Vandaag. Het is vandaag.
Het is vandaag.
Vandaag. Vandaag.
Het is altijd vandaag.
Vandaag is de dag. - Dat is zo.
Mag ik mee? - Je moet naar school, George.
Is hij er als ik thuiskom? - Ik denk het.
Ik ga met hem voetballen en vechten.
En ik ga hem leren spugen.
Het wordt feest. - Voor allemaal.
Hoe weet je wie je moet nemen?
Geen idee.
Dat voel je.
Dag, liefje.
Ik wil een kleine broer, geen grote.
weeshuis van New York
Uw papieren lijken allemaal in orde.
Adoptie is zwaar.
Maar jullie lijken me liefdevolle mensen.
Hoe voelt u zich?
We... - Hebben de kriebels.
Van de spanning.
Pauze. U mag ze ontmoeten.
Loop maar rond. Ze zijn vreemden gewend.
Wat een schatten.
Kijk ze nou toch, Frederick.
Hoe kunnen we ooit... - Kiezen?
Ze zijn allemaal... - Geweldig.
Weet je wat geweldig is?
Het is geweldig...
dat jullie weten wat de ander zal zeggen...
voor die iets zegt.
Maar dat gaat me niets aan.
Dat krijg je als je zo lang samen bent.
Als gezin.
Een gezin.
Nou, dan zijn jullie aan het juiste adres.
We vinden vast wel wat jullie zoeken.
Susan kan Frans lezen.
En Edith kan bellen blazend tapdansen.
Of willen jullie een jongen?
Eigenlijk wel, ja.
In dat geval...
Benny kan op z'n handen staan.
Andy rent 90 meter voor je 'af' kunt zeggen.
Wat ken jij iedereen goed.
Dat krijg je als je hier zo lang bent als ik.
Wees nou eerlijk. Niet iedereen wil zo iemand als ik.
Kiezen valt best mee, hoor.
Het gaat altijd zo:
je weet niet wat je moet en bent bang.
En dan zie je er één.
Je praat wat met hem.
En...
dan weet je het gewoon.
Weet u zeker dat u het aan kunt dat hij zo uniek is?
O, absoluut.
Dat past juist uitstekend binnen de familie.
Mr en Mrs Little, we adviseren tegen de adoptie...
van kinderen van een ander...
soort. Het gaat zelden goed.
Dit keer gaat het wel lukken.
Dag, Stuart.
We zullen je missen.
Hoe moet ik jullie noemen?
Mama. - En papa.
En het leukste is dat je een broer hebt.
Hij heet George. - Een broer.
Hoe moet ik hem noemen? - George.
We zijn er, Stuart. We zijn thuis.
Elke Little kan dit huis vinden.
Ook als ze voor het eerst komen.
Dat komt door iets van binnen.
Iets van binnen.
Zal ik je rondleiden?
Ik heb geen geld.
Dit zijn oom Crenshaw, neef Edgar, opa Spencer...
tante Beatrice...
en dat is je broer George.
Hij is nu al blij om me te zien.
Nu hebben we iedereen gehad. Behalve...
Snowbell. Laat hem los.
Spuug Stuart uit. Onmiddellijk.
Gaat het, Stuart?
Wacht even.
Het gaat al. - Je mag Stuart geen pijn doen.
Anders vlieg je eruit, Mr Snow.
Stuart is nu familie. Die eet je niet.
Mama, papa, ik ben thuis.
Is m'n broertje er?
Jazeker. - Waar dan?
Hier. Stuart, dit is George.
George, dit is Stuart, je nieuwe broer.
Dat meen je niet.
Echt, George. Dit is je nieuwe broer.
Je lijkt wel een muis.
Ik ben ook eigenlijk een muis.
Aha.
Ik moet gaan.
Hij leek een beetje teleurgesteld.
Hij is altijd moe als hij uit school komt.
Hij trekt later wel weer bij.
Het gehakt is heerlijk.
Cajun.
Zullen we elkaar wat leren kennen?
George? Wil je Stuart niet wat vragen?
Ga je gang. Ik heb geen geheimen.
Vraag gerust het eerste wat er in je hoofd opkomt.
Mag ik de jus even?
Dit is je slaapkamer. - Vind je 'm mooi?
Hij is erg groot.
Dag, mama.
Welterusten, pap.
Welterusten. - Dag, liefje.
Lieve poes.
Lieve poes. Mooie poes.
Lig je lekker?
Ja, dank je.
Ik lig op een kleedje in de hoek, rat.
Je bent gespannen. - Het is veel erger dan gespannen.
Misschien kan ik helpen.
Wat wil je? Zal ik je oren kriebelen?
Of je buik wrijven?
Wil je hem van binnen wrijven?
Ik dacht dat dat hoorde bij huisdieren.
Ik ben je huisdier niet.
Je bent een muis. Jij hoort in een hol.
Dit is mijn gezin. - Kunnen we niet samendoen?
Kijk eens goed naar m'n roze lipjes: nee.
