Tysięczny dzień oblężenia Seattle.
Mniejszość muzułmańska domaga się
zaprzestania okupacji meczetu.
Zakończono budowę Biura Bezpieczeństwa Narodowego.
Po 8 latach brytyjskie granice będą nadal zamknięte.
Kontynuowana będzie deportacja nielegalnych imigrantów.
Dzień dobry, oto nasza najważniejsza wiadomość.
Świat został dziś zszokowany śmiercią Diego Ricardo,
najmłodszego człowieka na Ziemi.
Mały Diego został zasztyletowany przed barem w Buenos Aires,
po tym jak odmówił złożenia autografu.
Świadkowie zdarzenia mówią,...
Przepraszam.
że Diego spoliczkował fana, który chciał autograf.
Został zabity w odpowiedzi na tę obelgę. Fan został następnie pobity na śmierć
Proszę kawę. Czarną.
przez rozgniewany tłum.
Urodzony w 2009, syn Marcelo i Sylvii Ricardo,
pary klasy robotniczej z Mendozy,
całe życie zmagał się ze statusem gwiazdy,
jako najmłodszej osoby na świecie.
Diego Ricardo, najmłodsza osoba na świecie,
żył 18 lat, 4 miesiące,
20 dni, 16 godzin i 8 minut.
LONDYN, 16 LISTOPADA 2027
LUDZKIE DZIECI
Podczas swojego życia Diego Ricardo był tragicznym przypomnieniem
18-stu lat bezpłodności, z którą zmaga się ludzkość.
To wpłynęło na świat, w którym żyjemy.
Wygląda na to, że tytuł najmłodszego człowieka przeszedł na kobietę,
która ma 18 lat, 5 miesięcy i 11 dni.
- Faron? - Panie Griffith.
Wychodzi na to, że śmierć Diego ma na mnie większy wpływ niż myślałem.
Czy mógłbym skończyć dzisiejszą pracę w domu?
...pokolenie powinno odrzucić rodzinę i społeczeństwo
CAŁY ŚWIAŁ UPADŁ
TYLKO WIELKA BRYTANIA SIĘ NIE PODDAJE
On jest moim dentystą. Ona jest moją gosposią.
On jest kelnerem. Ona moją kuzynką.
Wszyscy są nielegalnymi imigrantami.
Pomaganie, żywienie i ukrywanie nielegalnych imigrantów jest przestępstwem.
To twoje życie.
Twój wybór.
Przyjacielu.
Jasper.
Dobrze cię widzieć. Chodź.
Wiesz, kto to zrobił?
Islamiści, "Fishes", cholera wie.
Założę się, że to rząd.
Za każdym razem, gdy jeden z naszych polityków ma kłopoty, wybucha bomba.
To drugi raz w tym miesiącu.
- Nic ci nie jest? - To było straszne.
Dobrze, że nie słodzisz.
Utrata ciebie i małego Diego tego samego dnia, byłyby zbyt trudna do zniesienia.
To było jeszcze gorsze. Wszyscy płaczą.
Mały Diego był onanistą.
Ale był najmłodszym onanistą na Ziemi.
Pociągnij mnie za palca, szybko!
Jasper...
O kurwa! To obrzydliwe.
Nielegalni imigranci. Zabierają ich do Bexhill.
Więcej uchodźców.
Znoszą najgorsze warunki i kiedy wreszcie dostają się do Anglii,
rząd wyłapuje ich jak karaluchy.
- Jakieś dziewczyny? - Nie.
A ta, z którą jedliśmy lunch, Lauren?
Lorna, to było wieki temu.
- Lubiłem ją, co się stało? - Zdecydowała się mnie wyrzec.
Wyrzekanie jest dla tych, co chcą zrezygnować ze zbawienia.
To są ci, co się użalają.
Tacy jak on biczują się, aby uzyskać wybaczenie od ludzkości.
Racja.
Chodzenie na randki to już nie to co kiedyś.
- Co robiłeś na swoje urodziny? - Nic.
Przestań, coś musiałeś robić.
Nie, robiłem to, co każdego dnia.
Obudziłem się, gównianie się czułem, poszedłem do pracy, dalej czułem się gównianie.
To nazywa się kacem.
Przynajmniej coś się czuje.
Szczerze mówiąc, Jasper, czasami...
Zawsze możesz zamieszkać z nami.
Ale wtedy nie miałbym na co tak wyczekiwać.
FOTOREPORTERKA ROKU
POLITYCZNY KARYKATURZYSTA ROKU
90 PROCENTOWA BEZPŁODNOŚĆ
MASOWE MIGRACJE
ZAMKNIĘCIE KANAŁU LA MANCHE. WSZYSCY OBCOKRAJOWCY NIELEGALNYMI IMIGRANTAMI.
- To Theo. - Jak się masz, Janice?
MI5 ZAPRZECZA, ŻE BYŁO ZAMIESZANE W TORTUROWANIE FOTOREPORTERKI
Buntownik straconej szansy.
