Χιλιοστή μέρα της πολιτείας του Σηάτλ.
Η κοινωνία της Βοστόνης απαιτεί να τελειώσει η στρατιωτική κατοχή.
Το σύστημα ασφαλείας της χώρας έχει καταρρεύσει.
Μετά από οχτώ χρόνια, τα βρετανικά σύνορα θα παραμείνουν κλειστά.
Η απέλαση των λαθρομεταναστών θα συνεχιστεί.
Καλημέρα. Το πρώτο μας θέμα.
Ο κόσμος έμεινε άφωνος σήμερα με τον θάνατο του Ντιέγκο Ρικάρντο...
Τον νεαρότερο άνθρωπο στον πλανήτη.
Το μωρό Ντιέγκο μαχαιρώθηκε έξω από ένα μπαρ στο Μπουένος Άιρες,
επειδή αρνήθηκε να δώσει ένα αυτόγραφο.
Αυτόπτες μάρτυρες της σκηνής λένε ότι ο Ντιέγκο,
έφτυσε στα μούτρα έναν θαυμαστή που ζήτησε αυτόγραφο.
Σκοτώθηκε εν ψυχρώ.
Τον θαυμαστή τον σκότωσε στο ξύλο, το αγριεμένο πλήθος.
Γεννημένος το 2009, ο γιος του Μαρσέλο και της Σύλβια Ρικάρντο,
ζευγάρι εργατών από την Μεντόζα...
πάλευε όλη του τη ζωή με τους παπαράτσι ως ο νεαρότερος άνθρωπος στον πλανήτη.
Ο Ντιέγκο Ρικάρντο, ο νεαρότερος άνθρωπος στον πλανήτη...
ήταν 18 χρονών, 4 μηνών,
20 ημερών, 16 ωρών και 8 λεπτών.
ΛΟΝΔΙΝΟ, 16 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2027
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ - ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗ Πάνος - Varadero
Κατά τη διάρκεια της ζωής του. ο Ντιέγκο Ρικάρντο μας θύμιζε...
τα 18 χρόνια στειρότητας που έχει κρατήσει η ανθρωπότητα.
Και την επιρροή της στον κόσμο που ζούμε τώρα.
Τώρα, το "έμβλημα' του νεαρότερου ανθρώπου στον κόσμο το πήρε μια γυναίκα.
Είναι 18 χρονών, 5 μηνών και 11 ημερών.
- Χαίρετε. - Κύριε Γκρίφις...
Φαίνεται ότι μ' επηρέασε πιο πολύ απ' ότι νόμιζα ο θάνατος του Ντιέγκο, κύριε.
Αν δεν σας πειράζει, θα ήθελα να τελειώσω την δουλειά μου στο σπίτι.
ΠΑΡΙΣΙ, ΜΟΣΧΑ, ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ, ΤΟΚΥΟ,
ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ, ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ, ΒΕΡΟΛΙΝΟ,
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, ΣΤΟΚΧΟΛΜΗ, ΡΩΜΗ, ΣΑΝΓΚΑΪ,
ΚΟΠΕΝΧΑΓΗ, ΜΕΞΙΚΟ, ΑΜΣΤΕΡΝΤΑΜ,
ΑΤΛΑΝΤΑ, ΓΕΝΕΥΗ, ΜΑΡΣΑΛΙΕΣ, ΛΙΣΑΒΩΝΑ,
ΣΙΝΓΑΠΟΥΡΗ, ΣΑΝ ΝΤΙΕΓΚΟ, ΒΟΣΤΩΝΗ
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΑΤΕΡΡΕΥΣΕ ΜΟΝΟ ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ
- Φίλε μου! - Τζάσπερ!
Χαίρομαι που σε βλέπω. Έλα.
- Ξέρεις ποιος το έκανε; - Ισλαμιστές; Τα "Ψάρια"; Ποιος ξέρει;
Βάζω στοίχημα ότι το έκανε η κυβέρνηση.
Κάθε φορά που ένας πολιτικός έχει πρόβλημα, γίνονται εκρήξεις.
Η δεύτερη φορά σ' ένα μήνα.
Είσαι καλά;
Ήταν φρικτό.
Ευτυχώς που δεν βάζεις γάλα και ζάχαρη στον καφέ.
Αν χάναμε εσένα και τον Ντιέγκο την ίδια μέρα, δε θα το αντέχαμε.
Αυτό είναι χειρότερο, όλοι κλαίνε. Το "μωρό Ντιέγκο", ένας χαμένος ήταν.
Ναι, αλλά ήταν ο νεαρότερος χαμένος στον κόσμο.
Τράβα μου το δάχτυλο! Γρήγορα! Γρήγορα!
Τζάσπερ!
Γαμώτο! Αυτό είναι αηδιαστικό!
Λαθρομετανάστες. Τους πάνε μέσα.
Φτωχοί πρόσφυγες, έφυγαν από τις χώρες τους για να γλιτώσουν και έφτασαν στη Αγγλία.
Και η κυβέρνηση μας τους κυνηγάει σαν κατσαρίδες.
- Κανένα κορίτσι; - Όχι.
Κι αυτή που φάγαμε μαζί της πριν, η Λώρεν;
- Η Λόρνα. Αυτό ήταν πολύ παλιά. - Τη συμπαθούσα αυτή. Τι έγινε;
- Ήθελε ν' ακολουθήσει τους εγκαταλείψαντες. - Τους εγκαταλείψαντες;
Είναι αυτοί που ικετεύουν για σωτηρία;
Όχι, αυτοί είναι οι μετανοούντες.
Οι εγκαταλείψαντες ζητούν την συγχώρεση της ανθρωπότητας.
Α ναι... Είναι δύσκολο να έχεις κοπέλα στις μέρες μας.
- Τι έκανες στα γενέθλια σου; - Τίποτα.
- Έλα τώρα, κάτι θα έκανες. - Τίποτα, μια συνηθισμένη μέρα.
Ξύπνησα, ένιωθα σκατά. Πήγα για δουλειά, ένιωθα σκατά.
- Αυτό λέγεται "επαπειλή", φίλε μου. - Τουλάχιστον με την "επαπειλή" νιώθω κάτι.
Ειλικρινά, Τζάσπερ, μερικές φορές...
Μπορείς να έρθεις να μείνεις μαζί μας.
Ναι, αλλά έτσι δεν θα είχα τίποτα να περιμένω.
90% ΣΤΕΙΡΟΤΗΤΑ.
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΜΩΡΟ ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ
ΜΑΖΙΚΕΣ ΜΑΤΑΝΑΣΤΕΥΣΕΙΣ
- Κοίτα ποιος ήρθε. Ο Θίο. - Γεια σου Τζάνις. Τι κάνεις;
Ο Θίο, σου έφερε το παλτό.
Το λατρεύει αυτό το παλτό. Έτσι, γλυκιά μου;
"Υπάρχει πιθανότητα να μην πετύχει με μένα";
"Δεν υπήρξε περίπτωση που να επέζησε κάποιος αφού πήρε το παρασκεύασμα".
