W telewizji dziś jedno gości Festiwal przemocy i święto nagości
Gdzie się podziały tradycyjne wartości
Które odrzucił świat zły
Na szczęście jesteśmy my
Rodzinka w komplecie Co na całym świecie
Niezmiennie wzbudza w was
Śmiech przez łzy
Oto właśnie my
FAMILY GUY: GŁOWA RODZINY
LICEUM IMIENIA ADAMA WESTA
Cześć, Meg, co tam?
Fajny koleś spytał: „Co tam?”.
To był tylko sen.
Złocia, nie!
Piąta w tym tygodniu.
O Boże! Pan Kopytko.
Nie opuszczaj mnie.
Nie wyciągaj kopyt!
Ten dzień może ocalić już tylko jedno.
Przyczajka za śmietnikiem
i czekanie na niedojedzone kanapki.
Wreszcie jakiś uśmiech losu
w postaci Meg-a-wyżerki.
Ale co wy? Nie jestem śmietnikiem. Odstawcie mnie.
- Parszywa robota. - No nie wiem.
Półnagie panienki wyrzucające śmieci to miła osłoda.
Czekajcie!
Jak na zawołanie.
I wyobraźnia zaczyna pracować.
Czemu nie jesteś w pracy?
Ktoś zadzwonił, że w budynku jest bomba.
Przez tego świra zabrali nam komórki i wysłali do domu.
Peterze, to ty dzwoniłeś?
I ty też przeciw mnie.
Po raz ostatni: być może.
Skoro już jesteś, możemy razem obejrzeć moje programy.
Halo?
W telewizorze jest bomba. Zostaw pilot i opuść pomieszczenie.
Daruj sobie. Obejrzymy mój talk-show.
Witam państwa. Temat na dziś to mansplaining.
Meghan, zacznij, proszę.
- Myślałem, że Meghan McCain odeszła. - Owszem.
Zastąpili ją zgrają kotów w falbaniastej kiecce.
Nikt się nie zorientował.
Koty miały prominentnego ojca, więc musimy ich słuchać.
Przed wami Kelly Clarkson.
Ma własny program?
I potrafi rozbawić. Kogoś, kto bije brawo, kiedy samolot ląduje.
Daj mi to.
W żadnym z tych programów nie ma mężczyzn?
Peterze, żartujesz sobie?
Męskie rozmowy to nudziarstwo.
Słyszałam, o czym gadasz z kumplami.
Nasz męski talk-show to byłby hit.
Same ciekawe tematy.
W weekend dyskutowaliśmy o tym, jak odróżnić Chipa od Dale’a.
Sprawa jest prosta.
Chip ma czarny nos, a Dale – różowy.
„Chip” jest na „cz” jak „czarny”. I już pamiętasz!
Z Alvinem jest prościej, bo ma „A” na bluzie.
- Ale to temat na wtorek. - Błagam cię.
Mężczyzna pociągnie rozmowę przez góra 20 minut.
Skoro nie umiemy rozmawiać, to czemu Regis Philbin dalej nawija?
Odpakowuję więc prezent od Joy,
a tam ten sam nieszczęsny sweter co rok temu!
Dacie wiarę?
A teraz znany z Anioła ciemności David Boreanaz. Kathie, tylko nie mdlej!
Meg, co cię przeżuło?
Seryjnie przez chwilę myślałem, że to Post Malone.
To najgorszy dzień w moim życiu!
Wybaczcie więc, ale upiekę sobie ciasteczka
i będę je żreć, aż zwrócę.
Myślę, że to po prostu nastoletnie rozchwianie emocjonalne.
Pójdziesz na studia i ci przejdzie.
Skoro o tym mowa, zgadnijcie, do kogo napisali z uczelni w Rhode Island.
Czekaj, co?
List przyszedł w dużej kopercie.
Wiesz, co to znaczy.
Wreszcie dobre wieści.
„W sprawie podania o przyjęcie na studia”...
Ale oficjalnie!
„Sorki, zabrakło nam małych kopert. Nie dostałaś się”.
Bardzo mi przykro.
Muszę się z tym pogodzić.
Nigdy nie będę szczęśliwa.
Zalany Małż
Męski talk-show? Świetna myśl.
Wyobraźcie sobie:
zarabiać na tym, co i tak już robimy.
Mam już nawet tytuł. Rozmowy z pianką.
Patrzcie. Tom Tucker znowu się schlał.
Wrzuć Kanał Szósty.
Ciekawe, jakiego radaru używają te ciołki.
Model 3000? Ha!
Utknęli z tą swoją prognozą w 2004?
Zaraz wracam, chłopaki.
Fajnie tak pomarzyć o własnym programie.
Niestety, na tym się skończy,
bo nikt nie wpuści przed kamery czterech typów bez doświadczenia.
Fakt.
Spisujcie tematy do odcinków.