Ona uwielbia ten szal.
Prawda, kochanie?
Jest jakaś szansa, że na mnie to nie zadziała?
Nie było żadnych przypadków, nikogo,
kto przeżyłby po wzięciu prawidłowej dawki.
Rząd rozdaje zestawy dla samobójców, a antydepresanty są racjonowane,
ale maryśka nadal jest nielegalna.
Większość moich klientów, szybko do mnie wraca.
Nie licząc tych, co kupują u źródła.
Zgadnij, czym się zajmuje? Jego prawdziwa praca.
Imigrantami.
Brawo.
To jedna z wielu korzyści sąsiedztwa obozu dla uchodźców.
Spróbuj.
Kaszlnij.
- Kaszlnij? - Kaszlnij.
Spróbuj tego. "Mocny podmuch".
I mocny kaszel.
Więc, "Human Project" wydaje obiad.
Są tam wszyscy najmądrzejsi ludzie świata.
"Human Project", czemu ludzie wierzą w to gówno?
Nawet, jeśli ci ludzie i ich tajne laboratoria istnieją...
Mocne to.
Nawet, jeśli wynajdą lekarstwo na niepłodność, to nie ma znaczenia.
Za późno. Świat zamienił się w gówno.
Wiesz, co?
Było już za późno, zanim pojawiła się niepłodność.
Ja nadal próbuję opowiedzieć dowcip.
Przepraszam, kontynuuj.
Nie będę go opowiadał. - Dalej, powiedz.
- Nie, pieprzyć to. - No, opowiedz.
Dobra. "Human Project" wydaje wielkie przyjęcie.
Są tam wszyscy najwięksi naukowcy świata.
Zarzucają się teoriami, o największej tajemnicy, czyli
dlaczego kobiety są bezpłodne. Dlaczego nie możemy już robić dzieci?
Niektórzy mówią, że przez genetyczne eksperymenty,
promieniowanie gamma, zanieczyszczenie i tak dalej.
Nagle widzą jednego Anglika,
który nic się nie odzywa, tylko je swój obiad.
Więc pytają się go:
"A twoim zdaniem, dlaczego nie możemy już robić dzieci?"
On spogląda na nich, przeżuwając skrzydełko i mówi:
"Nie mam pojęcia", mówi,
"ale ten bocian jest całkiem smaczny, prawda?"
Jadł pieprzonego bociana.
Cholernego bociana.
Włoskie.
W porządku, przyjacielu?
Tak. Słuch mam jak dawniej.
Więc trochę muzyki zen nie będzie ci przeszkadzać.
Dzień dobry, jest 7.59
Obywatele brytyjscy.
Przygotować dokumenty.
Co do cholery?
Odejdź!
To on.
- Pochyl, kurwa, głowę! - Ruszać.
- Pochyl swoją pieprzoną głowę! - Dobra, dobra...
- Wsiadajcie. - Stopień!
Stopień!
Ruszaj!
Jesteś pod jurysdykcją "Fishes".
"Fishes" są w stanie wojny z rządem brytyjskim,
aż ten uzna równe prawa dla wszystkich imigrantów.
Nic ci nie zrobimy, chcemy tylko porozmawiać.
Ale nie rób nic głupiego.
- Odsłońcie go. - To nie jest bezpieczne.
Zrób to.
Witaj, Theo.
To ja Julian.
Cholernie mnie wystraszyłaś.
Przepraszam za ten teatr, ale nie mieliśmy wyboru.
Policja jest ostatnio cholernie upierdliwa.
Co u ciebie?
Fantastycznie. Mogłoby być lepiej.
Wyłączcie światła.
Policja ma twoje zdjęcia na plakatach,
to nie jest dla ciebie sprawiedliwe.
A co policja wie o sprawiedliwości?
Wiedzą, co robicie.
"Fishes" walczą o równe prawa dla każdego imigranta w Wielkiej Brytanii.
Wie, co robimy.
Prawie wysadziliście mnie wczoraj, w tej kafeterii,
jeszcze bolą mnie uszy.
- Nie podkładamy bomb. - To rząd.
Robią to, aby zasiać strach.
A co z Liverpoolem?
Po Liverpoolu przestaliśmy podkładać bomby.
Zaczęliśmy mówić do ludzi.
Dołączają do nas. Brytyjczycy też.
Nie rozmawiam o polityce.
- Kiedyś mówiłeś tylko o tym. - To było 20 lat temu.
Teraz dużo lepiej mi się wiedzie.
Chodź, Theo, przejdź się ze mną.
- Nie uważam, by to był dobry pomysł. - Chodź.
- Palisz? - Tak, ale to nie działa.
Słyszałam o twojej matce, przykro mi.
Twoi rodzice byli w Nowym Jorku, kiedy to się zdarzyło?
- Tak. - Cholera.
Tak, nic na to teraz nie poradzimy.
