1
00:00:10,010 --> 00:00:11,094
{\an8}(ฟิวเจอร์ราม่า)

2
00:00:11,178 --> 00:00:13,805
{\an8}(นี่คือการแทรกแซง)

3
00:00:16,725 --> 00:00:18,310
(น้ํามันหุ่นยนต์เก๋ากึ๊กของแม่
กินเลย แบเชอเลอร์ ชาว รสใหม่ออกแล้ว)

4
00:00:18,393 --> 00:00:19,394
(สาวๆ เอเลี่ยน)

5
00:00:20,479 --> 00:00:22,856
(ชั่วโมงการสะกดจิต)

6
00:00:22,940 --> 00:00:25,275
(แบเชอเลอร์ ชาว)

7
00:00:26,318 --> 00:00:27,319
(แพลเน็ทเอ็กซ์เพรส)

8
00:00:27,402 --> 00:00:28,403
(บริษัทหุ่นยนต์เพื่อนรักของแม่)

9
00:00:41,291 --> 00:00:44,253
จักรวาล ฉันเบื่อเต็มแก่แล้ว

10
00:00:44,336 --> 00:00:47,256
เรารู้เรื่องกาแล็กซีที่ห่างไกลที่สุด

11
00:00:47,339 --> 00:00:50,092
มากกว่ามหาสมุทรอันงดงามตรงนี้

12
00:00:50,175 --> 00:00:51,635
นั่นคือแม่น้ําฮัดสัน

13
00:00:51,718 --> 00:00:54,304
- อารายนะ
- ถังขยะของธรรมชาติไง

14
00:00:54,388 --> 00:00:55,389
{\an8}(ลาบ็อตส์ เบียร์น้ํามัน)

15
00:00:55,472 --> 00:00:56,473
{\an8}ไม่พลาด

16
00:00:56,556 --> 00:00:59,643
ถึงเวลาที่เราจะสํารวจมหาสมุทรแล้ว

17
00:00:59,726 --> 00:01:03,981
{\an8}ฉันแค่ต้องปรับแต่งยานนิดหน่อย

18
00:01:04,064 --> 00:01:07,609
{\an8}ไม่มีอะไรซับซ้อน ฉันจะเริ่มจากนอตปรับแต่ง

19
00:01:09,820 --> 00:01:11,863
เรียบร้อย

20
00:01:11,947 --> 00:01:15,367
(แพลเน็ทเอ็มเพรส)

21
00:01:18,453 --> 00:01:21,290
{\an8}(ทูรังก้า ลีล่า
เป็นกัปตันของคุณ)

22
00:01:22,791 --> 00:01:26,253
{\an8}(เอมี่ หว่อง
เป็นผู้อํานวยการกิจการบันเทิงของคุณ)

23
00:01:30,841 --> 00:01:32,926
{\an8}(ศาสตราจารย์
เป็นบาร์เทนเดอร์ของคุณ)

24
00:01:37,931 --> 00:01:40,934
{\an8}(ฟิลลิป เจ. ฟราย
เป็นฟรายของคุณ)

25
00:01:41,518 --> 00:01:44,104
{\an8}(หมอจอห์น เอ. ซอยด์เบิร์ก
เป็นหมอจอห์น บี. ซอยด์เบิร์ก)

26
00:01:51,028 --> 00:01:53,405
{\an8}(เฮอร์มีส คอนราด
เป็นเสมียนคุมบัญชี อะไรสักอย่างนั่นละ)

27
00:02:02,998 --> 00:02:04,416
{\an8}(เรือลาฟ)

28
00:02:04,499 --> 00:02:09,588
{\an8}ว้าว รายชื่อผู้โดยสาร
ดูเหมือนจะเป็นคนดังระดับบีลิสต์เลย

29
00:02:09,671 --> 00:02:11,214
{\an8}ดูเหมือนระดับล่างมากกว่านะ

30
00:02:11,298 --> 00:02:12,758
{\an8}(ดาดฟ้าเรือ)

31
00:02:12,841 --> 00:02:14,843
{\an8}ไม่ ระดับบีน่ะถูกแล้ว

32
00:02:14,926 --> 00:02:19,640
{\an8}ดูสิ มีหุ่นโมนีคกับบ็อกซี่
ที่อยู่ในรายการที่สมัยก่อนเขาดูกัน

33
00:02:19,723 --> 00:02:20,766
{\an8}แปลกจัง

34
00:02:20,849 --> 00:02:23,226
นึกว่าโมนีคคบกับแคลคูลอน
หุ่นนักแสดงที่ดังๆ ซะอีก

35
00:02:23,310 --> 00:02:24,311
(นิตยสารน็อนพีเพิล
แคลคูลอนกับโมนีค)

36
00:02:25,020 --> 00:02:26,438
{\an8}เขาไม่อยู่ในรายชื่อ

37
00:02:26,521 --> 00:02:30,484
{\an8}แต่เรามีคนแต่งตัวเป็นเอลวิสที่น่าพิศวง

38
00:02:31,777 --> 00:02:35,739
{\an8}ว้าว เขาดูเหมือนคนแต่งตัวเป็นเอลวิสตัวเป๊ะอะ

39
00:02:36,365 --> 00:02:40,035
{\an8}พูดถึงว้าว มีฟลอร์ป นักแสดงตลกชื่อดัง

40
00:02:40,118 --> 00:02:43,497
{\an8}กับตัวแทนของเขาและเป็นแฟนเขาด้วย
อิวาน่า เทนเปอร์ซินสกี้

41
00:02:43,997 --> 00:02:47,459
{\an8}ฉันแอบฝันอยู่ตลอดว่าอยากเป็นตลก

42
00:02:47,542 --> 00:02:50,462
{\an8}แต่ฉันกลัวมากว่าคนดูจะเดินออก

43
00:02:50,545 --> 00:02:52,464
{\an8}เหมือนคนไข้ที่นายประกาศว่าตายแล้ว

44
00:02:54,091 --> 00:02:57,803
แล้วก็มีนักมายากลชื่อดัง
จอมประจักษ์แจ้งผู้ยิ่งใหญ่