Η κυβέρνηση δίνει πολλά γι' αυτοκτονίες, για αντίδοτα όμως πολύ λίγα.
Όμως είναι παράνομο ακόμα.
Η περισσότερη δουλειά είχε να κάνει με παιδιά.
- Μάντεψε τι κάνει, για αληθινή δουλειά. - Πιάνει μετανάστες.
Μπράβο.
Ένα από τα πολλά πράγματα που φέρνουν οι μετανάστες.
Δοκίμασε το.
Βήξε.
- Να βήξω; - Βήξε.
Το ένιωσες; Φράουλες. Είναι βήχας με γεύση φράουλας.
Λοιπόν, το "Ανθρώπινο σχέδιο"... Μπορεί να μην είμαι ο πιο έξυπνος άνθρωπος στον κόσμο.
"Ανθρώπινο σχέδιο"; Γιατί πιστεύεις αυτές τις βλακείες;
Ακόμα κι αν υπήρχαν αυτοί οι άνθρωποι, με τις μυστικές εγκαταστάσεις...
Ακόμα κι αν ανακάλυπταν τη θεραπεία για τη στειρότητα, δεν έχει σημασία.
Είναι πολύ αργά.
Ο κόσμος μας ρήμαξε. Και ξέρεις κάτι;
Ήταν ήδη αργά, ακόμα και πριν γίνει αυτό με την στειρότητα.
Απλά προσπαθούσα να πω ένα ανέκδοτο.
Συγνώμη. Συνέχισε.
- Όχι, δεν το λέω τώρα. - Έλα, πέσ' το.
Εντάξει...
Το "Ανθρώπινο σχέδιο" κάνει τους επιστήμονες ν' αναρωτιούνται...
να πετάνε θεωρίες για το "απόλυτο μυστήριο".
Γιατί έγινε η γυναίκα στείρα;
Γιατί δεν γεννάμε μωρά πια;
Κάποιοι λένε ότι φταίνε τα γενετικά πειράματα,
οι ακτίνες "γάμα", η μόλυνση, κλπ, κλπ.
Τέλος πάντων, σε μια γωνία κάθεται ένας άρρωστος. Δε μιλούσε καθόλου.
Απλά έτρωγε το φαγητό του.
Και αποφάσισαν να ρωτήσουν αυτόν γιατί δεν κάνουμε παιδιά πια.
Και κοιτάζει πάνω, μασώντας μια τεράστια φτερούγα,
και λέει: "Δεν έχω την παραμικρή ιδέα".
"Μα αυτή η κουβέντα είναι πολύ γευστική".
Ιταλία.
- Είσαι καλά, φίλε; - Ναι, απλά...
Είμαι λίγο ζαλισμένος.
Θα σ' αρέσει λίγη μουσική Ζεν τότε.
ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΣΧΕΔΙΟ ΖΩΝΤΑΝΑ
Φύγε! Φύγε! Φύγε!
Είσαι υπό την δικαιοδοσία της οργάνωσης "Ψάρια".
Παλεύουμε ώστε η Βρετανική Κυβέρνηση να παραχωρήσει δικαιώματα στους μετανάστες.
Δεν θα σε πειράξουμε. Να μιλήσουμε θέλουμε μόνο.
- Αλλά μην κάνεις καμιά ανοησία. - Βγάλ' του τη μάσκα.
- Δεν είναι ασφαλές. - Κάν' το.
Γεια σου Θίο.
Εγώ είμαι, Θίο... η Τζούλιαν.
Με κατατρόμαξες.
Λυπάμαι για το σκηνικό, αλλά δεν έχουμε άλλη επιλογή.
Η αστυνομία είναι μεγάλος μπελάς, τελευταία.
Πως είσαι;
Τέλεια. Δεν θα μπορούσα να είμαι καλύτερα.
Κλείστε τα φώτα.
Η αστυνομία έχει μια παλιά φωτογραφία σου στον Τύπο.
- Σε αδικεί. - Τι ξέρει η αστυνομία από δικαιοσύνη;
- Τι ακριβώς κάνετε; - Τα "Ψάρια" παλεύουν για να...
- ... έχουν όλοι ίσα δικαιώματα. - Ξέρει τι κάνουμε.
Ήμουν στην έκρηξη χτες. Ακόμα βουίζουν τ' αυτιά μου.
- Δεν είχαμε ανάμιξη. - Η κυβέρνηση το έκανε για να διχάσει...
- Και στο Λίβερπουλ; - Μετά το Λίβερπουλ...
...σταματήσαμε τους βομβαρδισμούς,
κι αρχίσαμε να μιλάμε στον κόσμο.
Και μετά μας ακολούθησαν, Θίο. Και οι Βρετανοί.
- Και η πολιτική; - Εσύ ασχολείσαι μ' αυτό.
Πριν 20 χρόνια. Τώρα είμαι πολύ πιο επιτυχημένος.
Έλα, Θίο. Πάμε μια βόλτα.
- Δε νομίζω ότι είναι καλή ιδέα. - Έλα!
- Καπνίζεις; - Ναι...
Άκουσα για την μητέρα σου, λυπάμαι.
Οι γονείς σου ήταν στην Ν.Υ. όταν συνέβη;
Ναι... Έτσι είναι ο κόσμος που ζούμε σήμερα.
- Γιατί μ' έφερες εδώ; - Χρειάζομαι την βοήθεια σου.
Θέλω χαρτιά μετανάστευσης. Όχι για μένα. Για ένα κορίτσι. Είναι πρόσφυγας.
Τα χρειάζομαι για να περάσει τα σημεία ελέγχου στην ακτή.
Έχω να σε δω 20 χρόνια, κι έρχεσαι και μου ζητάς χαρτιά μετανάστευσης;
- Μπορείς να το κάνεις; - Δε βλέπω πως.
Ζήτα από τον ξάδερφο σου, στο υπουργείο οικονομικών...
...δεν θα είναι δύσκολο να έχει πρόσβαση σε χαρτιά.
- Ναι, αλλά δεν θα το κάνει. - Θα το κάνει, αν του το ζητήσεις.
Δεν μπορώ. Είναι πολύ επικίνδυνο.
Θα πάρεις $5000, ξέρω ότι τα χρειάζεσαι.
Τι είναι αυτά που λες; Δε θέλω τα λεφτά σου.
Σωστά, συγνώμη...
Λάθος μου.
Θυμάσαι αυτό το βουητό στ' αυτιά σου;
Είναι ο ήχος των κύτταρων των αυτιών σου που πεθαίνουν.
Όταν τελειώσουν, δε θα ξανακούσεις ποτέ σ' αυτή την συχνότητα.
Απόλαυσε το, όσο διαρκέσει.
Κάνε ότι σου λέμε, γιατί θα σε παρακολουθούμε.
Στη δουλειά, όταν κοιμάσαι, όταν πας για κατούρημα, θα παρακολουθούμε.
- Όλη την ώρα. - Βρωμάει η ανάσα σου.
- Δεν βρωμάει. - Βρωμάει.
- Ήταν ιδέα της Τζούλια να σε φέρουμε εδώ. - Είναι μεγάλο ρίσκο για μας.
