W telewizji dziś jedno gości Festiwal przemocy i święto nagości
Gdzie się podziały tradycyjne wartości
Które odrzucił świat zły
Na szczęście jesteśmy my
Rodzinka w komplecie Co na całym świecie
Niezmiennie wzbudza w was
Śmiech przez łzy
Oto właśnie my
FAMILY GUY: GŁOWA RODZINY
Co tam szykujesz, Stewie?
Kartkę na niekiepską imprezkę urodzinową.
„Wszystkiego najlepszego, Gurt”?
Zdrobnienie od „Jogurt”. Jego mama i tata obydwoje są doulami.
À propos, fajna ciężarówka.
Dzięki. To wóz strażacki, ale zgubiłem czerwony żelowy.
Rozszerzony wniosek o zwrot podatku wypełniony.
O ile się nie machnąłem, wiszą nam milion dolców.
Dobrze, że jesteś.
Usuwałam wąsik i skończył mi się wybielacz.
Ty będziesz musiał zabrać Stewiego do kręgielni na przyjęcie.
Meg, trzeba zabrać Stewiego do kręgielni.
Znam nowe słowo. „Oddelegować”.
Mnie to rybka. Uwielbiam kręgielnię.
To ja też jadę.
Mają nowy szpon. Można wyłowić biustonosz.
Wychowaliśmy ich na dobrych delegatów.
- Peterze, chyba nie rozumiesz tego słowa. - Nie pozwolę się tak delegować.
Będzie super.
Już mnie nosi. Imprezowanie mam we krwi.
Nasi przodkowie rozkręcali herbatkę bostońską.
Pokażmy tym Brytolom, gdzie mamy ich herbatę.
- Earl Grey też za burtę? - Earl Grey oszczędzimy.
Bo co będziemy pić do śniadania?
Rumianek na dno.
O nie, nie. Wyrzuć to, a oka nie zmrużę.
A herbatka na przeziębienie?
Będziecie źli, ale zbliża się sezon grypowy,
więc to nie byłoby rozsądne.
- A co z...? - Dobra.
Nastawmy imbryk i wygarnijmy im w liście.
KRĘGIELNIA TAK PACHNIE DOBRA ZABAWA
Proszę cię bardzo.
Jesteście na torze szóstym, z mamą Gurta.
Dzisiaj jesteście zwycięzcami.
Gurt, wyciągaj rękę z gaci!
Dzięki, Bruce.
Pochłoniemy później quesadille, czytając plotki z życia gwiazd?
Z rozkoszą, ale dziś mamy największy ruch.
Pięć imprez
i gościa, który uparł się, żeby rzucać na Freda Flinstone’a.
Tato, i tak się tu wybierałeś?
Nie będę ci mówić tego, co przed tobą ukrywam.
Rzucam, Bruce.
PRAWNIE DOZWOLONY ODGŁOS OKOŁOFLINSTONE’OWY
NIECH ŻYJE GURT
Stewie, Williamie, teraz wy.
No proszę. Nowego zaprosili z litości.
Na imię mam William. Leciałem sześcioma samolotami.
Uprawiasz sport, Williamie? Dostałeś kiedyś ostre sportowe wciry?
Nie zdarzyło się.
A jeśli rzucasz kulą tak jak obelgami, to i dziś się nie zdarzy.
Mam nadzieję, że chowacie tam gdzieś zapasowe kręgle, bo te zaraz zmiotę.
Teraz zobaczysz, co to znaczy mieć parę w łapie.
Podłapuję takie teksty z filmów.
- Na trzy? - Ojej.
Tak! Kulaj zdrów.
To niesprawiedliwe. Ktoś mi podprowadził dinorampę.
Nie ma mocnych na kręglozaura.
Potrzebuje pani butów?
Tak, ale nie wiem, jaki mam rozmiar.
Tam jest kolejka do mierzenia.
Postawcie mi nagą stopę na brzuchu, a powiem, jaki to rozmiar.
Nie wiem. Następna.
Trochę wyżej. Nie wiem. Następna.
Wystarczy, świnko. Spisałeś się.
Peterze, teraz ty.
Tylko dłonie wysuszę.
Co za wstyd.
Doprawdy niespodziewanie erotyczny incydent.
Wiedzieliście, że Marilyn naprawdę nazywała się Norma Jeane?
Natomiast Bernard Schwartz to nikt inny jak...
Tony Curtis. Wiemy.
„Powiedz to z uśmiechem, pielgrzymie”. Marion Morrison vel John Wayne.
Czytaliśmy spis w twoim mailu, Joe.
Sekretarka Kennedy’ego nazywała się Lincoln,
a sekretarz Lincolna – Kennedy.
- Daje do myślenia, co? - O czym?
O sekretarzach.
Przepraszam za ten bałagan. Pomogę ci.