Niet te geloven. Ik debatteer met de lunch.
Blijf bij de ramen weg.
Als andere katten hierachter komen, ben ik er geweest.
Ik moet ontspannen. Waar is m'n balletje?
George...
Opstaan. - Goed, mama.
Jij ook, Stuart.
Goed, mama.
George, ik wil de wasmachine aanzetten.
In de wasmand, graag.
O jee.
Mama. Hallo.
Ik ben het. Ik zit in de wasmachine.
Hallo. Mama.
Wat ga je doen?
Wat raar. - Wat is er?
Ik dacht dat ik iets hoorde. - Je ziet er prachtig uit.
Moeten we niet even met George praten?
Waarover? - Over Stuart.
Hij is niet echt gelukkig met de situatie.
Snowbell. Godzijdank. Ik zit opgesloten in de wasmachine.
Kan je me helpen? Kan je 'm uitzetten?
Waarom zou ik?
Ik ben hier dol op.
Wat grappig. Heel geestig, Snowbell.
Niet weggaan. - Je kan de pot op.
Wat ga je doen?
Naar buiten staren, me likken.
Dat kan uren duren als je het goed doet.
Tabee.
Denk je dat Stuart gelukkig is? - Hij heeft het heerlijk.
Help. Help me nou toch.
Hoi, Stuart.
Stuart, waar ben je?
Stuart, gaat het wel?
Ja hoor, mam, het gaat wel.
Gaat hij het redden?
Zo'n kleine die zoveel wasmiddel binnenkrijgt.
Maar hij komt er weer bovenop.
Hij is ook zeer schoon.
Fijn dat je je beter voelt.
We gaan nieuwe kleren uitzoeken.
Kom maar.
Kom, George. Dit wordt leuk.
Ik wil niet winkelen met Stuart.
Je moet... - Met hem praten, ja.
Ik wil het even over Stuart hebben.
Ik denk dat als jullie wat meer samen zijn, als broers...
Kijk die eens.
Je hebt een boot, George. Een hele mooie.
Die is niet af.
Maar de wedstrijd is bijna. - Nou en?
Wil je niet meedoen?
Ik ben niet goed in wedstrijden.
Je hoeft niet te winnen. Je doet je best en hebt het leuk.
Is het leuk om laatste te worden?
Iets formeels had ik gedacht. De stof moet kunnen ademen.
Hij graaft en klimt nogal veel en scharrelt veel rond.
We zullen vast wel iets vinden wat aan uw wensen voldoet.
Dit is Barbados Ben.
Kok Ben.
Houthakker Ben. En natuurlijk gladiator Ben.
Gaat Ben altijd zo gekleed? - O, nee.
Ben heeft vele gezichten.
Het hangt van de gelegenheid af.
En als het om een eenvoudige familiebijeenkomst gaat?
Ik denk dat ik wel iets geschikts heb.
Daar zijn ze.
George?
Winkelen?
Gaat het? - Niet binnenkomen.
Verlegen.
Hoe zie ik er uit?
Prachtig. Ik herken je amper. - Heel mooi.
Je bent een echte Little.
Echt?
Gelukkig.
Ik was bang dat ik op Ben zou lijken.
Dag, tante.
Crenshaw. - Frederick.
Leve de Littles. - Leve de Littles.
Cadeautjes voor de kleine Stuart. - Ja, waar is hij?
De familie Little blijft groeien.
Wat een boel Littles.
Oom Crenshaw.
M'n lievelingsneefje.
Dat mag je niet meer zeggen, Crenshaw.
Nu hebben we twee lievelingsneefjes.
Waar is ie? - Hij moet cadeautjes uitpakken.
Krijg ik ook wat?
Jongens, we willen iemand aan jullie voorstellen.
Dit is Stuart.
Hallo, allemaal.
Het is een m... - Een m...
Een moppie. - Ja, precies.
Ik kon er niet op komen.
Kijk eens, Stuart.
Kijk nou toch.
Een echte Schmelling.
De beste. - Je weet wat ze zeggen.
Als het geen Schmelling is... - Rolt hij niet.
Kijk eens, Stuart.
Klim er maar op. Plant die billen op het zadel.
Hij moet nog wat groeien.
Hij is al gegroeid sinds we kwamen.
Dat is mij ook overkomen. Ik ben in één zomer omhooggeschoten.
Mag ik wat zeggen?
In het weeshuis vertelden we sprookjes...
over onze families en zuIke feestjes.
Met taart en cadeaus en allerlei soorten gehakt.
Een feestje met familie die van ver was gekomen.
Ik weet niks van families...
maar dit is vast de leukste ter wereld.
Ik wil jullie graag bedanken.
Want ik weet nu...
dat sprookjes echt zijn.
Sprookjes zijn echt? Hou toch op.
Er moet een haarbal naar buiten.
Nu komt het mooiste cadeau. Het is voor jou en George samen.
Kom maar hier.
Het heeft jullie vader en mij uren plezier bezorgd...
toen we broertjes waren, zoals jij en Stuart.
