"Στο απόγειο της δόξας της, η ρωμαϊκή αυτοκρατορία ήταν τεράστια...
από τις αφρικανικές ερήμους ως τα σύνορα της βόρειας Αγγλίας.
Το ένα τέταρτο του παγκόσμιου πληθυσμού ζούσε και πέθαινε...
υπό την εξουσία του Καίσαρα.
Το χειμώνα του 180 μ. Χ., η εκστρατεία του αυτοκράτορα Μάρκου Αυρηλίου...
κατά των βαρβαρικών φυλών της Γερμανίας έφτανε στο τέλος της.
Ένα τελευταίο οχυρό παραμένει εμπόδιο για τη νίκη των Ρωμαίων...
και την εξάπλωση της ειρήνης σε όλη την αυτοκρατορία. "
"Γερμανία"
Στρατηγέ.
Αδύνατοι και πεινασμένοι.
- Ακόμα τίποτα; - Ούτε ίχνος.
- Πόση ώρα λείπει; - Σχεδόν δυο ώρες.
- Θα γίνει μάχη; - Θα το μάθουμε σύντομα.
Στρατιώτη, σε διέταξα να μετακινήσεις μπροστά τους καταπέλτες.
- Δεν καλύπτει η ακτίνα τους. - Καλύπτει, καλύπτει.
- Ο κίνδυνος για το ιππικό... - Είναι αποδεκτός. Συμφωνούμε;
Είπαν όχι.
Ακίνητοι! Ακίνητοι!
Ο καθένας καταλαβαίνει πότε τον κατακτά ο άλλος.
Εσύ, θα το καταλάβαινες, Κόιντε;
Αν θα το καταλάβαινα;
- Ισχύς και τιμή. - Ισχύς και τιμή.
Μόλις σας κάνω νόημα, να γίνει κόλαση.
Ετοιμάστε τους καταπέλτες.
Το ιππικό να ετοιμαστεί για έφοδο.
- Να ετοιμαστούν οι τοξότες. - Τοξότες!
- Επίθεση! - Επίθεση!
Fratres!
Μάξιμε!
Σε τρεις βδομάδες από τώρα, θα θερίζω τα χωράφια μου.
Φανταστείτε πού θέλετε να είστε, και θα βρεθείτε εκεί.
Μείνετε στις θέσεις σας! Να με παρακολουθείτε!
Αν βρεθείτε μόνοι...
σε καταπράσινα λιβάδια με τον ήλιο καταπρόσωπο...
μην παραξενευτείτε.
Θα είστε στα Ηλύσια πεδία, και θα 'χετε πεθάνει!
Αδερφοί...
ό,τι κάνουμε στη ζωή...
αντηχεί στην αιωνιότητα.
Τραβήξτε!
Τραβάτε! Τραβάτε!
Οι καταπέλτες είναι έτοιμοι!
Τοξότες, βάλτε τα τόξα στη φωτιά!
- Τα τόξα στη φωτιά! - Τα τόξα στη φωτιά!
Τοξότες, σκοπεύσατε!
Εκτοξεύσατε!
Έτοιμοι όλοι!
Μείνετε στις θέσεις σας!
Έλξατε! Εκτοξεύσατε!
Εκτοξεύσατε! Εκτοξεύσατε!
Γεμίστε το και πάλι!
Μείνετε στις θέσεις σας!
Έλξατε! Εκτοξεύσατε!
Να με παρακολουθείτε!
Roma victor!
Πιστεύεις ότι όντως πεθαίνει;
Δέκα χρόνια τώρα πεθαίνει.
Αν όμως δεν πέθαινε στ' αλήθεια, δεν θα μας καλούσε.
Μπορεί απλώς να μας αναζήτησε.
Και τη Σύγκλητο; Δεν θα τους καλούσε αν δεν...
Ηρέμησε, Κόμμοδε.
Ύστερα από δυο βδομάδες ταξίδι, οι ραδιουργίες σου με κουράζουν.
Έλαβε την απόφασή του.
Θα την ανακοινώσει.
Θα ορίσει εμένα.
Το πρώτο που θα κάνω...
όταν...
θα τον τιμήσω με αγώνες αντάξιους της Μεγαλειότητάς του.
Το πρώτο που θα έκανα εγώ τώρα, είναι ένα ζεστό μπάνιο.
Υψηλότατε;
Σχεδόν τελειώνουμε.
- Μεγαλειότατε. - Πού είναι ο αυτοκράτορας;
Στο μέτωπο, Μεγαλειότατε. Λείπουν 19 μέρες.
Ακόμα στέλνουν τραυματίες.
Το άλογό μου.
Μεγαλειότατε.
Ένα φιλί;
Έδειξες ξανά την αξία σου, Μάξιμε.
Για τελευταία φορά, ας ελπίσουμε.
Δεν υπάρχει άλλος να πολεμήσουμε.
Πάντα έχεις κάποιο να πολεμήσεις.
Πώς να ανταμείψω το μεγαλύτερο στρατηγό της Ρώμης;
Επίτρεψέ μου να γυρίσω στο σπίτι μου.
Το σπίτι σου.
Εσένα τιμούν, Καίσαρα.
Για σένα το κάνουν, Μάξιμε. Εσένα τιμούν.
Την έχασα; Έχασα τη μάχη;
Έχασες τον πόλεμο.
Πατέρα, συγχαρητήρια.
Θα θυσιάσω εκατό ταύρους για να τιμήσω το θρίαμβό σου.
Κράτα τους ταύρους.
Να τιμήσεις το Μάξιμο. Αυτός κέρδισε τη μάχη.
- Στρατηγέ. - Υψηλότατε.
Η Ρώμη σε χαιρετά κι εγώ σ' αγκαλιάζω σαν αδερφός.
Κράτησε πάρα πολύ, παλιέ μου φίλε.
- Υψηλότατε. - Έλα, πατέρα.
Πάρε το χέρι μου.
Νομίζω ότι είναι ώρα να φύγω.
Αλίμονο στη μοίρα της Ρώμης.
Καταπληκτική μάχη.
- Στρατηγέ. - Ζεις ακόμα;
- Ζω. - Πρέπει να έχουν όρεξη οι θεοί.
- Οι θεοί θα σ' αγαπάνε. - Βαλέριε.
Στο στρατόπεδο, στρατηγέ; Ή στη Ρώμη;
Σπίτι. Στη γυναίκα μου, το γιο μου, τα χωράφια μου.
Ο Μάξιμος αγρότης! Δυσκολεύομαι και να το φανταστώ.
Το χώμα ξεπλένεται πιο εύκολα απ' το αίμα, Κόιντε.
- Να τος. - Υψηλότατε.
Ο Συγκλητικός Γάιος, ο Συγκλητικός Φάλκο.
Να προσέχεις το Γάιο. Τα παρουσιάζει όλα τόσο ρόδινα...
που θα ξυπνήσεις μια μέρα και θα λες, " Δημοκρατία, Δημοκρατία. "
Ναι, γιατί όχι; Η Ρώμη ιδρύθηκε σαν δημοκρατία.
Ναι, και στη δημοκρατία την εξουσία ασκεί η Σύγκλητος.
Βεβαίως, ο Γάιος δεν επηρεάζεται απ' αυτά.
Εσύ, Στρατηγέ, ποιον υποστηρίζεις; Τον αυτοκράτορα ή τη σύγκλητο;
Ο στρατιώτης έχει το καλό να μπορεί...
να βλέπει τον εχθρό κατάματα.
Με ένα ολόκληρο στρατό πίσω σου, εύκολα κάνεις πολιτική.
Σας προειδοποίησα. Τώρα θα σας σώσω. Συγκλητικοί.
Ο Μάξιμος.
Θα χρειαστώ γενναίους άντρες σαν κι εσένα.
Τι μπορώ να κάνω για σένα, Υψηλότατε;
Ξέρεις να διατάζεις.
Εκτελούν τις διαταγές σου και κερδίζεις τη μάχη.
Η σύγκλητος συνωμοτεί και φλυαρεί, χαϊδεύει τα αφτιά και απογοητεύει.
Μάξιμε, πρέπει να σώσουμε τη Ρώμη από τους πολιτικούς, φίλε μου.
Μπορώ να σε υπολογίζω όταν έρθει η ώρα;
Όταν μου το επιτρέψει ο πατέρας σου, σκοπεύω να γυρίσω σπίτι μου.
Σπίτι; Κανείς δεν το κέρδισε πιο άξια από σένα.
Μη βολευτείς και πολύ. Μπορεί να σε καλέσω σύντομα.
Είναι εδώ η Λουσίλλα. Το ήξερες;
Δεν σ' έχει ξεχάσει.
Τώρα είσαι ο γενναίος.
Αχ, και να είχες γεννηθεί αγόρι!
Τι σπουδαίο Καίσαρα θα έκανες!
Πατέρα.
Θα ήσουν πολύ δυνατή.
Αναρωτιέμαι, θα ήσουν άραγε δίκαιη;
Θα ήμουν ό,τι μου έχεις μάθει να είμαι.
