με να σου πω
Θα μου πεις αύριο.
Θα φύγω τώρα, εντάξει;
Καληνύχτα, μπαμπά.
Καληνύχτα.
Κύριοι ένορκοι...
Αν η ευτυχία μου μπορούσε να μιλήσει...
θα΄χε γεμίσει το ξενοδοχείο μ΄εναν εκκωφαντικό βρυχηθμό.
Μετανιώνω μόνο...
που δεν άφησα το κλειδί 342 αμέσως στη ρεσεψιόν...
και που δεν έφυγα απ΄τον πλανήτη, εκείνη τη νύχτα.
Ο Κύριος γνωρίζει τα πάντα, βλέπει τα πάντα.
Ο Κύριος συγχωρεί τα πάντα.
Πού στο διάβολο τη βρήκες;
Συγγνώμη;
Είπα πως ο καιρός φτιάχνει.
Έτσι φαίνεται.
Ποια είναι η μικρούλα;
Η κόρη μου.
Λες ψέμματα. Δεν είναι.
Πώς;
Είπα πως ο Ιούλης ήταν ζεστός.
Πού είναι η μητέρα της;
Πέθανε.
Λυπάμαι.
Θέλετε να φάμε όλοι μαζί αύριο;
Οι κληρικοί θα έχουν φύγει.
Θα έχουμε φύγει κι εμείς, ευχαριστώ.
Καληνύχτα.
Συγγνώμη. Είμαι πολύ μεθυσμένος. Καληνύχτα.
Το παιδί σου χρειάζεται πολύ ύπνο.
«Ο ύπνος είναι ρόδο», όπως λένε και οι Πέρσες.
- Καπνίζεις; - Όχι τώρα. Ευχαριστώ.
Καληνύχτα.
Καλή διασκέδαση.
Γύρνα στη βάρκα με τον Τσάρλι και μην το κάνεις αυτό.
Πίσω στη βάρκα.
Διψάω.
Θα σου φέρω κάτι.
Το έπαιζες αυτό με τον Τσάρλι; Στην κατασκήνωση;
Μη μου πεις πως δεν το έκανες κι εσύ όταν ήσουν μικρός.
Ποτέ.
Θα πρέπει να στα δείξω όλα.
Κύριοι ένορκοι, δεν ήμουν καν ο πρώτος της εραστής.
Τι διαβάζεις;
Τίποτα.
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Λο...
Αυτός ο φίλος σου, ο Τσάρλι στην κατασκήνωση...
ήταν ο πρώτος σου;
Μπορούμε ν΄αλλάξουμε θέμα;
Ένιωθα όλο και πιο άβολα.
Ήταν κάτι το ξεχωριστό, αυτό το αίσθημα.
Ένας φριχτός περιορισμός.
Σαν να καθόμουν μαζί με το φάντασμα...
κάποιας που είχα μόλις σκοτώσει.
Χριστέ μου!
Τι;
Μπορούμε να σταματήσουμε σ΄ένα βενζινάδικο;
Ό,τι θες εσύ.
Σ΄ένα βενζινάδικο. Πονάω, βαθιά μέσα.
Τι περίμενες;
Ήμουν ένα λουλούδι και δες πώς με κατάντησες.
Θα΄πρεπε να πάρω την αστυνομία και να πω...
ότι με βίασες, πορνόγερε!
Απλώς καθαρίστε το παρμπρίζ.
Πήρα μπισκότα.
Δώσε μου μερικά ψιλά να πάρω στο νοσοκομείο.
Ποιο είναι το νούμερο;
Μπες μέσα, δεν μπορείς να πάρεις στο νοσοκομείο.
Γιατί όχι;
Μπες μέσα.
Κλείσε την πόρτα.
Γιατί δεν μπορώ να τηλεφωνήσω στη μητέρα μου;
Γιατί η μητέρα σου πέθανε.
Τελικά συμφιλιωθήκαμε εκείνη τη νύχτα.
Βλέπετε, δεν είχε πουθενά αλλού να πάει.
Τότε ήταν που ξεκινήσαμε τα ταξίδια σ΄όλη τη χώρα.
Πότε είναι η καλύτερη εποχή να αγοράσεις πουλί;
Δεν ξέρω. Πότε;
Όταν κάνει «τσίου».
Για να μην λες πως δεν σου δίνω τίποτα.
Μην το κάνεις αυτό. Προσπαθώ να οδηγήσω.
Μην το κάνεις αυτό.