Czemu tu jestem?
Potrzebujemy twojej pomocy. Potrzebuję dokumentów tranzytowych,
nie dla mnie, dla dziewczyny, jest uchodźcą.
Musimy przeprowadzić ją na wybrzeże przez punkty kontrolne.
Nie widziałem cię od 20. lat, a ty pojawiasz się i prosisz mnie o dokumenty tranzytowe.
- Możesz to zrobić? - Nie widzę sposobu.
Możesz poprosić kuzyna.
Rząd finansuje jego "Arkę sztuki" i ma dostęp do papierów.
- Tak, ale on tego nie zrobi. - Zrobi, jeśli go poprosisz.
Nie mogę. To zbyt niebezpieczne.
Możemy dać ci 5000 funtów. Wiem, że ich potrzebujesz.
O czym ty mówisz?
- Nie potrzebuję waszej pieprzonej forsy. - Racja. Przepraszam.
Mój błąd.
Znasz to dzwonienie w uszach?
To odgłos umierających komórek, jak łabędzi śpiew.
Tak jak łabędź, nigdy nie usłyszysz już tej częstotliwości.
Ciesz się tym, co zostało.
To się nigdy, kurwa, nie zdarzyło.
Nie mów nic nikomu, bo będziemy cię obserwować.
W pracy, kiedy będziesz spał,
albo pójdziesz się odlać. Będziemy cię obserwować. Cały pieprzony czas.
Jezu, śmierdzi ci z ust.
- Nieprawda. - Prawda.
Przyprowadzenie ciebie było pomysłem Julian. Wystawiła nas na duże ryzyko.
Możemy zaoferować ci 5000 funtów.
Więc jeśli zmienisz zdanie,
przypnij to do tablicy ogłoszeń w Camden, a my zajmiemy się resztą.
Jesteśmy. Tu masz na autobus.
Trzęsienie ziemi! Skażenie!
Choroby i głód!
To znaki Boskiego gniewu!
Jego gniew zabrał nam to, co było dla nas najważniejsze.
Panie Faron, prezes rady ministrów już na pana czeka. Tędy proszę.
Niestety tu nie wolno palić.
Ma pan coś na zębach.
Proszę mi wybaczyć.
"Piety" nie udało się ocalić. Rozwalili go, zanim tam dotarliśmy.
Trochę kiczowate, nie?
Moja mama miała taki z plastiku w łazience.
Jako lampę.
Dobrze cię widzieć, Bill.
Musimy to zatrzymać wraz z kilkoma Velasquezami.
Ale mamy tylko dwa obrazy Goi. Sprawa w Madrycie była dla nas ciosem.
Nie wspominając o ludziach.
A co u Marty?
Zajmuje się dobroczynnością.
- Przekaż jej pozdrowienia. - Jasne.
Dlaczego tu przyszedłeś?
Chodzi o to...
Poznałem pewną dziewczynę.
Ładna?
Piękna.
To coś poważnego?
Bardzo.
Ma brata w Brighton. Nie widziała go od 5 lat.
On nie czuje się najlepiej.
A raczej jest z nim bardzo źle.
- Wątpię, aby przeżył. - Przykro mi.
Mam pieniądze. Miałem nadzieję, że mógłbyś...
Liczyłem, że załatwisz nam dokumenty tranzytowe, aby dostać się na wybrzeże.
- Dokumenty tranzytowe? To duża przysługa. - Wiem.
Mocno tego pilnują.
Alex, weź swoje tabletki.
Alex.
Alex?
Alex!
Chodź ze mną.
Bardzo przepraszam. Nie znam nikogo innego, do kogo mógłbym się zwrócić.
Zobaczę, co da się zrobić.
Co?
Dobijasz mnie.
Za 100 lat,
nikt nie będzie o tym wszystkim pamiętał.
Co sprawia, że chce ci się działać?
Znasz to uczucie?
Po prostu nie myślę o tym.
- Gdzie jest Julian? - Nie dała rady. Przesyła wiadomość.
To zdjęcie i dane dziewczyny.
Poczekaj, mamy problem.
Załatwiłem tylko tranzyt dla grupy. Więc będę musiał ją eskortować.
Czyli?
Za kilka tysięcy więcej.
Julian ma o tobie dobre zdanie.
Naprawdę?
Tak.
Jeszcze raz dzięki.
Dalej, zostań z nią.
Zostań z nią.
Czy widział pan tego psa?
Poczekaj chwilę.
Billy, śpieszę się, wypłać mi.
Dobra, Theo.
Śpieszę się.
To będzie 70.
[ZGŁOŚCIE O KAŻDYM PODEJRZANYM ZACHOWANIU]
Cholera.
Ona jest moją gosposią On jest moim hydraulikiem.
Jezu.
On jest moim dentystą. On jest kelnerem.
Ona jest moją kuzynką.
Oni są nielegalnymi imigrantami.