Co ty bredzisz?
Pogadałem sobie z Tomem Tuckerem.
Wisi mi dużą przysługę
i powiedział, że mogę prosić, o co chcę.
No więc poprosiłem i się zgodził.
Panowie, poznajcie ekipę, która poprowadzi
nowy program śniadaniowy Kanału Piątego.
O Boże, ale jazda!
Ja nie mogę!
Ale właściwie za co ta przysługa?
Przez wakacje byłem jego wąs-sitterem.
Miałeś obejrzeć Wejście Gru i szorować do łóżka.
Przykro mi bardzo, ale mnie też nie jest lekko.
Co to ma być? Opychacie się moimi ciasteczkami!
Meg, w życiu nie jadłem lepszych ciastek.
Są nieziemskie.
Jakiś nowy przepis?
Chyba ten co zawsze.
Wymiatają.
Jadłbym dalej, ale mam trening z Deanem. Facet daje mi solidny wycisk.
Musiałaś coś zrobić inaczej. Wyszły fantastyczne.
Chyba dodatek moich łez
wpłynął jakoś na smak.
Nie „jakoś”, tylko „wybitnie”.
Dean powiedział mi, że mam najlepszą rzeźbę na siłce.
Tak między nami.
Ja w tym węszę pomysł na biznes.
Ludzie zapłacą za ten smak krocie.
Tak myślisz? Dużo by z tym było zachodu.
Chyba że... macie ochotę mi pomóc?
- Ja z chęcią. - Jasne.
W poniedziałki, środy i piątki mam Deana.
Ale ogólnie spoko. Dodam, że jestem w ketozie.
Ale będzie!
Musimy tylko jakoś to rozpromować.
O to bym się nie martwił.
Właśnie odpisali mi autorzy programu,
który zapozna z naszym produktem cały kraj.
Rekiny finansjery – korytarz do sukcesu.
Na początek Meg Griffin z rodziną i kruche rewolucje.
Cześć, rekiny, pozwólcie...
Ciągle spływają nowe zamówienia.
Co oznacza, że trzeba brać się do pieczenia.
Kiedy robota w kuchni wre,
włącza mi się wewnętrzny Gordon Ramsay.
Surowe jajo? Dlaczego ty trujesz ludzi?
Dwadzieścia lat w branży,
a takiego błazna jeszcze nie widziałem.
Wychodzimy,
żebym mógł całkowicie zmienić ton.
Co się z tobą dzieje? No powiedz.
Właśnie nie wiem.
Próbujesz sprostać oczekiwaniom ojca i przerasta cię to, prawda?
Chyba tak.
Twój ojciec Nikos był dumnym Grekiem.
Przybył do tego kraju z baklawą i głową pełną marzeń.
Ale jego już nie ma. Zaakceptuj to.
Ten zespół potrzebuje lidera, nie kumpla. Rozumiemy się?
Tak. Dziękuję, szef.
Bardzo szanuję to, jak szef pomaga restauracjom.
Cieszę się. Tylko mi nie wystawiaj ocen
i unikaj moich restauracji w Las Vegas.
Peter pisze: „Przełącz na Kanał Piąty”.
Witam w pierwszym odcinku Rozmów z pianką.
Wreszcie mężczyźni prowadzą program dla mężczyzn. Futbol.
To nie może być prawda.
Posłuchajcie naszego motywu przewodniego, czyli przeróbki hitu,
w której wszystkie „dziewczyny” zamieniamy na „chłopaki”.
ROZMOWY Z PIANKĄ
Chłopaki
Joe, do cholery.
Mówiłem, że lepsze będzie „The Boys Are Back in Town”.
Zapraszamy teraz
na „Pisuarowy pierd dnia przez spięte poślady”.
Puścił Gene Kozlowski z Królewskich Zakładów Mechanicznych
w Kenoshy.
Daj czadu, Gene.
Od razu słychać wkład jarmarcznej kiełbasy.
Robi wrażenie.
A za chwilę: znajomi twojej żony z pracy,
którzy – wbrew jej opinii – wcale nie są beznadziejni.
Obrzydliwe. Nie wierzę, że to mój mąż.
Chociaż po naszej nocy poślubnej nic mnie już nie zdziwi.
Peterze, nadchodzisz?
Wybacz, ja już po masturbacji.
Na sedesie była taka muszla w kształcie cycka...
ŁEZKI MEG
No, koniec przerwy. Mamy kolejne zamówienia.
Czas wycisnąć trochę łez.
PIES POLEGŁEGO ŻOŁNIERZA
WIECZÓR WYBORCZY 2016
PRZYWRÓĆMY AMERYCE ŚWIETNOŚĆ!
PRACOWNIK MARKETU SPORTOWEGO PRZED PRACĄ
SZANOWNY KLIENCIE Sprzedawca też człowiek (z grubsza)
I dlatego Eagles to najlepsza z upalonych kapel.