Όσο για τα $5000 που σου προσφέρουμε...
Αν αλλάξεις γνώμη πες μας και θα αναλάβουμε τα υπόλοιπα.
Εδώ είμαστε, προχώρα.
Η ΣΤΕΙΡΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ Η ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ
ΜΟΝΟ Ο ΘΕΟΣ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ
ΜΕΤΑΝΟΗΣΤΕ
Κ. Φάρον. Σας περιμέναμε. Από 'δω παρακαλώ.
- Δυστυχώς, το κάπνισμα απαγορεύεται. - Κάτι έχεις στο δόντι.
Εμένα να με συγχωρείτε.
Άγαλμα αντίκα. Κι έσπασε λίγο πριν το πάρω.
Ειρωνικό ε;
Είχα ένα τέτοιο για το μπάνιο μου.
Ήταν λαμπατέρ.
Χαίρομαι που σε βλέπω, Θίο.
Είχα πάει εκεί με άλλους δύο φιλόσοφους,
αλλά συναντήσαμε μόνο δύο δικηγόρους και τον Ροντρίγκεζ.
Για να μην αναφέρω και τους ανθρώπους.
- Τι κάνει η Μάρθα; - Ασχολείται με φιλανθρωπίες.
- Δώσ' της χαιρετίσματα. - Ναι.
Γιατί ήρθες, Θίο;
Το θέμα είναι...
- ... ότι γνώρισα μια κοπέλα. - Χαριτωμένη;
- Πανέμορφη. - Είναι σοβαρό;
Πολύ.
Έχει έναν αδερφό στο Μπράιτον και δεν τον έχει δει για περίπου πέντε χρόνια.
Και δεν είναι και πολύ καλά.
Είναι πολύ άρρωστος. Δε νομίζω ότι θα τα καταφέρει.
Λυπάμαι.
Μιλούσαμε και σκέφτηκα ότι εσύ ίσως...
Ήλπιζα ότι θα μπορούσες να μας δώσεις χαρτιά μετανάστευσης να πάμε στην ακτή.
- Χαρτιά για μετανάστευση. Μεγάλη χάρη ζητάς. - Το ξέρω.
Άλεξ... πάρε τα χάπια σου.
Άλεξ... Άλεξ.
Άλεξ!
Έλα μαζί μου.
Λυπάμαι, Νάιτζελ, αλλά δεν είχα που αλλού να πάω.
Θα δω τι μπορώ να κάνω.
- Λοιπόν... - Με σκοτώνεις.
Πριν 100 χρόνια δεν θα φανταζόταν κανείς ότι θα μπορούσε κάποιος να έχει όλα αυτά.
Πως τα κατάφερες;
Τι θέλεις Θίο; Σου είπα ήδη ότι θα το σκεφτώ.
- Που είναι η Τζούλιαν; - Δε μπόρεσε να έρθει. Στέλνει χαιρετίσματα.
- Φωτογραφία και όνομα της κοπέλας. - Δε ξέρω. Έχουμε πρόβλημα.
Δε μπορώ να πάρω όλα τα χαρτιά, που σημαίνει ότι πρέπει να τη συνοδεύσω.
- Θα το κάνεις; - Αφού φτάσαμε ως εδώ...
- Πολύ ευγενικό εκ μέρους σου. - Ευχαριστώ.
Θα τα ξαναπούμε.
Μήπως είδατε αυτό το σκυλί;
Δώσ' μου ένα λεπτό.
Εδώ!
Γαμώτο!
Περίμενε!
Χριστέ μου!
Έφερες τα χαρτιά;
- Κι εγώ χαίρομαι που σε βλέπω. - Ευχαριστώ. Το εκτιμώ πολύ αυτό.
Όπως τις παλιές καλές μέρες. Στο πίσω μέρος του λεωφορείου.
- Μόνο που είμαστε γέροι και χοντροί τώρα. - Εσύ είσαι καλή.
- Ναι, καλά. - Σοβαρά. Κοίταξε εμένα.
Μου είναι δύσκολο να σε κοιτάξω.
Είχε τα μάτια σου.
Ποτέ δεν κατάλαβα πως το ξεπέρασες τόσο γρήγορα.
Νομίζεις ότι το ξεπέρασα; Δε το ξεπέρασα. Ζω μ' αυτό, τον σκέφτομαι κάθε μέρα.
- Έλα τώρα... - Δεν υποφέρεις μόνο εσύ!
- Εσύ πάντα μπορούσες και ξέχναγες. - Δε ξέρεις πως νιώθω.
Ναι, φύγε. Πάντα αυτό κάνεις όταν τα βρίσκεις δύσκολα. Το βάζεις στα πόδια.
Εδώ κατεβαίνουμε.
Γιατί λοιπόν ήρθες σε μένα;
Θα έβρισκες άλλο τρόπο για τα χαρτιά μετανάστευσης.
- Ίσως. - Τότε γιατί εμένα;
Σου έχω εμπιστοσύνη.
- Τι θα κάνουμε μετά; - Θα γυρίσουμε με τρένο. Είναι πιο ασφαλές.
Όχι, εννοώ τι θα γίνει με μας;
Δε ξέρω.
- Θίο, έλα τώρα. Για τα λεφτά ήρθες. - Αλήθεια;
Θίο!
- Έχεις τα λεφτά μου; - Ναι.
Θα τα πάρω στο πρώτο σημείο ελέγχου.
Μετά εσύ και ο Κι είστε μόνοι.
- Αυτή θα είναι η κοπέλα. - Αυτή είναι η Μύριαμ.
- Γεια. - Κι, από δω ο Θίο.
- Τι διάολο κοιτάει αυτός; - Κι εγώ χάρηκα.
Θα τραγουδάμε στη διαδρομή; Ωραία, θα πάρω έναν υπνάκο.
Το απόγευμα είναι όμορφο στο σταθμό Άβαλον.
Και τώρα, για όλους τους νοσταλγικούς εκεί έξω, κάτι από το μακρινό 2003.
Για την πόλη που αρνείται να δεχτεί τους πρόσφυγες που βρίσκονται σε κάθε γωνία.
- Ροχαλίζεις. - Αποκλείεται.
Ναι. Πάντα ροχάλιζε.
- Που είμαστε; - Στο Κάρνιβαρ. Φτάνουμε.
Ξέρει κανείς αν έχει κανένα ξενοδοχείο εδώ;
Γιατί;
- Η Τζούλιαν μου υποσχέθηκε λίγη "δράση". - Ακόμα σ' αρέσει το απόγευμα;
Τι έκανες; Λήστεψες τρένο, ανατίναξες κτίριο;
Άσε το κορίτσι ήσυχο.
Μου είπες ότι είναι μπούφος.
Όχι ότι παίρνει ναρκωτικά.
Μπούφος; Που να τον έβλεπες παλιά, όταν ήταν ακτιβιστής.
- Εσύ ήσουν ακτιβίστρια, εγώ ήθελα να πηδήξω. - Μια φορά ήρθε η αστυνομία να μας διώξει...
κι ο Θίο τους κάλεσε για καφέ για να διαπραγματευτεί.
