Stuart Little I (1999) OCR 23.976 fps runtime 01:24:36
วันนี้แล้วๆ
วันนี้แล้วๆ ๆ
มันก็วันนี้ทุกวันแหละจ้ะ
- วันนี้วันสำคัญ - ใช่จ้ะ
- ผมไปด้วยนะ - ลูกต้องไปโรงเรียนนะ
- เขาคงอยู่บ้าน ตอนผมกลับนะ - ก็คงงั้น
ผมจะเล่นบอล เล่นมวยปล้ำกับเขา
แล้วสอนเขาบ้วนน้ำลาย
- สนุกกันแน่เลย - สำหรับเราทุกคน
พ่อจะรู้ได้ไง ว่าเลือกถูกคน
ไม่รู้สิ เรา...
ก็รู้ได้เอง
บ๊ายบาย คนเก่ง
ห้ามลืมนะ ผมอยากได้น้องชาย ไม่ใช่พี่ชาย
สถานสงเคราะห์เด็กกำพร้า เมืองนิวยอร์ค
เราตรวจเอกสารคุณแล้ว ก็ดูเรียบร้อยดี
ไม่ใช่ทุกคน จะขอเด็กไปเลี้ยงได้...
แต่ดูพวกคุณ เป็นคนชอบ เผื่อแผ่ความรัก
คุณรู้สึกยังไงคะ
- คือว่าเรา.. - ตื่นเต้น..
ที่จะได้เจอน่ะค่ะ
พักแล้วค่ะ
ไปพบเด็กๆ ได้เลยค่ะ
เดินดูได้ตามสบายนะคะ พวกแกชินกับคนแปลกหน้า
ขอบคุณค่ะ
คู่นี้น่ารัก
เก่งมาก เร้ด
เฟรดเดอริค ดูเด็กๆ สิ
- แล้วเราจะ.. - เลือกได้ไง ผมรู้
- ทุกคนช่าง.. - น่าเอ็นดู
คุณรู้มั้ย อะไรที่น่าเอ็นดู
ที่น่าเอ็นดูก็คือ การที่คุณสองคนรู้ว่า อีกฝ่ายจะพูดอะไร...
ก่อนที่เขาจะพูดไงครับ
มันก็ไม่ใช่เรื่องของผมหรอกนะ
เธอจะรู้ถ้าอยู่กับใครนานๆ เหมือนเรา
จากชีวิตครอบครัว
ครอบครัวเหรอ ว้าว
ว่าไปแล้ว ถ้าจะหาครอบครัว คุณก็มาถูกที่เลย
ผมว่าเราให้สิ่งที่คุณต้องการได้
ถ้าอยากได้ลูกสาว ซูซานอ่านภาษาฝรั่งเศสได้
อีดิธเต้นแท็ปพร้อมกับเป่าลูกโป่งได้
หรือคุณอยากได้ลูกชาย
จริงๆ แล้วเราชอบ เด็กผู้ชายมากกว่า
เหรอ ถ้าอย่างนั้น...
เบนนี่ยืนบนมือได้
แอนดี้วิ่งร้อยหลาได้เร็วเป็นจรวด
เธอรู้เรื่องของทุกคนเลยนะ
คุณจะรู้ ถ้าอยู่ที่นี่นานๆ เหมือนผม
ยอมรับเถอะ ไม่มีใครอยากรับเลี้ยง หนูน้อยอย่างผมหรอก
ไม่ต้องห่วงเรื่องการเลือก
มันจะเป็นเหมือนเดิมทุกครั้งแหละ
ทีแรกคุณไม่รู้จะทำยังไง กลัวก็กลัว
พอคุณพบเด็กคนนึง
ได้คุยกับเขา
เมื่อนั้นแหละ...
คุณก็จะรู้เอง
คุณแน่ใจเหรอ ว่าพร้อมจะรับมือกับ ความเป็นเอกลักษณ์ของเขา
พร้อมเต็มที่เลย
เอกลักษณ์เขา เหมาะกับครอบครัวลิตเติ้ล
คุณกับคุณนายลิตเติ้ลคะ เราไม่อยากให้...
ครอบครัวอุปการะเด็กที่ไม่ใช่...
คนเหมือนกัน
เพราะมันจะเข้ากันยาก
คราวนี้ไม่มีปัญหาแน่ค่ะ
แบบฟอร์มขอรับบุตรบุญธรรม
ชื่อใหม่
แม่บุญธรรม นางลิตเติ้ล
พ่อบุญธรรม นายลิตเติ้ล
พี่ชายบุญธรรม จอร์จ
บ๊ายบาย สจ๊วต
บ๊ายบาย เราจะคิดถึงเธอนะ
แล้วผมควรเรียกคุณว่าอะไรล่ะ
- แม่ - กับพ่อ
เรายังไม่ได้บอกข่าวดีเลย เธอมีพี่ชาย
ชื่อจอร์จจ้ะ
พี่ชายเหรอ
- ผมต้องเรียกเขาว่าอะไรล่ะ - จอร์จ
เอาล่ะถึงแล้ว บ้านของครอบครัว
ลิตเติ้ลทุกคน ต้องหาบ้านลิตเติ้ลเจอ
ต่อให้ไม่เคยมาก็ตาม
มันเป็นสัญชาตญาณ
สัญชาตญาณเหรอ
อยากทัวร์ดูมั้ยล่ะ
ผมไม่มีเงิน
นั่นลุงเครนชอว์ พี่เอ็ดการ์ ปู่สเปนเซอร์
นั่นน้าเบียทริซ
และนั่นจอร์จ พี่ชายเธอ
ดูสิ เขาดีใจที่เจอผมล่ะ
นั่นก็เกือบครบทุกคนแล้ว เหลือแต่..
สโนว์เบล ปล่อยเขาเดี๋ยวนี้นะ
คายสจ๊วตออกมาเดี๋ยวนี้เลย
สจ๊วต ไม่เป็นไรนะ
เดี๋ยว
ไม่เป็นไรครับ
ห้ามทำอะไรสจ๊วต เข้าใจมั้ย
อย่าแหยม ไม่งั้นถูกเฉดหัวแน่
สจ๊วตเป็นครอบครัวเราแล้ว เราไม่กินคนในครอบครัว
แม่ พ่อ ผมมาแล้ว
มารึยัง น้องชายผมมารึยัง
- มาแล้วจ้ะ - ไหนล่ะฮะ
นี่ไงล่ะ สจ๊วต...นี่จอร์จ
นี่สจ๊วต น้องชายของลูกจ้ะ
ไม่จริงมั้ง จริงเหรอ
จริงสิ นี่แหละน้องชายของลูก
หน้าตานายเหมือนหนูนะ
ก็ใช่ หน้าตาฉันเหมือนหนู
เข้าใจแล้ว
ฉันต้องไปล่ะ
นี่ผมคิดมากหรือว่า เขาค่อนข้างผิดหวังครับ
เขามักจะเหนื่อย หลังเลิกเรียนน่ะ
ตอนข้าวเย็นก็ดีขึ้นเอง
เนื้อบดนี่อร่อยดีนะ ที่รัก
หมักเครื่องเทศค่ะ
เรามาทำความรู้จักกันหน่อยดีมั้ย
ลูกไม่อยากถามอะไรสจ๊วตเหรอ
ใช่ ถามเลย ฉันพูดได้ทุกเรื่อง
เธอคิดอะไรได้ ก็ถามมาเลย
ขอน้ำราดเนื้อหน่อยสิ
- นี่ห้องนอนของลูก - หวังว่าลูกคงชอบนะ
มันกว้างดีนะครับ
ราตรีสวัสดิ์ครับ แม่
ราตรีสวัสดิ์ครับ พ่อ
- ราตรีสวัสดิ์ ลูก - ราตรีสวัสดิ์ คนเก่ง
นายแมวใจดี
นายแมวน่ารัก
สบายมั้ยล่ะ
สบาย ขอบใจนะ
ฉันเลยต้องนอน บนผ้าขี้ริ้วเลย เจ้าหนูบ้า
- เสียงเครียดจัง - เครียดเหรอ ยิ่งกว่าเครียดอีก
ฉันอาจจะช่วยได้นะ
นายชอบอะไรล่ะ ฉันเกาหูให้มั้ย
