Alex?
Tod en George's vader belde...
hij pikt jullie morgen om 3 uur op. De bus naar 't vliegveld gaat om 5 uur.
Hoe bevalt die koffer van me?
Ma, die moet je laten zitten.
Dat label heeft de vorige vlucht overleefd zonder rampen...
dus moet ie maar aan de koffer blijven.
Voor goed geluk. Hoe kom je op zo'n rare gedachte?
Ik ben er ook nog steeds.
17 jaar en lekker aan de zwier...
op werkweek met je vrienden in Parijs, 10 dagen lang, in de lente.
Leef je maar lekker uit, Alex. Je hebt je hele leven voor je.
Hé, Hitchcock, laat me je even helpen.
Carter! Lul!
Eikel...
Die heb je in de bus laten liggen.
Kom, pak je spullen bij elkaar.
Hai, Christa! Hé, Blake! Wat doe je nou?
De macho man!
Jongens, hebben jullie alles? Ja, Pa, we zijn 'r klaar voor.
Studenten van me, op naar Frankrijk!
Betekent dat 'vertrekken'?
Ik zou 't niet weten.
Luister, dit is voor jullie beiden. En heel veel plezier.
Bedankt, Pa. Van ons allebei.
Let 'n beetje op 'm. Doe ik!
Dat ik 'r nog stommer uit kon zien dan m'n Jaarboekfoto...
En ik moet maar steeds naar je kijken.
Kinderen, luister!
Wat betekent die aankondiging?
Wat wil ie nou, verdomme?
De luchthaven is niet verantwoordelijk voor colporteurs.
Heel goed. Correct.
Volg mij! We gaan naar Frankrijk.
De Dood is niet het einde...
Voor jou wel als je mijn leerlingen lastigvalt.
Hare Rama.
Ik moet je 'n paar vragen stellen...
hou je je bezittingen bij je...
meneer Browning?
Heb je pakketjes ontvangen van jou onbekende personen?
'T Zelfde als je verjaardag. Wat?
25 September, 2125 uur...
je verjaardag komt overeen met je vertrektijd.
Donder toch op!
Pa zei 'voor ons allebei'! Geef 'ns wat geld.
Ophouden, jullie!
Klootzak!
Dank je wel. Graag gedaan.
Alex, we moeten echt even schijten. Waarom doe je dat lekker niet alleen?
Luister nou. Let op; we gaan 'n vlucht van 7 uur tegemoet...
de toiletten aan boord zijn zeer gebrekkig geventileerd...
stel dat je halverwege dat vliegtuigvoer kwijt wil...
en je moet echt heel erg schijten, en vlak na jou...
komt Christa of Blake binnen.
Moeten ze jou associëren met hun vieze blik en hun neiging tot kotsen?
John Denver...
die stierf bij 'n vliegtuigongeluk.
Dames en Heren, dank voor uw geduld...
we beginnen met boarden voor vlucht 180 naar Parijs, bij Gate 46.
Heeft iemand Billy Hitchcock gezien? Hoe kunnen we die nou kwijt zijn?
Ga nou maar!
Ga nou!
Dat deed pijn.
Goed teken. Hoe jonger, hoe beter. God zou gek zijn dit toestel te laten crashen.
God zou echt volkomen gek zijn.
Hai, Tod! Hoe is 't met jullie?
Wil jij van stoel wisselen met Christa?
Normaal gesproken wel. Maar ik heb iets aan m'n blaas...
een infectie of zo.
Kom maar.
Alex? Wil jij van plaats wisselen, zodat wij bij elkaar zitten?
Ze vroeg 't al aan Tod, maar die heeft iets met z'n gezondheid.
Alsjeblieft?
Dat is zo lief van je.
Dank je wel.
Graag gedaan.
Dacht je nou echt dat je ze al boven Groenland kon neuken?
Dankzij jou kan ik nou verdomme naar 'Stuart Little' kijken.
Je wordt bedankt.
Sorry dat ik te laat ben. Ik zit daar.
Attentie! Onze reis begint!
Niks aan de hand.
Alex?
Wil je van plaats wisselen? Zodat wij bij elkaar zitten?
Ze vroeg 't al aan Tod, maar die heeft iets met z'n gezondheid.
Alsjeblieft?
Wat is er, man?
Is er iets meneer? Wat is er met jou aan de hand?
Alex, wat is er? Dit vliegtuig gaat straks ontploffen!
Bek dicht! Dit is niet leuk.
Als je dit 'n grapje noemt... Het is geen grap!
Alex, rustig aan. Nou grijp ik je!
