GÜCÜNÜN DORUĞUNDA OLDUĞU SIRADA ROMA İMPARATORLUĞU,
AFRİKA ÇÖLLERİNDEN, KUZEY İNGİLTERE...
SINIRLARINA DEK UZANAN UÇSUZ BUCAKSIZ BİR İMPARATORLUKTU
DÜNYA NÜFUSUNUN EN AZ DÖRTTE BİRİ SEZARLARIN HAKİMİYETİ...
ALTINDA YAŞIYOR VE ÖLÜYORDU.
M.S. 180 KlŞINDA İMPARATOR MARCUS AURELIUS'UN...
GERMANYA'DAKİ BARBAR KABİLELERE KARŞI YÜRÜTTÜĞÜ...
12 YILLIK SEFERBERLİK SONA ERMEK ÜZEREYDİ.
ROMA'NIN ZAFERİNE VE İMPARATORLUKTA BARlŞIN SAĞLANMASINA...
GİDEN YOLDA SON BİR KALE KALMlŞTI.
Efendim.
General.
Efendim.
Zayıf ve açlar.
- Hala bir haber yok mu? - Hiçbir işaret yok.
- Gideli ne kadar oldu? - Neredeyse iki saat.
Savaşacaklar mı efendim?
Çok yakında öğreniriz.
Asker, o mancınıkları ileriye almanızı emretmiştim.
- Menzil dışındalar. - Menzil iyi.
- Süvari birliğine tehlike yaratmaları... - Uygundur. Kabul mü?
Hayır diyorlar.
İnsanlar fethedildiklerini kabul etmeli.
Sen kabul eder miydin Quintus?
Ben kabul eder miydim?
Güç ve onur.
İşaretimle birlikte saldırıya geçin.
Mancınıkları doldurun.
Piyadeler, ilerlemeye hazır olun.
- Okçular hazır. - Okçular!
Ok takın!
Kardeşlerim!
Maximus!
Ben üç hafta sonra ekinimi hasat ediyor olacağım.
Nerede olacağınızı hayal ederseniz orada olursunuz.
Sırayı bozmayın! Benden ayrılmayın!
Kendinizi yeşil tarlalar arasında...
güneşin alnında yapayalnız at sürerken bulursanız...
dert etmeyin.
Çünkü siz Elysium cennetindesiniz, zaten ölüsünüz!
Kardeşlerim...
bu hayatta yaptıklarımız...
sonsuzlukta yankılanacaktır.
Çekin!
Mancınıklar hazır efendim!
Okçular, okları tutuşturun!
Tutuşturun!
Okçular, nişan alın!
Fırlatın!
Pekala asker, hazır ol!
Sırayı bozma!
Fırlat!
Tekrar doldur!
Sırayı bozma!
- Nişan al! - Fırlat!
Benden ayrılmayın!
Muzaffer Roma!
Gerçekten ölüyor mu sence?
10 yıldır ölüyor.
Gerçekten ölüyor olmasa, bizi çağırmazdı.
Belki de sadece bizi özlemiştir.
Ya senatörler? Onları toplantıya çağırmazdı, eğer...
Sus Commodus.
İki haftadır yollarda perişan olduktan sonra planlarını dinlemek başımı ağrıtıyor.
Kararını verdi. Bunu ilan edecek.
Beni imparator ilan edecek.
Yapacağım ilk iş, yani o zaman...
Majestelerine layık oyunlar düzenleyerek onu onurlandırmak olacak.
Şimdilik, benim yapacağım ilk iş sıcak bir banyo yapmak olacak.
Majesteleri...
Geldik sayılır efendim.
- Efendim. - İmparator nerede?
Cephede efendim. 19 gündür cephedeler.
Hala yaralılar geliyor.
Atımı getir.
Lordum.
Öpücük yok mu?
Yiğitliğini bir kez daha kanıtladın Maximus.
Umalım da bu son kez olsun.
Savaşacak kimse kalmadı efendim.
Her zaman savaşacak birileri kalır.
Roma'nın en büyük generalini nasıl ödüllendirebilirim?
Evime gitmeme izin verin.
Ah, evin.
Sizi alkışlıyorlar Sezar.
Bu senin için Maximus. Seni alkışlıyorlar.
Kaçırdım mı? Muharebeyi kaçırdım mı?
Bütün savaşı kaçırdın.
Baba, tebrikler.
Zaferini kutlamak için 100 boğa kurban edeceğim.
Boğaların canına kıyma.
Maximus'u kutla. Muharebeyi o kazandı.
- General. - Majesteleri.
Roma seni selamlıyor, ben de sana bir kardeş gibi sarılıyorum.
Çok uzun zaman oldu eski dostum.
Majesteleri.
Buyurun baba, koluma girin.
Sanırım gitme vaktim geldi.
Roma'nın şanı için çalıştığım yeter.
Muhteşem bir muharebeydi.
General. Hala hayatta mısın?
- Hala hayattayım. - Tanrıların espri anlayışı olmalı.
- Tanrılar seni seviyor olmalı. - Valerius.
Kışlaya mı dönüyorsun general? Yoksa Roma'ya mı?
Evime gideceğim. Karıma, oğluma, hasadıma.
Çiftçi Maximus. Bunu hayal etmekte hala zorlanıyorum.
Biliyor musun, çamur kandan daha kolay temizleniyor Quintus.
- İşte burada. - Majesteleri.
Senatör Gaius, Senatör Falco.
Gaius'a dikkat et. Bir gün kulağına tatlı bir zehir akıtır...
ve uyandığında, "Cumhuriyet" der başka bir şey demezsin.
Neden olmasın? Roma bir cumhuriyet olarak kuruldu.
Evet. Bir cumhuriyette de iktidar senatoda olur.
Ama Senatör Gaius bundan etkilenmiyor elbette.
Sen ne dersin general? İmparator mu, Senato mu?
Bir askerin, düşmanıyla yüz yüze karşılaşmak gibi bir avantajı vardır senatör.
Arkanda bir ordu varken, politikada son derece nüfuzlu olabilirdin.
Seni uyarmıştım. Şimdi seni kurtarayım. Senatörler.
Maximus.
Senin gibi iyi adamlara ihtiyacım var.
Size nasıl hizmet edebilirim Majesteleri?
Emir vermenin ne demek olduğunu bilen bir adamsın.
Emir veriyorsun, emirlerine itaat ediliyor ve savaşı kazanıyorsun.
Ama bu senatörler ancak entrika çevirir, hırgür eder, yaltaklanır ve aldatırlar.
Maximus, Roma'yı politikacılardan kurtarmalıyız dostum.
Zamanı gelince sana güvenebilir miyim?
Majesteleri, babanız izin verince evime dönmeye niyetliyim.
Evine mi? Bunu senden çok hak eden biri yok.
Rahata fazla alışma. Çok geçmeden seni çağırtabilirim.
Lucilla burada. Biliyor muydun?
Seni hiç unutmadı.
Artık sen bir kahramansın.
Keşke bir erkek olarak doğsaydın...
ne büyük bir Sezar olurdun.
Baba.
Güçlü bir Sezar olurdun.
Acaba adil de olur muydun?
Bana öğrettiğiniz gibi olurdum.
Yolculuğun nasıldı?
Uzun. Rahatsız. Beni niye çağırdınız?
Yardımına ihtiyacım var. Kardeşin konusunda.
Elbette.
Seni sever. Her zaman sevmiştir.
Ve şimdi...
sana her zamankinden çok ihtiyacı olacak.
Bu kadar politika yeter.
Sen babasını seven bir kızmışsın gibi yap...
ben de iyi bir babaymışım gibi yapayım.
Bu hoş bir masal, değil mi?
Günaydın.
Bana üç at daha lazım.
İki! Üç!
Dört!
Bir! İki!
Beni mi çağırdınız Sezar?
- Sezar? - Bana tekrar söylesene Maximus.
