Instinct (1999) ซับจานแดง 23.976 fps runtime 02:03:35
ดร.โพเวลล์ ผมทอม แฮนลี่ย์ จากกระทรวงต่างประเทศสหรัฐฯ
เอาโซ่ออก เขาเป็นของเราแล้ว
มหาวิทยาลัยไมอามี่
ถ้าคุณรู้ว่า มีคนก่ออาชญากรรม ทำไมคุณไม่ไปหาตำรวจล่ะ แอนนี่
ตำรวจอาจรู้เห็นเป็นใจก็ได้
คุณไม่รู้เรื่องการเมืองเลยใช่ไหม
คุณเป็นแค่จิตแพทย์
ไม่มีความรู้เรื่องนี้
แต่ผมก็อยากรู้
ว่าทำไมถึงมีคน อยากลักพาตัวสันตะปาปา
ฉันไม่อยากมานั่งให้คุณบอกว่า มันไม่เป็นความจริง
- ฉันแค่.. - มันทำให้คุณกลัวรึเปล่า
ความคิดที่ว่า มันอาจเป็นความจริง
ไม่ ฉันไม่กลัว เพราะมันเป็นความจริง
พวกมันเอาตัวเขาไป เมื่อ 7 อาทิตย์ก่อน
ขังเขาไว้ ที่คอร์ซิก้า
พวกมันไม่อยากให้คนรู้ ว่าเขาหายไป
- และคุณอาจพูดว่า "ทำไมต้องเป็นคอร์ซิก้า" - ไม่ คอร์ซิก้าฟังดูมีเหตุผล
- ดีมาก - มันอยู่ไม่ไกลนัก ทางตะวันตกของโรม
ราวๆ 150 ไมล์
- คุณเคยไปที่นั่นเหรอ - เปล่า แต่ผมอยากไป
เขาผูกมิตรกับเธอได้แล้ว เห็นไหม
เอาล่ะ แอนนี่ ผมอยากพิจารณา ความเป็นไปได้ทุกอย่าง
อีกด้านหนึ่งของหน้านี้ เป็นไปได้ไหมว่า..
นี่เป็นรูปของสันตะปาปา
เป็นไปได้ ใช่
ฉันหมายถึง ใช่เหรอ
ผมเพิ่งบอกว่า
เป็นไปได้ไหม ว่านี่เป็นรูป ของสันตะปาปา เมื่อ 8 วันก่อน
- เขายังปลอดภัย อยู่ในโรมใช่ไหม - ไม่
- มีใครเห็นนิตยสารนั่นหรือเปล่า - แคทเธอรีน
เอาล่ะตอนนี้ เราแค่พิจารณานะ แอนนี่
- เราแค่จะบอกว่า.. - คุณไม่ได้พูดอย่างนั้น
ขอฉันดูหน่อย
ฉัน..
เยี่ยมมาก
ฉันไม่.. ฉันไม่อยากรู้
ถ้าคุณกลัว แสดงว่าอย่างน้อยคุณก็รับรู้ ความเป็นไปได้ว่า คุณอาจป่วย
เขาน่าจะโอบเธอไว้
อย่าอ่อนโยน กิลเบิร์ต
เราจะอภิปรายกัน บ่ายนี้
- คุณมาสาย - ผมแค่..
ผมขอให้คุณสอนแทนผม วันพุธ 10 โมง ขอผมดูรูปนั่นหน่อย
มันเสี่ยงนะ ธีโอ
เสี่ยงมาก
พวกเขาขอให้ผม ทำการประเมิน อีธาน โพเวลล์ คุณจำได้ไหมเขาเป็นใคร
เขาเคยทำงานที่นี่ แผนกมานุษยวิทยา
หายตัวไปในแอฟริกา เขาฆ่าคน
ใช่ เมื่อปีก่อน ตาย 2 อีก 3 อยู่ใน รพ.
เขาเป็นบ้า และกำลังกลับมาที่นี่
เราคงไม่อยากให้ อดีตศาสตราจารย์ของเรา ถูกแขวนคอในรวันด้าหรอก
เสียภาพพจน์หมด เขากำลังกลับมา..
- การประเมินจะเริ่มทันที ที่เขามาถึง - ซึ่งก็คือ
พรุ่งนี้ ผมต้องรู้ทุกอย่าง ภายใน 24 ชั่วโมง
และผมต้องการให้แพทย์ฝึกหัด ที่ดีที่สุดของผม ทำการค้นคว้า
เบ็น งานนี้ต้องใช้เวลาราวๆ 3 วัน แต่คุณต้องการให้เสร็จ ภายใน 24 ชม.
คิดว่าผมคงไม่ได้หมายถึงคุณ ผมหมายถึงกิลเบิร์ต
ให้เขาโทรหาผม ที่บ้านละกัน
ก็ได้ ตกลง เบ็น
ผมยินดีค้นคว้าให้
- ถ้าคุณทำได้นะ - ผมทำได้
ง่ายจะตาย ธีโอ เอาล่ะ..
พรุ่งนี้ เวลานี้ที่ห้องทำงานผม
- มันล็อคไว้ - ไม่เอาน่า
- อะไรกัน - เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน..
เยี่ยม ผมบอกคุณแล้วว่าประตูทางซ้าย
- มันล็อค - มันควรจะเปิดได้
แมกซ์เวลล์ ได้ยินเราไหม
- แมกซ์เวลล์ ตอบด้วย - ว่าอีกครั้งซิ
แมกซ์เวลล์ ตอบด้วย เราอยู่ที่ทางเดินกับหมอ
- ประตูด้านตะวันออก หรือตะวันตก - มีอะไรเหรอ
- คุณได้ยินผมไหม ได้ยินไหม - เกิดอะไรขึ้นเหรอ / - ไม่ ผมไม่ได้ยิน
- ขอโทษค่ะ เกิดอะไรขึ้น - แม่คะ / - โฟลลี่ย์
ผมจะไปดู
ใจเย็นๆ ตกลงไหม
แมกซ์เวลล์ คุณได้ยินหรือยัง
แม็กซ์ นี่ หมอ
หยุดนะ อย่าขยับ
- โฟลีย์ - พาครอบครัวเขาออกไปก่อน
- คุณผู้หญิง เราต้องไปจากที่นี่ - อะไรนะ
- โปรดมากับผมเถอะ - เกิดอะไรขึ้น
ตอนนี้ผมก็รู้เท่าๆ กับคุณ ไปเถอะ ทางนี้
"ชายผู้หายสาบสูญ คือมือสังหาร"
- หนังสือพิมพ์ รวันด้า เรียกเขาอย่างนั้น - ธีโอ
มันไม่เหมือนคดีอื่นๆ เบ็น ไม่มีวันเหมือน
- คุณมาก่อนเวลา ตั้ง 3 ชม. - มันเป็นโอกาสที่ดีเยี่ยม
- น่าทึ่งมาก - ผมมีสอนในห้องนี้ ในอีก 15 นาที รู้ไหม
ถ้างั้น คุณคงอยากฟังนี่ เบ็น
บอกผมมาสิ
เขาฆ่า จนท.อุทยานชาวรวันด้า 2 คน และทำร้ายอีก 3 คนบาดเจ็บ
ด้วยกระบองไม้อันเดียว
- เขาศึกษาเกี่ยวกับสัตว์ อยู่ที่นั่นใข่ไหม - ไม่อีกต่อไป
พวก จนท.ป่าไม้และอุทยาน บอกว่า เขาอยู่ร่วมกับพวกมัน..
เป็นส่วนหนึ่งของฝูงสัตว์
เป็นไปได้ว่าเขา ใช้ชีวิตอยู่กับ ฝูงกอลิร่าภูเขา..
เกือบ 2 ปี
กับพวกมัน
มีรายงานว่า อีธาน โพเวลล์ นักมานุษยวิทยา นักสัตววิทยามีชื่อ
หายตัวไปในเดือนตุลาคม ปี 1994
หายไปเกือบ 2 ปี
ในที่สุดก็ถูกพบ
แต่เมื่อพวกเขา พยายามสื่อสารกับอีธาน เขาก็จู่โจมเข้าใส่
เหมือนสัตว์ พวกเขาบอกอย่างนั้น
เขาถูกขังไว้ในคุก ที่แอฟริกาปีหนึ่ง เขาไม่พูดอะไรสักคำ ตั้งแต่ถูกจับ
ตกลงเราเจอกับอะไร
เขาใช้ชีวิตอยู่กับสัตว์
แล้วรับเอาพฤติกรรมพวกมันมา
จนกลายเป็นสัตว์
- มันเกิดขึ้นได้อย่างไร - ถูกเผง
มันเกิดขึ้นได้อย่างไร
พวกเขาจะให้ประเมิน เป็นเวลา 30 วัน แล้วพิจารณาทันที พร้อมผู้พิพากษา
ผมจะให้เวลาเขาพัก 1 วัน แล้วผมจะไปพบเขา วันพฤหัส
เบ็น ผมอยากขออะไรคุณสักอย่าง
- อะไร - อีธาน โพเวลล์
การประเมิน ผมต้องการทำมัน
คุณยังมีประสบการณ์ ในคดีแบบนี้ไม่พอ
คุณรู้ใช่ไหม ทำไมผมต้องให้คุณทำด้วยล่ะ
- มันมีประเด็นสำคัญหลายประเด็น เบ็น - ใช่
ประเด็นหนึ่งก็คือ หน้าที่การงานคุณ ใช่ไหม
คดีแบบนี้ มันเกี่ยวกับการงานและตัวคุณ
มันจะเป็นบันได ให้คุณไต่เต้า
แล้วถ้าผมทำให้เขาพูดได้ล่ะ
ทำให้โพเวลล์พูดน่ะเหรอ
อย่าเอาเรื่องฆาตกรที่ไม่พูด..
ไปปนกับแอนนี่ เบลเด็น และจินตนาการเรื่องสันตปาปา..