Zatrudnianie, żywienie lub ukrywanie nielegalnych imigrantów jest przestępstwem.
Chrońcie Brytanię.
Zgłaszajcie wszystkich nielegalnych imigrantów.
Masz dokumenty?
Mi też miło cię widzieć.
Dziękuję. Naprawdę to doceniam.
Jak za starych czasów. Znowu w kursie.
Tylko, że się już tak nie wygłupiamy.
- Dobrze wyglądasz. - Pewnie.
Poważnie. Spójrz na mnie.
Trudno mi patrzeć na ciebie.
On miał twoje oczy.
Nigdy nie zrozumiałem, w jaki sposób tak szybko sobie z tym poradziłaś.
Myślisz, że sobie poradziłam?
Nie poradziłam sobie. Żyję z tym, myślę o nim każdego dnia...
Chodzi o to, w jaki sposób zaczęłaś dalej żyć...
Nie masz monopolu na cierpienie.
Zawsze nosiłeś wspomnienia jak kulę na łańcuchu.
Co ty, kurwa, wiesz o moich wspomnieniach...
- Nie wiesz co czuję... - Rusz się!
Właśnie, taki jesteś.
Zawsze tak robisz. Kiedy robi się ciężko, odchodzisz.
To nasz przystanek.
Thelonius!
Dlaczego przyszłaś do mnie?
Mogłaś znaleźć inny sposób, aby zdobyć dokumenty tranzytowe.
Prawdopodobnie.
- Więc dlaczego ja? - Ufam ci.
- A co będzie potem? - Wrócisz pociągiem, będzie bezpieczniej.
Co się stanie z nami?
Nie wiem.
Przestań, przyszedłeś dla pieniędzy.
Naprawdę?
Theo?
- Masz moje pieniądze? - A nie mówiłam.
Dowieziemy cię do pierwszego punktu kontrolnego na drodze do Canterbury,
a dalej jesteś zdany na siebie.
To oczywiście straż.
- To jest Miriam. - Cześć.
- To ta dziewczyna? - Kee, to jest Theo.
Na co się, kurwa, gapisz?
Cała przyjemność po mojej stronie.
Planujemy jakieś wspólne śpiewanie?
Dobrze, to się zdrzemnę.
Popołudnie zapowiada się nieźle w radiu Avalon.
A teraz coś dla tęskniących za minionym czasami,
błysk przeszłości, wprost z 2003 roku,
wspaniałego czasu, gdzie ludzie nie akceptowali tego,
że przyszłość była tuż za rogiem.
Hej.
Chrapiesz.
- Nieprawda. - Tak, chrapałeś. Zawsze chrapiesz.
Gdzie jesteśmy?
Canterbury. Jesteśmy blisko.
Może jest tu gdzieś hotel?
Co?
Julian wygląda na wykończoną.
Nadal lubisz to robić popołudniu?
Czym się zajmujesz? Rabujesz pociągi, wysadzasz budynki?
Zostaw dziewczynę w spokoju.
Mówiłaś, że jest uprzejmy, a zachowuje się jak pijak.
Był słodki. Powinnaś go widzieć, gdy był prawdziwym działaczem.
To ty byłaś działaczką, a ja chciałem coś zaliczyć.
Kiedyś policja przyszła wyrzucić z budynku wszystkich dzikich lokatorów,
zaprosił policjantów na kawę, aby negocjować.
Tylko, że dosypał im do kawy marihuany.
Naprawdę?
Chyba sobie żartujesz?
Wiesz z iloma ludźmi tego próbowałam?
Nie chcę wiedzieć.
Muszę przyznać, że z tych setek ludzi...
- Setek? - ...tylko ty to potrafisz.
- Nie zrobię tego. - Właśnie, że tak.
- Nie. Za bardzo rzuca samochodem. - Tak. Zrobisz.
Gotowy?
Thelonius!
Poczekaj. Dobra.
Zróbcie to jeszcze raz.
Julian to obrzydliwe.
Uwaga.
Jezu! Cholera!
Jedź. Jedź. Uda nam się.
Nie uda nam się!
- Chryste! - Cofaj! Natychmiast.
Jezu!
Ocal nas! Ocal nas w potrzebie!
Święta Mario, ocal nas!
Jezu Chryste!
- Ma broń. - Chroń Kee!
Schyl się!
O mój Boże!
Dostała. Cholera!
- Co z nią?! - Krwawi!
Krwawi na wszystko!
Cholera, Julian!
Przyciśnij ranę.
Proszę.
O nie!
Nie!
Julian.
Jezu Chryste!
Julian.
To gliny.
Wracają?
Szybciej, szybciej.
Co się dzieje, wracają?
Szybciej!
- Wracają? - Nie wiem, jedź szybciej.
Chcą cię zatrzymać.
- Zwolnij. - Nie pozwolę nas zatrzymać.
- Zatrzymajcie samochód! - Nie mogę się zatrzymać.