Αν φύγει τίποτα απ΄το παράθυρο, δεν θα σταματήσω.
Τι είναι αυτά;
Κοίτα έχουν μασάζ!
Ωραία.
Θα κάνω ένα ντους.
Δώσε μου 35 σεντς.
- Γιατί; - Για το μασάζ!
Το δικό μου δεν σου φτάνει;
Επιτέλους ένα καλό ντους.
Μπορείς να ελέγχεις τη θερμοκρασία.
Λο! Μην τραβάς το καζανάκι όταν κάνω μπάνιο!
Τι είναι αυτό;
Ποιο;
Αυτό στο στόμα σου.
Είναι ο «σαγονοσπάστης».
Υποτίθεται ότι σου σπάει το σαγόνι. Θες κι εσύ;
Δώσε μου το. Δεν αντέχω άλλο τον θόρυβο.
- Φτύσ΄το, έχω πονοκέφαλο. - Είναι καλό.
Δώσε μου το, σε παρακαλώ. Φτύσ΄το.
Φαίνεσαι πολύ καλύτερος όταν δεν μπορώ να σε δω.
Κάναμε έναν μεγάλο κύκλο, δεν υπερβάλλω.
Στο πίσω μέρος του μυαλού μου, ήταν το κολέγιο Μπίρντσλι.
Με περίμενε η θέση μου ως καθηγητής.
Στην πραγματικότητα ήθελα να συνεχίσω να οδηγώ, να προχωράω.
Είναι η τελευταία φορά που σ΄αφήνω να οδηγείς.
Κάνε το σέρβις σ΄αυτό το τετράγωνο.
Και παρά τους καβγάδες μας...
Στο τετράγωνο, Λο. Σ΄αυτό το τετράγωνο.
...παρά τη φασαρία που έκανε, τον κίνδυνο και τη ματαιότητα...
Σημάδεψε στο κεφάλι μου.
...παρ΄όλα αυτά. Βρισκόμουν στον Παράδεισο.
Ένας Παράδεισος που ο ουρανός του...
είχε το χρώμα της Κόλασης.
Εξακολουθούσε όμως να είναι Παράδεισος.
ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΠΙΡΝΤΣΛΙ
Ξέρω ότι δεχτήκατε θέση στο Κολέγιο Μπίρντσλι...
και ότι εκεί τα μαθήματα είναι το παν.
Αυτό δεν συμβαίνει εδώ σ΄εμάς, κύριε Χίμλερ.
Στο οικοτροφείο δίνουμε βάση και σε άλλα πράγματα.
Υποκριτική, χορός και σχέσεις.
Ο Αιδεσιμότατος Ρίγκερ, συμφωνεί απόλυτα.
Συμφωνώ μαζί σας.
Βλέπετε, κύριε Χάμπερ, για τον μοντέρνο έφηβο...
οι σχέσεις του Σαββατοκύριακου είναι πολύ σημαντικές.
Δηλαδή;
Σχέσεις, κύριε Χάμπιν.
Αγόρια.
Δεν ήμουν έτοιμος για την δυαδικότητα του ρόλου μου.
Απ΄τη μία, ο πρόθυμος διαφθορέας μιας αθώας κοπέλας...
κι απ΄την άλλη ο Χάμπερτ, ο καλός νοικοκύρης.
Πού είναι ο ποταμός Ρήνος;
Δεν ξέρω.
- Έπρεπε να το ήξερες. - Γιατί;
Έγιναν πολές μάχες εκεί κατά την διάρκεια του πολέμου.
Πού είναι ο Σηκουάνας;
Δεν ξέρω.
Νόμιζα πως σας τα έλεγαν αυτά.
Δεν μ΄ενδιαφέρουν αυτά.
Μάλλον δεν σας πιέζουν και πολύ στο σχολείο σου.
Θα παίξω σ΄ένα έργο.
- Τι έργο; - Δεν ξέρω.
Κάποιο έργο.
Στο σχολείο.
Με τ΄αγόρια απ΄την ακαδημία Μπάτλερ;
Δεν ξέρω...
Ίσως...
Δεν νομίζω πως είναι καλή ιδέα.
Μου στερείς τα προσωπικά μου δικαιώματα.
Πού έμαθες να μιλάς έτσι;
Είμαι ευφυής.
Έχω το δικαίωμα να παίξω σε έργο, αν το θέλω.
Όχι, αν το απαγορεύσω εγώ.