หรือรอน เดลลี่ชอบโชว์ของลับ หรือคนอื่นๆ
แล้วถ้าผมทำได้ล่ะ
คุณก็จะเอาไปเขียน เป็นหนังสือขายดี ผมพูดถูกไหม
ผมพร้อมแล้ว เบ็น
มีชื่อหนังสือรึยังล่ะ
สำหรับหนังสือขายดี
บางที
ชื่ออะไร บอกผมมาซิ
แสดงว่าคุณตกลงใช่ไหม
ทัณฑสถานฮาร์โมนี่ เบย์
ทำไมเขาไม่พูด
พวกเขาบอกว่า..
เขาเคยใช้ชีวิตอยู่กับลิง
ที่ไหน
ที่ไหนเหรอ มิชิแกนมั้ง
อ้อ
โธ่ ปีเตอร์ๆ ทำไมนะ
ดูซิว่าแก ทำอะไรลงไป
ขอโทษครับ
ลูกบอลของเรา
ขอโทษ
ขอลูกบอลคืนได้ไหม
ปีเตอร์
ฉันได้ยินว่าแก เกือบหนีไปได้ที่สนามบิน
หวังว่าแกจะลองหนีแบบนั้น ที่นี่ดู
สักครั้ง
พีท แกได้อะไร คู่หู
นี่พีท แกได้ไพ่อะไร เพื่อน
พีท
เอาไพ่มาให้ฉันดู เอามาดู
เอาไพ่แกมาให้ดูซิ ไม่ใช่เอนี่นา
ฉันจะเอาเอซข้าวหลามตัดของฉัน
เอาไพ่มาให้ฉัน เอาไพ่มาดู
แกได้เอซของฉันรึเปล่า
แกได้เอซของฉันไหม
แกได้เอซของฉัน ใช่ไหม เร็วเข้า
นั่นไม่ใช่เอซของฉัน
ฉันจะเอาเอซของฉัน
เอาไพ่มาให้ฉัน แกได้เอซข้าวหลามตัดใช่ไหม
เอาไพ่มาดู ขอดูไพ่หน่อย ไพ่
เอซข้าวหลามตัด เอามาให้ฉันดู
เอาไพ่มาให้ฉันดู
ไพ่ เอซข้าวหลามตัด
แกได้ไพ่ฉัน ฉันจะเอาไพ่
เอามาให้ฉัน
ฉันได้อีกแล้ว
เอซข้าวหลามตัด
คุณแด็กส์ ดูเหมือนบลูโต้จะได้อีกแล้ว
ฉันได้อีกแล้ว
เอซข้าวหลามตัด
บลูโต้ แกนี่โชคดีเป็นบ้า
ตราบใดที่คุณมั่นใจว่า พวกเขาทำตาม ตารางที่กำหนด
เหมือนเดิมทุกวันครับ
ท่านพัสดี ผม ดร.ธีโอ คาลเดอร์
ผมแจ็ค คีเฟอร์
- นี่ ดร.จอห์น เมอร์เรย์ผู้ดูแลนักโทษโรคจิต - สวัสดีครับ
คุณคิดว่าที่นี่เป็นไงบ้าง ดร.คาลเดอร์
- ดร.โพเวลล์อยู่ข้างล่างนั่นรึเปล่า - เปล่า
นักโทษที่ป่วยทางจิตไม่อยู่รวม กับนักโทษทั่วไป
ดื่มสักแก้วไหม
- เช้านี้เรามีวานิลานะ - ไม่ล่ะ ขอบคุณ
ผมอยากเริ่มงานเลยมากกว่า
ผมให้คุณพบโพเวลล์ได้เลย ในห้องเยี่ยม ที่ไม่ได้ใช้แล้ว และอีกครั้งในวันศุกร์
คุณกับ ดร.เมอร์เร่ย์จัดตารางเวลา รักษานักโทษคนอื่นได้เลย
นักโทษอื่นงั้นเหรอ
ผมได้รับแจ้ง ว่าคุณจะมาช่วยงาน ชั่วคราวที่หน่วยของเรา ดอกเตอร์
นั่นเป็นข้อตกลง
ผมนึกว่าจะได้ใช้เวลา กับโพเวลล์ทุกวัน
ที่นี่คือฮาร์โมนี่เบย์ ดร.คาลเดอร์ มันล้าหลังกว่า 30 ปี
มันผุกร่อน อยู่ใต้ฝ่าเท้าเรา พวกเราจะพังมันลง ในอีก 2-3 ปี
แต่ระหว่างนี้ เราต้องทำงานราชทัณฑ์ ที่หนักที่สุด ในอเมริกา
ผมต้องขอให้คุณปรับตัว ให้เข้ากับแผนงานของเรา..
และรักษาโพเวลล์ เหมือนกับนักโทษคนอื่น
ผมหวังว่าคุณ คงไม่ว่าอะไร
เฝ้าถ้วยให้ผมด้วย
เอาล่ะ พร้อมแล้ว
ฮาลโดล 20 ม.ก. วันละ 4 ครั้งเหรอ
- แล้วผมจะคุยกับเขา ได้ยังไง - เขาไม่พูด จำไม่ได้เหรอ
ดร.ธีโอ คาลเดอร์ สัมภาษณ์ ดร.อีธาน โพเวลล์ ครั้งแรก
ดร.โพเวลล์ ผมคือ ดร.ธีโอ คาลเดอร์
ผมรู้ว่าคุณเลือก ที่จะไม่พูด และผมก็เคารพ การตัดสินใจของคุณ
ผมอยากเสนอ ความเป็นไปได้ สำหรับการตัดสินใจของคุณ
ให้คุณงด การนิ่งเงียบของคุณ เฉพาะในช่วง การสัมภาษณ์นี้
ให้คุณมองว่า การคุยกันนี้ ไม่ใช่ชีวิตปกติของคุณ..
ดังนั้นคุณอาจคุยอะไรก็ได้ ที่คุณอยากคุย
แล้วค่อยกลับไปเงียบเหมือนเดิม
การคุยกันนี้ เป็นโอกาสของคุณ..
ก่อนที่จะกลับไปสู่ความเงียบ..
พูดกับผม หรือ.. พูดกับโลก พูดกับครอบครัว อะไรก็ได้..
อะไรก็ได้ ที่คุณอยากพูด
ก่อนอื่น ผมอยากให้คุณ พูดชื่อคุณ ดอกเตอร์
- รึคุณอยากเขียนบน.. - เฮ้
อย่าทำแบบนั้น
มีกฎอยู่ 2-3 ข้อนะ ดอกเตอร์
อย่าเอื้อมมือ อย่าแตะต้องตัว
อย่าให้อะไรพวกเขา และอย่ารับอะไรจากพวกเขา ตกลงมั้ย
- ตกลง - พวกเราถึงอยู่นี่ไง
เฮนรี่
หรือคุณจะเขียนลง บนกระดาษก็ได้
คุณชื่ออะไร
ดอกเตอร์ คุณชื่ออะไร
เขียนลงบนกระดาษ
คุณชื่ออะไร
ขอผมดูได้ไหม ว่าคุณเขียนอะไร
เฮ้
- เอาเลย - เฮ้
- เร็วเข้า เอามันขึ้นมา - พอได้แล้ว
เอาล่ะ พอแล้ว ผมเสร็จแล้ว
เสร็จแล้ว
สวัสดี ดร.คาลเดอร์
เป็นยังไงบ้าง
คนไข้ได้รับยามากเกินไป และถูกทารุณ
ให้ตาย ดร.คาลเดอร์ คุณรู้รึเปล่า ว่าเราอยู่ที่ไหน
เรามีห้องขัง 700 ห้อง แต่เรามีนักโทษเลวๆ มากกว่าพันคน
ไม่รวมนักโทษ ที่ป่วยทางจิต ใช่ไหมอลัน
- พวกบ้า 42 คนครับ พัสดี - คุณรู้ไหม ดร.โพเวลล์เป็นใคร
- สายตาแบบนั้น หมายความว่าไง - ผมอยากให้ลดยาลง
- มาทางนี้ - เชิญทำงานของคุณ ให้ดีที่สุดดอกเตอร์
ตราบใดที่มัน ไม่ขัดกับกฎของเรา
นี่ มนุษย์วานร
เขาจะเอาอะไร ก็ให้เขาไป มนุษย์วานร
ส่งมา
แลกกับเอซของแก
เดี๋ยวนี้
เร็วเข้า ไปเอาตัวเขา
เดี๋ยว
มันอยู่ในกระเป๋าเสื้อเขา ได้โปรด
ได้โปรด เขาได้เอซ เขาได้
ไพ่เอซเป็นของเขา
- ไพ่เอซของเขา - เอซของเขา
ขอให้สนุกนะ มนุษย์วานร
ตรงนั้นไง
ครึ่งชั่วโมงนะ
- สวัสดี - คุณโพเวลล์ ผม ดร.คาลเดอร์
ผมต้องการจะหาหนทาง
- เราพยายามแล้ว - ผมทำได้
เราลองแล้วในแอฟริกา เราไปเยี่ยมพ่อในคุก พ่อไม่มองเราด้วยซ้ำ
- เขามองผม - งั้นเหรอ
เขาพยายามส่งดินสอให้ผม
ฟังนะ ฉันเห็นพ่อที่สนามบิน
ตอนนี้มันทำร้ายแม่ฉัน แม่ไปอยู่กับป้า
เพราะต้องการเปลี่ยนสภาพแวดล้อม และต้องการซาแน็กซ์
ฉันยังอยู่ที่นี่ เพื่อรอขายบ้าน แม่จะไม่อยู่ที่นี่แล้ว
- พ่อคุณอาจป่วยมาก - จริงเหรอ
ฉันคิดว่าเขาอาจแค่ อารมณ์ไม่ดี
คุณอยากได้พ่อคุณ กลับคืนมาไหม กลับมาเป็น อย่างที่เคยเป็น
อย่างที่เขาเคยเป็น
คุณหมายถึงห่างเหิน หมกมุ่นอยู่กับงาน
ไม่สนใจครอบครัวน่ะเหรอ
ใช่ ฉันอยากได้พ่อกลับมา
คุณล่ะต้องการอะไร
เขาทำให้ผมนึกถึง มนุษย์ดึกดำบรรพ์ มนุษย์ที่ไม่ได้ถูกปกครอง
ฟังนะ ฉันไม่อยากให้คุณทำเหมือน พ่อเป็นคนบ้าถือกระบอง
ผมกำลังเขียนการประเมิน ไม่ใช่โฆษณาร้านขายของชำ
การประเมินนี้ จะดีต่อ หน้าที่การงาน ของคุณใช่ไหม
แล้วมันสำคัญด้วยเหรอ
ถ้าผมทำให้เขาเปิดปาก ผมอาจช่วยเขาได้
ช่วยเขาเหรอ
คุณหมายถึง เอาเขาออกจากคุกเหรอ
พ่อคุณอาจต้องอยู่ในคุก ผมไม่รู้
แต่ผมไม่คิดว่ามีใคร ควรอยู่ในฮาร์โมนี่ เบย์
และผมต้องการให้คุณช่วย
