Betsy, waarom doe ik dit ook weer ?
Je bent moe, overspannen, en je eindigt nog in het ziekenhuis
als je niet gauw wat rust neemt.
- Duncan kan toch op de zaak letten ? - Duncan ? Dat meen je niet !
Hij is je partner en, geloof me, hij is net zo bezorgd als ik.
Wegwezen ! Je bent op vakantie.
Je bent al laat en deze keer stel je 't niet uit.
Oké, ik stel het niet meer uit.
Maar ik neem wel deze plannen mee. Ze zijn nog niet af.
Wie heeft je dat kuuroord eigenlijk aanbevolen ?
Oké... jaja.
- Vergeet niet wat oefeningen te doen. - Oefeningen ? Noem je dat rusten ?
- Ben je zeker dat je de weg weet ? - Ja, ik heb 'n heel goed richtingsgevoel.
Betsy, lk ben de weg kwijt. Sorry !
Ik dacht dat ik op de 128 zat, maar ik zit midden in de bossen,
en ik vind er maar niks aan.
Ja. Momentje.
Wacht... de kaart.
Op de wegenkaart is er geen spoor van Bear Mountain.
Nee, nergens een wegwijzer. Ik heb rondgekeken.
Ja, dat deed ik...
Wacht... een wegwijzer. Hebbes !
Tot volgende week.
Oké. Bedankt.
Uw kamer is in de Timber Lodge, aan uw linkerkant.
In het hoofdgebouw hebben we een fitnessruimte met gewichten, Lifecycles,
steppers, kuurbaden, yoga, aerobics en fietsen.
Ik dacht eerder aan een kant-en-klare oplossing.
Iets horizontaals ?
- Een massage ? - Ja.
Een per dag, niet te vroeg.
Tien uur ?
Elf ?
- Dank u. Goedenacht. - Goedenacht.
Lieve God ! Daar... och !
Nee, nee, nee, nee. Harder. Ja, daar...
Stop nou niet. Nog wat...
- Kom, je tijd is om. - Nee, nee... ach !
Virgil, ik wil dat je bij me komt inwonen.
Wat zal je man zeggen ?
Tot ziens.
Genoeg. Ik ga scheiden !
Amy, ben je daar ?
Kom binnen.
Hallo, ik ben Virgil.
Trek je kleren uit en spring op tafel. Ik kom zo.
Zo te horen, ben je geniaal.
O ja... Einstein, Gandhi... en Virgil Adamson: Masseur.
Wil je m'n voor- of achterkant ?
Ga maar op je buik liggen.
Ik begin met 'n stevige.
- Spreek op als je steviger wilt. - Stevig is fijn.
Waar ik woon, is alles oppervlakkig.
Uit New York, hè ?
Hoe raadde je 't ?
't Zit 'm in de schouders.
Dit hier is de toeter van de taxi die je miste.
Hier heb je het gedreun van de metro.
En hier de gierende banden van een auto,
omdat je laat bent. Vandaar al die stress.
Ga je vaak de stad in ?
Wil je kletsen... of een massage ?
Ik zwijg al.
Te hard ?
Nee, het gaat wel.
Ja, te hard.
Genoeg voor vandaag.
Hier, een kleenex.
Ik weet niet... waarom ik huil.
Ik heb waarschijnlijk te veel opgekropt. Sorry.
Tuurlijk.
Ik ga nu, tenzij je wilt dat ik blijf.
- Kun je blijven, alsjeblieft ? - Tuurlijk.
Heb je altijd dit effect op vrouwen ?
Altijd.
Ontspan je.
- Je ziet er goed uit. - Dank je. Wat 'n compliment !
Tot morgen.
Ik ben het... Amy.
- Amy Benic. - O, ja !
Ik herkende je niet met je kleren aan.
Je viel in slaap, dus ik ben maar vertrokken.
Bedankt.
Gut, je bent de schaatser ! lk zag je... gisteravond op weg naar hier.
Ja ?
Ja ! Je kunt goed overweg met die stick. Speel je bij 'n team ?
Hou je van hockey ?
Ik weet er niet erg veel over, maar 't lijkt me best wel leuk.
Ik schaatste toen ik klein was, maar 'k heb twee linkervoeten.
M'n bus.
- Tommy ? - Hoi, Virge.
Ik wilde me verontschuldigen voor daarnet, op je tafel.
Ik was in een vreemde stemming.
- En nu ? - Nu voel ik me goed.
Dus ik wou je bedanken.
- Omdat ik je deed huilen ? - Nee, dat deed ik helemaal alleen.
Maar je was heel lief. Dank je.
Komaan, Virgil !
Ik zie je morgen wel. Ik heb nog 'n massage geboekt.
- Oké, tot morgen dan. - Blij je weer te zien.
Doei !
Godallemachtig !
Wat ?
Het spijt me. Ik wist niet dat...
Je hebt je al één keer verontschuldigd.
- Eenmaal is meer dan genoeg. - Oké, tot morgen.
Ja, morgen.
Jessie, van het bed af !
Kom hier, jongen.
Een blindengeleidehond die alleen oog heeft voor het bed.
Kom hier, jij. Kom.
Hockeywedstrijd op tv.
Kom.
Ik ontmoette 'n vrouwtje vandaag.
Haar stem was...
zo zacht als boter.
En ze rook naar... kaneel en nootmuskaat.
Klinkt meer als een recept voor 'n koffiebroodje.
Ik wist niet dat je er was.
- Hoe stellen de kinderen het ? - Zoals altijd.
Je mag ze geen minuut uit het oog verliezen. Hier.
- Wie is die meid ? - Gewoon een klant in het kuuroord.
Eén week, en dan is ze weg.
Als je zo gek bent op koffiebroodjes,
kunnen we wat kaneel sprenkelen op Jessie.
- Te oud voor mij. - Wie ? Jessie of die meid ?
Jaloers op een koffiebroodje ?
- Coke ? - Nee, dank je.
Je lunch is klaar.
Kip op 3 uur...
Rijst op 6, bonen op 9 en het journaal om 11 uur.
Op 'n mooie dag verander ik alles van plaats.
Ja, en op 'n mooie dag ben ik voorspeler bij de New York Rangers.
- Je grappen worden oud. - M'n zusje ook.
Concentreer je maar op je grappen.
Blijf je wat hockey kijken ?
Wil je m'n dictees verbeteren ? lk ben hiernaast als je me nodig hebt.
Oké. Bedankt.
Dus, die meid...
We praatten een hele tijd aan de bushalte.
Ze wist niet dat ik blind was.
Ik ben gek op koffiebroodjes.
Verrek !
Ik kom ! Ogenblikje !
Mijn beurt om me te verontschuldigen.
Ik had je moeten zeggen dat ik blind was.
We zijn quitte.
Verontschuldigingen neutraliseren elkaar.
Wil je binnenkomen ?
Sorry, ik nam net een douche. Ik kleed me om.
Ik zal niet kijken. Beloofd !
Ik heb hier net 'n boeltje gemaakt.
Ga op het bed zitten terwijl ik me aankleed.
Ik ben zo terug.
Oké.
Je hoefde niet helemaal naar hier te komen om je te verontschuldigen.
- Ik was in de buurt. - Je was in de buurt ?
Oké, ik zal maar opbiechten.
Ik was met m'n hond naar het hockey aan 't kijken, en ik was je aan 't beschrijven.
Wat ?
Ik vertelde hem hoe goed je rook en... m'n zus hield je voor een koffiebroodje.
Toen moest ik aan jou denken,
terwijl je nipte aan je tofoe-shake en je oersaaie yoghurt.
Ik dacht dat je misschien toe zou zijn aan wat frisse lucht.
- Gewoon zien en beleven. - Zien en beleven ?
- Iets wat ik zeg. - Nu meteen ?
Fantastisch ! lk ben blind en jij bent doof.
Wat 'n koppel.
52 lantaarnpalen: Pinecrest.
Links van ons heb je de school waar mijn zus Jennie les geeft.
Ze is gewoon fantastisch met die kinderen.
Zie je die kerel aan de overkant ?
In de deuropening.
- Rookt als een ketter ? - O jee, ja !
M'n gabber Bruce.
We kijken soms samen naar 'n hockeywedstrijd op tv.
Hier komt Nancy !
De bibliothecaresse. Ze vindt me om het even welk boek in braille.
- Hé, Nancy ! - Virgil, ik heb je boek.
Nog steeds diezelfde rammelkist ?
Hoe zou je anders weten dat ik eraan kwam ?