45
00:02:57,886 --> 00:02:59,388
เขาดูเศร้ามากเลย

46
00:02:59,471 --> 00:03:02,557
ผมจะอธิบายให้ฟังว่าทําไม จากตรงนั้น

47
00:03:04,226 --> 00:03:06,687
ควันบดบังการเคลื่อนไหวของผม

48
00:03:06,770 --> 00:03:07,938
ก็ถ้าคุณว่างั้น

49
00:03:08,021 --> 00:03:11,358
คืองี้ ผมเคยหมั้นกับผู้ช่วยคนสวย

50
00:03:11,441 --> 00:03:13,694
แต่เธอตายในอุบัติเหตุตอนเล่นมายากล

51
00:03:13,777 --> 00:03:18,865
ตอนนั้นผมกําลังเลื่อยเธอออกเป็นสองท่อน
แล้วจู่ๆ เธอก็ตายเพราะความแก่ซะงั้น

52
00:03:18,949 --> 00:03:20,659
และอาจเพราะโดนเลื่อยนิดหน่อยด้วย

53
00:03:21,868 --> 00:03:24,287
ฉันนี่แพ้ทางนักมายากลแต่ไหนแต่ไรแล้ว

54
00:03:24,371 --> 00:03:26,498
จริงเหรอ ฉันก็ชอบมายากลเหมือนกัน

55
00:03:26,998 --> 00:03:31,294
ฉันไม่ชอบมายากล แหวะ
ทํามือทําไม้อะไรพวกนั้น

56
00:03:31,378 --> 00:03:34,840
เปล่า ฉันแค่อินกับนักมายากลจัดเลย

57
00:03:40,595 --> 00:03:44,558
"Jailhouse Rock" ครับ
"Blue Suede Shoes" สําหรับคุณครับ

58
00:03:44,641 --> 00:03:48,103
พวกคนที่อยู่ที่โต๊ะบุฟเฟ่ต์นี่มันยังไงกัน

59
00:03:48,186 --> 00:03:50,355
เข้าใจที่พูดไหม พวกเขาแบบว่า...

60
00:03:53,650 --> 00:03:54,693
สะโพกฉัน

61
00:03:54,776 --> 00:03:58,071
แจ่มเลย คุณฟลอร์ป ผมเป็นแฟนตัวยงคุณนะ

62
00:03:58,155 --> 00:03:59,781
อ้อ ขอบคุณ

63
00:03:59,865 --> 00:04:02,242
หมอซอยด์เบิร์กครับ หมอประจําเรือของคุณ

64
00:04:02,325 --> 00:04:06,788
ที่สําคัญกว่านั้น ผมเป็นนักเดี่ยวไมโครโฟนไฟแรง
ที่อยากได้คําแนะนํา

65
00:04:06,872 --> 00:04:08,290
คําแนะนําเหรอ ได้เลย

66
00:04:08,373 --> 00:04:10,792
การเกริ่นมาก่อนการตบมุก

67
00:04:10,876 --> 00:04:14,504
และเงินค่าตัวมาก่อนคุณจะเดินขึ้นเวที

68
00:04:16,506 --> 00:04:19,301
คําแนะนําจากประสบการณ์จริง
เติมมุกตลกให้น่าสนใจขึ้น

69
00:04:19,384 --> 00:04:20,469
ขอบคุณนะ เพื่อน

70
00:04:23,263 --> 00:04:25,348
คุณเป็นผู้ชมที่ดีมาก ราตรีสวัสดิ์

71
00:04:27,017 --> 00:04:29,269
ซอยด์เบิร์ก นายทําอะไรลงไป

72
00:04:29,352 --> 00:04:32,647
ก็ทําให้งานเดี่ยวไมโครโฟนคืนนี้
มีที่ว่างเพิ่มอีกหนึ่งสําหรับคนขึ้นโชว์ไง

73
00:04:32,731 --> 00:04:35,776
แต่โชว์ของฉันห่วยมาก ฉันต้องมีแผน

74
00:04:35,859 --> 00:04:38,820
คิดสิ ไอ้ฆาตกรไร้พรสวรรค์ คิดสิ

75
00:04:39,404 --> 00:04:41,740
ฉันรู้ เครื่องทําเสียงหัวเราะ

76
00:04:41,823 --> 00:04:45,786
ขนาดมุกตลกที่ไม่เอาอ่าวที่สุดยังดูฮาแตกเลย

77
00:04:52,000 --> 00:04:53,001
โอ้ ใช่เลย

78
00:04:55,128 --> 00:04:59,090
มีปัญหากับสาวๆ ก็ระบายให้ฉันฟังได้เลย ไอ้น้อง

79
00:04:59,174 --> 00:05:01,134
สารภาพกับศาสตราจารย์

80
00:05:01,218 --> 00:05:03,512
ลีล่าคลั่งไคล้นักมายากล

81
00:05:03,595 --> 00:05:06,556
อย่างกับว่าเขาเสกผมให้หายไป
ทุกครั้งที่เขาโผล่มา

82
00:05:06,640 --> 00:05:07,641
{\an8}(เบียร์เลือเบรา)

83
00:05:07,724 --> 00:05:10,685
{\an8}เพื่อนยาก นายต้องใช้เวทมนตร์สู้กับมายากล

84
00:05:10,769 --> 00:05:14,356
{\an8}ซึ่งก็คือเวทมนตร์แห่งรักที่อยู่ในใจนาย เคนะ

85
00:05:16,733 --> 00:05:18,276
ฉันจะลงบัญชีนายไว้

86
00:05:22,531 --> 00:05:25,200
อ้าว หัวหน้าวิศวกรสกรัฟฟี่นี่เอง

87
00:05:25,283 --> 00:05:26,701
หมอ คุณต้องช่วยผมนะ

88
00:05:26,785 --> 00:05:28,203
ผมอาเจียนเป็นเลือด

89
00:05:30,914 --> 00:05:35,210
นั่นมันโนโรไวรัส
ถ้าเป็นบนเรือสําราญก็ติดกันทุกคนแหละ