เขาทำงานในห้องนี้ ตอนที่เขาอยู่บ้าน
- คุณไปที่นั่นมา - ใช่
ครั้งนึง ฉันแค่เดินทางผ่านไป ฉันไปปรากฏตัว ให้เขาประหลาดใจ
อยู่ที่นั่น 2-3 วัน
เขาดีใจที่เห็นฉัน และดีใจที่เห็นฉันกลับด้วย
ใครเป็นคนถ่ายภาพพวกนี้ มีอีกไหม
รูปนี้ฉันตั้งเวลาอัตโนมัติ และที่เหลือฉันถ่ายเอง
นี่เป็นผลงานของฉัน
เอาล่ะ คุณเอาสิ่งที่คุณต้องการ แล้วก็ไปได้แล้ว
ดร.ธีโอ คาลเดอร์ การสัมภาษณ์คนไข้ ครั้งที่ 2 ดร.อีธาน โพเวลล์
วันนี้เราเป็นยังไงบ้าง ดร.โพเวลล์
ดร.โพเวลล์ไม่ตอบสนอง
ผมจะให้คุณ บอกชื่อสิ่งของนะ ดอกเตอร์
คุณจะพูด รึเขียนตอบก็ได้
นี่รูปอะไร ดอกเตอร์
- คนไข้ไม่มีการบ่งบอก ว่าเข้าใจ - แล้วนี่ล่ะ
และนี่
แล้วนี่ล่ะ
นี่รูปอะไร ดอกเตอร์
เขียนตอบได้มั้ย
และนี่ล่ะ
นี่ด้วย รูปอะไร
และนี่ล่ะ
- ปล่อยเขา ปล่อยเขา - บ้าจริง
- ผมบอกแล้ว ว่าไม่ให้ทำ ผมบอกให้อยู่ห่างๆ - ปล่อยคนไข้
- อย่าข้ามเส้นนี้ - ออกห่างจากคนไข้ผม
ปล่อยคนไข้ผม
ตกลง ดอกเตอร์
ช่างหัวคุณ
การเงียบของคุณ บอกว่า "ใช่" "ผมยังเป็นสัตว์อยู่"
"สัตว์ป่าอันตรายตัวหนึ่ง"
"คุณจะทุบตีผมก็ได้ จะขังก็ได้"
"ผมไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป"
"ผมไม่มีอะไรจะพูด"
"ไม่มีอะไรพูดกับ หมอโรคจิต ตรงข้ามโต๊ะ หรือผู้คุมคนไหน"
"ไม่แม้กระทั่งกับเธอ"
แต่เธอยังต้องการพ่อของเธอ
เธออยากให้คุณกลับไป
คุณจะว่ายังไง
คุณจะพูดอะไรกับเธอ
ลาก่อน
สมใจนายแล้วใช่ไหม
คุณอยากตายงั้นหรือ ต้องการอย่างนั้นใช่ไหม
- คนไข้ไม่ตอบสนอง - เงียบ
ผมจะถือว่าคุณ ตอบว่าไม่
คุณอยากอยู่ที่นี่ ตลอดไปหรือไง
หรือคุณอยากกลับบ้าน
แอฟริกา ที่นี่หรือ
คุณอยากกลับไปที่นี่เหรอ
ถ้าผมเลิกให้ยาคุณ คุณจะพาผมไปกับคุณไหม
- คุณเลิกให้ยาไม่ได้ - หุบปาก
- ผมจะไม่ยอมให้ยับปี้ตัวไหน มาตะโกนใส่ - ดร.เมอร์เร่ย์
ผมยังไม่รู้จักคุณดี แต่ผมรู้สึกว่าคุณ
เป็นถุงขี้น่าเบื่อหน่าย ไร้ความสามารถ ที่พบที่ซ่อนตัวเอง
คุณให้ยาคนพวกนี้เกิดขนาด แล้วหันหลัง ให้พวกเขา ตอนพวกเขาถูกทรมาน
ถ้าผมพูดผิด ผมก็ขออภัยอย่างสุดซึ้ง
ถ้าผมเลิกให้ยาคุณ ช่วยคุณจำ
คุณจะพาผมไปด้วยไหม
นายตามฉันไปได้เหรอ
ได้สิ ได้ ผมจะตาม
"แต่เธอยังต้องการพ่อเธอ"
เธอต้องการได้คุณกลับไป
คุณจะว่ายังไงล่ะ
คุณจะพูดอะไรกับเธอ
"ลาก่อน"
คุณทำได้ยังไง
เขาเลือกที่จะพูด
เขาเลือกคุณ
ใช่
ทำไมถึงเป็นคุณ
ผมไม่รู้
แต่ผมเข้าถึงเขาได้แล้ว
ผมแค่ต้องการให้คุณช่วยผม เข้าใจเขา
และถ้าฉันช่วย คุณต้องพาฉัน เข้าไปหาเขา ไปคุยกับพ่อ
ผมจะพยายาม
ได้ ผมจะพยายาม
ธีโอ
เบ็น ดอกเตอร์โจเซฟสัน
ผมเพิ่งรู้ว่าคุณ ทำให้โพเวลล์พูด
- ทำได้ดี - ขอบคุณ
ผมอ่านรายงานคุณ เรื่องภาวะนิ่งเงียบ โดยเจตนา เลยได้เปรียบ
คุณอ่านมันด้วยเหรอ
ผมขอตัวก่อน อาหารเช้าวันพุธนะ
ผมจะโทรหาคุณที่ออฟฟิศ รายงานของเขา ไม่มีอะไร..
เกี่ยวกับคดีของโพเวลล์ คุณก็รู้นี่
- ไปถึงไหนแล้ว - คุณเคยไปที่ ฮาร์โมนี่เบย์หรือยัง
ขอบคุณ ไมค์
เล่าเรื่องสงครามของคุณ ให้ฟังหน่อย
คุณไม่เคยบอกว่า ผมต้องไปทำงานที่นั่น เบ็น
เป็นข้อตกลงสำหรับคุณ ธีโอ
พวกเขาขาดคน
ขอบคุณ คุณอยากถอนตัวเหรอ
ไม่
ผมต้องการโพเวลล์
เขาจะนำผม เข้าไปในป่าลึก
เขาจะนำคุณงั้นเหรอ
- คือ ผม.. - คุณกำลังทำการประเมิน ไม่ใช่เขา
และมันเสี่ยงงมากกว่า แค่.. หนังสือคุณนะ ธีโอ
ผมรู้ ๆ เบ็น
ถ้าคนไข้พุด มันเป็นเกมที่แตกต่าง
ความคาดหวังที่แตกต่างกัน
การพิจารณา จะถูกกำหนด ทันทีที่คุณเสนอ รายงานการประเมิน
และรายงานนั่น รายงานของคุณ ข้อพิสูจน์ของคุณ จะถูกตัดสินอย่างถี่ถ้วน
ดังนั้น คุณต้องเตรียมตัว
รวบรวมความคิด
นำเขาไปยังคำถาม ที่คุณต้องการคำตอบ
ครับ
ผมจะทำ
คุณไม่เข้าใจ มันไม่ใช่การบำบัด ในสภาพแวดล้อมธรรมดา
ถ้างั้น ก็อย่าเป็นนักบำบัดธรรมดาสิ
เอาล่ะ นั่งลง
ขอต้อนรับ ดอกเตอร์
ขอเราอยู่ตามลำพังได้ไหม ท่านสุภาพบุรุษ
ดร.ธีโอ คาลเดอร์ สัมภาษณ์ ดร.อีธาน โพเวลล์ ครั้งที่ 3
ดอกเตอร์ คุณรู้ไหม ทำไมพวกเขา ส่งคุณมาที่นี่
พ่อหนุ่ม นายกล้ามากนะ
เรียกผมว่าดอกเตอร์ได้ ดร.คาลเดอร์
ใช่ บวาน่า
ฉันจะเรียกนายว่า ทาบิบู จูฮา คาลเดอร์
ท่บิบู จูฮา ภาษาสวาฮิลี
มันช่วยให้ฉันจำได้ นายต้องการอย่างนั้นไม่ใช่หรือ
- ความทรงจำของฉันใช่ไหม - นั่นคือสิ่งที่คุณต้องการไม่ใช่หรือ
คุณจู่โจมเจ้าหน้าที่ ที่สนามบินไมอามี่
ยอมรับว่าผิดจริง
คุณถูกตัดสินว่าก่อฆาตกรรม ในรวันด้า คุณเป็นฆาตกรหรือเปล่า
ใช่
เล่าให้ผมฟังสิ
เล่าเรื่องแอฟริกาให้ผมฟัง
ผมรู้ คุณมักไปคนเดียว
เดินทาง 21 ครั้ง ใน 12 ปี
คุณไม่เคยพาใคร แม้แต่เพื่อนร่วมงานไปด้วย
ไม่เคยไปกับภรรยา ซึ่งอยากไปด้วย
ไม่เคยไปกับลูกสาว ซึ่งคุณชวน แล้วก็เปลี่ยนใจ
นายกำลังทำอะไรอยู่ บำบัดเหรอ
งานของผม ผมอยากรู้ ว่าทำไมมันถึงยากนัก
คุณกลัวที่จะกลับไปที่นั่นใช่ไหม
นายกลัวที่จะตามไปใช่ไหม
ลองดูสิ
บรรยายสิ ว่าคุณเห็นอะไร
บอกผมสิ ว่าคุณเห็นอะไร
ภูเขาไฟวิรุนก้า
ผืนป่าที่ยิ่งใหญ่ แห่งวิโซกิ
สวยงามเหลือเกิน
ยังมีที่ราบ
และมีแม่น้ำ เหนือแมกไม้
ในใจกลางนั้น คือที่ตั้งแคมป์ของฉัน
เป็นแคมป์ที่ดี
เต็นท์ของฉัน อยู่ตรงนั้น มันอยู่ตรงนั้น
- จะไปแล้วใช่ไหม - ทุกอย่างพร้อมแล้ว
- ตกลง ผมจะเช็ครายการอีกที - อีกแล้วเหรอ
วิลลี่ พ่อเธอจะไปแล้วนะ
- วิลลี่ - เดี๋ยวเขาก็มาเอง
วิลลี่ มาเถอะ วิลลี่
อยู่นี่เอง ทำอะไรอยู่
- มาเถอะ พ่อจะไปแล้วนะ - นี่ไง สำหรับข้อมือคุณ
ฉันหามันมานานแล้ว เอาล่ะ ไปได้แล้ว
ยิ่งเธอไปเร็วเท่าไร ฉันก็ได้เสบียง เร็วเท่านั้น
อีธาน อีธาน คุณมองอะไรอยู่
มันอยู่นั่น.. ไอ้หลังเงิน จ่าฝูงของพวกมัน
ฉันตามสังเกตฝูงนี้ มาหลายเดือน แต่ไม่เคยเข้าใกล้ขนาดนี้
ใกล้เหลือเกิน มันช่างงดงาม
ทั้งน่ากลัว และน่าอัศจรรย์
ฉันนึกว่า การปรากฏตัวของฉัน ทำให้พวกมันกังวล
แต่ไม่ใช่ เป็นเพราะเครื่องมือ..
กล้องถ่ายรูป.. มันไม่ควรอยู่ที่นั่น
ฉันเลยเลิกใช้มัน จากนั้น ฉันก็เริ่มเห็นพวกมัน..
เป็นครั้งแรก
ฉันสงสัยว่า พวกมันจะคิดถึงฉัน ตอนที่ฉันกลับมา ในตอนกลางคืนไหม..
มนุษย์ที่เฝ้าดูพวกมัน อยู่นอกวง
พวกมันนึกถึงฉันไหม
ฉันนึกถึงพวกมัน
และคิดถึงพวกมัน
ฉันชอบพวกมัน ฉันต้องการพวกมันด้วยซ้ำ
ดูเหมือนพวกมัน อนุญาตให้ฉัน เข้าใกล้ขึ้นๆ ทุกวัน
ฉันตื่นเต้นกับการเดินทาง อย่างเชื่องช้า เข้าไปหาพวกมัน
ฉันรู้สึกเหมือน ได้รับสิทธิพิเศษ
ฉันรู้สึกราวกับว่า กำลังกลับไปหาบางสิ่ง..
ที่หายไป เมื่อนานมาแล้ว และตอนนี้เริ่มจดจำมันได้
ทันใดนั้น มันก็เกิดขึ้น
ฉันไม่ได้อยู่นอกฝูงอีกต่อไป
เป็นครั้งแรก ที่ฉันได้อยู่ ท่ามกลางพวกมัน
โดยไม่ขาดเลยสักวัน
ฉันเดินหลายไมล์จากแคมป์ เพื่อไปหาพวกมัน
และอยู่กับพวกมันนานขึ้นๆ
ก่อนที่จะเลิกกลับแคมป์ทุกคืน
ข้างในป่าลึกนั้น
ห่างไกลจากทุกอย่าง ที่นายรู้จัก
ทุกอย่างที่เคยถูกสอนมา..
จากโรงเรียนหรือหนังสือที่อ่าน จากเพลงหรือจังหวะ
นายพบความสงบสุข จูฮา ความสัมพันธ์ในครอบครัว
ความผสมกลมกลืน แม้กระทั่งความปลอดภัย
หนึ่งวันในเมืองไหนๆ ในโลกยังมีอันตราย
มากกว่าที่นาย จะพบในป่านั่นด้วยซ้ำ
นายเข้าใจไหม
สับสน พวกนายทั้งหมดสับสน
ฉันอยากกลับห้องขังเดี๋ยวนี้
เดี๋ยว
ตกลง เดี๋ยวก่อน
ได้โปรด แล้วไพ่หมายถึงอะไร
การควบคุม
การควบคุมรึ โดยใคร
- โดยนาย ผู้กอบโกย - ผู้กอบโกยเหรอ อธิบายด้วย
ฉันอยากกลับห้องขังเดี๋ยวนี้
การสัมภาษณ์ยังไม่จบ
จนกว่านายจะบอกว่าจบเหรอ
ใช่
ผู้กอบโกย
คุณมีอิสระที่จะไป
งั้นเหรอ
แล้วนายล่ะ นายมีอิสระรึเปล่า
มันอยู่ในหัวฉัน แกแหละ แก
ผมรู้เรื่องเอซข้าวหลามตัดแล้ว
นักโทษทุกคนควรจะได้ ใช้เวลาข้างนอก ครึ่งชั่วโมง
นักโทษทุกคน ทุกวัน
เรามีเวลาและคน ที่ทำได้แค่หมุนเวียน..
นักโทษ 1 คนใน 1 วัน เราก็เลย ใช้วิธีสุ่ม ใช้ไพ่สุ่มเอา
- มันไม่ได้ผล - มันทำให้พวกเขา จดจ่ออยู่กับบางสิ่ง
คนแข็งแรงก็เอามันไป จากคนอ่อนแอทุกครั้ง
คนที่เหลือก็พุ่งความโกรธไปที่ คนที่ได้ไป..
ไม่ใช่ผู้คุมหรือหมอ
- มันได้ผล - มันได้ผลสำหรับเราเท่านั้น
นี่เป็นชาร์ทคนไข้ 10 คน
คุณเริ่มตรงนั้นก่อน
- คุณเคยพบกับพวกเขา ตามลำพังไหม - ไม่มีเวลาพอจะทำอย่างนั้น
ตรงนั้นเป็นที่ สำหรับการพูดคุย
เราทำเท่าที่ทำได้
คุณทำในสิ่งที่พวกเขา บอกให้ทำ
เอาเลยคาลเดอร์ ใส่ผมอีกสิ
ผมมันง่าย และคุณก็รู้สึกดีขึ้นมาก
คุณเรียกผมว่าอะไรนะ
ถุงขี้น่าเบื่อหน่าย ไร้ความสามารถเหรอ
ให้ตายสิ คิดว่าผมไม่เคยสู้ ในสงครามนี้งั้นเหรอ
คุณอยากรู้ว่ามันเป็นยังไง ก่อนผมมาไหม
เราทำ เท่าที่เราทำได้แล้ว
- สวัสดี - สวัสดี
ปีเตอร์ โฮลเด้นใช่ไหม
คุณจะมาเป็นจิตแพทย์ ของเราเหรอ
- ก็สักพักหนึ่ง - คุณมีใบประวัติหรือเปล่า
- หนังสือรับรอง หรืออะไรพวกนั้นล่ะ - มาทางนี้เถอะ พีท
ผม ดร.คาลเดอร์
คุณถูกข้อหาฆาตกรรม และพบว่า ไม่สามารถเข้ารับ การไต่สวนได้
ปีศาจอยู่ในตัวหล่อน สักพักแล้ว
เพื่อนบ้านผม คุณนายคาร์ช
มันจะไปๆ มาๆ
ไม่มีใครเห็น ยกเว้นผม
ปีศาจหน้าตาเป็นไง
เอ่อ..
คุณเคยดู "เอเลี่ยน" ที่ซิเกอร์นี่ย์ วีเวอร์เล่นไหม
มันดูเหมือนแมลงยักษ์ใช่ไหม
เปล่า
มันเหมือนซิเกอร์นี่ย์ วีเวอร์
แด๊กส์ ทำไมคุณไม่ห้ามเขาล่ะ
ทำไม พวกเขาต้องแก้ปัญหาตัวเอง เขาไม่ตายหรอก
นี่มันฟิลลิป
เอาล่ะ พรรคพวก เอาล่ะถอยออกมา
พระเจ้าช่วย คุณต้องช่วยเขา หมอ
เอาล่ะ เอาเขาออกไป
- ใครช่วยผมที - อย่าปล่อยให้เขาตายนะ
ได้โปรดๆ
เร็วเข้า หยุดเลือดสิ
- ใจเย็นๆ - คุณต้องหยุดเลือด หมอ
เร็วเข้าสิ หมอ
เร็ว หมอ หยุดเลือดสิ หมอ
ดร.ธีโอ คาลเดอร์ สัมภาษณ์ ดร.อีธาน โพเวลล์ต่อ
ผมลดฮาลโดลให้คุณแล้ว คุณรู้สึกอะไรไหม
ใช่ ขอบคุณ
ในการคุยกันครั้งสุดท้าย เราพบว่า ทำไมคุณทิ้งชีวิต การวิจัยปกติ..
และเริ่มเดินทาง ไปกับฝูงกอริล่า อยู่กับพวกมัน แม้กระทั่งตอนกลางคืน
- เรื่องต่อไปที่เราจะพูดกัน คือเหตุผลที่.. - นี่ดูสิ
- มาจากเก้าอี้ - เยี่ยม
เรื่องต่อไปที่จะพูดคือเหตุผล..