Neden buradayız?
İmparatorluğun şanı için efendim.
Evet.
Evet, hatırlıyorum.
Şu haritayı görüyor musun Maximus?
İşte, benim yarattığım dünya.
25 yıldır...
ülkeler fethettim, kan döktüm, imparatorluğu genişlettim.
Sezar olduğumdan beri sadece dört yılım savaşsız geçti.
20 yılda barış içinde geçen 4 yıl.
Ne uğruna peki?
Sadece felaket getirdim. Hepsi bu.
Sezar, sizin hayatınız...
Lütfen. Lütfen bana Sezar deme.
Buraya gel lütfen.
Otur şöyle.
Şimdi birlikte konuşalım...
sıradan iki insan gibi.
Ee, Maximus...
konuş bakalım.
5000 adamım dondurucu soğukta çamurun içinde.
3000'i ciddi yaralı. 2000'i buradan gidemeyecek.
Bir hiç uğruna savaşıp öldüklerine asla inanmayacağım.
Neye inanırdın peki?
Sizin için ve Roma için savaştılar.
Peki Roma dediğin nedir Maximus?
Dünyanın birçok yerini gördüm ben.
Her yerde ilkellik, vahşet ve karanlık var. Roma ışık demek.
Ama sen Roma'ya hiç gitmedin.
Ne hale geldiğini görmedin.
Ölmek üzereyim Maximus.
İnsan, sonunun geldiğini görünce...
yaşamının bir amacı olduğunu bilmek istiyor.
Gelecekte dünya benden nasıl bahsedecek?
Filozof olarak mı tanınacağım?
Savaşçı olarak mı?
Zorba olarak mı?
Yoksa Roma'ya gerçek kimliğini geri veren İmparator olarak mı?
Bir zamanlar Roma diye bir rüya vardı.
Bunu sadece fısıldayabilirdin.
Biraz yüksek sesle söyledin mi yok oluverirdi...
öylesine kırılgandı.
Korkarım ki bu kışı çıkaramayacak.
Maximus...
gel de birlikte fısıldaşalım şimdi...
sen ve ben.
Senin bir oğlun var.
Bana evini anlat.
Evim Trujillo tepelerinde.
Çok sade bir ev.
Güneşte ısınan pembe taşlardan yapılmış.
Gün boyu ot kokan, akşamları ise yasemin kokan...
bir mutfak bahçesi var.
Bahçe kapısının girişinde dev bir kavak ağacı.
İncir, elma, armut ağaçları.
Toprak kapkara Marcus. Karımın saçları gibi kapkara.
Güney yamaçlarda asmalar, kuzeyde zeytinlik.
Etraftaki yabani midilliler oğlumla oynarlar.
Oğlum da onlar gibi olmak ister.
Evinden ayrılalı ne kadar oldu?
İki yıl, 264 gün ve bir sabah.
Seni kıskanıyorum Maximus. Çok güzel bir yuvan varmış.
Uğruna savaşmaya değer.
Evine dönmeden önce...
senden isteyeceğim bir görev daha var.
Ne yapmamı istiyorsunuz Sezar?
Ben öldükten sonra Roma'nın koruyucusu olmanı istiyorum.
Sana sadece bir amaç için güç vereceğim.
Hakimiyeti, Roma halkına iade edecek...
ve onu sakatlayan yolsuzluğa son vereceksin.
Sana teklif ettiğim bu büyük onuru kabul edecek misin?
Bütün kalbimle hayır diyorum.
Maximus...
işte bu yüzden, bunu sen yapmalısın.
Ama bir vali, bir senatör...
şehri tanıyan, politikasını bilen biri bu işi yapabilir.
Ama sen şehrin politikasıyla yozlaşmadın.
- Peki ya Commodus? - Commodus dürüst bir adam değil.
Küçüklüğünüzden beri bunu sen de biliyorsun.
Commodus hükümdarlık yapamaz.
Yapmamalı.
Sen benim oğlum olmalıydın.
Commodus kararımı kabul edecektir.
Ordunun sadakatine senin hükmettiğini iyi biliyor.
Zamana ihtiyacım var efendim.
Peki.
Günbatımına dek vaktin var. Umarım kabul edersin.
Şimdi, oğlum olarak beni kucakla.
Ve bu ihtiyara bir battaniye daha getir.
- Babam seni çok tutuyor artık. - Leydim.
- Her zaman böyle değildi. - Birçok şey değişti.
Birçok şey. Ama her şey değil.
Maximus, dur.
Bırak da yüzünü göreyim.
- Üzgün görünüyorsun. - Adamlarım öldü.
Babam senden ne istedi?
Evime dönmeden bana şans diledi.
Yalan söylüyorsun.
Yalan söylediğini her zaman anlarım, çünkü bu konuda çok beceriksizsin.
- Senin ustalığını asla kazanamadım. - Doğru.
Ama yalana hiç ihtiyacın olmadı.
Hayat bir asker için çok daha basittir.
Yoksa kalpsiz olduğumu mu düşünüyorsun?
Bence hayatta kalma becerisine sahipsin.
Maximus, dur.
Beni tekrar görmek bu kadar korkunç mu gerçekten?
Hayır. Savaş yorgunuyum.
Babamı böyle zayıf görmek seni çok üzüyor.
Commodus babamın onu yakında imparator ilan etmesini bekliyor.
Babasına hizmet ettiğin gibi kardeşime de hizmet edecek misin?
Ben her zaman Roma'ya hizmet edeceğim.
Biliyor musun...
dualarımda seni hala anıyorum.
Evet. Ben de dua ederim.
Kocanın ölümüne çok üzüldüm. Onun için yas tuttum.
- Teşekkür ederim. - Duyduğuma göre bir oğlun varmış.
Evet. Lucius.
Yakında sekiz yaşına basacak.
Benim oğlum da sekiz yaşına basacak.
Duaların için teşekkür ederim.
Atalarım, bana yol gösterin.
Kutlu Ana, tanrıların alnıma yazdığı kaderi yaşarken yanımda ol.
Kutlu Baba, kınından çekilmiş bir kılıçla karımı ve oğlumu koru.
Sadece onlara kavuşmak için yaşadığımı bilsinler.
Atalarım, size saygım sonsuz...
ve bana öğrettiğiniz gibi şerefimle yaşamaya çalışacağım.
Cicero.
Efendim.
Görevini yapmak sana zor gelmiyor mu?
Bazen yapmak istediğimi yaparım.
Çoğu zaman da yapmak zorunda olduğumu.
Sonuçta eve dönmeyebiliriz.
Roma için görevini yapmaya hazır mısın?
Evet baba.
İmparator olmayacaksın.
Benim yerimi alacak daha bilge ve yaşlı adam kim?
Senato yeniden yönetime geçmeye...
hazır oluncaya dek...
bütün yetkilerim emaneten Maximus'a geçecek.
Roma yeniden cumhuriyet olacak.
- Maximus. - Evet.
Kararım seni düş kırıklığına mı uğrattı?
Bir keresinde bana...
en önemli dört erdemi yazmıştın.
Bilgelik...
adalet...
yüreklilik...
ve itidal.
Listeyi okurken, hiçbirinin bende olmadığını anladım.
Ama benim de başka erdemlerim var baba.
Hırs.
Bizi mükemmelliğe yönelttiği sürece bu bir erdem olabilir.
Beceri, cesaret.
Savaş meydanında değil belki ama, cesaretin birçok başka şekli vardır.
Aileme ve sana olan...
bağlılığım.
Ama benim erdemlerimden hiçbiri senin listende yoktu.
O zaman bile, beni oğlun olarak istemiyordun sanki.
Commodus...
fazla ileri gidiyorsun.
Seni memnun etmenin, benimle gurur duymanı sağlamanın...
bir yolunu bulmak için tanrılara yalvardım.