Σου αρέσει αυτό;
Θες κι άλλο, έτσι;
Θέλω κι εγώ πράγματα.
Τι;
Πράγματα.
Το χαρτζιλίκι μου είναι ένα δολάριο την εβδομάδα, έτσι;
Ναι, έτσι.
Νομίζω ότι πρέπει να γίνει δύο δολάρια.
Είπα, πως θα έπρεπε να γίνει δύο δολάρια.
Ενάμιση δολάριο.
Νομίζω πως δύο δολάρια είναι πιο σωστό.
Έχω δίκιο;
Θεέ μου, ναι.
Δύο δολάρια.
Και θα παίξω και στο έργο.
Ροδαλή ερωμένη της νύχτας...
πολλών κυνηγών τις καρδιές έχεις μαγέψει.
Αλλά αυτή την φορά, γητεύτρα, βρήκες τον δάσκαλό σου.
Γιατί, εγώ πέρα από κυνηγός...
είμαι και ποιητής.
Η νύχτα έχει πέσει.
Σταματήστε!
Μόνα, άσε μας λίγο μόνους. Θέλω να μιλήσω με την Ντολόρες.
Όταν λες «οι κυνηγετικές σου χάρες»...
θες να γοητέψεις τον κυνηγό.
Είσαι η μάγισσα. Φέρνεις τον κυνηγό στη φωλιά σου.
- Γεια σας, κύριε Χάμπερτ. - Γεια, Μόνα.
Ωραίο έργο, έτσι;
Με τις νύμφες και τη γοητεία σου, ξελογιάζεις τον κυνηγό.
Βλέπετε εκεί;
Αυτός είναι ο συγγραφέας. Ο Κλερ Κουίλτι!
Το πιστεύετε;
Άσε τη μουσική να σε μεταμορφώσει. Γίνε μάγισσα.
Είσαι μάγισσα.
Μάγισσα.
- Αξίζει το έργο, Μόνα; - Ναι, είναι πολύ ποιητικό.
Μάγισσα! Μάγισσα!
Θέλω κι άλλο άνεμο! Είσαι μάγισσα!
Θέλω κι άλλο άνεμο! Κι άλλο!
Οι μάγισσες τώρα χορεύουν!
Στον άνεμο!
Καθώς γινόταν όλο και πιο ψυχρή απέναντί μου...
συνήθισα να πληρώνω για την εύνοιά της.
Ποτέ δεν έμαθα πού έκρυβε τα λεφτά.
Σταμάτα!
Ήμουν βέβαιος ότι τα μάζευε για να φύγει μακριά από εμένα.
Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό! Μη με βάζεις να πληρώσω κι άλλα!
Είναι πολύ καλό παιδί, κύριε Χέιζ...
αλλά δυσκολεύται να ωριμάσει σεξουαλικά.
- Το προσέξατε, αιδεσιμότατε; - Βεβαίως.
Η γενική εντύπωση είναι πως η δεκατετράχρονη Ντολόρες...
δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για τα σεξουαλικά θέματα.
Δεν μιλάει ποτέ γι΄αυτά;
Αυτό ακριβώς.
Τι ακριβώς;
Αυτό ακριβώς.
- Δεν έχει πει τίποτα. - Ούτε μια λέξη.
Ποια έχει πει;
Θέλετε να πείτε ότι εγώ...
Ακριβώς.
Είναι πολύ σοβαρό ζήτημα.
Θέλουμε να σας πούμε ότι κάποιος απ΄την οικογένεια...
ίσως εσείς...
Μου είναι δύσκολο να το πω.
Ας το θέσω αλλιώς. Κάποιος στην οικογένειά σας...
πρέπει να μάθει στο παιδί πώς αναπαράγεται ο άνθρωπος.
Συγγνώμη.
Σας έφερα σε δύσκολη θέση, αλλά εσείς ως πατέρας της...
πρέπει να πάρετε το θέμα στα χέρια σας.
Μην ανησυχείτε, Μις Πρατ.
Θα το πάρω στα χέρια μου.
Αυτό ήθελα να σας πω.
Μάλιστα.
Ναι.
Δεν ήρθε;
Γεια σας.
Πώς πάνε τα μαθήματα πιάνου;
Καλά. Περίφημα. Φανταστικά.
Θαυμάσια. Καταπληκτικά. Εξαίσια.
Ιδίως τα δύο τελευταία που έχασες.
Πού ήσουν;
Πού ήμουν;
Έπρεπε να σου το είχα πει νωρίτερα.