Mam rozumieć, że ignorujemy istnienie Steve Miller Band?
To jest z każdą sekundą durniejsze.
Wlazł. Już mi wszystko jedno.
Cześć, tato. Co tu robisz?
Wpadłem tylko...
No nie gadaj, uwielbiam ich.
Jest może Meg?
- W kuchni. - Wyśmienicie.
Nie spytasz nawet, co u mnie?
Lois, widzę jedną, dwie, trzy pułapki na mrówki. Nie muszę pytać.
Cztery.
ŁEZKI MEG! NA MORZU ŁEZ
- Cześć, Carterze. - Co tu robisz, dziadku?
Dużo się mówi o tych twoich ciastkach i przyszedłem z propozycją.
W piątek goszczę zaprzyjaźnionych miliarderów
i potrzebuję cateringu.
O Boże. No jasne, że pomożemy.
Negocjacje zostaw absolwentowi internetowego kursu przedsiębiorczości.
- Mogę wam zaoferować 10 000... - Zgoda.
...jednocentówek. Czyli 100 $.
O stary, pokpiłeś.
Żartuję. Jestem tak bogaty, że dam wam 50 tysiaków.
Ja cię kręcę! 50 000 $!
Potrzebuję 500 torebek ciastek. Widzimy się w piątek.
Nie chcę znów gadać z twoją matką.
AirPodsy na ratunek.
Pa, tato.
Powiedziałam „pa”.
Chcę wam podziękować
za przyczynienie się do tego sukcesu.
To dużo da mnie znaczy.
Po raz pierwszy w życiu
jestem z siebie dumna i z nadzieją patrzę w przyszłość.
Myślę nawet... że jestem naprawdę szczęśliwa.
- Cieszymy się. - I też jesteśmy z ciebie dumni.
My tu gadu-gadu, a blacha czeka. Płacz, młoda.
Wiem. Meg, kiedy byłaś mała, rodzice zostawili cię w remizie,
a strażacy stamtąd podrzucili cię do innej remizy.
Miałaś z kim iść na bal szkolny,
bo gościowi zaliczono to jako prace społeczne.
O nie. Nie potrafię płakać.
A kiedy mówicie o moim dawnym życiu,
cieszę się, że ta beznadzieja jest już za mną.
Ale bez łez nie będzie ciasteczek.
A bez ciasteczek – zarobku.
Dzień dobry, jestem Jamie Lee Curtis
i słyszałam, że mamy tu problem z kobiecą suchością.
Dziękuję, radzę sobie.
Używasz płynu Sliquid do higieny intymnej? To naturalne remedium.
To nie tak. Mamy tu inną zagwozdkę.
Warto jednak posłuchać.
Sliquid to jedyny taki żel, który nie spływa i nie kapie.
Chris, czy ty sprzedajesz produkty do higieny intymnej?
Ujmę to tak: Sliquid sprzedaje się sam.
Naprawdę nie spływa?
Nie chcę cię stresować, ale albo będziesz płakać,
albo nici z 50 000 $ od Cartera.
Wiem. Przepraszam.
Odkąd biznes ciasteczkowy wypalił, nie potrafię być smutna.
A tak chciałem zostać cukierniczym potentatem.
Kręci cię cukiernictwo?
Gdzie indziej płacą za dogadzanie kobietom przy pomocy tubki z kremem?
To jest wyjątkowo obrzydliwe.
Tyle mamy z tego życia, co się pośmiejemy.
„TYLE MAMY Z TEGO ŻYCIA...” JUŻ NA BROADWAYU
Humor taki nędzny, że normalnie śmiech na sali.
Po co było przychodzić?
A pamiętasz mój wypadek?
- To tego dzieciaka potrąciłeś? - Tego.
Kobietki, ten przeklęty program wpędzi mnie do grobu.
Peter stał się nie do wytrzymania.
Cleveland też obrósł w piórka.
Zamiast żelu 3 w 1 muszę mu teraz osobno kupować szampon.
Joemu sodówa uderzyła do głowy.
Nawet czekoladę łamie nie po liniach, tylko jak leci.
Jak jakiś barbarzyński król.
- Trzeba im przerwać tę imprezę. - Sama nie wiem.
A słyszałaś, co Peter powiedział wczoraj na antenie?
Mówię więc: panowie, zasługujemy na drugą szufladę.
Chcemy cztery do dwóch, nie pięć do jednej!
Kobietki, czas spuścić kurtynę na ten teatrzyk.
Pamiętajcie, kiedy zaczną nadawać na kobiety,
wpadamy na scenę, robimy scenę i zyskujemy sławę w sieci,
a program wypada z ramówki.
Witamy w Rozmowach z pianką.
Panowie, co na tapecie?