- นี่สำหรับฉันเหรอ - ใช่
ที่คุณทำร้าย เจ้าหน้าที่อุทยาน
- ไม่มีดินสอ - ไอ้นี่ปลอดภัยกว่า
ใช่
ตกลง
ไม่มีดินสอ
- วันนี้จะกลับไปที่โรงยิมไหม ทาบิบู จูฮา - ไปสิ
ฉันมีค่าขนาดนั้นเลยเหรอ กับความวุ่นวายและเลือด
ผมมาที่นี่ เพื่อทำการประเมิน
ฉันน่าสนใจ ขนาดนั้นเลยเหรอ
คุณใช้ชีวิตเหมือนสัตว์ เกือบ 2 ปี
ผมขอบอกว่า คุณน่าสนใจพอควร แน่นอน
ฉันใช้ชีวิตในฐานะคนๆ หนึ่ง ที่อยู่กับสัตว์
ฉันอยู่อย่างมนุษย์ เมื่อหมื่นปีก่อน
ตอนนั้นเรารู้ว่า จะอยู่ยังไง ก่อนหน้า..
ก่อนหน้าอารยธรรมหรือ
ไม่ ก่อนหน้านาย จูฮา
และพวกนาย
ผู้กอบโกย
ใช่
ใช่ ฉันเคยเป็นหนึ่งในพวกนาย ฉันเคยเชื่อ ในการควบคุม
- บางครั้ง การควบคุมก็จำเป็น - งั้นเหรอ
กอริล่ายอมให้คุณอยู่ในฝูง แม้แต่ตอนกลางคืน คุณกลายเป็นพวกมัน
นายฟังอยู่หรือเปล่า ฟังฉันอยู่หรือเปล่า
ฟังอยู่
ไม่ใช่พวกมัน
ไม่ใช่กอริล่า
ไม่เห็นเหรอ
พวกมันยอมรับมนุษย์คนหนึ่ง
พวกมันก้าวข้ามมา
ยอมรับฉันเป็นครอบครัว
พวกมันต้อนรับมนุษย์คนหนึ่งเข้าฝูง
นั่นคือปาฏิหาริย์
แล้วครอบครัวที่คุณ ทิ้งไว้ข้างหลังล่ะ
แล้วลินน์ล่ะ
เรื่องนี้เธอไม่เกี่ยว
- ทำไม - ภรรยาฉันด้วย พวกเขาไม่เกี่ยว
นายคิกว่าฉันไม่รู้เหรอ ฉันรู้ฉันเป็นอะไร ฉันรู้ว่าฉันสูญเสียอะไร ฉันฆ่าอะไร
- เธอยังไม่ตาย เธอต้องการพบคุณ - เธอเห็นฉันแล้วที่สนามบิน
เธอเห็นว่าตอนนี้ ฉันเป็นยังไง
ปล่อยให้ฉันตายไป สำหรับเธอเถอะ
แล้วก็เปลี่ยนเรื่องพูดเสีย จูฮา
หรือไม่ก็ไปให้พ้นจากที่นี่
ต้องการแบบไหนล่ะ
ตอนนี้ผมต้องการป่า พาผมไปที่นั่น
ในป่า ตลอดเวลานั่น
คุณเคยคิดถึงการติดต่อ กับมนุษย์คนอื่นไหม
ไม่ พวกเขาก็อยู่ที่นั่น
ฉันอาจไม่เห็น แต่รู้ว่าพวกเขาอยู่ที่นั่น
ถ้าคุณได้เรียนรู้ถึง ความเรียบง่าย ของพวกมัน
ความสงบสุข ของพวกมัน
ความสงบสุข แล้วทำไม มันถึงจบลง ด้วยการฆาตกรรม
มีการฆาตกรรมมากมาย
- มากเหรอ - ใช่
มีสวนสัตว์อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ ฉันเคยทำการค้นคว้าอยู่..
และเมื่อหลายปีก่อน..
และก็..
พวกเขาต้องการกอริล่าตัวผู้
ที่จับจากป่า
และฉันก็ช่วยพวกเขาจับมัน
ตอนที่ฉันเป็นอย่างนาย จูฮา
ฉันไม่รู้แม้กระทั่งว่า การฆาตกรรมคืออะไร
คุณรู้ว่าผมพูดถึงการฆาตกรรมอะไร ถ้าคุณไม่บอกผม ผมก็ช่วยคุณไม่ได้
- ฉันไม่ต้องการให้ช่วย - แล็วคุณต้องการอะไร
ฉันต้องการให้นายฟัง
- แล้วไงต่อ - แบ่งปัน
- กับใคร - ใครก็ตาม ที่แบ่งปันได้ คนใกล้ชิด
มีบ้างไหม
ทำไมคุณไม่บอกคนอื่นเอง
ฉันไม่เหมาะกับโลกแบบนี้
ไม่อีกต่อไป
แล้วโลกไหนล่ะ
ในความทรงจำของคุณรึ ขังตัวเอง อยู่ในจิตใจ ตลอดชีวิตที่เหลือรึ
- นั่นคือสิ่งที่คุณต้องการใช่ไหม - ฉันอยากเลิกแล้ว
- เลิกอะไร - บอกสิ่งที่ฉันรู้กับนาย
อะไรทำให้คุณคิดว่า สิ่งที่คุณรู้ แตกต่างจากที่คนอื่นรู้
ฉันมีครูที่แตกต่างไป
ตกลง
ถ้างั้นผมควรส่งผ่าน งานของคุณ
ใช่ เพราะมันมีค่า
- อะไรทำให้คุณเลือกผม - สายตานาย
- นายดูเหมือน มีสมองแค่ครึ่งเดียว - ขอบคุณ สายตาแบบไหน
สายตาแบบนั้น..
อยากรู้อยากเห็น ค้นหา ไม่พึงพอใจ
ค่อนข้างกวนประสาท
ทำไมคุณไม่เลือก ลูกสาวคุณ
อย่าพูดเรื่องนั้น
- ทำไมคุณปฏิเสธ ที่จะพูดถึงเธอ - อย่าพูดถึงมัน
เธอต้องการพบคุณ ผมบอกว่าเรา จะพูดถึงมัน
ฉันดูนายผิดไป จูฮา
- อธิบายด้วย - บอกให้เขาเปิดประตู นายไม่ใช่คนนั้นจูฮา
- ผมไม่ใช่คนนั้นเหรอ - ไม่ใช่
ผมไม่ใช่คนที่เลิกให้ยาคุณเหรอ
ไม่ใช่คนที่ว่า คุณไร้ความสามารถหรือไม่ ในการเสนอรายงานรึ โอกาสจะไปจากนี่ ไม่ใช่รึ
- ผมคือคนนั้น อีธาน - งั้นหรือ
ผมคือคนนั้น
- นายเป็นคนควบคุมเหรอ - ใช่
ใครควบคุมอยู่
ตอนนี้ใครควบคุม นายเหรอ
หรือว่าฉัน
หรือว่าผู้คุมข้างนอก พัศดีในออฟฟิศหรือเปล่า
ใครควบคุมอยู่
ทดสอบๆ ๆ 1 2 3 4
ดร.อีธาน โพเวลล์ สัมภาษณ์ ดร.ธีโอ คาลเดอร์
ตอนนี้จะเป็นการทดสอบง่ายๆ ผ่านหรือตก ชีวิตหรือความตาย
พร้อมรึยัง ตอนนี้เขียนบนกระดาษ ฉันเอาอะไรไปจากนาย
นายสูญเสียอะไร เขียนสิ เขียน
"การควบคุม"
ผิด ไม่เคยมีการควบคุม นายเพียงคิดว่านายมี
ภาพลวงตาบิบู จูฮาทา
และจริงๆ แล้ว นายควบคุมอะไรแน่
ปุ่มปรับเสียง บนเครื่องเสียงรึ เครื่องปรับอากาศในรถ อะไรอีก
อะไรอีก เอาล่ะ
ให้โอกาสอีกครั้ง นายกำลังประสาทกิน กดดันมากเกินไป ลองอีกครั้ง
นายสูญเสียอะไร ฉันเอาอะไรไป
เขียนสิ เขียน
"อิสรภาพ"
นายนี่โง่จริงๆ จูฮา
นายคิดว่านายมีอิสระเหรอ
วันนี้บ่าย 2 นายจะไปไหน โรงยิมใช่มั้ย
ตอนเช้าเสียงนาฬิกาปลุกล่ะ
นายตื่นขึ้นกลางดึก เหงื่อแตกใจเต็นเร็ว
พวกนายผูกติดอยู่กับอะไร จูฮา
ความทะเยอทะยานใช่หรือเปล่า
ใช่
นายนี่ไม่มีอะไรเลย ไอ้หนู
ฉันเคยเป็นอย่างนาย
เอาล่ะ โอกาสสุดท้าย
คิดว่าฉันจะไม่ทำหรือ
จิตแพทย์คนหนึ่ง มีค่าแค่ไหน ในโลกใบนี้
ฉันจมลงในบ่อเรียบร้อยแล้ว พวกมันจะทำอะไรฉันได้อีก
ความพยายามครั้งสุดท้าย ทายให้ถูก
นายสูญเสียอะไรไป
ฉันเอาอะไรไปจากนาย
เขียนสิ
"ภาพลวงตา"
ใช่ ยินดีด้วย
ในที่สุด นายก็ได้เรียนรู้
นายไม่ได้สูญเสียอะไร นอกจากภาพลวงตา
และผิวหนังนิดหน่อย
- สวัสดี - สวัสดี
เกิดอะไรขึ้นกับหน้าคุณ
บางครั้งอยู่ข้างในนั้น ก็ลำบากนิดหน่อย
เกิดอะไรขึ้น
เทปกาว
อ้อ
- พ่อเป็นคนทำเหรอ - ใช่
- เขาทำอะไร - เขาสอนผม
ดูเหมือนวิชานี้ ค่อนข้างโหดนะ
คุณจะเลิกแล้วเหรอ
เปล่า ผมไม่มีวันเลิก
แม้ว่าผมจะทำอะไรโง่ๆ ผมก็ไม่มีวันเลิก