Πώς ήταν το ταξίδι σου;
Μακρύ. Κουραστικό. Γιατί με κάλεσες;
Χρειάζομαι τη δική σου βοήθεια και του αδερφού σου.
Βεβαίως.
Σ' αγαπάει. Πάντα σ' αγαπούσε.
Και...
τώρα θα σε χρειαστεί όσο ποτέ.
Φτάνει η πολιτική.
Ας κάνουμε πως εσύ είσαι μια λατρεμένη κόρη...
κι εγώ ένας καλός πατέρας.
Ωραίο παραμύθι, ψέματα;
Καλημέρα.
Χρειάζομαι τρία ακόμα άλογα.
Δύο! Τρία!
Τέσσερα!
Ένα! Δύο!
Με ζήτησες, Καίσαρα;
- Καίσαρα; - Πες μου πάλι, Μάξιμε.
Γιατί βρισκόμαστε εδώ;
Για τη δόξα της αυτοκρατορίας, Μεγαλειότατε.
Μάλιστα.
Μάλιστα, θυμάμαι.
Βλέπεις αυτό το χάρτη, Μάξιμε;
Είναι ο κόσμος που δημιούργησα.
Επί 25 χρόνια...
κατακτούσα χώρες, ματοκυλούσα, μεγάλωνα την αυτοκρατορία.
Από τότε που έγινα Καίσαρας, μόνο τέσσερα χρόνια είχαμε ειρήνη.
Τέσσερα χρόνια ειρήνης σε 20 ολόκληρα χρόνια.
Και προς τι όλα αυτά;
Έφερα το θάνατο. Τίποτα άλλο.
Καίσαρ, η ζωή σου...
Σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ, μη με λες έτσι.
Έλα. Σε παρακαλώ.
Έλα να καθήσεις.
Ας μιλήσουμε μαζί...
ντόμπρα, σαν άντρες.
Μάξιμε, μίλα.
Πέντε χιλιάδες άντρες μου είναι στις παγωμένες λάσπες.
Τρεις χιλιάδες είναι τραυματίες.
Δυο χιλιάδες δεν θα φύγουν ποτέ από δω.
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι πολέμησαν και πέθαναν άδικα.
Και τι θα πιστέψεις;
Ότι πολέμησαν για σένα και για τη Ρώμη.
Και τι είναι η Ρώμη;
Έχω δει αρκετό από τον υπόλοιπο κόσμο.
Είναι βίαιος, φρικτός και σκοτεινός. Η Ρώμη είναι το φως.
Κι όμως δεν έχεις πάει ποτέ.
Δεν έχεις δει πώς έχει καταντήσει.
Πεθαίνω, Μάξιμε.
Όποιος βλέπει το τέλος του...
θέλει να ξέρει αν είχε νόημα η ζωή του.
Τι θα λένε για μένα στο μέλλον;
Θα μείνω γνωστός ως φιλόσοφος;
Πολεμιστής;
Τύραννος;
Ή ο αυτοκράτορας που έδωσε ξανά στη Ρώμη τον αληθινό της εαυτό;
Κάποτε η Ρώμη ήταν ένα όνειρο.
Έπρεπε να το ψιθυρίζεις.
Αν το έλεγες λίγο πιο δυνατά, εξαφανιζόταν...
τόσο εύθραυστο ήταν.
Φοβάμαι ότι δεν θα περάσει το χειμώνα.
Μάξιμε...
ας ψιθυρίσουμε τώρα...
μαζί, εσύ κι εγώ.
Έχεις ένα γιο.
Πες μου για το σπίτι σου.
Το σπίτι μου είναι στους λόφους στο Τρουχίλλο. Πολύ απλό μέρος.
Ανοιχτόχρωμες πέτρες που τις ψήνει ο ήλιος.
Ένας κήπος που μυρίζει βότανα τη μέρα...
γιασεμί το βράδυ.
Στην είσοδο έχει μια τεράστια λεύκα.
Συκιές, μηλιές, αχλαδιές.
Το χώμα, Μάρκο... μαύρο. Μαύρο, σαν τα μαλλιά της γυναίκας μου.
Αμπέλια στις νοτινές πλαγιές, ελιές στις βορινές.
Άγρια αλογάκια παίζουν κοντά στο σπίτι. Ο γιος μου θέλει να τους μοιάσει.
- Πάει καιρός που έχεις να το δεις; - Δυο χρόνια, 264 μέρες και σήμερα.
Σε ζηλεύω, Μάξιμε.
Είναι καλό σπίτι. Αξίζει να πολεμήσεις για χάρη του.
Άλλη μια χάρη...
σου ζητάω πριν γυρίσεις σπίτι.
Τι θέλεις να κάνω, Καίσαρα;
Θέλω να γίνεις ο προστάτης της Ρώμης όταν πεθάνω.
Θα σε εξουσιοδοτήσω γι' αυτό το σκοπό μόνο...
να δώσεις πίσω την εξουσία στο λαό της Ρώμης...
και να θέσεις τέρμα στη διαφθορά που την ταλανίζει.
Δέχεσαι τη μεγάλη τιμή που σου προσφέρω;
Απ' το βάθος της καρδιάς μου, όχι.
Μάξιμε...
εσύ πρέπει να το κάνεις αυτό.
Καλύτερα ένας έπαρχος, ένας συγκλητικός...
κάποιος που ξέρει την πόλη, που καταλαβαίνει την πολιτική της.
Εσύ δεν έχεις διαφθαρεί από την πολιτική.
- Κι ο Κόμμοδος; - Ο Κόμμοδος δεν είναι ηθικό άτομο.
Το ξέρεις από τότε που ήσουν νέος.
Ο Κόμμοδος δεν μπορεί να διοικήσει.
Δεν πρέπει να διοικήσει.
Εσύ είσαι ο γιος που έπρεπε να έχω.
Ο Κόμμοδος θα δεχτεί την απόφασή μου.
Ξέρει ότι ο στρατός σε υπακούει.
Χρειάζομαι λίγο χρόνο, Μεγαλειότατε.
Ναι.
Με τη δύση του ήλιου, ελπίζω να έχεις συμφωνήσει.
Και τώρα, αγκάλιασέ με σαν γιος.
Και φέρε μου άλλη μια κουβέρτα.
- Ο πατέρας μου σε ευνοεί. - Κυρία μου.
- Παλιά δεν ήταν έτσι. - Πολλά αλλάζουν.
Πολλά. Όχι όλα.
Μάξιμε, σταμάτα.
Άσε με να δω το πρόσωπό σου.
- Φαίνεσαι αναστατωμένος. - Έχασα πολλούς άντρες.
Τι σε ήθελε ο πατέρας μου;
Να μου ευχηθεί καλό ταξίδι πριν γυρίσω το σπίτι μου.
Λες ψέματα.
Ξέρω πάντα πότε λες ψέματα. Ποτέ δεν τα κατάφερνες καλά.
- Δεν απόκτησα ποτέ τη δική σου άνεση. - Αλήθεια.
Δεν χρειαζόταν όμως.
Η ζωή είναι πιο απλή για έναν στρατιώτη.
Ή νομίζεις ότι είμαι άκαρδη;
Νομίζω ότι έχεις ταλέντο να επιβιώνεις.
Μάξιμε, σταμάτα.
Σου είναι τόσο δυσάρεστο που με ξαναβλέπεις;
Όχι. Έχω κουραστεί απ' τις μάχες.
Στενοχωριέσαι που βλέπεις τον πατέρα μου τόσο εύθραυστο.
Ο Κόμμοδος περιμένει ότι θα τον χρίσει διάδοχό του εντός των ημερών.
Θα υπηρετήσεις τον αδερφό μου όπως υπηρέτησες τον πατέρα του;
Θα υπηρετώ πάντα τη Ρώμη.
Ξέρεις...
πάντα σε θυμάμαι στις προσευχές μου.
Ναι. Προσεύχομαι.
Λυπήθηκα για το θάνατο του άντρα σου. Τον θρήνησα.
- Ευχαριστώ. - Έμαθα ότι έχεις ένα γιο.
Ναι. Τον Λούκιο.
Όπου να 'ναι κλείνει τα οχτώ.
Κι ο δικός μου είναι σχεδόν οχτώ.
Σ' ευχαριστώ για τις προσευχές σου.
Προπάτορές μου, τη συμβουλή σας ζητάω.
Ευλογημένη μητέρα, πες μου την επιθυμία των θεών.
Ευλογημένε πατέρα, προστάτευσε με το σπαθί τη γυναίκα και το γιο μου.
Ψιθύρισέ τους ότι ζω μόνο και μόνο για να τους αγκαλιάσω ξανά.
Προπάτορές μου, σας τιμώ...
και θα προσπαθήσω να ζήσω με την αξιοπρέπεια που μου μάθατε.
Κικέρων.
Δεν είναι δύσκολο να κάνεις το καθήκον σου;
Καμιά φορά κάνω ό,τι θέλω να κάνω.
Τις άλλες φορές κάνω ό,τι πρέπει να κάνω.
Τελικά, μπορεί να μην μπορέσουμε να γυρίσουμε σπίτι.