Gönül alıcı bir sözün...
candan bir kucaklaman...
bir kez olsun beni bağrına basman...
yüreğime sonsuza dek güneşin sıcaklığını doldurabilirdi.
Bende ne var ki, benden bu kadar nefret ediyorsun?
Commodus.
Hayatta tek istediğim...
senin, Sezar'ın istediği gibi bir olmaktı.
- Baba. - Commodus...
evlat olarak senin bütün hataların...
baba olarak benim başarısızlığımdır.
Gel.
Baba.
Beni birazcık sevmiş olman için...
bütün dünyayı kılıçtan geçirirdim!
Maximus, İmparator seni çağırıyor. Çok acil.
Birlikte yas tutalım kardeşim.
Yüce babamız öldü.
Nasıl öldü?
Doktorlar hiç acı çekmediğini söylüyor.
Uykusunda son nefesini vermiş.
Baba.
İmparatorun sadakatini istiyor Maximus.
Elimi tut.
Elimi sadece bir kere uzatırım.
Quintus.
Selam sana Sezar.
Senatörlerle konuşmalıyım. Tavsiyelerine ihtiyacım var.
- Gaius ve Falco'yu uyandır. - Gaius ve Falco.
Kılıcımı ver.
Maximus, lütfen dikkatli ol. Hiç temkinli davranmadın.
Temkin mi? İmparator katledildi.
İmparator doğal sebeplerden öldü.
- Niye silahlısın Quintus? - Muhafızlar!
Lütfen karşı koyma Maximus.
Özür dilerim. Sezar'ın emri böyle.
Şafak sökene kadar gidin...
sonra onu öldürün.
Quintus, bana bak. Bana bak!
Aileme göz kulak olacağına dair bana söz ver.
Ailen öbür dünyada seninle buluşacak.
Diz çök.
Kutlu Baba, karımı ve oğlumu koru.
Sadece onlara kavuşmak için yaşadığımı bilsinler.
En azından şerefli bir şekilde öleyim.
Bir asker gibi.
Don yüzünden bazen kılıcın ucu körleşir.
Pretor Muhafızı!
Evinden ayrılalı ne kadar oldu?
İki yıl, 264 gün ve bir sabah.
Kutlu Baba, karımı ve oğlumu koru...
Bana öğrettiğiniz gibi şerefimle yaşamaya çalışacağım.
Sadece onlara kavuşmak için yaşadığımı bilsinler.
...kınından çekilmiş bir kılıç, gerisi boş.
Sadece onlara kavuşmak için yaşadığımı bilsinler.
Gerisi boş.
Baba!
Ölme sakın.
Onlarla yeniden buluşacaksın.
Ama henüz değil.
Hayır. Yaranı temizlerler. Bekle ve gör.
Ölme sakın.
Seni aslanlara yem yaparlar.
Aslanlar bizden daha değerlidir.
Daha iyi misin?
Tertemiz. Gördün mü?
ZUCCHABAR - ROMA EYALETİ
Proximo! Eski dostum.
Senin buraya geldiğin her gün harikadır...
ama bugün en şanslı günün.
Bana sattığın zürafalar çiftleşmiyor.
Etrafta dolanıp yaprak yiyorlar, ama çiftleşmiyorlar.
Bana ibne zürafaları sattın.
- Paramı geri istiyorum. - Mümkün değil.
- Ama sana özel bir fiyat veririm. - Ne için?
Yeni mallarımı gördün mü? Gel de onlara bir bak.
Aralarında dövüşebilen var mı? Yakında bir maç olacak.
Bazıları dövüşmek için, bazıları ölmek için iyi.
Herhalde sana ikisi de lazım.
Kalk.
Mesleğin neydi?
Avcıydım.
Hayır, Kartaca'daki tuz madeninden getirdim onu.
Otur.
Lejyon işareti.
- Asker kaçağı. - Belki de, ama kimin umurunda?
O bir İspanyol.
1000 papele altı tanesini alırım.
Bin papel mi? Sadece Numidyalı 2000 eder.
Bu köleler kokuşmuş.
Bu onlara bir çeşni katıyor. Hayır, dur!
Pazarlık yapabiliriz.
Adamlar için 2000, hayvanlar için 4000 veririm.
Eski bir dost için toplam 5000 olur.
Hadi! Kendi evime girmem kaç saat sürecek?
Benim adım Proximo.
Sefil ömrünüzün son demi olacak bu birkaç gün boyunca...
sizi çığlık çığlığa bu dünyaya getiren...
kancık analarınızdan çok daha yakın olacağım size.
Onca parayı kara gözünüz, kara kaşınız için ödemedim.
Ölümünüzden kazanç sağlayabilmek için o kadar para döktüm.
Ömrünüzün ilk dakikalarında ananız yanınızdaydı...
son dakikalarında ben yanınızda olacağım.
Ve öldüğünüzde, ki mutlaka öleceksiniz...
öbür dünyaya giderken duyacağınız son ses bu olacak.
Gladyatörler...
sizleri selamlıyorum.
Kırmızı.
Sarı.
Güzel.
Kırmızı.
İspanyol.
Şimdilik bu kadar yeter!
Onun da vakti gelecek.
Sıradaki.
İspanyol...
niye dövüşmedin?
Hepimiz dövüşmek zorundayız.
Ben dövüşmüyorum işte.
Benim burada olmamam lazım. Ben katibim, yazı yazarım...
ve yedi dil bilirim.
Güzel.
Yarın yedi dilde feryat edebilirsin.
Belki de özgürlüğünü kazanacak kişi katip olmalı.
Özgürlük mü?
Ne yapmam gerekiyor?
Arenaya çıkıp beni öldüreceksin.
Onu da.
Numidyalıyı da.
Asker kaçağını da.
Ve 100 kişiyi daha.
Dövüşecek kimse kalmadığında özgür olursun.
Bunu yapamam ben.
Öyle mi?
Ama ben yapabilirim.
Bu, tanrılarının simgesi mi?
Bu onları öfkelendirmez mi?
Tanrılar seni kayırıyor.
Kırmızı tanrıların rengidir.
Bugün onların yardımına ihtiyacın olacak.
Proximo!
Hala baş gladyatörün Germen olan mı?
Seyirciler barbarları çok sever.
Ayrıca, beni zenginleştiriyor.
Şu Numidyalı daha önce dövüştü mü?
Hayır, ilk kez dövüşecek.
Ya şu, işçi mi, asker mi?
O bir İspanyol. Arenada iyi olsun da, hadım bile olsa önemli değil.
Numidyalı ve İspanyol takımı sağ çıkarsa beş yüz sesterti.
Numidyalı tek başına sağ kalırsa 1000 sesterti.
Kendi adamlarıma karşı mı bahse girmemi istiyorsun?
Bu ahlaksızlık olur.
Ya bahsi 2000'e çıkarırsam?
Bazılarınız dövüşmeyeceğini, bazılarınız ise...
dövüşemeyeceğini düşünüyor.
Oraya çıkana dek herkes böyle der.
Dinleyin.
Öldür!
Bunu bir adamın etine batırınca...
bunu yaptığınız için sizi alkışlayıp seveceklerdir.
Siz de...
bunun için onları sevmeye...
başlayabilirsiniz.
Sonuçta hepimiz öleceğiz.
Maalesef, nasıl öleceğimizi seçemiyoruz.
Ama erkek olarak hatırlanmak için...
bu sonu nasıl karşılayacağımızı...
seçebiliriz.
Hadi!
Soldakiler, kalkanlarınızı kaldırın!
Sağdakiler, kılıçlarınızı çekin!
Öldür! Öldür!
Eşleştirin onları: Kırmızıyla sarıyı.
Sıradaki!
Çabuk olun!
Gaspçı!
- Çek git! - Bizi asla yönetemeyeceksin Commodus!
Roma'ya bir fatih gibi giriyor. Ama nereyi fethetti?