เกาพุงก็ได้นะ
เข้าไปเกาข้างในมั้ยล่ะ
ขอโทษ ฉันงงแล้ว คิดว่าเลี้ยงแมว ต้องทำยังงี้ซะอีก
ฉันไม่ใช่สัตว์เลี้ยงนายนะ
ฉันเป็นแมว นายเป็นหนู นายควรอยู่ในรู
นี่เป็นครอบครัวของฉัน
แบ่งกันไม่ได้เหรอ
อ่านปากสีชมพูของฉันนี่ "ไม่"
เหลือเชื่อเลย ว่าฉันกำลังทะเลาะ กับอาหารตัวเอง
อย่าไปใกล้หน้าต่าง
แมวตัวอื่นรู้เข้า ฉันเสียฟอร์มตายเลย
ต้องคลายเครียดหน่อยแล้ว บอลกุ๊งกิ๊งอยู่ไหนเนี่ย
- จอร์จ ตื่นได้แล้วลูก - ครับผม
สจ๊วต ลูกด้วยนะ
ครับผม
จอร์จ แม่จะซักผ้าแล้ว
โยนลงมาให้แม่ด้วยนะ
ขอบใจจ้ะ
แย่แล้วสิ
แม่ แม่ครับ
นี่สจ๊วต ผมอยู่ในเครื่องซักผ้าครับแม่
แม่ครับ
แม่จะไปไหน
- พิลึก - อะไร
- นึกว่ามีคนเคาะประตูซะอีก - คุณสวยจัง ที่รัก
เราควรคุยกับจอร์จมั้ยคะ
- เรื่องอะไร - เรื่องสจ๊วต
ดูจอร์จไม่เต็มใจต้อนรับเขาเท่าไร
สโนว์เบล โชคดีที่นายมา
ฉันติดอยู่ในเครื่องซักผ้า
ช่วยฉันหน่อยนะ นายช่วยปิดเครื่องได้มั้ย
ทำไมฉันต้องปิดล่ะ
นี่แหละรายการโปรดของฉัน
ตลกนะ ตลกจังนะสโนว์เบล
- นายทิ้งฉันไม่ได้นะ - คุยกับก้นเถอะ
นายจะไปไหน
ฉันต้องไปดูรถติด นั่งหาว แล้วก็เลียตัวเองด้วย
นั่งได้เป็นชั่วโมงเลยนะ จะบอกให้ ไปละนะ
คุณแน่ใจเหรอ ว่าสจ๊วตมีความสุข
ฉันว่าสุขสุดชีวิตเลย
ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยผมที
สจ๊วตจ๊ะ
สจ๊วต อยู่ไหนจ๊ะ
สจ๊วต เป็นอะไรมั้ยจ๊ะ
ไม่เป็นไรครับ ผม..
เขาจะปลอดภัยมั้ยคะ
ตัวเล็กแค่นี้ กินผงซักฟอก เข้าไปขนาดนั้น...
น่าทึ่งนะ แต่หมอว่าคงจะปลอดภัย
แล้วก็ "ปลอดคราบ" ด้วย
- พ่อดีใจที่ลูกดีขึ้นนะ - ผมก็ดีใจครับ
เราจะซื้อเสื้อผ้าใหม่กันหน่อย
นี่ค่ารถ
น่าจอร์จ สนุกนะ
ผมไม่อยากซื้อของกับสจ๊วต
- คุณน่าจะ.. - ผมพูดเอง
จอร์จ เรามาคุยเรื่องสจ๊วตกันหน่อยนะ
พ่ออยากบอกว่า ถ้าลูกกับเขาได้ใช้เวลา...
ดีๆ ด้วยกันแบบพี่กับน้อง...
ดูเรือลำนั้นสิครับ
ลูกมีลำหนึ่งแล้วนี่ สวยด้วย
มันยังไม่เสร็จ
ลูกก็เร่งมือสิ ใกล้วันแข่งแล้วนะ
ช่างมัน
ลูกไม่อยากแข่งเรือเหรอ
- ก็ผมแข่งไม่เก่ง - แล้วไงล่ะ
แพ้ชนะไม่สำคัญหรอก แค่ลูกพยายาม และสนุกกับมันก็พอ
ได้ที่โหล่สนุกเหรอครับ
ขอแบบเป็นทางการหน่อยดีกว่า
เอาเนื้อผ้าแบบโปร่งๆ
เขาค่อนข้างซน ชอบปีนป่าย...
วิ่งไปโน่นมานี่
รับรองว่าเราหา แบบที่คุณต้องการได้แน่
เรามีชุด เบ็น หนุ่มชาวเกาะ
เบ็นพ่อครัว
เบ็นคนตัดไม้
แล้วก็ เบ็นยอดนักสู้
- เบ็นแต่งตัวยังงี้ตลอดเลยเหรอคะ - อ๋อ ไม่ครับ
เบ็นมีหลายอารมณ์ แล้วมันก็ขึ้นอยู่กับโอกาส
ถ้าเป็นงานเลี้ยงง่ายๆ ในครอบครัวล่ะคะ
ผมว่าผมมีชุดแบบนั้นเลย
อยู่โน่นแน่ะ
จอร์จ
ซื้อของกัน
- ใส่ได้มั้ยจ๊ะ - อย่าเพิ่งนะครับ
ขี้อายนะครับ
เป็นไงฮะ
- เท่มาก พ่อจำแทบไม่ได้แน่ะ - หล่อจริงๆ
หล่อแบบลิตเติ้ลเลย
เหรอครับ
ดีจัง
ผมยังกลัวว่า จะดูเหมือนเบ็นไปหน่อย
สวัสดีคุณป้า
- เครนชอว์ - เฟรดเดอริค
ลิตเติ้ลสูง ลิตเติ้ลต่ำ
ลิตเติ้ลดำ ลิตเติ้ลขาว
เรามีของขวัญมาฝากสจ๊วตด้วย
หลานชายคนใหม่อยู่ไหนล่ะ
ครอบครัวลิตเติ้ล ขยายใหญ่แล้วนะ
โอ้โห
บ้านลิตเติ้ลคนเยอะจังเลย
ลุงเครนชอว์
มาแล้ว หลานตัวจ้อยของลุง
พูดอย่างนั้นไม่ได้แล้วนะ
ใช่สิ ตอนนี้เรามี หลานตัวจ้อยสองคนแล้ว
- แล้วอีกคนอยู่ไหนล่ะ - เขามีของขวัญเยอะแยะเลย
มีของผมบ้างมั้ยครับ
ขอโทษครับ เราขอแนะนำ ใครคนหนึ่งหน่อย
นี่คือสจ๊วต
สวัสดีครับ ทุกๆ คน
- นี่เขา.. - น่ารักจังเลย
- น่ารัก - ใช่ น่ารัก
น่ารักจนพูดไม่ออกเลย
โอ สจ๊วต ดูสิ
ดูนั่นสิ นี่ยี่ห้อชเมลลิ่งรึเปล่า
- ยี่ห้อดีเลยนะ - แบบที่เขาพูดว่า...
- "ถ้าไม่ใช่ชเมลลิ่ง..." - "มันก็ไม่ใช่โบว์ลิ่ง"
ดูนี่สิ สจ๊วต
ปีนขึ้นมาเลยหลาน ลองนั่งดูสิ
คงต้องให้โตกว่านี้หน่อย
ฉันว่าเขาโตขึ้นหน่อยแล้วนะ
ฉันก็เป็นอย่างงั้น อยู่มาปีนึง ก็สูงปรี๊ดขึ้นมาเลย
ผมขอพูดอะไรได้มั้ยครับ
ในบ้านเด็กกำพร้า เราเล่าเทพนิยาย...
เรื่องตามหาครอบครัว แล้วก็มีงานเลี้ยงแบบนี้
มีเค้ก ของขวัญและเนื้อบดเยอะแยะ
งานเลี้ยงที่มีคนในครอบครัว มาเพื่ออวยพรเรา
ผมไม่รู้เรื่องครอบครัวมากนัก...
แต่นี่ต้องเป็นครอบครัว ที่ดีที่สุดในโลกแน่ๆ
ผมจึงอยากขอบคุณทุกๆ คน
เพราะตอนนี้ ผมรู้แล้วว่า...