Είσαι έτοιμος να κάνεις το καθήκον σου για τη Ρώμη;
Ναι, πατέρα.
Δεν θα γίνεις αυτοκράτορας.
Ποιος σοφός και ηλικιωμένος θα πάρει τη θέση μου;
Θα μεταβιβάσω την εξουσία μου στον Μάξιμο...
προσωρινά...
ώσπου να αναλάβει την εξουσία και πάλι η σύγκλητος.
Η Ρώμη θα ξαναγίνει δημοκρατία.
- Στο Μάξιμο. - Ναι.
Σε απογοητεύει η απόφασή μου;
Μου έγραψες κάποτε...
απαριθμώντας τις τέσσερις σημαντικές αρετές.
Σοφία, δικαιοσύνη...
καρτερικότητα...
και εγκράτεια.
Διάβασα τον κατάλογο, και δεν είχα καμιά απ' αυτές.
Έχω όμως άλλες αρετές, πατέρα.
Φιλοδοξία.
Μπορεί να είναι αρετή όταν θες να είσαι ο καλύτερος.
Επινοητικότητα. Κουράγιο.
Ίσως όχι στο πεδίο της μάχης, αλλά...
το κουράγιο έχει πολλές μορφές.
Αφοσίωση στην οικογένειά μου...
και σ' εσένα.
Καμιά από τις αρετές μου δεν ήταν στον κατάλογό σου.
Ακόμα και τότε ήταν σαν να μη με ήθελες γιο σου.
Υπερβάλλεις.
Έψαξα στα πρόσωπα των θεών...
τρόπους να σ' ευχαριστήσω, να σε κάνω περήφανο.
Ένας καλός σου λόγος...
μια θερμή αγκαλιά...
αν μ' έσφιγγες δυνατά στο στήθος σου...
θα ήταν σαν να έμπαινε ο ήλιος στην καρδιά μου για χίλια χρόνια.
Τι μισείς τόσο σ' εμένα;
Και τίποτα δεν ήθελα πιο πολύ...
απ' το να φανώ αντάξιός σου, Καίσαρα.
- Πατέρα. - Κόμμοδε.
Το δικό σου λάθος σαν γιος...
είναι η δική μου αποτυχία σαν πατέρας.
Έλα.
Πατέρα.
Θα έσφαζα τον κόσμο όλο...
αν ήταν να μ' αγαπήσεις έτσι!
Μάξιμε, ο αυτοκράτορας σε χρειάζεται. Επειγόντως.
Θρήνησε μαζί μου, αδερφέ μου. Ο σπουδαίος πατέρας μας πέθανε.
Πώς πέθανε;
Οι γιατροί είπαν ότι δεν υπέφερε.
Έσβησε η ανάσα του μες στον ύπνο του.
Πατέρα.
Ο αυτοκράτοράς σου σού ζητά την αφοσίωσή σου, Μάξιμε.
Σφίξε το χέρι μου.
Το προσφέρω μόνο μια φορά.
Κόιντε.
Χαίρε, Καίσαρα.
Πρέπει να μιλήσω στην σύγκλητο. Χρειάζομαι τη συμβουλή τους.
Ξύπνησε τον Γάϊο και τον Φάλκο.
- Το ξίφος. - Το ξίφος.
Μάξιμε, πρόσεχε, σε παρακαλώ. Αυτό δεν ήταν φρόνιμο.
Φρόνιμο; Ο αυτοκράτορας δολοφονήθηκε.
Ο αυτοκράτορας πέθανε από φυσικό θάνατο.
- Γιατί είσαι οπλισμένος, Κόιντε; - Φρουροί!
Σε παρακαλώ, μη φέρεις αντίσταση, Μάξιμε.
Λυπάμαι. Ο Καίσαρας έλαβε την απόφασή του.
Πηγαίνετέ τον μακριά ως την αυγή...
και μετά εκτελέστε τον.
Κόιντε, κοίτα με. Κοίτα με!
Υποσχέσου ότι θα φροντίσεις την οικογένειά μου.
Θα τους συναντήσεις στην άλλη ζωή.
Γονάτισε.
Ευλογημέvε πατέρα, φρόvτισε τη γυvαίκα και το γιο μου.
Ψιθύρισέ τους ότι ζω μόvο για vα τους αγκαλιάσω ξαvά.
Δώσ' μου τουλάχιστον έναν καθαρό θάνατο.
Θάνατο αντάξιο στρατιώτη.
Η παγωνιά, καμιά φορά, κάνει το ξίφος να κολλάει.
Πραιτοριανέ!
- Πόσο καιρό έχεις vα το δεις; - Δυο χρόvια, 264 μέρες και σήμερα.
Ευλογημέvε πατέρα, προστάτευσε με το σπαθί τη γυvαίκα και το γιο μου.
Πες τους ότι ζω για vα τους αγκαλιάσω ξαvά. Τίποτα άλλο δεv μετράει.
Πες τους ότι ζω μόvο και μόvο για vα τους αγκαλιάσω ξαvά...
διότι τίποτα άλλο δεv μετράει.
Μπαμπά! Μπαμπά!
Μηv πεθάvεις.
Θα τους συvαvτήσεις ξαvά.
Όχι σύvτομα.
Μη. Θα σ' το καθαρίσουν. Περίμενε και θα δεις.
Μην πεθάνεις.
Θα σε δώσουν στα λιοντάρια.
Αξίζουν πιο πολλά από μας.
Είναι καλύτερα τώρα;
Καθαρό. Βλέπεις;
"Ζούκαμπαρ Ρωμαϊκή Επαρχία"
Πρόξιμε!
Παλιόφιλε!
Όποτε είσαι εδώ είναι σπουδαία μέρα...
σήμερα όμως είναι η πιο τυχερή σου μέρα.
Οι καμηλοπαρδάλεις που μου πούλησες...
δεν ζευγαρώνουν.
Τριγυρνάνε και τρώνε...
μα δεν ζευγαρώνουν.
Μου πούλησες...
καμηλοπαρδάλεις αδερφές.
- Θέλω πίσω τα λεφτά μου. - Αποκλείεται.
Θα σου κάνω ειδική τιμή.
Για ποιο πράγμα;
Είδες την καινούργια πραμάτειά μου; Έλα να δεις.
Παλεύει κανείς απ' αυτούς; Διοργανώνω έναν αγώνα πάλης.
Μερικοί είναι καλοί για να πολεμούν, κι άλλοι για να πεθαίνουν.
Χρειάζεσαι κι απ' τους δυο, μου φαίνεται.
Σήκω πάνω.
Τι δουλειά έκανες;
Ήμουν κυνηγός.
Τον αγόρασα σ' ένα ορυχείο άλατος στην Καρχηδόνα.
Κάτσε κάτω.
Σημάδι της λεγεώνας.
- Λιποτάκτης. - Μπορεί. Ποιος νοιάζεται όμως;
- Είναι Ισπανός. - Θα πάρω έξι.
- Σου δίνω χίλια. - Χίλια;
Ο Νουμιδός μόνο κάνει 2.000.
Αυτοί οι σκλάβοι δεν κάνουν τίποτα.
Μια χαρά είναι όλοι.
Περίμενε, περίμενε. Περίμενε!
Να το συζητήσουμε.
Σου δίνω 2.000...
και τέσσερις για τα ζώα.
Σύνολο, 5.000 για τον παλιόφιλό σου.
Ελάτε! Πόση ώρα θα κάνω να πάω σπίτι μου;
Είμαι ο Πρόξιμος.
Θα είμαι πιο κοντά σας τις επόμενες μέρες...
που θα είναι οι τελευταίες της μίζερης ζωής σας...
απ' ό,τι ήταν η μάνα σας, που σας έφερε σ' αυτό τον κόσμο.
Δεν σας πλήρωσα τόσα λεφτά για την παρέα σας.
Πλήρωσα για να κερδίσω απ' το θάνατό σας.
Κι όπως η μάνα σας ήταν μαζί σας στην αρχή της ζωής σας...
έτσι θα είμαι κι εγώ στο τέλος της.
Κι όταν πεθάνετε, γιατί θα πεθάνετε...
το ταξίδι σας θα γίνει υπό τον ήχο...
Μονομάχοι...
σας χαιρετώ.
- Κόκκινο. - Κόκκινο.
Κίτρινο.
Καλώς.
- Κόκκινο. - Κόκκινο.
Ισπανέ.
Αρκετά προς το παρόν!
Θα έρθει η ώρα του.
Επόμενος.
Ισπανέ.
Γιατί δεν παλεύεις;
Όλοι πρέπει να παλεύουμε.
Αυτό είναι σημάδι των θεών σου;
Δε θα τους εξοργίσει;
Οι θεοί σε ευνοούν.
Το κόκκινο είναι το χρώμα των θεών.
Θα χρειαστείς τη βοήθειά τους σήμερα.
Μερικοί πιστεύετε ότι δεν θα παλέψετε...
κι άλλοι ότι δεν μπορείτε.
Έτσι λένε όλοι...
μέχρι να βγουν στην αρένα.
Ακούστε.
Θάνατος! Θάνατος! Θάνατος!