Ήμουν στο πάρκο. Κάναμε πρόβα στο έργο με την Μόνα.
- Αυτή είναι η δικαιολογία σου; - Αυτό έκανα.
Εντάξει, δώσε μου το τηλέφωνο της Μόνα.
Το τηλέφωνο;
Έλα, δώσε μου το.
Λόουσον 57241.
Είναι η Μόνα εκεί, παρακαλώ;
Μόνα, είμαι ο πατέρας της Ντολόρες.
Έκανες πρόβες με την Ντολόρες στο πάρκο...
τις δύο τελευταίες Τρίτες, τ΄απογεύματα;
Για να δούμε. Τις τελευταίες δύο Τρίτες...
Μια απ΄αυτές ήταν χτες.
Ναι, κύριε. Αυτό κάναμε.
Νοιώθω πολύ άσχημα γι΄αυτό. Το φταίξιμο είναι δικό μου.
Η πρόβα στο πάρκο ήταν δική μου ιδέα.
Δεν ήρθαμε σπίτι για να μην σας ενοχλήσουμε.
Λοιπόν;
Το επιβεβαίωσε;
Ναι. Και είμαι σίγουροε πως την δασκάλεψες πολύ καλά.
Είμαι επίσης σίγουρος ότι της έχεις πει τα πάντα για εμάς.
Λο, αυτό πρέπει να σταματήσει.
Δεν ξέρω τη σκαρώνεις, αλλά ό,τι κι αν είναι...
Θα σε πάρω απ΄το σχολείο, αν δεν σταματήσεις αμέσως.
Αν δεν σταματήσω, τι;
Ξέρεις τι εννοώ!
Για ηρέμησε, κύριε!
- Δείξε μου, πού έβαλες τα λεφτά; - Παράτα με, ανώμαλε!
- Θες να φύγεις μακριά μου! - Βεβαίως και θέλω!
Και ποια δεν θα ήθελε;
- Δείξε μου πού τα έκρυψες! - Τα κέρδισα αυτά τα λεφτά!
Εμπρός, σκότωσέ με! Όπως σκότωσες και τη μάνα μου!
Συγγνώμη.
Σκότωσέ με, όπως έκανες και με τη μητέρα μου!
Πάψε. Πάψε!
Σκότωσέ με, όπως έκανες και στη μητέρα μου!
Σκότωσέ με! Σου ζητώ να με σκοτώσεις!
Σκάσε!
Σκότωσέ με! Σκότωσέ με!
Σε μισώ! Σε μισώ!
Ηρέμησε! Ηρέμησε!
Δολοφόνε!
Συγγνώμη! Συγγνώμη!
Ποιοι νομίζετε πως είστε που κάνετε τόση φασαρία;
Οι φίλοι της κόρης μου. Δεν μπορώ να μείνω.
Ωραία, προσπαθούσα να σε βρω στο σπίτι. Αποφάσισα κάτι.
- Αποφάσισες; - Ναι.
- Κέρασέ με κάτι. - Τι θα ήθελες;
Παγωτό με σόδα και πολύ σιρόπι σοκολάτας.
Τίποτα για εμένα, ευχαριστώ.
Λο...
Λοιπόν, πες μου.
Γιατί βιάζεσαι;
Πλήρωσέ την και πάμε να φύγουμε.
Ξέρετε τι είπε;
Αυτή η κοπέλα που με περιφρονούσε, με κορόιδευε...
και κατάστρωνε σχέδια για να φύγει μακριά μου;
Είπε ότι ήθελε να παρατήσει το σχολείο αμέσως...
και να φύγουμε μαζί για ένα ταξίδι.
Μόνο που τώρα, αυτή θα διάλεγε τα μέρη.
Ο ταπεινός Χάμπερτ συμφώνησε;
Βεβαίως. Σφράγισα τη μοίρα μου μ΄ευγνωμοσύνη.
Λολίτα.
Πήγαινέ με στο κρεβάτι.
Πρέπει να φτάσουμε στο Γουέις, σε μία εβδομάδα ακριβώς.
Γιατί ακριβώς σε μια εβδομάδα;
Γιατί πρέπει να δούμε τη γιορτή όταν ανοίξουν την Μαγική Σπηλιά.
Και μετά από 18 ημέρες πρέπει να είμαστε στο Έλφινστοουν.
Βλέπεις;
Ναι.
Εκεί θ΄ανεβούμε, στον Κόκκινο Βράχο.