Deze bal...
was van jullie over-overgrootvader...
Jedediah Little.
Weet je nog dat we de hele zomer met die bal speelden?
Ga maar samen buiten spelen, George.
Vooruit, George. Ben je klaar?
Zijn jullie gek?
Fietsen en bowlingballen?
Hoe gaat hij die bal gooien?
Hoe kan hij die dingen doen? Hij is m'n broer niet. Hij is een muis.
We gaan maar eens. - Goed idee.
Wat is er? Waar?
Heb ik je pijn gedaan? Wat is er?
Ik wou iets vragen. Maar jullie lagen al te slapen.
Wat dan? - Over m'n echte familie.
Die er zo uitziet als ik.
Hij haat ons.
We zijn nog nooit gehaat.
Dat is het niet. Dat is het helemaal niet.
Alleen...
er ontbreekt iets.
Ik voel een leegte van binnen.
Ik wil weten wat er daarvoor zat.
Je hebt een leegte van binnen.
Wat treurig.
O jee. Ik hoop niet dat jullie ontzet en teleurgesteld zijn.
Nee hoor. We zijn niet ontzet en teleurgesteld.
Helemaal niet. - Echt waar?
Echt waar, Stuart.
Als je wilt, kunnen we op zoek gaan naar je echte ouders.
Nou, welterusten dan maar.
Geen sprake van. Het is tegen de regels.
Het is moeilijk om muizen te traceren.
Ze zijn niet zo goed met papieren.
Maar hij zit met een leegte.
Zijn er problemen met Stuart?
Problemen? O nee, absoluut niet.
Alleen een paar... - Moeilijkheidjes.
Zoals?
De kat wou hem op de eerste dag opeten.
Maar hij heeft hem direct uitgespuugd.
Mrs Keeper.
Hij wil weten wie z'n ouders zijn. Dat zou eIk kind willen.
Hé, Snow?
We hebben een slechte start gehad.
Kunnen we niet opnieuw beginnen?
Met een schone lei?
Wat dacht je? Zullen we vrienden zijn?
Nee.
Goed dan.
Hij dolt met me. Hij wil me gek maken.
Wat een ziek dier.
Laat me erin, Snow. Ik heb honger. Wat heb je in huis?
O, nee. Monty de Mond.
Als hij Stuart ziet, weet de hele buurt het.
Ga weg. Er is hier niks. - Alsjeblieft.
Wegwezen.
Als het maar geen gehakt is. Daar ga ik vreselijk van winden.
Het is wel gehakt.
Dat moet dan maar. Hou vast een lucifer klaar.
Nee, Monty. Niet doen.
Ik eet vuilnis en drink uit de wc.
Wat gas kan geen kwaad. - Wacht. Niet doen.
Hoe moet ik dat nu uitleggen?
Monty, ik kan het uitleggen. Hij is...
Wat? - Dat je je lekker vol moet vreten.
Dank je.
Het spijt me, maar je moet gaan.
De familie Little wil geen vreemde katten in huis.
Niet dat je vreemd bent.
Wat is er, Snow? - Niks hoor.
Je doet vreemd. Wat is er? Heb je wormen? Of vlooien?
Ja, je ziet witjes. Je moet naar de dierenarts.
Wat een goed idee. Ken jij er één?
Die van mij bevalt niet zo. Hij heeft koude handen.
Wat was dat? - Wat was wat?
Wat was dat... Wat?
Ik wil niet zo wegrennen.
Ga je gang. Ren maar lekker. Zo snel als je kan.
Bah, wat smerig.
Snow, ik moet je nog even bedanken.
Wat...
O, nee.
M'n broek.
Ze doen er echt verrassingen in, hè?
Hallo. Ben jij een vriend van Snowbell?
Ik ben Stuart. - Ga je niet rennen?
Waarom? - Omdat je een muis bent.
Ik ben geen gewone muis.
Ik ben een lid van de familie.
Een muis met een huiskat.
Dat is inderdaad wel grappig, ja.
Wel grappig? Ik plas bijna op m'n vacht.
Een muis met een huiskat.
Je nieuwe baasje.
Als de jongens dit horen...
Wat vernederend.
Ik ga je vermoorden.
Kom terug.
Goed. Nu wordt het menens.
Jij daar.
Daar mag je niet in. Dat is de kamer van George. Eruit.
Ik doe je niks. Ik wil even iets laten zien.
Wat doe jij hier?
Ik kwam even langs.
Heb jij dit gemaakt? - Samen met papa.
Wat fantastisch. Net een echte western.
Hé, partner.
Trek je pistool maar, vuile eenogige prairiehond.
Ik probeer te werken.
Sorry.
Is dat een trein?
Wat dacht je dan, sufkop?
Gaan we ermee spelen? Alsjeblieft?
Help. Help me dan toch.
Help. Help me nou toch.
Dank u wel. - Je bent gek.
Ik weet iets.
Stap maar in.
Een sportwagen.