Χώστε αυτό στη σάρκα του άλλου.
Θα σας χειροκροτήσουν και θα τους ενθουσιάσετε.
Κι εσείς...
μπορεί να αρχίσετε να τους συμπαθείτε...
γι' αυτό.
Στο τέλος...
όλοι θα πεθάνουμε.
Δυστυχώς, δεν επιλέγουμε τον τρόπο, αλλά...
μπορούμε να αποφασίσουμε πώς θα το πετύχουμε...
για να μας θυμούνται...
σαν άντρες.
Αριστερά, σηκώστε τις ασπίδες σας!
Δεξιά, σηκώστε τα σπαθιά σας!
Θάνατος! Θάνατος! Θάνατος!
Ζευγάρωσέ τους... κόκκινο με κίτρινο.
Επόμενος!
Κουνηθείτε!
- Φύγε! - Δεν θα μας διοικήσεις ποτέ, Κόμμοδε!
Μπαίνει στην Ρώμη σαν ήρωας. Τι έχει όμως κατακτήσει;
Δώσ' του χρόνο, Γράκχε. Είναι νέος.
Νομίζω ότι μπορεί να τα καταφέρει μια χαρά.
Για τη Ρώμη, ή για σένα;
Πήγαινε στη μητέρα σου, Λούκιε. Πολύ θα χαρεί.
Λούκιε!
Μητέρα!
Χαίρε, Καίσαρα.
Συγκλητικοί.
Η Ρώμη χαιρετά το νέο της αυτοκράτορα.
Οι πιστοί σου υπήκοοι σε καλωσορίζουν, Υψηλότατε.
Σ' ευχαριστώ, Φάλκο.
Κι εκ μέρους των πιστών υπηκόων, ελπίζω να μην κόστισε πολύ.
- Καίσαρα. - Γράκχε.
Η Ρώμη χαίρεται που επέστρεψες, Καίσαρα.
Υπάρχουν πολλά θέματα που χρειάζονται τη φροντίδα σου.
Ησυχία, παρακαλώ! Ησυχία!
Η σύγκλητος, για να σε καθοδηγήσει, ετοίμασε μια σειρά πρωτόκολλα...
όπου σου εκθέτει τα πολλά προβλήματα της πόλης...
με πρώτο το πρόβλημα δημόσιας υγείας στην ελληνική συνοικία...
για να εξαλειφθεί η πανούκλα που έχει εξαπλωθεί στην περιοχή.
Οπότε, αν ο Καίσαρας...
Μα δεν βλέπεις, Γράκχε;
Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα.
Ο πατέρας μου περνούσε το χρόνο του μελετώντας...
βιβλία και φιλοσοφία.
Τις τελευταίες του ώρες διάβαζε πάπυρους της συγκλήτου.
Και είχε ξεχάσει το λαό.
Μα η σύγκλητος είναι ο λαός, Μεγαλειότατε...
εκλέγεται από το λαό να μιλάει για το λαό.
Αμφιβάλλω αν πολλοί απ' το λαό τρώνε τόσο καλά όσο εσύ, Γράκχε...
ή έχουν τις θαυμάσιες ερωμένες σου, Γάιε.
Νομίζω ότι καταλαβαίνω το λαό μου.
Τότε θα ήταν καλό να μας διδάξει κι εμάς ο Καίσαρας...
από τη μεγάλη του εμπειρία.
Εγώ το λέω αγάπη.
Είμαι ο πατέρας τους.
Ο λαός είναι τα παιδιά μου.
Θα τους πάρω στην αγκαλιά μου και θα τους κρατήσω σφιχτά.
Έχεις ποτέ αγκαλιάσει κανένα που πεθαίνει από πανούκλα;
Όχι, αλλά αν με διακόψεις ξανά...
να είσαι σίγουρος ότι θα το κάνεις εσύ.
Συγκλητικέ μου, ο αδερφός μου είναι πολύ κουρασμένος.
Δώσε σ' εμένα τον κατάλογο.
Ο Καίσαρας θα κάνει ό,τι χρειάζεται η Ρώμη.
Κυρία μου, όπως πάντα...
και το παραμικρό σου νόημα απαιτεί υπακοή.
Ποιος τολμάει να μου κάνει μαθήματα;
Κόμμοδε, η σύγκλητος έχει το σκοπό της.
Τι σκοπό; Δεν κάνουν άλλο από το να μιλάνε.
Πρέπει να είμαστε μόνο...
εσύ κι εγώ...
και η Ρώμη.
Ούτε να το σκέφτεσαι.
Θα υπάρχει πάντα η σύγκλητος.
Η Ρώμη έχει αλλάξει.
Την αυτοκρατορία πρέπει να τη διοικεί ο αυτοκράτορας.
Βεβαίως, άφησε όμως στο λαό τις...
Αυταπάτες του;
Τις παραδόσεις του.
Ο πατέρας μου πολέμησε τους βαρβάρους...
Ο ίδιος είπε ότι δεν κατάφερε τίποτα. Ο λαός όμως τον λάτρευε.
Ο λαός πάντα λατρεύει τις νίκες.
Γιατί;
Δεν είδαν τις μάχες.
Τι τους νοιάζει η Γερμανία;
Τους νοιάζει το μεγαλείο της Ρώμης.
Το μεγαλείο της Ρώμης.
Και τι είναι αυτό;
Μια ιδέα...
το μεγαλείο.
Το μεγαλείο είναι όραμα.
Ακριβώς. Όραμα.
Δεν το βλέπεις, Λουσίλλα;
Θα τους δώσω ένα όραμα για τη Ρώμη, και θα με λατρεύουν γι' αυτό.
Θα ξεχάσουν σύντομα τα κηρύγματα κάποιων βαρετών γερόντων.
Θα δώσω στο λαό το μεγαλύτερο όραμα της ζωής του.
Λευκό και κόκκινο κρασί για την απόλαυση του ποτού!
Αγώνες.
Εκατόν πενήντα μέρες αγώνες.
Είναι πιο έξυπνος απ' ό,τι νόμιζα.
Έξυπνος!
Ολόκληρη η Ρώμη θα τον κορόιδευε...
αν δεν φοβόταν τους πραιτοριανούς.
Φόβος και θαυμασμός... ο τέλειος συνδυασμός.
Πιστεύεις ότι θα γοητεύσει το λαό με κάτι τέτοιο;
Νομίζω ότι ξέρει καλά τη Ρώμη.
Η Ρώμη είναι ο όχλος.
Δώσ' τους μαγεία και τους διασκεδάζεις.
Πάρ' τους την ελευθερία τους, κι ακόμα θα ουρλιάζουν.
Η καρδιά της Ρώμης δεν χτυπά...
στα μάρμαρα της συγκλήτου.
Χτυπά στην άμμο του Κολοσσαίου.
Θα τους δώσει θάνατο...
και θα τον λατρέψουν γι' αυτό.
Ισπανέ.
Δεν διασκεδάζετε;
Γι' αυτό δεν είστε εδώ;
Ισπανός! Ισπανός!
Τι θέλεις;
Κορίτσι;
Αγόρι;
Εσύ με κάλεσες.
Ναι, εγώ σε κάλεσα.
Είσαι καλός, Ισπανέ, μα όχι τέλειος.
Θα μπορούσες να ήσουν καταπληκτικός.
Με θέλουν να σκοτώνω και σκοτώνω.
Αρκεί.
Μπορεί να αρκεί στις επαρχίες, όχι όμως στη Ρώμη.
Ο νεαρός αυτοκράτορας...
έχει οργανώσει μια σειρά θεάματα...
προς τιμή του πατέρα του...
του Μάρκου Αυρηλίου.
Έχει πλάκα τελικά...
αν σκεφτείς ότι ο Μάρκος Αυρήλιος...
ο σοφός, ο παντογνώστης Μάρκος Αυρήλιος...
μας είχε διώξει.
Τελικά, ύστερα από πέντε χρόνια που φυτοζωούμε...
σε ψωριάρικα χωριά...
θα γυρίσουμε επιτέλους πίσω εκεί που ανήκουμε...
στο Κολοσσαίο.
Πρέπει να δεις το Κολοσσαίο, Ισπανέ.
Πενήντα χιλιάδες Ρωμαίοι...
παρακολουθούν κάθε κίνηση του σπαθιού σου...
πρόθυμο να δώσει το χτύπημα του θανάτου.
Η ησυχία πριν χτυπήσεις...
και η βουή μετά.
Ξεσπάει.
Ξεσπάει σαν...
σαν καταιγίδα...
λες και είσαι ο ίδιος ο θεός της καταιγίδας.
Ήσουν ποτέ μονομάχος;
Ναι.
Και κέρδισες την ελευθερία σου;
Πολλά χρόνια πριν, ο αυτοκράτορας...
μου χάρισε ένα ρούvτις.
Είναι ένα ξύλινο σπαθί.
Σύμβολο της ελευθερίας σου.
Με άγγιξε στον ώμο και ήμουν ελεύθερος.
Γνώρισες τον Μάρκο Αυρήλιο;
Δεν είπα ότι τον γνώρισα. Είπα ότι με άγγιξε στον ώμο.