90
00:05:35,293 --> 00:05:37,712
ทีนี้หลบไป ผมมีอาชีพตลกต้องรักษาไว้

91
00:05:37,796 --> 00:05:39,923
นายเป็นเครื่องจักรใช่ไหม บอยเลอร์

92
00:05:40,006 --> 00:05:41,132
ใช่

93
00:05:41,216 --> 00:05:42,801
ฉันก็กะว่างั้นแหละ

94
00:05:42,884 --> 00:05:45,220
งั้นนายทํางาน
เป็นเครื่องทําเสียงหัวเราะด้วยได้ไหม

95
00:05:45,303 --> 00:05:46,805
ฉันทําได้นะ

96
00:05:50,058 --> 00:05:51,142
ตกลงฉันจ้างนาย

97
00:05:58,316 --> 00:06:01,152
บ็อกซี่ ฉันพร้อมจะทํากับนายแล้ว

98
00:06:01,987 --> 00:06:02,988
อะฮ่า

99
00:06:03,572 --> 00:06:05,240
"อะฮ่า" อะไร คุณเพรสลีย์

100
00:06:05,323 --> 00:06:06,575
เดาอีกทีสิ

101
00:06:07,200 --> 00:06:08,702
ราชาร็อกแอนด์โรลเหรอ

102
00:06:08,785 --> 00:06:10,495
ให้ทายเป็นครั้งที่สาม

103
00:06:13,957 --> 00:06:16,877
อย่าบอกว่า
ร้องเพลง "Heartbreak Hotel" ได้นะ

104
00:06:17,460 --> 00:06:18,753
ให้ตายสิ...

105
00:06:20,505 --> 00:06:24,259
แคลคูลอน เสียดายจัง นายเพิ่งคลาดกับเอลวิส

106
00:06:24,342 --> 00:06:27,762
เธอนอกใจฉันไปหาเจ้าคาสโนว่าขึ้นอืดนี่เหรอ

107
00:06:27,846 --> 00:06:30,265
ทําไม และกับ...

108
00:06:30,348 --> 00:06:32,642
ฉันไม่เคยบอกนายเรื่องนี้ แคลคูลอน

109
00:06:32,726 --> 00:06:36,146
แต่บ็อกซี่กับฉันเป็นลูกพี่ลูกน้องกัน

110
00:06:37,898 --> 00:06:40,317
อ๋อ ใช่ เธอบอกฉันแล้ว แต่ฉันลืมไป

111
00:06:40,400 --> 00:06:43,528
เรามาเพื่อโปรยอัฐิของยายที่เสียไปลงทะเล

112
00:06:43,612 --> 00:06:45,572
ยายเป็นหุ่นยนต์ถังไวน์

113
00:06:45,655 --> 00:06:47,908
ความปรารถนาก่อนตายของแก
คือให้เราแบ่งกันดื่ม

114
00:06:47,991 --> 00:06:49,951
ยายเป็นคนใช้ชีวิตสบายๆ

115
00:06:50,035 --> 00:06:52,329
อุ๊ย โชคดีที่เธอตายแล้ว

116
00:06:52,829 --> 00:06:57,125
โมนีค ฉันมันโง่จริงๆ
เธอจะแต่งงานกับฉันได้ไหม

117
00:06:57,208 --> 00:07:01,921
โอ้ แคลคูลอน
ได้ๆ ตามด้วยเลขศูนย์อีกพันล้านตัว

118
00:07:09,262 --> 00:07:10,972
(คืนนี้: เดี่ยวตลกตกน้ําจากฟลอร์ป)

119
00:07:12,974 --> 00:07:14,017
(เดี่ยวแทน: ซอยด์เบิร์ก)

120
00:07:15,101 --> 00:07:19,481
ไม่อยากเชื่อว่า
ฟลอร์ปจะตกน้ําตั้งแต่เรือเพิ่งออกจากท่า

121
00:07:19,564 --> 00:07:20,857
มันเกิดขึ้นบ่อยๆ

122
00:07:20,940 --> 00:07:23,485
เราเดินทางกลับบ้านโดยตามรอยศพที่ลอยอยู่

123
00:07:25,070 --> 00:07:26,112
{\an8}(หัวเราะจนท้องแข็ง)

124
00:07:26,196 --> 00:07:27,656
{\an8}(ฮาเล็กๆ
หัวเราะคิกคัก)

125
00:07:28,531 --> 00:07:31,576
สวัสดี ทุกคน ขอโทษด้วยที่คืนนี้ฟลอร์ปมาไม่ได้

126
00:07:31,660 --> 00:07:35,830
เขามีคนในครอบครัวตาย
เขาเองแหละ แล้วก็ขําได้

127
00:07:40,585 --> 00:07:42,420
ฉันจะไม่มีวันหัวเราะได้อีก

128
00:07:42,504 --> 00:07:46,007
สองสิ่งนี้เดินเข้าไปในบาร์
แล้วประโยคเด็ดก็คือ

129
00:07:46,091 --> 00:07:47,175
"พวกคุณนี่ตาถั่วจริงๆ"

130
00:07:47,258 --> 00:07:51,179
แล้วเราก็ตบมุกว่า "ตาพวกเขา
เป็นเม็ดมะม่วงหิมพานต์กับพิสตาชิโอ"

131
00:07:52,138 --> 00:07:54,265
{\an8}(ขําจนฉี่ราด)

132
00:07:54,349 --> 00:07:55,600
ทีนี้ก็ขําได้

133
00:07:56,226 --> 00:08:01,439
หมอนี่มันตกม้าตายเห็นๆ
หรือฉันควรพูดว่าตกเรือตายดี

134
00:08:01,523 --> 00:08:05,527
(เอ็มเพรส)

135
00:08:13,618 --> 00:08:15,829
ลีล่า ฉันรู้ว่าเธอชอบนักมายากล

136
00:08:15,912 --> 00:08:19,165
ฉันเลยจัดการแสดงส่วนตัวขึ้นเพื่อเธอโดยเฉพาะ

137
00:08:19,999 --> 00:08:21,042
กลิ่นอะไรน่ะ

138
00:08:21,126 --> 00:08:24,254
หมวกน่ะ โทษที
ฉันยืมมาจากจอมประจักษ์แจ้งผู้ยิ่งใหญ่

139
00:08:24,337 --> 00:08:27,382
เขาจมอยู่ในความโศกเศร้า
เลยลืมให้อาหารกระต่าย

140
00:08:29,884 --> 00:08:32,637
และตอนนี้ สาวน้อย ช่วยก้าวขึ้นมาบนเวทีด้วย

141
00:08:32,721 --> 00:08:34,472
ฟราย ขอร้อง นายไม่มีทาง...