Probeer hem maar.
Wat is er, Stuart?
Niks.
Ik pas alleen voor het eerst ergens tussen.
Wat is dat?
O, dat.
Dat is de Wasp.
Wat prachtig.
Hij is niet af. - Wanneer ga je 'm afmaken?
Papa en ik waren ermee bezig, maar ik ben gestopt.
Waarom? - Ik ben te klein voor een race.
Je bent helemaal niet klein.
Vind ik.
Stuart, je kent die races niet.
Er zijn wel honderden mensen. De hele school.
Ik bedoel...
stel dat je verliest?
Dan ben je wel ergens geweest.
Kom op, George. Wat dacht je ervan?
Laten we beginnen.
Weet je...
ik wil eigenlijk geen broer.
En een vriend dan?
Die kan ik altijd wel gebruiken.
George? - Ja, papa?
Heb je Stuart gezien? - Die is bij mij.
Wat doe je met hem?
We maken de Wasp af.
Wat geweldig, jongen.
Wat goed.
Zo kan je niet varen, hè George?
Wanneer is het? - Overmorgen.
Wat? - Dat redden we wel.
Laten we met z'n allen gaan. - Wat een goed idee.
Met z'n allen. Het hele gezin.
Het hele gezin.
Echt, Snowy, die vent knapt al je zaakjes op.
Maar die zwerfkatten zijn vals en aan het kattekruid.
Doe niet zo angstig. Wil je van die muis af?
Nou en of. - Goed dan.
Smokey.
Smokey, ik ben het, Monty. - Wat?
Snowbell wil je iets vragen.
Snowbell? Wat een stoere naam.
Ziet u, er is thuis een muis die ik niet kan eten.
Zwakke maag?
Nee. Ik kan hem niet eten omdat hij een gezinslid is.
Een muis met een huiskat?
Grappig, hè?
Dat is niet grappig.
Dat is ziek. Een knaagdier kan geen baas zijn.
Dat is tegen de wetten van de natuur.
Als dit naar buiten komt...
Kan je me helpen?
Komt voor elkaar.
Hoor je dat, Monty? Bedankt, Mr Smokey.
Dit vergeet ik nooit meer.
Het komt in orde, Tinkerbell.
Hij noemde me Tinkerbell.
Grapjas die je bent.
O God, die huiskatten ook.
Blijft dit onder ons?
Hij is muisstil. Snap je?
Vanwege die muis.
Hou je kop. - Oké.
Ahoi, zeilers.
Welkom bij de 92ste jaarlijkse bootrace in Central Park.
Het meest prestigieuze evenement van het jaar.
Kinderen komen uit heel New York...
om te zien wie gaat winnen.
Wie zal de race winnen en de trofee mee naar huis nemen?
Is het anker gelicht? - Ja.
Zitten de touwen vast? - Ja.
Roer? - Gecheckt.
Zeil? - Gecheckt.
Ze checken. - Willen jullie een hotdog?
Aye.
En uit noordwest-Manhattan komt de Wasp...
bestuurd door George.
Alles ziet er prima uit.
Ik kijk even of er geen gaten in de romp zitten.
O, nee. Anton.
Heb je die bij je cornflakes gekregen, George?
Fijn dat je er bent.
Iemand moet toch laatste worden.
Wat een naar joch.
We kunnen beginnen.
JURY
Breng je boot te water en pak je afstandsbediening.
Pak jij de afstandsbediening? - Ja, kapitein.
Wat prachtig.
Gaat het wel?
Laten we maar naar huis gaan. - Waarom?
Om m'n geluksonderbroek te halen. - Die heb je niet.
We kunnen er een kopen en een andere keer meedoen.
Ik snap heel goed dat je bang bent om te verliezen.
Maar het gaat erom...
dat je nooit opgeeft. Oké?
Zo mag ik het horen.
Op jullie plaatsen. De race gaat beginnen.
Waar is Stuart?
Kijk uit, meneer.
Heb je je pijn gedaan?
Wat is er gebeurd? - Het is mijn schuld.
Goed zo, verliezer.
George, wacht.
Het komt heus wel goed, liefje. - Nee hoor.
We maken hem wel met wat lijm. Dat ziet niemand.
Mama.
Wat vreselijk. Dit is ons eerste uitstapje en ik heb alles verpest.
Ach, Stuart...
die dingen gebeuren.
En George dan?
Wacht even.
Weet je, George?
Dat je niet kan meedoen betekent niet dat alles verpest is.
Liggen alle boten klaar? Klaar voor de start...
We gaan wel naar huis.
De zeilen staan bol. Zit er een muis op die boot?
Wat doe je? - Zeilen. Hoop ik.
Kom terug. Nu. - Dat kan niet.
Hoezo? - Ik weet niet hoe dat moet.
De spelers vechten om een plekje.
Ik vind dit helemaal niks.
Je moeder vindt dit niks.
Het gaat best, mam.
Kom op, Stuart.
Let op het grootzeil. - Wat is het grootzeil?