Wij zullen u verwijderen van dit vliegtuig.
Ik ga er zelf wel uit!
Iedereen in 't gangpad, eruit!
Blijf rustig zitten!
Het vliegtuig stort neer!
Ga met 'm mee; kijk hoe 't met 'm gaat.
Goed zo? Niemand gaat terug aan boord. Dat beslis ik.
Wacht nou even! Ik moet met 40 leerlingen naar Parijs.
U moet mijn positie begrijpen.
Ik verontschuldig me voor Alex. Maar een van ons moet mee.
Ik kan ze niet 10 dagen alleen laten.
Ga zitten, Carter!
Een van u beiden mag mee. Meer niet.
Larry?
Ze nemen dit niet licht op. En van ons mag mee...
er gaat een vlucht over 3 uur. Ik blijf wel.
Jij bent de Francofiel hier. Ga jij nou maar.
Ik zat alleen maar op 't toilet.
Ik heb met niemand gevochten!
Verdomme!
Bedankt.
Ik heb je ouders gebeld. Ze komen er aan.
Alex, vertel me wat er gebeurd is.
Ik zag 't gebeuren.
Ik zag 't...
op de pier, ik zag 'm opstijgen...
ik zag 't uit m'n raam, de grond...
de cabine begon te schudden, en de linkerkant explodeerde...
alles ontplofte. Het leek zo echt! Alsof 't echt gebeurde.
Heb je dat vaker meegemaakt? Je hebt vast geslapen.
We worden 't vliegtuig uitgegooid, en missen 'n halve dag in Parijs...
omdat Browning 'n nachtmerrie heeft?
'Het vliegtuig gaat exploderen!' Krijg de klere, wil je!
Ik sla je 't ziekenhuis in!
Ga van 'm af!
Daar gaan ze. En wij blijven hier.
Die reis betaal je me terug. Was maar aan boord gebleven!
Vuile lul!
Jullie kijken me aan of ik 't gedaan heb.
Ik heb dit niet veroorzaakt.
Zijn er nog overlevenden?
Hoe moet ik dat weten?
Denken jullie dat ik 'n soort... Hij is geen heks, of zo.
Ik ben Howard Seigel, van de Rijksluchtvaartdienst...
jullie familie is gewaarschuwd en is onderweg.
Is er iemand hier die medische hulp wil? Wat geestelijke bijstand wellicht?
Wat is er aan de hand? Zijn er overlevenden?
De oorzaak van de explosie is nog onbekend...
de autoriteiten zijn ter plekke en er wordt nog gezocht.
Excuseer me. Ik ben rechercheur Weine. Dit is rechercheur Schreck, van de F.B.I...
we begrijpen hoe jullie je voelen, en 't zal moeilijk worden...
maar we moeten vragen stellen over 't een en ander nu alles nog vers is.
Het zal de reddingspogingen helpen, alsmede 't justitiële onderzoek.
Je zei: 'luister dan, dit vliegtuig ontploft zodra 't opstijgt!'
Hoe wist je dat?
Ik had een voorgevoel.
Een vreemd voorgevoel.
Had je kalmerende middelen voor vertrek gebruikt...
slaappillen of welke middelen dan ook? Drugs?
Ik zag 't.
Ik zag 't gebeuren.
Ik zag 't vliegtuig ontploffen.
Was 't van betekenis dat je Carter aan boord wenste? Vlak voor de explosie?
Nee...
Waarom zei je 't dan?
Omdat ik niet dacht dat 't zou gebeuren.
Als dat waar is, waarom ging je dan van boord?
Mijn broer, George, zei dat ik Alex in de gaten moest houden.
En hij bleef dus...
hij zei me van boord te gaan.
Larry Murnau zei dat ik terug moest, maar ik zei dat hij maar moest gaan...
ik heb 'm dat vliegtuig weer ingestuurd.
Je hoefde niet van boord; je was bevriend met die wel weg moesten...
dus Clear, waarom ging je van boord?
Omdat ik Alex zag en hoorde.
Ik geloofde hem.
Bedankt voor de lift.
U kijkt naar de eerste aangespoelde voorwerpen van vlucht 180...
deze ontplofte vlak na vertrek van vliegveld J.F.K. te New York.
Overlevenden zijn nog niet gevonden...
zoekacties gaan nog immer door...
terwijl de brandstof het wateroppervlak in lichterlaaie zet.
De autoriteiten verwachten geen over levenden van deze gedoemde vlucht...
alle 287 passagiers zijn waarschijnlijk omgekomen.