Με ρώτησες τι ήθελα.
Κι εγώ θέλω να σταθώ μπροστά στον αυτοκράτορα...
όπως κι εσύ.
Άκουσέ με, τότε.
Μάθε από μένα.
Δεν ήμουν ο καλύτερος επειδή σκότωνα γρήγορα.
Ήμουν ο καλύτερος επειδή το πλήθος με λάτρευε.
Κέρδισε το πλήθος...
και θα κερδίσεις την ελευθερία σου.
Θα κερδίσω το πλήθος.
Θα τους δώσω θέαμα που δεν θα έχουν ξαναδεί.
Λοιπόν, Ισπανέ, θα πάμε μαζί στη Ρώμη...
και θα βουτήξουμε στο αίμα...
κι η μεγάλη πουτάνα θα μας βυζάξει...
μέχρι που θα χορτάσουμε και δε θα θέλουμε άλλο.
Και τότε...
αφού θα 'χουν πεθάνει πολλοί...
ίσως κερδίσεις την ελευθερία σου.
Ορίστε. Πάρε αυτό.
Κάπου εκεί πέρα μακριά...
είναι τα μέρη μου...
το σπίτι μου.
Η γυναίκα μου μαγειρεύει.
Οι κόρες μου φέρνουν νερό απ' το ποτάμι.
Θα τις ξαναδώ ποτέ;
Μάλλον όχι.
Πιστεύεις ότι θα τις ξαναδείς όταν πεθάνεις;
Νομίζω.
Εγώ όμως...
θα πεθάνω σύντομα.
Αυτές θα κάνουν πολύ καιρό.
Θα πρέπει να περιμένω.
Θα περιμένεις όμως!
Φυσικά.
Εμένα...
η γυναίκα μου...
κι ο γιος μου...
με περιμένουν κιόλας.
Θα τους ξαναβρείς.
Όχι όμως σύντομα.
Όχι, εκτός και...
Όχι σύντομα.
Να το.
Έξω!
Άντε! Άντε! Έξω!
Χαίρομαι που σε ξαναβλέπω, παλιόφιλε.
Φέρε μου γούρι.
Έχεις ξαναδεί κάτι τέτοιο;
Δεν ήξερα ότι ο άνθρωπος μπορούσε να χτίσει τέτοια.
Κέρδισε το πλήθος.
Μπείτε μέσα! Κουνηθείτε!
Μέσα!
Κοιμάται τόσο γλυκά επειδή τον αγαπάνε.
Έλα, αδερφέ μου. Είναι αργά.
Θα κάνω τη Ρώμη το θαύμα των θαυμάτων.
Αυτό δεν καταλαβαίνει ο Γράκχος και οι φίλοι του.
Όλοι μου οι πόθοι πάνε να μου σπάσουν το κεφάλι.
Πιες αυτό το τονωτικό.
Νομίζω ότι έφτασε η ώρα.
Θα μπορούσα να αναγγείλω τη διάλυση της συγκλήτου...
στους εορτασμούς προς τιμή του πατέρα μας.
Πιστεύεις ότι πρέπει να το κάνω;
Είναι έτοιμος ο λαός;
Νομίζω ότι πρέπει να ξεκουραστείς τώρα.
Θα μείνεις μαζί μου;
Ακόμα φοβάσαι το σκοτάδι, αδερφέ μου;
Ναι.
Πάντα.
- Μείνε μαζί μου απόψε. - Ξέρεις ότι δεν θα μείνω.
Φίλησέ με, τότε.
Κοιμήσου, αδερφέ μου.
Έλα!
Πάρε με.
Εντάξει, αρκετά.
Ο αυτοκράτορας θέλει μάχες, μα δε θυσιάζω τους καλούς μου άντρες.
Ο λαός θέλει μάχες, κι αυτοκράτορας τούς τις δίνει.
- Σου έτυχε η μάχη της Καρχηδόνας. - Το μακελειό της Καρχηδόνας.
Γιατί δεν πάτε στη φυλακή, να μαζέψετε ζητιάνους και κλέφτες;
Το 'χουμε κάνει ήδη.
Αν θες τους καλύτερους μονομάχους σε όλη την αυτοκρατορία...
τότε θέλω τα διπλά.
Θα πάρεις ό,τι λέει το συμβόλαιο, αλλιώς ακυρώνεται.
Δεν σ' αρέσει;
Να ξαναχωθείς τότε στην σκατότρυπα απ' όπου ήρθες.
Κάσσιε, σε παρακαλώ! Κάσσιε!
Μονομάχε, εσύ είσαι ο Ισπανός που λένε;
Ναι.
Έλεγαν ότι είσαι γίγαντας.
Έλεγαν ότι διαλύεις με το ένα χέρι το κεφάλι ενός άντρα.
Άντρα; Όχι.
Παιδιού.
- Έχει καλά άλογα στην Ισπανία; - Απ' τα καλύτερα.
Αυτό είναι ο Αρζέντο...
κι αυτό, ο Σκάρτο.
Ήταν τα άλογά μου.
Μου τα πήραν.
Μ' αρέσεις, Ισπανέ. Θα σε υποστηρίξω.
- Σ' αφήνουν να βλέπεις αγώνες; - Ο θείος λέει ότι με κάνουν δυνατό.
- Κι ο πατέρας σου, τι λέει; - Ο πατέρας μου έχει πεθάνει.
Άρχοντα Λούκιε, να πηγαίνουμε.
Πρέπει να φύγω.
Λούκιο σε λένε;
Λούκιο Βέρο, όπως τον πατέρα μου.
Πιο χαμηλά!
Κλαύδιε!
- Ναι; - Κι άλλες ασπίδες.
Όταν μπει ο αυτοκράτορας...
να σηκώσετε τα όπλα σας, να τον χαιρετήσετε...
και να μιλάτε όλοι μαζί.
Να στέκεστε απέναντί του...
και να μην του γυρίσετε ποτέ την πλάτη.
Πηγαίνετε, και να πεθάνετε ένδοξα.
Χαίρε, παντοδύναμε Καίσαρα!
Καίσαρας! Καίσαρας! Καίσαρας! Καίσαρας!
Οι μελλοθάνατοι σε χαιρετούν!
Σήμερα...
επιστρέφουμε στην καθαγιασμένη αρχαιότητα...
για να σας προσφέρουμε μια αναπαράσταση...
από τη δεύτερη πτώση της παντοδύναμης Καρχηδόνας!
Στη γυμνή κοιλάδα της Ζάμα...
περίμενε η ανίκητη στρατιά...
του βάρβαρου Αννίβα.
Άγριοι μισθοφόροι και πολεμιστές...
απ' όλα τα κτηνώδη έθνη...
ηττήθηκαν αλύπητα...
κατατροπώθηκαν...
κατακτήθηκαν.
Ο αυτοκράτοράς σας...
σας παραδίδει μετά χαράς...
τις ορδές των βαρβάρων!
Έχει κάνει κανείς στο στρατό;
Ναι. Εγώ ήμουν μαζί σου στη Βιντομπόνα.
Μπορείς να με βοηθήσεις.
Ό,τι κι αν βγει απ' τις πύλες...
θα το νικήσουμε, αν συνεργαστούμε.
Καταλάβατε;
Αν συνεργαστούμε, θα επιζήσουμε.
Ο αυτοκράτορας μετά χαράς σας παρουσιάζει τους λεγεωνάριους...
του Σκιπίωνα του Αφρικανού!
Σκοτώστε τους!
Θάνατος! Θάνατος! Θάνατος!
Όλοι μαζί κοντά!
Όλοι μαζί!
Στιχηδόν! Στιχηδόν!
- Ξέγραψε τους άντρες σου. - Δε θα τα καταφέρεις.
Ενώστε τις ασπίδες σας! Όλοι ένα σώμα!
Κρατηθείτε!
Ένα σώμα!
Μπράβο!
Κρατηθείτε!
Σκύψτε χαμηλά! Σκύψτε χαμηλά!
Ναι!
Χάγκεν!
Εσείς κοιτάτε την άμαξα! Κι εσείς εδώ, εμένα!
Γρήγορα!
- Βγείτε! - Γρήγορα!
Μάξιμε!
Εφ ενός ζυγού! Εφ ενός ζυγού!
Κερδίσαμε!
Μήπως δεν ξέρω καλά ιστορία, Κάσσιε...
Δεν έπρεπε οι βάρβαροι να ηττηθούν στην Καρχηδόνα;
Μάλιστα, Μεγαλειότατε.
Συγγνώμη, Μεγαλειότατε.
Όχι, μου άρεσε η έκπληξη.
Ποιος είναι αυτός;
Τον λένε Ισπανό, Μεγαλειότατε.
- Θέλω να τον συναντήσω. - Μάλιστα.
Ζήτω οι βάρβαροι!
Εμπρός! Προσοχή!
Αφήστε τα όπλα σας.
Μονομάχε, σε ζήτησε ο αυτοκράτορας.
Είμαι στην διάθεσή του.
Σήκω πάνω. Σήκω πάνω.
Αξίζεις τη φήμη σου, Ισπανέ.