Dzięki, Meg.
Kolejne wymiociny.
A skończył mi się koci żwirek do zasypania.
Zawsze mam ze sobą saszetkę ze żwirkiem?
Nosisz go w torebce?
Nie wszędzie jest toaleta.
Nie wiem, jak wytrzymujesz z tą dzieciarnią.
Nie narzekam. Lubię dzieci.
Zawsze chciałem mieć swoje.
Żeby dać im to, czego rodzice mnie nie dali.
Byłbyś wspaniałym tatą, Bruce.
Nawet się nie zastanawiaj.
Nie wiem, czy cię uczyli,
ale mężczyźni co do zasady nie zachodzą w ciążę.
- Nawet Lindsey Graham? - Ten to akurat robi, co może.
Ale Jeffreyowi i mnie chyba nie jest to pisane.
W tym piecu chleba nie upieczesz.
Ja mam piec.
Może i się nie domyka
i trudno go doczyścić, ale działać działa.
Powinnaś dziękować za to losowi.
Może nie zauważyłeś,
ale od adoratorów się nie opędzam.
Może dlatego, że nosisz wychodek w torebce.
Ale ty przynajmniej możesz powić.
Masz rację. Mogę mieć dzieci.
Mamo, tato, urodzę dziecko Bruce’a i Jeffreya.
Fantastycznie.
To teraz zaczną się schody.
Zdradzieckie schody.
To nie aborcja, tylko potknięcie.
Meg, nie urodzisz im dziecka. Zabraniam ci.
Była umowa: żadnych nowych dzieci, chyba że to młody Sheldon.
Ten chłopak to żywe srebro.
To nie tak, jak myślicie. Będę surogatką.
Nie potrzebujesz jajeczka?
Czy to niestosowne pytanie, odkąd penisy i waginy to tylko ozdobniki?
Jeffrey i Bruce znaleźli dawczynię komórek jajowych w sieci.
Jako twój ojciec mam jedno pytanie.
To w Internecie dają takie rzeczy?
Ale... ale... ale...
Ale... jaka to strona?
Meg, to są poważne sprawy.
Ciąża to nie praca zarobkowa
ani sposób na zatrzymanie przy sobie pewnego atrakcyjnego sportowca.
Zmarnujesz sobie życie. Nie zgadzam się.
Masz pecha, bo jestem pełnoletnia i nie zabronisz mi.
O kurka, zero sushi przez całe dziewięć miesięcy.
To twoja główna refleksja na temat?
Owszem. Ja na dietę nie przechodzę.
Chce ktoś sushi?
Sushi dla tatka? Dla mamci?
Dla Chrisa?
Dla Meg – nie. Nawet nie pytam.
Myśli: „Ale bym zjadła sushi”. A ja na to: „Nie ma mowy, Meg, skarbie”.
To ja skoczę na sushi.
Będę na poczcie.
SZPITAL
Głupio wyszło. Założyliśmy to samo.
Pragnę podkreślić, że tym razem to ja się przebrałem.
A wieści mam dobre.
Udało się zapłodnić tę o niebo atrakcyjniejszą komórkę jajową.
Brucie, mamy to.
Będę mu zakładał koszulki polityczne, których długo nie zrozumie.
Teraz wystarczy umieścić ten zwalający z nóg zarodek w ciele Meg.
- To boli? - Ani odrobinę.
Siostro, wtoczyć działo implantacyjne. Spodoba wam się.
W środku umarł klaun, ale go wyskrobaliśmy.
Przyniesie mi ktoś sos chili
i wydrążonego korniszona jako słomkę do sosu?
Dobra. I podpiekę ci ser, ale nie myśl, że popieram tę ciążę.
Po prostu lubię agresywnie podpiekać ser
i serwować go, mówiąc: „Masz tu swój cholerny ser”.
Jaką masz teraz dzienną normę pierdnięć?
Duże i małe ładunki? Przednie, tylne, soczyściaki, suchobąki?
To ja się ewakuuję,
zostawiając po sobie kreskówkową dziurę w ścianie.
To tu jest, odkąd tata jeździł po pijaku.
Uciekałem przed pierdami.
Ciąża Meg to prawie taki sam dramat jak wtedy, kiedy ta druga zaszła.
Ta z rozjechanymi melonami.
- Kojarzysz? - To byłam ja.
I na pewno nie było gorzej.
Może nie warto się tak przejmować.
To jak z szamaniem jadalnej bielizny poza sypialnią.
Nie wierzę, że taki wybrałeś ostatni posiłek.
Widać mój brak dobrego smaku jest porażający.
Dobra, wajchę przełóż.
Zabawny gość. Nic dziwnego, że nasza córka weszła do tej furgonetki.
Może masz rację. Dobrze, że ten dzień już się skończył.