- Nancy, dit is Amy... Amy, Nancy. - Hallo, Amy. Leuk je te ontmoeten.
- Veel plezier. - Voorzichtig, hij is handtastelijk.
- Lief zijn. - Jaja !
Leuk stadje. Je bent erg geliefd bij de vrouwtjes.
O ja. Ik woon hier sinds m'n achtste.
Ze dachten dat het 'n goede omgeving zou zijn om in op te groeien.
Niks dan bejaarden, maar verder geen klachten.
Mag ik je vragen hoelang je al blind bent ?
Ja, dat mag je.
Het begon op m'n eerste. Tegen m'n derde was ik helemaal blind.
Congenitale cataracten
en 'n dosis retinitis pigmentosa alsof het eerste niet erg genoeg was.
Je ziet dus geen helder licht ?
Niets ?
Zo blind als een vleermuis.
Blinder, eigenlijk.
Vleermuizen hebben echo-oriëntatie.
Ik heb geen zesde zintuig, of een vijfde.
In tegenstelling tot Helen Keller schreef ik nooit een boek.
Ik wou dat ik piano kon spelen als Ray Charles,
of dat ik kon zingen als Stevie Wonder.
- Maar dat kan ik niet. - Begrepen.
Zo, wat denk je van ons kleine Sleepy Hollow ?
Heel leuk.
Zuivere lijnen, goed gebruik van ruimte.
Ik zou iets creatiever geweest zijn met de nieuwe gebouwen, maar ja...
Wow !
Schrijf je voor Architectural Digest, of zoiets ?
Nee, ik ben een partner in 'n Newyorks architectenbureau.
- Echt waar ? - Ja.
Te gek !
Wel... dat is het.
Tijd om terug te gaan.
Wat ligt daar, voorbij die straat ?
Niets.
Wel, aan de linkerkant zie ik een oud, vervallen gebouw.
't Lijkt wel een benzinestation.
Kun je 't beschrijven ?
Oké.
't Is bouwvallig en het staat tussen twee grote bomen.
De bomen doen me denken aan 'n man en 'n vrouw.
De man vraagt de vrouw ten dans.
De vrouw staat op haar tenen en probeert te beslissen of ze 't lef heeft.
Gut, wat een idiote beschrijving !
Nee.
Ik vond het mooi... dansende bomen.
We zouden beter gaan. Het begint te regenen.
Ik voel 'n briesje, maar...
Jeetje !
Die kant op.
Ongelooflijk hoe vlug het weer omsloeg.
- Hou je niet van de regen ? lk wel. - Ik ook... soms.
Ik vind regen het einde.
Ik voel alles tegelijk.
De beste manier voor mij om te weten hoe groot een ruimte is.
Kun je 't horen ?
Het water druipt van 't plafond en loopt langs de muren.
Hoorde je dat ?
Het valt in een plas.
Het geluid weergalmt. Er zijn geen muren.
Wat is dat ? Een afvoerpijp.
Hoor je dat ? Boven ons.
- Daksparren ? - Ja.
Luister ! Het ritme...
En... dat geluid ver boven ons.
Zo te zien...
Nee, luister. Kom hier. Sluit je ogen.
Luister met je hele lichaam.
Voel je het ? In je borststreek.
Dat is mooi.
Dat... zacht geluid. Net iemand die fluistert.
De wind die een boomtak tegen de ruiten slaat.
Ik voel alles wanneer het regent.
Ik wou dat het binnen kon regenen.
Regen, overal rond ons.
Einfühlung.
Wat ?
Een term uit de architectuur. Het betekent: Een emotie delen.
Ik heb me nog nooit zo gevoeld.
Voel me glimlachen.
Virgil, herinner je je nog iets van voor je blind werd ?
Ja, één iets.
Men zei me dat het de wolken waren.
Maar dat denk ik niet, want ik kon het aanraken.
Het was een...
donzig ding.
Wellicht belangrijk.
Een mooie herinnering.
Onuitwisbaar, zelfs na al die jaren.
En jij ?
Wat is jouw vroegste herinnering ?
Ik was twee, misschien drie.
Ik lag op het strand met m'n ouders.
Het was koud.
Dus ik kroop dicht tegen ze aan in het zand.
En we keken naar de zonsondergang aan de horizon.
De horizon. Moeilijk in te beelden.
Ik kan 'm niet voelen en ik heb geen idee wat het is.
Het is de lijn waar hemel en aarde samenkomen,
waar de wereld eindigt.
Toen ik klein was, dacht ik dat ik er naartoe kon wandelen.
Ik dacht dat, als ik erop stond
en over de rand keek,
ik iets ongelooflijk moois zou zien,
het mooiste wat ik ooit gezien had.
Eindelijk kan ik 't me inbeelden.
- Je bent heel goed. - Het is wat ik doe voor de kost.
- Het is het enige wat ik kan doen. - Vind je 't leuk ?
Soms wel.
Sommige keren meer dan andere keren.
En deze keer ?
Deze keer...
Deze keer lijkt het... alsof ik alles kan zien.
Alles ?
Je tijd is om.
En Mr Ketchum wacht, een kerel van 90 kg.
't Leek of we net begonnen waren.
Ja, voor mij ook.
Je bent een klant. Ik moet m'n afstand houden.
O ja ?
Wat wil dat zeggen ?
Dat je moet stoppen met me te betalen en bij mij thuis moet komen eten,
zodat we dit kunnen afmaken.
Hallo ?
- Amy hier. - Amy, hoi !
Er staatje een verrassing te wachten: lk ben aan 't koken.
Wanneer kan ik je verwachten ?
Ik kan niet komen. Het spijt me. Ik bel vanuit m'n wagen.
Ik ben op weg naar huis. Een crisis.
Problemen met een van mijn projecten.
En ik moet gaan redden wat er te redden valt.
Het spijt me heel erg.
- Maar ik kom terug, oké ? - Oké.
- Ik voel me vreselijk, maar... - Tot ziens.
Ja, tot ziens.
Idioot !
U hebt volledig gelijk, Mr Falk. Er ontbreekt iets.
We hebben gewoon meer tijd nodig om erachter te komen wat.
Goed, maar vergeet niet dat de tijd dringt.
We doen het nodige. We zullen u niet teleurstellen.
Zeg maar niets. Ik weet dat je niet tevreden was met de ontwerpen.
Ik zou niets gezegd hebben.
Maar je zou eraan gesleuteld hebben tot op het laatste moment, niet ?
Je weet wat dit voor ons betekent.
Ja, ik ken de hele speech.
Goed, dan kan ik 'm overslaan.
Je hebt die kerel weten te overtuigen, dus je krijgt een tweede kans.
Iederéén verdient trouwens een tweede kans.
Zie je die twee bomen ?
Ze krijgen ook een tweede kans.
Ze blijven.
We maken ze het middelpunt van het ontwerp.
Ze zijn het mooiste wat die locatie te bieden heeft.
En in de wagen dacht ik aan nog iets voor de TriBeCa-lobby.
- Het zal de ruimte echt opfleuren. - Wat is hier aan de hand ?
Hydra, het driekoppige monster, vertrekt op vakantie
en komt terug als Mary Poppins ? !
Ik heb enkele ideeën. Mag dat niet ?
Oké, ik ging weg voor een paar dagen.
Ik rustte wat... en ja, Betsy, ik heb aan fitness gedaan.
En...
ik ontmoette iemand.
- AI dat moderne gedoe ! - Kom nou, Betsy !
We zijn onder vrienden. Ga zitten, ga zitten...
of je kunt je boeltje pakken.
Je ontmoette een kerel, hè ?
- Te gek ! Fantastisch... - Bedankt.
Vooruit, vertel op.
Niks te vertellen. Hij is 'n leuke kerel.
Intelligent,
grappig,
blind.
Eventjes dacht ik dat je "blind" zei. Dus hij is blond.
Ja, dat ook.
Sorry, dat is grappig...
Echt blind ?
Witte-stok, ziet-geen-steek blind ?
Kom nou !
Ik weet dat je van 'n uitdaging houdt. Waarom anders met mij trouwen ? Maar...
Dank je voor je begrip.
Het is niet langer mijn probleem.
Duncan, doe nou niet lullig.
Werk jij hier nog ?
Iedereen is al naar huis.
Ik heb nog een en ander te doen.
Gewoon wat werk.
Wat ?
Ik wil gewoon wat meer over 'm te weten komen. Mag ik, ja ?
Luister, 'n paar jaar geleden had m'n vader staar in beide ogen.