142
00:08:34,556 --> 00:08:36,599
โอมมะลึกมะอึกมะนาว

143
00:08:39,561 --> 00:08:41,187
ไม่อยากเชื่อเลย

144
00:08:41,271 --> 00:08:44,983
นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันทึ่งกับมายากล

145
00:08:45,066 --> 00:08:48,737
เพื่อเธอ ลีล่า ฉันเสกทุกอย่างให้เธอได้

146
00:08:50,947 --> 00:08:52,824
แต่นายทําได้ไง

147
00:08:52,907 --> 00:08:56,745
ง่ายมาก แม่เหล็กไฟฟ้าไง
ฉันเจอมันในเรดาร์ของเรือ

148
00:08:57,871 --> 00:09:00,331
อะไรนะ นายปิดเรดาร์เหรอ

149
00:09:01,249 --> 00:09:02,876
แย่แล้ว เราออกนอกเส้นทาง

150
00:09:02,959 --> 00:09:05,545
ตอนนี้เราอยู่แอนตาร์กติก
แทนที่จะเป็นแคริบเบียน

151
00:09:06,046 --> 00:09:07,422
แต่นแต๊น

152
00:09:16,014 --> 00:09:18,224
ตูดฉันแหลกเป็นชิ้นๆ แล้ว

153
00:09:21,061 --> 00:09:24,272
หมอซอยด์เบิร์ก ยังไงไม่รู้
แต่คุณทําให้ฉันหัวเราะได้อีกครั้ง

154
00:09:24,355 --> 00:09:26,274
ให้ฉันเป็นตัวแทนและคนรักของคุณนะ

155
00:09:26,357 --> 00:09:30,528
ฉันต้องการรายได้สิบเปอร์เซ็นต์
และความรัก 90 เปอร์เซ็นต์จากคุณ

156
00:09:30,612 --> 00:09:34,783
รายได้แปดเปอร์เซ็นต์
แล้วผมจะให้ความรักคุณ 93 เปอร์เซ็นต์

157
00:09:35,283 --> 00:09:36,284
ตามนั้น

158
00:09:41,122 --> 00:09:41,956
{\an8}(เสียงกรีดร้องหวาดกลัว)

159
00:09:45,877 --> 00:09:48,338
ซากเรือทําให้เกิดไฟน้ําแข็งที่ไม่เกิดบ่อยนัก

160
00:09:48,421 --> 00:09:52,801
และเมื่อแอนตาร์กติกาละลาย
ระดับน้ําทะเลก็สูงขึ้นถึงขั้นหายนะ

161
00:09:52,884 --> 00:09:55,512
จนแผ่นดินทั้งหมดจมอยู่ใต้น้ํา

162
00:09:55,595 --> 00:09:56,846
(ยอดเขาเอเวอเรสต์)

163
00:09:56,930 --> 00:10:00,975
มันชัดเจนจากน้ําเสียงของผม
ว่าทุกอย่างนั้นมืดหม่น

164
00:10:01,059 --> 00:10:03,645
แต่ผู้รอดชีวิตที่ทรหดไม่กี่คน

165
00:10:03,728 --> 00:10:06,314
ยังมีชีวิตอยู่ต่อไปภายใต้สิ่งที่เรียกกันว่า...

166
00:10:07,899 --> 00:10:09,901
{\an8}เวตเตอร์เวิลด์

167
00:10:16,199 --> 00:10:19,202
แย่แล้ว พวกโจรปล้นสะดมใกล้เข้ามาแล้ว

168
00:10:22,372 --> 00:10:23,873
พวกมันต้องการอาหารของเรา

169
00:10:23,957 --> 00:10:26,292
ปกป้องบุฟเฟต์กินได้ไม่อั้นด้วยชีวิตเลยนะ

170
00:10:26,376 --> 00:10:28,753
เอาไอ้นั่นมาให้เรา

171
00:10:28,837 --> 00:10:30,338
สลัดมักกะโรนี

172
00:10:30,421 --> 00:10:32,632
ไม่งั้นเราจะตัดไอ้นั่นของพวกแก

173
00:10:32,715 --> 00:10:33,716
หัวน่ะ

174
00:10:34,425 --> 00:10:35,593
หัวฉัน

175
00:10:35,677 --> 00:10:37,428
นี่ ส่งที่ตีไข่ให้หน่อยได้ไหม

176
00:10:38,721 --> 00:10:41,683
อย่ายิงจนกว่าจะเห็นไข่ขาวของพวกนั้น

177
00:10:53,903 --> 00:10:54,904
ไม่ดีเลย

178
00:10:55,989 --> 00:10:56,823
นี่แน่ะ

179
00:10:58,908 --> 00:11:00,076
สวัสดี

180
00:11:01,661 --> 00:11:03,830
- ระเบิดแล้ว
- เราทําได้

181
00:11:04,747 --> 00:11:06,291
เธอช่วยเราไว้ ลีล่า

182
00:11:06,374 --> 00:11:07,417
แค่บางคนน่ะ

183
00:11:07,500 --> 00:11:10,712
เธอเป็นกัปตันที่เก่งที่สุด
ในพันธมิตรกลุ่มคนนั่งเรือฟรี

184
00:11:10,795 --> 00:11:14,716
ฉันแค่หวังว่าการนองเลือดจะทําให้
ลอร์ดมัมแบ็ตเทน เจ้านายฉันประทับใจ

185
00:11:14,799 --> 00:11:17,677
ฉันกําลังจะได้เลื่อนขั้นเป็นหัวหน้าขุนพล

186
00:11:18,303 --> 00:11:20,346
ดูเหมือนเราเพิ่งเสียใบเรือไปหนึ่งใบ

187
00:11:20,430 --> 00:11:21,556
นั่นไม่ใช่ใบเรือ

188
00:11:21,639 --> 00:11:23,349
ไม่ใช่เหรอ แล้วมันคืออะไร

189
00:11:26,102 --> 00:11:27,187
แต่นแต๊น

190
00:11:31,941 --> 00:11:34,569
เรายังรักษาซุ้มเนื้อไว้ได้

191
00:11:39,908 --> 00:11:41,242
หรืออาจจะไม่ได้

192
00:11:42,410 --> 00:11:45,288
เบียร์ เทพเจ้าโพไซดอนเตรียมไว้ให้แล้ว

193
00:11:48,333 --> 00:11:50,835
ให้ตายสิ ขวดนี้เต็มไปด้วยข้อความ

194
00:11:50,919 --> 00:11:55,423
เราจะอดตายกันหมด
ทั้งโลกไม่มีอาหารเหลือแล้ว

195
00:11:56,758 --> 00:11:59,344
แล้วเจ้านายฉันจะมากินมื้อค่ําเหรอ

196
00:12:03,014 --> 00:12:04,724
เจ้านายอะฮอย

197
00:12:04,807 --> 00:12:06,601
ฉันจะทํายังไงดี

198
00:12:06,684 --> 00:12:10,271
ฉันจะไม่มีวันได้เลื่อนขั้น
ถ้าไม่มีมื้อค่ํามื้อใหญ่ให้เขา

199
00:12:10,355 --> 00:12:11,689
หมดปัญหาแล้ว

200
00:12:11,773 --> 00:12:14,776
เราจะย่างศาสตราจารย์
เขาตายเฉยเลย โชคช่วยแท้

201
00:12:15,276 --> 00:12:19,614
เปล่า แค่คว่ําหน้างีบ แต่ฉันคิดอะไรออกแล้ว

202
00:12:20,949 --> 00:12:24,786
ถ้ามีวิธีลงไปยังซากปรักหักพังของโลกเก่า

203
00:12:24,869 --> 00:12:27,956
เราอาจเจออาหารกระป๋อง
หรืออาหารขึ้นอืดก็ได้

204
00:12:28,039 --> 00:12:30,291
นึกออกแล้ว ผมจะวิวัฒนาการเหงือก

205
00:12:30,375 --> 00:12:34,254
สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมโง่ๆ อย่างนาย
คงต้องใช้เวลาเป็นล้านปี

206
00:12:34,337 --> 00:12:36,589
ไม่ได้ เราต้องมีไอเดียที่ดีกว่านี้

207
00:12:36,673 --> 00:12:40,593
และฉันมี เพราะฉันเป็นศาสตราจารย์

208
00:12:44,889 --> 00:12:47,308
นี่ไง ฉันสร้างเรือดําน้ําแล้ว

209
00:12:47,392 --> 00:12:50,645
ใช่เลย ที่รัก มางับก้นแก้วแวววาวของฉันสิ

210
00:12:57,819 --> 00:12:59,362
ว้าว

211
00:13:02,073 --> 00:13:03,491
{\an8}(พิพิธภัณฑ์สัตว์น้ําบรูกลิน
ตู้ปลาไหลมีหนาม)

212
00:13:03,574 --> 00:13:05,368
ใช่แล้ว ที่นี่นิวยอร์กใหม่อันเก่า

213
00:13:05,451 --> 00:13:07,161
สายน้ําพาเรามายังแพลเน็ทเอ็กซ์เพรส

214
00:13:07,245 --> 00:13:08,246
(เอ็กซ์เพรส)

215
00:13:08,329 --> 00:13:10,957
และขุมทรัพย์อาหารกินเล่นของที่นี่

216
00:13:11,958 --> 00:13:16,421
เราคนนึงจะต้องเดินทางเสี่ยงอันตราย
ไปยังห้องเก็บอาหาร

217
00:13:16,504 --> 00:13:18,298
และอีกคนก็คือฉัน

218
00:13:18,381 --> 00:13:21,050
ใช่ ที่จริงผมของผมเพิ่งแห้ง ก็เลย...

219
00:13:22,927 --> 00:13:27,140
ไม่ต้องห่วง ตราบใดที่นายยังหายใจ
ผ่านสายยางบอบบางนี่

220
00:13:27,223 --> 00:13:28,850
นายจะไม่ตายทันทีหรอก

221
00:13:36,899 --> 00:13:38,526
(ห้องเก็บอาหาร)

222
00:13:38,609 --> 00:13:39,610
แจ็กพอต

223
00:13:40,903 --> 00:13:41,988
อุ๊ย กดผิดปุ่ม

224
00:13:50,830 --> 00:13:52,874
ฟองอากาศมรณะ ชักไม่ดีแล้วสิ

225
00:13:55,251 --> 00:13:57,628
เจ้านายฉันมาถึงแล้วเหรอ

226
00:14:01,674 --> 00:14:02,675
(เอ็กซ์มัม สปิลแม็กซ์)

227
00:14:02,759 --> 00:14:06,929
นั่นลอร์ดมัมแบ็ตเทน
และเราไม่มีอะไรให้เธอกินเป็นมื้อเย็น

228
00:14:09,599 --> 00:14:11,350
มีใครพูดว่าอาหารหรือเปล่า

229
00:14:11,434 --> 00:14:12,935
เปล่า ฉันพูดว่ามื้อเย็น

230
00:14:13,436 --> 00:14:15,063
ฟราย นายยังไม่ตาย

231
00:14:15,146 --> 00:14:16,856
ใช่ ขอบคุณที่สังเกตนะ

232
00:14:16,939 --> 00:14:21,694
แต่ที่สําคัญกว่านั้น
ฉันมีอาหารเลิศรสของโลกเก่าที่ถูกลืมมาให้

233
00:14:21,778 --> 00:14:23,905
(หัวหอม
ยักษ์เขียวอมทุกข์)

234
00:14:23,988 --> 00:14:25,323
หัวหอมกระป๋องเหรอ

235
00:14:25,406 --> 00:14:27,658
นี่ มันเป็นอาหารชนิดสุดท้ายที่เหลืออยู่ในโลกนะ

236
00:14:27,742 --> 00:14:29,452
มันมีเหตุผลอยู่

237
00:14:29,994 --> 00:14:33,372
ฉันยังไม่เข้าใจว่านายรอดมาได้ยังไง

238
00:14:33,456 --> 00:14:36,084
นายอยู่ได้โดยไม่มีอากาศตั้ง 20 นาที

239
00:14:36,167 --> 00:14:38,002
ผมพัฒนาเหงือกปลา เห็นไหม

240
00:14:38,086 --> 00:14:40,463
ผมรู้คุณบอกว่าเป็นไปไม่ได้

241
00:14:40,546 --> 00:14:44,675
แต่บางครั้งวิทยาศาสตร์อธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นได้
ถ้าเรามีศรัทธา

242
00:14:46,844 --> 00:14:49,889
นายควรใช้เครื่องเทศทั้งหมดที่มีนะ เอ็นซิน

243
00:14:49,972 --> 00:14:52,850
เครื่องเทศเหรอ
เราอยู่กลางมหาสมุทรนะ คุณผู้หญิง

244
00:14:52,934 --> 00:14:53,935
(แกงกะหรี่)

245
00:14:54,018 --> 00:14:57,063
มีความลับกับฉันเหรอ ขัดขืนคําสั่งนะ

246
00:14:59,899 --> 00:15:01,442
กระป๋องนี้ดูบวมๆ นะ

247
00:15:01,526 --> 00:15:02,693
อาจทําให้อาหารเป็นพิษนะ

248
00:15:02,777 --> 00:15:06,489
อะไร เราอยากได้ดาวมิชลินเหรอ ไปทํามา

249
00:15:17,625 --> 00:15:21,504
ลอร์ดมัมแบ็ตเทน
เราดีใจมากที่คุณมาทานมื้อค่ํากับเราได้

250
00:15:21,587 --> 00:15:24,799
ฉันไม่สนว่าเธอจะดีใจหรือตาย
ฉันแค่อยากกินข้าว

251
00:15:28,636 --> 00:15:30,721
แกงหัวหอมนี่อร่อยมาก

252
00:15:30,805 --> 00:15:33,641
และทําให้รอยย่นบนหน้าฉันตึงขึ้น
ด้วยเหตุผลบางอย่าง

253
00:15:33,724 --> 00:15:35,268
ขอบคุณนะ กัปตันลีล่า

254
00:15:35,351 --> 00:15:38,771
รู้ไหม ฉันกําลังพิจารณา
เลื่อนขั้นครั้งใหญ่ให้เธอเป็น...

255
00:15:39,689 --> 00:15:41,023
หัวหน้าขุนพลเหรอ

256
00:15:41,107 --> 00:15:42,400
เลื่อนขั้นครั้งใหญ่...

257
00:15:42,483 --> 00:15:43,818
เรื่องนั้นฉันรู้แล้ว

258
00:15:49,073 --> 00:15:52,785
ไม่นะ ฉันฆ่านาง
ตอนนี้นางจะไม่มีวันเลื่อนขั้นให้ฉันแล้ว

259
00:15:52,869 --> 00:15:57,081
มองในแง่ดี เรากินนางได้
มีใครอยากกินแซนด์วิชมัมแบ็ตเทนไหม

260
00:15:57,707 --> 00:16:02,170
ตอนฉันบอกว่าเราจะกินมื้อเย็นกับเจ้านายฉัน
ฉันไม่ได้หมายถึงแบบนี้

261
00:16:03,588 --> 00:16:06,090
ทุกอย่างเป็นไปด้วยดี

262
00:16:06,174 --> 00:16:09,177
เว้นแต่ยังมีแก๊สพุ่งออกมาจากท่อ

263
00:16:16,184 --> 00:16:17,310
ไม่ต้องแตกตื่น

264
00:16:22,356 --> 00:16:23,482
ไม่ต้องแตกตื่น

265
00:16:27,195 --> 00:16:29,447
นั่นเผ่าพันธุ์มนุษย์ทั้งหมดเลยนะ

266
00:16:29,530 --> 00:16:32,241
ในที่สุดฉันก็ฆ่ามนุษย์ทุกคนแล้วเหรอ

267
00:16:32,325 --> 00:16:33,951
ขีดฆ่าออกจากรายการที่ต้องทําก่อนตาย

268
00:16:34,035 --> 00:16:37,121
งั้นเธอก็เป็นหัวหน้าขุนศึกแล้ว ลีล่า
ไปไหนกันต่อล่ะ

269
00:16:37,830 --> 00:16:40,541
ตํานานพูดถึงดินแดนเล็กๆ

270
00:16:40,625 --> 00:16:44,253
ที่ยังคงอยู่ และมีแผนที่เดียวเท่านั้น

271
00:16:45,087 --> 00:16:46,631
ฉันไปสักมาตอนปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิ

272
00:16:46,714 --> 00:16:50,927
ดูเหมือนจะต้องใช้เวลาประมาณสามชั่วโมง

273
00:17:06,525 --> 00:17:07,735
{\an8}(สามชั่วโมงต่อมา...)

274
00:17:12,281 --> 00:17:15,368
นี่เรานั่งอยู่บนน้ําแปลกๆ อะไรเนี่ย

275
00:17:18,621 --> 00:17:21,916
ไม่ใช่น้ํา แต่เป็นอย่างอื่น แผ่นดิน

276
00:17:21,999 --> 00:17:23,626
เรามาถึงแผ่นดินแล้ว

277
00:17:23,709 --> 00:17:24,710
สุดยอด

278
00:17:25,211 --> 00:17:26,837
เห็บทรายอร่อยจัง

279
00:17:26,921 --> 00:17:27,922
(ยอดเขาเอเวอเรสต์)

280
00:17:28,005 --> 00:17:33,219
เดี๋ยวนะ ธารน้ําแข็ง 1,500 กม. ละลาย
ทําให้ระดับน้ําทะเล 8,800 กม. ได้ไง

281
00:17:33,302 --> 00:17:35,346
- วิทยาศาสตร์
- โอเค

282
00:17:35,930 --> 00:17:38,224
แล้วเราเป็นใคร และเรามาที่นี่ได้ยังไง

283
00:17:38,307 --> 00:17:39,559
ฉันจําไม่ได้

284
00:17:39,642 --> 00:17:42,895
เราทุกคนคงหัวกระแทกท่อนซุง
ที่มีรอยบุบเจ็ดรอยนั่น

285
00:17:43,646 --> 00:17:47,858
ถ้ามีคําอธิบายสนุกๆ ที่เราฮัมตามไปด้วยได้ก็คงดี

286
00:17:59,870 --> 00:18:01,956
โอเค ฟังให้ดีนะ

287
00:18:02,039 --> 00:18:03,416
{\an8}(ฟิลอีกแล้ว)

288
00:18:04,250 --> 00:18:05,501
{\an8}(ไซคล็อป)

289
00:18:06,002 --> 00:18:07,712
{\an8}(มหาเศรษฐีใหญ่)

290
00:18:08,337 --> 00:18:09,547
{\an8}(คิฟฟี่)

291
00:18:10,172 --> 00:18:11,799
{\an8}(เพทูเนีย)

292
00:18:12,550 --> 00:18:13,884
{\an8}(ศาสตราจารย์)

293
00:18:14,552 --> 00:18:16,304
{\an8}(แมรี่-เจน)

294
00:18:17,138 --> 00:18:19,515
{\an8}(ที่เหลือ)

295
00:18:19,599 --> 00:18:22,393
{\an8}ที่เหลือเหรอ
งับก้นเหล็กสนิมเขรอะของฉันก่อนเหอะ

296
00:18:22,476 --> 00:18:25,479
{\an8}(เกาะของฟิลอีกแล้ว)

297
00:18:26,647 --> 00:18:31,777
นั่นอธิบายทุกอย่าง
ยกเว้นชุดสุดแนวที่เราใส่กันอยู่นี่

298
00:18:31,861 --> 00:18:34,655
เราคงได้มันมาจากศพที่ถูกพัดมาเกยตื้น

299
00:18:35,448 --> 00:18:39,410
เหมือนร้านขายของมือสอง
ที่ใช้กระดูกแทนไม้แขวนเสื้อ

300
00:18:41,412 --> 00:18:43,748
พวกเราบางคนยังมีชีวิตอยู่

301
00:18:43,831 --> 00:18:46,334
มีชีวิตและเย้ายวนใจ ที่รัก

302
00:18:46,417 --> 00:18:49,712
นี่สมิซมาร์ของฉัน คิฟฟี่

303
00:18:49,795 --> 00:18:53,257
นายคงไม่เห็นพ่อบ้านในกองศพนั่นใช่ไหม

304
00:18:53,341 --> 00:18:57,178
เพียบเลย แต่พวกเขาตายหมดแล้ว
หรือไม่ก็กระด้างกระเดื่อง

305
00:19:01,641 --> 00:19:06,062
ฉันจะใช้ไม้ไผ่ทําประตูหลัง
เราไม่มีกระดูกต้นขามนุษย์เหลือแล้ว

306
00:19:07,980 --> 00:19:11,359
จะมีอะไรดีไปกว่าการดูถูกคนชั้นต่ําอีก

307
00:19:11,442 --> 00:19:13,653
ได้ลองฉี่ใส่หรือยัง

308
00:19:15,237 --> 00:19:18,616
ไปหาอาหารกันเถอะ
ก่อนที่เราจะหิวตายด้วยความทรมาน

309
00:19:19,116 --> 00:19:20,910
บางทีเราน่าจะทําแบบนั้นก่อน

310
00:19:21,410 --> 00:19:22,703
มาเถอะ เพื่อนตัวน้อย

311
00:19:22,787 --> 00:19:26,040
เธอบังคับฉันไม่ได้ๆ เธอบังคับ...

312
00:19:30,211 --> 00:19:31,879
โอเค เราค้นทั่วเกาะแล้ว

313
00:19:31,962 --> 00:19:34,882
ทีนี้ฉันจะอ่านรายชื่ออาหารทั้งหมดที่เราเจอ

314
00:19:36,133 --> 00:19:37,468
มะพร้าวหนึ่งลูก

315
00:19:41,889 --> 00:19:44,684
คนเรือแตกทั้งหลาย
ฉันเกรงว่าเราจะเหลือทางเลือกเดียว

316
00:19:44,767 --> 00:19:47,228
เราต้องกินกันเองทีละคน

317
00:19:51,607 --> 00:19:52,858
ฉันจะไปแต่งตัวสําหรับมื้อเย็น

318
00:19:52,942 --> 00:19:56,028
ฉันควรใส่อะไรดี เสื้อทักซีโด
หรือสมุนไพรกับเนย

319
00:20:01,117 --> 00:20:02,785
มะพร้าวสองลูก

320
00:20:16,006 --> 00:20:18,050
ซอยด์เบิร์กเป็นเพื่อนที่ดี

321
00:20:18,134 --> 00:20:22,847
ฉันจะไม่วันลืมเสียงกรีดร้องสยดสยองของเขา
ตอนเราหย่อนเขาลงหม้อ

322
00:20:24,098 --> 00:20:27,727
ถ้าฉันได้ยินเนื้อเพลงไม่ผิด
ฉันเป็นแค่สาวชาวไร่ธรรมดา

323
00:20:27,810 --> 00:20:33,399
แต่บางทีฉันก็สงสัยว่ามีใครที่ยังมีชีวิตอยู่
บนดาวเคราะห์ดวงใหญ่เปียกๆ นี้ไหม

324
00:20:33,482 --> 00:20:35,651
มีทางเดียวที่จะรู้ได้

325
00:20:35,735 --> 00:20:38,487
จริงอะ มากกว่าที่ผมคิดไว้ตั้งทางนึงแน่ะ

326
00:20:39,113 --> 00:20:43,576
ฉันค่อนข้างมั่นใจว่าฉันทําวิทยุจากขยะนี่ได้

327
00:20:43,659 --> 00:20:46,454
ผมมีชื่อนะ ซึ่งคือ "ที่เหลือ"

328
00:20:47,329 --> 00:20:48,956
เรียบร้อย

329
00:20:50,458 --> 00:20:52,710
- นี่
- เมย์เดย์ๆ

330
00:20:52,793 --> 00:20:55,129
มีใครได้ยินไหม เปลี่ยน

331
00:20:56,130 --> 00:20:57,173
ได้ยินแล้ว

332
00:20:57,256 --> 00:21:01,427
นี่แซ็ปป์ แบรนนิแกน นักบินอวกาศชื่อดัง
กําลังพูดน้ําลายแตกฟองจากวงโคจร

333
00:21:01,510 --> 00:21:04,305
- มันใช้งานได้
- หลังจากอยู่ในอวกาศมาหลายปี

334
00:21:04,388 --> 00:21:07,475
ผมโล่งใจมากที่ได้ยินเสียง
ของผู้ชายแก่ๆ น่าขยะแขยง

335
00:21:07,558 --> 00:21:11,854
เตรียมตัวลงจอด
และรับกลิ่นไม้หอมของน้ําหอมปาโก ราบานน์

336
00:21:14,774 --> 00:21:16,275
เครื่องบินๆ

337
00:21:24,825 --> 00:21:27,453
ขอบคุณครับ ขอบคุณ ผมไม่คู่ควรกับสิ่งนี้เลย

338
00:21:27,536 --> 00:21:28,829
ผมควรได้สิ่งที่ดีกว่านี้มาก

339
00:21:29,997 --> 00:21:33,542
คุณช่วยเราได้ไหม พ่อหนุ่ม

340
00:21:33,626 --> 00:21:39,048
ได้สิ ก็คงสักคนแหละ
มันเป็นยานอวกาศส่วนตัวสําหรับสองคน

341
00:21:39,131 --> 00:21:42,009
การตัดสินใจว่าจะช่วยใคร ฟังดูยากมาก

342
00:21:42,593 --> 00:21:43,594
(หนึ่งร้อย)

343
00:21:43,677 --> 00:21:48,557
อุ๊ย ฉันบังเอิญติดสินบนคุณ
ด้วยนาฬิกาทองที่เต็มไปด้วยเงินสด

344
00:21:49,517 --> 00:21:51,894
ไม่มีใครติดสินบนแซ็ปป์ แบรนนิแกนได้

345
00:21:51,977 --> 00:21:54,897
ผมกําลังมองหา
ความสัมพันธ์กับเพื่อนมนุษย์ที่มีความหมาย

346
00:21:54,980 --> 00:21:56,899
อาจจะอยู่ในพุ่มไม้ตรงนั้น

347
00:21:57,733 --> 00:22:00,569
โห ความคิด ฉันทําใจไม่ได้

348
00:22:00,653 --> 00:22:03,322
ที่จะนอนกับคนที่ไม่เคารพเงินของฉัน

349
00:22:05,825 --> 00:22:10,746
วางใจเถอะ ผมจะตัดสินใจ
ผ่านกระบวนการทางประชากรศาสตร์ที่ยุติธรรม

350
00:22:10,830 --> 00:22:12,498
การประกวดนางงาม

351
00:22:16,252 --> 00:22:18,754
ช่วยเตะมันกลับมาให้ฉันได้ไหม คุณทหาร

352
00:22:22,842 --> 00:22:27,513
ผมตัดสินใจแล้ว และมันไม่ง่ายเลย
เพราะพวกคุณสวยกันทุกคนเลย

353
00:22:27,596 --> 00:22:30,724
และเพราะคอนแทคเลนส์ของผม
ไหม้หมดตอนกลับเข้าสู่โลก

354
00:22:32,601 --> 00:22:33,894
ผมเลือกคุณ

355
00:22:35,020 --> 00:22:38,190
ผมเหรอ ตายจริงๆ ไม่นะ

356
00:22:54,081 --> 00:22:57,751
ไม่มีที่ให้ลงจอด โลกทั้งใบจมอยู่ใต้น้ํา

357
00:22:57,835 --> 00:23:01,714
โธ่ ครอบน้ําแข็งละลายเมื่อห้าปีก่อน ใครๆ ก็รู้

358
00:23:01,797 --> 00:23:04,508
ผมไม่รู้ หกปีที่ผ่านมา ผมอยู่ในวงโคจร

359
00:23:04,592 --> 00:23:07,970
หน้าต่างก็มีแค่คราบของซากลิงชิมแปนซี

360
00:23:08,929 --> 00:23:14,101
งั้นก็คงจบแค่นี้ สิ่งที่มนุษยชาติได้สร้างมาหายวับ

361
00:23:14,184 --> 00:23:18,063
- จุดจบของความรัก
- จุดจบของเสียงหัวเราะ

362
00:23:20,024 --> 00:23:22,735
จุดจบของอารยธรรม

363
00:23:39,793 --> 00:23:40,753
เราคิดผิด

364
00:23:40,836 --> 00:23:43,047
อารยธรรมถือกําเนิดขึ้นใหม่

365
00:23:43,130 --> 00:23:46,800
และฉันฟื้นฟูตัวเองขึ้นใหม่
เป็นสัญลักษณ์แห่งความหวัง หรืออะไรสักอย่าง

366
00:23:46,884 --> 00:23:49,136
ทุกอย่างยังเหมือนแต่ก่อนเก่า

367
00:23:49,219 --> 00:23:51,805
เว้นแต่ว่าตอนนี้ เรารู้เรื่องมหาสมุทรมากขึ้น

368
00:23:51,889 --> 00:23:56,393
ใช่เลย หรือที่เราเรียกว่าโลกในปัจจุบัน

369
00:24:39,269 --> 00:24:41,271
คําบรรยายโดย เอมวลี อัศวเปรม