- Dobranoc. - Dobranoc, Lois.
Mamo.
Tato.
Ignorujmy ją.
W końcu jej się znudzi.
Tato, mamo, proszę was.
Lois, córka płacze.
W ogóle nie jestem śpiąca i chcę zjeść coś paskudnego.
Lois, słyszałaś?
No to chyba moja kolej.
Papo John, Papa wybaczy,
ale moja ciężarna córka pożąda najobrzydliwszej pizzy,
więc oto jestem.
Że niby nikt nie ma gorszej?
- Właśnie. - Nawet 7-Eleven?
Słuchaj pan, panie kolego, późno jest.
Zrobiliśmy analizę,
uwzględniając sos, pieczywo, dodatki, proces,
personel, smak, opakowanie.
Gorszej pizzy nie wymyślono.
Nawet sos maślany macie fatalny.
To chcesz pan ten sos do pizzy czy nie?
Chcę po trochu wszystkiego.
Czego chcesz, Chris?
Czas na odciąganko?
A co cię to?
Meg, jestem członkiem pewnej społeczności dark webu.
Nie znajdziesz jej, nie próbuj.
To zrobiłoby tam furorę.
Mamo, Chris znowu jest obrzydliwy.
Tak jak i ty. Wszyscy jesteśmy. Na tym polega rodzina.
Wiedziałam, że to zły pomysł.
- No, małżeństwo jest do bani. - Mówię o ciąży Meg.
Chciałabym przewinąć te kilka miesięcy
i mieć już to wszystko za sobą.
Rodzinko, spróbowałem mety.
Słuchajcie, chyba naprawdę lubię metę.
Kochani, potrzebuję pieniędzy. Na już. Na wczoraj. Na już!
Peterze, jestem Marcus.
Twoja rodzina napisała do ciebie listy.
Kłamcy!
Dziwna jakaś ta Wielkanoc.
Tato, wróciłeś.
Strasznie tęskniliśmy.
A ja za wami. Meta jest super, ale chyba mi nie służy.
- Nie wiem, czy w to wierzyć. - Jesteśmy z ciebie dumni.
Słuchajcie, chyba odeszły mi wody.
Zapomniałem o tej aferze.
Widzę, że nikt nie przyniósł prezentu dla lekarza.
To nic. Macie jeszcze rok.
Poczekaj, Meg, tylko się skonsultuję.
„Kurcze, skurcze, parcie, rozwarcie”.
Ginekologia opanowana.
Dziecko chce wyjść.
Rękawiczki się skończyły, więc złapię je w zrywkę.
Czy to aby bezpieczne?
Te z Pandy są sprawdzone.
Nie używajcie innych. Cztery noworodki mi przeleciały.
I zapakowane.
To dziewczynka.
Co to za wielkie pnącze?
Wygląda jak dynia z Kopciuszka.
Jaka ona piękna.
I strasznie wrzaskliwa.
Tak wrzeszczy ktoś, kto chce kupę i siku naraz.
A pierwsza kupka jest dziwna.
Kojarzycie ten wulkan na Hawajach, który powoli zalewa lawą ogródki?
To coś w tym stylu.
Będzie z tym kupa roboty.
To się czyści chusteczkami i odświeżaczem powietrza?
To może ja wezmę pierwszą wartę.
Moglibyśmy wtedy odpicować do końca jej pokój.
I kupić wszystkie produkty ekspertki od dzieci, Jessiki Alby.
Chyba macie trochę do obgadania.
Dzięki, Meg. Odezwiemy się jutro.
Witaj na świecie, mała Lizo Judy Barbaro.
No to sushi: reaktywacja.
Wcięłabyś szpitalne sushi.
Nie? Ty, tato? Pepsi Max?
Mamciu, dietetyczna cola? Sushi?
Chris, maksika? Energetyczka? Sushi? Nie?
Ja tam machnę sobie sushi z colą. Będę na stołówce.
Nie zamawiajcie sushi.
Już, już, Lizo Judy Barbaro.
Czas na butlę, bo zapomniałam wyskubać brodawkę.
To już jest jakaś kpina. Minęły trzy dni.
Czemu Bruce i Jeffrey nie odebrali małej?
Nie wiem. Ciągle są zajęci.
Szukaj pozytywów, Lois.
Jesteś teraz największą hotówą wśród babć.
Hotówą wśród babć?
No może coś w tym jest.
Największą byłaby Jennifer Aniston,
gdyby facet z Counting Crows chciał się ustatkować.
Biedak myślał, że ma nieskończoność czasu.
Dzwonili Bruce i Jeffrey.
Dopiero jutro mogą przyjechać po Lizę Judy Barbarę.
A to czemu?
Nie żeby was to interesowało,
ale dziś premiera kryminału Jeffreya
w kowbojskiej knajpie.