Μόνο που ο καφές είχε υπνωτικό μέσα.
Αλήθεια;
Γαμώτο! Πλάκα μου κάνεις.
Ξέρεις πόσοι έχουν δοκιμάσει αυτό το κόλπο;
Και από τους εκατοντάδες...
- Εσύ είσαι ο μόνος... - Δεν το κάνω.
- Θα το κάνεις! - Δεν το κάνω.
- Θα το κάνεις. - Το αμάξι κινείται.
Θα το κάνεις. Έτοιμος;
Περίμενε, περίμενε. Εντάξει.
Κάντε το πάλι! Κάντε το πάλι!
Τζούλιαν, αυτό είναι αηδιαστικό!
Πρόσεχε! Πρόσεχε!
- Χριστέ μου! - Προχώρα, προχώρα!
- Προχώρα! Θα προλάβουμε! - Δεν προλαβαίνουμε!
Χριστέ μου!
Ξεκίνα!
- Κρατάει όπλο! - Καλύψτε τον Κι!
Πέστε κάτω!
Τζούλιαν!
Πίεσε την πληγή!
Σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ!
Τζούλιαν!
Χριστέ μου!
Τζούλιαν!
Έρχονται μπάτσοι!
- Γυρίζουν πίσω; - Πιο γρήγορα! Πιο γρήγορα!
- Γυρίζουν πίσω; - Δε ξέρω! Πιο γρήγορα!
- Κόψε! Κόψε! - Θα σταματήσω!
Πρέπει να σταματήσω!
Δώσ' μου τα διαβατήρια! Δώσ' μου τα διαβατήρια!
Ηρέμησε, πες μου τι συνέβη! Ηρέμησε!
- Τι κάνεις; - Μπες στο αυτοκίνητο.
Γιατί το έκανες αυτό;
Μπες στο αυτοκίνητο!
Εδώ είναι η φάρμα του Τόμας και της Έμιλι. Τους ενημέρωσα.
Θα είμαστε ασφαλής εδώ.
Τα "Ψάρια" θα πρέπει να ψηφίσουν για νέο αρχηγό.
- Πρέπει να συνεδριάσουμε. - Είναι όλοι εδώ.
- Είσαι καλά; - Ναι, δεν είναι τίποτα.
- Έμιλι, Τόμας, από 'δω ο Κι. - Καλώς ήρθες.
- Θέλουν μπάνιο και ξεκούραση. - Και το σκυλί της Τζούλιαν;
Πρέπει να φύγω από δω. Κάποιος να με πάει στο Λονδίνο.
Όχι, όχι... είναι πολύ επικίνδυνο. Αύριο. Τόμας!
Δώσ' του καθαρό πουκάμισο. Και μην κλειδώσεις τ' αμάξι.
Σε συμπαθούν; Δε συμπαθούν κανέναν.
- Σου κάνει το πουκάμισο; - Ναι, μια χαρά. Ευχαριστώ.
Δώσ' το μου αυτό.
Δε νομίζω να βγουν οι λεκέδες από το αίμα.
Μην ανησυχείς. Πέτα το.
- Κουράστηκες να τους προσέχεις; - Τι;
- Αυτούς. - Αύριο γυρίζω στο Λονδίνο.
Έζησα κάποτε εκεί. Δεν μου άρεσε.
- Θα σε σκοτώσουν. - Από που είσαι;
Πολωνία.
- Δικό σου είναι το σπίτι; - Της κυράς μου.
- Είναι κι αυτή "Ψάρι". - Κ. Φάρον, ο Κι θέλει να σου μιλήσει.
Είναι στον αχυρώνα. Είναι εντάξει, Τόμας. Θα τον προσέχω εγώ.
Μην καπνίσεις στον αχυρώνα!
Θα είμαι απ' έξω.
Ξέρεις τι κάνουν σε αυτές τις αγελάδες;
Τους κόβουν τις ρώγες. Αλήθεια, τις παίρνουν.
Γι' αυτό ζούμε. Αυτή είναι η δουλειά μας στην πατρίδα.
Γι' αυτά ήθελες να μιλήσουμε; Αγελάδες και ρώγες;
Η Τζούλιαν μου είπε για το μωρό σας. Το έλεγαν Ντύλαν.
Το έμαθες να τραγουδάει όταν ήταν 2 χρονών. Σε φώναζε "μπαμπά".
Μου είπε αν πάει κάτι στραβά, να μιλήσω σε σένα.
Μου είπε ότι θα με βοηθήσεις. Ότι θα με πας στο καράβι.
- Ποιο καράβι; - Το "Αύριο".
Το "Αύριο"; Δεν ξέρω για τι πράγμα μου μιλάς.
Είμαι σίγουρος ότι οι φίλοι σου θα σε φροντίσουν.
Μα η Τζούλιαν είπε να εμπιστεύομαι μόνο εσένα.
- Μου είπε ότι θα με βοηθήσεις. - Δεν ξέρω γιατί το είπε αυτό.
- Κοίτα, δεν ξέρω ακριβώς τι συμβαίνει. - Μη φύγεις!
Κι, αρκετά προβλήματα έχω κι από μόνος μου. Λυπάμαι.
Περίμενε!
Τι κάνεις; Μην το κάνεις αυτό!
Φοβάμαι.
Σε παρακαλώ, βοήθησε με.
Χριστέ μου!
Κι! Κι!
- Είσαι καλά; - Ήθελε να του το πει. Ήταν δικαίωμα της,
Φυσικά και είναι.
Όταν ετοιμαστείτε, ελάτε μέσα. Ήρθαν όλοι.
- Είναι έγκυος. - Τώρα ξέρεις τι συμβαίνει.
- Είναι έγκυος! - Το ξέρω...
Είναι θαύμα, έτσι δεν είναι;
Η αρχηγός της τρομοκρατικής οργάνωσης "Ψάρια", Τζούλιαν Τέιλορ, σκοτώθηκε σήμερα...
...σε συμπλοκή με ανταλλαγή πυρών με την αστυνομία κοντά στο Κάντερμπερι.
Οι άλλοι 4 τρομοκράτες διέφυγαν, αφού πρώτα δολοφόνησαν δύο αστυνομικούς.
Η αστυνομία λέει πως έχει στη διάθεση της αρκετά στοιχεία...
...για την αναγνώριση των 4 δολοφόνων.
Όλοι οι ύποπτοι είναι οπλισμένοι και πολύ επικίνδυνοι.
Μεταδόθηκε πριν μια ώρα...
Είναι θέμα χρόνου ν' αναγνωρίσουν κι εμάς.
- Κι εσένα μαζί, Θίο. - Τι κάνει αυτός εδώ;
- Δεν είναι "Ψάρι". - Δεν είναι δικός μας.
- Εγώ τον θέλω εδώ. - Αφού τον θέλει η Κι, θα μείνει.
Συμφωνήσαμε όλοι να στείλουμε την Κι, στ' αδέρφια μας, στο Ανθρώπινο Σχέδιο.