Kom op, Stuart.
Ben je klaar met huilen, George?
Ja. Ben je klaar met rottig zijn? - Nee.
Ik zal je niet teleurstellen.
En daar gaan de boten.
Straks valt hij.
Hij kan prima zwemmen.
Jij speelt vals. Dat mag niet.
Toch heb ik het gedaan.
O, jee.
Wat doet hij nou? - Hij hangt uit, denk ik.
Kan die muis zwemmen?
De Wasp leidt. - Pas op.
Dat kan niet best zijn.
Wat doet die rotmuis nou?
Hij is geen rotmuis.
Dat is waar. Hij is een rotrat.
Jongens toch. - Ga van me af.
Er is iets mis.
Wat gebeurt er?
Wie is die muis eigenlijk?
Het is geen muis. Het is m'n broer.
Leve de Littles.
Kijk ze nou, Frederick.
Weet je?
We moeten een foto maken.
Wat is er?
Nou...
jullie passen zo bij elkaar.
Dit is de mooiste dag van m'n leven.
Ik voel me wel 25 centimeter groot.
Ik ga wel.
Mr Little. - Ja?
Hier beneden.
Het spijt me dat we storen. - Komen we niet ongelegen?
Ik ben Reginald Stout. Dit is m'n vrouw Camille.
Aangenaam kennis te maken.
We zoeken Stuart. - Zijn jullie vrienden van hem?
Niet echt.
Mede-zeilers? - Raad verder.
Zeg nou maar, Reggie.
We zijn z'n ouders.
Schei nou uit, Reggie.
Wat fijn om je weer te zien, Stuart.
We hebben zoveel te bepraten.
Waarom hebben jullie me weggegeven?
Ik schaam me diep, maar we hadden het niet breed.
We konden je geen eten geven.
Wat eet hij nou?
Toe, George.
Het was verschrikkelijk om je weg te moeten geven.
Echt? - Ja.
Maar nu zijn we weer samen.
Ja. Zijn deze gezout?
Schat.
De kinderen.
Laten jullie ons even alleen met de Stoutjes?
Mama en papa regelen het wel.
Dit is een misverstand.
Stuart kan niet met u mee. Hij...
hoort bij het gezin. - Ja.
Dat denkt u, maar dat wordt hij nooit echt.
Dat realiseert u zich misschien niet, maar hij wel.
Er zijn dingen die u hem als mens niet kunt geven.
Er is iets dat u niet kunt vullen.
Een leegte.
Mama?
Papa? Willen jullie me weg hebben?
Nee. We willen het beste voor jou.
Maar hij woont hier.
Dit is voor iedereen moeilijk.
Ik vind het gemeen.
Ik snap het niet.
Dit was toch een sprookje?
Dat zijn bedachte verhaaltjes.
Dit gaat om waar je thuishoort.
Kom nou mee, Stuart. Naar je echte thuis.
Het is er zalig. We wonen op een golfbaan.
We kijken uit op de negende fairway.
Prachtig.
Taxi.
Hoe kom je hier als muis aan een taxi?
Praten jullie met George?
Ik wil geen gedag zeggen tegen een dichte deur.
Natuurlijk.
Taxi.
Hé, taxi.
We gaan, Stuart.
Dag.
We houden van je.
Ik ook van jullie, mam.
Mrs Little.
Dat ziet er zwaar uit. Heb je hulp nodig? Camille?
Laten we iets doen. - Wat dan?
We jagen ze gewoon weg. We zijn veel groter.
We jagen ze de stuipen op het muizenlijf.
Dat is niet rationeel. - Pech gehad.
Er is iets mis. Dat voel ik gewoon.
Kijk dan. Ze passen precies bij elkaar.
Dat wil niks zeggen. Als moeder van Stuart...
Dat ben je niet.
Zij wel.
Wacht.
Deze mag jij hebben.
Je bent dol op die auto. Ik kan hem niet aannemen.
Jawel.
Dank je, George. - Ik wou dat je kon blijven.
Ik zal je missen.
Ik jou ook, George.
Zing nou mee, Stuie.
Je moet me vertellen wat je lievelingseten is.
Je kan helemaal niet koken. - Dat kan ik leren.
We moeten ons allemaal aanpassen, hè Reggie?
Ja, Camille.
Daar zijn we. Ons huis. - Ons huis.
Dit is ons zomerhuis.
's Winters wonen we boven een slagerij. Hou je van cornedbeef?
Hoe eet je dat?
Het valt uit iemands mond en je rent ermee weg.
Dat moet je leren eten. - Leren eten? Wat een geweldig joch.
Je slaapkamer, Stuart.
Hopelijk bevalt hij.
Slaap lekker. Pas op voor de beestjes in je bed.
Dat meen ik. Er zitten beestjes in je bed.
Wat aardig dat u even langskomt.
Ik moet jullie iets vertellen.
Maar eerst wil ik weten hoe het gaat.
Het is erg zwaar.