Weet je wel wat je je op de hals haalt ?
Heb jij ooit 's naar de regen geluisterd ? Echt geluisterd ?
Zoals in "Pluk de dag" ?
Nee.
De laatste vijf jaar was ik met 'n man met nul komma nul emotionele diepgang.
De enige keer dat ik 'm zag huilen,
was drie jaar geleden bij onze belastingaangifte.
Ik wil meer.
En die kerel heeft iets...
Het is alsof ik wakker word na jarenlang geslapen te hebben.
Ik heb weer inspiratie. Ik kan weer tekenen.
En... de manier waarop hij me aanraakt.
Het oude verhaaltje: Seks.
Nee, geen seks. Nog niet.
Maar als hij me aanraakt, doet hij dat om me beter te leren kennen.
Niet omdat hij iets van me wil.
En wanneer hij naar me luistert,
zou je zweren dat hij niets anders kan horen.
En alhoewel hij niet weet hoe ik eruitzie,
heb ik het gevoel dat hij me echt kent.
Hij raakt me gewoon.
Heeft ie een broer ?
Wayne Gretzky, kijk uit je doppen !
Hoelang ben je hier al ?
Ongeveer een uur.
Nee. Je was niet in het kuurhotel, dus ik dacht aan deze plaats.
- Je bent goed. - Bedankt.
Geleerd van m'n vader.
Wat vind je van m'n vijver ?
Mooi.
Wat een verrassing ! Wil je schaatsen ?
Ik heb geen schaatsen meegebracht.
- Geeft niet. - Wacht ! Wat bedoel je ?
- Dit is ijs en ik heb geen sch.. - Kom.
Ik deed dit vroeger met m'n zus Jennie.
Grijp 'm stick. Leg 'm daar op die tak.
Klaar ?
Niet aan schaatsen denken. Beeld je in dat je glijdt.
Vergeet het ijs. Niet naar beneden kijken.
Denk aan iets anders. Vertel wat over jezelf.
Waarom werd je architect ?
Ik zat op de kunstacademie en...
Niet naar beneden kijken.
Ik wist niet wat ik later wilde doen.
Toen ontmoette ik die kerel, een doctorandus in architectuur.
En hij opende een hele nieuwe wereld voor me.
Niet naar beneden kijken.
Dus ik en de doctorandus trouwden, en we begonnen ons eigen bedrijfje.
Sorry. We zijn gescheiden. Geeft niet.
We zijn al ongeveer 'n jaar gescheiden, maar we werken nog samen,
wat wel 'n beetje gek is...
Wat ? Wacht !
- Gaat het ? - Ja.
Denk je dat ik het met opzet deed ?
Ja... en ?
Ja.
Dit is zo moeilijk.
Wat ?
Ik kijk naar jou, ja ?
En... ik doe dit ding met m'n ogen.
Ik kijk je aan van onder m'n wimpers en werp je die verleidelijke blik toe,
maar dan besef ik dat het geen vat op je heeft.
Nee, het heeft geen vat.
Laat me zien.
Ogen.
Neus.
Mond.
Je bent heel mooi.
Dank je. Jij ook.
Experimentele techniek zorgt voor doorbraak in de oftalmologie.
Ik ben in de badkamer.
Ik ben Jennie, Virgils zuster.
Amy Benic.
- Leuk je te ontmoeten. - Ja, insgelijks.
Hier, hier.
Ik ben naar de markt geweest en dacht dat je misschien zin zou hebben in...
Appelen en bananen.
Hij is 'n opschepper. Hij ruikt ze van mijlenver.
- Appelen op het onderste rek. - Ja, op twee uur. Bedankt.
Wil je 'n kop koffie ?
Ja.
Amy, hoelang blijf je ?
- Gaat het ? - Ja, niks aan de hand.
Niet waar. Je bloedt !
Regel nummer één, Amy: Laat alles op z'n plaats staan.
Luister, geen probleem...
Verdomme, ik zei dat ik niks had.
't Is een gewone stoel. Het gebeurt met iedereen.
Echt !
Ik heb oudervergadering vanavond. Je avondeten ligt in het vriesvak.
Onderaan in de hoek.
Het was leuk je te ontmoeten, Amy.
- Insgelijks, Jennie. - Bedankt.
Ze wil zich gewoon laten gelden als je oudere zus.
Ze is gewoon jaloers. Wil je 'n koffie ?
- Ja. - Oké.
CATARACTCHIRURGIE
Experimentele techniek zorgt voor doorbraak in de oftalmologie.
"Zien is geloven", zegt oogchirurg Charles Aaron.
Ik heb je overal gezocht. Ik heb fantastisch nieuws.
- Jouw project in Atlanta ? - Nee, iets veel beters.
- Mag ik je iets vragen ? - Tuurlijk.
Ik ben een en al oor.
Eerst op adem komen.
Heb je je ooit afgevraagd hoe het moet zijn om te zien ?
Tuurlijk.
Net zoals ik me afvraag of er leven is op Mars,
of dat de piramiden het werk zijn van buitenaardse wezens.
Maar als er 'n kans bestond dat je opnieuw zou kunnen zien.
Zou je 'm grijpen ?
Waar heb je 't over ?
- Ik las dat artikel over Dr Aaron. - Wie ?
De meest vooraanstaande oogarts van de oostkust.
Ik heb 'm opgebeld bij Manhattan Eye and Ear
en ik heb 'm je geval uiteengedaan.
Sorry... je hebt die kerel opgebeld ?
Ja, en hij heeft me net een fax gestuurd.
Hij wil je heel graag zien.
Hij denkt dat hij iets aan je toestand kan doen.
Wat denk je ?
Ik vergat dat het gehandicaptenweek is.
Ik dacht dat je verrukt zou zijn. Wat is het probleem ?
Dat is het 'm juist, Amy. Er is verdomme geen probleem.
Goed gewerkt.
- Tot morgen. - Ja, dank u.
- Hallo. - Amy, is het niet ?
Kan ik je even spreken ?
- Is er iets ? - Ja, iets wat ik niet begrijp.
Ik vond dat artikel over Dr Aaron en ik heb 'm gecontacteerd.
Hij wil Virgil zien.
Heel erg graag zelfs.
Maar toen ik het aan Virgil vertelde, dacht hij dat ik...
Wat is het dat je niet begrijpt ?
Wel, als ik al bijna heel m'n leven blind was,
en als er de kleinste kans was
dat ik weer kon zien, zou ik me daaraan vastklampen.
Als je eindelijk met iets hebt leren leven,
zou jij dat zomaar veranderen zonder de gevolgen te kennen ? !
Wij zijn heel gelukkig hier, Amy. Virgil heeft alles wat ie nodig heeft.
Wacht.
Alles wat ie nodig heeft ?
Is het nodig dat hij blind door het leven gaat
als er kans bestaat dat hij opnieuw kan zien ?
Als ik kon, gaf ik 'm mijn ogen. Maar dat kan ik niet.
Ik geloof al jaren niet meer in wonderen.
- Ik zie waar je naartoe wilt. - Ja, je ziet. En Virgil ziet niet.
Waarom kun je dat niet aanvaarden ?
Hij bracht de eerste acht jaar van z'n leven door
bij oogdokters die de ene test na de andere deden...
bij gebedsgenezers, spiritisten, medicijnmannen.
Ze wachtten hun beurt af aan de voordeur.
De ene teleurstelling na de andere. Hij bezweek er bijna aan.
Hij mag het geen tweede keer meemaken.
Misschien begrijp je 't nu.
Nee, nee, nee !
Doe me dat niet aan, jongens !
Ik kan het beter !
Wat ? Virgil !
Hallo, Amy. Gewoon... de Rangers.
Verliezen ze ?
Ik zeg liever dat ze niet winnen.
Wil je binnenkomen... voor 'n coke of 'n pilsje ?
Nee.
Ik wou je gewoon zien voor ik wegga.
Genoeg gekuurd ?
Ik moet opnieuw aan het werk.
Ik kwam me verontschuldigen voor m'n lompe gedrag.
Ik had het recht niet. Het spijt me.
Kom hier.
Zie je die boom daar ? Aan de overkant van de oprit ?
- Hoe ver is het ? - 'n Kleine acht meter ?
Voor jou, ja. Voor mij... 14 stappen.
14 stappen tot aan de boom. Als ik aan iets anders denk,
als ik te traag of te vlug stap... Loop ik ertegen.
Ik denk... Ik moet nog inpakken.
Loop je dan graag tegen bomen ?