- Μα τώρα πρέπει να το ξανασκεφτούμε. - Όχι, δεν χρειάζεται, θ' ακολουθήσουμε...
...το αρχικό σχέδιο!
Δε θα τα καταφέρετε, την ψάχνει η αστυνομία.
Θα βρούμε τρόπο. Είναι αυτό που θα ήθελε η Τζούλιαν!
Ρισκάρουμε την ζωή της.
Ακούστε! Ανήκει εδώ, και αυτό το μωρό θα γίνει η σημαία μας!
Μη χρησιμοποιείς το μωρό για πολιτικούς λόγους.
Το μωρό μου δεν είναι σημαία!
Δημοσιοποιήστε το!
Τι;
Ορίστε;
Να το δημοσιοποιήσετε.
Είδες την τηλεόραση. Θα δημοσιοποιηθεί πολύ.
- Δεν πειράζει, είναι έγκυος. - Ναι, καλά.
Και μετά η κυβέρνηση θα παραδεχτεί ότι έκανε λάθος...
Ότι και οι μετανάστες είναι άνθρωποι.
Ότι κι αν συμβαίνει, όποιες πολιτικές ιδέες και να έχετε, αυτό είναι άσχετο.
Δεν έχει σημασία.
- Έλα τώρα! - Χρειάζεται γιατρό.
Θα της πάρουν το μωρό και θα παρουσιάσουν μια αγγλίδα για μαμά.
Κανείς δεν θα πάρει το μωρό μου.
Όλοι ξέρουμε ότι αυτή η κυβέρνηση δε θ' αναγνωρίσει ποτέ...
...την πρώτη ανθρώπινη γέννα μετά από 15 χρόνια σε μια μετανάστρια.
Μια καταζητούμενη μετανάστρια.
Ας εξηγήσουμε στον κ. Φάρον τι κάνουν στους μετανάστες σ' αυτή τη χώρα.
Ξέρει... έχει δει τα κλουβιά. Δεν είναι τόσο χαζός.
Δεν πάω στην κυβέρνηση.
Μου είπατε ότι θα με πάτε στο "Ανθρώπινο Σχέδιο". Μου το υποσχεθήκατε.
Λοιπόν...
Δε νομίζω ότι είναι ασφαλές να πάμε στην ακτή τώρα.
Μπορείς να μείνεις εδώ, Κι.
Είναι ασφαλές μέρος για να γεννήσεις το παιδί σου.
Κι όταν έρθει η ώρα, θα βρούμε τρόπο...
να σας πάμε στο "Ανθρώπινο Σχέδιο". Στο υπόσχομαι.
Θα πάρει μήνες να ξανάρθουμε σ' επαφή μαζί τους.
Πράγματι. Πρέπει να το σκεφτούμε πολύ.. Κι...
Η απόφαση είναι δική σου.
Εσύ τι λες;
Ότι χρειάζεσαι κατάλληλη φροντίδα.
- Έχει την κατάλληλη φροντίδα! - Τι ξέρει αυτός;
Κι, η απόφαση είναι δική σου.
Θα γεννήσω εδώ. Και μετά θα με πάτε στο "Ανθρώπινο Σχέδιο".
Τι κάνεις; Δεν μπορείς να τριγυρνάς έτσι.
- Τι διάολο κάνεις εδώ; Δε θέλω δικαιολογίες! - Έχεις πρώτες βοήθειες, φάρμακα;
Έχω για τις αγελάδες.
Επιδέσμους, καθαρές πετσέτες. Φέρ' τα όλα στον αχυρώνα.
Πάρ' το αυτό από δω!
Ξέχνα το μωρό αν υποπτευθεί ότι σκότωσες την Τζούλιαν!
Τι να κάνα; Είδες τι έγινε! Με χτύπησε με την πόρτα του αυτοκινήτου.
- Ηρέμησε. - Ξάδερφος μου είναι!
Μην ανησυχείς. Θα τον φροντίσουμε εμείς.
Σάιμον, έτσι; Κάθισε.
Ο Σάιμον είναι καλό "Ψάρι". Το ίδιο κι εσύ.
Ότι κάναμε το κάναμε γιατί κινδύνευε το σχέδιο μας.
Το μωρό θα μείνει μαζί μας.
- Που είναι ο Φάρον; - Θα τον σκοτώσω!
Θα τον σκοτώσουμε αύριο, αφού πάρουμε το κορίτσι.
Αν κάνεις καμιά ανοησία... θα πρέπει να σε σκοτώσω.
Κι... Κι, ο Θίο είμαι. Άκουσε με...
Τι έγινε;
Ο Λουκ σκότωσε την Τζούλιαν. Θέλουν το μωρό σου.
Σκότωσαν την Τζούλιαν...
Σκότωσαν την Τζούλιαν και θα σκοτώσουν κι εμένα. Πρέπει να φύγουμε.
Μύριαμ, σκάσε!
Πίστεψε με, πρέπει να φύγουμε.
Θα πάω μαζί του. Εσύ μπορείς να μείνεις αν θέλεις.
Πρέπει να κρατήσεις το στόμα σου κλειστό.
Σταμάτα το αυτοκίνητο!
Γρήγορα!
Μας φτάνει!
Να πυροβολήσω; Τον σημαδεύω!
Μύριαμ, βάλε μπροστά τ' αμάξι!
- Τελείωνε! - Εντάξει, σπρώξε!
Θίο! Θίο!
Ξεκίνα!
- Κι, είσαι καλά; - Μια χαρά.
- Να βρούμε ασφαλές μέρος. - Ναι, όπως ήταν κι αυτό!
- Τι προτείνεις; - Μην ανησυχείτε. Ξέρω που να πάμε.
Περιμένετε εδώ.
Γαμώτο!
Τζάσπερ; Τζάνις;
Τζάσπερ;
- Γαμώτο! - Άντε πηδήξου.
- Τι κάνεις μ' αυτό το πράγμα; - Με ποιο; Αυτό...
Είναι δηλητήριο για τα ποντίκια.
Δεν είναι πολύ αποτελεσματικό, αλλά πεθαίνουν γαλήνια.
Τζάσπερ, από 'δω η Μύριαμ και η Κι.
Το "Αύριο", είναι νοσοκομειακό καράβι, μεταμφιεσμένο ως ψαροκάικο.
- Θα μας πάνε στο "Ανθρώπινο Σχέδιο". - Στο είπα ότι είναι αληθινό.
Ναι, αλλά εσύ πιστεύεις και στα UFO.
Είδες UFO;
Ξέρατε ότι το "Ανθρώπινο Σχέδιο" υποτίθεται ότι έχει και κοινότητα;
- Είναι άσυλο. Εκεί θα μας πάνε, Κι. - Πως θα βρείτε το καράβι;
Θα ξεκινήσει το ταξίδι του στη δύση του ηλίου.
Άρα απόψε θα είναι στο Γουίνσμορ και 2 βράδια μετά, στο Μπεξχίλ.
Ξέχνα το Γουίνσμορ. Δε προλαβαίνουμε.
Όχι, πρέπει να πάμε. Δε μπορούμε στο Μπεξχίλ, είναι καταφύγιο προσφύγων.