เทพนิยายเป็นจริง
โอ้สจ๊วต
เทพนิยายเป็นจริงเหรอ
ฟังแล้วอยากจะอ้วก
ถึงเวลามอบของขวัญ ที่ดีที่สุด
- ของขวัญสำหรับเธอและจอร์จ - จอร์จ
ไปยืนข้างๆ สจ๊วตสิ
ของชิ้นนี้ ทำให้พ่อของหลาน กับลุงได้สนุกด้วยกัน
สมัยเด็กๆ เหมือนเธอกับสจ๊วตไงล่ะ
บอลลูกนี้ เป็นของทวดของทวด ของหลาน
เจดีไดห์ ลิตเติ้ล
จำฤดูร้อนที่เราเล่นกันได้มั้ย
พาน้องไปขว้างเล่น ข้างนอกสิ
ว่าไงล่ะจอร์จ พร้อมรึยัง
บ้ากันแล้วเหรอ
จักรยานกับลูกโบว์ลิ่ง
เขาจะขว้างเบสบอลได้ยังไง เขาจะเล่นของพวกนี้ได้ยังไง
เขาไม่ใช่น้องชายผม เขาเป็นหนู
- กลับกันเถอะ - ความคิดดีเลย
อะไรๆ ๆ
เจ็บมั้ยจ๊ะ มีอะไรเหรอ
ผมแค่อยากถามอะไรหน่อย แต่พอดีหลับกันหมดแล้ว
- ถามอะไรเหรอ - เรื่องครอบครัวจริงๆ ของผม
ที่หน้าตาแบบผมน่ะครับ
เขาเกลียดเรา
ไม่เคยมีใครเกลียดเรา
เปล่า ไม่ใช่แบบนั้นครับ
เพียงแต่ว่า...
มีอะไรหายไปน่ะครับ
ผมรู้สึกอ้างว้างข้างใน...
ผมอยากรู้ว่า เคยมีอะไรอยู่ในนั้น
เธอรู้สึกอ้างว้าง
เศร้าจริงๆ เลย
หวังว่าผมคงไม่ทำให้ พ่อแม่ตกใจ หรือผิดหวังนะครับ
- ไม่ ไม่เลย - ไม่
เราไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลยนะ
ไม่เลย
- แน่ใจเหรอครับ - แน่สิ
แล้วถ้าเธออยากให้เราช่วย เราก็จะช่วยตามหาพ่อแม่ให้เธอด้วย
งั้นก็ราตรีสวัสดิ์ครับ
ไม่ต้องสงสัยเลย ว่ามันผิดระเบียบ
แล้วมันก็ยากที่จะ ตามหาครอบครัวหนู
พวกหนูไม่เก่งเรื่องเอกสารค่ะ
แต่เขารู้สึกอ้างว้าง
สจ๊วตมีปัญหาเหรอคะ
ปัญหาเหรอ...ไม่ครับ ไม่มี
- ก็แค่มีเรื่อง... - ขลุกขลักนิดหน่อย
ขลุกขลักเหรอคะ
อย่างที่แมวจะกินเขา ตอนที่เราพาเขาเข้าบ้าน
แต่ก็คายออกมา ทันทีเลยนะครับ
คุณคีปเปอร์ครับ...
เขาอยากรู้เรื่องครอบครัวเขา เด็กๆ ทุกคนต้องอยากรู้จักพ่อแม่
ใช่ค่ะ
เฮ้ สโนว์
ฉันรู้ว่าเรา ไม่กินเส้นกัน
ฉันแค่อยากรู้ว่า เรามาเริ่มกันใหม่ได้มั้ย
ลืมเรื่องเก่าๆ กันน่ะ
ว่าไง เป็นเพื่อนกันมั้ย
ไม่
งั้นก็ได้เลย
มันปั่นหัวฉัน ยั่วประสาทฉัน
ไอ้หนูบ้า
สโนว์ ขอเข้าไปหน่อย หิวชิบเป๋ง มีอะไรกินมั่ง
แย่แล้ว เจ้ามอนตี้ปากมาก
ถ้ามันเห็นสจ๊วต แมวแถวนี้ได้รู้กันทั่วแน่
ขอเข้าไปหน่อย
ไป ที่นี่ไม่มีของกิน
น่า
อะไรก็ได้ ถ้าไม่ใช่เนื้อบด
กินเนื้อบดแล้วตดเหม็นว่ะ
เสียใจ มีแต่เนื้อบด
งั้นเอาก็เอา ตดก็ตดกัน
ไม่น่า นายไม่อยากเข้าไปหรอก
คุ้ยขยะ กินน้ำในส้วมยังเคยมาแล้ว
- เรื่องตดแค่นี้ สบายมาก - อย่า เดี๋ยว
เอาละสิ ทีนี้จะพูดยังไงล่ะ
มอนตี้ ฉันอธิบายได้นะ
อธิบายอะไร
ว่านายควรกินให้อิ่มน่ะสิ
อ๋อ ขอบใจ
ฉันไม่อยากเร่งนะ แต่นายรีบไปดีกว่า
พวกเขาใกล้จะกลับแล้ว เขาไม่ชอบเห็นแมวแปลกหน้าด้วย
ไม่ใช่ว่าหน้านายแปลกนะ
นายเป็นอะไรไปวะ
เปล่าเป็น
นายท่าทางแปลกๆ นะ
พยาธิหรือหมัดเล่นงานเหรอ
หน้าก็ซีดเชียว
- ไปหาหมอดีกว่ามั้ง - หมอเหรอ ความคิดดีนี่
นายรู้จักมั่งมั้ย ฉันไม่ชอบหมอฉัน
คอยก็นาน มือก็เย็น
- นั่นอะไร - อะไรเหรอ
ก็อะไรๆ ล่ะ
ฉันไม่ชอบกินแล้วหนีซะด้วย
ขอร้องล่ะ หนีเลย
หนีสุดชีวิตเลย
ทุเรศจริงๆ
เกือบลืมขอบใจนายเลย
อะไรน่ะ...
ตายละหว่า
กางเกงฉัน
เดี๋ยวนี้มีของแถมแปลกๆ นะ
นายคงเป็นเพื่อนสโนว์เบลสินะ
ฉันสจ๊วต
- นายไม่หนีเหรอ - หนีทำไม
ก็นายเป็นหนู
ฉันไม่ได้เป็นแค่หนูนะ
ฉันเป็นสมาชิกครอบครัวนี้
หนูเป็นเจ้านายแมว
หนูเป็นเจ้านายแมวเหรอ
ตลกดีสินะ
ตลกดีเหรอ ฉันขำฉี่จะราดแล้ว
หนูเป็นเจ้านายแมว
เจ้านายคนใหม่ของนาย
รอให้เพื่อนๆ รู้เรื่องนี้ก่อนเถอะ
หน้าแตกยับเยิน
ฉันจะฆ่าแก
กลับมานี่นะ
เอาล่ะ เลิกเป็นเหมียวใจดีกันซะที
แก
เข้าไปไม่ได้นะ
นั่นห้องของจอร์จ ออกมานะ
ฉันไม่ทำนายหรอก ฉันมีอะไรจะให้นายดู มาน่า
นายมาทำอะไรเนี่ย
ฉันแค่แวะลงมา
เธอสร้างทั้งหมดนี้เหรอ
ฉันกับพ่อช่วยกัน
น่าทึ่งแฮะ ยังกับอยู่ในเมืองคาวบอย
สวัสดีสหาย
ชักปืนออกมาเลย เจ้าลูกหมาขี้ขลาด
ฉันต้องใช้สมาธิ
โทษที
นั่นรถไฟเหรอ
แล้วมันดูเหมือนอะไรล่ะ ซื่อบื้อ
ขอเล่นหน่อยได้มั้ย ขอร้องๆ ๆ
ช่วยด้วย ใครก็ได้ช่วยฉันที
ช่วยด้วย ได้โปรด ใครก็ได้ช่วยฉันด้วย
- ขอบคุณมากครับ - ต๊องจังเลย
ฉันได้ความคิดแล้ว
ขึ้นสิ
โรดสเตอร์ซะด้วย
เอาสิ ลองดูเลย
เป็นอะไรไปเหรอ
เปล่าหรอก...