Ona biraz zaman tanı Gracchus. Daha çok genç.
Bence çok iyi bir hükümdar olabilir.
Roma için mi, senin için mi?
Annene koş Lucius. Seni çok özlemiştir.
- Lucius! - Anne!
Selam sana Sezar.
Senatörler.
Roma yeni imparatorunu selamlar.
Sadık tebaanız size hoş geldiniz der Majesteleri.
Teşekkür ederim Falco.
Sadık tebaama gelince, umarım çok pahalıya mal olmamışlardır.
- Sezar. - Gracchus.
Bütün Roma dönüşünüzü sevinçle karşılıyor Sezar.
İlgilenmeniz gereken birçok mesele var.
Susalım lütfen. Susalım.
Size yol göstermek üzere Senato bir dizi protokol hazırladı Sezar.
Böylece, şehrin birçok sorunuyla ilgilenmeye başlayabiliriz.
Birincil meselemiz, Yunan Mahallesi'ndeki temel hijyen sorununu çözüp...
mahalleyi kasıp kavuran vebayla mücadele etmek.
Yani, eğer Sezar...
Anlamıyor musun Gracchus?
Asıl mesele bu, değil mi?
Babam bütün zamanını çalışarak...
ilim ve felsefe kitapları okuyarak geçirdi.
Sabahlara kadar Senatodan gelen kağıt tomarlarını okurdu.
Bu arada halk tamamen unutulmuş olurdu.
Ama senato, halk demektir efendim.
Halk arasından, halk adına konuşmak için seçildik biz.
Halkın çoğunun senin kadar iyi yemek yediğinden şüpheliyim Gracchus.
Senin gibi muhteşem metresleri olduğundan da Gaius.
Halkımı çok iyi anladığımı düşünüyorum.
Öyleyse belki Sezar bize bunu öğretebilir.
Engin tecrübesiyle.
Ben buna sevgi diyorum.
Ben onların babasıyım. Halkım benim evlatlarımdır.
Onları bağrıma basıp kucaklayacağım.
Vebadan ölmek üzere olan birini kucakladınız mı hiç efendim?
Hayır, ama bir daha sözümü kesersen...
emin ol ki sen kucaklarsın.
Senatör, kardeşim çok yorgun.
Listenizi bana bırakın. Sezar, Roma'nın taleplerini karşılayacaktır.
Leydim, her zamanki gibi, en küçük bir imanız emir demektir.
Ne cüretle bana nutuk çekmeye kalkıyorlar?
Commodus, Senatonun yararları vardır.
Ne yararı? Bütün yaptıkları konuşmak.
Sadece sen, ben ve Roma olmalı.
Bunu aklına bile getirme. Senato her zaman var olmuştur.
Roma değişti.
Bir imparatorluğu yönetmek için imparator gerekir.
- Elbette, ama halka bırakman gereken... - Yanılsamaları mı?
Gelenekleri.
Babamın barbarlarla savaşı...
Kendisi de derdi, bir şey başarmadı. Ama halk onu seviyordu.
Halk her zaman zaferleri sever.
Neden? Savaş meydanlarını görmediler.
Germanya umurlarında mı?
Tek umurlarında olan, Roma'nın ihtişamı.
"Roma'nın ihtişamı."
Bu ne peki?
Bu bir inanç. İhtişam.
- İhtişam, bir hayaldir. - Kesinlikle. Bir hayal.
Anlamıyor musun Lucilla?
İnsanlara bir Roma hayali sunacağım, onlar da beni bunun için sevecek.
Pek yakında içi kurumuş bir avuç ihtiyarın can sıkıcı vaazlarını unutacaklar.
Yaşamlarının en büyük hayalini sunacağım insanlara.
GLADYATÖRLER - ŞİDDET
İstediğiniz kadar beyaz ve kırmızı şarap var!
Oyunlar.
Yüz elli gün boyunca sürecek oyunlar.
Düşündüğümden daha akıllıymış.
Zeki. Özel muhafızlarından korkmasalardı...
bütün Roma ona gülüyor olurdu.
Korku ve merak. Çok güçlü bir birleşim.
Sence insanlar bununla gerçekten baştan çıkar mı?
Bence Roma'nın ne olduğunu biliyor. Roma ayak takımı demektir.
Bu halka hokkabaz gösterileri sunarsan oyalanırlar.
Özgürlüklerini ellerinden alsan bile alkış tutmaya devam ederler.
Roma'nın kalbi Senato'nun mermer binasında atmıyor...
Colosseum'un kumlu arenasında atıyor.
Onlara ölüm sunacak...
onlar da onu bunun için sevecek.
Tek yaptığın öldürmek, öldürmek.
Seyirciler kasap istemez, bir kahraman ister.
Hep bizi seyretmeye gelmelerini istiyoruz.
Yani, rakiplerini bir çırpıda doğrama. Unutma, işin insanları eğlendirmek.
İspanyol.
Eğlendir onları!
Eğlenmediniz mi?
Bunun için buraya gelmediniz mi?
İspanyol!
Ne istiyorsun?
Kız mı?
Erkek mi?
- Beni çağırmışsın. - Evet, çağırdım.
İyisin İspanyol, ama o kadar iyi değilsin.
Muhteşem olabilirdin.
Öldürmem isteniyor, ben de öldürüyorum. Bu yeterli.
Eyaletleri için yeterli, ama Roma için yeterli değil.
Genç imparator, babası Marcus Aurelius'un...
ölüm yıldönümü için, bir dizi gösteri düzenletiyor.
Bence bu çok eğlenceli.
Çünkü bilge Marcus Aurelius, alim Marcus Aurelius...
gladyatör gösterilerini yasaklamıştı.
İşte nihayet, beş yıldır pire kaynayan köylerde...
karın tokluğuna çalıştıktan sonra...
sonunda ait olduğumuz yere döneceğiz.
Colosseum'a.
Colosseum'u görmelisin İspanyol.
Kılıcının her hareketini seyreden...
öldürücü darbeyi indirmeni bekleyen...
elli bin Romalı.
Vuruşunu yapmadan önceki sessizlik ve sonrasındaki tezahürat.
Sesler yükselir. Yükselir...
fırtınaya benzer.
Sanki sen gök gürültüsü tanrısıymışsın gibi.
- Sen gladyatör müydün? - Evet.
Özgürlüğünü mü kazandın?
Uzun zaman önce, İmparator bana...
bir gladyus hediye etti.
Bu, tahta bir kılıçtır.
Özgürlüğün simgesidir.
Omzuma dokundu ve özgürlüğüme kavuştum.
Marcus Aurelius'u tanır mıydın?
Tanıyorum demedim. Bir keresinde omzuma dokundu dedim.
Bana ne istediğimi sormuştun.
Tıpkı senin gibi, ben de İmparatorun huzuruna...
çıkmak istiyorum.
Öyleyse beni dinle. Benden bir şeyler öğren.
Çabuk öldürdüğüm için en iyi gladyatörlerden biri olmadım.
Seyirci beni sevdiği için en iyisiydim.
Seyircinin kalbini kazanırsan, özgürlüğünü kazanırsın.
Seyircinin kalbini kazanacağım.
Daha önce hiç görmedikleri bir gösteri sunacağım onlara.
Öyleyse İspanyol, birlikte Roma'ya gidip...
kanlı maceralar yaşayalım.
Roma denen fahişe, sütü çekilene dek...
biz şişman ve mutlu olana dek bizi emdirsin.
Sonra da...
yeterince adam ölünce...
belki de özgürlüğünü kazanırsın.
Al. Bunu giy.
Ülkem şuralarda bir yerde.
Yuvam orada.
Karım yemek pişiriyor.
Kızlarım nehirden su taşıyor.
Onlara bir daha görebilecek miyim?
Hiç sanmam.
Ölünce onları tekrar göreceğine inanıyor musun?
Sanırım.