Εύρηκα. Φάτε και ξεκουραστείτε. Με λίγη τύχη θα τα καταφέρουμε όλα.
- Που πας; - Τάισε την για μένα, Θίο.
Κι, το μωρό σου είναι το θαύμα που περίμενε ολόκληρος ο κόσμος.
Στ' αλήθεια είδε UFO;
Κάνει "Γούντου - Γούντου";
Κάτι κάνει...
Μου το 'μαθε κι εμένα αυτό. Είπε ότι κάνει καλό στο μωρό.
Σου φαίνεται ζόρικη; Ή αντιπαθητική;
Ειλικρινής.
Πόσοι μήνες;
- Κάνει 9 μήνες. - Το ξέρω. Ποιος είναι ο πατέρας;
- Μα τι λες; Είμαι παρθένα! - Ορίστε;
- Τρελάθηκες ε; - Ναι, τελείως.
Ποιος ξέρει; Δε ξέρω τ' όνομα του.
Όταν άρχισε να κλωτσάει νόμιζα ότι ήταν κανένα μικρόβιο.
Μετά όμως άρχισε να μεγαλώνει η κοιλιά μου.
Κανείς δεν μου είχε μιλήσει γι' αυτά. Δεν είχα ξαναδεί έγκυο.
Μα ήξερα... Ένιωσα φρικιό. Δεν το είπα σε κανέναν.
Σκεφτόμουν ήσυχα πράγματα. Προσπαθούσα να μένω ήρεμη.
Όμορφη μουσική και τέτοια.
Και τότε το μωρό κλώτσησε. Το ένιωσα!
Το μπασταρδάκι ήταν ζωντανό, και το ένιωθα, το ίδιο κι εγώ.
Είμαι ζωντανή.
- Φρόλι. - Φρόλι;
Θα βγάλω το μωρό μου Φρόλι.
Είναι το πρώτο μωρό εδώ και 18 χρόνια... Μην το πεις Φρόλι!
- Ποιος το λέει αυτό; - Κι, βρήκα το πλοίο σου.
- Πως; - Θα μας συλλάβουν.
- Χριστέ μου. - Όχι, ακούστε...
Ένας συνοριοφύλακας θα μας πιάσει και θα μας πάει στο Μπεξχίλ.
Όμορφα και ωραία. Θα μπούμε στην φυλακή!
Δεν μπορούμε.
Τα πάντα είναι μια μυθική, κοσμική μάχη...
...ανάμεσα στην πίστη και την τύχη.
- Ίσως δεν πρέπει να δοκιμάσω. - Δοκίμασες ήδη.
- Βήξε τώρα... Τι νιώθεις; - Φράουλες!
Φράουλες! Έτσι λέγεται, "Βήχας φράουλας".
- Φοβερό. - Έτσι, απ' τη μια έχουμε την πίστη...
...κι από την άλλη το ρίσκο.
- Κοιτάξτε, η Τζούλιαν και ο Θίο. - Ναι, η Τζούλιαν και ο Θίο...
...γνωρίστηκαν σε μια συγκέντρωση, με χιλιάδες διαδηλωτές, κατά τύχη.
Και ήταν εκεί εξαιτίας των πιστεύω τους.
Στην αρχή, όταν πίστευαν ότι ήθελαν ν' αλλάξουν τον κόσμο,
...η πίστη τους, τους κράτησε ενωμένους.
- Αλλά κατά τύχη, γεννήθηκε ο Ντύλαν. - Αυτός είναι;
Ναι, αυτός είναι. Τώρα θα ήταν περίπου στην ηλικία σου.
Πανέμορφος.
Η πίστη τους έγινε πράξη... Κατά τύχη...
Ήταν το γλυκό όνειρο τους.
Μικρά χεράκια, μικρά ποδαράκια, μικρές πατουσίτσες...
Μικρά πνευμόνια.
Και το 2008...
...είχαμε επιδημία γρίπης.
- Και κατά τύχη... τον χάσαμε. - Χριστέ μου.
Βλέπετε, η πίστη του Θίο χάθηκε από τύχη.
Λοιπόν... γιατί ν' ασχολείσαι, αφού η ζωή αποφασίζει από μόνη της;
- Κοίτα, το μωρό έχει τα μάτια του Θίο. - Ναι, είναι τρομερό.
Ναι, αλλά ξέρετε...
όλα γίνονται για κάποιον λόγο.
Εγώ το πιστεύω. Αλλά ο Θίο και η Τζούλιαν πέρασαν πολλά.
- Συναγερμός! Κάποιος πάει να μπει. - Τι συμβαίνει;
Τζάσπερ, βιάσου!
- Που είναι η Τζάνις; - Πάρε τον πίσω δρόμο...
...κι ακολούθα τον χάρτη που έδωσα στην Μύριαμ.
Τι λες τώρα;
Πήγαινε να βρεις τον Σιντ στο σημείο συνάντησης.
Δώσ' του αυτό και πες του ότι είναι ένα φασιστικό γουρούνι.
- Πρέπει να φέρουμε την Τζάνις. - Δεν θα έρθουμε.
Τι εννοείς;
- Δε μας χρειάζεσαι. - Όχι, Τζάσπερ. Θα έρθετε.
Χρειάζεσαι χρόνο, εμείς θα τους καθυστερήσουμε. Είναι καλή ιδέα. Φύγε!
- Τζάσπερ! - Θίο...
...έχω περάσει πολύ χειρότερα από αυτό. Πίστεψε με. Φύγε!
Και να θυμηθείς να πεις στον Σιντ ότι είναι ένα φασιστικό γουρούνι.
Σ' αγαπώ.
Γεια σας παιδιά!
Δε θα 'χουν πάει μακριά.
Που είναι ο Θίο;
Για τι πράγμα μου μιλάτε;
Έχει μπισκότα και καφέ, σερβιριστείτε!
- Είναι κι αυτή η γυναίκα μαζί. - Κάτι ξέρει.
Πότε έφυγαν;
Τράβα το δάχτυλο μου. Τράβα το!
- Θίο, λυπάμαι πολύ. - Μη μ' αγγίζεις!
- Πες μου γιατί να πεθάνει! - Από πίσω κρύβεται κάτι μεγαλύτερο.
- Βούλωστο και μπες μέσα στο αυτοκίνητο. - Ο Τζάσπερ;
Είναι καλά. Όλα είναι μια χαρά.
Ήμουν 31. Δούλευα ως μαία στο "Τζων Ράκλιφ"...
Στο γυναικολογικό τμήμα.
Τρεις από τις ασθενείς μου απέβαλαν σε μια βδομάδα.
Άλλες ήταν στον 5ο ή 6ο μήνα. Έσωσα μόνο δύο μωρά.
Την επόμενη βδομάδα άλλες 5 γυναίκες απέβαλαν.
Και η μία αποβολή διαδεχόταν την άλλη.
Θυμάμαι κάποια φορά που έκλεινα ραντεβού σε μια έγκυο και
πρόσεξα ότι η σελίδα με τις νέες εγκυμοσύνες ήταν κενή.