Onder hen 40 leerlingen en 4 leraren van Mount Abraham High School...
op weg naar Parijs voor 'n werkweek.
Enige leerlingen schijnen vlak voor vertrek van boord te zijn gegaan.
De onderzoekers geven tot dusver geen details omtrent 't ongeluk.
De Rijksluchtvaartdienst en de F.B.I. zijn een onderzoek gestart.
Diverse ooggetuigen verklaarden dat 't toestel explodeerde...
39 dagen zijn voorbij sinds we onze geliefden, vrienden en leraren verloren.
Zonder exact bekende reden voor 't ongeluk, vragen we ons af: 'waarom?'
Men zegt dat de mens niet weet wanneer z'n tijd daar is...
gelijk 'n vis in een net, of 'n verstrikte vogel...
wordt de mens plotsklaps weggenomen als het moment daar is.
Voor we 't kunnen verwerken en aan de Dood en de Tijd kunnen ontsnappen...
moeten we rouwen en treuren om andermans dood. Door deze herdenking.
Als je maar niet denkt, omdat ik er niet bij zat, dat ik je iets schuldig ben.
Ik weet 't.
Ik ben 't die mensen schuldig om alles uit m'n leven te halen.
Waarom drink je dan niet 'ns wat minder?
Vertel me niet wat ik moet doen! Ik ben de baas over m'n leven. Niet jij!
Carter!
Ik ga nooit dood.
Hé, Alex!
Ik heb vorige week rijexamen gedaan...
ik had de laagste score, maar ik ben tenminste geslaagd.
Waar 't om gaat, is dit: De examinator, die met je meerijdt...
die zei me: 'jongeman, jij gaat dood op heel jonge leeftijd.'
Is dat waar?
Niet nu, niet hier, nooit, Billy.
Als ik Cynthia Paster mee uitvraag, zal ze dan 'nee' zeggen?
Oké...
Miss Lewton? Zeg niks. Je maakt me doodsbang.
Dit moet je niet verkeerd opvatten, maar ik mis je.
Ik mis jou ook.
Maar m'n vader begrijpt 't niet.
Als ie dit verwerkt heeft, zullen jij en ik dan weer...
naar de stad gaan? Naar de Yankees kijken?
Dat moeten we doen.
Ik moet gaan. Miss Lewton gaf me iets tijdens de les wat ik moet voorlezen.
Het beschrijft hoe ik me voel.
Het beste, man.
Door jou leef ik nog.
Dank je wel.
We zeggen dat het uur van de Dood niet voorspeld kan worden...
maar dit gezegd hebbende, denken we dat het in de verre toekomst ligt.
Nooit vermoeden we dat 't wel eens de dag van vandaag kan zijn.
Of dat de Dood hedenmiddag toe kan slaan.
Hedenmiddag, die zo zeker lijkt.
Waarvan ieder uur bij voorbaat vast lijkt te liggen.
Wat is er gebeurd?
Waar is Tod?
Alex!
Maak dat je wegkomt!
Zag je 't dan niet? Wat is er gebeurd?
Je bezorgde Tod zoveel schuldgevoel over George, dat ie zelfmoord pleegde.
Nee!
Dat zou hij nooit doen.
Hij zei dat we weer vrienden zouden worden, tot u er overheen kwam!
Waarom zou hij plannen maken, als hij zelfmoord wilde plegen?
Mr. Waggner.
Mr. Waggner!
Bijna herfst.
Het is nog maar eind juni.
Maar alles zit altijd in 'n overgangsperiode.
Zelfs nu, na nog maar een week zomer, kan je de herfst al bijna voelen.
Ik vind 't prettig de toekomst te kunnen zien.
Waarom was je gisteravond bij Tod's huis?
Ik besef heel goed dat de F.B.I. geen tienerzelfmoorden onderzoekt...
toch waren ze er gisteravond. Dan weten ze nog niets over de vliegramp.
Ze sluiten nog niets uit. En 7 mensen die ontkwamen, is toch al vreemd genoeg.
Laat staan dat er een daarvan een visioen had...
van de vliegtuigexplosie vlak voor 't gebeurde. Dat is bijzonder verdacht.
En wat ook niet helpt, is dat z'n vriend zelfmoord pleegde.
Waarom was je daar gisteravond?
Weet je wat dit is?
Dit is, hé...
Wie moet dat voorstellen?
Jij.
Niet 'n gelijkenis.
Zo'n gevoel heb ik bij jou.
Dat spijt me.
Net als jij, weet dit beeld niet eens wat of waarom het zo is.