แค่ฉันเพิ่งจะรู้สึก เป็นครอบครัวนี่แหละ
นั่นอะไรน่ะ
อ๋อ นั่นเหรอ
นั่น "เรือวอสพ์"
สวยจริงๆ นะเนี่ย
- ใช่ แต่ยังไม่เสร็จ - เมื่อไหร่จะเสร็จล่ะ
ฉันกับพ่อช่วยกันทำ แต่ฉันเลิกแล้ว
ทำไมล่ะ
ฉันตัวเล็กเกินกว่าจะแข่งเรือ
ตัวเล็กเหรอ ไม่เล็กหรอก
ฉันว่าไม่เลยนะ
นายยังไม่เคยเห็นการแข่งเรือนี่
มีคนเป็นร้อย แข่งกันทั้ง ร.ร.เลย
ฉันหมายถึง...
ถ้าเกิดเราแพ้ล่ะ
อย่างน้อยนายก็ได้พยายาม
เถอะน่าจอร์จ ว่าไง
เราเริ่มกันเถอะ
รู้มั้ย...
ฉันไม่แน่ใจ ว่าอยากได้น้องชาย
งั้นเป็นเพื่อนกันมั้ยล่ะ
ถ้าเป็นเพื่อนล่ะก็ได้เลย
- จอร์จ - ครับพ่อ
ลูกเห็นสจ๊วตรึเปล่า
เขาอยู่ข้างล่างกับผมครับ
ลูกทำอะไรเขาน่ะ
เขาช่วยผมต่อเรือวอสพ์
งั้นก็ยอดเลย ลูก
วิเศษที่สุด
มีแค่นี้คงแข่งไม่ได้ ใช่มั้ยจอร์จ
- ใช่ - แข่งเมื่อไหร่จ๊ะ
- อีก 2 วันครับ - 2 วันเหรอ
ทำทันอยู่แล้ว
- งั้นไปด้วยกัน ดีมั้ย - ดีสิคะ
- ใช่ ดีเลย - เราไปด้วยกัน
ทั้งครอบครัว
ทั้งครอบครัวเหรอ
ฉันจะบอกให้นะ เขาจัดการให้นายได้ทุกเรื่อง
แต่นั่นมันแมวจรจัดนะ
โหดจะตาย เมาทั้งวันเลยด้วย
อย่าแหยสิ นายอยากกำจัดหนูรึเปล่า
- ก็อยากน่ะสิ - งั้นก็มา
เฮ้ สโมคกี้
สโมคกี้ นี่ฉันมอนตี้
มีอะไรอีกล่ะ
สโนว์เบลเพื่อนฉันอยากให้นายช่วย
สโนว์เบลเหรอ
ชื่อห้าวหาญซะจริงนะ
คืองี้นะพี่ บ้านฉันมีหนู ที่ฉันกินไม่ได้
กระเพาะไม่ย่อยรึไง
เปล่า ฉันกินมันไม่ได้เพราะ มันเป็นสมาชิกในครอบครัว
หนูเป็นเจ้านายแมวเหรอ
ตลกมั้ยล่ะ
ไม่ตลกเลยนะ
น่าขยะแขยงออก
แมวจะมีหนูเป็นเจ้านายไม่ได้
บ้ากันใหญ่แล้ว มันผิดกฎธรรมชาติ
ข่าวแพร่ออกไป จะเสียหน้าเราชาวแมวหมด
- พี่ช่วยฉันได้มั้ย - เชื่อพี่ไม่มีพลาด
ได้ยินมั้ยมอนตี้ ขอบคุณครับพี่สโมคกี้
ฉันจะไม่ลืมบุญคุณพี่เลย
อย่าห่วงทิงเกอร์เบล งานนี้พี่ลุยเอง
ทิงเกอร์เบล เขาเรียกฉันทิงเกอร์เบล
- พี่นี่ตลกจริงๆ - ไปได้แล้ว
เชอะ แมวบ้าน
เขาจะเก็บเป็นความลับมั้ย
ล้อเล่นน่ะ รับรองไม่มีเมี๊ยว
เพราะพี่เขาไม่ใช่แมวเหมียว
- เงียบเถอะ - โอเค
"สวัสดีเพื่อนๆ ชาวเรือ"
"ขอต้อนรับทุกคน สู่งานแข่งเรือ ประจำปีครั้งที่ 92 ของเซ็นทรัลปาร์ค"
"การแข่งเรือจำลองที่เลื่องลือที่สุด"
"เด็กๆ ทั่วนิวยอร์คจะมารวมกันทุกปี..."
"เพื่อดูว่าเรือของใครเร็วที่สุด"
"ใครจะชนะ คว้าถ้วยรางวัลกลับบ้าน"
วอสพ์
- สมอพร้อมมั้ย - พร้อม
- เชือกพร้อมมั้ย - พร้อม
- หางเสือ - พร้อม
- ใบเรือ - พร้อม
กำลังตรวจความพร้อม
จอร์จ สจ๊วต เอาฮ็อทด็อกมั้ย
พร้อมครับ
"จากแมนฮัตตัน..."
"เรือวอสพ์บังคับโดยจอร์จ ลิตเติ้ล"
ดูเหมือนจะพร้อมแล้วนะ
เพื่อความรอบคอบ ฉันจะเช็ครอยรั่วหน่อย
เดอะลิเลียน บี ขับโดยแอนทอน
ตายละสิ แอนทอน
จอร์จ นั่นอะไรน่ะ เรือของแถมเหรอไง
ดีใจที่นายมานะ
จะได้มีคนเข้าที่โหล่
ผมไม่ชอบเขาเลย
พร้อมแข่งครับ
โต๊ะกรรมการ
"ได้เวลานำเรือลงน้ำ และหยิบรีโมทแล้ว"
สจ๊วต หยิบรีโมทมาที
ได้ครับกัปตัน
สวยจริงๆ เลยนะ
ลูกโอเคมั้ย
- ผมว่าเรากลับเถอะ - ทำไมล่ะ
ผมลืมใส่กางเกงในนำโชค
ลูกไม่มีนี่
งั้นเราไปหาซื้อ แล้วมาแข่งปีหน้านะครับ
ฟังนะ...พ่อรู้ว่าลูกกลัวแพ้ พ่อรู้
แต่สิ่งที่สำคัญคือ...
ต้องอย่าหมดความพยายาม รู้มั้ย
ต้องอย่างนั้นสิ
ทุกคนประจำที่ การแข่งขันจะเริ่มแล้ว
สจ๊วตอยู่ไหนเนี่ย
ระวังครับ
- สจ๊วต เจ็บรึเปล่า - เกิดอะไรขึ้น
ความผิดผมเอง ผมจับไม่อยู่
แจ๋วจริงๆ กัปตันขี้แพ้
จอร์จ เดี๋ยว
ลูกรัก ไม่เป็นไรหรอก
เป็นสิครับ
เราซ่อมมันได้น่าลูก ติดกาวหน่อยก็ใช้ได้
แม่
แย่จัง ครอบครัวเรามาเที่ยวครั้งแรก ผมทำทุกอย่างพังหมด
รู้มั้ยสจ๊วต...
ของมันพลาดกันได้
แล้วจอร์จล่ะครับ
เดี๋ยวพ่อมานะ
จอร์จ รู้อะไรมั้ย
เราไม่ได้เข้าแข่ง...
ก็ไม่ได้แปลว่า เราจะสนุกไม่ได้
"เรือทุกลำประจำที่ เตรียมพร้อม และ..."
"การแข่งขันเริ่มขึ้นแล้ว"
พ่อว่าเรากลับบ้านเถอะ
"กางใบเรือเต็มที่และ.. มีหนูบนเรือครับ"
สจ๊วต
- จอร์จ - สจ๊วต
- นายทำอะไรน่ะ - แล่นเรือน่ะสิ
กลับเข้าฝั่งเดี๋ยวนี้นะ
- ไม่ได้ครับ - ทำไมล่ะ
ผมบังคับเรือไม่เป็น
"ผู้แข่งขัน พยายามหาทางแซง"
เฟรดเดอริค ฉันไม่ชอบเลยนะ
แม่เขาไม่ชอบเลยนะ
ผมโอเคครับแม่
ไปเลย สจ๊วต
- ขึงใบเรือตึงๆ - ใบเรือคืออะไร
หลีกหน่อย
สู้เขา สจ๊วต
- ร้องไห้เสร็จแล้วเหรอ - ใช่
- แล้วนายกวนโอ๊ย เสร็จรึยังล่ะ - ยัง
ไม่ต้องห่วง นายไม่ผิดหวังแน่
"แล่นออกไปแล้วครับ..."
