W telewizji dziś jedno gości Festiwal przemocy i święto nagości
Gdzie się podziały tradycyjne wartości
Które odrzucił świat zły
Na szczęście jesteśmy my
Rodzinka w komplecie Co na całym świecie
Niezmiennie wzbudza w was
Śmiech przez łzy
Oto właśnie my
FAMILY GUY: GŁOWA RODZINY
Wie ktoś, jak opróżnić zbiornik w dmuchanej lalce?
Bo na stronie są głównie polecajki.
Oczywiście wiesz, Peterze, jaki dziś dzień?
Wiadomo. Urodziny Donalda Sutherlanda.
- A poza tym? - Narodowy Dzień Jamnika.
Znów zapomniałeś o naszej rocznicy, prawda?
Co? Nie, nie... Mam dla ciebie czadowy prezent.
Ale to dopiero wieczorem.
- Dlaczego wieczorem? - Zobaczysz.
To będzie niezapomniany wieczór.
Gwarancja uśmiechu na twojej twarzy szerszego niż mój z okładki.
Wy, młodzi, nie pamiętacie ery czasopism.
Na szczęście teraz występuję w telewizji. Czy się martwię?
No martwię się.
Ciekawe, ile lat kończy Donald Sutherland.
Nie wiem. Sporo.
Ale się trzyma.
Jeśli od zawsze wyglądasz źle, to na starość tak nie widać.
Brianie, cacko na twojej 6.00. Albo 9.00. Nie znam się na zegarku.
Minilodówka jak nowa.
Danny’emu DeVito też wpadła w oko.
No coś takiego! Pełnowymiarowa lodówka jak nowa.
Wiesz co? Jeśli działa, wstawię ją do swojego pokoju.
Jesteś za mały na własną lodówkę.
Myśl sobie, co chcesz. Biorę, zanim Danny DeVito ją zakosi.
Spokojnie, mały. Już jej nie potrzebuję.
Danny DeVito Dziabnięty przez muchę jadowitą
Danny DeVito ma we krwi muchito już na platformie Peacock.
I mucha nie siada.
Zalany Małż
Oto i nasz jubilat.
WIELU WSPÓLNYCH LAT
Rany, nawet wy wiecie, że obchodzę rocznicę?
Skąd właściwie?
- Proste. Obserwuję twoją żonę. - Na Instagramie?
- Też. - Niech zgadnę.
Znów zapomniałeś o rocznicy.
Co gorsza ściemniłem Lois,
że wieczorem dostanie fantastyczny prezent.
Jak czegoś nie wymyślę, będę miał przechlapane.
Chcesz porozpieszczać żonę? Zabierz ją do Popcorniska.
To taki lokalik w Fort Wayne.
Prowadzony przez praprawnuków założycieli
na Rozdrożu Ameryki, czyli w stanie Indiana.
Słuchaj: dają ci metalowy pojemnik
z trzema rodzajami kukurydzy, każdym osobno.
Może lepiej zabierz Lois do dobrej restauracji.
Rozumiem wasze wątpliwości: „Joe, czemu trzy osobno?”.
- Nikt nic nie mówił. - Już wyjaśniam.
Trzy smaki popcornu nie mieszają się ze sobą,
chyba że chcesz je zmieszać.
- Tego, bracie, nie przebijesz. - Trochę mało czasu na rezerwację.
Chyba tego nie czujecie.
Karmelowy, serowy, zwykły – osobno.
Normalnie trzeba by kupić trzy opakowania.
Tak, wiemy, kukurydza! Dotarło!
Nie jestem przekonany.
Wybaczcie, że się wtrącę,
ale mam do pożyczenia płaskodenną łajbę z silnikiem zaburtowym.
A dziś pełnia.
Może romantyczny rejs po Porcie Quahog?
W sumie to mogłoby się Lois spodobać.
Wieczór na łódce to doskonała niespodzianka.
A pojemniki z popcornem są wodoodporne.
Mogę nawet przepłynąć obok,
grając „Brandy” na akordeonie.
Łódka wystarczy, dzięki.
Zawsze muszę przedobrzyć.
Lois będzie zachwycona.
Wydasz jej się romantyczny jak Michael Douglas.
To kto chce posłuchać, jak zachorowałem na raka krtani?
Ona już zna tę historię.
Obczaj, Rupercie.
Sok w kartoniku, wylądował. Jogurcik, obecny.
I najważniejsze, proszek do pieczenia polecany przez Armiego Hammera.
Nowa formuła: 40% więcej palców.
A wystarczyło, żeby nie jadł ludzi.
Jak ty ją tu wtaszczyłeś?