Het wil geen vorm aannemen...
maar heeft toch 'n absolute maar onbegrijpelijke aantrekkingskracht.
In 4 jaar school, hebben we nog nooit een woord met elkaar gesproken.
Op dat moment, in het vliegtuig, voelde ik wat jij voelde.
Ik wist niet eens waar die emoties vandaan kwamen, tot jij door 't lint ging.
Ik zag niet wat jij zag, maar ik voelde het.
Je voelt het nog steeds, nietwaar?
Iets van die dag is nog steeds bij je.
Ik weet dat, omdat ik je nog steeds kan voelen.
Daarom was ik er gisteravond.
Ik heb nog nooit eerder met de dood te maken gehad.
Dit kan gewoon allemaal in ons hoofd zitten.
Het voelt alsof 't rond ons allemaal hangt.
'Het'?
Als Tod nou eens de eerste was...
van ons? Is dat iets wat jij voelt?
Ik weet 't niet. Ik wou gewoon dat ik hem weer kon zien. Nog een keer.
Misschien dat ik het dan zou weten.
Laten we dan naar hem toe gaan.
Rustig.
Hier krijg ik 'n kick van.
Van deze plek?
Iets doen wat ik niet zou mogen doen.
Kom mee.
Is dat 'm?
Ik denk 't. Waarom hebben ze hem opgemaakt als Michael Jackson?
Ja, dat is 'm.
Wat 't ook was dat 'm Tod maakte, is nu definitief weg.
Christus!
Alsjeblieft. Je wekt de doden.
Waarom deed zijn hand dat?
Chemicaliën in de bloedvaten veroorzaken spasmen.
Ik ben zijn vriend, en... Ik weet wie je bent.
Wat zijn al die kleine littekens?
Nagelafdrukken van 't trekken aan de draad.
Trekken aan de draad?
Als hij aan de draad trok, probeerde hij zich niet te doden.'t Was 'n ongeluk.
In de dood zijn er geen ongelukken. Geen toevalligheden. Geen ongelukjes.
En geen ontsnappingen.
We zijn allen slechts 'n muis die door 'n kat bij z'n staart gepakt is.
Iedere beweging die we maken, van de alledaagse tot de belangrijkste...
het rode licht waarvoor we stoppen, of negeren...
de mensen met wie we sex hebben, of niet...
de vliegtuigen die we nemen, of waar we uit lopen...
alles is onderdeel van 't sadistische plan van de Dood, op weg naar het graf.
Een plan?
Betekent dat, als je 't plan doorziet, dat je de Dood kan bedriegen?
Alex, dat heb je al gedaan door uit dat vliegtuig te stappen.
'T Heengaan van je vriend toont 'n nieuw plan van de Dood, voor jullie allen.
Nu moet je zien uit te zoeken hoe en wanneer hij voor jou terugkomt.
Laat je voorgevoel werken, Alex. Als je denkt dat je 't kan voorkomen.
Maar onthou, 't risico om alles te doorkruisen...
het grote plan niet te respecteren...
kan een razernij ontstaan die zelfs Magere Hein zou afschrikken.
Met dat soort lui wil je zeker geen problemen krijgen.
Goed dan.
Het spijt ons dat we hebben ingebroken...
Geeft niks. Niets aan de hand.
Ik zie je gauw.
De begrafenisondernemer zei dat de Dood een plan heeft.
Ik heb 't over voortekenen.
Hoe weten we dat door gewoon hier te zitten, door onze koffie te drinken...
't kruispunt over te steken...
gebeurtenissen in beweging zetten die tot onze dood leiden...
veertig jaar vanaf nu? Tien jaar vanaf nu. Morgen.
Dat weten we niet.
Tenzij we ons openstellen voor tekens die zich aan ons willen voordoen.
Ik begrijp het niet. Heb je Tod zien sterven?
Gebeurde het weer? Zoals in het vliegtuig?
Dat niet, maar het had gekund.
Dit is 'n boodschap van iets, Clear. Of iemand, zinspelend op 'n plan.
Gelul. Voortekenen van de dood kan je overal vinden als je dat wilt.
Koffie. Daar zit een 'k' en een 'e' in. Net als in 'stikken'. Stikken we nou soms?
Zeg dan wat.
We worden gek als je zo begint.
De begrafenisondernemer zei dat de Dood een Plan had, nietwaar?
Stel dat jij, ik, Tod, Carter, Terry, Billy en Mrs. Lewton 't doorkruist hebben?
Toevalligerwijs doorzag ik dat plan, en hebben we het doorkruist.
Maar als het nu eens onze tijd was? Als we nu 's niet hadden mogen ontkomen?