Öyle olsa bile, ben erken öleceğim.
Onlar birçok yıl daha yaşayacak.
Beklemek zorunda kalacağım.
Ama bekler miydin?
Elbette.
Bak...
benim karım...
ve oğlum şu anda beni bekliyorlar.
Onlarla yeniden buluşacaksın. Ama henüz değil.
Henüz değil.
- Eğer... - Henüz değil.
Henüz değil.
İşte orada.
Dışarı.
Hadi dışarı çıkın, çabuk!
Seni tekrar görmek çok güzel eski dostum.
Bana şans getir.
Ömründe böyle bir şey gördün mü?
İnsanların böyle binalar inşa edebileceğini bilmezdim.
Seyircinin kalbini kazan.
İçeri gir. Çabuk.
İçeri.
Çok sevildiği için mışıl mışıl uyuyor.
Gel kardeşim. Geç oldu.
Roma'yı çağların harikası yapacağım.
Gracchus ve dostlarının anlamadığı şey bu.
Yapmayı arzuladığım şeyler adeta beynimi patlatıyor.
Commodus, şu ilacı iç.
Sanırım zamanı geldi.
Babamızın şerefine hazırladığım kutlamalar sırasında...
Senato'yu feshettiğimi ilan edebilirim.
Sence bunu yapmalı mıyım?
İnsanlar buna hazır mı?
Bence şu anda dinlenmelisin.
Yanımda kalır mısın?
Hala karanlıktan korkuyor musun?
Hala.
Her zaman.
- Bu gece yanımda kal. - Kalamayacağımı biliyorsun.
Öyleyse öp beni.
İyi uykular kardeşim.
Sağır ve dilsiz hizmetkarlarım varken...
en azından biraz daha uzun yaşayabilirim.
Şimdi de bilginleri tutukluyorlar.
Konuşmaya cesaret eden herkesi. Mizahçıları ve vakanüvisleri bile.
Matematikçileri de.
Hepsi de arenada aslanlara yem oluyor.
Senato sıkıyönetimi onaylamadı.
Pretor Muhafızları tam bir terör egemenliği kurmuş durumda.
Gece dışarı çıkmaya korkuyorum.
Gün içindeki faaliyetlerinden daha çok korkmalısın.
Senatoyu, kancık Falco'nun önderliğindeki bir casus ordusu sarmış durumda.
Ama aklında neler var? Ben asıl bunun için endişeleniyorum.
Bütün günlerini, saplantılı bir biçimde...
babanın onuruna yapacağı festivali planlamakla geçiriyor.
En temel hükümet görevlerini bile ihmal ediyor.
Neler planlıyor?
Ve bunun bedeli ne olacak?
Bu günlük oyunlar bir servete mal oluyor, ama yeni vergiler almıyoruz.
Gelecek.
Bunun bedeli geleceğimiz olacak.
Tahıl rezervlerini satmaya başladı.
Bu doğru olamaz.
Roma'nın tahıl rezervlerini satıyor.
Halk iki yıl içinde açlıktan ölüyor olacak.
Umarım oyunlarda iyi eğlenirler...
çünkü pek yakında bu oyunlar yüzünden ölecekler.
- Romalılar bunu öğrenmeli. - Ama nasıl?
Senato'yu feshedecek.
Çok geç olmadan kim onlara haber verecek? Sen mi Gracchus?
Sen mi Gaius?
Senato'da bir konuşma yapıp kardeşimin yaptıklarını ifşa mı edeceksin?
Sonra da aileni Colosseum'da mı göreceksin?
Kim cesaret edecek?
Oğlum tahtın varisi olduğu için...
her gün korku içinde yaşıyorum.
O ölmeli.
Quintus ve Pretor Muhafızları kontrolü ele geçirir.
Hayır. Başını keserseniz, yılan sokamaz.
Lucilla, Gaius haklı.
Pretor Muhafızlarını etkisiz hale getirmediğimiz sürece başaramayız.
Hiçbir şey yapmayacak mıyız yani?
Evet kızım. Fikirlerimizi kendimize saklayacağız.
Hazırlanacağız.
Halk onu desteklediği sürece, boşlukta kaybolan seslerden ibaretiz.
Hiçbir ağırlığımız yok.
Ama her geçen gün düşman kazanıyor.
Bir gün dosttan çok düşmanı olacak.
O gün geldiğinde harekete geçeceğiz.
O zaman vuracağız.
Ama o güne dek...
uslu duracağız.
İtaatkar olacağız.
Ve kalleş olacağız.
Hadi!
Pekala, bu kadar yeter.
İmparator savaş istiyor ve en iyi dövüşçülerimi feda edemem.
Halk savaş istiyor, İmparator da onlara savaş sunacak.
- Kartaca Savaşı'nı oynayacaksınız. - Kartaca Katliamı yani.
Niye hapishaneye gidip dilencilerle hırsızları toplamıyorsun?
Bunu yaptık.
İmparatorluğun en iyi gladyatörlerini heba etmemi istiyorsan...
iki katı ücret isterim.
Kontratındaki ücreti alacaksın, yoksa kontratın iptal olur.
Hoşuna gitmedi mi?
Öyleyse, geldiğin bataklığa geri dönebilirsin.
Cassius, lütfen. Bizi serbest bırakabilirsin.
Gladyatör, sen İspanyol denen adam mısın?
Evet.
Senin dev olduğunu söylemişlerdi.
Bir adamın kafasını tek elle parçalayabildiğini söylüyorlar.
Bir adamın mı? Hayır.
Bir çocuğunkini.
- İspanya'da iyi atlar var mı? - En iyileri.
Bu Gümüş, bu da İzci.
Onlar benim atlarımdı.
Onları benden aldılar.
Seni sevdim İspanyol. Senin için tezahürat yapacağım.
- Oyunları izlemene izin mi veriyorlar? - Dayım güçlü olursun diyor.
- Ya baban ne diyor? - Babam öldü.
Efendim, Lucius, vakit geldi.
Gitmem gerek.
Adın Lucius mu?
Lucius Verus, babamın adı.
İndirin!
Claudius!
- Evet? - Daha fazla kalkan getir!
Tamam.
İmparator girince, silahlarınızı kaldırıp onu selamlayın...
sonra da hep birlikte konuşun.
İmparatora yüzünüzü dönün, asla arkanızı dönmeyin.
Gidin ve şerefinizle ölün.
Yüce Sezar'a selam olsun!
Sezar!
Ölmek üzere olan bizler Sezar'ı selamlıyoruz!
Bugün...
kutsal tarihimize geri dönüp...
büyük Kartaca'nın ikinci düşüşünü...
sizin için yeniden canlandıracağız!
Zama'nın çorak ovasında...
barbar Hannibal'in...
yenilmez orduları duruyordu.
Bütün ilkel uluslardan toplanmış...
vahşi paralı askerler ve savaşçılar...
acımasızca yakıp yıkmaya ve bizi fethetmeye...
azmetmişti.
İmparatorunuz size, barbar sürüsünü...
sunmaktan mutluluk duyar!
Aranızda orduda görev yapmış olan var mı?
Evet. Ben Vindobona'da askerlik yaptım.
Bana yardım edebilirsin.
Bu kapılardan ne çıkarsa çıksın...
birlikte çalışırsak sağ kalma şansımız artar.
Anlıyor musunuz?
Bir arada kalırsak, yaşarız.
İmparator sizlere, General Scipio Africanus'un...
lejyonerlerini sunmaktan kıvanç duyar!
Ölüme!
Öldür!
Bir arada kalalım.
Bir araya gelelim!
Birbirinizden ayrılmayın! Sıraları bozmayın!
Hiç sansın yok.
Kalkanlarınızı birleştirin. Tek vücut olun.
Hazır!
Hazır! Hep birlikte!
Aferin.
Hazır. Sıkı durun!
Evet!
Hagen!
Bu sıra arabaya saldırsın! Bu sıra benimle kalsın!
Çabuk!
- Şu tarafa geçin. - Acele edin!
Maximus!
Tek sıra olun!
Biz kazandık!
Tarih bilgim biraz kıttır Cassius...
ama Kartaca Savaşı'nı barbarlar kaybetmiyor muydu?
Evet efendimiz.
Affedin beni efendimiz.
Yok, sürprizler hoşuma gider.
Bu kim?
Ona İspanyol diyorlar efendimiz.
Sanırım onunla tanışacağım.
Peki efendimiz.
Barbarlara selam olsun!
İleri! Asker, hazır ol!
Silahlarınızı bırakın.
Gladyatör, İmparator seni istiyor.
İmparatorun hizmetindeyim.
Ayağa kalk.
Şöhretini hak etmişsin İspanyol.
Senin denginde bir gladyatör olduğunu sanmıyorum.
Bu delikanlıya göre, yeniden doğmuş Hektor'muşsun sen.
Yoksa Herkül müydü?
Kahramanımız bize yüzünü gösterip gerçek adını neden söylemiyor?
Bir adın var herhalde.
Adım Gladyatör.
Ne cüretle bana akranı dönersin? Köle!
Miğferini çıkarıp bana adını söyleyeceksin.
Adım Maximus Decimus Meridius...
kuzey ordularının başkomutanı...
Felix Lejyonlarının generali...
gerçek imparator Marcus Aurelius'un sadık hizmetkarı...
katledilmiş bir oğlun babası...
katledilmiş bir eşin kocası...
ve bu dünyada ya da öbür dünyada intikamımı alacağım.
Askerler!
Yaşasın!
Asker, rahat!
Maximus!
Baba.
Neden hala hayatta?
Bilmiyorum.
Hayatta olmamalıydı.
Canımı sıkıyor bu.
Hem de çok canımı sıkıyor.
Yapmam gerekeni yaptım.
Babam istediğini yapmış olsaydı, imparatorluk parçalanırdı.
Bunu çok iyi anlıyorsun, değil mi?
Evet.
Onu görünce neler hissettin?
Hiçbir şey hissetmedim.
Seni çok derinden yaralamıştı, değil mi?
Benim onu yaraladığımdan daha derin değil.
Germanya'da bana yalan söylediler.
Onun öldüğünü söylediler.
Bana yalan söylüyorlarsa, beni saymıyorlar demektir.
Bana saygı duymuyorlarsa, beni nasıl sevebilirler?
Öyleyse lejyonların, ihanetlerinin...
cezasız kalmayacağını öğrenmeli.
Zavallı kardeşim.
Senin düşmanın olmak istemezdim.
Ne yapacaksın?
Bu taraftan.
Zengin hanımlar, onlara zevk verecek şampiyonlara çok iyi ücret öder.
Kardeşinin, katillerini göndereceğini biliyordum.
Ama en iyisini göndereceğini düşünmemiştim.
Maximus, kardeşim geldiğimi bilmiyor.
Ailem diri diri yakılıp çarmıha gerildi.
- Hiç haberim yoktu... - Yalan söyleme bana!
Onlar için çok ağladım.
Baban için ağladığın gibi mi?
O günden beri adeta bir korku hapsinde yaşıyorum.
Kardeşinden korktuğun için babanın yasını tutamamak...
Oğlun tahtın varisi olduğu için...
her an korku içinde yaşamak...
Çok göz yaşı döktüm.
Oğlum masumdu.
Benimki de öyle.
Bana güvenmen için benim oğlumun da mı ölmesi lazım?
Sana güvensem ne olur?
Tanrılar seni kurtardı. Anlamıyor musun?
Bugün bir kölenin, Roma İmparatoru'ndan daha güçlü olduğunu gördüm.
Tanrılar beni kurtardı mı?
Onların elinde bir oyuncağım. Tek gücüm, ayak takımını eğlendirmek.
İşte güç budur.
Roma, ayak takımı demektir.
Commodus onlara hükmettiği sürece her şeye hükmedecektir.
Beni dinle.
Kardeşimin düşmanları var, çoğu da Senato'da.
Ama halk onun peşinden giderken...
kimse ona karşı gelmeye cesaret edemiyordu. Sen edene dek.
Onu onaylamıyorlar, ama bir şey yapmıyorlar.
Hayatlarını Roma'ya adamış politikacılar var.
Hepsinin üstünde de bir kişi.
Ayarlayabilirsem, onunla görüşür müsün?
Anlamıyor musun?
Bu gece bu hücrede ölebilirim, ya da yarın arenada. Ben bir köleyim!
Elimden ne gelir ki benim?
Bahsettiğim kişi senin istediğin şeyi istiyor.
Öyleyse Commodus'u o öldürsün!
Bir zamanlar bir erkek tanırdım...
soylu bir erkek.
Babamı seven, babamın da onu sevdiği...
prensip sahibi bir adam.
Bu adam Roma'ya çok iyi hizmet etmişti.
O adam öldü.
Kardeşin işini çok iyi yaptı.
Bırak da sana yardım edeyim.
Evet, bana yardım edebilirsin.
Beni tanıdığını unut ve buraya bir daha asla gelme.
Gardiyan! Hanımın benimle işi bitti.
Adın ne?
Julian Crassus.
Adın ne?
Marcus efendim.
Babamın adı.
Dört adamımızın cesedini bulduklarında Maximus'un kaçtığını biliyor olmalıydılar.
Barbar akını olduğunu sanmışlar.
Bunlar iyi adamlardır efendimiz. İmparatora sadıktırlar.
Oklarınızı hazırlayın!
Ok atmaya hazır olun!
Öyleyse, belki de her şeyi bilen sendin...
ama bana söylemedin.
- Bilmiyordum? - Bilmiyor muydun?
Ama bir general her zaman her şeye hakim olmalı.
Her zaman her şeye komuta etmeli, değil mi?
Evet Sezar.
Öyleyse, bu emri de sen ver. Söyle.
Ateş.
Maximus.
Lejyonların kumandanı mıydın? Birçok zaferler mi kazandın?
- Evet. - Germanya'da mı?
Birçok ülkede.
General.
Çok büyük bir şöhretin var.
Seni öldürmeden önce şöhretini öldürmek zorunda.
Evet, en sonda.
- Senatör Gaius. - Merhaba.
Senatör Gracchus.
Bayağı halkın zevkleriyle eğlendiğini pek sık görmüyoruz.
Ben halktan biriymişim gibi davranmıyorum senatör...
ama elimden geldiğince halk adamı olmaya çalışıyorum.
Sezar!
Roma halkı!
Antakya'nın dördüncü gününde...
oyunların 64. gününü kutlayabiliriz.
Ve alicenap İmparator hazretleri...
Roma halkını, tarihi bir final karşılaşmasıyla...
ödüllendirmek için bugünü düzenledi.
Sezar'ımız, beş yıllık bir emeklilikten sonra bugün Colosseum'a dönen...
Roma tarihinin tek yenilmez şampiyonunu...
sizlere sunmaktan...
mutluluk duyar.
Efsanevi Galya Kaplanı!
Ahaliyi avcunun içine almayı çok iyi biliyor.
Marcus Aurelius'un Roma rüyası vardı Proximo.
Bu o Roma değil.
Marcus Aurelius öldü Maximus.
Biz ölümlüler, gölge ve tozdan başka bir şey değiliz.
Gölge ve toz Maximus!
Sezar'ımız, gladyatör eğiticisi Antonius Proximo'yu...
temsil eden Aelius Maximus'u...
sizlere sunmaktan kıvançlıdır!
Onlardan biriymiş gibi bağırlarına basıyorlar onu.
Halk maymun iştahlıdır kardeşim. Bir ay içinde unutulup gider.
Hayır, daha da önce unutulacak.
Her şey ayarlandı.