Zjedźcie na pobocze! Wyłączcie silnik.
Wyciągnijcie paszporty!
Zostańcie w samochodzie!
Jesteśmy obywatelami brytyjskimi!
- Obywatele brytyjscy! - Trzymaj ręce na kierownicy!
Trzymaj ręce na kierownicy! Uspokój się i powiedz, co się stało.
Zostaliśmy zaatakowani. Wiozę ją do szpitala.
Dobrze, poczekajcie. Sprawdzę, kim jesteście.
Co ty wyprawiasz?
- Wsiadaj. - Czemu to zrobiłeś?
Wsiadaj do pieprzonego samochodu!
Musimy natychmiast odjechać. Zjechać z drogi. Wsiadaj.
Ruszaj!
Zadzwonimy po pomoc. Zajmiemy się wszystkim..
Cholera!
Niech wszyscy błogosławieni i święci
oraz ci, którzy kroczyli po ziemi w świetle wiecznej prawdy,
przyjdą z pomocą naszej ukochanej siostrze, Julian.
Theo, chodź!
Theo!
To farma Tomasza i Alicji. Zadzwoniłem i powiedziałem im, co się stało.
Będziemy tu bezpieczni.
"Fishes" będą musieli wybrać nowego lidera.
- Ian. - Tak?
- Musimy się naradzić. - Wszyscy są gotowi.
- Nic ci nie jest? - Nie.
- Emily, Tomasz. To jest Kee. - Witaj.
Miriam.
Umyj się i odpocznij.
A co ze znajomym Julian?
Właśnie, czy ktoś może podwieźć mnie do Londynu?
Nie, to zbyt niebezpieczne. Załatwimy to jutro.
Tomaszu, daj mu się wykąpać i czystą koszulę.
Nie zablokuj samochodu. Musi być gotowy do jazdy.
Taa.
Lubią cię. Nie wszystkich lubią.
- Zrobiłeś co mogłeś. - Musimy okazać siłę i jedność.
- Koszula pasuje? - Tak, dziękuję.
Zajmę się tym.
Jako liderzy "Fishes" musimy dokonać wyboru.
Musimy wybrać przywódcę.
Wątpię, aby te plamy po krwi dały się sprać.
Nie przejmuj się tym. Wyrzuć to.
- Mam cię pilnować. - Dlaczego?
Kazali mi.
Jutro jadę do Londynu.
Mieszkałem tam kiedyś. Nie podobało mi się.
Nie.
Zabiją cię.
- Skąd jesteś? - Z Polski.
To twoja farma?
Alicji. Jest "dorszem".
- To taka angielska ryba. - Panie Faron.
Kee chciałaby z panem pogadać. Jest w stodole. W porządku, Tomaszu.
Popilnuję go.
Nie pal w stodole.
Za Luke'a, nowego przywódcę.
- Za Luke'a. - Luke.
Będę na zewnątrz.
Wiesz, co robią tym krowom? Ucinają im cycki, naprawdę.
I już.
Zostawiają cztery. Tak, że pasują do maszyny.
To chore. Czemu nie zrobić maszyny, która pasowałaby do ośmiu cycków?
O tym chciałaś porozmawiać, o krowach i cyckach?
Julian powiedziała mi o twoim dziecku.
Że na imię miał Dylan.
Uczyłeś go pływać, gdy miał 2 lata. Mówił na ciebie "tata".
Powiedziała, że jeżeli zacznie być strasznie, mam z tobą porozmawiać.
Że mi pomożesz, zabierzesz mnie do łodzi.
- Łodzi? - "Jutro".
"Jutro"?
Nie wiem, o czym mówisz.
Jestem pewien, że twoi przyjaciele mogą cię tam zabrać.
Julian mówiła, aby ufać tylko tobie.
Powiedziała, że mi pomożesz.
Nie wiem, czemu tak powiedziała.
Nie wiem dokładnie, o co tu chodzi...
- Nie odchodź. - Kee, sam mam dużo kłopotów
- Wybacz. - Poczekaj.
Co robisz? Nie rób tego.
Boję się.
Proszę, pomóż mi.
Jezu Chryste.
- Kee! Kee! - Co robisz?
- Nic ci nie jest? - Chciała byś wiedział, miała prawo.
Oczywiście, że tak.
Na miłość Boską.
Kiedy będziesz gotowa, wyjdź. Wszyscy już przyjechali.
- Jest w ciąży. - Teraz wiesz jaka jest stawka.
- Ale ona jest w ciąży. - Wiem.
To cud.
Liderka "Fishes", Julian Taylor, została dziś zabita
w strzelaninie z policją pod Cantenbury.
Czworo innych terrorystów uciekło po zamordowaniu dwóch policjantów.
Policja twierdzi, że ma wystarczające dowody,
aby zidentyfikować czwórkę morderców.
Wszyscy podejrzani są uważani za uzbrojonych i niezwykle niebezpiecznych.