- คุณชอบแบบนั้นไหมล่ะ - ไม่
ผมเคยเล่นเกมโซลิแทร์ ติดต่อกัน 48 เกม จนกระทั่งชนะ
โซลิแทร์เหรอ เห็นภาพดี
ผมไม่มีเวลา ให้คนอื่นมากนัก
คุณมีเวลา ให้คนๆ เดียวเหรอ
ไม่ต้องห่วง ไม่ได้หมายถึงตัวฉัน
อยากดื่มอะไรไหม
- ดีครับ - ออกไปข้างนอกกันเถอะ
เอารถไป 2 คันนะ นี่ไม่ใช่การเดท
ไม่เป็นไรหรอก ถ้าคุณจะยึดใครสักคน สักนาที
ถ้าคุณไม่ต้องการ ก็ไม่เป็นไร
- หมอ คุณคงไม่เชื่อแน่ - อะไรหรือ
ไปดูเองดีกว่า หมอต้องไปดูด้วยตัวเอง
หมอ หมอทำอะไรน่ะ
หมอ หมอทำได้ยังไง
นี่อะไร
ยังไม่เสร็จ
- อีธาน.. - ตามสบายนะ หมอ
- คุณทำอะไรอยู่ - ประวัติศาสตร์ที่แท้จริง ของมนุษยชาติ
นี่เป็นประวัติศาสตร์จริง ไม่ใช่นิยาย ไม่ใช่การโกหก
แอฟริกา 2 ล้านปีก่อน
มนุษย์ แล้วพวกเขาก็ย้าย
อพยพ
เมื่อหมื่นปีก่อน อารยธรรม นาย
นี่ผมเหรอ
ใช่ และฉันด้วย เรา
ผู้กอบโกย มนุษย์สีน้ำเงินคือใคร
พวกเขาเป็นเผ่าพันธ์ ที่อยู่กันเป็นสังคม ล่าสัตว์ เก็บเกี่ยว เพาะปลูก
พวกเขาไม่เคยฆ่าสัตว์ มากกว่าที่ต้องการใช้
พวกเขาไม่เคยถางป่า เกินกว่าที่จำเป็น
พวกเขาต่อสู้ แต่ไม่เคยก่อสงคราม ไม่เคยทำลายล้าง
พวกเขามีที่ อยู่บนโลกนี้ เป็นส่วนหนึ่งของมัน
พวกเขาแบ่งปันกัน
เราเปลี่ยนทุกอย่างไปแล้ว
แล้วไงล่ะ เราควรเปลี่ยนกลับเหรอ เราควรจะทำอย่างไร
ย้าย
- ย้ายไปไหน - ย้ายออกไปจากทางฉัน
เราควรรื้อเมืองใหม่ ออกไปเร่ร่อนในป่า อย่างที่คุณทำงั้นเหรอ
เป็นข้อสรุปที่ดูเหมือนจะมีเหตุผล แต่โง่ คิดเอาเองสิ
- ฉันกำลังยุ่ง - คุณนี่ตัวแสบจริงๆ อีธาน
ฉันรู้ ออกไปได้แล้ว
การครอบครอง
อะไรนะ
มีสิ่งเดียว ที่เราต้องเลิก.. การครอบครอง
เราไม่ได้เป็นเจ้าของโลกนี้
ที่นี่เราไม่ใช่ผู้ครองโลก ไม่ใช่พระเจ้า
เราเลิกได้หรือเปล่า
การควบคุม ที่มีค่ายิ่งพวกนั้น
การเป็นพระเจ้า ที่เย้ายวนใจ
ไพ่ฉันอยู่ไหน ฉันยังไม่ได้เลย
ไพ่ฉันอยู่ไหน
ไพ่ฉัน อยู่ไหน.. เอาไพ่มาดูซิ.. นั่นไม่ใช่ของฉัน
- ฉันจะเอาคืน แกได้ไป - ผมมีกล่องอยู่นี่
กล่องนี้มีชื่อทุกคน อยู่ข้างใน
นั่นไม่ใช่ไพ่ฉัน ฉันต้องการไพ่ฉัน เอามาดู
ฉันอยากเห็นเอซข้าวหลามตัด
- ช่วยเคาะไอ้นั่นหน่อย - เอซข้าวหลามตัด เอามาดู
เคาะแรงๆ แบงๆ ๆ ๆ
ผมไม่ได้ทำ
ผมถือกล่องที่มีชื่อทุกคน อยู่ข้างใน
ทุกคนมีชื่อ อยู่ในกล่องนี้
ผมจะหยิบขึ้นมา 1 ชื่อ
คนๆ นั้นก็จะได้ไปข้างนอก วันนี้
เราจะไม่ใช้ไพ่เอซอีกต่อไป เข้าใจไหม
เราจะไม่ใช้ไพ่เอซอีกต่อไป
แต่ละวัน ผมจะหยิบชื่อจากกล่องนี้
และคนๆ นั้น ก็จะได้ออกไปข้างนอก
แล้วผมจะเอาชื่อเขาออกไป และวันต่อไป ก็หยิบชื่อใหม่อีก
ทุกคนจะมีสิทธิเท่าๆ กัน
วันนี้เป็นคราวของ เลสเตอร์ ร็อดแมน
เลสเตอร์ ร็อดแมน คุณอยู่ที่ไหน
เลสเตอร์ ร็อดแมน
เลสเตอร์ ร็อดแมนอยู่ที่ไหน
- วันนี้เลสเตอร์ ร็อดแมน จะได้ออกไป - เอาล่ะ
มาหาเอซกันได้แล้ว เร็วเข้า ใครได้เอซ
ใครได้มันไป
- ฉันต้องการมัน - แด็กส์ เราจะไม่ใช้ไพ่แล้ว
- วันนี้เลสเตอร์ ร็อดแมนจะได้ออกไป - เอาไพ่มาดูซิ
เอาไพ่มาดูซิ
นายได้เอซรึเปล่า พีท
แล้วแกล่ะ มนุษย์วานร แกได้เอซเหรอ
ให้ฉันดูไพ่นายซิ
ไม่ต้องอาย ขอดูไพ่นายหน่อย
- แด็กส์ - เอามาให้ฉันดู
สายตาแบบนั้น หมายความว่าไง
แด็กส์ บ้าจริง อย่า
เราเลิกใช้ไพ่แล้ว
ไพ่มันขยะชัดๆ เข้าใจไหม
โยนมันทิ้งไป เราจะไม่ใช้เอซอีกต่อไป
ทุกคนต้องได้ออกไปข้างนอก ทุกคน
ทุกคนต้องได้ออกไป ทุกคนต้องได้ออกไปข้างนอก
ทุกคนออกไปข้างนอก
- ทุกคนออกไปข้างนอก - ได้ออก ทุกคน
เก็บมันขึ้นมา
ทุกคน ออกไปข้างนอก
แด็กส์ ระยำ ถ้าคุณตีเขาอีก ผมจะฟ้องคุณ
เก็บมันขึ้นมา
ไอ้วายร้าย
วันนี้เลสเตอร์ ร็อดแมนได้ออกไป
พรุ่งนี้อาจเป็นคุณ
ไม่มีไพ่ ไม่มีเอซ
ไม่มีการต่อสู้
ไปกันเถอะ เลสเตอร์
- ยังไม่เรียนรู้ อะไรอีกเหรอ - เดาว่ายัง
กาแฟต้มมา 9 ชั่วโมงแล้ว
หลังจาก 10 โมง ใช้กาแฟสำเร็จรูป
อยู่ในตู้ชั้นบน
วันนี้หมอเป็นยังไงกันบ้าง
สบายดีครับ สบายดี
วิเศษ
คุณด้วยรึเปล่า ดร.คาลเดอร์
ก็ดีครับ ให้ผมรินกาแฟให้ไหม ท่านพัสดี
ผมไม่ได้มา เพื่อดื่มกาแฟ
- ก็ได้ - ผมมาเพื่อคุย..
เรื่องในโรงยิมวันนี้
ครับ เราใช้ระบบใหม่
คุณคิดว่าคุณจะเข้ามา ในสถาบันของผม มาเปลี่ยนกฎ และก่อจลาจลได้งั้นรึ
- ไม่มีการจลาจล - นักโทษปฏิเสธคำสั่ง
และผ้คุมของผม ต้องใช้กำลังเพราะคุณ
ไม่จำเป็นต้องใช้กำลังเลย ความรุนแรงทั้งหมด มาจากคุณแด็กส์
เขาพยายามยุแหย่โพเวลล์
โพเวลล์เป็นอันตราย เขาต้องได้รับ การปฏิบัติ แบบคนโรคจิตที่เป็นอันตราย
ไม่ เขาไม่มีอันตราย ไม่เลย
ดร.เมอร์เรย์ โพเวลล์ประพฤติตัว
ในเชิงคุกคามหรือเปล่า
เปล่า
- ผมจะพูดกับคุณแด็กส์ - วิเศษ
แต่ตอนนี้ เกมของคุณ เป็นอันตรายต่ออำนาจผม
ของผู้คุมของผม
รู้ไหม มันหมายความว่าไง ในคุกที่รักษาความปลอดภัยเข้มงวด
คุณทำให้ทุกคนต้องเสี่ยง
ความปลอดภัยของทุกคนที่นี่ ขึ้นอยู่กับผม คาลเดอร์ และผมไม่สามารถไว้ใจคุณได้
ผมต้องการให้คุณไปซะ
คุณมีเวลา 10 วัน นี่ผมใจกว้างแล้วนะ
ผมมีเวลาประเมินเหลืออีก 15 วัน ผมจะไปเมื่อเสร็จงานแล้ว
ตอนนี้คุณเหลือแค่ 7 วัน
- เขามีสิทธิ์.. - รอเดี๋ยวก่อน
เขามีสิทธิ์อะไร มาตัดเวลาประเมินของผม
ไม่มีหรอก
แต่เขามีอำนาจเตะคุณออกมา ทุกเวลา
ที่เขาต้องการ แล้วเอาคนอื่นเข้าไปแทน
เขียนข้อสรุปของคุณเสีย สรุปรายงาน
ถ้ามีเวลามากกว่านี้ ผมคิดว่า ผมเอาเขา ออกจากที่นั่นได้
คุณพูดเรื่องอะไร
การอุทรณ์ ผมว่าเมื่อผู้พิพากษาได้ยินว่า..
เขาเป็นใคร เขาต้องพูดอะไร เขาจะเดินออกจากที่นั่นได้
คุณไม่ใช่ทนายแก้ต่างให้เขา
คุณไม่ใช่เพื่อนเขาด้วย คุณกำลังหาอะไรอยู่
- บทจบที่ยิ่งใหญ่ สำหรับหนังสือเหรอ - มันไม่เกี่ยวกับหนังสือ
- ไม่เกี่ยวกับหน้าที่การงาน - มันควรจะเกี่ยวนะ
ธีโอ คุณเข้ามาในคดีนี้
จากการรับรองของผม
พร้อมโอกาสก้าวหน้า ด้วยตัวคุณเอง
ตอนนี้คุณกำลัง เอาทุกอย่างเข้าเสี่ยง
ทำลายอาชีพคุณ และอาจ..
ทำให้ผมต้องขายหน้า
ผมเสียใจ ใช่ครับ
หยุดบ่อเรื่องเวลาที่เหลือ แล้วใช้มันซะ
ผลักดันเขา เขย่าเขา
- ความรุนแรงมาจากไหน - ผมไม่แน่ใจ..
- กอริล่าหรือเปล่า - ผมไม่แน่ใจ ว่ามันเกี่ยวข้องกัน
หามันสิ
ทางเดียวที่เขาจะออกมาได้..
คือคุณต้องทำให้ผู้พิพากษารู้สึกว่า โพเวลล์มีจิตปกติ และไม่เป็นอันตราย
แสดงให้เห็นว่า ความรุนแรงมาจากไหน
และความรุนแรง ได้หมดไปแล้ว
- คุณทำได้ไหม - ครับ
ดี ขึ้นอยู่กับตัวคุณเองแล้วนะ
ขอบคุณค่ะ
- แล้วเจอกัน - ตกลง ผมจะโทรมานะ
ตกลง
สวัสดี คุณทำให้ฉันประหลาดใจ
ขอโทษ ผม..
- ข้อความบอกว่า คุณจะกลับหลังหนึ่งทุ่ม - คุณมาเช็คดู
คุณเคยเป็นนักเรียน ผู้ดูแลความประพฤติรึไง
ใช่ ผมเคยเป็น
ตลกดี ผมไม่เคยสัมผัสถึงตัวตนของคุณ ในบ้านพ่อแม่คุณเลย
- ในนี้มัน.. - รกเหรอ
เป็นตัวคุณมากกว่า
คราวนี้..
พ่อทำอะไรคุณล่ะ
ฉันไม่เห็นมีแผล หรือรอยถลอกเลย
คราวนี้ไม่ใช่เขา
ผมมีเวลาเหลือกับพ่อคุณ แค่ 7 วัน
พวกเขาจะเอาคดี ไปจากคุณหรือ
คดี
มันไม่ใช่เพราะ..
เพราะคดีอีกต่อไป
ไม่ใช่หนังสือด้วย
พรุ่งนี้เขาอาจหักคอผมก็ได้ แต่ผมคิดว่า ผมเป็นเพื่อนเขา
และเป็นนักเรียนของเขาด้วย
เป็นทาบิบู จูฮาของเขา
พ่อเรียกคุณว่าอย่างนั้นเหรอ
ผมคิดว่า ทาบิบู แปลว่าหมอ
ใช่
แล้วจูฮา หมายความว่าอะไร
จูฮา หมายความว่า
คนโง่
ใช่
ผมคงโง่ เพราะผมไม่ได้คิดเรื่องนี้
เขารู้ว่าผมเอา กอริล่าเข้าไปในห้องขังไม่ได้
อะไรคะ
อะไรเหรอ
- เราจะไปไหน - สูดอากาศ เข้าไปในชนบท
คุณจะชอบ มันเป็นป่าตลอดทาง พวกเขารอเราอยู่
ใคร นายวางแผนอะไรอยู่ จูฮา
ผมไม่ใช่ไอ้โง่ ของคุณอีกแล้วนะ
- ไปค้นมาแล้วหรือ - เปล่า
ลูกสาวคุณบอกผม
ก้าวระวังด้วย
กอริล่าอยู่ในห้องขังแล้วค่ะ
โว้ว
พระเจ้าช่วย
เจ้าหลังเงิน อยู่กับเรานานที่สุด
คุณคงจำมันได้ ดร.โพเวลล์ ตัวที่คุณ..
ขอโทษครับ เราขออยู่ในนี้ตามลำพัง
โซ่ตรวน
ผมจะใส่กลับที่เดิม ก่อนเราออกจากที่นี่
คุณเข้าใจนะ ถ้าเขาออกจากประตู โดยไม่มีมัน..
ผมคิดว่าคุณ จะรู้สึกปลอดภัยกว่า เมื่ออยู่ในนี้
ผมคิดว่าถ้าคุณ อยู่ใกล้พวกมัน คุณจะคุยกับผม
บอกผมเรื่องความรุนแรง เรื่องการฆ่า
นี่เป็นเงาของกอริล่า
เกิดในกรง
มีแค่ตัวผู้แก่เท่านั้น ที่เคยเป็นอิสระ
ยังมีชีวิตอยู่
โกไลแอธ
ฉันเป็นคนตั้งชื่อให้ ฉันเอามันมาที่นี่
กรงนี้ทำร้ายมัน
ทำลายหัวใจ ทำลายจิตใจมัน
ทำให้มันเป็นบ้า
ผมเป็นคนทำ
ผมเข้าใจ อีธาน ผมเข้าใจ
แต่ผมต้องรู้ เรื่องการฆ่า
เคยมีตัวเมียตัวนึง เหมือนตัวนี้
พวกมันเคยมี ความรุนแรงไหม
เคยก้าวร้าวใส่คุณไหม
มีการเตือน
การเตือน
มันเป็นแม่ที่ดี และเป็นครูที่ดี
ลูกลิงได้รับการปกป้อง และชี้แนะตลอดเวลา
ทำความสะอาด
ได้รับการสัมผัส
และความปลอดภัยเสมอ
มันดูแลลูก
แบบเดียวกับที่ เจ้าหลังเงินดูแล..
พวกเราทั้งหมด
แม้กระทั่งฉัน
มันน่าทึ่งมาก..
ธีโอ ความรู้สึกที่ได้รับการดูแล
ฉันพบว่าในสายตามัน..
มีมากกว่าการระแวดระวัง..
ความอดทน
การยอมรับ
ความจริง มัน..
อีธาน
อีธาน มีอะไร
อะไรหรือ
เกิดอะไรขึ้น
ฉันเอง
พวกเขาเจอข้าวของฉัน
แล้วก็ตามรอยฉันมา
ฉันเป็นคนพาพวกเขาเข้าไป
ฉันพาผู้กอบโกย..
และความตายเข้าไป
แต่มันยังมองฉัน โดยไม่ตำหนิ
เพราะคุณไม่ใช่คน ที่ควรตำหนิ
ไม่ใช่ความผิดของคุณเลย
คุณแค่ปกป้องครอบครัว
- อีธาน ปิดมันเสีย - มันไม่ออกมาหรอก
เห็นไหม แม้มันจะออกมาได้
ไม่ไกลจากนี่คือรั้วกั้น และอีกด้านของรั้ว คืออิสรภาพ
มันสัมผัสได้
แต่มันจะไม่พยายามไปที่นั่น
เห็นไหม มันยอมแพ้
ตอนนี้มันคิดว่าอิสรภาพ เป็นสิ่งที่มัน เคยฝันถึงเท่านั้น
แล้วคุณล่ะ
คุณยอมแพ้ด้วยหรือเปล่า
เพราะเรามีโอกาสพาคุณ ออกไปจากที่นี่แล้ว โอกาสดี
สิ่งที่คุณบอกผม คือสิ่งที่ผมต้องการ
มันไม่ใช่แค่ สิ่งที่คุณฝันถึง
มันเป็นความจริง
- ผมอยากให้สวมชุดนี้ ในการพิจารณาวันนี้ - ไปเอามาจากไหน
ลินน์เอามาให้
เธอยังอยู่ที่นี่
- อีธาน คุณทำได้ - ช่างมันเถอะ
คุณกลัวอะไร
ฉันไม่อยากทำร้ายเธอ
คุณทำไปแล้ว
จำสิ่งแรก ที่คุณพูดกับผมได้ไหม คำพูดแรก จำได้ไหม
คุณบอกให้ผม บอกลูกสาวคุณว่าลาก่อน
คุณบอกเธอเองสิ
หนูไม่รู้จะพูดอะไรดี
สบายดีหรือคะ
มันคงฟังดูงี่เง่า
หนูคิดถึงพ่อ
พ่อของลูกเป็นคนโง่
ถ้าลูกเพิ่งเกิด พ่อจะอุ้มลูก..
และพาลูกไปด้วย ทุกที่ๆ พ่อไป พ่อจะไม่มีวันจากลูกไป
ลูกคือสมบัติล้ำค่า ลินน์
ลูกดีกว่าพ่อมากนัก ลูกไม่เกลียด
ลูกไม่เกลียดพ่อด้วยซ้ำ
รู้ไหม เมื่อพ่อจากลูกไป
ข้างในใจพ่อ พาลูกไปด้วยตลอดเวลา
หนูอยากจะเชื่ออย่างนั้น
นี่เป็นทั้งหมด ที่พ่อจะทิ้งไว้ให้ลูก
มันเป็นสมบัติชิ้นเดียว ที่พ่อเก็บไว้
รอในห้องขัง จนกว่าฉันจะมารับ
รถจะมารับ ในอีก 25 นาที การพิจารณาเริ่มตอน 4 โมง เข้าใจไหม
เปลี่ยนสูทสีน้ำเงินแสนสวยนั่น..
เอามาเก็บด้วย
- มีคำถามอะไรไหม - เสียใจด้วยนะ อีธาน
อีธาน เราทำอะไรไม่ได้
เข้าไป
ฉันบอกให้เข้าไป
หยุดตีเขา หยุดตีเขา
- คิดว่าสนุกเหรอ นิคโก้ - แค่หยุดตีเขา หยุด
โอ๊ย
- ฉันขว้างถูกแด็กส์ - แกอยากเล่นด้วยเหรอ พีท
- ผมขอโทษ คุณแด็กส์ - แกคิดว่าสนุกใช่ไหม พีท
- ห๊ะ คิดว่าสนุกเหรอ - มันเป็นอุบัติเหตุน่ะ
- แกอยากเล่นใช่ไหม พีท มาเล่นสิ - ไม่ คุณเข้ามาไม่ได้ ไม่
คุณเข้ามาไม่ได้ คุณแด็กส์
ไม่ คุณแด็กส์ ไม่ อย่า
แกอยากเล่น ก็เล่นสิ
- อย่า คุณแด็กส์ ไม่ - มาเล่นสิ พีท
- ไม่ - แกอยากเล่นใช่ไหม พีท
- ไม่ อย่า - เล่นสิ
โอ๊ย ไม่ โอ๊ย
แกอยากเล่นใช่ไหม
ห๊ะ
ระยำ ล็อคประตู
ล็อคประตูเดี๋ยวนี้
แอนเดอร์สัน เฝ้าให้แน่นหนา แล้วใส่กุญแจมือ ไอ้วายร้ายด้วย
อยู่ในความสงบ
เอาล่ะ หุบปาก
ผมรู้แล้ว อยากอยู่ทานข้าวเย็นไหม
พังหมดแล้ว ผมเสียเขาไปแล้ว เขากลับไปเงียบอีก
มันจบแล้ว ปล่อยมันไป
เขาปกป้อง ครอบครัวของเขาอีกครั้ง
ผมควรอยู่กับเขา ตลอดเวลา
ช่างมันเถอะ
ไม่ต้องกังวล เรื่องอะไรทั้งนั้น
ผมจะพูดกับโจเซฟสัน หาทางออก
ผมจะช่วยคุณ จัดการปัญหาเอง
แล้วปัญหาของเขาล่ะ
มันจริงใช่ไหม
ที่เขาจะไม่มีวัน ได้ออกจากที่นั่น
มันไม่ใช่หน้าที่คุณ ที่ต้องเอาเขา ออกจากที่นั่น
ธีโอ คุณทำอะไรไม่ได้แล้ว
ต้องรู้สิว่า เมื่อไรควรเดินออกมา
ช่วยคนที่ช่วยได้เท่านั้น
ผมเสียใจ ผมทำให้คุณผิดหวัง คุณรู้ ผมโผล่เข้ามาในนี้..
ธีโอ
ถ้าคุณไม่ปล่อยให้เรื่องนี้จบ คุณจะทำลายตัวเอง
คุณเข้าไปเกี่ยวข้องด้วยอารมณ์ มันเกิดขึ้น
ตอนนี้คุณ ต้องเรียกสมาธิคืนมา
คุณสูญเสียการควบคุม
แล้วนั่นไม่ดีเหรอ
เวลาอาหาร เข้าแถว
เร็วเข้า ได้ยินแล้วใช่ไหม ไปเร็ว
ดร.คาลเดอร์ เขาเป็นอะไร
- นิคโก้ กลับเข้าแถว - ดร.คาลเดอร์..
มีอะไรเปลี่ยนแปลงไหม
ไม่ปริปากสักคำ มา 3 วันแล้ว
- เสียใจด้วย - นี่ มนุษย์วานร
เขาบอกว่าได้เวลาอาหาร
ปล่อยเขาไว้ที่นี่ได้ไหม แด็กส์
ผมเสียใจ อีธาน
ผมไม่รู้ว่าคุณ ได้ยินผมหรือเปล่า แต่วันนี้เป็น วันสุดท้ายของผม
ผมฟ้องแด็กส์แล้ว
และสามารถพาคุณ ไปฟังการพิจารณา ขอเพียงให้คุณพูดเท่านั้น
ขอเพียงคุณกลับมา
ตกลง อีธาน
คุณเคยถามคำถามผมครั้งหนึ่ง
"พวกคุณผูกติดกับอะไร..
เมื่อคุณตื่นขึ้นกลางดึก"
คุณยังอยากรู้หรือเปล่า
ผมคิดถึงมัน คิดถึงมาโดยตลอด
มันไม่ใช่งาน ผมรักงาน
ผมรักงานเสมอ
มันคือเกม
เกมไง อีธาน
และผมเคยทำได้ดี
ผมแน่ใจว่า ทุกคนที่ผมต้องการชอบผม
ตอนกลางคืน ผมเช็ครายชื่ออยู่ในใจ
ผมทำได้ดี กับเบ็น ฮิลลาร์ดไหม
ผมทำได้ดี กับ ดร.โจเซฟสันไหม
ผมทำได้ดี กับคนที่สามารถช่วยผมไหม
ผมทำได้ดี กับคนที่อาจทำร้ายผมไหม
ไม่มีใครคิดว่าผมอ่อนแอ หรือเป็นไอ้ขี้แพ้
ผมพยายามไม่ทำให้ใครไม่พอใจ
ผมไม่รักใคร
นั่นคือเกม อีธาน
แต่ดูสิ
คุณสอนให้ผม ใช้ชีวิตนอกเกม
คุณสอนผม ว่าควรใช้ชีวิตอย่างไร
และรู้ไหมว่า อะไรทำให้ผมกลัวยิ่งกว่า
การกลับไปเป็นอย่างเดิมไง
ยกโทษให้ผมนะ เบ็น เอาผมกลับเข้าไปในเกม
ผมจะทำให้คุณ ชอบผมอีกครั้ง ผมจะทำงาน
ผมจะทำงานทุกอย่าง แค่เอาผมกลับเข้าไปในเกม
คุณอยากรู้..
จิตวิทยาเบื้องหลังเรื่องนี้ไหม
ฟังให้ดีนะ เพราะผมเก่งเรื่องนี้
ผมพยายามจะไม่พูดลาก่อนกับคุณ
ผมพยายามไม่พูด ว่าผมจะคิดถึงคุณ
ผมพยายามจะลืมคุณ
อีธาน โพเวลล์ ปิดคดี
ปิดคดี
มองผมสิ
ไม่เอาน่า
- เหวี่ยงไม่สิ ไอ้ขี้เกียจ - ใจเย็นๆ แด็กส์
ดูสิ 3-2 แล้ว แกจะป้องกันฐานได้ไง ไอ้งั่ง
- 3-1 แด็กส์ ไม่ใช่ 3-2 - เบสแรก
- ต้องป้องกันฐาน - เราอยู่ที่เบสแรก
- แกป้องกันฐาน - ใช่ ฐาน
ป้องกันฐาน
ใช่ เห็นไหม ๆ
เอาไอ้อุ้ยอ้ายออกมาจากหิ้ง แล้วตีเลย
พีท เฮ้ ไม่เอาน่า
พีท เสียบมันกลับเข้าไป
- เสียบปลั๊กกลับเข้าไป - นี่ พีท
ส่งปลั๊กมาให้ฉัน ส่งมา ส่งปลั๊กมา
- ส่งปลั๊กมา - หยุด หยุดนะ
ปีเตอร์ เอาปลั๊กให้ผู้คุมแอนเดอร์สัน วันนี้เป็นวันเกิดเขา
ใช่ พีท ใช่แล้ว วันนี้วันเกิดฉัน
แกอยากให้ของขวัญฉันไหม
เร็วสิเพื่อน ส่งให้ฉัน
นั่นแหละ ปล่อย
- เสียบปลั๊กเร็วเข้า - ใจเย็นๆ ได้แล้ว
แกจะไม่ยุ่งกับมันแล้วใช่ไหม
- เพื่อคุณ - ตกลง เพื่อฉัน
ดร.คาลเดอร์มา ดีใจที่ได้เจอคุณ หมอ
- คาลเดอร์กลับมาแล้ว ขอต้อนรับกลับ - ดีใจที่ได้เจ หมอ
อะไรก็ตามที่มันทำ ทำให้ฉันเดือดร้อนแน่
แล้วฉันก็จะโยนให้แกด้วย
ได้ยินว่าคุณ กลับไปในเมืองเสียนาน นึกว่าจะไม่มาที่นี่แล้วเสียอีก
- ผมกลับมาคุยกับโพเวลล์ - คนบ้าของคุณ หนีออกหน้าต่างไปแล้ว
ลอดรูที่รั้วออกไป
แล้วปีนข้ามอีกชั้น ต้องมีใครช่วยมันออกไปแน่
และยังเขียนข้อความถึงคุณ
อ่านแล้วเข้าใจไหม ผมแน่ใจว่าไม่
อะไร
- คุณจะไม่มีวันหาเขาเจอ - รู้เหรอว่าเขาไปไหน
คุณไม่มีวันหาเขาเจอ
- คาลเดอร์ ถ้าคุณรู้ว่าเขาอยู่ไหน.. - คาลเดอร์ ถ้าคุณปิดบังผม ช่วยเหลือเขาหนี
เป็นความผิดอาญา และผมจับคุณได้นะ
ผมเริ่มชอบที่นี่แล้ว
ธีโอที่รัก
ฉันเสียใจที่ไม่ได้บอกลา
นายพูดถูก อิสรภาพไม่ใช่แค่ความฝัน
มันอยู่อีกด้านของรั้ว ที่เราสร้างขึ้นมาเอง
ขอบคุณที่ให้ความหวังแก่ฉัน และให้ลูกสาวฉันคืนมา
และขอบคุณ ธีโอ ที่ร่วมเดินทางครั้งนี้กับฉัน
จากเพื่อนของนาย อีธาน
[THAI]