Stel dat 't nog steeds onze tijd is?
Als dat zo is, dan is het nog niet voorbij.
En dan zullen we sterven. Nu, niet later.
Tenzij we de patronen doorgronden, en 't opnieuw te vlug af zijn.
Nu ik jou zo hoor, geloof ik...
dat Tod zelfmoord gepleegd heeft.
Schat, kom mee. Niet nu.
Carter!
Het lijkt wel op een reünie hier. Laat nou maar.
Wanneer verhuist u? Over een paar weken.
Jammer. We raken onze favoriete lerares kwijt.
Schat, kom nou mee!
Er is iets wat ik jullie moet vertellen, oké?
U hebt hier uw hele leven gewoond. En nu gaat ze verhuizen, door Browning!
Jullie zijn in gevaar! Genoeg! Jullie allebei!
Zij zijn dood, en wij leven. Laat 't los!
Ik laat dit vliegtuigongeluk niet 't belangrijkste in mijn leven worden!
Ik ga verder, Carter.
En als jij je leven wil verknallen door Alex steeds in elkaar te willen slaan...
val dan maar dood.
Hallo? Is Alex er?
Hallo, Clear. Ja, een momentje.
Clear. Alweer. Wil je met haar praten?
Clear, hij staat onder de douche. Zal ik 'm vragen terug te bellen?
Natuurlijk. Tot ziens.
Ze maakt zich zorgen over je. Ik ook. Waarom wil je niet met haar praten?
Of met mij?
Pa, jij en Mam waren beiden 'n grote steun...
maar ik moet eerst zien te begrijpen, voor ik kan praten.
Met wie dan ook.
De Rijksluchtvaartdienst heeft 'n nieuwe theorie...
over de ramp met vlucht 180.
Autoriteiten melden slijtage van 'n siliconen isolatie...
waardoor 'n electrische verbinding naar de afvalpomp gelekt kan hebben.
'N Vonk in de brandstofschakelaar... Dat was Tod's stoel.
Kan de brandstofaanvoer hebben doen ontbranden...
waardoor de catastrof ale explosie is ontstaan.
Het pad van de explosie...
Tod was de eerste. Daarna Terry...
ze sterven in de voorbestemde volgorde. Dat is 't Plan van de Dood.
Ms. Lewton is de volgende.
En net voor ik in slaap val, zie ik Terry Chaney.
En overdag, zomaar, hoor ik mezelf tegen Larry Murnau zeggen...
'Jij bent hier de Francofiel. Stap dat vliegtuig nou maar in.'
Alles doet me aan die dag denken.
Ik hoop dat een verandering zal helpen.
Maar ik heb mijn hele leven hier gewoond.
En overal waar ik kijk, zijn mooie herinneringen.
En 't enige wat ik nu zie, zijn Larry en die kinderen.
Als ik naar m'n eigen voortuin kijk, word ik al bang.
Laura, ik bel je wel terug.
Goed.
Met Valerie Lewton. Ik moet Agent Schreck spreken.
Wat doe jij hier?
Ik onderzocht de bandenspanning om te kijken of 't veilig was.
Stap in de auto.
Doe je veiligheidsgordel om.
Ik geloof...
dat Ms. Lewton de volgende is.
De volgende? Ja.
De volgende. Omdat er een patroon in zit.
Een patroon. Dat heb je dus ook opgemerkt?
Mama's favoriet.
Hoe zit 't met dat patroon? Heb je dat weer in een van je visioenen gezien?
Pikte je 't op tijdens een of andere TV storing?
Ik heb nooit gevraagd om wat er in dat vliegtuig is gebeurd.
En jullie zitten daar maar in jullie stoeltjes en lachen me uit. Prima.
Maar ik heb zes levens gered...
zes levens, en iedereen op school vindt me een griezel.
En ik heb geen last van post traumatische stress...
ik ben geen narcistische God of zo.
Of 'n seriemoordenaar. Het is gewoon zo.
Er is een patroon voor ons allemaal.
Een patroon voor u. En voor u. Er is een Plan voor iedereen.
En ik weet niet hoe, maar ik zal deze doorbreken.
Je trok onze aandacht omdat je verdacht was bij die explosie.
Ik weet dat je dat vliegtuig niet hebt op geblazen. We wilden verder gaan...
maar toen gingen de andere overlevenden dood. Eerst je vriend Tod.
Toen Terry Chaney, waar jij bij was. En vanavond was je bij Val Lewton's huis.
Niemand heeft controle over leven en dood. Tenzij ze dat zelf veroorzaken.