Ούτε μία εγκυμοσύνη.
Τηλεφώνησα σε μια φίλη που δούλευε στο "Κουίν Σω",
δεν είχαν ούτε αυτοί εγκυμοσύνες.
Τηλεφώνησε στην αδερφή της, στο Σίδνεϊ...
Τα ίδια κι εκεί.
Μπορείς να ηρεμήσεις. Τελείωσε τώρα.
Όταν ξεθώριασε ο ήχος της αυλής των σχολείων... η απόγνωση ήρθε.
Πολύ παράξενο. Ένας κόσμος χωρίς παιδικές φωνές.
- Ήμουν εκεί στο τέλος. - Τώρα θα είσαι εκεί στο ξεκίνημα.
Ναι... θα είμαι εκεί στο ξεκίνημα.
Ευχαριστώ.
Κι! Έλα, πρέπει να φύγουμε!
Μείνετε εκεί που είστε!
Γυρεύω τον Σιντ.
Τα χέρια πάνω από το κεφάλι.
Είσαι ένα φασιστικό γουρούνι.
Τι είπες;
Μου είπαν να σου πω ότι είσαι φασιστικό γουρούνι.
- Πες το πάλι. - Μη!
Πες το πάλι. Πες το!
Είσαι φασιστικό γουρούνι.
Ελάτε.
Ήταν ιδέα του Τζάσπερ αυτό με τον κωδικό.
Θα κατουρηθεί στα γέλια όταν του πω τι έγινε.
Είναι γέρο-μπάσταρδος. Τόσο περήφανος για το χόρτο του.
Ο Σιντ μπορούσε να το βρει πολύ πιο φθηνό αλλά ήθελε τον Τζάσπερ.
Ο Τζάσπερ ήταν τίμιος. Αληθινός κύριος.
- Τι; - Τι έπαθε αυτή; Είναι άρρωστη;
- Ζαλίστηκε από το αμάξι. - Ελπίζω να μην ξεράσει.
- Όχι, καλά είναι. - Είναι άσχημο. Δε καθαρίζει.
Και δε φεύγει ποτέ η μυρωδιά.
Συνήθως, ο κόσμος θέλει να βγαίνει όχι να μπαίνει.
Ο Σιντ δε ξέρει γιατί θέλετε να μπείτε. Ο Σιντ δε θέλει να ξέρει.
Τον Σιντ δεν τον ενδιαφέρει.
- Τι έπαθε; - Μικρές συσπάσεις. Είναι φυσιολογικό.
Ανέπνευσε.
Κάντε πως είστε πρόσφυγες. Ψάξτε το άγαλμα ενός στρατιώτη.
Εκεί θα συναντήσετε μια γυναίκα. Τη Μαρίκα. Είναι τσιγγάνα.
Κρατάει πάντα ένα φανάρι. Θα σας βρει κατάλυμα για σήμερα.
Λοιπόν, είστε πρόσφυγες τώρα.
Δείξτε λίγη απόγνωση. Λύπη.
Έτσι μπράβο.
Έξω!
Σας παρακαλώ κύριε, πεινάω.
- Πότε θα βρούμε το καράβι; - Στη δύση του ηλίου, αύριο.
Πως ξέρουμε ότι ο Λουκ δε σκαρώνει τίποτα;
Δεν έχει τρόπο επικοινωνίας με το "Ανθρώπινο Σχέδιο". Κανείς τους δεν έχει.
Το ξαναλές αυτό;
Η επαφή με το "Ανθρώπινο Σχέδιο" γινόταν με "καθρέφτες".
Η Τζούλιαν ήταν ο δικός μας "καθρέφτης".
- Τι εννοείς "καθρέφτες"; - Οι "καθρέφτες" έρχονται σ' επαφή...
...με κάποιον δικό μας, αυτός έρχεται σε επαφή με άλλον κι από κει στην Τζούλιαν.
- Κι αυτή το λέει στον Λουκ. - Ξέρουμε αν μιλάει και σε άλλον;
Γαμώτο! Μη μου πεις ότι δεν ξέρεις αν μιλάει και σε άλλον.
- Είναι καλά; - Ανάπνευσε, έτσι μπράβο, ανάπνευσε.
Δε μπορώ ν' αναπνεύσω.
Είσαι σίγουρη ότι είναι φυσιολογικό;
Δε θα 'πρεπε να είναι τόσο συχνές οι συσπάσεις.
Μύριαμ, είμαι βρεγμένη παντού.
Έσπασαν τα νερά. Έρχεται το μωρό.
Ηρέμησε. Ηρέμησε, όλα είναι εντάξει.
Ανέπνευσε, πάρε βαθιές ανάσες.
Κοίταξε με σκουλήκι!
Κοίταξε με!
Εσύ! Τι έπαθες; Κοίτα με! Τι διάολο έπαθες;
- Χρειαζόμαστε βοήθεια, πρέπει να... - Σκασμός!
- Βγες έξω! - Απλά προσπαθώ να...
Κι εσύ! Έξω!
Έχει κατουρήσει. Μύρισε!
Μύρισε το εσύ. Καταραμένοι άνθρωποι, μ' αηδιάζετε.
Είναι εντάξει. Θα είναι εντάξει.
Θίο!
- Κι! - Βγάλ' το!
Φύγε από δω!
- Τι στα διάολο κάνεις; - Άντε γαμήσου.
Ο Μάικ είναι μαλάκας. Θα σας φροντίσω εγώ.
Μαρίκα;
- Είναι εντάξει. - Σχεδόν φτάσαμε, Κι.
Σχεδόν φτάσαμε.
ΕΞΕΓΕΡΣΗ
Πρόσεχε τις σκάλες.
Θα είσαι εντάξει. Έλα.
Σχεδόν φτάσαμε.
Κάν' την να φύγει! Κάν' την να φύγει!
Διώξ' την!
Ευχαριστώ.
Εντάξει Κι, θα βάλω κάτω το σακάκι μου. Θα 'ναι πιο καθαρά.
Είσαι καλά. Εντάξει;
Κάνε κουράγιο. Πάω να πλύνω τα χέρια μου.
- Θίο, Θίο! - Εδώ είμαι.
- Είναι εντάξει, όλα είναι εντάξει. - Κάνε κάτι!
Όλά δείχνουν καλά, Κι. Όλα πάνε καλά. Τα πας καλά.
- Συνέχισε να αναπνέεις. - Παίρνω ανάσες!
Όχι, όπως είπε η Μύριαμ. Θυμάσαι; Είπε να εκπνέεις.
Εκπνοές και σπρώχνε ταυτόχρονα.
- Αυτό είναι! Αυτό είναι! - Δεν μπορώ!
Μπορείς! Μπορείς! Εκπνοές και σπρώχνε.
Αυτό είναι!
Δεν αντέχω άλλο!
Κι, βλέπω το κεφάλι. Βλέπω το κεφάλι.
Τα πας θαυμάσια. Τα πας θαυμάσια, Κι.
Αυτό είναι! Αυτό είναι!
Έρχεται πάλι, εκπνοές και σπρώξε.