Πρέπει ν΄ανεβούμε στον βράχο, ακριβώς μετά από 18 ημέρες;
Ακριβώς. Είμαι φοβερά ενθουσιασμένη.
Δεν μπορώ να πω με σιγουριά πότε κατάλαβα πως μας ακολουθούσαν.
Πιάσε το μολύβι και το μπλοκ μέσα απ΄τη θήκη.
Το βρήκες; Γράψε.
Κονέκτικατ...
Πώς γράφεται;
Κ-Ο-Ν-Ε.
- Αυτό είναι; - Όχι.
Τώρα γράψε PJ-44-396.
Δώσε μου το.
Εντάξει.
Βάλ΄το πίσω στη θήκη και μην βάζεις τις τσίχλες σου εκεί.
Γιατί πετάς τσίχλες παντού;
Βάλ΄το πίσω.
Μας παρακολουθεί κάποιος ντετέκτιβ.
Μοιάζει πολύ με τον θείο μου τον Γκούσταβ.
Ήταν έξυπνος, ο διώκτης μας. Άλλαζε συνέχεια αυτοκίνητα.
Η παρουσία του ήταν τόσο αληθινή όσο η ανάσα μου.
Ξαφνικά, εξαφανίστηκε.
Μήπως τα είχα φανταστεί όλα;
Λο, τι σου είπε αυτός ο άντρας;
- Τι σου είπε; - Ο τύπος που μου μιλούσε;
Πες μου τι σου είπε.
Ρώτησε αν είχα χάρτη. Μάλλον θα είχε χαθεί.
Σου είπα να μην μιλάς σε ξένους.
Λο, άκουσε...
Είσαι νέα και κάποιοι μπορεί να θέλουν να σ΄εκμεταλλευτούν.
Δυσκολεύομαι να το φανταστώ.
Ήταν ο μπάτσος που μας ακολουθούσε.
Πες μου τι σου είπε.
Αν είναι μπάτσος τότε δεν πρέπει να του δείξουμε ότι φοβόμαστε.
Γιατί θα καταλάβει ότι είμαστε ένοχοι.
Ότι εσύ είσαι ένοχος καλύτερα.
- Τι κάνεις; - Κάτι έχει το τιμόνι.
Πρόσεχε!
Σ΄έπιασε λάστιχο, κύριε.
Έλα πίσω!
Λο!
Τράβα το χειρόφρενο!
Τράβα το χειρόφρενο! Λο!
Λο! Τράβα το χειρόφρενο!
Είναι κάτω αριστερά.
Εκεί κάτω! Τράβα το!
Χριστέ μου! Τι πήγες να κάνεις;
Το αμάξι κυλούσε κι εγώ το σταμάτησα.
Πρέπει να μου πεις ευχαριστώ.
Δώσε μου το μπλοκ απ΄τη θήκη.
Ήταν έξυπνο που γράψαμε τον αριθμό του.
Τι; Τι έκανες;
Λο.
Λο, συγγνώμη.
Συγγνώμη.
- Έλα εδώ. - Άφησέ με!
Συγγνώμη. Συγγνώμη.
Να πάω στην πόλη να σου πάρω φρούτα;
Μπανάνες.
Μόνο μπανάνες;
Μόνο μπανάνες.
Ο Κουίλτι δεν θα έρθει γιατί βρίσκεται στο Γουέις.
Ετοιμάζεται για την πρεμιέρα του έργου του.
Έχουμε μαζί μας τη βοηθό του...
την αξιαγάπητη και ταλαντούχα Βίβιαν Ντάρκμπλουμ.
Είχες βγει έξω.
Μόλις σηκώθηκα.
Μην μου λες ψέμματα.
Βγήκα για μια στιγμή.
Έλειπες ώρα και φοβήθηκα πως δεν θα γυρνούσες.
Πες μου ποιος είναι; Πες μου!
Ποιος είναι;
Σε παρακαλώ, πες μου.
Πες μου. Σε παρακαλώ.
Θα σας δείξω το 29. Είναι από τα καλύτερα δωμάτια.
Τι έχει η κορούλα σας; Είναι άρρωστη;
Όχι, απλώς νιώθει λίγο...
Θεέ μου, είσαι καλά Λο;
Δεν νιώθω πολύ καλά.
Ιός είναι.
Μην ανησυχείτε, είχαμε πολλές τέτοιες περιπτώσεις.
- Μπορώ να την πάρω σπίτι; - Θα την κρατήσουμε απόψε.
Έχει αφυδατωθεί και χρειάζεται ύπνο.
Πηγαίνετε να κοιμηθείτε.
Δεν θα βοηθήσει να κολλήσετε κι εσείς.
Μάλλον έχω κολλήσει, νιώθω χάλια.
- Ίσως πρέπει να μείνω εδώ. - Πηγαίνετε.
Τηλεφωνήστε μας το πρωί αφού ξεκουραστείτε. Θα τα πάρω εγώ.
Είμαι ο κος Χάμπερ.
Πήρα για να δω πώς είναι η κόρη μου, η Ντολόρες Χέιζ.
Πολύ καλύτερα. Ξύπνησε νωρίς.
Δεν έχει πυρετό. Ήρθε και την παρέλαβε ο θείος της ο Γκούσταβ.
- Ποιος; - Έτσι τον είπε η Ντολόρες.
Είχε κι ένα σκυλάκι. Πολύ καλός άνθρωπος.
Ευχάριστος και...
- Την αφήσατε να φύγει μαζί του; - Μας πλήρωσε τον λογαριασμό.
Είπαν να μην ανησυχείτε, θα σας περιμένουν στο σπίτι του παππού.
Και μετά έφυγαν μ΄αυτή την ωραία Κάντιλακ.
Μάλιστα;
Νοσοκόμα.
Που είναι; Ποιος την πήρε; Κάποιος πήρε την κόρη μου.
Δεν ξέρω τι λέτε. Μιλήστε με τον διευθυντή.
Είδατε την κόρη μου; Ποιος την πήρε;
Ηρέμησε!
Μην μου λες να ηρεμήσω! Ψάχνω την κόρη μου!
Γιατρέ! Γιατρέ!
Πού είναι; Τι της κάνατε;
Πού είναι;
Πείτε μου πού είναι!
Πού είναι; Πες μου!
Αφήστε με, παλιομπάσταρδοι!
Ψάχνω την κόρη μου.
Θέλω να μάθω...
Συγγνώμη. Είναι εντάξει.
Συγγνώμη.
Ίσως έχω πιει περισσότερο απ΄ό,τι πρέπει. Συγγνώμη.
Ανησυχώ για την κόρη μου...
αλλά αφού είναι με τον θείο Γκούσταβ...
θα είναι καλά.
Λυπάμαι πολύ. Συγχωρέστε με.
Πήγε στη φάρμα του παππού.
Θα είναι μια χαρά εκεί. Ό,τι καλύτερο γι΄αυτήν.
Είμαι καλά. Σας ζητώ συγγνώμη.
Λυπάμαι. Σας ευχαριστώ πολύ.
Λυπάμαι αφάνταστα.
Έψαχνα για μήνες στα μέρη που μέναμε. Τα ίχνη ήταν φρέσκα.
Ο κλέφτης, ο απαγωγέας, πείτε τον όπως θέλετε, ήταν έξυπνος.
Άλλαζε όνομα, αλλά τον καταλάβαινα από τον γραφικό του χαρακτήρα.
Έγραφε με ξεχωριστό τρόπο το T, το W και το L.
Πρέπει να είναι δύσκολο για εσάς, που ξέρετε ποιος ήταν...
να καταλάβετε πόσο μπερδεμένος ήμουν.
Ίσως να νομίζετε πως φανταζόμουν διάφορα.
Μπορεί να σκέφτεστε ότι δεν μπορεί να υπήρχε κι άλλος σαν εμένα.
Ακόμα ένας εραστής νυμφίδιων που μας ακολουθούσε παντού.
Έχετε δίκιο, βεβαίως.
Δεν υπήρχε άλλος σαν εμένα.
Με τον καιρό, τα ίχνη άρχισαν να σβήνουν και να χάνονται.
Κι έτσι γύρισα πίσω στο ψυχρό και νεκρό Μπίρντσλι.
ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΗ ΣΟΥ
ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
«Αγαπητέ μπαμπά, πώς τα πας;»
«Παντρεύτηκα και είμαι έγκυος».
«Μάλλον θα γεννήσω γύρω στα Χριστούγεννα».
«Μου είναι δύσκολο να γράψω το γράμμα αυτό».
«Δεν έχουμε λεφτά να πληρώσουμε τα χρέη μας και να φύγουμε».
«Υποσχέθηκαν στον Ντικ μια καλή δουλειά στην Αλάσκα».
«Είσαι ακόμα θυμωμένος μαζί μου;»
«Σε παρακαλώ, στείλε μας μια επιταγή $400, θα είναι αρκετά».
«Ακόμα και λιγότερα, όλα είναι καλοδεχούμενα».
«Πέρασα πολλά».
«Λύπες και δυσκολίες που δεν περίμενα. Με αγάπη, Ντόλι».
«Κυρία Ρίτσαρντ Φ. Σίλερ».
Για κοίτα!
Έλα μέσα.
Εσύ Μόλι, έξω. Καλό κορίτσι.
Ο άντρας σου είναι εδώ;
Ναι.
Πού θες να κάτσεις; Στην κουνιστή καρέκλα ή στο ντιβάνι;
Έλα κάθισε μαζί μου στο ντιβάνι.
Αυτός είναι;
Στη σκάλα;
Θες να τον φωνάξω;
Όχι.
Δεν είναι αυτός που γυρεύω.
Τι δεν είναι;
Ξέρεις τι εννοώ.
Πού είναι;
Ο Ντικ δεν έχει καμία σχέση μ΄αυτά...
νομίζει πως είσαι ο πατέρας μου.
Μην αναφέρεις τίποτα.
- Θα τον βρω μόνος μου. - Αλήθεια, δεν ξέρεις;
Ο Κουίλτι ήταν, μπαμπά. Ο Κλερ Κουίλτι.
Μάλιστα.
Βεβαίως.
Ο Κουίλτι;
Ναι.
Ήταν ο μόνος άντρας που είχα ερωτευτεί παράφορα.
Κι εγώ;
Πού σε πήγε;
Πες μου.
Όλοι ήξεραν ότι του άρεσαν τα κοριτσάκια.
Έκανε ταινίες με κοριτσάκια στην έπαυλή του στο Πάρκιγκτον.
Αλλά εγώ δεν θα τα έκανα όλα αυτά.
Ποια πράγματα;
Δύο κορίτσια με δύο αγόρια. Με τρεις ή τέσσερις άντρες.
Η Βίβιαν γυρνούσε τις ταινίες.
Εγώ είπα, «δεν γλύφω όλα αυτά τα κτήνη».
«Θέλω εσένα».
Κι έτσι με πέταξε έξω.
Την κοίταζα ξανά και ξανά...
και ήμουν σίγουρος όσο ποτέ άλλοτε...
ότι την αγαπούσα πιο πολύ απ΄οτιδήποτε υπάρχει στη γη.
Δεν ήταν πλέον παρά η μακρινή ηχώ του νυμφίδιου που ήταν κάποτε...
αλλά την αγαπούσα.
Αυτή τη Λολίτα, χλωμή και μολυσμένη με το παιδί κάποιου άλλου άντρα.
Ας μαράζωνε κι ας γερνούσε. Δεν μ΄ένοιαζε.
Πάλι θα με πλημμύριζε η στοργή μόλις θα έβλεπα το πρόσωπό της.
Λολίτα.
Από εδώ, μέχρι το αυτοκίνητο που ξέρεις τόσο καλά...
δεν είναι παρά είκοσι πέντε βήματα.
Κάνε αυτά τα βήματα μαζί μου, τώρα.
Δηλαδή θα μας δώσεις τα λεφτά αν πάω σε ξενοδοχείο μαζί σου;
Όχι, θέλω να φύγεις από εδώ και να έρθεις να ζήσεις μαζί μου.
Είσαι τρελός.
Ακόμα και ν΄αρνηθείς θα σου δώσω τα λεφτά.
- Αλήθεια; - Ναι.
Ορίστε. Πάρ΄τα.
Θεέ μου!
Μας δίνεις τέσσερις χιλιάδες δολάρια;
- Ευχαριστώ. - Όχι...
Μη μ΄αγγίζεις.
Θα πεθάνω αν μ΄αγγίξεις.
Πες μου, υπάρχει ελπίδα να έρθεις μαζί μου;
Όχι.
Αλλά θα γυρνούσα πίσω στον Κλερ.
Φεύγω.
- Να φωνάξω τον Ντικ; - Δεν θέλω να τον δω...
...καθόλου. Απλά θέλω να φύγω.
Λο, θα ξεχάσεις ποτέ αυτό που σου έκανα;
Πες αντίο, Μόλι.
Πες αντίο στον πατέρα μου.
Ντικ! Μάντεψε!
Κυρίες και κύριοι ένορκοι...
μετανιώνω για όσα έκανα πριν από το τελευταίο αντίο.
Αλλά δεν μετανιώνω για τίποτα απ΄όσα επακολούθησαν.
Ποιος είσαι εσύ;
Μήπως είσαι ο Μπρούστερ;
Δεν μοιάζεις με τον Τζακ Μπρούστερ.
Η ομοιότητα θα έλεγα πως είναι αφάνταστα ανύπαρκτη.
Κάποιος μου είπε ότι έχει έναν αδελφό.
Δεν είμαι κανένας από τους Μπρούστερ.
Κάνε στην άκρη!
Θυμάσαι μια κοπελίτσα που λεγόταν...
Ντολόρες Χέιζ;
Βλέπεις είμαι ο πατέρας της.
Ανοησίες.
Είσαι ένας ξένος. Είσαι πράκτορας μιας ξένης δύναμης.
Είσαι ένας ξένος φιλολογικός πράκτορας.
Ήταν κόρη μου.
Ήταν παιδί μου.
Λατρεύω κι εγώ τα παιδιά.
Και τους πατέρες. Λατρεύω και τους πατέρες.
Κάτσε κάτω!
Τώρα χρειζόμαστε σπίρτα. Έχεις φωτιά;
Κουίλτι, θέλω να συγκεντρωθείς.
Σε λίγο θα πεθάνεις.
Χριστέ μου!
Θες να σ΄εκτελέσω όρθιο ή καθιστό;
Άσε με να το σκεφτώ. Δεν είναι εύκολη ερώτηση.
Προσπάθησε να καταλάβεις τι συμβαίνει.
Θυμήσου την Ντολόρες Χέιζ.
Είμαι πρόθυμος... Είμαι πρόθυμος να προσπαθήσω.
Εντάξει. Άκου.
Έκανα ένα λάθος, για το οποίο μετάνιωσα.
Δεν έκανα τίποτα με την κουκλίτσα σου.
Είμαι σχεδόν ανίκανος για να λέμε την αλήθεια.
Την πήγα ένα ωραίο ταξίδι. Γνώρισε σπουδαίους ανθρώπους.
Μήπως γνωρίζεις...
Μείνε ακίνητος!
Με κορόιδεψες.
Έκλεψες τη συγχώρεσή μου.
- Πρέπει να πεθάνεις. - Τι είναι αυτά που λες;
Η μνήμη μου και η ευγλωττία μου μ΄εγκατέλειψαν σήμερα...
αλλά και εσύ δεν ήσουν ποτέ ένας ιδανικός πατριός.
Δεν ανάγκασα την προστατευόμενή σου να έρθει.
Εκείνη μου ζήτησε να την πάω σ΄ένα πιο χαρούμενο σπιτικό.
Κοίτα γύρω σου. Το βλέπεις αυτό το σπίτι;
Είναι δροσερό και άνετο. Να έρθεις να μείνεις μαζί μου.
Θα είσαι ευτυχισμένος εδώ.
Θα μπορείς να χρησιμοποιείς τη γκαρνταρόμπα μου.
Έχουμε μια άριστη καθαρίστρια, οικιακή βοηθό...
Δεν έχει μόνο κόρες, έχει και εγγονές.
Και ξέρω και διάφορα για τον αρχηγό της αστυνομίας...
και τον έχω του χεριού μου.
Ρίξε το όπλο και θα σου πω κι άλλα. Θα σου αρέσουν.
Έχω επάνω μια μοναδική συλλογή ερωτικών ταινιών.
Ρίξε το όπλο.
Μπορώ να κανονίσω να παρακολουθείς εκτελέσεις.
Ελάχιστοι ξέρουν ότι η ηλεκρική καρέκλα είναι κίτρινη...
Βοήθεια!
Αυτό πονάει, κύριε.
Πονάει αφάνταστα, φίλε μου.
Θεέ μου.
Νομίζω πως δεν πρέπει να το συνεχίσουμε για πολύ.
Φύγε!
Φύγε από εδώ!
Άκουγα μόνο μια μελωδία παιδιών που έπαιζαν. Μόνο αυτό.
Το χειρότερο δεν ήταν η απουσία της Λολίτας από το πλάι μου...
αλλά η απουσία της φωνής της απ΄τη χορωδία αυτή.
Ο Χάμπερτ, πέθανε στη φυλακή από θρόμβωση στεφανιαίας στις 16 Νοεμβρίου, του 1950
Η Λολίτα πέθανε στη γέννα, τα Χριστούγεννα, του 1950