Hier.
- Ik kon niet slapen. - Kom weer in bed.
- Ik wil je één ding zeggen. - Wat ?
- Ik ben gelukkig. - We hadden het daar al over.
- Je bent onredelijk. - Ik wil niet dat ze je pijn doet.
- Is dat de reden ? - Ja.
- Wat wil je dat ik doe ? - Ik maak me zorgen. Da's alles.
- Nee, dat is het niet. - Jawel.
- Dat zegje maar. - Nee, het is...
- Je gedraagt je als een kind. - Wel, jij ook.
- Dag. - Alles oké ?
Ja.
Nee...
Ik haatte het toen ik vannacht wakker werd en... dacht dat je er niet was.
Kom, we gaan naar New York.
Schatje, het is 'n prachtige dag in New York.
Een tintelende en heldere dag met donzige schapenwolkjes.
Misschien wel de wolken die jij zag.
Nee, ik kon de mijne in m'n handen houden.
'n Auto ! Let op !
Cataract kun je vergelijken met een gordijn voor je ooglens.
Als de aandoening van het netvlies verminderd is, of niet meer verergert...
dat is iets wat we op dit punt onmogelijk kunnen weten...
maar als dat inderdaad zo is, dan zul je dankzij deze nieuwe techniek
waarschijnlijk opnieuw kunnen zien.
Klinkt duur.
Wel, dit is een opportuniteit voor ons allemaal.
Het gebeurt niet elke dag dat we iemand na al die jaren
opnieuw het gezichtsvermogen geven.
Het instituut zal wel bereid zijn de rekening te betalen.
- Ik heb dit al doorgemaakt. - Dat begrijp ik heel goed.
Maar je kunt het niet vergelijken met wat je als kind hebt doorstaan.
25 jaar geleden stond de cataract- chirurgie nog in haar kinderschoenen.
We hebben heel wat verwezenlijkt sindsdien.
Dr Goldman zal de operatie uitvoeren. Hij is een van de beste.
En als de operatie mislukt ?
Dan ben je er niet slechter aan toe dan nu.
Eigenlijk heb je niets te verliezen.
Hier woon ik.
Er is een mooi park om de hoek. Deze buurt heet TriBeCa.
Ethan, kijk uit. Dit is Virgil.
Virgil, dit is Ethan.
- Ben jij blind ? - Ja.
- Gaaf. Doei ! - Doei.
- Ik ben gaaf. - Ja, dat ben je.
We zijn er.
Dit is mijn loft.
- Mag ik het hier neerzetten ? - Ja, waar je maar wilt.
Oké, klaar voor de cursus "Waar staat wat" ?
Je leidt me naar het midden van de kamer en toont me waar alles staat.
Als je iets wilt verplaatsen, doe het dan nu.
Anders is het botsing.
Begrepen.
Wel, rechts van jou heb je de zitruimte
met een sofa en enkele lage tafeltjes, en een stoel op twee uur.
Hier op 10 heb je een stijl. Ik loop er zelf altijd tegen, dus...
Rechts bevindt zich...
Een beetje meer naar rechts... het bed.
Daarvoor staat een tafeltje. Gevaarlijk voor je schenen.
Op drie een tv-toestel.
En dit is mijn bureau.
Met een computer
- en mijn schaalmodel van... - Wat is dit ?
Een beeldje.
- Jij maakte het. - Ja.
Kunstacademie. Niet erg goed.
Het is een moeder met kind.
- Prachtig. - Jaja.
Ik krijg het maar niet af.
Oké, kom.
En dit is het eind van de kamer.
- Een muur vol vensters. - Kun je ze openen ?
Ja.
- Verrek ! - Sorry.
- Het spijt me. - Geeft niet.
Wat is het ?
Mijn plannen.
M'n projectontwerpen, zoals...
het winkelcentrum in Atlanta waarvoor we 'n offerte inzenden,
of de TriBeCa-lobby... m'n werk.
Wat soort plannen ? Tekeningen ?
Er zitten tekeningen tussen. Je hebt er een voor je.
Sommige zijn computertekeningen
en blauwdrukken, maar deze heb ik zelf getekend.
Waar denk je aan ?
Ik wil die operatie.
Meen je dat ?
Ja.
Het netvlies ziet er goed uit. Oké... diamantmesje.
Nu de hydrodissectie graag.
Corticale splijting.
Eerste insnijding.
Koffie ?
O, dank je.
Waardeloos.
Virgil praat nooit over z'n ouders. Weten ze het ?
Moeder stierf toen ik 18 was. Virgil was 'n teenager.
En... vader verliet ons een hele tijd geleden.
Sorry, ik had geen idee.
Je hebt gelijk, waardeloos spul.
Het moet hard geweest zijn om in je eentje voor hem te zorgen
na de dood van je moeder.
Hij is m'n broer.
Klaar ?
De Sinskey-haak, alstublieft.
Ik zie de gezichtszenuw en de retina.
Oogpleister.
Ziezo. Je kunt 'm zwachtelen, Tracy.
- Hallo ? - Virgil, we zijn er.
Hoe voel je je ?
Alsof ik 'n enorme kater heb, maar ik herinner me het feest niet.
De dokter zegt dat alles prima verlopen is.
- Was het pijnlijk ? - Alleen de operatie.
Hé, zit m'n haar goed ? lk wil mezelf niet voor 't eerst zien op een slechte haardag.
Je haar zit prima.
Wie zijn die lui ?
Een cameraploeg ?
Voor het nageslacht. Je wordt beroemd.
We tonen dit via 'n gesloten circuit in een van onze conferentiezalen.
Vind je dat goed ?
Zeker.
- Zijn we klaar ? - Ja, zien en beleven.
Bedoel je... nu meteen ?
- Mag ik ? - Ja, ik ben gewoon wat nerveus.
We beginnen met het eerste verband.
Alleen 't buitenste.
Oké, dat is één.
Ik trek de rechterpleister af.
Linkerpleister.
Ziezo.
En, wat zie je ?
Jezus !
Wat zie je ?
- Ik weet het niet. - Kun je Amy zien ?
Hier, Virgil.
Ik weet het niet.
- Kun je je zus zien ? - Virgil, is alles in orde ?
Er is iets mis. Dit kan niet.
- Wat scheelt er ? - Er is een probleem.
- Het komt in orde. - Het is niet in orde. Zeg dat niet !
- Dit kan het niet zijn. - Wat zie je ?
Vreselijk !
- Blijf stilstaan ! - Doe het licht uit !
- Stuur ze naar buiten ! - Wat kunnen we voor je doen ?
Oké, ze zijn weg. Proberen jullie wat tot rust te komen.
Alles in orde. Ze zijn weg.
Ik moet nadenken. Er is iets mis. Dit kan het niet zijn.
- Komaan. - Ontspan je.
- Ik moet nadenken. - Wat kunnen we doen ?
Geef me iets om vast te houden.
Goed zo. Gebruik je tastzin.
Leg het verband. Wat zie je voor je ?
Gebruik je tastzin.
- Het is een blikje. - Goed zo.
- Wat gebeurt er ? - Associatie.
Zijn vingers zeggen het aan z'n hersenen, die het dan aan zijn ogen zeggen.
Dan herkent hij wat hij vasthoudt.
Oké, gun je ogen wat rust nu.
We mogen tevreden zijn. We hebben wel degelijk iets bereikt.
Als je al zo lang blind bent...
- Dokter, kan ik je even spreken ? - Ja zeker.
Wat gebeurt er in godsnaam ? Noem je dat "zien" ?
Het is nogal ingewikkeld. Het is duidelijk dat hij kan zien.
Hij ontvangt beelden. Het netvlies is blijkbaar intact.
In alle opzichten was de operatie een succes.
Succes ? Hij is totaal van streek. Hij kan mij of z'n zuster niet zien.
Alleen een blikje cola.
Als ie 't eerst vasthoudt ! Dat kon hij vroeger ook.
Hij kan jullie zien, geloof me, maar hij begrijpt nog niet wat hij ziet.
- Is dat tijdelijk ? Zal het overgaan ? - Ik ken een visuele therapeut.
Ene Phil Webster.
Hij houdt er onorthodoxe praktijken op na, maar hij is onze beste hoop,
omdat dit toch 'n uniek geval is.
Ik zal hem onmiddellijk contacteren, maar ik beloof niets.
- Het kan tot iets leiden. - Maar je belooft niets.
Kijk, we bevinden ons op onontgonnen terrein.
We moeten optimistisch blijven.