Kan je me beloven dat er niemand anders zal sterven?
Nee. Dat kan ik niet. Zolang ik hier zit, heb ik 't niet onder controle. Sorry.
Schiet op. Wegwezen hier.
Dank u.
Ik word doodsbang van die jongen.
We kunnen 'm nergens op vasthouden. Dat bedoel ik niet.
Op bepaalde momenten...
geloofde ik hem bijna.
Mag ik je iets zeggen? Vat dit niet verkeerd op...
maar soms word ik doodsbang van jou.
Je moet hiermee ophouden. Dat is gewoon 'n stomme beker.
Voor je 't weet, ben je hier weg. Dan ben je hier weg...
Miss Lewton!
Miss Lewton...
Blijf stil liggen, oké?
God, Miss Lewton!
Hé, Alex.
Man, man...
Ik weet niet waar hij is. Hij praat niet met me.
Waarom niet?
Omdat ik hem niet geloofde.
Als hij contact met je opneemt, zou 't veiliger voor je zijn als je ons belt.
Hier is mijn kaartje.
Gratis nummer.
Interessant werk.
Carter, lul!
Wat doe je?
Terry's naam zou hier bij moeten staan.
Waarom wilde je eigenlijk hier met ons afspreken?
Omdat ze kijken of ik naar Alex ga. Daarom breng jij me naar 'm toe.
Waarom zou ik hem willen zien?
Omdat hij weet wie van ons de volgende is.
Houd je aan de maximumsnelheid, oké? En niet rechts passeren.
Billy, wacht even. Ik krijg een visioen.
Jij bent de volgende.
Waarom zeg je dat?
Omdat als je nog een woord zegt, ik je zelf afmaak.
Hij zit tussen hier en 'n mijl verderop, dus laten we elk apart zoeken...
dan ontmoeten we elkaar halverwege. Dat scheelt de helft in tijd.
Denk je dat ze daar nog steeds boven zijn?
Zou, op de een of andere manier, vlucht 180 nog steeds rondvliegen?
Zouden ze ergens veilig zijn?
Toen ik zes of zeven jaar was...
was ik altijd heel bang dat m'n ouders zouden sterven.
Ik lag 's nachts wakker, maakte me zorgen.
Dat doen de meeste kinderen.
De meeste kinderen overkomt dat niet.
Toen ik tien was, ging m'n vader even sigaretten halen.
Blijkbaar hoorde hij iemand zeggen, 'Draai je niet om, '...
en denkende dat 'n vriend 'n geintje maakte, deed hij dat wel.
En een kerel schoot z'n kop er af.
Daarna werd het leven waardeloos. Mijn moeder kon het niet meer aan.
Ze trouwde met een klootzak, die ze vroeger absoluut ontlopen zou hebben.
Hij wilde niet echt 'n kind, dus mijn moeder ook niet meer.
Als dat 't Plan voor mijn vader en familie was; naar de hel dan met de dood!
God, wat heb ik vaak nagedacht over dat 'ergens', Alex.
Het bestaat, die plek, waar mijn vader nog steeds veilig is.
Waar hij die avond volop sigaretten had en gewoon doorreed.
En ik en mijn ouders nog steeds samen zijn en van dit leven niks wisten.
Waar onze vrienden nog steeds in de hemel zijn.
Waar iedereen een tweede kans krijgt.
Alex, we mogen het niet opgeven.
Ik kan niet naar huis. Omdat ze me zoeken, nu met Miss Lewton.
We brengen je naar mijn vaders huis in 't bos. Het is vlakbij mijn huis.
Browning, vuile griezel, heb je het gehoord van Miss Lewton?
Waarom denk je dat ik me verborg?
Billy vertelde de F.B.I. dat hij je bij haar huis zag wegrennen.
Ze geven me overal de schuld van; voor Tod, voor haar, voor 't ongeluk.
Het vuur had 'r bloed doen stollen. Je voetafdrukken stonden er in.
Je afdrukken zaten op de messen. Ik zei 't je toch, Billy! Dat ze niet...
't Gaat er niet om of jij 't wel of niet was, of dat je wist dat ze dood was.
Wist jij dat ze de volgende was, voor ze dood was?
Ja, dat wist ik...
Ik wist 't.
En van ons groepje... wie is de volgende?
Alsjeblieft, vertel me dat ik de Jets nog een Superbowl zie ga winnen.
Ik ben het, nietwaar? Daarom zeg je niets.
Had ik Tammy nou maar gepakt, toen in het zwembad.