- Εκπνοές και σπρώξε! Αυτό είναι! - Δεν μπορώ!
- Ναι, μπορείς!
Κι, βγαίνει το κεφάλι! Αυτό ήταν. Σχεδόν τελειώσαμε!
Σπρώξε, σπρώξε, σπρώξε!
Θεέ μου!
Πως είναι;
Είναι κορίτσι.
Κι, έκανες κορίτσι.
- Δε θα κόψεις τον ομφάλιο λώρο; - Ναι, είναι εντάξει. Μην βιάζεσαι.
Τα κατάφερες. Κι...
Είδες; Δεν ήταν και τόσο δύσκολο.
Δεν ήταν για σένα.
Σηκωθείτε, δεν έχουμε πολύ χρόνο!
- Ποιος είναι; - Ο Βασιλιάς της Αγγλίας... Ο Σιντ!
Πως μπορείτε και κοιμάστε όταν όλη η πόλη είναι στο πόδι;
Τι έχει αυτή;
Μια χαρά είναι. Ξέρεις, γυναικεία πράγματα.
Πριν λίγες ώρες εξερράγη βόμβα και βγήκαν έξω οι πρόσφυγες.
Αλλά τυχαίνει να ξέρω ότι δεν ήταν για να βγουν έξω οι πρόσφυγες.
Ήταν για να μπουν μέσα τα "Ψάρια".
Έχουν παγίδες και ψάχνουν παντού. Όμως μην ανησυχείς.
- Ο Σιντ θα σας πάρει από δω. - Φύγε!
- Τι έχεις εκεί; - Τίποτα.
- Τίποτα; - Τίποτα.
- Θα μου δείξεις; - Δεν έχω τίποτα.
- Αφού δεν είναι τίποτα, δείξε μου.
- Δεν είναι τίποτα. - Για να δω.
- Όχι. - Άσε με να δω. Είναι εντάξει.
Χριστέ μου. Χριστέ μου!
- Είναι... - Ακριβώς.
Έχουμε μωρό.
Και τώρα θέλουμε βάρκα. Θα μας βοηθήσεις;
- Σήκωσε την να φύγουμε. - Θα μας βρεις βάρκα;
Ναι, μόνο σήκωσε την, πρέπει να φύγουμε.
- Τι λέει; - Δεν ξέρω.
- Δε θέλει να φύγουμε. - Βούλωστο.
Πρέπει να φύγουμε.
Ο Σιντ, έβλεπε τηλεόραση χθες βράδυ.
Είχαν έκτακτο δελτίο.
Το είχαν όλα τα κανάλια.
Σε είδα στις ειδήσεις, Κι. Κι εσένα μαζί.
Έλεγαν ότι δολοφονήσατε μπάτσους και ότι δίνουν αμοιβή.
Ο Σιντ ανακάλυψε ότι σας ψάχνουν τα "Ψάρια". Και ο Σιντ σκέφτηκε...
...ότι αφού σας ψάχνουν τα "Ψάρια" και η αστυνομία...
είστε πρώτης κατηγορίας καταζητούμενοι. Σκάσε!
Ο Σιντ θέλει το μωρό.
Μαρίκα!
Θα σε σκοτώσω σκρόφα!
Φύγετε!
Γαμώτο!
Πως είστε;
Πως είσαι; Μαρίκα... Χρειαζόμαστε μια βάρκα.
Βάρκα... θάλασσα, βάρκα. Θα μας πας;
Βάρκα, βάρκα.
- Βάρκα! - Βάρκα!
Ναι.
Κοίτα εδώ Θίο. Αγάπησαν το μωρό μου.
- Θα τη βγάλω "Μπαζούκα". - Μπαζούκα;
- Δεν σ' αρέσει; - Είχα αρχίσει να συνηθίζω το Φρόλι.
Το Φρόλι είναι αντρικό!
Βρήκαμε βάρκα. Μείνετε εδώ.
- Σε μια ώρα θα φύγουμε. - Ευχαριστώ.
- Το "Ανθρώπινο Σχέδιο"... υπάρχει; - Το ελπίζω.
Πετάξτε τα όπλα! Πετάξτε τα όπλα!
- Σκότωσες τον ξάδερφο μου! - Στα γόνατα όλοι!
- Ήταν 19 χρονών! - Μην τον σκοτώσεις!
Μην τον σκοτώσεις!
Πρόσεχε τους άλλους.
Κι, δόξα τω Θεώ. Θα είσαι ασφαλής τώρα.
Πως είναι το παιδί;
- Τους έθεσες σε κίνδυνο. - Άφησε την. Δεν ξέρεις τι κάνεις.
Κοίτα γύρω σου. Γίνεται εξέγερση. Πρέπει να προστατέψω το μωρό.
Όχι μπροστά στο κορίτσι.
Περίμενε να απομακρυνθούμε.
Κουβαλούσε το μωρό κι ερχόταν πάνω.
Κι άρχισε να κλαίει.
Είχα ξεχάσει πως ήταν. Είναι τόσο όμορφο!
Είναι τόσο μικροσκοπικά...
Η Τζούλιαν έκανε λάθος. Δεν μπορούσε να γίνει ειρηνικά.
Πως γίνεται να είναι ειρηνικό όταν θέλουν να σε σκοτώσουν;
Μη φύγετε! Το χρειαζόμαστε το μωρό! Τον χρειαζόμαστε!
Είναι κορίτσι, Λουκ.
Κορίτσι; Πως έγινε αυτό;
- Είσαι καλά; - Ναι.
- Πως είναι το μωρό; - Είναι ενοχλημένο.
Κάντε πίσω! Παύσατε πυρ!
Σταματήστε! Παύσατε πυρ!
- Όχι πολλοί στη βάρκα, εσύ πήγαινε. - Όχι, όχι, Μαρίκα έλα.
- Μαρίκα, ανέβα στην βάρκα. - Φύγετε. Όχι.
Το πλοίο! Θίο, το πλοίο!
- Είσαι καλά; - Ναι, εσύ;
Ναι.
- Τι μέρα και αυτή! - Αργήσαμε έτσι;
- Όχι, εντάξει είμαστε. - Μα είπαν ότι δεν θα περιμένουν.
Πίστεψε με, θα γυρίσουν.
- Αιμορραγώ, Χριστέ μου! Αιμορραγώ! - Όχι, όχι, εγώ είμαι.
Εγώ είμαι.
- Τι; - Με πέτυχαν.
- Πονάς; - Όχι, είμαι καλά.
Ότι κι αν γίνει... ότι κι αν σου πουν...
...να την έχεις κοντά σου.
Όλα θα πάνε καλά.
Σήκωσε την...
Βάλε την... στον ώμο σου.
Χτύπα την πλάτη της.
Απαλά.
Έτσι μπράβο.
Χριστέ μου.
Ντύλαν.
Θα την ονομάσω Ντύλαν. Είναι και κοριτσίστικο όνομα.
Θίο.
Θίο!
Θίο, το πλοίο.
Το πλοίο!
Ηρέμησε. Είμαστε ασφαλείς τώρα.
Είμαστε ασφαλείς.