Ik bedoel, hij kan zien.
Hallo.
Hallo ?
Nee, Jen.
Dus jij ziet er zo uit.
Ik zie er zo uit.
Zodra je thuis bent, komt alles goed.
Ik ga niet naar huis. Ik blijf hier in New York...
waar de dokters me kunnen verzorgen.
Ik kan hier niet blijven, en jij speelt het niet in je eentje klaar.
Wie zal je...
Amy.
Zij zal je verzorgen ?
Ze weet niets af van blindenzorg.
Maar ik ben niet blind, Jennie.
- Twee weken. - Nee.
Zelfs geen dag.
Ik wil haar niet verliezen.
Virgil is bijna klaar.
Kun je me tot aan de auto vergezellen ?
- Voel je je wel goed ? - Nee, ik ben doodsbang.
M'n hele leven heb ik voor 'm gezorgd, heb ik 'm behoed voor pijn.
Ik zie overal gevaar hier.
Hopelijk kan hij vanaf nu zelf het gevaar zien.
Geloof me, ik wil net zo min als jij dat hem iets overkomt.
Virgil heeft enorm geleden onder het vertrek van zijn vader.
Hij dacht dat het omwille van zijn blindheid was,
dat hij niet hard genoeg had geprobeerd.
Ik ga nergens heen, Jennie.
Blinde kinderen zien hun naasten niet. Ze leren niet naar anderen uit te reiken.
Wanneer hij ongelukkig is of pijn heeft, zal hij niet naar je uitreiken.
Hij trekt zich in zichzelf terug en niemand kan hem bereiken.
Maar iemand moet er voor hem zijn als hij terugkomt.
Wel, we zijn thuis.
- Jezus ! - Gaat het ?
Stop de wereld, ik wil afstappen.
- We doen het kalmpjes aan... - Wat is dat ?
Je schaduw, liefje. 't Is niks. Je kunt erdoorheen lopen, zie je ?
Hoi, ik ben het, Ethan.
Gaat het ? Je ziet er vreemd uit.
Je moest 's weten hoe jij eruitziet.
We gaan naar binnen. Tot later.
Ik voel me net 'n kind.
Het geeft niet. Die Webster zal je wel helpen.
Hou je ogen nog eventjes dicht.
Het spijt me, liefje.
- Nee, ik wil het zien. - Het is te veel.
- Ziet het er altijd zo uit ? - Lieve hemel, nee !
Ik heb Betsy gevraagd om langs te komen terwijl we in het ziekenhuis waren.
Ik wilde iets feestelijks. Het spijt me.
Ik moet gaan zitten. Ik voel me duizelig.
- Sorry. - Nee, 't is fantastisch.
Laat me even naar jou kijken.
- Kun je me zien ? - Ja.
Mag ik alles zien ?
Alles ? Bedoel je... ?
Ja, als je dat wilt.
Ik ben zo nerveus. Misschien vind je er maar niks aan.
Onmogelijk.
Ik doe m'n ogen dicht.
Nee, dit is de eerste dag dat je kunt zien. Je moet gewoon alles zien.
Dus zo ziet "prachtig" eruit.
Oké... Virgil, er staat hier dat je op jonge leeftijd blind werd,
voordat je een visuele woordenschat had ontwikkeld.
Je hebt problemen met je diepteveld, ruimte, vormen, afmetingen en afstand.
Fascinerend.
In 200 jaar zijn er slechts 20 zo'n gevallen opgetekend.
Je ogen werken, maar je hersenen kunnen de informatie niet verwerken.
Je bent mentaal blind.
Neurologen noemen het visuele agnosie.
Ik noem het volkomen verneukt.
Veel betere term.
Ik zal 'm voorstellen tijdens de volgende bijeenkomst.
Maar subsidies voor de Volkomen Verneukte Stichting zie ik niet echt zitten.
Ik wil je iets voorlezen.
Rugalach ? Zelf bereid.
Verdomme.
Mijn bril. Ik kan 'm nooit vinden.
Mrs Fenster ! Help !
Bedankt. Gebeurt steeds weer.
Oké, Alberto Valvo.
"Uw gezichtsvermogen herwinnen na langdurige blindheid."
"Wie als ziende wil geboren worden, moet eerst als blinde sterven."
"Het is echter de tussenperiode, de tussenwereld, die zo vreselijk is."
Dat is het, makker. Jij bevindt je in de tussenwereld.
Dat is het ?
De tussenwereld ?
Ik bedoel, heeft dat boek niets anders te vertellen ?
De tussenwereld is nog zo erg niet.
Net als New Jersey.
Je kunt al dat moois van ver zien, maar je bent er nog niet.
Ik weet wel, je verwachtte iemand als Anne Bancroft.
Een spectaculaire doorbraak bij de waterpomp.
Sorry, ik ben maar 'n gewone professor.
Ik leer mensen hoe ze de blinden onafhankelijk kunnen leren leven.
Jammer genoeg bestaat er geen handboek voor je toestand.
Ik wil je helpen, maar zoals met alles, zul jij 't meeste werk moeten doen.
Ben je nou helemaal ? lk ben volledig in de war.
Je zei dat je wou helpen, dus we kwamen hierheen...
- Oké. Wil je een les ? - Ja !
Daar gaan we. Eerste les.
Herhaal na mij.
Het Spaanse graan heeft de orkaan door...
Ik neem je in de maling. Grapje !
Wat is dit ?
Een appel.
Prima. Je hebt net een grill gewonnen.
Wat is dit ?
Een appel.
Ja, maar is het een appel of een afbeelding van een appel ?
Dus... dit is een grap, hè ?
Wat wil je zeggen ? Dat m'n ogen liegen ?
Je ogen kunnen en zullen je nu eenmaal misleiden.
Wat ik je ook leer, ze zullen je steeds misleiden.
- Je moet je instincten vertrouwen. - Die heb ik niet.
Me hier een weg naar buiten tasten. Dat is m'n instinct.
Dat is je instinct tot zelfbehoud. Je hebt nog andere.
Virgil, leren zien is hetzelfde als leren spreken.
Waarnemen, zien, leven...
heeft alles te maken met ervaring, je openstellen en de wereld verkennen.
Zien is niet genoeg. We moeten ook kijken.
Onmiddellijk na de operatie
was de patiënt erg gedesoriënteerd.
Beelden en kleuren betekenden niets voor hem.
Maar nu,
Luttele weken na de ingreep,
kan Mr Adamson vormen herkennen en afstand bepalen,
en durft hij zich naar buiten te wagen.
Maar nieuwe beelden brengen hem nog in de war.
Net als een kind wordt hij geboeid door alledaagse dingen
die wij vanzelfsprekend vinden.
Kijk omhoog.
Wat is dit ?
Kunst: Dubuffet.
Is dit kunst ?
Dat moet ook kunst zijn ! Prachtig !
Nee, vandalisme.
- Gemene taal op de koop toe. - Wat staat er ?
Strontvent.
Hij maakt wel vorderingen,
maar steunt toch nog erg op zijn tastzin
om voorwerpen in z'n omgeving thuis te brengen.
't Is een hond !
Sorry, ja.
Hij heeft vrijwel geen benul van driedimensionaliteit.
Wow, luister naar de klokken.
Wat is dat ? Die klomp ?
Een dakloze.
Je wandelde gewoon voorbij.
Je keek niet eens.
Sommige dingen zien we liever niet. Je kunt niet naar alles kijken, Virgil.
Ik wil niet wegkijken. Ik wil alles zien.
Wat moet je ? Rot op !
Hij heeft ook problemen met scanning,
het vermogen om zich 'n compleet beeld te vormen.
Ik heb meer dan tien jaar ervaring.
Diepe en therapeutische massage, shiatsu.
Klinkt goed. Begint u alvast hiermee.
Hier heb je een l9, een W4 en andere standaardformulieren.
Vul maar in.
Geef ze dan aan Connie.
Jeetje, ik vergat mijn bril.
Ik zal dit thuis invullen en dan terugbrengen, oké ?
Ja.
Dat omvat ook zijn vermogen om te lezen,
wat betekent dat hij helemaal geen visueel geheugen heeft.
Liefje, misschien kun je het woord...
Nee, het maakt geen verschil. Amy, ik zei het al, het helpt niet.
Ik weet wat ik verondersteld ben te doen, maar ik kan het niet, oké ?
Ik kan niet lezen. Als ik aan de laatste letter kom, ben ik de eerste vergeten.
Iemand anders moet mijn sollicitatieformulier invullen.