Ölmek üzere olan bizler Sezar'ı selamlarız.
Senin yanındayız Maximus!
Dövüş, bitir işini!
Çekin, çekin!
Bırakın! Bırakın!
- Boğazla onu! - Öldür!
Öldür!
Merhametli Maximus!
Maximus!
İleri, muhafızlar, hazır olun!
Seninle ne yapacağım ben?
Bir türlü ölmüyorsun.
Seninle ben birbirimizden çok mu farklıyız?
Benim gibi sen de gerektiğinde can alıyorsun.
Alacağım tek bir can daha kaldı. Sonra işim bitecek.
Öyleyse, o canı şimdi al.
Duyduğuma göre oğlun...
elleri çarmıha çivilenirken kızlar gibi ciyaklamış.
Karın da...
defalarca ırzına geçilirken...
fahişeler gibi...
inleyip durmuş.
Kendinizi böyle onurlandırdığınız günler pek yakında sona erecek...
Majesteleri.
General!
- General! - Cicero!
- Kampınız nerede? - Ostia'da.
- Seni seviyoruz Maximus! - Muzaffer generalle övünüyoruz!
Askerlere generallerinin yaşadığını söyle. Beni bul.
- İlerleyin! - Beni bul!
Seni duyabiliyorlar mı?
- Kimler? - Öbür dünyadaki ailen.
- Evet. - Onlara ne diyorsun?
Oğluma şöyle diyorum...
Yakında yeniden buluşacağız oğlum...
atını sürerken topuklarını aşağıda tut.
Karıma ise...
Ona ne söylediğim seni ilgilendirmez.
Şimdi de merhametli olduğu için Maximus'u seviyorlar.
Yani onu öldüremem, yoksa çok daha merhametsiz olurum.
Bu mesele korkunç bir kabusa dönüştü.
Sana meydan okuyor.
Her zaferi, sana karşı bir meydan okuma.
Halk bunu görüyor, Senato da.
Yaşadığı her gün, daha da cüretkar oluyor.
- Öldür onu. - Hayır.
Şehitlik mertebesine çıkmasına vesile olmam.
Bugün Senato'ya gittiğimde...
oyunların maliyetini karşılamak için tahıl rezervlerini kullanmaktan bahsettim.
Ne olduğunu fark ettin mi?
- Hiçbir şey olmadı. - Kesinlikle. Hiçbir şey.
Tek bir itiraz sesi yükselmedi.
O küstah Senatör Gracchus bile süt dökmüş kedi gibi sustu.
Neden?
Bana bir su yılanından bahsettiler.
Avını kendine çekmek için çok olağandışı bir yöntemi varmış.
Sanki yaralanmış gibi deniz dibinde öylece yatarmış.
Sonra düşmanları ona yaklaşsa bile...
yine de kımıldamadan dururmuş.
Sonra düşmanları onu ısırıp küçük parçalar kopardığında bile...
yine de kımıldamazmış.
Yani...
kıpırdamadan sessizce durup...
düşmanlarımızın bizi dişlemesini bekleyeceğiz.
Bütün senatörleri izlet.
Cicero, eski dostum. Seni bir daha göremem sanmıştım.
- Ben de senin öldüğünü sanmıştım. - Yaklaştım.
- Askerler ne zamandır Ostia'da? - Kış başından beri.
- Nasıl görünüyorlar? - Şişman ve sıkkın.
- Kumandan kim? - Romalı salağın teki.
Sence ne zaman savaşmaya hazır olurlar?
Senin için, hemen yarın.
Benim için bir şey yapmanı istiyorum.
Gelin, görün, şahit olun.
Hiç arenaya gidemediyseniz, gösteriyi burada izleyebilirsiniz.
Dev Maximus, imparatorumuz Commodus'u mağlup ediyor.
Ne yapacağız? İmparatora böyle yapmakla...
herkese meydan okuyor, onlar da...
Aman Tanrım!
- Onu hakladı, imparator yenildi. - Yol verin!
Leydim. Vindobona'da babanıza hizmet etmiştim.
- Geri çekil. - Leydim.
Babanıza Vindobona'da hizmet ettim.
Geri çekil!
General Maximus'a da hizmet ettim. Hala da ediyorum.
Dur.
Geri çekil.
General haber gönderdi. Politikacınızla görüşecek.
- Sadakatinin mükafatı asker. - Teşekkür ederim leydim.
Bizi yalnız bırak.
Senatör Gracchus.
General.
Umarım bugün buraya gelmem, bana güvenmen için...
yeterli bir kanıt olur.
- Senato arkanızda mı? - Senato mu?
Evet. Onlar adına konuşabilirim.
Özgürlüğümü satın alıp beni Roma'dan çıkarabilir misiniz?
Hangi amaçla?
Şehrin surlarından dışarı çıkarın beni.
Ostia'ya gitmek için dinç atlar hazırlayın. Ordum orada kamp kurmuş.
İkinci günün akşamında 5000 askerin başında geri dönerim.
Ama lejyonların yeni kumandanları var.
Hepsi de Commodus'a sadık.
Askerlerim beni canlı görsün, kime sadık olduklarını anlarsınız.
Çılgınlık bu.
100 yıldır hiçbir Roma ordusu başkente girmedi.
Bir diktatörlüğü, diğeriyle değiştiremem!
Yarım yamalak tedbirlerin ve boş lafların zamanı geçti senatör.
Bu görkemli darbeden sonra ne yapacaksın?
5000 savaşçını alıp gidecek misin?
Gideceğim.
Askerler, Senato'nun komutasında sizleri korumak için burada kalacak.
Yani...
bütün Roma'yı ele geçirdikten sonra onu halka geri mi vereceksin?
Nedenini söyle bana.
Çünkü bu, ölen bir adamın son arzusuydu.
Ben Commodus'u öldüreceğim.
Roma'nın kaderini size bırakıyorum.
Marcus Aurelius sana güvenmişti.
Kızı da sana güveniyor.
Ben de güveneceğim.
Ama çok az vaktimiz kaldı.
Bana iki gün ver...
özgürlüğünü satın alacağım.
Sen de...
Sen de sağ kalmaya bak...
yoksa ben ölürüm.
Artık gitmeliyiz.
Seni bekliyor olacak. Büyük heykelin ayağının dibinde.
O seni bulur.
Bu işe yaramayacak.
İmparatorun her yerde casusu var.
Bana gelince...
bu iş benim için tehlikeli olmaya başlıyor.
Dönüşümde mükafatını alacaksın.
Sana söz veriyorum.
Söz mü veriyorsun? Ya geri dönmezsen?
Güvenmenin ne demek olduğunu unutmadın, değil mi Proximo?
Güvenmek mi?
Kime güveneceğim peki?
- Commodus'u öldüreceğim. - Ben bunu niye isteyeyim?
Onun sayesinde zengin oluyorum.
Sözünün eri olduğunu biliyorum general.
Şerefin için ölürsün.
Roma uğruna ölürsün.
Atalarının anısı uğruna ölürsün.
Oysa ben, sadece...
eğlence düzenleyen biriyim.
Gardiyan!
Sana özgürlüğünü bağışlayan adamı öldürdü o.
Pretor Muhafızları, efendim.
Dur!
Nerelerdeydin?
Seni çağırtmıştım.
Lütfen kardeşim.
Canını sıkan ne?
Gracchus'un yeni bir aşığı mı var?
Bilmiyorum.
Onunla görüştüğünü sanmıştım.
İğrenç bir mikrop gibi herkese hastalık bulaştırıyor.
Roma'nın sağlığı için Senato'nun kanı akıtılmalı.
Gracchus'un da kanı akıtılacak.
Çok yakında.
Ama bu gece değil.
Babamızın bir keresinde ne dediğini hatırlıyor musun?
"Yaşamak...
"bir rüya gibidir...
"korkunç bir rüya."