Wat zeur je nou? Ik ben de volgende! Hij zei helemaal niets. Rij nou maar.
Je hebt de verantwoordelijkheid om 't me te zeggen!
Denk je dat 't makkelijker wordt als je het weet, Carter?
Het zal 't alleen maar moeilijker maken.
Vind je 't lekker om controle over me te hebben? Ik maak zelf uit hoe ik reageer.
Het maakt niet uit wie de volgende is! We staan allemaal op dezelfde lijst.
Echt waar?
Goed, wat maakt het dan uit? Wat is het punt dan?
Terry en ik zullen weer samen zijn aan gene zijde, dus waarom nog wachten?
Carter, wat doe je?
Carter, langzamer.
Langzamer, Carter! Krijg de kolere!
Schei uit!
Waarom? Ik kan ook uit vrije wil gaan! Niet met ons in de auto!
Jezus! Ga naar rechts!
Carter, stop de auto! Wat nou? 't Is jouw tijd toch niet?
Ik kan zo dood zijn. Wat dan nog? Ik ben 't toch maar!
Zo werkt het niet, Carter.
En ik haatte Franse les!
Hou jezelf in bedwang. Dat is precies wat ik doe.
Ik snap wat je doet. Angst is niet erg.
Ik ben niet bang! Ik beslis wanneer het tijd is...
ik controleer mijn leven en mijn dood.
Je hoeft je moed niet te bewijzen. Niet nu.
Carter, rij niet zo belachelijk!
Wat doe je?
Wat doe je, verdomme?
Carter, hou je handen aan het stuur! Hou je handen aan het stuur, Carter!
Ik sta zo op 't punt om te kotsen, dat wil je niet weten.
Wij zijn ook bang, maar wij willen niet opgeven.
Stop hier mee en zet die auto stil!
Verdomme, Carter! Ik wil dat je de auto stopt. Nu!
Opzij. Doe de deur open, Billy.
Rij door! Doe die deur open!
Start de auto.
Gaat ie niet open? Doe open, Billy!
Doe die deur open! Doe die klotedeur open!
Billy, doe open! Billy, doe de deur open!
Carter, luister naar me. Doe dit niet.
Godverdomme! Kom die auto uit!
Carter, luister naar me. Dit is niet de manier!
Ga die auto uit! Kom op! Hij komt er aan!
Carter!
Het is mijn tijd nog niet.
Carter, luister naar me! Dit is niet de manier! Ga die auto uit!
Carter, stap uit de auto!
Kom op! D'r uit!
Ik kan er niet uit!
Alex!
Man, hij is echt de volgende.
Kom er uit!
Ik zag 't! Ik zag de gordel!
Ben je nou bang? Hij brak!
Gelul. Hij heeft je leven weer gered.
Dat klopt! Jij bent de volgende, Carter!
Ik blijf bij jou uit de buurt! Hou je kop, Billy.
Dat kan ik nooit gebruiken! Wat doe je? Ga bij hem vandaan! Hij is de volgende!
Krijg de kolere, Billy! Ik ben niet dood!
Dat komt nog wel. Jij bent dood. Jij bent dood!
En je neemt mij niet mee!
Jij zou de volgende zijn!
Jij kwam na Lewton. Dat is het Plan. Dat is het Ontwerp!
Jij moet dood zijn! Je bent de Duivel!
Ik zag die veiligheidsgordel. Ik wist dat ie zou scheuren!
Zo heb ik hem gered! Net als in het vliegtuig, en die explosie. Ik zag het!
De politie komt er aan.
Ik heb hem gered! Daarom sloeg 't Carter over...
en werd de volgende persoon 't doel: Billy!
Ik moet het zien. En als ik het zie...
dan kom ik tussenbeide, en als ik dat doe, bedrieg ik het Plan.
Wat? Tussenbeiden komen? Ben je nu God?
God is niet bang om te sterven. Goden sterven niet! Wij wel!
Je bent in de war. De politie komt er aan...
je moet terug naar 't huis om je te verbergen en alles op 'n rijtje te zetten.
Na Billy ben ik de volgende. Ik ben de volgende.
Dan ik.
Hé, luister.
Dat laat ik niet gebeuren, oké? Luister naar me.
Waarom smeren jullie twee 'm niet als de sodemieter?
Verroest...
tetanus...
dat was een goeie.
Had ik over 't hoofd gezien.
Je hebt 't geprobeerd, maar ik had je te pakken. Klootzak!
Ik kan je verslaan.
Niet voor altijd.
Maar ik heb 't hier zo ingericht om je nu te kunnen verslaan!