Nadano to godzinę temu.
Musimy założyć, że to tylko kwestia czasu, gdy zidentyfikują resztę z nas.
Łącznie z tobą, Theo.
- Czemu on tu jest? - Nie jest z "Fishes".
- Nie jest jednym z nas. - Chcę, aby tu był.
Kee chce, by tu był, więc zostaje.
Zgodziliśmy się na dostarczenie Kee do naszych braci i sióstr w "Human Project".
- Racja. - Teraz musimy rozważyć to ponownie.
Nie ma takiej potrzeby, realizujmy pierwotny plan.
Tak!
Nigdy jej się nie uda, szuka jej policja.
Możemy znaleźć jakiś sposób, tego chciała Julian.
Ryzykujemy życie dziewczyny.
Posłuchajcie. Tu jest jej miejsce.
A to dziecko jest naszym rzecznikiem, pomoże wszystkich zjednoczyć.
Mieliśmy nie używać tego dziecka do politycznych celów.
- Moje dziecko nie jest rzecznikiem. - Upublicznijcie to!
Co?
- Co? - Co?
Słucham?
Powinniśmy to upublicznić.
Widziałeś wiadomości, niedługo będzie bardzo popularna.
To bez znaczenia. Ona jest w ciąży.
Ach tak, a potem rząd przyzna się, że się mylił, że uchodźcy też są ludźmi.
Cokolwiek tu się dzieje,
jakie macie polityczne poglądy, to nieistotne.
- Nie ma znaczenia. - Przestań.
- Ona potrzebuje lekarza. - Nie potrzebuje.
Rząd zabierze to dziecko.
by ogłosić jakąś czarną Angielkę matką.
- I nigdy jej nie zobaczysz. - Nikt nie zabierze mojego dziecka.
Wszyscy wiemy, że rząd nie potwierdzi
urodzenia pierwszego od 18 lat dziecka przez uchodźcę.
Niechcianego uchodźcę.
Może wyjaśnimy mu, co z nimi robią?
On wie, widział klatki, nie jest aż tak głupi.
Nie pójdę do rządu.
Powiedzieliście, że zabierzecie mnie do "Human Project".
- Obiecaliście mi. - Wiem.
Zrobimy to.
Nie uważam, aby jazda na wybrzeże była teraz bezpieczna.
Możesz tu zostać. To bezpieczne miejsce do posiadania dziecka.
A kiedy ty i dziecko będziecie gotowi,
znajdziemy sposób, aby zabrać was do "Human Project".
Obiecuję ci.
Ale ponowne nawiązanie z nimi kontaktu, może zająć miesiące.
To prawda. Musimy wziąć to pod uwagę.
Kee, to twoja decyzja.
A jak ty uważasz?
- Potrzebujesz odpowiedniej opieki. - Paradne!
Potrzebuje opieki!
- A co on, kurwa, o tym wie? - Spokojnie, Kee.
Kee, to twój wybór.
- Urodzę dziecko tutaj... - Tak!
potem zabierzecie mnie do "Human Project".
Mądra dziewczyna.
Musimy zorganizować bezpieczne schronienia. Nie dłużej niż trzy dni w jednym miejscu.
Co ty wyprawiasz? Nie możesz tak jej przewozić.
To dla jej bezpieczeństwa.
- Pomóż mu! - Co robisz?
- Jest poważnie ranny! - Cholera jasna!
- Nigdzie się nie wybieram. - Nie możesz tu zostać.
Wszędzie była pieprzona policja.
- Co chcesz zrobić? - Krwawi od kilku godzin.
Cisza! Zabierz jego rower. Wyprowadź go!
Co ty, kurwa, wyprawiasz?
To cholernie prosty plan. Dawaj go, Patric!
Co ty, kurwa, wyprawiasz?
Bez gadania.
- Masz zestaw pierwszej pomocy, lekarstwa? - Przede wszystkim dla krów.
Będę potrzebował bandaży, czystych ręczników, cokolwiek masz, przynieś do stodoły,
i schowaj ten pieprzony motor.
- Wystawiasz wszystkich na niebezpieczeństwo. - Co miałem zrobić?!
Co z policją, Ian? Mówiłeś, że będzie bezpiecznie.
Opłaciliśmy gang, nie mieliśmy pojęcia o policji.
Złamałeś zasady. O czym myślałeś?
Co mamy myśleć?
Mógłbyś być odpowiedzialny za narażenie Powstania na niebezpieczeństwo.
Potrzebuje prawdziwego lekarza.
Nie macie takiego?
Mamy dziecko.
Gdy ludzie zobaczą, że mamy dziecko. wszyscy będą się chcieli przyłączyć.
Jeżeli zacznie podejrzewać, że zabiliście Julian, to możemy zapomnieć o dziecku.
Więc co mamy robić?
To była prawdziwa jatka.
- Musisz się uspokoić. - Złamałeś zasady.