Samotnie, dzięki za pomoc.
Ale i tak dam ci colę.
No jest to wygoda.
Mało zimna ta puszka.
Wszystko w środku jest letnie albo zamrożone na kość.
Stewie, nadal myślę, że to słaby pomysł.
A ja nie szukam aprobaty
gościa, który wstawia emotkę ognia pod każdym postem Duy Lipy.
Ona ci nie odpisze, Bri.
Odpisywała, zanim zyskała tylu fanów.
Miała 14 lat, a ty jej pisałeś, że masz 11.
- Bo tyle miałem! - Dalej w to brniesz.
To co? Szczęśliwej rocznicy, Lois.
Mówiłem, że będzie miło?
Przyznam, że miałam wątpliwości,
ale czuję się naprawdę zaskoczona.
- Romantyczna kolacja na łodzi. - Co nie?
W jakiej drogiej knajpie tak cię zmoczy i zemdli?
Jest po prostu idealnie.
Pomijając wycieczkowiec, który nie cumuje przez COVID.
Już po wyborach?
Bo robimy tu do zlewów!
Jestem z Iowa, więc dla mnie spoko.
W oceanie kryje się jakaś taka magia.
Jak świętować, to świętować.
To rozumiem.
No dobra. Na bombę!
Jakbym znów była nastolatką. Czujesz nieskrępowaną radość?
Księżyc, gwiazdy,
ciemna trójkątna płetwa sunąca w naszą stronę.
Ciemna trójkątna płetwa sunąca w naszą stronę!
Rekin!
Peterze!
Nie zostawiaj mnie tu na śmierć!
Wróć po mnie!
Czekaj tam, zamówię tylko gorącą czekoladę,
coby się rozgrzać.
Dzięki Bogu, to tylko delfin.
Genialnie.
Patrzcie, co morze wyrzuciło.
#grubaryba #rocznica
Dzień dobry, gołąbeczki.
- Jak tam rejs pod gwiazdami? - Tata zostawił mamę rekinowi na pożarcie.
Tyle atrakcji przygotowałem, a wy się skupiacie na jednej wpadce?
Do diabła, Peterze, masz być dla mnie samcem alfa.
Kimś, kto stanie w mojej obronie.
A ty nawet się za siebie nie obejrzałeś.
Wystrzeliłeś jak z procy.
- Słyszałaś o Anne Heche? Smutne, nie? - Nie próbuj zmieniać tematu!
Zawsze byłaś o nią zazdrosna!
Wiesz co?
Tak bardzo się zawiodłam,
że wyłączam w tej kłótni wykrzykniki.
Nie możesz.
Siła głosu to jedyna męska przewaga.
Zostają mi tylko słowa.
Skończyłam.
No, Peterze, to się wkurzyła. Pozamiatane.
Powiedziałbym nawet – choć to uwłaczające – że zdechł pies.
Można wpaść znacznie gorzej.
Na przykład zapomnieć słowa bezpieczeństwa.
Abakus!
Abakan! Abazja!
Abażur!
Abdukcja!
Abdykacja!
Abecadło!
Na szczęście nauczyłem się słownika na pamięć.
Z nudów, podczas pandemii.
Gorzej, że hasło brzmiało „żywotnik”,
gatunek iglastego krzewu,
który następnie robił mi za karnego jeżyka.
Bri, siemka, ziom.
Obal browca z lodówy.
Ja przyhamuję, bo zakuwam do kolosa.
Gdzie ty niby studiujesz?
W Wyższej Szkole Nauki.
Ale jestem na wylocie. Oceny mi się skiepściły.
Stewie, ta lodówka...
Obczaj plakaty z Maxima. Ogień, co nie?
Nie. Nie. Tak.
Tak. Nie. Tak. Nie.
Wieszasz te na „nie”?
Podbijają te na „tak”.
Musimy pogadać.
Ziomuś, jeśli chcesz tu waletować,
to odpada, bo Colin już mi przyklepał współlokatora.
- Brianie, poznaj Guya. - „Guya”?
No dobra, miło mi.
Guy słabo mówi po angielsku.
Jest z Quebecu. Studiuje chyba inżynierię. Koleś to żywa legenda.
Guy, allons.
Patrz, jak on żłopie.
Cały Guy.
- Dobra, słuchaj... - Nie mogę gadać.
Muszę odhaczyć brzdąkanie na gitarze.
- Nie wiedziałem, że grasz. - Jeszcze jak.
Pewnie dlatego wszyscy mówią mi: „nie zawracaj gitary”.
Siemanko, Bezłoniak.
Różnie do mnie mówią.
Lois, mówiłem, że ci tamto wynagrodzę, więc mam coś dla ciebie.