O nie.
No, ale to mógł być wypadek...
Zrobiłem tę wstawkę, żeby móc to obejrzeć.
A kuku!
Pomyślnych wiatrów.
Chyba całkiem nieźle się dogadujemy.
Jesteśmy zgranym zespołem, jak ekipa z dyskontu.
Gdzie to dać?
Rzuć na podłogę i przydepnij z lekka. Jak prawił nasz założyciel.
„Rzuć na podłogę i przydepnij z lekka”.
T.J. Maxx. Nasz parking twoim placem manewrowym.
Zobaczcie.
Skoro już jestem babcią hotówą,
fundnęłam sobie taką fikuśną lampkę
o pojemności butelki wina.
Przezabawne, prawda?
Nic nie szkodzi. Dobry żart bluzki wart.
Było dobrze, Lois. Wyrabiasz sobie komediowy sznyt.
No to wsuwamy, Lizo Judy Barbaro.
Twój pierwszy przecier z groszku.
To najbardziej niespotykane i rozczulające dziecko na świecie.
Ach tak.
Przepraszam. Kończysz już może?
Nie, właściwie to robię seriami.
- Taki tam trening interwałowy. - Spoko.
Serie robi.
Spoko, spoko.
Meg, jestem pod wrażeniem twojego instynktu macierzyńskiego.
Obeszło się bez okna życia.
Sama się dziwię.
Odkąd jest z nami Liza Judy Barbara,
po raz pierwszy czuję, że moje życie ma sens.
Puk, puk.
Może jesteśmy nie w porę,
ale musieliśmy zobaczyć naszego aniołka.
„Musieliśmy zobaczyć”?
- Gdzie wyście byli? - Piekliśmy babeczki, oglądając Mamma Mia.
Rozum wam odjęło? Jak można być tak nieodpowiedzialnym?
Porzuciliście własną córkę.
Porzuciliśmy?
To Meg ciągle nam mówiła, że pora jest nieodpowiednia.
Meg, to prawda?
Ona mnie potrzebuje.
To pierwsza żywa istota, której jestem potrzebna.
Wreszcie mam w życiu cel i jestem w tym dobra.
Na pewno lepsza od nich.
Może ma rację.
Gdzie nam do prawdziwych rodziców.
I jak my bidulce szkołę opłacimy?
Sprzedamy teslę i ciuchy z kaszmiru?
Nie wydaje mi się.
Można zrezygnować z zakrapianych brunchów.
Nawet o tym nie myśl.
Co ja gadam. Nie wiem nic o zajmowaniu się dzieckiem.
I maleństwo na pewno to rozumie.
Gaga?
Bruce, słyszałeś?
Ona zna progejowskich aktywistów.
Jeanne Tripplehorn.
O Boże, tych mniej popularnych też.
Chce do tatusiów.
Przepraszam cię, Meg.
Żaden rodzic nie jest idealny, i my również.
Ale to nasze dziecko.
Jej miejsce jest u nas.
Przecież nie potraficie zajmować się dzieckiem.
Nikt nie potrafi.
Dlatego większość nie wychodzi na ludzi,
ale próbować warto.
Meg, jesteśmy ci dozgonnie wdzięczni
i zawsze będziesz częścią życia Lizy Judy Barbary.
Tą ździebko dziwną nastolatką, która urodziła nam dziecko
i z którą stopniowo straciliśmy kontakt.
Przyrzeknijcie.
- Przyrzekamy. - Przyrzekamy.
Skoro tak...
Tu aż się prosi o piosenkę.
Nie!
Nie w ten sposób miała poznać ABBĘ.
Bo ja na przykład poznałem na rozbieranym piana party. Polecam.
Czekajcie.
Ale co ze mną, babcią hotówą?
Babcią? Ty?
Wyglądasz nieziemsko.
A tam, daj spokój.
Babcia ubrałaby się tak na fitness?
Otóż ubrałaby się, bo właśnie to zrobiłam.
Dziękujemy ci, Meg.
Dzięki tobie nasza rodzina jest kompletna. Mamy dziecko. I mamy ciebie.
Czas więc chyba wrócić do dawnej stylówy.
Oddam to potrzebującym.
- Wiesz, co znaczy „GILF”, nie? - No. „Grzeję i lubię fentanyl”.
Co racja, to racja.
Powiem wam, że Bruce i Jeffrey
naprawdę wyrastają nam na cudownych ojców.
Dziękujemy.
Wydajesz się zaskoczona, co współgra z twoją fryzurą.
Ale i tak bardzo nam miło.
Ktoś tu chyba ma muchy w nosie.
Zmęczona jest.
Operuj światłem, a ja ją ululam.
To by pasowało do gościa z taką fryzurą.
Dziękuję, Peterze.
Napisy: Kamil Rogula