To mój pieprzony kuzyn!
Potrzebujemy lekarza.
Nie martw się. Zajmiemy się tym. Nazywa się Simon, prawda?
- Tak, Simon. - Dobra. Usiądź, Patric.
Simon jest dobrym "Fishes". Jak i ty.
Dzięki waszej dwójce Powstanie ma szansę.
Dziecko zostaje z nami.
Gdzie Faron? Ten facet powinien być martwy.
Jutro, zajmiemy się nim, jak przeniesiemy dziewczynę.
Jeśli znowu złamiesz zasady,
będę musiał cię zabić.
Kee, tu Theo.
- Słuchaj. - Co się dzieje?
Luke zabił Julian. Chcą twojego dziecka. On zabił Julian.
Zabili Julian i zabiją mnie.
Musimy opuścić to miejsce. Musimy iść.
Miriam, zamknij się!
Zaufaj mi. Musimy iść.
Przestańcie.
Zostaw mnie.
Jadę z nim. Możesz zostać, jeśli chcesz.
Musisz być cicho.
- Zrozumiano. - Dobra. Dobra.
Przeniesiemy dziewczynę do Bristolu.
Musimy dostarczyć broń...
Obozy dla uchodźców...
Zaphyr, paskudnie to wygląda.
Doprawdy?
Wszędzie błoto i piasek, nie było jak zatrzeć krwi.
Cholera.
Nie uda mu się.
Oczywiście, że nie. Za dużo widać.
Hej, Samir.
Cholera!
Zatrzymać ten pieprzony samochód!
Nie strzelajcie!
W samochodzie jest dziewczyna!
- Zatrzymać go! - W samochodzie jest dziewczyna!
Zatrzymaj pieprzony samochód.
Daj mi te cholerne kluczyki.
Schyl się!
Nie możemy jechać szybciej? Na miłość boską!
No dalej.
Zatrzymać się!
Cholera.
Nadchodzą!
Są coraz bliżej!
Boże, dopadną nas!
Mogę strzelić? Mam czystą pozycję!
Odwal sie!
Miriam, musisz odpalić samochód.
Musimy jechać!
Poczekaj aż będzie szybciej jechał!
Dobra, a ty pchaj, cioto.
Do jasnej cholery!
Miriam!
Musimy na niego zaczekać. Theo!
Jedź!
- Kee, nic ci nie jest? - Nie.
Musimy znaleźć bezpieczne miejsce.
To ostatnie było zajebiście bezpieczne.
Co sugerujesz?
Nie martw się. Wiem, gdzie jechać.
Zaczekajcie.
O cholera!
Kurwa mać.
Jasper?
Janice?
Jasper...
- O kurwa! - Pieprz się.
Co ty wyprawiasz z tym gównem?
To trawka zmieszana z trutką na szczury.
Przestań bzdurzyć na ten temat. Najpewniej odurzę się spokojnie.
Jasper.
Poznaj Miriam i Kee.
"Jutro" statek szpitalny, udający kuter rybacki,
zabierze nas do "Human Project".
Mówiłem ci, przyjacielu, że "Human Project" istnieje.
Tak, ale ty wierzysz też w UFO.
Powiedz im o tym, co widziałeś na wrzosowisku.
Widziałeś UFO?
Wiecie, że "Human Project"
ma mieć własną społeczność na Azorach?
To sanktuarium. Tam nas zabiorą.
Gdzie jeszcze można złapać ten statek?
Zatrzymuje się przed świtem przy dwóch ostatnich bojach pogodowych po drodze.
Więc musimy być wieczorem w Windsmore, albo koło drugiej w nocy w Bexhill.
Zapomnij o Windsmore, nie zdążymy tam.
Musimy. Nie możemy jechać prosto do Bexhill.
To obóz uchodźców.
Eureka. Jedzcie i odpoczywajcie
a z odrobiną szczęścia będziemy potrzebować całej waszej energii.
- Gdzie idziesz? - Pokarm ją trochę za mnie.
Kee, twoje dziecko jest cudem,
na który czeka cały świat.
No dalej?
Naprawdę widział UFO?
Czy ona robi to swoje voodoo?
Coś robi.
Uczyniła to na mnie. Mówiła, że to dobre dla mojego dziecka.
Według ciebie wyglądała nachalnie, czy bosko?
Żarliwie.
Taa.
- Który to miesiąc? - Ósmy.
To trwa dziewięć miesięcy.
Wiem.
Kto jest ojcem?
Nikt, jestem dziewicą.
Słucham?
Nie, ale fajnie by było, prawda?
Tak.
Cholera wie. Nie wiem, jak ten palant miał na imię.
Kiedy zaczęłam wymiotować, myślałam, że jestem chora.
A potem zaczął powiększać mi się brzuch.
Nikt mi nigdy o tym nic nie mówił. Nigdy nie widziałam kobiety w ciąży.
Ale wiedziałam.