Ze was 'r nog, 'n minuut geleden. Waar heb je het over?
Ik geef hem niet aan...
het is te gevaarlijk voor 'm om daar alleen te zijn.
Ik ga mee. Dat kan niet.
Vertel ons nou waar hij is...
wacht thuis; ik beloof je dat we 'm veilig in verzekering zullen stellen.
Ik ben nooit ergens anders gaan zitten.
Christa vroeg 't, maar dat deed ik niet. Ik zou naast Tod komen te zitten.
Waarom herinnerde ik me dat niet?
Ik verwisselde niet van stoel. Clear zat voor mij.
Zij is de volgende.
Alex!
Stap in! We gaan de andere kant op!
Daar! Kom op, hier langs!
Alex!
Alex, we proberen je te helpen!
Ga weg daar!
Kom dan!
Alex!
Rennen!
We zijn 'm kwijt.
Gezien de richting, is er maar een plek waar hij heen kan gaan.
Clear!
Nee!
Mijn God!
Beweeg je niet! Blijf daar!
Beweeg je niet! Raak niets aan.
Je bent geaard door de banden, oké?
De auto gaat ontploffen!
Ik hou dit maar even vol. Je weet wat je moet doen.
Niet doen!
Hierdoor slaat 't jou over en is alles voorbij...
alleen zo kunnen we de Dood ontlopen.
Nee!
Clear, ik laat 't ons niet allebei verslaan. Je weet wat je moet doen.
Ik zal altijd bij je zijn.
Nee!
Alex!
Alex, ga daar vandaan!
Nee!
Alex!
Verdomme. Dit kan je me niet aandoen.
Kom op, schat.
Alex?
Hij ademt niet.
Hou vol, Alex. Kom op. Blijf bij 'm.
ZES MAANDEN LATER.
Welkom in Frankrijk. Bonjour.
We hebben 't gered.
Parijs. Niet te geloven.
Ik kan het niet geloven dat we weer in 'n vliegtuig zijn gestapt. Snap je?
Alstublieft. Dank u.
Vreemd om hier te zijn, hé? We hebben eindelijk de puzzel voltooid.
Er mist alleen iets, weet je?
Op Terry.
Op Tod.
Op al onze vrienden die hier niet kunnen zijn.
Wat?
Als je 6 maanden geleden had gezegd dat we hier iets zouden drinken...
Ik weet 't niet; soms lijkt 't of jullie de enigen zijn die 't echt begrijpen.
Je had gelijk, Browning. Het hééft ons overgeslagen. Er was een Plan...
we versloegen het. We hebben gewonnen.
Ik denk dat 't enige dat we hebben gewonnen, 'n kans op 'n rijk leven is.
Een kans die ik nooit zal laten lopen.
Er is alleen iets, dat ik maar niet kan begrijpen.
Wat dan? Over het Plan.
Laat het nou maar zitten, goed? Luister gewoon even naar me.
Mijn God... Luister nou.
Het pad van de explosie gaf de volgorde van de dood aan, nietwaar?
Toen ik tussenbeide kwam en Carter redde, sloeg 't hem over...
en ging 't naar de volgende persoon, naar Billy. En toen was 't Clear.
Maar ik kwam tussenbeide, dus ging 't naar mij. Maar in mijn geval...
kwam er niemand tussenbeide, toch?
Ik werd door die explosie weggeblazen...
Dus waarom sloeg het jou over, niet?
Hoe weten we of dit niet gewoon de bedoeling was?
Dat alleen jij, ik en Carter, de overlevenden moesten zijn.
Misschien was dat altijd al het Plan.
Of jij kan nog steeds de volgende zijn. Hou je kop, Carter.
Ik heb de regels niet gemaakt. Iemand moet tussenbeide komen.
Alex heeft dat drie keer bewezen. In 't vliegtuig, met mij, met jou.
Voor zover ik weet, kan 't zo weer terug komen en ons te pakken nemen.
Maar ik ben zo veilig als maar kan, omdat jij nog steeds de volgende bent.
Kunnen we hier nu eens een keer over ophouden?
Ik zie jullie wel in het hotel, oké? Wacht even. Ik ga met je mee.
Blijf nou maar hier, oké? Blijf hier, Clear.
Het is waar. Ik zei toch dat jij de volgende was?
Hou op, Carter. Alex, wacht.
Nee, Clear, blijf hier. Blijf weg.
Alex!
Ik zei toch dat jij de volgende was. Dan heeft 't mij overgeslagen.
Dus wie is dan de volgende?
ned dvd @ 23.976 fps resync :...::: soundfusion :::...: