PROSTY PLAN
tłumaczenie: inspoir
Kiedy byłem jeszcze dzieckiem,
pamiętam, jak mówił mi ojciec
co on uważał, że przynosi szczęście.
Tommy, w końcu. Wejdź.
Dzisiaj Sylwester.
Przepraszam za spóźnienie.
Nie martw się. Zastępowałem cię.
Dzięki, Hank.
Co, zostajesz tu, aż powieszą
ostatniego psa?
Tak!
Podstawowe rzeczy...
żona, którą się kocha,
uczciwa praca,
przyjaciele i sąsiedzi, którzy cię szanują.
I przez jakiś czas,
Nawet nie zdając sobie z tego sprawy,
Miałem to wszystko.
Byłem szczęśliwym człowiekiem.
Hej, Tom.
Pamiętasz, co ci mówiłem, że muszę wcześniej wyjść?
Mam rodzinne spotkanie.
Cześć, Hank!
Szczęśliwego Nowego Roku, Schmitt!
Cześć, Linda, Szczęśliwego Nowego Roku.
Gdzie idziecie?
Na sanki!
Mogę iść z wami?
Nie!
Proszę!
Cześć Carl.
Szczęśliwego Nowego Roku, Hank.
Trzeba, żeby ci ludzie za to płacili.
Ha Ha Ha!
Zarobiłbym więcej, niż na pensji.
Kochanie, to ja.
Jak się dzisiaj czujesz?
Cześć. Dobrze.
O mój Boże.
Dużo dzisiaj kopał.
Wygląda na to, że będziesz miał długie popołudnie.
Zabrał ze sobą Lou.
Świetnie.
Tak. A ja tu tylko będę leżeć i odpoczywać.
Oh... Ha ha ha!
Cześć, Jacob!
Ha ha ha!
Co on tu robi?
Trzeba go odwieść do domu.
Chyba trochę nie po drodze, co?
Możemy do niego wstąpić po wszystkim.
To naprawdę żaden problem, Hank.
W czym problem, Hank?
Hej, trzeba sprzątnąć to gówno.
Mógłbym tego użyć.
Widziałeś Lou?
Potrzymaj
Nie możesz położyć tam?
Nie, nie. Zamarznie.
Hank, przywitaj się...
Przywitaj się z Mary Beth.
Cześć Mary Beth.
Powiedział cześć, Mary Beth.
Hank powiedział cześć. Cześć, Lou.
Chodź.
Był tu ktoś.
Ja to przyniosłem.
Kiedy?
Co ty sobie myślisz, Hank?
Że to jedyny dzień, kiedy można tu przyjść?
Co z tobą?
Hey, Jacob! Patrz!
Piszę swoje imię!
Poczekaj chwilę!
Zawołam tu pannę Johnson!
Pomogę ci.
Wiesz, co mówią chłopaki?
To stary garnek
garnek?
Nie, nie. Uważaj
To ksiądz?
To jest kowboj.
Tak. Mówi "Moo."
Nie, nie. Facet stoi przy drodze.
I mówi "Panie władzo to tylko ananas".
Ha ha ha! ha ha!
Załapałeś? Tak.
Tak, pan księgowy nie załapał tego.
Ha ha ha ha...
Uważaj!
Cholera!
Nic ci nie jest?
Zostaw!
Tylko popatrz!
Mój wóz.
Wysiądźmy.
Mary Beth!
Wróci.
Hej, co ty robisz?
To rezerwat. Przecież wiesz.
I co z tego?
Nie wolno tu polować.
Odłóż strzelbę z powrotem.
Ale przez niego zniszczyłem wóz.
No to co? Daj spokój.
Hej, hej, Hank...
My tu nie polujemy.
Tylko zbieramy padlinę.
Racja.
Zbieramy padlinę.
Tylko na niego popatrz.
Biegnie jak moja żona.
Poczekajcie!
Nie jestem ubrany na takie brodzenie w śniegu!
Mary Beth!
Patrzcie na te ptaki.
Wyglądają jakby czekały, kiedy ktoś umrze
i będą mogły go zjeść.
Dziwne to wszystko.
Napiłbym się czegoś.
Zawsze bądź przygotowany.
Świetny pomysł.
Zacząć teraz pić.
Widzisz go teraz?
Nie zachowuj się jak pedzio.
Chcesz trochę?
Nie chce mi się pić.
Co, nie pijesz przed
5:00 po południu?
czy po 5:00?
Albo może boisz się
zarazić się czymś
od nas?
Tak.
Hey, Hank.
Co robisz?
Tak się nabijam.
Widzisz...
to co możesz nazwać
insynuacją Pamiętasz?
Powiedziałeś mi to kiedy się ostatnio widzieliśmy.
Mogłeś powiedzieć "aluzja", ale nie.
Musiałeś wszystkim pokazać,
że znasz takie wyszukane słowa.
Cały czas masz to w głowie?
To było dwa miesiące temu.
Pocałuj mnie w dupę.
Co to jest, do cholery?
To samolot.
Wiesz co
To pewnie jeden z tych pijanych lekarzy.
co rozbijają się w swoich samolotach.
Musiał tu właśnie spaść.
Widzisz te połamane drzewa?
Jest za ciemno. Nic nie widzę.
Zgarnijcie śnieg z okien.
Nic nie widać.
Drzwi się zacięły.
Pewnie jakiś piosenkarz, albo coś.
Dalej nic nie widzę.
Nic nie widzę.
Ni cholery.
Widzę pilota!
Co on mówi?
Ktoś tam jest.
W porządku?
Hej, koleś...
Aaaa...
Aah! Aah! Aah!
Wynocha!
Co się dzieje..?
Aah! Ohh!
O Boże!
Cholera!
Wyciągnijcie mnie stąd.
Nieźle cię nastraszyły, Hank.
Wezmę to...
Hank, widziałeś....
Widziałeś te wszystkie ptaki?
Czy ja widziałem te ptaki?!
Pomóż mi stąd wyjść.
Hank, przyłóż to do oka.
Dzięki.
Podarłeś sobie kurtkę.
O mój Boże...
Patrzcie na to!
Cholera!
O mój Boże!
Jak myślisz, ile tego jest?
To studolarowe banknoty!
Cała torba!
Czy to prawdziwe pieniądze, Lou?
Tak do cholery, są prawdziwe.
Nie bądź głupi.
Po co ktoś by latał
z taką gotówką?
Wiecie co? Założę się, że to pieniądze za narkotyki.
Pewnie masz rację.
Ten gość to handlarz narkotyków.
Tak oni działają.
Przewożą je w małych samolotach.
Mogę to zagwarantować. To brudna forsa.
Racja.
Widziałem na 20/20.
"Brudna forsa"? Co masz na myśli?
Są fałszywe?
Nie.
Są prawdziwe.
Cokolwiek to jest, to sprawa dla policji.
Myślisz, że co powinniśmy zrobić?
Ktoś powinien tu zostać,
ktoś pójść po gliny?
Co?
Lepiej to przemyśl.
Poczekaj!
Co, gdybyśmy tu nie trafili?
Chcesz je zatrzymać?
On chce je zatrzymać.
To śmierdząca forsa.
A dlaczego nie?
Dlaczego nie? -Tak.
Bo pójdziemy do więzienia. -Za co?
Bo to kradziona forsa.
Kradziona. Komu ukradziona?
Jemu? Już mu to nie robi różnicy.
He he he...
Bo jest martwy, tak? Ha ha ha!
Zabawne.
Jest martwy. Nie robi mu to różnicy.
Zabierzemy torbę do samochodu
i udajemy, że nas tu nigdy nie było.
Nie pieprz. Czemu nie?
Bo nas złapią.
Coś ci powiem.
Nie mieszaj się w to.
Nie potrzebujemy cię.
Będzie za to więcej pieniędzy dla nas.
Chcesz się nauczyć nowego wyszukanego słowa, Lou?
Czy słowo "współuczestnictwo" coś dla ciebie znaczy?
To głupie.
Ale Hank, dlaczego mieliby nas złapać?
Bo to mnóstwo forsy.
Ktoś będzie jej szukał.
Kiedy znajdą samolot
ale nie będzie w nim pieniędzy,
wkurzą się. Będą szukać nas!
To brudna forsa!
Jeśli chodzi o tego gościa,
gliny nawet nie wiedzą, że on istnieje.
Nikt o nim nie wie...
oprócz nas. Widzisz?
Nikt oprócz nas.
To jakbyśmy wyszli na spacer
i odnaleźli zagubiony skarb
To Amerykański sen w torbie sportowej.
On chce tak po prostu odejść.
Na Amerykański sen musisz pracować.
Nie możesz go ukraść.
To jest nawet lepsze.
Jeśli ten gość jest handlarzem narkotyków
to wtedy my jesteśmy
kimś takim jak Robin Hood.
Tak. I coś ci powiem.
Masz w domu śliczną żonę.
Spodziewacie się dziecka.
Wiem, że dużo we młynie nie zarobisz.
Nie chciałbyś części tej forsy?
Jak cholera, ale nie możemy tego wziąć.
Hej, a co jeśli wyznaczyli nagrodę?
Może jest nagroda i dadzą nam...
A może nie ma!
Co ty na to. Powiem ci coś.
Założę się o $ 10 000
o jedną taką paczkę,
że jeśli znajdą ten samolot
nie będzie żadnej wzmianki o pieniądzach.
Hank, przetrzymajmy to,
zanim się nie przekonamy
czy ktoś tego szuka?
Racja.
Jeśli się drapiesz, to nie swędzi.
Jeśli, jeśli...
Jeśli jest złamane, nie naprawiaj. Tak?
A jeśli... jeśli... jeśli...
Wiem, co masz na myśli.
Przypuszczem, że to ja mam to przechować?
Jak długo?
Tylko do wiosny, aż znajdą samolot.
A wtedy co?
Jeśli mamy rację i nikt nie wspomni o pieniądzach,
podzielimy je i wyjedziemy z miasta.
Dlaczego to ty masz je przechować?
Tylko ja to mogę zrobić.
W innym razie możemy je tu rozrzucić.
To znaczy, że ty... ty... ty...
nie ufasz nam? To masz na myśli?
To kupa forsy. Myślę, że nie ufam.
Jeśli ktoś będzie szukał pieniędzy
spalę je.
Ja je spalę, słuchaj, Hank...
Nie. Tylko ja to mogę zrobić!
Dobra, musimy się z tym pogodzić.
Mamy umowę. Mamy umowę.
Trzymam je i czekamy, aż znajdą samolot.
Jeżeli nikt nie wspomni o pieniądzach,
dzielimy je i wyjeżdżamy.
OK?
Jestem za.
Najpierw je policzmy.
To dobry pomysł.
To znaczy, wiesz...
Heh heh heh...
Heh heh... heh heh...
To głupie.
O mój Boże...
Hej, co kupisz, Jakey boy?
Ja kupię truck'a.
Nie. Pieprzyć to.
Weź coś stylowego.
Trans-am.
Tak, jak w marzeniach, Trans-am.
Mógłbyś kupić całą flotę Trans-am'ów.
Mary Beth! Mary Beth!
Gdzie byłaś, do cholery?
Gdzie byłaś, co?
Buty dla dziecka, ha ha!
Lou:...4,350,000,
4,360,000... 4,370,000...
4,380,000...
4,390,000...
$4,400,000!
Czy to nie wspaniałe? Posłuchaj.
Patrz na ten szajs, człowieku.
Całkiem nieźle, co?
Ile to będzie na głowę?
Około miliona i ...
Milion i ile? Ciii!
Milion i pół? Co?
Ciii! Słyszysz?
A-ha.
O, kurde.
Idziemy do samochodu. Zajmę się tym.
Cholera. Chodu!
Idziemy!
Przykryj pieniądze!
Jake, wsiadaj!
Spadamy!
Dalej!
Cześć, Carl.
Kłopoty z silnikiem, Hank?
Chciałbym. Kłopoty z psem.
Ta głupia suka Jacob’a polowała w lesie na lisa.
Złapała go?
Tak myśleliśmy, ale kiedy pobiegliśmy za nią,
wróciła.
A-ha.
Co ci się stało w głowę?
Ah to...
Wpadłem na gałąź.
Twój brat dalej nie ma pracy?
Tak.
A Lou?
Tak, on też.
To szkoda, prawda?
Chyba będziemy się już zbierać
Hej, cześć Jacob!
Cześć, Carl, jak się masz?
Dobrze.
Zacząłem myśleć,
że próbujecie mnie unikać.
Słucham?
Siedzicie tu w furgonetce.
Pomyślałem, że próbujecie mnie unikać.
Nie. Tylko siedzimy w furgonetce.
Trochę tu zimno, wiecie?
Trzymamy się ciepło.
Tak trzeba.
Powiedziałeś mu o samolocie?
To brzmiało jak samolot.
Jaki samolot?
Co, słyszałeś samolot?
Nie wiem, co on słyszał.
Zawsze słyszy jakieś bzdury.
Może lepiej ty mi powiesz, Jacob.
Nie, w porządku.
Jedziemy do domu.
Dobrze.
Chodźmy.
To Nowy Rok! Chodźmy stąd.
Zadzwoń do mnie, Carl.
Szczęśliwego Nowego Roku.
Na pewno nie potrzebujecie pomocy?
Nie, wszystko już zrobione.
Dzięki. W porządku.
Cholera!
Wiedziałem, że zrobisz coś głupiego, Jacob,
ale teraz przegiąłeś!
To był mój pomysł.
Naprawdę świetny, Lou.
Teraz, kiedy znajdą samolot
i zorientują się, że pieniądze znikły
będą wiedzieć, kto je zabrał.
Ale...
Właśnie o to chodzi.
To znaczy, że nie mówilibyśmy nikomu
gdybyśmy to my to zrobili.
To nie tak, jak mówiłeś,
że widziałeś spadający samolot.
Myślałeś, że słyszałeś samolot,
który mógł mieć problemy z silnikiem.
Chcecie, żebym spalił pieniądze?!
Nie pójdę za to do więzienia!
Jeśli okaże się, że jest cień zagrożenia,
że nas złapią,
przysięgam, że wszystko zniknie!
Rozumiecie?
"To był ananas."
He he he...
To będzie zabawne.
Gdzie do diabła byłeś?!
Przychodzisz zawsze, kiedy jestem wykończona.
Jestem wykończona, ty dupku!
Hej, Nancy!
Nie...
Nie bij Mary Beth.
Pamiętaj. Nikt o tym nie wie.
To dotyczy też Nancy.
Musi się o tym dowiedzieć prędzej czy później.
Będzie się zastanawiać, skąd są te pieniądze.
2 godziny spóźnienia!
Przestań!
Powiesz jej, kiedy zadecydujemy, że można je bezpiecznie zatrzymać,
ale nie wcześniej.
To samo dotyczy Sarah.
Oczywiście.
Cholera!
Chodź tu!
Obiecałeś odśnieżyć chodnik,
Ty leniwy sukinsynu!
Uspokój się kochanie.
Miałem ważne powody, że się spóźniłem.
Na razie, Lou!
Założę się, że się jej wygada.
Ten facet nie potrafi dochować tajemnicy.
Cześć kochanie.
Cześć.
Gdzie byłeś?
Zaczynałam się martwić o ciebie.
Przepraszam, za spóźnienie.
W porządku.
Hej.
Co ci się stało w głowę?
Nic takiego. To tylko zadrapanie.
Cały czas krwawi.
Mogę cię o coś zapytać?
Pewnie.
Jeżeli byś spacerowała po lesie...
nie tak głęboko,
i znalazła torbę pieniędzy.
Powiedzmy 4 miliony $...
Zatrzymałabyś je?
Pewnie, że nie.
Trzymaj.
Skąd?
Od samego początku są kradzione.
Mówimy o zagubionych pieniądzach
Nikt ich nie szuka.
4 miliony $ zagubionych pieniędzy...
Tak.
Niczyje. Tak. Nikt nie szuka?
W takim razie, czyje to pieniądze?
Twoje.
Oh.
To moje pieniądze?
Ale czyje były wcześniej?
Złodzieja. Rabusia bankowego.
W takim razie to pieniądze banku.
Racja
A może dilera narkotyków.
To był...
Hank.
To naprawdę głupie.
Na pewno chcesz, żebym coś powiedziała.
Nie wiem, co to jest,
ale chcesz, żebym się z tobą zgodziła
albo powiedziała, że masz rację czy coś.
Ale nie zrobię tego.
To cała ja. Nie chcę.
To prawda.
Jeśli je zatrzymamy, już nigdy więcej
nie będziemy się martwić o pieniądze.
Ale i teraz nie musimy się martwić o pieniądze, Hank.
Masz dobrą pracę.
Nie potrzebujemy ich.
Tak, ale nikogo nie skrzywdzimy zatrzymując je.
Ale to właśnie jest przestępstwo,
prawda?
Kiedy ktoś jest skrzywdzony?
To jest przestępstwo.
Jest sprzeczne z prawem.
Nie ma znaczenie, czy ktoś jest skrzywdzony
czy nie.
Jeśli cię złapią, pójdziesz do więzienia.
Nikt nie pójdzie do więzienia.
Pieniądze to jedyny dowód,
że zrobiliśmy coś złego.
Siedzimy na nich i czekamy, co się stanie.
Jeśli ktoś będzie ich szukał,
po prostu spalimy je i bedzie po wszystkim.
Żadnego ryzyka.
Wszystko mamy pod kontrolą.
A co z Jacob’em i Lou?
Tak długo jak mamy pieniądze
muszą nas słuchać.
To jest...szalone.
Lepiej z tym skończyć.
I to zaraz, zanim ktokolwiek zacznie ich szukać.
10, 9, 8, 7, 6,
To jest to.
To nie szampan,
Ale Szczęśliwego Nowego Roku.
Musicie wrócić i oddać część pieniędzy.
Co?
Sporo. Jakieś 500,000.
W ten sposób, kiedy znajdą samolot
pomyślą, że nikogo tam jeszcze nie było.
To nas stawia poza podejrzeniem.
Nikt by nie zostawiał takich pieniędzy...
Poczekaj.
Zatrzymamy resztę?
Powinniście tam pójść z rana.
Jeśli będzie później burza zatrze wasze ślady.
Możesz powiedzieć o tym Jacob’owi.
Myślisz, że wróciłby i je zabrał?
To tylko z ostrożności.
I tacy powinniśmy odtąd być.
Musimy być ostrożni.
Cały czas musimy myśleć naprzód.
OK. OK.
OK.
Jacob.
Jacob, wejdź.
Oh.
Spieprzyłem, przesunąłem pilota.
Chodź, musimy go usadzić tak jak było.
Jeżeli ktoś się napatoczy
udawaj, że zmieniasz oponę.
To nie zadziała.
Jak to nie zadziała?
Nikt w to nie uwierzy. Nie zeszło z niej powietrze.
Jesteś sprytny.
Obserwuję.
Obserwuj i ucz się.
Teraz dobrze.
Jacob, co się stało?
Nie. Złapaliśmy gumę.
Wymieniałem oponę. Widzisz? Teraz jest nowa.
Zdjąłem też drugą, tę złą.
Położyłem ją na pniu.
Leży tam, płaska jak naleśnik.
Ale już w porządku. Wszystko w porządku.
Widziałeś, jak ten cholerny lis przebiegł tędy 5 minut temu
kierując się do lasu?
Nie, nie widziałem.
Nie widziałem żadnego lisa.
Gdybyś był na moim miejscu
wiedziałbyś jak może dać w kość.
Dlaczego tu nie zostaniesz?
Cześć, Hank.
Nie zrób czegoś głupiego.
Nie rób tego.
Nie zrób.
Jacob!
Oh.
Oh, Boże... Jezusie, Jacob.
Co do kurwy nędzy?!
Walnąłem farmera.
Gonił lisa.
Kierował się prosto na samolot.
Musiałem coś zrobić.
Chciałem tylko nam pomóc.
Posłuchaj czy bije mu serce
albo coś.
Zrób coś.
Wyjdzie z tego.
O Boże, Jacob. Chyba go zabiłeś.
Jestem pewny, że nic mu nie będzie.
Co innego mogłem zrobić?
O Boże. On nie żyje.
Hank, to nie tak.
Pewnie moglibyśmy... moglibyśmy...
zrobić masaż serca.
Możesz to zrobić
Przywrócić akcję serca, możesz?
Moglibyśmy coś zrobić. Cholera!
Jacob, co robisz do cholery?
Przestań!
Robię masaż serca.
Przestań!
Uspokój się.
Daj mi pomyśleć.
Nie możemy panikować.
Czy przejeżdżały jakieś samochody?
Co, samochody?
Tak, samochody, pomyśl.
Kiedy byłem w lesie, widziałeś przejeżdżające samochody?
Co, Hank?
O Boże.
Dobrze.
Zróbmy tak, żeby to wyglądało na wypadek.
Wypadek?
Złap go za nogi.
Poczekaj. Nie możemy...
Dlaczego? Nie możemy tego zrobić.
Co to znaczy, że nie możemy tego zrobić?
Narobimy śladów w śniegu
i znajdą nas po tych śladach.
To jak ślady na miejscu zbrodni.
Pojedziemy samochodem pod most.
Wsadzę go na skuter śnieżny
i przejadę przez park.
Ty będziesz tam przede mną.
Cokolwiek się stanie nie zatrzymuj się.
Tylko pojedź tam i wróć po mnie.
Nie chcę, żeby ktoś cię widział siedzącego tutaj.
Wrócić po ciebie? W porządku.
Dobrze.
Ruszaj.
Nie zabiorą mnie?
Obiecaj mi...
Nikt ciebie nie zabierze, obiecuję.
Musimy się śpieszyć.
Będzie w porządku, Hank?
Musimy się śpieszyć.
Będziesz tam, prawda?
Będę. Teraz jedź.
Jedź.
Dwight?
Dwight.
Twój brat.
Uderzył mnie.
Zadzwoń po policję.
Sprowadź policję.
Jacob, Co robisz?
Chodź zanim ktoś zobaczy.
Nie zrobię tego. -Co?
To głupie.
Jeżeli...
Jeżeli to zatuszujemy
i tak będzie coraz gorzej.
Więc ja go...
Wsiadaj do samochodu.
Wyciągnę go stamtąd?
Musimy powiedzieć wszystkim prawdę.
Powiedzmy im o pieniądzach.
I o całej reszcie.
Zostawisz ślady.
Poczekaj.
To jest moja decyzja.
Moja.
Nie twoja.
Nie zabiłeś go.
Obaj to zrobiliśmy.
O czym ty mówisz, Hank?
Był żywy, kedy go zostawiłeś.
Udusiłem go.
Chyba to spowodowało moją decyzję.
Będzie dobrze. Wygląda prawdziwie.
A nawet jeśli to nie wygląda
na wypadek.
Co z tego.
Dlaczego ktokolwiek miałby myśleć o nas?
Twoje ślady prowadzą wprost do samolotu.
Ale zacznie padać.
Zanosi się na śnieg.
Była jakaś krew?
Krew?
Jacob go uderzył. Czy była gdzieś krew?
Zostawił gdzieś krew?
Na drodze, albo gdzieś...
Nie pamietam.
-Patrzyłeś? Patrzyłem.
Ale ja nie... To wszystko działo się tak...
Kochanie, pada śnieg.
Zaczyna śnieg
i wszystko przykryje.
Wszystkie ślady
Ciii.
Prawdopodobnie próbował jechać brzegiem
kiedy jego skuter ześliznął się z krawędzi
spadając na lód rzeki Anders.
Zastępca szeryfa Wright znalazł ciało
dzisiaj, krótko przed 4:00 po południu.
Tragiczny początek nowego roku
dla jednej z tutejszych rodzin.
Oddaję ci głos, Paul.
Dziękuję, Tracy.
Wolałabym, żebyś nie mówił Jacob’owi.
Żeby wciąż myślał, że to on zrobił.
Boisz się?
Tak, boję się.
Co, jeżeli komuś powie?
To znaczy, co ja zrobię?
Co ty zrobisz?
Wiem, że to zrobiłeś tylko dlatego,
że czułeś się osaczony.
I nie widziałeś innego wyjścia.
Zrobiłabyś to samo
gdybyś była na moim miejscu?
Chcę tylko wiedzieć, czy to możliwe.
Kochanie.
Słuchasz mnie, Hank?
Co poniedziałek przychodzę tu i kupuję dwie torby jedzenia.
Regularnie jak w zegarku.
Po dwie torby pszenicy 4 razy w miesiącu.
Mam ci zapłacić za 8 toreb.
Nie wiem jak ci to inaczej wytłumaczyć.
Grudzień zaczął się w poniedziałek panie Schmitt.
Więc było 5 poniedziałków w tamtym miesiącu.
Przychodził pan ty 5 razy...
Chcesz mi powiedzieć, że w zeszłym miesiącu było 5 tygodni?
Nie, mówię tylko, że było 5 poniedziałków.
Przepraszam. Mam.
Tak.
Cześć Hank, to ja.
Poczekaj.
Niech pan sprawdzi w kalendarzu
jeśli pan mi nie wierzy.
Muszę z tobą porozmawiać.
Teraz jestem zajęty, Jacob.
Co jest?
Możemy się spotkać na farmie?
Jakiej farmie? Naszej farmie.
O co chodzi?
W przerwie na lunch. 12:30, OK?
Już w porządku, panie Schmitt?
Dziękuję za wizytę u nas.
Nie mogę dłużej rozmawiać....
Jacob?
Hej, co ty tu robisz?
Uważaj! Ha ha ha ha ha.
Po cholerę mnie tu ściągnąłeś?
Posłuchaj. Odkupię to z powrotem.
Odbuduję to.
Tak jak było zanim umarli mama i tata.
Poczekaj, poczekaj. Już to przerabialiśmy.
Kiedy będzie po wszystkim
podzielimy pieniądze i musimy stąd wyjechać.
Musimy.
Co chcesz, żebym zrobił?
Tak po prostu wyjechał?
Jak rozumiem ty zostajesz.
Jak wytłumaczysz ludziom, że skąd masz pieniądze?
To proste.
Powiemy ludziom, że Sarah
odziedziczyła spadek. To proste.
Nikt tutaj nic nie wie o jej rodzinie.
Możecie kupić mi farmę
I zostawić mi prowadzenie jej.
Nic z tego nie wyjdzie.
Myślałem, że się ucieszysz.
Jacob...
Prowadzenie farmy? Posłuchaj.
Nie wystarczy kupić farmę. Trzeba też na niej pracować.
Musisz znać się na maszynach, na ziarnie.
Znam się.
Nie, nie znasz się.
nawozach sztucznych, pestycydach, herbicydach,
osuszaniu, nawadnianiu, na pogodzie?
Nic o tym wszystkim nie wiesz.
Skończysz tak, jak tata.
Dlaczego myślisz, że źle skończył?
Powiem ci dlaczego tak skończył.
Miał dwa zastawy hipoteczne na nieruchomości.
Nie mógł tego spłacić.
Myślisz, że na co poszły jego pieniądze?
Nie miał głowy do interesów.
Myślisz, że na co poszły jego pieniądze?
Że inwestował je w farmę?
Powiem ci dokładnie, na co je wydawał.
4 lata w koledżu, kolego.
Czy kiedyś pomyślałeś jak za nie zapłacił?
Przyszło ci to kiedyś do głowy?
Nie moje czesne było...
Posłuchaj, będę miał tę farmę!
Co ja mam?!
Będę miał tę farmę.
Masz cały świat. Możesz...
Nie chcę tego słuchać.
Możesz jechać, dokąd tylko chcesz.
Chcę tylko tego.
To jest moje miejsce.
To jest mój dom, Hank.
Cholera.
Cześć, kochanie.
Co?
Chcę ci coś pokazać.
Co to jest?
Mam to.
Przysłali to z innego oddziału.
Patrz. Tutaj.
"Ciało dziedziczki zidentyfikowane przez policję federalną."
4,4 miliona $ okupu.
Widzisz? Osoba, której nikt nie zna
rozpłynęła się w powietrzu.
Rozpoznajesz faceta z samolotu?
Nie mogę powiedzieć.
Jego twarz była...
Co?
To wszystko zmienia.
Dlaczego?
Już nie możemy powiedzieć, że nie są skradzione.
Dobrze wiesz, Hank, że zawsze były kradzione.
Nie wiedzieliśmy tylko kogo okradamy.
Myśleliśmy, że to pieniądze z narkotyków.
Że to pieniądze po prostu znalezione...
Nie, to ty tak myślałeś.
To dobrze. Cieszę się...
To dobrze?
Tak, bo wiemy skąd są.
Zaczynałam się martwić,
że mogą być fałszywe albo znaczone.
W dalszym ciągu mogą być znaczone.
Nie, tutaj jest napisane.
Patrz. W nieoznaczonych banknotach.
Nieoznaczone.
Widzisz?
Zaczynasz popadać w paranoję, Hank.
Już po wszystkim. To dobrze.
Sarah?
Możesz podejść?
Tak. Chwileczkę.
Do zobaczenia wieczorem.
Ha ha ha ha ha.
Jezusie.
Hej, Hank. Otwórz.
Co ty robisz, do cholery?
Hej, panie księgowy.
Przyszedłem po małą wypłatę.
Idź do domu. Wracaj prosto do domu.
Daj spokój, Hank. Można tu zamarznąć.
Cicho.
Zaproś mnie do środka.
Dobrze, ale tylko na chwilę.
Nie mam czasu na takie głupoty.
Muszę wstawać i iść do pracy.
Chcę mój udział.
Co?
Słyszałeś. Chcę mój udział.
Nie mam tu pieniędzy,
a nawet jakbym miał, nie dałbym ci żadnych.
No daj spokój.
Słuchaj, tylko dlatego, że są u ciebie
nie znaczy, że są twoje. Część z tego to moje pieniądze.
Część z tego to mogą być twoje pieniądze...
jeśli zdecydujemy się je zatrzymać.
Zgodnie z planem mieliśmy czekać
aż zdecydujemy, że bezpiecznie jest je zatrzymać.
Po co tu przychodzisz?
Dobra.
Coś ci powiem.
Daj mi tylko jedną paczkę, dobra?
Tylko jedną paczkę.
A później wrócę po resztę.
Poproś mnie jeszcze raz, a spalę je jutro rano.
Jasne?
Blefujesz.
Co?
Ble-fu-jesz.
Może zawołasz tu wszystkich
i zobaczysz, co się stanie?
Tak.
Dobra.
Posłuchaj, Jacob powiedział mi
mały sekret, panie księgowy.
Wiem, co się stało Dwight'owi Stephansonowi.
Za dużo wypiłeś.
Chcę jedną z tych paczek.
Powiedziałem ci, że nie mam tu pieniędzy.
Schowałem je daleko od domu.
Wiesz co?
Byłoby szkoda, gdyby ktoś
napisał do Carl'a Jenkinsa,
że może być coś podejrzanego
w wypadku Dwight'a Stephansona.
Spadł z mostu?
Wierzysz w to?!
Jezusie, Lou.
Pamiętaj, ty też jesteś złodziejem.
Wszyscy w tym siedzimy.
Jeśli jeden z nas pójdzie do więzienia, pójdą wszyscy.
O Boże.
Potrzebuję mojej doli, Hank.
Naprawdę.
Jestem spłukany...
Wiszę ludziom pieniądze.
Chryste, Lou...
Potrzebuję pomocy.
OK, poczekaj.
Tutaj.
40 $ ?
Tylko tyle mam.
Może pójdę do banku
i wybiorę trochę z naszych oszczędności.
Słuchaj.
Pieniądze są o dzień drogi stąd.
Nawet jeśli chciałbym, je wyciągnąć
nie zrobię tego, dopóki Sarah nie urodzi.
Dzień jazdy stąd?!
Tak, to prawda.
Włożyłem je do skrytki przy autostradzie.
Co do cholery robi forsa w skrytce...
Ciii! Jest tam bezpieczna. Nie martw się.
Nie chciałem, żeby była w pobliżu nas
w przypadku, gdyby nas podejrzewali.
Jak to się mogło stać?
Jak to się stało?
Skąd Carl wiedział o samolocie, co?
Czyj to był pomysł?
Tak.
W porządku.
Ale wyjmiemy ją jak tylko ona urodzi
i od razu podzielimy... Tak?
Tak.
Hank...
Hej. Powiedziałem cześć.
Szukam Hanka i Sarah.
Przepraszam.
O, Boże, patrz na to.
Cześć.
Macie specjalny fotel
w samochodzie, którym wracacie do domu?
Tak.
Jest już zainstalowany?
Zobacz, kto przyszedł.
Niosąc nowiny, prezenty i wielką radość.
Podpisze pani?
Tak.
Co masz na myśli mówiąc "hazard"? Gdzie?
W kasynie. Stracił trochę pieniędzy.
Ile?
Nie wiem ile.
Ciii. Gratulacje.
Dziękuję.
Gratulacje.
Widziałeś dzidziusia?
Wyglądał jak mały pomidor.
Jak mogłeś mu to powiedzieć, co?
Ja się dla ciebie narażam.
A ty co, zdradziłeś mnie?
O czym ty mówisz?
O czym ja mówię?
Teraz są dwie strony.
Dlaczego wy obaj zawsze mówicie o stronach?
Nie ma żadnych stron.
Kto mówi o stronach?
Jestem po obydwu stronach.
Wszyscy razem w tym siedzimy.
Jeśli musiałbyś wybrać, kto by to był?
Nie, dlaczego miałbym wybierać?
-Nie chcę.. -Ja czy Lou?
Maruda z ciebie...
Wybieram ciebie. Jesteś moim bratem.
Kupiłem prezent dla dziecka.
Dobra. Przyniosłem z domu. Nie kupowałem.
Nie kupowałem tego, patrz, fajny.
Uwierz mi.
Spodoba ci się,
kiedy zobaczysz, co to jest.
Dzięki.
Boże, ale zużyty.
Pokaż.
O kurczę. To nasz z dzieciństwa.
Myślę, że to miło z jego strony. Prawda?
Miś przytulanka.
Wasza mała dziewczynka.
O Boże, Boże.
Trzyma pani?
Czas karmienia.
Może pani to podać?
Dziękuję bardzo.
Cześć dziewczynko.
Cześć.
Jest głodna.
Chcę, żebyś kupił
taki mały magnetofon,
no wiesz, dyktafon,
taki, co można schować w kieszeni.
Po co mi dyktafon?
Nagrasz jak Lou przyznaje się
do morderstwa Stephansona.
Co? O czym ty mówisz?
Ty i Jacob wyciągniecie go na drinka.
Upijecie go.
Zabierzesz go do jego domu
Potem zaczniesz żartować,
o przyznawaniu się przed policją.
Każdy po kolei przyznawałby się do tego.
Najpierw ty, potem Jacob na koniec Lou.
Kiedy będzie kolej Lou, nagrasz go.
Daj spokój, nic z tego nie wyjdzie.
Jacob ci pomoże. W tym rzecz.
Kiedy go Jacob nakłoni, zrobi to.
Dobrze, ale nawet jeżeli
będę to miał na taśmie, to niczego nie dowodzi.
Kto w to uwierzy?
To nie ma znaczenia tak długo, jak Lou w to wierzy,
i jak długo Jacob trzyma twoją stronę.
Tylko tego ci potrzeba.
Przynajmniej powinniśmy spróbować.
Nic na tym nie tracimy... prawda?
Dalej, przecież nie proszę
cię o nic wielkiego.
Weź słuchawkę i zadzwoń do niego
Powiesz: "Cześć Lou, Hank proponuje,
żebyśmy wyszli dziś wieczorem na drinka."
Hank proponuje, żebyśmy wyszli na drinka?
Co ty wygadujesz?
Pozwolisz mi skończyć?
My proponujemy, żeby pójść na drinka.
Nigdy nie proponowałeś, żeby pójść na drinka.
Dochodzę do tego. Pozwól mi skończyć.
Mówię, żebyś mu powiedział, że zgodziłem się podzielić pieniądze.
Pomyślałem, że to dobry pomysł,
żeby wyjść gdzieś i uczcić to.
Chcesz, żebym nabrał go?
Chcesz, żebym nabrał Lou?
Chcesz, żebym oszukał przyjaciela?
OK.
Rozumiesz, co tu się dzieje?
Rozumiesz powagę sytuacji,
w jakiej jesteśmy?
Może nas obu wysłać do więzienia.
On nas nie wyśle do więzienia.
Ja nie podejmę takiego ryzyka.
Nie teraz, kiedy mamy dziecko.
Nie mogę sobie pozwolić na pójście do więzienia, Jacob.
Co będzie z Sarah, co?
Co one zrobią?
Muszę zabrać stąd choinkę.
Jest zbyt sucha. Jeszcze się zapali...
Dlaczego nie słuchasz, co ci mówię?
Posłuchaj.
Pomyślę o tym.
Co ojciec by zrobił?
Nie mów tak, Hank.
Nie sądzisz, że chciałby, żebyśmy trzymali się razem?
Nie mów tak.
Nie wiesz, czego on by chciał.
Nie pieprz. Nie powołuj się na niego.
Dobra...
A co jeśli ci obiecam,
że pomogę ci odzyskać farmę?
Dobra.
Pomogę ci odkupić farmę.
Ale najpierw ty musisz mi pomóc.
Kiedy mówiłem o choince miałem na myśli,
że naprawdę uschła
i może być z tego pożar.
Tak to wyglądało
ale nie myśl, że cię ignoruję.
To tylko, wiesz
mówiłem o praktycznej stronie życia
I tylko o tym.
Mamy biały dywan.
Kochanie
Cześć.
Cześć, Sarah.
Cześć, Jacob.
Zdjąłem buty, widzisz?
Dziękuję.
Ładna koszula.
Daj mi to.
Muszę siku.
Nie krępuj się.
Cześć skarbie.
Przyprowadziłeś go tutaj?
Tak. Zaprosiłem go na kolację.
Dobrze.
OK.
Więc zrobi to?
Musiałem obiecać mu farmę.
Co? Poczekaj, zdawało mi się, że mówiłeś...
Uzgodniliśmy, że miałeś coś powiedzieć.
Dokąd on ma pójść? Co, Sarah?
Co on może zrobić,
wyjechać?
Nie wiem, kochanie. Nie wiem.
Ale jeśli zostanie, złapią nas.
Wiem, wiem. To tylko...
To tylko kwestia czasu zanim coś spieprzy.
Wiem. Nie o tym mówię.
Ja tylko...
Chciałbym tylko, żeby się zgodził, to wszystko.
Pamiętasz, co ona zrobiła?
Była tak przestraszona, że zadzwoniła
do Ochotniczej Straży Pożarnej
i wtedy wyszli
To byli wszystko ojca kuple...
Jego koledzy od butelki.
Tak.
Wszyscy strażacy, to byli goście,
których znał, wiesz?
Więc oni przychodzą...
a on siedzi w kuchni
z workiem lodu na twarzy.
To śmieszne. Poczuł się jak idiota,
bo oni wszyscy zebrali się tam
jakby miało dojść do morderstwa.
Ciii.
OK.
Już idę.
Może jeszcze trochę wina?
Proszę pełną szklankę.
To jak krótkofalówka, Sarah,
Taka krótkofalówka dla dziecka?
Tak. Fajna rzecz.
Pamiętasz...
jakie walkie-talkies?
Tak.
Dostaliśmy na Gwiazdkę.
Pamiętasz to?
Tak.
Wiesz, to dziwne.
Myślę o tych rzeczach.
Myślę, że to dziwne...
Ty też wszystko pamiętasz, prawda?
Tak, ja zawsze...
Zawsze mówiłem do taty.
Wiedziałem, że tam byłeś.
Zawsze zdawałem sobie sprawę, z tego, co się dzieje, wiesz?
Zawsze przejmowałem się głupotami.
Ale powiem ci coś, on jest...
Gdyby był taki zdecydowany, jak my teraz...
Zrobiłby to samo na naszym miejscu.
Nie wiem, nie wiem.
Ale myślę, że tak.
Dlatego, że zawsze...
chciał by wszystko się ułożyło.
Chciał mieć dość pieniędzy
by wystarczyło na potrzeby i odpoczynek.
Prawie zawsze nie miał
I myślę, że by to zrobił.
I powiem ci coś, on by ciągle...
Gwarantuję ci, gdyby to miał,
ciągle by tu był. Nigdy by tego nie zrobił.
Czego?
Nie zabiłby się.
To by się nie stało.
Co?
O czym ty mówisz?
Hank, ojciec popełnił samobójstwo, wiesz?
Co? O czym ty mówisz?
Daj spokój. O czym ty mówisz?
Byli pijani, mieli wypadek.
To było na ulicy Jack Spur.
Codziennie tamtędy chodziliśmy.
Tam nie można się zagapić.
Przejeżdżał tamtędy 8 000 razy na rok
I nagle zapomniał drogi?
Uzmysłowił sobie, że pieniądze z ubezpieczalni
rozwiążą problemy, których nie mógł
załatwić, wiesz...
Co? Nie, nie. Czekaj...
Wiesz o tym, Hank.
To znaczy, pomyśl o tym.
Próbuję powiedzieć,
że chyba źle cię oceniłem, Hank.
Bo jesteś trochę bardziej..
Nie wiem,
Powiedzmy...
poważny... bardziej, niż gość jak ja,
i może czasami
możesz zniżyć się
do kogoś takiego, jak my.
I myślę,...
że ktoś, kto cię naprawdę nie zna,
kto nie wyszedł poza pierwsze wrażenie.
I może...
może kiedyś,
Dobra...
Może i wyjdę na dupka.
Nie daj spokój.
Tak, tak.
Wiem, o czym mówię.
Ale pieprzyć to. Ha ha.
Tak.
To wszystko przeszłość, prawda?
Co powiesz?
Dobra.
W porządku.
Tak, do diabła. Żyj i pozwól żyć innym.
Muszę się odlać.
Nie patrz tak na mnie.
Głupek!
Myślisz, że to śmieszne?
Słyszysz? Pytałem cię,
czy to zabawne podstawić nogę
facetowi, jak idzie do kibla?
Słuchaj koleś..
Nie mów do mnie "koleś"...
Widzisz? To jest mój koleś.
I to jest mój koleś.
A ty nie jesteś moim pieprzonym kolesiem, zrozumiałeś?
Chodź!
Zabiję...!
Daj spokój.
Nie warto.
Wyjdźmy na zewnątrz.
Obiję ci mordę z góry na dół
ty sukinsynu!
Zamknij mordę, Ray!
Spadaj, dupku!
Wiesz co? Kawał gówna z ciebie.
Lepiej stąd spieprzaj!
Jeśli chcesz się odlać,
zrób to tutaj.
Tak czy inaczej,
ten facet, wyszedł naprzeciw
i powiedział...
powiedział "Wiesz co?
"Gość był OK
"dopóki nie odwróciliśmy mu głowy
I wtedy on, cholera, umarł nam."
Zrozumiałeś?
Ja zrozumiałam.
Cholera.
Jeden pijak opowiada kawały
swoim dwu pijanym kolesiom
i nie daje spać żonie,
która w przeciwieństwie do niego ma pracę i musi rano wstać.
Więc ma już tego dosyć,
schodzi na dół i mówi:
"Jeżeli się nie zamkniesz
"poszukaj sobie innego miejsca,
gdzie będziesz mieszkał, nie płacąc czynszu."
Czy zrozumiałeś ten kawał?
Nie, posłuchaj, kochanie...
Zrozumieliście, chłopcy?
Hej, kochanie, daj spokój.
Tylko trochę wypiliśmy.
Dalej, na co czekasz?
Nie będziemy tu siedzieć całą noc.
Miejmy to już za sobą.
Nie zrobię tego, Hank.
Co?
To nie fair.
Mamy umowę.
To nie fair.
Cicho.
Lepiej bądźmy trochę ciszej.
Nic nie mów.
O, cholera, cholera, cholera.
Wiesz, jak to jest.
Co z tobą jest, do cholery, Hank?
Widzisz to?
Widzisz, jak on pije?
Widzisz, jak Hank pije whisky?
O tak...
ha ha ha ha.
Tak, jak...
jakby...
jakby na jakiejś reklamie...
Ha ha ha ha.
płynu do płukania ust.
Jakby żył w alei pierwiosnków?
Wyglądasz
jak jakiś cholerny ptaszek, czy coś.
Teraz będziesz grał rolę starszego brata
i uczył mnie jak pić whisky?
Ha ha ha ha.
Widziałeś kiedyś wcześniej, żeby ktoś tak pił?
Nie, prawdę mówiąc,
nigdy nie widziałem,
żeby ktoś tak pił.
Ja tak nie piję.
Mój ojciec tak nie pił.
Wiesz, nie mamy z sobą nic wspólnego,
on i ja,
z wyjątkiem nazwiska.
Ty jesteś raczej moim bratem
a nie on.
Ha ha ha.
Pokaż, jak szedł po polu.
Ha ha ha ha. Pokaż.
Nie obrazi się. Dalej,
Nie obrazisz się, co Hank?
Chodzić po polu?
Tak, jak chodziłeś po polu.
Wstawaj!
Zrób tak, jak tamtej nocy,
Śnieg i tak dalej...
Jak to było?
Jak szedł przez śnieg,
jak jakaś przepiórka, czy inne gówno.
Ha ha ha ha.
Hej, chłopcy...
poczekajcie...
poczekajcie na mnie.
Nie jestem odpowiednio ubrany.
Ubierasz tylko swoje małe próżniaczki.
Wiesz?
Ha ha ha ha ha.
Pokaż go, kiedy
wyleciał kruk
i dziobnął go w głowę.
To dobre.
Nie to popieprzone.
To jak...
Ha ha ha ha.
Wiesz...
to nie była elektryczna rzecz, cholera.
Ha ha ha ha.
Wiesz,
Nie powinniśmy
pozwolić mu zatrzymać pieniądze.
Ha ha ha ha.
Mówię poważnie.
Nie powinniśmy tego robić.
Nie powinniśmy pozwolić mu zatrzymać pieniądze.
Zobacz, jak na nas teraz patrzy
jakby był lepszy od nas.
jakby miał nas na własność czy coś.
Myślę, że wszyscy za dużo wypiliśmy.
Zbierajmy się, jest noc.
Chcesz zatrzymać pieniądze, wiem.
Wracajmy do domu.
Tego chcesz ode mnie, Hank?
Chciałeś, żebym trzymał twoją stronę.
Nie tak powiedziałeś?
O czym ty mówisz?
Dobrze wiesz.
Wiesz, co on chce zrobić?
Wczołgać się do biura Carla
na brzuchu, jak jakiś cholerny wąż.
Chce skończyć wyznania.
Wiem, masz rację.
Założę się, że zdradzi nas, byleby się z tego wywinąć,
Czy nie?
Zabierz mnie do domu. Idziemy.
Nie zostanę tu dłużej.
Idziemy do domu.
Wiesz co? Poczekaj.
Zabierz mnie do domu.
Nie! Mamy dla ciebie coś innego, Hank.
Wiesz co ci powiem? Zróbmy to.
Zagrajmy dalej w tę grę,
zróbmy to, kiedy Hank przyznaje się
Carl'owi, dobra? To będzie fajne.
Ty będziesz Hank a ja będę Carl.
Nie, ty to zrób.
Wyjdź i ty bądź Hank'iem,
kiedy puka do drzwi biura Carl'a.
Ja nie potrafię go naśladować.
Kiedy jesteś wydymany, wyglądasz bardzo zabawnie.
Dalej, zrób to.
OK.
Pukasz do drzwi...
OK.
A ja siedzę nad papierami
i ten dupek wchodzi, ok?
Dupek wchodzi z ogonem między nogami, ok?
OK, już wchodzę.
Gotowy?
OK.
Dzień dobry?
Carl...
To ja, Hank Mitchell.
Co słychać, Hank?
Jak się masz?
Siadaj.
Muszę pogadać.
O czym?
O Dwight'cie Stephansonie.
Tak?
Nie zginął w wypadku.
Co ty mówisz?
Nie, zabiłem go.
Ty zabiłeś Dwighta Stephansona?
To prawda.
Udusiłem go jego własnym szalikiem,
a potem zepchnąłem z mostu
nad rzeką Anders.
Upozorowałem wypadek.
Dlaczego to zrobiłeś?
Nie. Naprawdę nie musimy tego słuchać.
4 1/2 miliona $
znaczy dla mnie dużo więcej
niż życie jakiegoś staruszka.
Dobrze, wystarczy.
Zbliżam się do części, kiedy będziesz
świadczył przeciwko nam.
Mogę to zrobić?
Dalej...
Zabiłem go.
Ty zabiłeś Dwighta Stephansona?
To prawda.
Udusiłem go jego własnym szalikiem,
a potem zepchnąłem z mostu
nad rzeką Anders.
Nagrałeś to?
Upozorowałem wypadek.
Dlaczego to zrobiłeś, Hank?
To twoje przyznanie się.
Opowiedziałeś, jak zabiłeś Dwight’a Stephansona.
Nikt w to nie uwierzy.
To przecież oczywiste
Tylko się z tego nabijałem,
Prawda, Jacob?
Dlaczego miałby ktoś w to uwierzyć?
Pomyślmy o tym.
Jeśli ty i ja
poszlibyśmy jutro do biura Carla
i oskarżyli się nawzajem o zabicie Dwighta Stephansona,
jak myślisz, komu by uwierzył? Tobie?
40-letniemu bezrobotnemu, bez wykształcenia
który jest dumny z tytułu miejskiego pijaczka czy mnie?
Mam pracę,
nie upijam się i... i...
nie obrażam publicznie żony.
Nie kręcę się pod cudzymi drzwiami.
Zastanawiam się, komu uwierzą?
Tak.
Teraz znów wszyscy jesteśmy w tej samej łodzi
Prawda, Jacob?
Zdaje się, że zapomniałeś,
że wszyscy razem w tym tkwimy.
To prawda. To wszystko.
Tylko tyle, Lou.
Nie chodzi o to by cię zranić.
To tak, jak mówił Hank.
Żebyś mu nie zaszkodził.
To prawda.
To tylko...
na wypadek, gdybyś chciał zeznawać, albo...
Poczekaj.
Mówisz mi,
że wiedziałeś o tym?
Spokojnie.
Wiedziałeś o tym wszystkim?
Nie wykorzysta tego, o ile nie...
To znaczy...
Czy to masz na myśli, Jacob?
Że zrobiliście to razem?
Obiecał mi pomóc odkupić farmę, Lou.
Oh!
Oh! Ha ha ha.
W porządku, dobra?
Cholera!
Chodźmy.
Hej, Lou. Proszę, nie załamuj się.
Słuchaj, my tylko chcemy...
Uspokoi się, Hank.
Zbieramy się!
Chodźmy.
Nie ruszać się!
Co ty robisz, do cholery?
Oddaj mi tę taśmę!
Do cholery, odłóż broń!
Nie! Nie wyjdziecie stąd
dopóki nie dostanę tej pieprzonej taśmy!
OK, uspokój się.
Hej, Lou, zostaw go.
Albo co?
Co zrobisz? Zastrzelisz mnie, Jake?
Zostaw go.
Wbijasz mi nóż w plecy
i to gdzie, w moim własnym domu!
Lou?
Co się dzieje?
Lou, proszę!
Wiesz, że potrzebuję tych pieniędzy.
Proszę. Lou, zostaw go.
Nie, Muszę je mieć jutro.
Chcą mi zabrać samochód.
Odłóż broń, Lou!
Powiedziałeś, że on ma pracę. To ty i ja.
To my jesteśmy tymi,...
którzy ich potrzebują.
On je chce!
Ok, ok, ok.
Lou, odłóż to.
Nie! Zamknij się!
Proszę, Lou.
Zamknij się
Proszę, Lou. Chłopie.
Lou, proszę, nie rób tego.
Myślisz, że jest twoim przyjacielem, co?
Lou, odłóż to!
Wcale mu na tobie nie zależy, wiesz?
Spokojnie Lou, załatwmy to.
Pogadajmy o tym.
Dalej!
Jezusie!
To pomówienie.
Lou, na miłość Boską.
Odłóż broń.
Lou!
To...
To prawda.
Lou, nie!
Lou, nie rób tego!
Odłóż broń!
Aaah!
O Boże!
O mój Boże!
Mój malutki!
Hank, stój, gdzie jesteś i odpowiadaj.
Nie... Nie...
Mów, co tu się dzieje, Hank?
O mój Boże!
W porządku, Nancy.
Dzwoń 911!
Dzwoń po gliny!
Dzwoń 911! Musimy zdecydować...
Musimy zdecydować, co im powiedzieć .
Co?
Widziałaś, co się stało. To był wypadek.
Zabiłeś go.
Był pijany i wpadł w szał.
Zabiłeś go dla pieniędzy.
-Nie, nie! -Zabiłeś go dla pieniędzy.
Możesz mieć jego udział.
Możesz go dostać.
Ty pojebie, Myślisz, że ważne są tylko pieniądze?!
Stój!
Uspokój się.
Wynoś się!
Przestań!
Co robisz?
Przestań!
Spokojnie.
Proszę! O mój Boże!
Proszę!
Nie, nie. Nie chciałem tego.
Proszę!
Nie, nie. Nie chciałem...
Widziałaś, co się stało. To było w samoobronie.
Nie, czekaj!
Pogadajmy, OK?
Zdajesz sobie z tego sprawę?
Musieliśmy...?
Aaah!
Nie!
Hank.
Halo, tak. Była strzelanina.
Hank Mitchell.
Jestem u Lou Chambers'a
County Road 27, tuż za spaloną drogą.
Oni obydwoje...
są martwi!
O Boże!
Pospieszcie się!
Jacob?
Co robisz?
Co?
W porządku z tobą?
Możemy z tego jakoś wybrnąć.
Nie mamy dużo czasu.
Posłuchaj, co ci teraz powiem
bardzo dokładnie, OK?
Walczyli ze sobą, OK?
Obydwoje byli pijani.
Kiedy Lou zaczął bić Nancy
próbowaliśmy mu przeszkodzić, a wtedy się naprawdę wkurzył
i złapał za strzelbę.
A ona pobiegła do kuchni po pistolet.
Ty pobiegłeś do samochodu po swoją strzelbę.
Kiedy wróciliśmy do domu,
było już za późno. Już ją zastrzelił.
On...
Strzelał na oślep.
w sufit, do ścian, wszędzie.
Kiedy stanęliśmy w drzwiach,
strzelił do mnie, ale chybił.
wycelował strzelbę w moją pierś,
ale zanim pociągnął za spust...
zastrzeliłeś go.
Uratowałeś mi życie.
Zrozumiałeś?
To była samoobrona.
Dalej, Jacob.
Powtórz to.
Walczyli.
Lou się naprawdę wściekł.
strzelał w ściany, w sufit.
Co zrobiliśmy?
Pobiegliśmy do samochodu.
Pobiegłeś z Jacob'em
Ale...
Jacob powiedział,...
że sam pobiegł po swoją strzelbę.
Powiedział...
Powiedział, że
"Lou wybiegł z domu, po tym
jak zastrzelił Nancy."
Jacob tak powiedział?
Tak...
Przypuszczam...
Myślę, że tak
mogło mu się tak wydawać
bo...
on poszedł do samochodu sam
a ja za nim...
wtedy usłyszałem strzał...
i Nancy została zabita...
odwróciłem się w stronę domu...
Byłem na ganku...
kiedy Lou wychodził na zewnątrz...
i wtedy odwróciłem się, żeby uciec na podwórze.
więc...
przypuszczam...
wydaje mi się,
że Jacob mógł sądzić,
że wybiegam na zewnątrz.
Tak.
Idź do domu, Hank.
Myślę, że wiemy już
wszystko, co nam potrzeba.
"Niech spoczywają w pokoju."
"I niech ich dusze
"i dusze wszystkich, którzy odeszli w Panu,
"przez Boskie miłosierdzie,
"niech spoczywają w pokoju.""
Amen.
W imię Ojca i Syna
i Ducha Świętego...
Cześć.
Myślę, że malutka ma już dość.
Może mu zimno.
To Carl.
Cześć, Carl.
Mam nadzieję, że cię nie obudziłem, Hank.
Zobaczyłem, że jeszcze się świeci.
Nie.
Właśnie miałem iść spać.
Nienawidzę tego robić, Hank.
Właśnie byłem...
domu Lou Chambersa
i zobaczyłem samochód twojego brata
zaparkowany na środku drogi.
Ledwo go ominąłem.
Znalazłem go w domu
w fotelu.
Jestem ci wdzięczny, że go tu przywiozłeś.
Mam nadzieję, że nie był zbyt...
Wiem, że macie teraz trudny czas.
Pogadaj z nim, dobrze?
A ja też rzucę na niego okiem.
Co ty, do cholery, sobie myślisz?
Co?
To ostatnie miejsce na ziemi,
gdzie powinieneś być.
O mało nie dostałem zawału
kiedy Carl zapukał do drzwi.
Musimy być ostrożni.
Nie wolno nam ryzykować.
Posuń się.
Już.
Wygodnie ci?
Myślę, że nie powinienem tu leżeć
w pokoju dziecka.
Tak tu czysto.
Co? Nie ma sprawy. Dziecko śpi z nami.
Pamiętasz to?
Wszystko układa się do snu.
Twoja głowa układa się do snu.
Pamiętasz jak tato tak robił?
Twoja głowa układa się do snu.
Twoje ramiona układają się do snu.
Twoje ręce układają się do snu.
Twoje plecy układają się do snu..
Hank, czy kiedyś czułeś zło?
Ja tak.
Ja czuję zło.
Wiesz, może i ja kiedyś będę miał własną rodzinę.
To znaczy z tymi pieniędzmi i tak dalej.
Co? Myślisz, że któraś wyjdzie za mnie,
kiedy będę bogaty?
Nie potrzebujesz do tego pieniędzy.
Hank.
Poważnie.
Co z tą...
Jak jej tam było?
Carrie Richards?
Lubiła cię
nawet kiedy byłeś spłukany.
Ah, ona. Tak.
To było całkiem inaczej.
To było...
Jej przyjaciele,
zebrali 100 dolców
i poprosili ją,
żeby przez miesiąc chodziła ze mną.
Jezu, Jacob.
Ja...
Myślałem, że coś was łączyło.
Nie wiem...
Nie było tak źle.
Naprawdę było całkiem fajnie.
Spacerowaliśmy sobie razem.
Spacerowaliśmy...
i gadaliśmy o różnych fajnych rzeczach.
Raz ją wziąłem za ręce.
Szliśmy razem,
ale tak mi się ręce spociły, że puściła moją rękę.
Byłem nerwowy, jak mi się zdaje.
Ale to było fajne.
Kiedy skończył się miesiąc, ona...
Wiesz, czasem mówi mi cześć
kiedy się gdzieś mijamy.
Nie musiała tego robić.
To było miłe z jej strony.
Wiesz, Hank, ja nawet nigdy...
nigdy przedtem nie całowałem się z dziewczyną.
I wiesz co?
Jeśli bycie bogatym to zmieni,
to jestem za tym.
Nie zależy mi.
Chcę tylko to czuć?
Chcę wiedzieć, co ludzie robią?
Nie zależy mi, że to z powodu pieniędzy.
Hank?
Będę teraz szczęśliwy, tak?
Pewnie, że będziesz.
Wszyscy będziemy.
Tak.
Wszyscy będziemy.
Wiesz co?
Odkupię farmę.
I wiesz, co?
Będę miał...
Będę miał kupę dzieci
bo znajdę miłą dziewczynę
i będzie dla mnie naprawdę dobra
i będzie naprawdę ładna.
Po prostu normalna kobieta.
I kiedy...
ty i Sarah wpadniecie do nas
z Amandą,
będziemy razem siedzieć i opowiadać historie.
Będziemy popijać na ganku
tak jak to robili tato i wuj Ted.
Wiesz?
Tak.
Kłania się tobie, Jack?
Cześć, Carl.
Przerzedzają ci się na górze, Hank.
Nie masz żadnych przestępców do złapania?
Może.
Mógłbyś przywieść Jacob’a,
jutro po południu do mojego biura?
Pewnie. Po co?
Przyjedzie tu człowiek z FBI.
Uważa, że obaj moglibyście mu pomóc.
Chyba szuka zaginionego samolotu.
A-ha.
Do zobaczenia o 3:00.
Masz to.
Może powinniśmy wyjechać.
Zabrać pieniądze i dziecko
I po prostu wyjechać z kraju.
Przestań, Hank.
Pójdziesz tam
i przekonasz się, co on wie.
Jeśli będzie źle,
zawsze możemy zabrać pieniądze.
tylko to zas z tym wiąże.
Powiązania są tuż pod powierzchnią.
Sarah, pomyśl o tym.
To nie będzie takie trudne
dla kogoś, żeby zebrać razem fakty.
Samolot i...
Stephanson.
Lou i Nancy.
Musisz pamiętać, jak cię ludzie widzą.
Jesteś normalnym facetem,
miłym, normalnym facetem.
Dowiedzą się.
Nie, nie dowiedzą się.
Nikt nigdy nie uwierzy,
że byłeś zdolny zrobić, tego co zrobiłeś.
Tak, wtedy mocno padało,
nie byliśmy pewni,
ale to brzmiało
jak silnik, który przerywał.
I to wszystko.
Nie słyszeliśmy nic więcej.
Żadnego zderzenia.
ani silnika.
Nic.
Chcesz coś dodać, Jacob?
Nie.
Nic mi nie przychodzi do głowy.
To już wszystko.
Pewnie to był skuter śnieżny czy coś takiego.
Tak myślisz?
To chyba wszystko, chłopcy.
Dzięki za przyjście.
Z przyjemnością, Carl.
Dobrze cię widzieć, Carl.
Miło się było spotkać. Pogadam z wami później.
Możecie nas tam zabrać?
Do rezerwatu?
Pewnie powinniśmy pojechać rano,
kiedy minie burza.
Może pan powiedzieć, o co chodzi?
Szukamy samolotu.
W żadnym razie
nie mogą to być pieniądze z napadu na furgon bankowy.
To nie przypuszczenie, kochanie.
Facet z FBI mi to powiedział.
To nie ma sensu.
Porwanie ma sens.
On szuka samolotu pełnego forsy.
Ile takich może być w okolicy?
To były 100-dolarowe banknoty, Hank.
Jeżeli pieniądze byłyby z napadu,
byłyby też inne nominały.
Byłyby 50-ki, 20-ki i 10-ki.
Gratulacje, Sarah.
Wiesz chyba więcej niż FBI.
Hank?
Widziałeś jego odznakę?
Po co miał mi pokazywać odznakę?
Poczekaj.
To on, prawda?
To ten starszy... Vernon.
Szuka swojego brata.
Gość, którego spotkałem był szczuplejszy.
Nie miał brody.
Może schudł. I może się ogolił.
To i tak nie robi różnicy, prawda?
Bez względu na to, kto to jest,
muszę go zaprowadzić do samolotu.
Jeżeli to on, to nie powinieneś.
Dlaczego nie?
Bo zabije was wszystkich
kiedy tylko dotrze do samolotu.
Dlatego chce, żebyście tam poszli.
Żeby pozbyć się świadków.
Ale jeśli jest naprawdę z FBI
a ja go tam nie zaprowadzę
wzbudzi to podejrzenia.
Zadzwonię rano do FBI.
Zapytam o agenta Baxtera.
Nic z tego. Mam się z nim spotkać o 9:00.
Do tej poey nie będzie jeszcze otwarte.
Możesz ich chwilę zatrzymać.
Ja zadzwonię stąd,
a potem zadzwonię do biura Carla.
A co jeśli agent Baxter nie istnieje?
Co wtedy?
Wtedy nie pójdziesz.
Możesz powiedzieć Carl'owi, że dziecko zachorowało
i musisz wrócić do domu.
A co z Jacob’em?
Powiesz, że ma kaca.
Carl w to uwierzy.
Kimkolwiek ten facet jest,
nie chcesz, żeby Jacob tam był.
To brzmi jak słaba wymówka.
Hank, czego ty chcesz?
Co chcesz zrobić?
Pójść tam tak po prostu
i dać się zabić temu facetowi?
Nie, nie chcę tam iść
i dać się zabić!
Próbuję wymyślić plan.
Plan? Taki, jak ten
żeby odnieść pieniądze do samolotu,
a skończyło się zabiciem Stephanson'a?
Albo, żeby nagrać wyznanie Lou,
i znowu dwoje ludzi zginęło.
O takim planie myślisz?
Ja mam plan!
Odnoszę pieniądze z powrotem...
Teraz. I to wszystkie.
Hank. Nie!
Odłożę je na miejsce
i wszystko będzie
tak, jak przedtem.
Te cholerne pieniądze!
Pieprzone pieniądze!
Tego chcesz?
To jest to, czego chcesz?
Chodzić codziennie rano do roboty w sklepie
przez następne 30 lat.
Czekając aż Tom Butler pójdzie na emeryturę lub umrze
żebyś w końcu mógł awansować?
A co z Amandą?
Wyobrażasz sobie ją, jak dorasta
w ciuchach z drugiej ręki?
Bawiącą się starymi zabawkami
bo nie będzie nas stać na kupno nowych?
Nic więcej nie mów.
A ja.
Co ze mną?
Mam spędzić resztę życia, przez 8 godzin dziennie,
mając przyklejony na twarzy sztuczny uśmiech
wypożyczać książki.
A potem gotować ci kolację...
Te same posiłki znowu i znowu,
tylko to na co wystarczy tygodniówka.
Chodzić do restauracji
tylko na specjalne okazje...
urodziny i rocznice.
A nawet wtedy uważać, co się zamawia...
Omijać aperitif
i wracać do domu na deser.
Myślisz, że to mnie uszczęśliwi?
Wystarczy.
Nie, nie. Jeszcze nie mówiłam o Jacob’ie.
Jacob wróci do pomocy społecznej.
i sporadycznych, tymczasowych zajęć.
Ale kiedy Lou odszedł...
tylko on i jego pies
sami w tym obskurnym mieszkaniu.
Jak dużo czasu mu dajesz, Hank?
Przestań!
Brzmi wspaniale, prawda?
Wszystko tak, jak było kiedyś.
Federalne Biuro Dochodzeniowe.
Chciałabym rozmawiać...
Czy jest tam agent Neil Baxter?
Skoro Jacob nie mógł przyjść,
to więcej domowych wypieków Lindy
będzie dla nas.
Proszę, Hank. Częstuj się.
Śmiało.
To jej nowy wynalazek..
mocno wypieczone dietetyczne ciasteczka...
Tak niejadalne,
że nie jesteś w stanie zjeść tyle,
żeby mogły zaszkodzić.
Ten facet...
Wiesz, ten Baxter,
Widziałeś jego odznakę?
Odznakę?
Tak. To może głupie,
ale zawsze zastanawiałem się
czy wyglądają, tak jak w filmach.
Tak? To znaczy jak?
Wiesz,
srebrna, błyszcząca z wielkim "FBI"
w środku.
Nie całkiem.
Pokazywał ci?
Nie ale widziałem przedtem.
Zastanawiam się, gdzie on jest.
Zakładam się, że pokaże ci ją
jeśli tylko poprosisz.
Może ci nawet pozwoli potrzymać jego broń
jeżeli ładnie poprosisz.
Wiesz co,
później mogę cię zabrać na przejażdżkę radiowozem
i włączę dla ciebie koguta.
Tak?
Carl? Tak.
Tu Sarah. Cześć.
Szukam Hanka. Jest tam?
Tak, proszę pani. Znalazła go pani.
Stoi tuż obok.
I próbuje unikać zjedzenia
domowych ciasteczek mojej żony.
Co z dzieckiem?
Nie za dobrze.
Między innymi o tym chcę z nim porozmawiać.
Przykro mi to słyszeć...
Pewnie chcesz mu to sama powiedzieć?
Dobrze. Trzymaj się.
To twoja żona.
Cześć, kochanie.
To on.
Co?
To on, Hank. Wracaj do domu.
Musisz stamtąd wyjść.
Hank?
Muszę zostać.
Co to znaczy, że musisz zostać?
Umówiliśmy się, że jeśli zadzwonię,
to wracasz do domu.
A co z Carl'em?
Nie wiem. Powiedz Carl'owi...
żeby podał facetowi wskazówki
i że wy dwaj spotkacie się tam z nim później...
Wszyscy już gotowi?
Hank, on...
On was obu zastrzeli.
Gotowi.
Hank?
Tak.
Hank?
Tak. Czekają na mnie, kochanie.
Muszę kończyć.
Jak leci, Carl?
Dzień dobry. Jak się spało?
Wracaj do domu, ok? Proszę, kochanie.
Sarah.
OK.
Czekaj, Hank.
Do zobaczenia później.
Hank!
OK. Tak, Zobaczymy się później.
Cholera! Nie!
Też cię kocham.
Czekaj. Hank?
Wszystko ok?
Tak. Wiecie...
Zamieszanie z planami na wieczór.
Gdzie twój brat?
Jacob’a nie będzie z nami dziś rano.
Zdaje się, że ostatniej nocy przeholował.
Jeżeli jesteś gotowy, Hank to idziemy.
Chodźmy.
No nie. Powinieneś zapytać.
Czekajcie.
Zapomniałem czapki.
Zaraz do was dołączę.
Wracaj po nią. Jest zimno.
Widziałeś ciężarówkę za rogiem?
Nie widziałeś?
Cholera.
To jest to miejsce, Hank.
Jestem pewien.
Dokładnie tutaj.
Drogowskaz do rezerwatu.
Tutaj byliście, chłopcy.
Chyba masz rację,
ale zdawało mi się, że to było trochę dalej,
i wiecie...
Jeżeli by to było po tej stronie,
to farma jest blisko.
I farmerzy pewnie już by to znaleźli.
Na pewno jest tam w rezerwacie.
Najlepiej będzie, jeżeli każdy z nas
przeszuka inną część lasu..
O, jest i Jacob.
Pójdzie nam szybciej.
Weź strzelbę.
Każdy przeszuka inną część lasu
I jeżeli coś znajdziemy,
wystrzelimy kilka razy w powietrze.
A ty Hank, masz tu gwizdek.
Jeżeli znajdziesz, zagwiżdż tak głośno, jak potrafisz.
Przybiegniemy do ciebie.
Myślałem, że nie jesteś w stanie.
Rozmawiałem z Sarah.
Wstałem i czuję się już lepiej.
Racja. Nie wyglądasz dobrze.
Coś nie tak?
Nie, tylko...
miałem ciężką noc.
Idziemy, chłopcy.
Ja biorę środek.
Dobrze.
Hej!
Carl.
Czekaj, Carl!
Carl!
Uciekaj stąd! Biegnij!
Hej! Hej! Znalazłem.
Jest tutaj.
Wyceluj w niego broń.
Każ mu pokazać odznakę.
Co?
On ma broń!
On nie jest z FBI. Kłamie.
On ma broń!
O czym ty mówisz?
Zrób to!
Możesz mu pokazać swoją odznakę.
Dobrze.
OK, Hank. Pokaże ci swoją odznakę.
Nie odwracaj się!
Aaah!
Gdzie moje pieniądze?
Gdzie to jest?
W samolocie.
Idź po nie.
Dalej!
Czekasz na coś, geniuszu?
Zrób to!
Ok. Ok.
Dalej! Dzisiaj!
Ok. Mam je.
A gdzie, kurwa, reszta?
Więc miałeś broń?
Ale nie potrafisz zabić z zimną krwią,
co, panie Mitchell?
Chyba obaj mamy
sporo do wyjaśnienia.
Tylko ja.
Jacob?
Hank?
OK.
Nie.
Może...
Wszystko popsujesz.
Popsuję
Zostaw, jak jest.
OK.
Wiesz, co mamy powiedzieć?
Co?
Powiemy im,
że Carl dał mi broń, żebym strzelił na sygnał,
jeśli znajdę samolot.
I kiedy zobaczyłem, jak Baxter go zastrzelił...
Nie możemy tego zrobić, Hank.
Co to znaczy, że nie możemy?
Musimy powiedzieć o nas.
Nie, nie powiemy.
Nie możemy.
Nie. Nie.
To zadziała.
Już nie.
Tak.
Tak, to zadziała.
Jest doskonałe wytłumaczenie.
Jacob.
Musimy przejść przez najbliższe kilka godzin.
I wrócimy do domu.
Będziemy wolni.
Chcesz być szczęśliwy?
Chcesz mieć żonę i dzieci?
Ja i ty siedzimy na ganku
pijemy do późnej nocy?
Do cholery,
musimy za to zapłacić.
Tu i teraz.
Dalej.
Przejdźmy przez to znowu,
Upewnijmy się, że niczego nie przeoczyliśmy.
Wolałbym, żeby ktoś inny znalazł te pieniądze.
Ale nie znalazł. Teraz przestań.
Baxter zszedł tędy.
Szedł za Carl'em.
Ja byłem tam.
A ty byłeś w lesie.
Tak. Tak.
To zadziała.
Co robisz?
Teraz odłóż to.
Zrób, żeby to wyglądało, jakby to zrobił zły gość, Hank.
Co?
Już prawie jesteśmy w domu.
Jestem zmęczony, Hank.
I nie zależy mi.
Dla mnie to w porządku.
Nie boję się.
Nie, Jacob.
Nie boję się. To doskonałe wyjście.
Przestań, Jacob.
To doskonałe.
Nie. Nie.
Dalej, Hank. Niech i ja coś zrobię.
Mogę tylko to jedno.
Widzisz, nie chcę przez całą resztę życia
rozpamiętywać tego gówna. Nie mogę...
siedzieć na ganku i pić.
Ja nie mogę tego zrobić, więc ty to zrób.
Za kilka godzin będziemy w domu.
Zrób to, tak będzie lepiej i dla ciebie.
Ty masz...
Ty masz dla kogo się starać, Hank, i wiesz o tym.
Nie chcę tu być.
Nie.
Nie. Proszę, nie.
Dalej, Hank. Pozwól mi coś zrobić.
Powiedz tylko dziewczynom...
że, wiesz, że miś... jest ode mnie.
Wiesz?
Jeśli mnie kochasz, Hank, zrób to.
Dam ci szansę. Nie będę na ciebie patrzył.
Nie będę patrzył na ciebie, Hank, ale jeżeli ty nie zrobisz tego...
wtedy ja to zrobię,
a wtedy obaj będziemy upieprzeni.
Nie musimy być obaj upieprzeni.
Zrobię to, jeżeli ty tego nie zrobisz. Nie!
Mówię ci, że to zrobię.
To było zabawne,
znalezienie tego samolotu.
Jacob!
Oh, Jacob!
Dla kogoś odpowiednio wyszkolonego,
jest wiele sposobów wykrycia kłamstwa.
rozbiegane oczy znane z powieści kryminalnych
mają uzasadnienie w faktach.
drewniany czy nienaturalny głos.
gesty jak u robota
albo nadmiernie ekspresywne.
szczegóły podawane niejasno i wykrętnie.
Czasami podejrzany zakrywa ręką usta
kiedy mówi.
Czy zauważył pan coś takiego
u faceta, którego pan wczoraj zastrzelił?
On okłamał pana, panie Mitchell.
Nie był z FBI.
Nazywał się Vernon Bokovsky.
Jego brat był w rozbitym samolocie,
który pan dziś znalazł.
Bokovski i jego brat
to ludzie, którzy porwali
w listopadzie córkę McMartin'a.
Pamięta pan, zastrzelili ją i wrzucili do jeziora.
4,4 miliona dolarów okupu.
Chce pan je dotknąć?
Proszę.
Ciężkie, co?
To zaledwie część okupu.
W dalszym ciągu szukamy reszty.
To tylko kwestia czasu.
Kwestia czasu?
Tak, mieliśmy pieniądze na 2 godziny przedtem
zanim odebrali je porywacze.
Nie mogliśmy ich zaznaczyć
bo baliśmy się, że wykryją oznaczenia
i zabiją dziewczynę...
więc zebraliśmy 20 agentów
i spisali oni
tyle numerów seryjnych, ile mogli.
zapisaliśmy numery
tylko jednego na 10 banknotów.
Teraz to upraszcza sprawę.
Czekamy , kiedy numery wypłyną.
Nie możesz wydawać 100 $ banknotów
nie zwracając niczyjej uwagi.
Nie. Nie.
Nie, Hank. Hank! Oh, Hank!
Hank, możemy z nimi uciec.
Możemy wyjechać z kraju.
Pojechać do Ameryki Południowej
albo do Australii, lub gdziekolwiek indziej.
Proszę, Hank!
Aah.
Były takie dni,
kiedy nie myślałem o niczym...
ani o pieniądzach...
ani o morderstwach...
albo Jacob’ie...
Dni, kiedy Sarah i ja
próbowaliśmy udawać, że jesteśmy jak wszyscy inni...
Tak, jakby nic się nie zdarzyło.
Ale tych dni było niewiele i były bardzo rzadkie.