Δεν νομίζω ότι υπήρξε ποτέ μονομάχος άξιός σου.
Ο νεαρός εδώ λέει ότι είσαι σαν τον Έκτορα. Ή μήπως τον Ηρακλή;
Γιατί δεν αποκαλύπτεται ο ήρωας και να μας πει το όνομά του;
Έχεις όνομα;
Μονομάχος, είναι το όνομά μου.
Πώς τολμάς να μου γυρίζεις την πλάτη;
Δούλε!
Βγάλε την περικεφαλαία σου και πες μου το όνομά σου.
Το όνομά μου είναι Μάξιμος Δέκιμος Μερίντιος...
διοικητής της στρατιάς του βορρά...
στρατηγός των Ολβίων Λεγεώνων...
πιστός δούλος του αληθινού αυτοκράτορα, Μάρκου Αυρηλίου...
πατέρα γιου δολοφόνου...
άντρα γυναίκας δολοφονημένης...
και θα πάρω την εκδίκησή μου, σ' αυτή τη ζωή ή την άλλη.
Φρουροί!
Να ζήσει! Να ζήσει! Να ζήσει! Να ζήσει!
Φρουροί, ανάπαυση!
Μάξιμος! Μάξιμος! Μάξιμος! Μάξιμος!
Γιατί ζει ακόμα;
Δεν ξέρω.
Δεν έπρεπε να ζει.
Έχω θυμώσει.
Έχω θυμώσει τρομερά.
Έκανα ό,τι έπρεπε να κάνω.
Αν γινόταν ό,τι ήθελε ο πατέρας, η αυτοκρατορία θα διαλυόταν.
Το καταλαβαίνεις;
Τι ένιωσες όταν τον είδες;
Δεν ένιωσα τίποτα.
Σε πλήγωσε πολύ, έτσι δεν είναι;
Όχι περισσότερο απ' ό,τι τον πλήγωσα εγώ.
Μου είπαν ψέματα στη Γερμανία.
Μου είπαν ότι ήταν νεκρός.
Αν μου είπαν ψέματα, δεν με σέβονται.
Κι αν δεν με σέβονται, πώς μπορούν να με αγαπήσουν ποτέ;
Τότε, πρέπει να πεις στις λεγεώνες...
ότι η προδοσία τους...
δεν θα μείνει ατιμώρητη.
Καημένη αδερφούλα!
Δεν θα 'θελα να ήμουν εχθρός σου.
Τι θα κάνεις;
Από δω.
Πλούσιες κυρίες πληρώνουν καλά τη συντροφιά γενναίων ηρώων.
Ήξερα ότι ο αδερφός σου θα μου έστελνε δολοφόνους.
Δεν φανταζόμουν όμως ότι θα έστελνε τον καλύτερό του.
Μάξιμε, δεν το ξέρει.
Σταύρωσαν και έκαψαν την οικογένειά μου ζωντανή.
- Δεν ήξερα τίποτα... - Μη μου λες ψέματα!
Τους θρήνησα.
Όπως θρήνησες τον πατέρα σου; Όπως θρήνησες τον πατέρα σου;
Από κείνη τη μέρα, ζω συνέχεια μες στο φόβο.
Να μην μπορώ να θρηνήσω τον πατέρα μου εξαιτίας του αδερφού μου.
Να ζω με τον τρόμο κάθε ώρα και στιγμή...
επειδή ο γιος μου είναι διάδοχος στο θρόνο.
Ω, ναι, θρήνησα.
Ο γιος μου...
ήταν αθώος.
Το ίδιο κι ο δικός μου.
Πρέπει να πεθάνει κι ο δικός μου, για να με εμπιστευτείς;
Τι σημασία έχει για σένα αν σε εμπιστευτώ ή όχι;
Οι θεοί σε γλίτωσαν. Δεν καταλαβαίνεις;
Σήμερα, είδα ένα δούλο να γίνεται πιο δυνατός απ' τον αυτοκράτορα.
Οι θεοί με γλίτωσαν;
Και είμαι στο έλεός τους, για να διασκεδάζω τον όχλο.
Αυτό είvαι δύναμη.
Ο όχλος είναι η Ρώμη. Όσο τον ελέγχει ο Κόμμοδος, ελέγχει τα πάντα.
Άκουσέ με.
Ο αδερφός μου έχει εχθρούς, κυρίως στη σύγκλητο.
Όσο όμως τον ακολουθεί ο λαός...
κανείς δεν τόλμησε να του αντισταθεί, εκτός από σένα.
Διαφωνούν μαζί του κι όμως δεν κάνουν τίποτα.
Υπάρχουν πολιτικοί που αφιέρωσαν τη ζωή τους στη Ρώμη.
Ένας κυρίως.
Θα τον συναντήσεις, αν το κανονίσω;
Δεν καταλαβαίνεις;
Μπορεί να πεθάνω στο κελί απόψε ή στην αρένα αύριο.
Είμαι δούλος!
Τι μπορώ να αλλάξω εγώ;
Αυτός θέλει ό,τι θέλεις κι εσύ.
Βάλ' τον τότε να σκοτώσει τον Κόμμοδο.
Γνώριζα κάποτε έναν άντρα...
ευγενή, με αρχές...
που αγαπούσε τον πατέρα μου...
και ο πατέρας μου τον αγαπούσε κι αυτός.
Υπηρετούσε πιστά τη Ρώμη.
Αυτός ο άντρας χάθηκε.
Ο αδερφός σου έκανε καλά τη δουλειά του.
Άσε με να σε βοηθήσω.
Ναι...
μπορείς να με βοηθήσεις.
Ξέχνα ότι με ήξερες...
και μην ξανάρθεις εδώ ποτέ.
Φρουρέ! Η κυρία έχει τελειώσει.
Μάξιμε.
Διοικούσες λεγεώνες; Κέρδισες πολλές μάχες;
Στη Γερμανία;
Σε πολλές χώρες.
Στρατηγέ!
Έχεις σπουδαίο όνομα.
Πρώτα πρέπει να σκοτώσει το όνομά σου και μετά εσένα.
Ναι. Τελικά, αυτό θα γίνει.
- Συγκλητικέ Γάιε. - Χαίρε.
Συγκλητικέ Γράκχε.
Δε σε βλέπουμε συχνά να συμμετέχεις στα θεάματα του χυδαίου πλήθους.
Δεν προσποιούμαι ότι είμαι από το λαό...
προσπαθώ όμως να μιλώ εξ ονόματός του.
Καίσαρας! Καίσαρας! Καίσαρας! Καίσαρας!
Λαέ της Ρώμης!
Την τέταρτη ημέρα της Αντιοχείας...
μπορούμε να γιορτάσουμε την 64η μέρα των αγώνων.
Η φιλευσπλαχνία του Μεγαλειοτάτου...
αυτοκράτορα, αποφάσισε να αφιερώσει αυτή τη μέρα στο λαό της Ρώμης...
προσφέροντάς του έναν ιστορικό τελικό αγώνα.
Επιστρέφοντας σήμερα στο Κολοσσαίο, ύστερα από πέντε χρόνια απομόνωση...
ο Καίσαρας έχει τη χαρά να σας παρουσιάσει...
το μοναδικό αήττητο πρωταθλητή...
σε όλη τη ρωμαϊκή ιστορία...
το μυθικό Τίγρη...
από τη Γαλατία!
Ξέρει να χειραγωγεί τέλεια τον όχλο.
Το όνειρο του Μάρκου Αυρηλίου ήταν η Ρώμη.
Δεν είναι αυτό. Δεν είναι αυτό!
Ο Μάρκος Αυρήλιος πέθανε, Μάξιμε.
Εμείς οι θνητοί είμαστε χώμα και σκιά.
Χώμα και σκιά, Μάξιμε!
Εκ μέρους της ομάδας του Αντώνιου Πρόξιμου...
ο Καίσαρας έχει την τιμή να σας παρουσιάσει...
τον Αίλιο Μάξιμο!
Τον αγκάλιασαν σαν έναν δικό τους.
Ο όχλος είναι άστατος, αδερφέ μου. Θα τον ξεχάσει σ' ένα μήνα.
Όχι, πολύ πιο γρήγορα.
Έχει κανονιστεί.
Οι ετοιμοθάνατοι σε χαιρετούν.
Είμαστε μαζί σου, Μάξιμε.
Τραβήξτε! Τραβήξτε! Τραβήξτε!
Χαλαρώστε! Χαλαρώστε!
- Ξεκοίλιασέ τον! - Σκότωσέ τον! Σκότωσέ τον!
Θάνατος! Θάνατος! Θάνατος! Θάνατος!
Μάξιμος ο Φιλεύσπλαχνος!
Φρουροί! Παραταχθείτε!
Τι θα σε κάνω εσένα;
Δεν λες...
να πεθάνεις.
Τόσο διαφορετικοί είμαστε εσύ κι εγώ;
Παίρνεις ζωή όταν πρέπει...
όπως κι εγώ.
Μια ζωή μου μένει ακόμα. Μετά, τέλειωσε.
Πάρ' την τώρα, τότε.