Wydaje mi się czy nikt już nie umie zwijać węża ogrodowego?
Pamiętacie swoich sportowych idoli?
- No ba. - Pewnie.
Do dziś ich lubię.
To może zróbmy sobie przerwę.
Zaraz wracamy.
O Boże, a jednak.
Co jednak?
Co my tu robimy?
Ja to nakręciłem,
bo w telewizji brakowało męskich programów,
a Lois powiedziała, że facetom rozmowa się nie klei.
Wychodzi na to, że miała rację.
Nie zależy mi na racji.
Lois? Co wy tu wszystkie robicie?
Chciałyśmy sabotować wasz program.
Widząc te żenujące treści i znosząc twoje gwiazdorzenie,
uznałam, że to jedyna opcja.
Ale kiedy przyznałeś się do błędu,
przypomniałam sobie, dlaczego za ciebie wyszłam.
Bo oświadczyłem się z udawanym chińskim akcentem
i chciałaś szybko wyjść z knajpy?
Nie, Peterze. Bo pod płaszczykiem twoich wyskoków
skrywa się urocze zagubione dziecko.
- A kupisz mi jaszczurkę? - Nie kupię.
Obiecałaś.
Dobrze, kupimy jaszczurkę.
Kocham cię, Lois, mamciu.
Ja też cię kocham.
Chcesz moją jaszczurkę? Znudziła mi się.
Naprawdę sądzicie, że terapeuta odblokuje mi płacz?
Bez dwóch zdań. Ten ma najlepsze opinie.
- Zapraszam za tydzień, John. - Z przyjemnością.
Jemu już nic nie pomoże, ale kto bogatemu zabroni.
No nic. Które z was to Meg Griffin?
Jestem doktor Matthews, ale mówcie mi Brad.
Kumple z akademika nazywali mnie Prasa.
Wy też możecie.
Całkiem spoko ziomek.
Od razu uprzedzam, że przyjmuję tylko kryptowalutę.
Bitcoin, dogecoin, ethereum.
Poprawka. Ethereum odpada. Chociaż... Nie, już nie.
Czekajcie. Tak, może być, ale musicie przesłać w tej chwili.
- Przesłałaś? - Tak.
Nie! No i co narobiłaś?
„Nie inwestuj w nieruchomości. tylko w niewidzialne pieniądze”, radzili.
Trudno, porozmawiajmy może o tobie.
Kilka dni temu moje łzy wpadły do ciasta
i powstały z tego niesamowite ciasteczka.
Zaczęliśmy na moim smutku zarabiać i odniosłam sukces,
ale przez to nie potrafię już płakać.
I z naszym kruchym biznesem krucho.
Meg, nie pomyślałaś, że to nie wasz sukces dał ci szczęście?
Może to efekt zacieśnienia więzi rodzinnych
w drodze do wspólnego celu.
Kozak! Profesor Prasa psychoedukuje.
Powiedzcie, czy perspektywa zarobku jest warta dołowania waszej siostry?
- Nie. - W ogóle.
Thom Browne wypuszcza nową kolekcję, więc... może?
Rany. Niesamowite, że moje szczęście przedkładacie nad kasę.
To bardzo budujące.
Chcemy, żebyś była szczęśliwa, Meg.
Chris dobrze mówi. Kochamy cię.
A ja kocham was.
A ten dyplom to z której uczelni?
To nie dyplom.
To dowód zwycięstwa w wyzwaniu Grubej Berty
z Baru u Leona w Cincinnati.
Dostałem też T-shirt, ale jest w pralni.
Kurka, oddawanie T-shirtu do pralni, udział w konkursach wyżerki?
Bajka, nie życie.
To ja, skarbie. Dali się złapać „na Prasę”.
A ten ich ciasteczkowy interes? Cóż, pozbyłem się konkurencji.
PAN KEJK MISTRZ CUKIERNICTWA
CENTRUM MEDYCZNE
Co się wczoraj stało?
A nic, zaliczyłem w softballu wszystkie bazy.
W sensie, tutaj co się stało.
Ogromny wyciek gazu. Wygraliśmy mecz. Nikt nie przeżył.
Przepraszam, że mnie poniosło z tym programem.
Najważniejsze, że jesteś w domu
i z jakiegoś powodu nadal ucharakteryzowany.
Doprawdy nie wiem, o czym mówisz.
Przykro mi, że z ciasteczkami nie wyszło.
Za słodko by było,
gdybyśmy to rozkręcili.
Ale to nic.
Meg, powiem ci tak:
szkoda życia na smutki i żale.
„SZKODA ŻYCIA...” JUŻ NA BROADWAYU
Kompletna miazga.
No, jedna wielka strata czasu.
Wiadomo, że szkoda życia na rozpamiętywanie.
Może coś w tym jest.
Walić to. Chcę T-shirt.
Napisy: Kamil Rogula