Wkręciłem cię w czołówkę SNL!
Zobacz, jest Kenan.
Patrz, jak uciesznie wzywa taryfę.
Teraz wchodzisz ty.
Ten szyk, ten luz w kroku.
Jak ty mijasz tę parującą studzienkę.
Kenan chyba dalej łapie taksówkę.
Ponownie ty!
Bez zbędnych słów zamawiasz kolejnego drinka.
Czemu żadna się nie zatrzymuje?
Uprzedza go Mikey Day.
Pomoże koledze. Pojadą jednym kursem. No i dobra.
Zestresowałem się na tej czołówce.
Fajfus
To twoja robota?
Kurde, Brian, nie wchodź jak do obory.
Myślałem, że to ochrona.
Guy zepchnął wczoraj klimatyzator z dachu.
Prawie wcelował w stróża.
Tylko cicho sza. Przesłuchują wszystkich. Jest grubo.
Mam to gdzieś.
Chcę wiedzieć, kto mi napisał markerem „sufjaf”.
„Sufjaf”? W lustrze czytałeś.
- Tam stoi: „fajfus”. - Co?
Serdeczne dzięki, Bri.
Teraz dyżurny przyszedł nam tu węszyć.
Cześć wam, Stewie, Guy.
Słuchajcie, ja wszystko rozumiem: zabawa, te sprawy,
ale inni studenci skarżą się na hałas.
Przy okazji: przejrzałem wasz wniosek imprezowy
i nie mam zastrzeżeń.
Tak więc przyklepane.
Chwila, wróć. Impreza?
- Jaka impreza? - Moja.
A dzięki Guyowi będzie mnóstwo lasencji.
Kolo uwielbia poutine, ale wbrew skojarzeniom
to tylko frytki z sosem mięsnym.
Stewie, dotarłeś do granicy absurdu.
Zabieram minilodówkę.
Średnio udany pomysł, Bri. Lepiej nie prowokuj Guya.
Wczoraj zdmuchnął gościa blaszaną puszką.
O ja cię. Powaga?
Ale mnie strach obleciał.
Guy.
Wyjątkowe kwiaty dla wyjątkowej damy.
Ładne.
Ale czuję jakby... Co to za zapach? Spaliny?
I co tu robi zdjęcie latynoskiej nastolatki?
Ukradłeś je sprzed przydrożnego krzyża?
Oni jej nie kochali tak bardzo jak ja ciebie.
A ona ich już nie doceni.
Kradzione kwiaty? Naprawdę? Tylko tyle dla ciebie znaczę?
Jest też świeczka ze szkieletem jak w Coco.
Wiesz, związek z czasem powinien dojrzewać,
żeby nie zatraciło się poczucie sensu.
A ja po tylu latach z tobą czuję się bezwartościowa.
Jak zrywka pełna uciułanego bilonu.
Cześć, jestem Piątak.
Cześć, Piątak.
Był taki czas, kiedy mogłem opłacić przejazd tramwajem, dobre cygaro
albo film z kamery na korbkę z dżentelmenem podkręcającym wąsa.
Wczoraj natomiast z innymi drobniakami składałem się na resztę za burgera,
po czym klientka nas wyrzuciła!
Wylądowaliśmy w koszu razem z serwetką i opakowaniem.
Ta? A mnie dubbinguje Kevin Hart.
Tej jesieni Pixar przedstawia: Monety.
Zanimujemy wszystko, tylko przyjdź do kina.
Daj już spokój. Obraziłaś się na zawsze?
Inne głupoty mi wybaczałaś.
Teraz też ci wybaczam.
Po prostu nie widzę już w tobie mężczyzny,
obrońcy, męża z prawdziwego zdarzenia.
No tak. Rozumiem.
Skoro tak,
to ja się spakuję.
To inna dmuchana lalka.
Tamtej nie udało mi się opróżnić.
Zalany Małż
Nie jest dobrze, panowie.
Wstawiła na werandę czarno-biały telewizor
i tam dzisiaj spała.
To szczyt rozgniewania żony z Nowej Anglii.
Gdybym mógł cofnąć czas, uratowałbym ją,
bo wiem już, że to był tylko niegroźny delfin.
Nie rozumiesz? Musimy przywrócić ci rolę bohatera.
Poczekaj, powtórz.
Przywrócimy ci rolę bohatera.
Ty to jednak masz dziwne zęby.
Zaraz, co mówiłeś o bohaterze?
Mówię, że przywrócimy mu...
Racja. Dziwne te zęby.
Muszę udowodnić Lois, że nadal jestem jej bohaterem.