In zekere zin ben ik nog steeds blind.
Je helpt niet.
Oké, het spijt me.
Dit is een onverwacht fysiologisch probleem.
We hopen dat Virgil het te boven komt.
Dat was het voor vandaag. Dank u wel.
Mr Adamson, Christie Evans van NYN. Kunnen we u enkele vragen stellen
- om beter te begrijpen wat u doormaakt ? - Dat doet pijn.
- Moet dat licht aanblijven ? - Ja. Wat de operatie betreft...
voldoet het resultaat aan uw verwachtingen ?
Ik had geen verwachtingen.
Inlichtingen ? In Pinecrest, New York. De naam is Jennie Adamson.
Probeer dit 's.
Wat is het ?
Zeg jij het maar.
Weet ik veel. Krokodil.
- Komaan, concentratie ! - Ik wil me niet concentreren, Amy.
Kunnen we niet eenmaal ergens eten zonder het over m'n ogen te hebben ?
Ik wil hier gewoon zitten eten.
Ik wou alleen helpen.
Kunnen we het niet over iets anders hebben ?
Hoe verliep je dag ? Wat is er gebeurd ?
Prima. Niets.
Ja... nee, we moeten naar een feestje morgenavond, voor Duncans verjaardag.
Dat is alles ?
Wat bedoel je daarmee ?
Ik vertelde je iets en ik verwachtte een reactie.
Niet genoeg voor jou ?
Oké. Mijn beurt.
Waarom is je beeldje nog niet af ?
Waarom vraag je me dit opeens ?
Ik ben benieuwd. Ik zie het elke dag...
en ik vind dat het perfect is... heel mooi.
Jij zei dat je het niet mooi vond en dat het niet af was.
Ik dacht dat je 't nooit zou afmaken, dus ik wou het weten.
Het ligt me na aan het hart, maar ik krijg het niet af.
Ik kan 't me voorstellen, en toch lukt het me niet.
Ik schiet tekort.
Misschien ben ik geen artieste.
Wat is dit ?
Een kreeft.
En je eet dit ?
- Een maatbeker ? - Probeer nog 's.
- Hé, je zei niet aanraken. - Soms moet je 't aanraken.
- Een kaasschaaf. - Juist.
Ja ?
Ikke.
Wat doe jij hier ?
Doe nou niet zo geheimzinnig. Wat doen we hier ?
- Wel... - Wat ?
- Vader werkt hier. - Wat ? !
Ik herkende direct z'n stem toen ik de telefoon opnam.
Waar is ie ?
Daar, met het klembord en de telefoon.
- Ik kan niet. - Jawel.
- Jennie ! - Virgil, hij is onze vader.
Hij vernam het van de operatie en hij wil je zien.
Ik ben niet klaar.
Sliep je ?
Nee, soms...
vergeet ik het licht aan te doen.
Weet je, lk heb zitten nadenken over dat feest...
We hoeven niet te gaan als je geen zin hebt. Het stelt niks voor.
Jouw vennoot verjaart. Je wou toch dat ik je vrienden ontmoette ?
Ja.
Rode of witte wijn ?
- Welke is de rode ? - Dit is rood en dat is wit.
Dat is de witte. Wil je witte wijn ?
Stilte ! Hij komt eraan !
Licht uit.
- Wat gebeurt er ? - Ze willen 'm verrassen.
- Wat ? - Je haar zat niet goed.
Wat stelt dit voor ? Nee, je meent het niet !
Is alles goed met 'm ?
Ja, hij doet gewoon gek. Een echte grapjas.
Hou wat taart voor me !
Ik zocht je. Hoe gaat het ermee ?
Goed. Langzaamaan, maar hij doet zijn best.
Ik had het over de ontwerpen voor het winkelcentrum, maar dit mag ook.
Ik begrijp het. Hoe gaat het ?
Niet echt wat je verwachtte, hè ?
Wat bedoel je ?
Je vindt die kerel leuk. Je wilt 'm helpen,
maar soms volstaan goede voornemens niet.
Kijk naar mij: lk ben nog altijd een lul.
Ja, dat ben je.
Gelukkige verjaardag, lul.
Morgen verwachten ze ons dus in Atlanta.
Duncan, lk kan niet. Te veel beslommeringen.
Virgil, mag ik je voorstellen aan Duncan ? Duncan, dit is Virgil.
Hoe gaat het ? Gefeliciteerd.
- Blij je te zien. - Blij te zien.
- Kom, Duncan, een dansje. - De plicht roept.
Amy, het spijt me dat je niet meekomt. We zullen je missen.
Atlanta ? Waar had ie het over ?
Hij wil dat ik morgen met 'm meega. Ik heb nee gezegd.
- Heb je je haar veranderd ? - Ik heb het gekamd.
Had Webster gelijk toen ie zei dat onze ogen ons misleiden ?
- Nee, dat denk ik niet. - Wat betekent het dan...
als je Duncan kust ?
Je kuste hem. Wat betekent dat ?
- Dat het z'n verjaardag is. - Ik heb nog nooit zo'n kus gezien.
Wel, dat was een verjaardagskus.
Wat wil je zeggen met die blik ?
Welke blik ?
Je kijkt vreemd. Ik weet niet waarom je zo kijkt.
- 't Is niets. - Wat betekent het ?
Niets. We praten gewoon.
Ik kijk je aan. Het betekent niets.
Kom, we dansen.
Wil je niet meer dansen ? Probeer 's. 't Is leuk.
Letters vormen.
Wil je 't proberen ?
- Je moet gewoon... - Ik hoor hier niet.
't Is gewoon een stomme dans.
- Hé, kijk... - Kijken is klote !
O, nee !
- Breng me naar huis. - Gaat het ?
- Liefje, gaat het ? - Ik wil naar huis.
Jij weet niet van ophouden, hè ?
Ik moet het in orde brengen...
voordat ik het vliegtuig neem.
Vliegtuig ?
Ik dacht dat je niet ging.
't Is maar voor een paar dagen.
Je hebt er problemen mee, hè ?
Waarmee ?
Met dit of met ons ?
Met ons.
Elke morgen als ik wakker word,
kijk en kijk ik...
maar ik kijk naar een vreemde.
Je kunt me niet zien ?
Ik heb het over mezelf.
Jij, het is net...
Ik zag je beter toen ik blind was.
Wel, je bent niet langer blind. Pech gehad als je dat erg vindt.
Ik hou dit voor gezien. Het is laat en ik moet vroeg op.
Ik ga slapen voordat we allebei iets zeggen wat we niet menen.
Kom, Katie, je moeder wacht.
Hier is ze.
Hoi, Virgil ! Je komt me op je knieën smeken, hè ?
Doe je mee ? lk kan best wat hulp gebruiken.
Ik wacht wel tot je klaar bent.
Kom, Casey, genoeg voor vandaag.
- Hoe vind je het, met kinderen werken ? - Ze zijn fantastisch.
En heel gemakkelijk...
omdat ze zitten te popelen om hun eigen gangetje te gaan.
Volwassenen daarentegen zijn koppig. Naar welke blindenschool ging jij ?
Geen een. M'n vader...
Ik ging naar een gewone school. Ik leerde het... in m'n eentje.
Geweldig.
Appel.
We moeten dringend wat groenten vinden.
Kom, ik weet net wat je nodig hebt. Je kunt er je ogen wat laten rusten.
Zien is klote !
- Onzin ! - Het is klote.
Hoe durf je dat te zeggen terwijl je hier op een van de beste plaatsen zit ?
Vergeet je ogen. Jij moet je hoofd laten nakijken.
Ik meen het.
Toen ik blind was, kon ik niet zien. Lach nou niet.
Daarmee bedoel ik dat mensen niets van je verwachten. Ze weten wat je bent.
Of dat denken ze te weten.
En dat is dat. Ze aanvaarden het.
Je had op iets anders gerekend, hè ?
Sjonge ! En nu... nu wordt het pas ingewikkeld.
Nu kan ik zien, maar ik weet niet wat ik kan zien.
En omdat je ogen je misleiden, zie je dingen die je niet wilt zien.
Jaloersheid.
Wat is op dit punt het belangrijkste voor jou ? Zien of...
Amy.
Dat dacht ik wel. Dus we hebben het niet over je ogen,
maar over je hart.
Ik zat onlangs tv te kijken...
Trouwens een van de grootste nadelen van kunnen zien.
- Ik zag die beroemde pianist. - Een wat ?
Een pianospeler. Hij was zo'n 600 à 700 jaar oud...