Sence bu doğru mu?
Bilmiyorum.
Bence doğru.
Ve bu korkunç rüyayı paylaşabileceğim tek sen varsın.
Ağzını aç.
Seni sevdiğimi biliyorsun.
Ben de seni seviyorum.
Dışarı. Çık dışarı!
Çabuk!
Tebrikler general.
İkna etme gücüne sahip dostların var.
İmparator, Gracchus'u tutuklattı.
Daha fazla beklemeyi göze alamayız. Bu gece gitmeliyiz.
Proximo gece yarısı gelip seni kapıya götürecek.
Hizmetkarın Cicero, atlarla birlikte seni orada bekliyor olacak.
- Bütün bunları sen mi ayarladın? - Evet.
Büyük bir riske girmişsin.
Ödemem gereken çok bedel var.
Ödemen gereken bir bedel yok.
Oğlunu seviyorsun. Onu korumak için bu kadar güçlüsün.
Güçlü olmaktan yoruldum.
Kardeşim bütün dünyadan nefret ediyor, en çok da senden.
- Baban beni seçtiği için. - Hayır.
Babam seni sevdiği için.
Ve ben seni sevdiğim için.
Çok uzun zaman önceydi.
O zaman çok mu farklıydım?
Daha çok gülerdin.
Ömrüm boyunca kendimi yalnız hissettim...
seninle olduğum zamanlar dışında.
Gitmem gerek.
Evet.
İşte.
Seni hakladım.
- Lejyonercilik oynamak için geç değil mi? - Lejyoner değilim ben.
- Lejyoner değil misin? - Gladyatörüm.
Gladyatör mü?
Gladyatörler sadece arenada dövüşür.
Julius Sezar gibi büyük bir Roma savaşçısı olmak istemez misin?
Ben Maximus'um, Roma'nın kurtarıcısı!
Roma'nın kurtarıcısı mı?
Bunu kim diyor peki?
Lucius nerede?
İmparatorun yanında leydim.
- Bunu yapmış olamaz. - Evet, yaptı.
Yılanı sepetten aldı...
ve göğsüne bastırdı, tam kalbinin altına.
- Yılan göğsünü mü ısırmış? - Evet.
Biliyor musun Lucius, soylu hanımlar bazen...
aşk uğruna çok tuhaf, çok acayip şeyler yapar.
- Bence bu çok aptalca. - Bence de.
Kardeşim, bize katılmaz mısın?
Sevgili Lucius'umuza masal okuyorum.
- Ben de okuyorum. - Evet.
Çok akıllı bir çocuk. Bir gün çok büyük bir imparator olacak.
Yüce Mark Antony'nin Mısır'daki maceralarını okuyorduk.
Kraliçe bir yılana ısırtıp kendini öldürmüş.
Atalarımıza olanları dinleyinceye kadar bekle.
Eğer uslu durursan, yarın akşam sana İmparator Claudius'un öyküsünü anlatırım.
Ona en yakın olanlar tarafından...
ihanete uğradı.
Kendi kanından kişiler tarafından.
Karanlık köşelerde fısıldaşıyor...
gece yarıları dışarı çıkıyor...
ve komplo planlıyorlardı.
Ama İmparator Claudius bir şeylerin peşinde olduklarını anlamıştı.
Arılar gibi çalıştıklarını biliyordu.
Bir gece, o hainlerden biriyle oturdu...
ve ona bakıp...
şöyle dedi...
"Neler yaptığını anlat bana...
"küçük arı.
"Yoksa canından çok sevdiğin birini öldürürüm.
"Onun kanında yıkanırken seyredersin beni."
İmparatorun kalbi kırılmıştı.
O küçük arı, kimsenin yapmadığı kadar derin bir yara açmıştı kalbinde.
Sonra ne oldu dersin Lucius?
Bilmiyorum dayı.
Küçük arı ona her şeyi anlattı.
Açın, İmparator adına emrediyorum!
Proximo!
Kapıları açın, İmparator adına emrediyorum!
Kapıları açın!
Kapıları aç Proximo.
Ölmek mi istiyorsun ihtiyar?
Al.
Her şey hazırlandı.
Anlaşılan özgürlüğünü kazandın.
Proximo, iyi bir adam olmakla kendini tehlikeye mi atıyorsun?
- Juba. - İmparatorun bütün düşmanları ölecek!
Kapıları açın!
Çekin!
Çabuk! Sol tarafta bir sıra oluşturun!
Sadece birkaç saniye gerek, hayatlarınızı tehlikeye atmayın.
Bu işe karışmak istemiyorsanız, hücrelerinize dönün.
Seni burada bekleyeceğiz Maximus.
- Güç ve onur. - Hadi git.
Güç ve onur.
Nişan alın. Yaylarınızı gerin!
Gölgeler ve toz.
Maximus!
Özür dilerim.
Görev tamamlandı.
Ya yeğenim ne olacak?
Ya onun annesi?
Oğluyla birlikte, aşığının kaderini paylaşsın mı?
Yoksa merhametli mi olmalıyım?
Merhametli Commodus.
Lucius benim yanımda kalacak artık.
Annesi ise...
hoşuma gitmeyen bir tarzda...
bana bakacak olursa...
oğlu ölecek.
Asil bir davranışta bulunup...
intihar etmeye kalkarsa...
oğlu ölecek.
Sana gelince...
benim seni sevdiğim gibi...
sen de beni seveceksin.
Bana saf kan bir varis doğuracaksın...
böylece, Commodus...
ve soyu 1000 yıl daha hüküm sürecek.
Merhametli değil miyim?
Maximus!
Ben bir askerim. İtaat ederim.
Herkes doğasına uygun olanı yapar.
Maximus!
Seni istiyorlar.
Köle olan bir general.
Gladyatör olan bir köle.
Bir imparatora kafa tutan gladyatör.
Çok çarpıcı bir hikaye.
Şimdi halk, bu hikayenin nasıl biteceğini merak ediyor.
Bu hikayeye ancak şanlı bir ölüm yakışır.
Büyük arenada...
bizzat İmparatora meydan okumaktan daha görkemli ne olabilir?
- Benimle dövüşür müydün? - Neden olmasın?
Korktuğumu mu düşünüyorsun?
Bence sen bütün ömrün boyunca korktun.
Korku nedir bilmeyen, Yenilmez Maximus'un tam tersine, öyle mi?
Tanıdığım biri bir kez şöyle demişti: "Ölüm hepimize gülümser.
"İnsanın tek yapabileceği, ona gülümsemek."
O dostun...
kendi ölümüne gülümsedi mi acaba?
Bunu sen biliyor olmalısın.
O dostum, babandı.
Babamı seviyordun, biliyorum...
ama ben de seviyordum.
Bu bizi kardeş yapar, öyle değil mi?
Şimdi bana gülümse kardeşim.
Zırhını sarın. Yarayı saklayın.
Daire oluşturun!
Quintus, kılıç ver.
Bana kılıcını ver.
Kılıç! Bana bir kılıç verin!
Kılıçlarınızı kınlarına sokun.
Maximus.
Quintus.
Adamlarımı serbest bırak.
Senatör Gracchus'a mevkii iade edilsin.
Roma diye bir rüya vardı.
Bu gerçek olacak.
Bunlar Marcus Aurelius'un arzuları.
Esirleri serbest bırakın. Hemen!
Maximus.
Lucius güvende artık.
Hadi, git onlara.
Artık yuvandasın.
Roma bir iyi adamın hayatına değer mi?
Buna bir zamanlar inanmıştık.
Yeniden inanmamızı sağlayın.
Roma'nın bir askeriydi o.
Ona saygı gösterin.
Onu taşımama kim yardım edecek?
Artık özgürüz.
Seni tekrar göreceğim.
Ama henüz değil.
Henüz değil.
SEVGİLİ DOSTUMUZ OLIVER REED'E
Turkish