Cały czas to mówię!
Brian, jednak wpadłeś.
Kurka, kocham tego psubrata.
Czy ty jesteś pijany?
Nie, to od zabawy w ciuciubabkę.
Strasznie tu głośno.
A to już zasługa Guya. Załatwił głośniki niespełniające norm.
Miałeś być w łóżku o 19.50.
Przeszliśmy na czas środkowoimprezowy.
Dawaj, Brian, taki wieczór się nie powtórzy.
A ty swoje: „Stewie jest za mały na minilodówkę”.
Gdzie się podział dawny Brian?
Wiesz co? Masz rację.
Chodziło mi o twoje bezpieczeństwo, ale co tam.
Jak się bawić, to się bawić. Choćby z Guyem.
No i sztos. Co się może stać?
Patrz, Guy wystawił głośniki za okno
i zapodaje Wagnera.
Gwarantowany efekt „cooooo?”.
PORT QUAHOG
Nie wiem, czemu dałam ci się znów tutaj przywieźć.
Bo w głębi serca wiesz, że cię kocham.
I jak zaśpiewałby Chris Daughtry:
Tym razem się postaram. Broni nie składam.
Jemu bardziej wierzę.
Wiem.
Cześć, Lois.
Twój mąż prosił, żebym ci przekazał, że tym razem się postara i...
Przypomnij mu też, że jego płatność nie przeszła
i trzeba to jakoś załatwić.
Gdyby jeszcze miał ten słomkowy kapelusz, posikałabym się.
Mięknie.
Myk z Daughtrym wypalił, Quagmire.
No ja myślę.
Czasem ciężar mojego geniuszu bywa aż nieznośny.
Jesteśmy gotowi.
To zadziała, o ile Peter nie zapomni,
że Lois musi stanąć na 18 desce.
Osiemnasta deska, 18 deska, 18, 18.
Ciekawe, czy w tym roku Daughtry wystąpi w naszym amfiteatrze.
Sprawdźmy. Blink-182, Twenty One Pilots, Thirty Seconds to Mars.
182, 21, 30...
10,000 Maniacs z Natalie Merchant. Rany, ile ona ma lat? Sześćdziesiąt?
10 000, 60...
Lois, zabiorę cię na wszystkie,
tylko wejdź wreszcie na to cholerne molo.
To znaczy, moja królowa przodem.
Nie, nie ta deska, wróć.
Nic, nic, ale chyba miałaś stanąć tutaj.
Co jest? Peterze, nic ci się nie stało?
Nie bój się, Lois. Obronię cię przed rekinami.
„Przed rekinami”, powiedziałem.
Nie jestem gotowy. Zgubiłem płetwę.
Jak to niegotowy? Bez rekina to nie zadziała.
Akurat jeden płynie.
Dzięki Bogu. Jesteś cały?
Lois, uratowałaś mnie.
Peterze, przygotowałeś to wszystko tak, żebym wpadła do wody?
Tak. Pewnie teraz jesteś na mnie jeszcze bardziej zła?
A wiesz? Nawet nie.
Bo coś sobie uświadomiłam. Wcale nie potrzebuję samca alfa.
Kogoś, kto stanie w mojej obronie. Sama mogę to zrobić.
I zawsze mogłam.
Nie będę już szukać szczęścia poza sobą. Ani dowartościowania. Ani niczego.
Pomogłeś mi to zrozumieć. Dziękuję.
No spoko.
Na pewno nie jesteś zła?
Na pewno.
Jestem za to podniecona. Tak jak już dawno nie byłam.
A teraz ściągaj te gacie, ty wielka beczko mułu.
Szczęśliwej rocznicy?
Nie pozwoliłam ci mówić.
Szczęśliwej, Peterze.
Zarąbiście.
Jak na grubasa Peter ma malutki tyłek.
Popcornu w trzech smakach?
Dobre. Gdzie taki dają?
To od starszej pani – ofiary przemocy.
Aresztowaliśmy jej wnuka. Cieszę się, że wynikło z tego coś dobrego.
Bo do pracy się spóźnisz.
Niegrzeczna. Do wieczora.
Dobrze, że się dogadaliście.
O tak. Nasze małżeństwo jest bezpieczne, póki Peter pamięta,
że jest przy mnie niczym.
Stewie jeszcze śpi?
Tak myślę. Późno się położył.
Zajrzę do niego.
Stewie, nie śpisz?
Aleśmy wczoraj...
O mój Boże.
Psiakrew, mówiłem, że jesteś za mały na lodówkę w pokoju.
O Boże.
V OMEGA K
Wyższa Szkoła Nauki
Napisy: Kamil Rogula