Μου είπαν ότι ο γιος σου...
τσίριζε σαν κοριτσάκι...
όταν τον κάρφωναν στο σταυρό...
και η γυναίκα σου...
βογκούσε σαν πόρνη...
όταν τη βίαζαν...
ξανά και ξανά...
και ξανά.
Σύντομα θα έρθει η στιγμή που θα πάψω να σε τιμώ...
Υψηλότατε.
Στρατηγέ!
- Στρατηγέ! - Κικέρωνα!
- Πού έχετε στρατοπεδεύσει; - Στην Όστια.
- Σ' αγαπάμε, Μάξιμε! - Ζήτω ο νικητής!
Πες στους άντρες ότι ζει ο στρατηγός τους. Ελάτε να με βρείτε.
- Προχώρα! - Ελάτε να με βρείτε!
Σε ακούν;
Ποιοι;
Η οικογένειά σου, στην άλλη ζωή.
- Ναι. - Και τι τους λες;
Στο γιο μου...
λέω ότι θα τον δω ξανά σύντομα...
και να έχει τεντωμένα τα πόδια όταν καβαλάει το άλογό του.
Στη γυναίκα μου...
δε σε αφορά τι λέω.
Και τώρα αγαπούν το Μάξιμο για την ευσπλαχνία του.
Δεν μπορώ να τον σκοτώσω, γιατί θα γίνω ακόμα πιο σκληρός.
Όλη η υπόθεση είναι σαν ατέλειωτος εφιάλτης.
Σε προκαλεί.
Κάθε του νίκη είναι και μια πρόκληση.
Το βλέπει ο όχλος, το βλέπει και η σύγκλητος.
Όσο ζει, τόσο γίνονται πιο ατρόμητοι.
- Σκότωσέ τον. - Όχι.
Δεν πρόκειται να τον κάνω μάρτυρα.
Μου είπαν...
για κάποιο θαλάσσιο φίδι...
που προσελκύει τα θύματά του με πολύ ασυνήθιστο τρόπο.
Μένει ακίνητο στο βυθό σαν να είναι τραυματισμένο.
Το πλησιάζουν οι εχθροί του...
κι όμως αυτό παραμένει ακίνητο.
Μετά, οι εχθροί του αρχίζουν να το δαγκώνουν...
αλλά αυτό, και πάλι ακίνητο.
Δηλαδή...
θα μείνουμε ακίνητοι...
και θ' αφήσουμε τους εχθρούς μας να έρθουν να μας δαγκώσουν.
Να ακολουθήσει όλη η σύγκλητος.
Κικέρωνα, φίλε μου. Νόμιζα ότι δεν θα σε ξανάβλεπα.
- Κι εγώ σε νόμιζα νεκρό. - Παρ' ολίγο.
- Πόσο είναι οι άντρες στην Όστια; - Όλο το χειμώνα.
- Και πώς είναι; - Χοντροί και βαριεστημένοι.
- Ποιος είναι διοικητής; - Κάποιος τρελός απ' τη Ρώμη.
Πότε θα μπορέσουν να πολεμήσουν;
Για σένα, αύριο κιόλας.
Θέλω να κάνεις κάτι για μένα.
Κοπιάστε. Αν δεν έχετε πάει στην αρένα, δείτε το θέαμα εδώ.
Ο γίγαντας Μάξιμος νικάει τον αυτοκράτορα Κόμμοδο.
Τι θα κάνουμε; Προκαλεί τους πάντες.
Θεούλη μου!
- Τον νίκησε, τον νίκησε! - Κάντε πέρα! Κάντε πέρα!
Υπηρέτησα τον πατέρα σου στη Βιντομπόνα.
- Πίσω. - Δέσποινα.
Υπηρέτησα τον πατέρα σου στη Βιντομπόνα.
Πίσω!
Υπηρέτησα το στρατηγό Μάξιμο. Και τον υπηρετώ ακόμα.
Σταματήστε.
Κάνε πίσω.
Ο στρατηγός είπε ότι θα συναντήσει τον πολιτικό σου.
Για την πίστη σου, στρατιώτη.
Ευχαριστώ, κυρία μου.
Άφησέ μας.
Συγκλητικέ Γράκχε.
Στρατηγέ.
Η παρουσία μου εδώ σήμερα πιστεύω πως δείχνει...
ότι μπορείς να με εμπιστευτείς.
- Είναι μαζί σου η σύγκλητος; - Η σύγκλητος;
Ναι. Μπορώ να μιλήσω εκ μέρους της.
Θα εξαγοράσεις την ελευθερία μου και να με βγάλεις απ' τη Ρώμη;
Για ποιο λόγο;
Να με βγάλεις έξω απ' τα τείχη.
Να έχεις καλά άλογα να με πάνε στην Όστια.
Εκεί έχει στρατοπεδεύσει ο στρατός μου.
Την επομένη το βράδυ, θα γυρίσω επικεφαλής 5.000 ανδρών.
Οι λεγεώνες έχουν καινούργιους διοικητές...
πιστούς στον Κόμμοδο.
Περίμενε να με δουν ζωντανό οι άντρες και θα δεις σε ποιον είναι πιστοί.
Αυτό είναι τρέλα.
Εκατό χρόνια έχει να μπει ο στρατός στη Ρώμη.
Δεν αλλάζω μια δικτατορία με μια άλλη!
Ο καιρός για ημίμετρα και συζητήσεις πέρασε, Συγκλητικέ.
Και μετά το ένδοξό σου πραξικόπημα, τι γίνεται;
Θα πάρεις τους 5.000 πολεμιστές σου και θα φύγεις;
Θα φύγω.
Οι στρατιώτες θα μείνουν να σας προστατεύσουν...
υπό τις εντολές της συγκλήτου.
Δηλαδή...
θα κατακτήσεις όλη τη Ρώμη, και θα την ξαναδώσεις στο λαό;
Πες μου το λόγο.
Ήταν η τελευταία επιθυμία ενός ετοιμοθάνατου ανθρώπου.
Θα σκοτώσω τον Κόμμοδο.
Τη μοίρα της Ρώμης, την αφήνω σ' εσάς.
Ο Μάρκος Αυρήλιος σε εμπιστευόταν.
Η κόρη του σε εμπιστεύεται.
Θα σε εμπιστευτώ κι εγώ.
Δεν έχουμε πολύ χρόνο.
Δώσε μου δυο μέρες...
και θα εξαγοράσω την ελευθερία σου.
Να φροντίσεις...
να μείνεις ζωντανός...
αλλιώς θα πεθάνω εγώ.
Τώρα πρέπει να φύγουμε.
Δεν θα πετύχει.
Ο αυτοκράτορας ξέρει πάρα πολλά.
Όσο για μένα...
η κατάσταση είναι επικίνδυνη.
Θα πληρωθείς όταν γυρίσω.
Σου δίνω το λόγο μου.
Το λόγο σου; Κι αν δεν γυρίσεις;
Θυμάσαι τι σημαίνει εμπιστοσύνη, Πρόξιμε;
Εμπιστοσύνη;
Ποιον να εμπιστευθώ;
- Θα σκοτώσω τον Κόμμοδο. - Γιατί να θέλω να τον σκοτώσεις;
Αυτός με κάνει πλούσιο.
Ξέρω...
ξέρω ότι κρατάς το λόγο σου, Στρατηγέ.
Ξέρω ότι θα πέθαινες για την τιμή.
Θα πέθαινες για τη Ρώμη.
Θα πέθαινες για τη μνήμη των προγόνων σου.
Από την άλλη όμως πάλι...
εγώ προσφέρω θέαμα.
Φρουρέ!
Σκότωσε τον άνθρωπο που σε απελευθέρωσε.
Πραιτοριανοί, Άρχοντα.
Αλτ!
Πού ήσουν;
Σε ζήτησα.
Σε παρακαλώ, αδερφέ μου.
Τι σε βασανίζει;
Έχει καινούργιο εραστή ο Γράκχος;
Δεν ξέρω.
Νόμιζα ότι τον είχες δει.
Μολύνει στους πάντες σαν φρικτός πυρετός.
Για την υγεία της Ρώμης, η σύγκλητος πρέπει να αιματοκυλιστεί.
Θα αιματοκυλιστεί και αυτός.
Πολύ σύντομα.
Όχι όμως απόψε.
Θυμάσαι τι είχε πει κάποτε ο πατέρας μας;
"Είναι ένα όνειρο...
τρομακτικό όνειρο...
η ζωή."
Πιστεύεις ότι είναι αλήθεια;
Δεν ξέρω.
Εγώ νομίζω ότι είναι.
Κι έχω μόνο εσένα να το μοιραστώ.
Άνοιξε το στόμα σου.
Ξέρεις πόσο σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Έξω. Βγες έξω!
Κουνήσου!
Συγχαρητήρια, Στρατηγέ.
Έχεις πολύ πειστικούς φίλους.
Ο αδερφός μου συνέλαβε τον Γράκχο.
Δεν μπορούμε να περιμένουμε άλλο. Πρέπει να φύγουμε απόψε.
Ο Πρόξιμος θα έρθει τα μεσάνυχτα να σε πάει στην πύλη.