- Zal dit lang duren ? - Best mogelijk.
En dan komt dat zevenjarig wonderkind op het podium.
Hij speelt Chopin, van achteren naar voren,
met één hand op z'n rug, terwijl hij borden tolt.
Briljant.
De oude meester luistert waarderend en zegt op het eind:
"U speelt uitstekend piano."
"Misschien zult u ooit wel 's muziek leren spelen."
Ik denk dat ik je begrijp.
Ik weet niet of ik ooit muziek zal kunnen spelen.
Je moet je gewoon concentreren.
Zie je m'n hand ?
- Ja. - Concentreer je erop.
Vergeet al de rest, wat hier heel moeilijk zal zijn,
en kijk.
En wat wil je bewijzen ? Oké, wat is dat ? "Zien" ?
Nee, leukerd: "Kijken".
Kijken ! Je keek naar m'n vuist.
Je zag dat ik je wou slaan, maar wilde je dat ?
- Nee. - Nee. Je keek !
Virgil, mijn advies na drie pilsjes...
Je zult veel zien, maar het is waardeloos
zolang je geen oog hebt voor wat je echt wilt.
Ik vind het geweldig.
Maar... ik heb zo m'n twijfels over de bomen.
Weg ermee.
Weet ik veel. De man heeft de pest aan bomen.
Hoe kan ie nou geen bomen willen ? Ze waren het beste van de hele locatie.
We veranderen het. Meer niet.
Je komt wel met iets beters voor de dag.
Kom, we gaan iets drinken.
Het stimuleert de creativiteit.
Ik weet niet. Ik moet gaan slapen.
Kom nou. Luister, ze spelen ons liedje.
"Mack The Knife" was ons liedje ?
Zie je nou wel ?
Niet slecht, hè ?
Niet slecht.
't Is leuk om weer met je te dansen.
Ja.
Weet je nog, de eerste keer ?
De trouwerij van je zus in Connecticut ?
Het was er prachtig met al die vallende bladeren.
Ik zou graag nog 's gaan.
Ik ook.
Wat is er gebeurd ? Waarom had je opeens genoeg ?
Ik weet het niet. Het ging allemaal te vlug.
Ik was zo jong, en ik kreeg het zwaar te pakken voor architectuur.
Ik werd nooit verliefd op architectuur, maar...
wel op jou.
Je lult maar wat.
Het werkte... vroeger.
Het spijt me, ik kan niet.
Dit is verkeerd. Ik moet naar huis.
Je moet naar huis ?
Om te babysitten ?
Zeg dat nou niet.
- Hij is weg, Amy. - Weg ?
- Waarheen ? - Het park... om iets te zoeken.
Virgil, kijk uit !
Jezus, wat doe je toch ?
Ik keek naar de taxi terwijl hij naar me toe reed.
Perspectief !
Ja, maar zo kom je nog aan je einde.
Sorry, ik wou je geen schrik aanjagen.
Sjonge !
Je was er niet toen ik thuiskwam. Ik dacht dat je vertrokken was.
Ik heb erover nagedacht...
en ben naar hier gekomen
om de horizon te zien die je zo prachtig beschreven hebt.
Je kunt 'm niet zien van hier. De gebouwen staan in de weg.
Maar dat betekent niet dat hij er niet is, hè ?
Het is niet omdat je 'm niet ziet dat hij er niet is.
Juist. Als je iets niet ziet, wil dat niet zeggen dat het niet bestaat.
Ik bedoel, dat is wat "geloven" betekent, hè ?
Wat betekent die blik ? Da's een nieuwe.
Virgil, ik moet je iets zeggen.
Ik wist niet hoe ik het had,
maar dat is geen excuus voor mijn gedrag.
Je was me aan 't ontglippen...
En ik zag niet dat jij mij aan het ontglippen was.
Ik weet niet waarom ik het je niet gezegd heb, maar...
toen...
Jennie kwam me halen om vader gedag te zeggen.
En ik kon het niet.
Ik was bang.
Ik voelde dat ik hem teleurstelde.
Net zoals ik jou heb teleurgesteld.
Het enige wat ik wou...
was een hele persoon te zijn.
Niet alleen met de fiets kunnen rijden,
of op het speelplein kunnen spelen
of op 'n afspraakje kunnen gaan,
maar een heel persoon te zijn, te beminnen en bemind te worden.
En jij bent de eerste bij wie ik dat voel.
Ik weet dat ik nog veel moet leren, maar ik kan zien.
En ik wil niet dat je je gewonnen geeft.
Dat zal ik nooit, Virgil.
In Atlanta besefte ik hoezeer ik je nodig heb.
En ik wil dat je meekomt naar huis.
Tot de operatie vijf weken geleden
was Virgil een "taster".
Z'n woordenschat, waarnemings- vermogen en wereldbeeld
waren gestoeld op tactiele, non-visuele termen.
Maar nu kan Virgil zien,
en door zich vastberaden op z'n doel te concentreren,
heeft hij geleerd afstand, vorm, kleur en perspectief te begrijpen.
En alhoewel hij nog heel wat te leren heeft,
is hij in alle medische opzichten iemand die kan zien.
Wat ?
Je wilt toch dat ik zie, hè. Mag ik dan niet kijken ?
- Jeetje ! - Wat ?
Wat 'n flirt !
- Wat betekent die blik ? - Welke blik ?
Deze. Je hebt er zoveel.
Waarschijnlijk een jaloerse blik.
Mijn reactie op die blik daar.
Wil je er nog enkele zien ?
Dit is m'n droevige blik.
Dit is verrukking. Joepie !
Voorzichtig !
Grote angst.
Argwaan.
't Is allemaal jouw schuld. Ik heb een idee !
Dit is... ik hou van jou.
O, da's een mooie.
En gisteren... de wolken !
Nee, in de lucht. Niet in m'n ogen.
En paars ! Paars is zo verbazend mooi.
En Amy zei dat we gisteren vogels zagen en...
Wat noemde je ze weer ?
- Duiven. - Duiven !
- Vertel 'r over de vismarkt. - Tientallen. En de vismarkt !
Zalm, zeekrab en inktvis.
Hoe kun je nou inktvis eten ?
Nee, ik weet niet wanneer ik kom. Ik bel je binnenkort wel.
Ik ook. Doei.
Sluit je ogen.
- Cadeautje. - O, een das !
Hij is enorm.
De lobby wordt plechtig geopend.
Er is een feest.
Ik dacht, misschien kunnen we ons opdoffen.
Het zal de eerste keer zijn dat je iets van me ziet dat af is.
Geweldig.
Wat scheelt er ?
Niks. Ik vind het echt geweldig.
Ik vind 'm hartstikke mooi.
Ben je zeker ? Hij past je zo te zien.
Hij zit je als gegoten.
Bedankt.
Waar ga je naartoe ?
- Wat betekent dat ? - Wat ?
Wat je net met je mond deed. Waarom doe je dat ?
Ik kan alleen vonkjes activiteit waarnemen.
Retinale vonkjes, en daarna niets.
Hoelang heb je dit al ?
Enkele dagen.
Ga zitten.
Je retinale functie is met 10% gedaald.
Ik ben bang dat je netvlies- aandoening terug is.
Maar dat heb je verholpen. Ik was daarvan genezen.
Het kan zijn dat je bloedvaten niet genoeg zuurstof aan je netvliezen leveren.
Ik wou dat er een gemakkelijke manier was om dit te zeggen.
Wanneer ?
Kan ik moeilijk zeggen.
Een maand. Twee weken.
Vandaag ?
Ik weet het niet.
Je ziet er goed uit.
Hoe zie ik eruit ?
Ik wil antwoorden.
Waarom liet je ons in de steek ?
Omdat ik blind was ? Omdat ik ophield te geloven ?
Op de man af. Daar hou ik van. We hebben dan toch iets gemeen.
Je wilt grappig doen ? lk heb je in geen 20 jaar gezien,
je hoort dat ik kan zien, je wilt me ontmoeten...
- en jij moet grappig doen ? - Kunnen we het daar later over hebben ?
Nee, antwoord ! Waarom verliet je ons ?
's Morgens als ik opstond, keek ik naar jou en zag... mislukking.
M'n eigen mislukkingen.
Als ik m'n eigen zoon niet kon helpen, dan...
Maar dat is nu water onder de brug, hè ?
Je kunt zien ! lk wist dat 't je zou lukken !
Ja, ik kan zien.
En ik word weer blind.
Jij bent de eerste die het weet.
Ik wilde in je ogen kijken terwijl je m'n hele leven uitlegde.
Besef je wel wat je Jennie en moeder hebt aangedaan ?
Dat had je niet mogen doen... "paps".
Je had niet mogen vertrekken.
Een beetje hoger. Een paar centimeter. Prima.
Niet bewegen. Wacht.
Wat doe je hier ?
Ik wou niet dat je 't zag. Het is nog niet af.
Ik kwam voor jou.
Ik wil je iets zeggen.
Ik had een idee.
Alles loopt op wieltjes, jij gaat zienderogen vooruit en
ik denk dat ik Atlanta binnen heb, dus we kunnen het ons veroorloven.
Ik dacht aan een reisje. Om te vieren dat je kunt zien.
Om te vieren dat ik kan zien ?
Ja.
Egypte leek me 'n goed idee.
We kunnen allebei voor 't eerst de piramiden zien.
Daarna naar Parijs.
Ik toon je Notre Dame met de gargouilles, de verlichte rivier en de glasramen.
Het zal fantastisch zijn. Ik wil je zoveel laten zien.
De ramen en het water. We zullen ons rot amuseren.
Wat denk je ?
Ik denk...
Er is... één plaats die ik wil zien.
- Gaat het ? - Het donzige ding.
Is dit het donzige ding ? Is dit de wolk ?
Asjemenou ! 't Is suikerspin.
Ik ben blij dat je me hier hebt gebracht. Dankjewel.
Gaat het ?
Ja... gewoon een slechte dag.
't Is heel wat om op te nemen.
Het gaat wel.
Die mensen willen naar buiten.
- Wat ? - Die mensen rechts van jou.
Liefje, wat is er aan de hand met je ogen ?
Black-outs.
De langste tot nu toe.
Ik wil naar huis, oké ?
Liefje, wacht... Is dit je al eerder overkomen ?
Ik word weer blind.
Wat ?
Wat bedoel je ? Wat heb je ? lk bedoel...
Je black-outs... Misschien zijn je ogen overwerkt.
Je hebt zoveel gezien... al die opwinding. We kunnen naar de dokter gaan.
Hij zal weten wat er aan de hand is. Misschien ging het allemaal te vlug...
Amy, kunnen we naar huis gaan ?
- We gaan naar de dokter. - Dr Aaron kan niets meer doen.
Dan zoeken we een andere.
Wat wil je horen ? Ben ik niet duidelijk genoeg ?
Ik word blind.
Kort en simpel: lk word blind.
Ik wil naar huis.
Geef nou niet op.
Ik wil naar huis.
Prima wedstrijd.
Wat doe je ?
Ik ga weg.
Wat bedoel je ? Weg uit deze flat ?
Weg uit New York, of weg van mij ?
Ik ga naar huis.
Naar Jennie ?
Gaat zij nu voor je zorgen ?
Ik ben dat gezeik meer dan beu.
Gezeik ?
- Is dat wat het was voor jou ? Gezeik ? - Ja, gezeik ! Wie houden we voor de gek ?
Ik ben blind. Ik kan niet zien.
Ik hoor hier niet. Het is niet voor mij weggelegd.
Je bent inderdaad blind, verdomme. Ik ben er voor jou en jij ziet het niet eens.
Waarom sluit je me uit ? Waarom heb je niets gezegd ?
Weet je waarom ik me de suikerspin herinnerde ?
Het is de enige goede herinnering die ik heb van m'n vader.
Toen ik blind werd, wilde hij van mij iemand maken die ik niet was.
Toen hij daar niet in slaagde, liet hij me vallen.
Maar ik laat je niet vallen.
Ik heb het je beloofd.
Ik vraag je niet mij te laten vallen, maar wel de idee dat ik ooit nog zal zien.
Heb jij niet gezegd dat je meer wou van 't leven ?
Ik wou je dat dan ook geven.
Jezus ! Dacht je dat je heel je leven
in die schoolbus zou zitten en in dat kuurhotel zou werken ?
Had je dan geen dromen ? Om meer te zien, te leren en te doen ?
- Je hebt zoveel te bieden. - En zoveel te verliezen.
Shit !
Je beeldje.
Het spijt me.
Geen van beiden kregen we wat we wilden.
Ik wilde jou.
Toen je me hierheen bracht, dacht je ooit dat het slecht kon aflopen ?
Dat ik blind zou kunnen blijven ?
Dacht je ooit hoe het zou zijn om met de blinde versie van mij te leven ?
Je hebt net geantwoord.
Kijk 's aan: Jessie. Laat 's zien.
Wat 'n mooie kleur heeft je vacht toch.
Brave hond.
Alles is onaangeroerd. Niets is veranderd.
Ik heb een en ander gekocht.
T-shirts, sokken...
Je bent zo mooi.
Waarom heb je me dat nooit verteld ?
Ik heb je alleen het hoognodige verteld.
Kijk naar me.
Waarom kijkt niemand me aan ?
Wat wil je ?
Ik wil je zien.
Is dit wat je wilt ?
Je hele leven ben je al even blind als ik.
Alsjeblieft, Virgil. Dit is je thuis.
Maak je nou geen zorgen over onbelangrijke dingen.
Je bent veilig hier. Iedereen kent je.
Jij bent belangrijk voor me. Dit was 'n geweldig plaatsje om in op te groeien.
Heel veilig.
Maar ik ben groot nu.
Ik kan niet beginnen te denken aan wat je allemaal voor mij hebt opgegeven.
Ik wil gewoon naar je kijken. Kijk naar me, Jennie.
Ik wil je bedanken. Ik hou zielsveel van je.
En ik wil je je leven teruggeven.
Ik kan het niet.
Jawel.
Jennie...
ik probeer je te bereiken.
Toen ik opgroeide, had ik twee dromen.
Ik wou zien
en hockey spelen voor de New York Rangers.
Nu, na die wonderlijke periode waarin ik heb kunnen zien,
zou ik het liefst hockey spelen voor de New York Rangers.
Zo slecht was het nu ook weer niet. Ik heb heel wat gezien.
Mooie... en minder mooie dingen.
Sommige beelden vervagen al.
Maar een blik in iemands ogen...
De wolken...
Die beelden zullen me altijd bijblijven.
Ik denk dat ik als blinde veel beter zie dan wanneer ik echt kon zien.
Dat komt, denk ik, omdat we eigenlijk niet met onze ogen kijken.
Ik denk dat we blind zijn als
we de werkelijkheid van onszelf, de anderen en het leven niet willen zien.
Geen enkele operatie kan je dat geven.
En...
als je kunt zien wie je echt bent...
dan heb je al heel wat gezien.
Brave jongen.
Daar heb je geen ogen voor nodig.
Hapje ?
- Je hebt gemist. - Gemist ?
Ik was in de buurt.
Niet waar. Phil zei me dat je hier werkte.
En ik dacht dat ik je wel hier in het park zou zien.
Ik ging te vlug, hè ? 14 stappen naar de boom en ik ben ertegen gesmakt.
We hebben het geprobeerd.
Ben je gelukkig ?
Ik werk eraan.
Op m'n werk gaat alles goed. Ik werk op m'n eentje nu.
En Duncan ?
Hij bouwt mini-winkelcentra.
Waar is Jessie ?
Thuis bij Jennie. Dit is Pierce.
M'n nieuwe hond.
- Hij is 'n brave jongen. - Hallo, Pierce.
Dag, lieverd.
Mijn beeldje is af.
Ik had geen idee hoe het eruit zou zien.
Maar dat vond ik net goed.
Ik vond het heel leuk om het z'n eigen leven te laten leiden.
Om het gewoon zichzelf te laten zijn.
Zonder dat ik het mijn wil opdrong of aan mezelf twijfelde.
En het was prachtig.
Ik zag de horizon.
Hij bestaat echt.
Alhoewel ik hem waarschijnlijk nooit meer zal kunnen aanraken,
Loont het de moeite ernaar uit te reiken.
Dat heb jij me getoond.
Dank je.
- Wil je 'n eindje wandelen ? - Zien en beleven ?
Ja, gewoon zien en beleven.
- Na jou, Macduff. - Oké.
Gebaseerd op Dr Oliver Sacks' relaas
van de ervaringen van Shirl en Barbara Jennings.
Ze zijn getrouwd nu en wonen in Atlanta, Georgia.
Barbara beeldhouwt nog altijd en Shirl schildert zijn herinneringen.
Z'n gezichtsvermogen is nooit teruggekeerd.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : Black Phantom