Zwaar? - Erg zwaar.
Erg zwaar?
Erger. - Nog erger dan erg zwaar?
Het is bijna... - Ondraaglijk.
Dat woord zocht ik.
Dan is dit niet het goeie moment.
Ik heb namelijk nieuws voor u.
Wat dan?
Ze hebben een ongeluk gehad. - Wie?
De ouders van Stuart.
Mijn hemel. Gaat het goed met ze?
Nee. Ze zijn overleden.
Wat is er gebeurd? - Nou...
ze waren inkopen aan het doen.
Er toen is er een stapel blikjes omgevallen.
Ze waren helemaal bedolven.
Ze zijn herkend aan hun gebit.
Wat afschuwelijk.
Champignonsoep. In de aanbieding.
Dat is een hele zware soep.
En Stuart?
Die weet van niks.
Heeft niemand het verteld? - Moet hij het weten?
Gaat hij zich niet ooit afvragen waar ze zijn?
Maar ze zijn al jaren weg. - AI jaren? Hoe kan dat nou?
Ze zijn al jaren dood. Wat snapt u nou niet?
Ze hebben 'm 3 dagen geleden gehaald.
Drie dagen? Stuart's ouders zijn jaren geleden omgekomen.
Dat vertel ik u net.
We moeten naar de politie.
Mrs Little? Ik ben rechercheur Sherman. Dit is Allen.
Uw zoon wordt vermist?
Fijn dat u er bent.
Ze weten ervan. Ze weten het.
Het spel is uit. - Rustig aan, zeg.
Ik zit in de... Ik zit in de puree.
Rustig aan. Maak je niet dik.
We verzinnen wel wat.
We doen wat we meteen hadden moeten doen.
We mollen 'm. - Mollen hem?
Smokey. Ik wil niet uit huis gezet worden.
Ik ben een huiskat.
Ik wil m'n mandje en m'n speelbal niet kwijtraken.
Kalmeer eens even.
Het is geregeld.
Stuart Little wordt vanavond koudgemaakt.
Oké. Heel goed.
Mr en Mrs Little, u moet meekomen.
Rechercheur, zullen we Stuart ooit terugvinden?
Wilt u een eerlijk antwoord?
Nee. - Absoluut niet.
Nou, in dat geval...
zit Stuart thuis vast op u te wachten.
We willen wel een iets eerlijker antwoord.
Als in zuIke gevallen de ontvoerders niet hebben gebeld...
hoeven ze geen geld.
Wat willen ze dan? - Een kick.
Precies. Ik denk dat die gekken...
door het hele land muizen aan het vermoorden zijn.
Bedankt.
Hij is er geweest. - Dank u wel.
Wat ik allemaal heb meegemaakt...
Phil, waar is dat boek met nare foto's?
Geloof me, dit wilt u niet zien.
Het duurt maar even.
Meteen raak. Kijk. Daar heb ik nachten van wakker gelegen.
Wat wilden ze?
Waar is hij?
O, nee.
Wakker worden.
Kleed je aan. - Waarom?
We gaan even rijden. - Waarheen?
Naar wat vrienden van ons.
Wat moet ik dan aantrekken?
Maakt niet uit.
Is het formeel? - Trek nou gewoon iets aan.
Waarom huilt mama?
Ik ben niet boos dat je me hebt weggegeven.
Ik ben nu een Stout en zal altijd voor je zorgen.
Daar is familie voor.
Je zorgt voor elkaar.
Vertel hem hoe het zit.
Je werkt samen met een kat?
Hij had ons klemgezet. - We moesten wel.
Dus deden jullie je voor als m'n ouders?
En logen jullie tegen me?
En haalden jullie me weg toen we zo gelukkig waren?
Ja. - Geweldig.
Je hebt iets niet begrepen.
Daarom voel ik me verdrietig en denk ik zoveel aan ze.
Ik ben geen Stout. Ik ben een Little.
Stuart Little.
Ik ben Stuart Little.
Stuart, je moet naar ons luisteren.
De katten vinden je te gevaarlijk.
We moeten je overdragen.
Als je nep-vader beveel ik je te rennen.
Ik ga naar huis.
Dat is mijlenver. En elke kat in de stad zoekt je.
En je kunt verdwalen.
Nee hoor.
Elke Little kan het huis vinden.
Dag, nep-vader. Dag, nep-moeder.
Dag, nep-zoon.
Dag, Stuart.
Ik zal hem missen.
Ik zal de auto missen.
We moeten... - Het aan hem vertellen.
Waar is de lijm? - Ik ben de lijmman.
Wat doen jullie? - Posters maken.
We gaan ze overal ophangen.
We loven een beloning uit voor Stuart.
Geweldig, hè? George heeft het bedacht.
Nooit opgeven, hè pap?
Ik ben bang dat dit niet gaat lukken.
Waarom?
Frederick.
Er moet een foto bij van Stuart.
De gezinsfoto.
Smokey. Hé, Smokey.
Niet zo hard.
Ik ben het, Lucky.
Slecht nieuws. De Stoutjes hebben ons verlinkt.
Wat een ratten.
Dat jong is op weg naar huis.
Dan gaat hij toch door het park?
We gaan picknicken. - Ik ga wel haring halen.
Stommeling. De muis is de picknick.
Elke Little kan het huis van de Littles vinden. Ik ben een Little.
Ik ben verdwaald.
Hoe staat het?
Ben jij Stuart?
Ik moet er eigenlijk vandoor.
Vanwaar die haast?
Inderdaad. Stuart? Hoe heet hij nou?
Kom terug, vuile rat.
Hij gaat ervandoor. - Pak hem.
Wat kan die rijden.
Snel. - We hebben 'm.
Ik heb hem. Ik heb hem.
Je hebt alleen een grote bek. Stil en rennen.
Geronimo.
We hebben hem.
Ik heb hem. - Pak hem, Red.
Blijft hij gassen? - Jij niet, hoop ik.
Ik kan er niks aan doen. Ik heb zwakke darmen.
En ik lege darmen. Pak die muis.
Zag je dat? Verdorie.
Dat overleeft niemand.
De muis rust tussen de vissen.
Een lang, nat dutje.
Hij leeft nog. Erachteraan.
Ik ben een kat. Ik doe niet aan water.
Hup, Red. - Je huurt maar mooi een hond in.
Niet te geloven. Zijn jullie huisdieren of zo?
O, nee. O, hemel.
O, hemel.
Crenshaw, Tina, oom Stretch, jullie gaan naar het noorden.
Ga alle straten af.
Edgar, Beatrice, Spencer, jullie nemen het centrum.
Elke zijstraat en steeg.
Estelle.
Ga maar met hen mee.
En ik? - Jij gaat met ons door het park.
Ik heb het gered. Niet te geloven. Ik ben thuis.
Mama. Papa. Ik kom er aan.
Mama, papa, George.
Ik ben het, Stuart. Ik ben terug.
Waar is iedereen? - Ze zijn er niet.
We zijn met z'n tweetjes.
Waar zijn ze?
Naar de film, denk ik. - De film?
Sinds je vertrek gaan ze naar films, geven ze feestjes...
en bezoeken ze pretparken. Ze hebben veel pret.
Is dat zo? - O, zeker.
Het spijt me erg, maar ze vieren feest.
Wat vieren ze dan?
Weet je dat niet? - Nee.
Ze zijn blij dat ze van je af zijn.
Je liegt. Ik geloof er niks van.
O, jee.
Het spijt me vreselijk. Dit zal veel pijn doen.
Kijk maar.
Waarnaar?
Kom maar kijken.
Dat hebben ze laatst gedaan.
Mrs Little zei: 'wie wil dat gezicht nog zien?'
Zei ze dat? - Ja.
En George? - Die heeft het verscheurd.
Is dat zo? - Ja.
Mr Little heeft de snippers verbrand.
Ik heb je gewaarschuwd. Ik zei dat het zou mislukken.
Ik had het moeten weten.
Het was te mooi om waar te zijn. - Wat ga je nu doen?
Ik denk dat ik... - Maar meteen vertrek? Goed idee.
Ik zeg wel dat je langs bent geweest, al zullen ze er niet blij mee zijn.
Dag, Snowbell.
Dag, jongen.
Wat vreselijk voor je.
Ik ben bijna klaar. - Het is laat. We gaan naar huis.
Ik heb alle bomen gehad. - Goed zo.
Het was een goed idee, hè? - Nou en of.
Het is een hele goeie foto.
Je kunt geen slechte foto van Stuart maken.
Nu moeten we...
gewoon wachten tot iemand belt die weet waar Stuart is.
Precies.
Als we hem niet vinden, breekt z'n hart.
Hé, Snow. Stuart is in het park. Ik moest je halen.
Monty, ik ga er niet meer uit. Het is al laat.
Stuart is weg. Laat hem toch barsten.
Ja hoor.
Eerst laten we z'n armen barsten, en dan z'n pootjes.
We gaan hem zoeken. Snel.
Waarom snel? Is het hoogseizoen?
Schiet op. We zijn vlakbij. Ik ruik hem al.
Sorry, dat was ik.
Wat zei je moeder over het park 's avonds?
Mijn moeder was de reden om niet naar het park te gaan.
Wat een kenau. - Ze was een heilige.
Heel even. Wie kan er reanimeren?
Er zijn overal sporen.
We vinden 'm nooit. - We gaan ieder een andere kant op.
Wat een brein. - Hij is ook gatto di tutti gatti.
Gaan jullie maar. Ik val hier wel neer.
Ben jij dat, Stuart? Wat doe je daarboven?
Ik zoek een plekje.
Stuart, je moet hier weg. Het is donker.
Het zit hier vol katten. - Waar ben je, Snow?
Je vriend Monty. Wat doet hij hier?
Hij hoort je. - Dat is toch niet erg?
Snowbell. Wat doe je daar?