Ο υπηρέτης σου, ο Κικέρωνας, θα σε περιμένει εκεί με άλογα.
Εσύ τα κανόνισες όλα αυτά;
Ναι.
Διακινδυνεύεις πολύ.
Έχω πολλές οφειλές.
Δεν έχεις καμιά οφειλή.
Αγαπάς το γιο σου. Είσαι δυνατή γι' αυτόν.
Βαρέθηκα να είμαι δυνατή.
Ο αδερφός μου μισεί τους πάντες και ιδιαίτερα εσένα.
- Επειδή επέλεξε εμένα ο πατέρας σου. - Όχι.
Επειδή σε αγαπούσε ο πατέρας μου.
Κι επειδή σε αγαπούσα κι εγώ..
Πριν από πολύ καιρό.
Ήμουν διαφορετική τότε;
Γελούσες περισσότερο.
Σ' όλη μου τη ζωή ένιωθα μόνη...
εκτός όταν ήμουν μαζί σου.
Πρέπει να φύγω.
Ναι.
Σε νίκησα.
Δεν είναι λίγο αργά να κάνεις το λεγεωνάριο;
Δεν είμαι λεγεωνάριος.
- Δεν είσαι λεγεωνάριος; - Είμαι μονομάχος.
Μονομάχος;
Οι μονομάχοι παίρνουν μέρος μόνο στους αγώνες.
Δεν προτιμάς να είσαι ρωμαίος πολεμιστής σαν τον Ιούλιο Καίσαρα;
Είμαι ο Μάξιμος, ο σωτήρας της Ρώμης!
Ο Σωτήρας της Ρώμης;
Ποιος το είπε αυτό;
Πού είναι ο Λούκιος;
Με τον αυτοκράτορα.
- Δεν μπορεί. - Ναι, το έκανε.
Το πήρε από ένα καλάθι...
και το έβαλε στο στήθος της, ακριβώς πάνω απ' την καρδιά της.
Και τη δάγκωσε στο στήθος;
Ναι.
Ξέρεις, Λούκιε, οι γυναίκες καμιά φορά...
συμπεριφέρονται περίεργα και κάνουν παράξενα πράγματα για την αγάπη.
Εγώ το βρίσκω βλακεία.
Κι εγώ.
Αδερφή μου, έλα μαζί μας.
Διάβασα στον καλό μας Λούκιο.
- Κι εγώ διάβαζα. - Ναι.
Είναι πολύ έξυπνο αγόρι. Θα γίνει μεγάλος αυτοκράτορας μια μέρα.
Διαβάζαμε για τον τρομερό Μάρκο Αντώνιο...
και τις περιπέτειές του στην Αίγυπτο.
Και η βασίλισσα αυτοκτόνησε με ένα φίδι.
Περίμενε να μάθεις τι έπαθαν οι πρόγονοί μας.
Αν είσαι καλό παιδί, αύριο βράδυ θα σου διαβάσω για τον Κλαύδιο.
Τον πρόδωσαν...
όσοι ήταν πιο κοντά του...
το ίδιο του το αίμα.
Ψιθύριζαν σε σκοτεινές γωνιές...
έβγαιναν αργά τη νύχτα...
και συνωμοτούσαν...
και συνωμοτούσαν.
Ο Κλαύδιος όμως ήξερε ότι κάτι ετοίμαζαν.
Το ήξερε ότι ήταν πολυάσχολες μέλισσες.
Μια νύχτα, κάθησε με μια απ' αυτές...
την κοίταξε...
και της είπε...
"Πες μου τι ετοιμάζεις...
μικρή πολυάσχολη μέλισσα...
αλλιώς θα υποφέρουν οι πιο αγαπητοί σου.
Θα με δεις να λούζομαι με το αίμα τους. "
Ράγισε η καρδιά του αυτοκράτορα.
Η μικρή μέλισσα τον είχε πληγώσει πιο βαθιά...
απ' ό,τι θα τον πλήγωνε ποτέ οποιοσδήποτε άλλος.
Τι λες πως έγινε μετά, Λούκιε;
Δεν ξέρω, θείε.
Η μικρή μέλισσα του τα είπε όλα.
Άνοιξε, εν ονόματι του αυτοκράτορα!
Πρόξιμε!
Άνοιξε τις πύλες, εν ονόματι του αυτοκράτορα!
Άνοιξε τις πύλες!
Άνοιξε τις πύλες, Πρόξιμε.
Θες να πεθάνεις, γέρο;
Ορίστε.
Όλα είναι έτοιμα.
Φαίνεται πως κέρδισες την ελευθερία σου.
Κινδυνεύεις να γίνεις καλός άνθρωπος;
- Γιούπα. - Οι εχθροί του αυτοκράτορα πεθαίνουν!
Ανοίξτε τις πύλες!
Τραβήξτε!
Γρήγορα! Ένα ζυγό στα αριστερά!
Χρειάζομαι ελάχιστο χρόνο. Μη ρισκάρετε τη ζωή σας.
Αν δεν θέλετε να συμμετάσχετε γυρίστε στα κελιά σας.
Θα σε περιμένουμε εδώ, Μάξιμε.
- Δύναμη και τιμή. - Πάμε.
Δύναμη και τιμή.
Σκοπεύσατε. Ετοιμάστε τα τόξα σας!
Χώμα και σκιά.
Με συγχωρείς.
Τέλειωσαν όλα.
Και τι θα γίνει ο ανιψιός μου;
Τι θα γίνει η μητέρα του;
Τους πρέπει να έχουν τη μοίρα του εραστή της;
Ή πρέπει να φανώ φιλεύσπλαχνος;
Κόμμοδος ο Φιλεύσπλαχνος.
Ο Λούκιος θα μείνει μαζί μου τώρα.
Κι αν η μητέρα του...
με κοιτάζει...
με τρόπο που με δυσαρεστεί...
θα πεθάνει ο μικρός.
Αν η μητέρα του αποφασίσει...
να φανεί γενναία...
και δώσει τέλος στη ζωή της...
ο μικρός θα πεθάνει.
Όσο για σένα...
θα με αγαπάς...
όσο σε αγαπούσα.
Θα μου χαρίσεις έναν διάδοχο...
από αγνό αίμα...
ώστε ο Κόμμοδος και ο απόγονός του...
να κυβερνούν χιλιάδες χρόνια.
Δεν είμαι φιλεύσπλαχνος;
Σε καλούν.
Ο στρατηγός...
που έγινε δούλος.
Ο δούλος που έγινε μονομάχος.
Ο μονομάχος που προκάλεσε έναν αυτοκράτορα.
Εντυπωσιακή ιστορία.
Τώρα ο κόσμος θέλει να μάθει πώς τελειώνει η ιστορία.
Μόνο ένδοξος θάνατος ταιριάζει.
Και τι πιο ένδοξο...
από το να προκαλέσεις τον ίδιο τον αυτοκράτορα στην αρένα;
Θα μονομαχούσες μαζί μου;
Γιατί όχι;
Λες να σε φοβάμαι;
Νομίζω ότι φοβόσουν σε όλη σου τη ζωή.
Εκτός απ' τον Μάξιμο τον Αήττητο, ποιος άλλος δεν φοβάται;
Ήξερα κάποιον που είπε κάποτε, "Ο θάνατος χαμογελά σε όλους μας.
Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε, είναι να του χαμογελάσουμε κι εμείς. "
Αναρωτιέμαι.
Χαμογέλασε ο φίλος σου όταν πέθαινε;
Εσύ πρέπει να ξέρεις.
Ήταν ο πατέρας σου.
Αγαπούσες τον πατέρα μου, το ξέρω...
μα τον αγαπούσα κι εγώ.
Αυτό μας κάνει αδέρφια, ψέματα;
Χαμογέλασέ μου, αδερφέ.
Βάλτε του την πανοπλία. Καλύψτε του την πληγή.
Σχηματίστε κύκλο!
Κόιντε, ένα σπάθί!
Δώσε μου το σπαθί σου.
Ένα σπαθί! Δώστε μου ένα σπαθί!
Κρατήστε τα σπαθιά σας.
Ελευθερώστε τους άντρες μου.
Να αποκατασταθεί ο συγκλητικός Γράκχος.
Η Ρώμη ήταν ένα όνειρο.
Θα γίνει πραγματικότητα.
Αυτή ήταν η επιθυμία του Μάρκου Αυρηλίου.
Ελευθερώστε τους κρατούμενους!
Ο Λούκιος δεν κινδυνεύει.
Πήγαινε μαζί τους.
Γύρισες σπίτι σου.
Αξίζει η Ρώμη τη ζωή ενός καλού άντρα;
Έτσι πιστεύαμε κάποτε.
Κάντε μας να το πιστέψουμε πάλι.
Ήταν στρατιώτης της Ρώμης.
Να τον τιμήσετε.
Ποιος θα με βοηθήσει να τον μεταφέρουμε;
Τώρα είμαστε όλοι ελεύθεροι.
Θα σε ξαναδώ σίγουρα.
Όχι όμως σύντομα.
Όχι σύντομα.