ถ้าเขาตกน้ำล่ะ
อย่าลืมสิว่า หนูว่ายน้ำเก่ง
นั่นมันโกงนี่ นายโกงไม่ได้นะ
ก็โกงไปแล้ว
โอ แย่จัง
- เขาทำอะไร - คงจะคานน้ำหนักเรือน่ะ
หวังว่ามันคงว่ายน้ำเป็นนะ
- "วอสพ์จะนำแล้วครับ" - สจ๊วต ระวัง
แบบนี้ไม่ดีแน่แล้ว
ดูไอ้หนูโง่ทำกับเรือฉันสิ
เขาไม่ใช่ไอ้หนูโง่
จริงด้วย โง่ยิ่งกว่าหนูสินะ
- ไม่เอาน่ะ - ลุกสิ ลุกเดี๋ยวนี้
มันไม่ทำงาน
เกิดอะไรขึ้น
หนูตัวนั้นเป็นใครกันนะ
ไม่ใช่หนูครับ น้องชายผมเอง
ลิตเติ้ลสูง ลิตเติ้ลต่ำ
ลิตเติ้ลดำ ลิตเติ้ลขาว
เฟรดเดอริค ดูสิคะ
รู้อะไรมั้ย
วันดีอย่างนี้ต้องถ่ายรูป
อะไรเหรอ
เปล่าหรอก...
แค่ดูเป็นครอบครัวดีจัง
นี่เป็นวันที่ฉัน มีความสุขที่สุดเลย
เหมือนสูงตั้ง 10 นิ้วแน่ะ
ผมเปิดเอง
- คุณลิตเติ้ล - ครับ
ข้างล่างนี่ครับ
ขอโทษที่มารบกวนคุณถึงบ้านครับ
หวังว่าเราคงไม่ได้รบกวนนะคะ
ผมเรจินัลด์ สเตาท์ นี่ภรรยาผม คามิล
ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ
เรามาตามหาสจ๊วต
คุณเป็นเพื่อนเขาเหรอ
ก็ไม่เชิงนะครับ
- เพื่อนแข่งเรือเหรอคะ - ทายอีกทีสิครับ
เรจจี้ บอกพวกเขาเถอะ
เราเป็นพ่อแม่เขา
เรจจี้ หยุดได้แล้ว
เราดีใจมากเลย ที่ได้พบลูกอีก
เรามีเรื่องต้องรื้อฟื้นเยอะเลย
ทำไมพวกคุณทิ้งผมล่ะ
พ่อละอายที่จะพูดนะ
แต่ลูกไม่ได้เกิดมาในบ้านที่ร่ำรวย
ใช่ เราหาเลี้ยงลูกไม่ไหว
เลี้ยงไม่ไหว เขากินเยอะนักเหรอ
จอร์จ ไม่น่ะ
ตอนทิ้งลูก พ่อกับแม่ลำบากใจมาก
- เหรอครับ - ใช่
แต่เราจะกลับมาเป็น ครอบครัวกันอีก
แน่นอน นี่อบเกลือมั้ยเนี่ย
ที่รัก เด็กๆ
จอร์จ สจ๊วต ให้ผู้ใหญ่คุยกันเถอะนะ
ไม่ต้องห่วง พ่อกับแม่จะจัดการให้เอง
คุณสเตาท์ ฉันว่าคงมีการเข้าใจผิดนะคะ
สจ๊วตไปกับคุณไม่ได้ เขา...เขา..
- เป็นหนึ่งในครอบครัวเรา - ใช่
คุณอาจรู้สึกอย่างนั้น แต่จะไม่มีทางเป็นไปได้
คุณอาจไม่รู้สึกถึงข้อนี้ แต่ฉันว่า เขารู้สึกแน่ๆ
มีบางอย่าง ที่คุณให้เขาไม่ได้
เพราะคุณเป็นมนุษย์
มันจะมีช่องว่างที่คุณ ไม่สามารถเติมเต็มได้
ความอ้างว้าง
แม่...
พ่อ อยากให้ผมไปเหรอครับ
- ไม่นะ - เราแค่อยากให้สิ่งที่ดีกับลูก
แต่สจ๊วตอยู่ที่นี่นี่ครับ
จอร์จ ไม่เอาน่า พ่อกับแม่ก็ลำบากใจนะ
บ้าชะมัด
ผมไม่เข้าใจเลย
ผมนึกว่าผม อยู่ในเทพนิยาย
เทพนิยายเป็นเรื่องที่แต่งขึ้น
นี่เป็นเรื่องจริง นี่เป็นที่ๆ ลูกควรอยู่
กลับบ้านเถอะ สจ๊วต บ้านที่แท้จริงของลูก
ลูกจะต้องชอบ เราอยู่บนสนามกอล์ฟ
- เรามองเห็นแฟร์เวย์หลุม 9 ด้วย - มันสวยมาก
สวย
แท็กซี่
ทำยังไงหนูถึงจะเรียกแท็กซี่ ในเมืองนี้ได้นะ
พูดกับจอร์จแทนผมด้วยนะครับ
ผมไม่อยากบอกลากับประตู
แน่นอน
แท็กซี่
เฮ้ย แท็กซี่
ไปได้แล้ว สจ๊วต
ลาก่อน
เรารักลูกนะ
ผมก็รักแม่ครับ
คุณนายลิตเติ้ล
ดูท่าจะหนักนะ ต้องให้ช่วยมั้ย คามิล
เฟรดเดอริค ทำอะไรสักอย่างเถอะ
อะไร
ไล่พวกเขาไปกันเถอะ เราตัวใหญ่กว่านี่
เราก็พูดว่า "ไป ชู่ว์" เอาให้กลัวหัวหดเลย
เอลินอร์ ไม่มีเหตุผลน่า
เหตุผลอะไรล่ะ
เรื่องนี้ไม่ชอบมาพากล ฉันรู้
ดูสิ พวกเขาเหมาะกันออก
รองเท้าเหมาะเท้า ฉันยังเกลียดเลย ในฐานะแม่..
แต่คุณไม่ใช่
แม่เขาอยู่นั่น
เดี๋ยวก่อน
ฉันอยากให้นายเอาไปด้วย
อย่าให้ฉันเลย นายรักมัน ฉันรับไม่ได้หรอก
ฉันอยากให้นาย
ขอบใจ จอร์จ
ฉันไม่อยากให้นายไปเลย
ฉันคงคิดถึงนาย
ฉันก็คิดถึงนาย จอร์จ
"เมื่อแสงจันทร์ส่องสว่างจ้า เหมือนกับพิซซ่าถาดใหญ่"
"นั่นล่ะ คือความรัก"
ร้องกับพ่อสิ สจ๊วต
"เมื่อโลกดูสว่างไสว เหมือนกับเราเมาไวน์จนลายตา"
ลูกต้องบอกว่าชอบทานอะไร แม่จะได้ทำให้ถูกใจ
เธอทำกับข้าวไม่เป็นซะหน่อย
แต่ฉันหัดได้นี่ เราเป็นครอบครัวแล้ว
เราต้องปรับตัวเข้าหากันด้วย ใช่มั้ย
ฟันแลนด์กอล์ฟ บรูคลินเบสท์
ใช่ คามิล
ถึงแล้วล่ะ บ้านของครอบครัว
บ้านของครอบครัว
นี่เป็นแค่ บ้านพักฤดูร้อนนะ
ฤดูหนาวเราอยู่ใต้ฝ้าร้านอาหาร
ชอบเนื้อเค็มมั้ยสจ๊วต
- ทำยังไงเหรอครับ - ยังไงเหรอ
มันหล่นจากปากคน เราก็คว้าแล้วเผ่นน่ะสิ
- คงต้องลองดูก่อนครับ - ลองก่อนเหรอ น่ารักจริงๆ
เตียงใหม่ของลูกจ้ะ
คงชอบนะ
ราตรีสวัสดิ์ หลับให้สนิท อย่าให้ตัวเรือดกัดล่ะ
พ่อพูดจริงๆ นะ ระวังตัวเรือดดีๆ ล่ะ
ขอบคุณค่ะที่แวะมา
จริงๆ แล้วฉันมีอะไรมาบอกน่ะค่ะ
แต่ก่อนอื่น ทุกอย่างเป็นยังไงคะ
- ลำบากค่ะ - ลำบากเหรอคะ
- ลำบากมากค่ะ - มากเลยเหรอคะ
- ยิ่งกว่าอีกครับ - ยิ่งกว่าเหรอคะ
- ใช่ มันเกือบจะ.. - ทนไม่ได้เลย
ฉันกำลังจะพูดพอดี
งั้นฉันอาจจะไม่ควรพูด
คือฉันมาเพื่อบอกข่าวคุณ
ข่าวแบบไหนคะ
- พวกเขาได้รับอุบัติเหตุ - ใครคะ
พ่อแม่ของสจ๊วต
พวกเขาปลอดภัยมั้ยครับ
ไม่รอดค่ะ
- ตายจริง - เกิดอะไรขึ้นครับ
คืออย่างนี้ค่ะ พวกเขาไปซื้อของ ที่แผนกเครื่องกระป๋อง
กระป๋องซ้อนไว้ไม่ดี ก็เลยล้ม
ต้องช่วยกันแซะศพออกมา
ตร.ต้องชี้ตัว โดยชันสูตรฟัน
แย่จริงๆ
ครีมซุปเห็ด ซื้อ 2 แถม 1
เป็นซุปที่หนักมากเลยค่ะ
สจ๊วตเป็นไงบ้างคะ
เขายังไม่รู้ค่ะ
ไม่รู้เหรอครับ
มันจำเป็นเหรอคะ
ถ้า 6 เดือนพ่อแม่ไม่กลับบ้าน เขาจะไม่สงสัยเหรอครับ
พวกเขาตายนานแล้วค่ะ
นานแล้ว เป็นไปได้ไงกัน
เพราะพวกเขาตายนานแล้วไงคะ งงตรงไหนเหรอคะ
พ่อแม่สจ๊วตเพิ่งรับตัวเขาไป 3 วันก่อน
3 วันก่อนเหรอคะ พ่อแม่เขา
ถูกกระป๋องทับตายนานแล้ว
ฉันเพิ่งบอกไปไงคะ
เราต้องไปแจ้งความ
คุณนายลิตเติ้ล
ผมนักสืบเชอร์แมน นี่คู่หูของผม นักสืบอัลเลน
- เราเข้าใจว่า ลูกชายคุณหายไป - ขอบคุณที่มาค่ะ
พวกเขารู้เรื่องของสเตาท์
- ความลับแตกแล้ว เราจะทำยังไงดี - ตั้งสติหน่อยสิ
ฉันเสร็จแน่ จอดไม่แจวแน่ๆ
ใจเย็นๆ อย่าทำตัวเป็นแมวตื่นตูม
ต้องหาแผนใหม่
เราก็ทำสิ่งที่ควรทำแล้ว ตั้งแต่แรก
- ฆ่ามันซะ - ฆ่ามันเหรอ
แต่สโมคกี้ เรื่องถึง ตร.แล้วนะ
ฉันไม่อยากถูกไล่ออกจากบ้าน
ฉันไม่ใช่แมวข้างถนน ฉันเป็นแมวบ้าน
ฉันไม่อยากเสียตะกร้านอน หรือบอลกุ๊งกิ๊งของฉัน
เพื่อนรัก ทำใจดีๆ ไว้
ฉันตัดสินใจแล้ว
สจ๊วต ลิตเติ้ล ต้องตายคืนนี้
หลักฐาน
โอเค ดีมาก
คุณครับ เชิญที่โรงพักด้วยครับ
เราจะมีโอกาสพบเขามั้ยครับ
อยากฟังความจริงมั้ยล่ะ
- ไม่ - ไม่ค่ะ
ถ้าอย่างนั้น...
สจ๊วตอาจกลับไปรอคุณ ที่บ้านแล้ว
งั้นขอความจริงมากกว่านั้นหน่อย
ในคดีอย่างนี้...
ถ้าตอนนี้โจรยังไม่โทรมา...
ก็แปลว่า พวกเขาไม่อยากได้เงิน
- แล้วพวกเขาอยากได้อะไร - ความมัน
ใช่เลย
ผมเดาเอานะ เจ้าโรคจิต 2 ตัวนี้...
ต้องเป็นแก๊งค์หนูฆาตกรข้ามชาติ
อ้อ ขอบคุณ
- คุณจูบลาลูกชายได้เลย - ขอบคุณ คุณนักสืบ
เขาตายแน่ ผมเห็นมาเยอะแล้ว
ฟิล อัลบั้มรวมรูปฆาตกรรมอยู่ไหน
เชื่อเถอะ คุณไม่อยากดูมันหรอก
ใช้เวลาแป๊บเดียวน่ะ
รูปแรกก็แหวะแล้ว ดูนี่สิ
ทำเอาผมนอนไม่หลับเป็นอาทิตย์
พวกเขาต้องการอะไร
สจ๊วตอยู่ไหน
ไม่นะ
สจ๊วต ตื่นเถอะ
- แต่งตัว - ทำไมครับ
- เราจะไปนั่งรถเล่น - ไปไหนครับ
เพื่อนๆ เราอยากพบลูก
เพื่อนๆ เหรอครับ แต่งตัวยังไงดีครับ
ไม่เป็นไร ชุดไหนก็ได้
- เป็นทางการมั้ยครับ - แต่งๆ ไปเถอะน่า
แม่ร้องไห้ทำไมครับ
ผมไม่โกรธที่แม่ทิ้งผม ไว้บ้านเด็กกำพร้าหรอกครับ
ผมกลับมาบ้านแล้ว ผมจะอยู่ดูแลแม่เอง
เพราะนั่นคือ ความหมายของครอบครัว
เราดูแลกันและกัน
บอกความจริงเขาสิ
คุณทำสัญญากับแมวเหรอ
เขาต้อนเราจนตกหลุมกอล์ฟ
เราเลยหมดหนทาง
- คุณเลยปลอมตัวเป็นพ่อแม่ผม - ใช่
- คุณโกหกหลอกลวงเหรอ - ใช่
คุณพรากผมจากบ้านลิตเติ้ล ขณะที่พวกเรามีความสุขเหรอ
ใช่
วิเศษจริงๆ
สงสัยเธอไม่เข้าใจนะ
ผมถึงได้เศร้าอยู่ตลอด ผมถึงได้คิดถึงแต่พวกเขา
ผมไม่ใช่สเตาท์ ผมเป็นลิตเติ้ล
ผมเป็นสจ๊วต ลิตเติ้ล
สจ๊วต เธอต้องฟังพวกเรานะ
แก๊งค์แมวมองว่าเธอ เป็นตัวอันตราย
พวกเขาสั่งเราส่งตัวเธอไป
ในฐานะพ่อตัวปลอม ฉันสั่งให้เธอหนี
- ผมจะกลับบ้าน - บ้านเหรอ
มันไกลมาก และแมวทุกตัวในเมือง ก็กำลังตามล่าเธอ
แล้วเธอก็อาจหลงทาง
ผมไม่หลงทาง
ลิตเติ้ลทุกคน ต้องหาบ้านลิตเติ้ลเจอ
ลาก่อนพ่อตัวปลอม ลาก่อนแม่ตัวปลอม
- ลาก่อนลูกตัวปลอม - ลาก่อนสจ๊วต
ฉันคงจะคิดถึงเขา
ฉันคิดถึงรถนั่นแน่เลย
- จอร์จ - ผมคิดว่าเราต้อง..
- บอกเขา - ใช่
- ใครมีกาวบ้างครับ - อยู่นี่ไง
- นี่อะไรเนี่ย - เราทำโปสเตอร์
เอาไปติดให้ทั่วเมือง
บอกลักษณะสจ๊วต และเสนอรางวัล
ยอดมั้ยล่ะ
ความคิดของจอร์จนะเนี่ย
ต้องไม่ยอมแพ้ใช่มั้ยครับ
พ่อไม่คิดว่ามันจะได้ผลนะ
ทำไมล่ะครับ
เฟรดเดอริค
เพราะมันไม่มีรูป เราต้องติดรูปสจ๊วต
รูปครอบครัวไงล่ะ
สโมคกี้ เฮ้ สโมคกี้
- เบาๆ หน่อย - นี่ฉันเอง ลัคกี้
ฉันได้ยินแมวบรู้คลินพูดว่า พวกสเตาท์เบี้ยวเราแล้ว
นึกแล้ว หนูพวกนี้เชื่อไม่ได้
สจ๊วตกำลังกลับบ้าน เราเอาไงดี
ไม่มีปัญหา มันต้องผ่านสวนสาธารณะ
เราก็ไปต้อนรับมันซะหน่อย
- งั้นฉันจะเอาปลาทูไปนะ - เจ้าโง่ เราจะกินมันกันโว้ย
เซ็นทรัล ปาร์ค
ลิตเติ้ลทุกคน ต้องหาบ้านลิตเติ้ลเจอ
ฉันเป็นลิตเติ้ล ฉันเป็นลิตเติ้ล
ฉันหลงทางแล้วสิ
สบายดีเหรอ
นายคงเป็นสจ๊วตสินะ
ที่จริงคือ...ฉันต้องรีบไปน่ะ
จะรีบไปไหนเหรอ เมอร์เร่ย์
ใช่ ไปไหนเหรอ เมอร์เร่ย์ เอ่อ สจ๊วต มันชื่ออะไรนะ
กลับมานี่นะ
- มันหนีไปแล้ว - ลัคกี้ เร้ด จับมัน
- มันขับถอยหลัง - ขับเก่งนี่
- ตามไป - เสร็จเราแน่
เสร็จฉันแล้วๆ
เสร็จบ้าน่ะสิ พวกแกดีแต่คุย
ฉะนั้นหุบปาก แล้วรีบตามซะ
- โดดเลย - ลุยเละ
ทีนี้มันเสร็จแน่
- เสร็จฉันๆ - จับมัน เร้ด
- ขอให้น้ำมันหมดทีเถอะ - แกไอ้ตดเหม็น
- ทำไมไม่ไปวิ่งข้างหลัง - ช่วยไม่ได้ว่ะ
ท้องฉันอืดน่ะ
แต่ท้องฉันว่าง จับมันให้ได้
แกเห็นหรือเปล่า เวรจริงๆ
ลงไปยังงั้นไม่รอดแน่ ใช่มั้ยลูกพี่
มันคงไปนอนอืดกับปลาแล้ว
นอนยาวไปเลย
เฮ้ย ไอ้หนูอึดไม่ยอมตาย ตามมันไป
ไม่มีทาง ฉันเป็นแมว ฉันไม่ถูกกับน้ำ
เร้ด แกลงไป
ไม่ ถ้าต้องลุยน้ำ พี่ก็ไปจ้างหมาสิ
เหลือเชื่อเลย พวกแกเป็นแมวบ้านรึไง
โอ้ ไม่นะ แย่แล้ว
แย่แล้วๆ
เครนชอว์ ทีน่า ลุงสเตร็ทช์ ไปทางเหนือ
แปะโปสเตอร์ให้ทั่วทุกถนน
เอ็ดการ์ เบียทริซ ปู่สเปนเซอร์ ไปทางใต้
แปะทุกถนน ทุกซอกทุกซอย
ย่าเอสเตล
ย่าไปกับพวกเขา
แล้วผมไปไหนครับ
ไปกับเราที่เซ็นทรัล ปาร์ค
คุณหยุดบ่อยมาก
ฉันทำสำเร็จแล้ว
ไม่อยากเชื่อเลย ฉันถึงบ้านแล้ว
แม่ พ่อ
ผมมาแล้ว
ผมเอง สจ๊วต ผมกลับมาแล้ว
ไปไหนกันหมดเนี่ย
ที่นี่ไม่มีใครอยู่
นอกจากนายกับฉัน ไอ้หนู
พวกเขาไปไหน
ดูหนังละมั้ง
ดูหนังเหรอ
ตั้งแต่นายไป พวกเขาก็ดูหนัง เลี้ยงฉลอง...
เล่นสเก็ต เที่ยวสวนสนุก
พวกเขาสนุกกันสุดเหวี่ยงเลย
- จริงเหรอ - จริงสิ
ฉันไม่อยากบอกเลยนะ แต่พวกเขากำลังฉลองกันอยู่
ฉลองอะไร
- เดาไม่ออกเหรอ - ไม่ออก
พวกเขาดีใจ ที่กำจัดนายได้ไง
นายโกหก ฉันไม่เชื่อ
เจ้าหนูเอ๊ย
ฉันก็ไม่อยากบอกให้นายช้ำใจหรอกนะ
ดูบนนั้นสิ
อะไรล่ะ
นายมาดูเองสิ
พอนายไปปุ๊บ เขาก็ตัดเลย
แม่บอกว่า "ใครจะอยากเห็นหน้าเขาอีก"
- จริงเหรอ - จริงสิ
- จอร์จล่ะ - พอแม่ส่งรูปให้ เขาก็ฉีกเลย
- จริงเหรอ - จริง
ฉันจะเก็บชิ้นส่วนให้นาย แต่พ่อก็เผาทิ้ง
ฉันพยายามเตือนนายแล้ว ฉันบอกนายแล้ว ว่ามันไม่ได้ผล
ฉันน่าจะรู้
มันดีเกินกว่าจะเป็นจริง
นายจะทำไงล่ะ
ไม่รู้สิ ฉันคงจะ..
ไปทันที ความคิดดี
ฉันจะบอกพวกเขา ว่านายแวะมา
ถึงแม้มัน อาจทำให้พวกเขาคลื่นไส้
ลาก่อน สโนว์เบล
ลาก่อน เพื่อนรัก
ฉันไม่อยากทำแบบนี้เลยนะ
เกือบเสร็จแล้วครับ
มาเถอะ ดึกแล้ว กลับบ้านเถอะ
- ผมแปะทุกต้นเลย - เก่งมากจ้ะ
- มันเป็นความคิดที่ดี ใช่มั้ยฮะ - แน่นอนจ้ะ
เป็นรูปสจ๊วตที่ดีเลยนะครับ
สจ๊วตไม่มีรูปที่ไม่ดีหรอก
"ตอนนี้พวกเราก็แค่..."
รอให้คนโทรมาบอก ว่าสจ๊วตอยู่ไหน
ใช่
ถ้าหาสจ๊วตไม่เจอ จอร์จคงเสียใจมาก
เฮ้ สโนว์ มีคนเห็นสจ๊วตอยู่ในสวน สโมคกี้ให้ฉันมาบอก
ฉันอยากอยู่บ้าน มันดึกแล้ว
แล้วมันก็ไปแล้ว ปล่อยมันไปเถอะน่า
ปล่อยน่ะ ปล่อยได้
แต่ต้องหักแขนขาซะก่อน
แล้วค่อยปล่อย
เราต้องหามันให้เจอ รีบไปเถอะ
ทำไมต้องวิ่งล่ะ แย่งเก้าอี้ดูคอนเสิร์ตเหรอ
เร็วๆ เราใกล้ถึงตัวมันแล้ว ฉันได้กลิ่น
ขอโทษสโมคกี้ นั่นกลิ่นฉันเอง
แม่นายไม่สอนเหรอว่า อย่าไปเซ็นทรัลปาร์คกลางดึก
ก็เพราะแม่ฉันนี่แหละ ที่นายไม่ควรไปที่นั่นกลางดึก
ใช่ บอกเขาไปเลย สโมคกี้
- แม่เขาเหี้ยมนะ - แม่ฉันใจดีจะตาย
ถามหน่อย ใครปั๊มหัวใจเป็นมั่ง
มีรอยเท้าหนูอยู่ทุกที่เลย
- เราจะหามันยังไง - แยกย้ายกัน...
- หาคนละทาง - ฉลาดจัง
เขาถึงได้เป็น "หัวหน้า" ไง
ล่วงหน้าไปก่อนนะ
ฉันขอพักตรงนี้แหละ
สจ๊วต นั่นนายเหรอ ขึ้นไปทำอะไรน่ะ
จัดที่นอนน่ะสิ
สจ๊วต นายต้องหนีไป
ที่นี่เซ็นทรัลปาร์ค มันมืด แมวอดอยากก็เต็มไปหมด
- แกอยู่ไหนวะ - นั่นมอนตี้ เพื่อนนายนี่
เขามาทำไมนะ
- เดี๋ยวเขาได้ยิน - เขาได้ยินไม่ได้เหรอ
สโนว์เบล ขึ้นไปทำอะไรบนนั้น
โอ ไม่ ยอดจริงๆ
นายเจอมันแล้ว เจ๋งจริงๆ
เฮ้ ทุกคน มาทางนี้
สโนว์เจอมันแล้ว
เก่งมาก เจ้าแมวบ้าน
เอางี้ เราจะแบ่งเนื้อชิ้นใหญ่ให้นายเลย
ชิ้นใหญ่เหรอ เขาพูดถึงอะไรน่ะ
นายรู้จักพวกนั้นเหรอ
ก็ไม่เชิง เราเคยไปงานเลี้ยงด้วยกัน...
เป็นอะไรไป
- รออะไรอยู่ล่ะ - เอามันลงมาสิ ฉันหิวจะตายแล้ว
เสียใจนะ ไอ้หนู
เดี๋ยว อย่า หยุดนะ
- วางฉันลง - เพื่อน
โยนมาเลย ฉันจะเอาปากรับเอง
นายรู้จักพวกเขาสินะ
โยนมาเลย ฉันจะรอไม่ไหวแล้ว
นายรออะไรล่ะ
นายจะไปไหนน่ะ
มันคาบหนูไปแล้ว
- ตามมัน - มันจะหนีแล้ว
- ตามจับมัน - ไปๆ
สโนว์เบล ระวังๆ นายจะไปไหน
จับกิ่งไม้นั้นไว้สิ
จับมัน
นายช่วยฉันเหรอ
บอกก่อนนะว่า ฉันทำเพื่อครอบครัวลิตเติ้ล
พวกเขารักนาย จอร์จรักนาย
นายไม่อยู่ ทุกคนก็เป็นทุกข์เป็นร้อน
แต่สโนว์เบล นายบอกว่า..
ฉันรู้ว่าฉันพูดอะไรไป
ฉันโกหก นี่แหละแมนฮัตตัน
ฉันเองแหละ ที่เกลียดนาย
นายห่วงฉัน
ใช่ โอเคๆ พอได้แล้ว
เขาทำอะไรที่ขาของนายน่ะ
ฉันว่ามันแปลกๆ นะ
นี่มันอะไรกันเนี่ย
สโมคกี้ นายด่าฉันก็ได้ แต่...
ฉันขอยกเลิกแผนทั้งหมด
สายไปแล้ว
น่า สโมคกี้เราตกลงกันไม่ได้เหรอ
สจ๊วตก็ไม่เลวนะ ถ้านายรู้จักเขา
เขามีรถด้วย
ระวังนะ เจ้าแมวบ้าน นายกำลังรนหาที่
สโนว์ทำอะไรน่ะ โธ่เอ๊ย มันก็แค่หนู
เขาไม่ได้เป็น "แค่หนู" เขา...
เขาเป็น...
ครอบครัวของฉัน
หน้าเหมือนกันจังนะ
นายคิดว่าต้องหน้าเหมือนกัน ถึงจะเป็นครอบครัวกันได้เหรอ
เราไม่ต้องหน้าตาเหมือนกัน
ไม่ต้องชอบกันด้วยซ้ำ ดูสโนว์เบลสิ
เขาเกลียดฉัน แต่ก็พยายามช่วยฉัน
ใช่ นายอาจจะเล่นงานเขา
ฉีกเนื้อเขา ฆ่าเขา
แต่สโนว์เบลจะไม่วิ่งหนี
นั่นคือความหมายของครอบครัว ใช่มั้ย
จะเรียกว่าครอบครัวเลย ก็ใช่ที่
- ฆ่าซะทั้งคู่ - ทั้งคู่เหรอ
นายจะฆ่าฉันต่างหาก เข้ามาสิ
เอาเลย
ตะครุบมัน
หลีกทาง
จับเร็ว มันจะหนีแล้ว
- หายไปไหน มันตกน้ำเหรอ - อะไรตกก็ไม่รู้
นายเห็นมั้ย มันหายไปเฉยเลย
อยู่นั่นไง
บนโน้น
สูงเกินไป เราเอื้อมไม่ถึง
ถ้างั้นก็กลับบ้านไปสิ เดินดีๆ นะ
พรรคพวก อาหารถึงปากแล้ว
ยอดมากพี่สโมคกี้
แย่แล้วสิ
ดูสิ หนูเสียบไม้ ฉันชอบกิน
กดลงมาอีกหน่อย ลงมาอีกๆ
ฉันเกือบจะเอื้อมถึงแล้ว ลงมาอีก
ฉันเอื้อมถึงแล้ว เสร็จฉันล่ะ
กิ่งไม้กำลังจะ...
อะไรกันล่ะนี่
สโนว์ อย่าออกมา เดี๋ยวกิ่งไม้หัก
- นายปลอดภัยนะ - ฉันโอเค
อดทนหน่อยนะ เดี๋ยวฉันลุยเอง
ลุยอะไร
อย่าน่ะสโนว์ นายไม่ทำฉันหรอก
นายไม่ทำซี้เก่าน่า
ไม่ต้องห่วง เพื่อน ฉันแน่ใจว่านายจะลง...
- ถึงพื้น... - นายจะทำอะไร
เดี๋ยว ฉันมีเรื่องจะถามนาย
ได้สบาย
น้ำเย็นเจี๊ยบเลย
ฉันว่ายน้ำไม่เป็น
- ตะกายเข้าสิ - จมน้ำยังดีกว่า
อุตส่าห์ทำขนอยู่ตั้งนาน
ฉันคงต้องไปเลียขน อีกหลายวันเลย
ทำไมมันทำกับฉันยังงี้นะ คิดว่าซี้กันซะอีก
ฉันรักมันนะ
เฮ้ย พวกแก รอฉันด้วยสิ
เตรียมตัวกลับบ้าน สจ๊วต งานเลี้ยงเลิกแล้ว
ขอบใจสโนว์เบล นายแน่มาก
นายอยู่บนนั้น คงได้ดูเต็มตาเลยสิ
- สโนว์เบล - พวกแมวจรจัด นึกว่าตัวเองเจ๋ง
- สโนว์เบล - มันคงเห็นฤทธิ์ฉันแล้ว
ไม่เลวสำหรับแมวบ้านนะ
แมวบ้านที่ตายแหงแก๋น่ะสิ
บอกลาได้แล้ว ทิงเกอร์เบล
เขาชื่อสโนว์เบล
น้ำเย็นชะมัด ไม่อยากเชื่อเลย
แย่จริงๆ ถูกหนูกับแมวของมันเล่นงาน
คุณหมาจ๋า อย่าๆ
ลิตเติ้ลสูง ลิตเติ้ลต่ำ
ลิตเติ้ลดำ ลิตเติ้ลขาว
กลับบ้านกันเถอะ
ไม่รู้จะขอบใจนายยังไงเลยนะ
อย่าเตะสีข้างฉันก็พอ ฉันช้ำหมดแล้ว
โทษที ฉันตื่นเต้นน่ะ ฉันไม่เคยนั่งหลังแมวมาก่อน
อย่าเคยตัวซะล่ะ
เกาะแน่นๆ พ่อคาวบอย
- ขอบใจนะ - ไม่เป็นไร อย่าพูดถึงอีกล่ะ
แม่ พ่อ จอร์จ
ผมเอง สจ๊วต ผมกลับมาแล้ว
แม่ พ่อ จอร์จ
ผมคิดถึงทุกคนจังเลย นึกว่าจะไม่ได้เจอกันแล้ว
พ่องงจัง กลับมาได้ยังไงเนี่ย
ลิตเติ้ลทุกคน ต้องหาบ้านลิตเติ้ลเจอ แล้วก็สโนว์เบล
ผมคงกลับมาไม่ได้ ถ้าไม่มีเขา
จริงเหรอ
เป็นอะไรไปล่ะ
ผมกำลังคิดฮะ
คิดอะไรจ๊ะ
ว่านี่คือสีหน้าของคน...
ในตอนจบของเทพนิยาย
ใช่
ใช่เลย