O, nee. Geweldig.
Je hebt hem gevonden. Brave jongen. Jongens.
Hierheen.
Snow heeft hem.
Goed zo, huiskat.
Jij krijgt straks de grootste helft van de muis.
Grootste helft? Waar heeft hij het over?
Ken je die katten?
Ik zie ze wel eens op feestjes.
Wat is er? Waar wacht je op?
Kom op. Ik heb honger.
Het spijt me.
Wacht. Niet doen.
Zet me neer.
Ik sta klaar. Ik breek z'n val wel met m'n bek.
Je kent ze dus.
Laat hem los. Ik proef hem al.
Waar wacht je nog op?
Waar ga je heen?
Hij eet hem alleen op.
Pak 'm. - Hij ontsnapt.
Pak hem. - Schiet op.
Kijk uit, Snowbell. Waar ga je heen?
Hou die tak opzij.
Weg jij. - Pak hem.
Je hebt me gered.
Ik doe dit alleen maar voor de familie Little.
Ze houden van je.
Ze missen je verschrikkelijk.
Maar je zei... - Dat weet ik.
Ik heb gelogen, oké? Dit is Manhattan.
Ik haat je.
Je geeft om me.
Ja, ja. Zo is het wel genoeg.
Snow, wat doet hij met je?
Ik vind dit maar niks.
Wat is hier gaande?
Ik weet dat ik wispelturig ben, maar...
ik doe niet meer mee. Oké?
Te laat.
Kom op, Smokey. Kunnen we erover praten?
Stuart is best aardig.
En hij heeft een auto. - Pas op, je vraagt om problemen.
Snow, wat doe je nou? Het is maar een muis.
Het is geen gewone muis. Hij is...
hij is...
familie van me.
Dat kun je wel zien, ja.
Denk je dat je op elkaar moet lijken als familie?
Dat hoeft heus niet.
Je hoeft elkaar niet eens te mogen.
Hij haat me, maar hij probeert me wel te redden.
Jullie zullen hem flink aanpakken.
Of zelfs doden, maar hij rent niet weg.
Daar gaat het om bij familie.
Toch?
Familie is een groot woord.
Dood ze. - Ze?
Pak me dan als je kan.
Pak 'm.
Uit de weg.
Pak hem. Hij ontsnapt.
Ligt hij in het water? - Ik zag iets.
Zag je dat? Hij is zomaar verdwenen.
Daar is ie.
Daar.
Ik kan er niet bij.
Ga dan maar naar huis. Jaag voorzichtig.
Kom jongens. Aan tafel.
Zet hem op, Smokey.
O, nee.
Gespietste muis. Heerlijk.
Nog iets verder. Zo ja. Heel goed.
Ik heb 'm bijna.
Ga door. Ik heb hem.
De tak gaat...
Kijk eens wie daar is.
Niet doen. De tak gaat breken.
Gaat het wel, Stuart? - Ja, hoor.
Hou je vast. Ik regel het wel.
Wat ga je regelen?
Kom op, Snow. Dat doe je me niet aan.
Ik ben je vriend.
Maak je geen zorgen. Je zult vast wel landen...
op je... - Wat doe je?
Wacht. Ik wil iets vragen. - ...pootjes.
Koud. Het water is koud.
Ik kan niet zwemmen.
Peddel dan. - Ben je gek.
M'n vacht zat net zo mooi.
Nu moet ik mezelf dagenlang aflikken.
Hoe kon hij dit doen? We hebben zo'n hechte band.
Ik hou van die jongen.
Hé, jongens. Wacht op mij.
Pak de ananas maar, Stuart. Het feest is voorbij.
Dank je. Je was fantastisch.
Het was vast een mooie voorstelling.
Die katten vinden zich heel wat.
Ik heb ze een lesje geleerd.
Niet slecht voor een huiskat.
Een dode huiskat.
Het is voorbij, Tinkerbell.
Hij heet Snowbell.
Wat is dit water koud. Dit is niet te geloven.
Ik ben verslagen door een muis en z'n kat. Wat vreselijk.
Lief hondje.
Leve de Littles.
We gaan naar huis.
Ik weet niet hoe ik je moet bedanken.
Schop dan niet tegen m'n flanken.
Ik vind het zo spannend. Ik heb nooit op een kat gezeten.
Wen er maar niet aan.
Hou je vast, cowboy.
Bedankt. - We praten er niet over. Nooit.
Mama. Papa. George.
Ik ben het, Stuart. Ik ben terug.
Mama, papa. George.
Ik dacht dat ik jullie nooit meer zou zien.
Hoe heb je ons gevonden?
Elke Little kan het Little-huis vinden. En Snowbell.
Hij heeft me enorm geholpen.
Echt?
Wat is er?
Ik zat te denken...
Wat?
Zo zien mensen er uit...
aan het eind van een sprookje.
Ja. Precies.
Ondertiteling: Gelula/SDI Sync & Edit: Zero_1
Gedownload van www.ondertitel.com