Czułam się jak odmieniec.
Nikomu nie powiedziałam.
Myślałam o spokojnych rzeczach. O tym, że powinno być uprzejme,
o ładnej muzyce i tym wszystkim.
A potem dziecko kopnęło.
Poczułam je. Mały gnojek był żywy i poczułam go.
Ja żyję.
- Froley. - Froley?
Nazwę dziecko "Froley".
To pierwsze dziecko od 18 lat,
- nie można nazwać go "Froley". - Kto tak powiedział?
Kee, wiem jak znaleźć twoją łódź.
- Świetnie - Jak?
Damy się aresztować.
- O Jezu. - Nie, nie.
Syd, strażnik graniczny, któremu sprzedaję trawkę, zgodził się zawieźć nas do Bexhill.
Niezłe, co. Włamiemy się do więzienia.
Zwariowane.
"Froley".
Ruszamy.
Wszystko jest mityczną, kosmiczną bitwą
pomiędzy wiarą, a przypadkiem.
- Może nie powinnam. - Już to robiłaś. Weź następną.
Wciągnij.
- I jak? - Truskawki.
Truskawki? Tak ją nazywam. Truskawkowy podmuch.
Paskudne.
Więc tu masz wiarę, a tam przypadek.
- Jak ying i yang. - Coś w tym stylu.
Albo Shiva i Shakti.
Lennon i McCarthney.
No i Julian i Theo.
Tak. Julian i Theo spotkali się wśród miliona protestujących na wiecu,
przypadkowo.
Ale byli tam przez to, w co wierzyli.
W pierwszej kolejności chcieli zmienić świat,
a wiara trzymała ich razem.
Ale przypadkiem urodził się Dylan.
To on?
Tak. Byłby teraz w twoim wieku, magiczne dziecko.
Piękne.
- Ich wiara doświadczyła ich. - Doświadczyła?
- Co się stało? - Przypadek.
Był ich słodkim marzeniem.
Miał malutkie rączki, nóżki, stópki.
I małe płuca.
W 2008 wybuchła epidemia grypy.
Wtedy też, zrządzeniem losu...
- odszedł. - O Jezu.
Jak widzisz, wiara Theo
przegrała z przypadkiem.
Więc,
Po co się przejmować, jeśli życie dokonuje własnych wyborów.
- Zobaczcie dziecko ma oczy Theo. - Tak.
O rety, to straszne.
Ale wiesz, wszystko tu dzieje się z jakiegoś powodu.
Nie wiem dlaczego,
ale Theo i Julian zostali obdarowani przez los.
To alarm, ktoś się włamuje!
Co to?
Spójrz.
Cholera!
Jasper, pospiesz się!
Gdzie Janice?
Jedź ścieżką do głównej drogi, a potem kieruj się mapą, którą dałem Miriam.
- Dobra. - O czym ty mówisz?
Poczekajcie na Syda w starej szkole przy Watchbell w Rye.
Daj mu to i powiedz, że jest faszystowską świnią.
- Musisz przyprowadzić Janice. - Nie jedziemy, Theo.
- O czym ty mówisz? - Nie potrzebujesz ciężaru.
- Jedziesz z nami, Jasper. - Potrzebujecie czasu. Dam go wam.
Wyślę ich w innym kierunku. To najlepszy pomysł. Jedź.
Jasper.
Wierz mi, wymigiwałem się z gorszych rzeczy.
Jedź.
Pamiętaj, by powiedzieć Sydowi, że jest faszystowską świnią.
Kocham cię.
Witaj, przyjacielu.
Szukamy Theo Farona.
Wiemy, że był tu kilka miesięcy temu. Wrócił?
- Kto? - Theo Faron.
Nie widziałem go od tygodni.
W środku są herbatniki i kawa. Obsłużcie się.
Chcesz prochy? Mam prochy, spoko.
- Co mamy? - Tutaj, Luke.
W środku jest martwa kobieta i pies.
Jadą do Bexhill.
Czemu cię zostawili?
Pociągnij za mój palec.
Pociągnij mnie za palec.
Ja to zrobię.
Pieprz się.
Pociągnij za mój palec.
- Strasznie mi przykro, Theo. - Nie dotykaj mnie.
Jaki jest tego pieprzony powód?
- To część większego planu. - Zamknij się.
Zamknij się i wsiadaj do pieprzonego samochodu.
- Jasper? - Nic mu nie jest.
Wszystko gra.
Miałam 31 lat, byłam położną w szpitalu Johna Radcliffe'a.
Pracowałam w klinice przedporodowej.
Trzy z moich pacjentek poroniły w tym samym tygodniu.
Były w 5-6 miesiącu. Udało nam się uratować dwójkę dzieci.
W następnym tygodniu poroniło kolejne pięć.
Zaczęły się we wcześniejszych miesiącach.
Pamiętam, jak kobieta w recepcji zauważyła,
że nie ma umówionych żadnych wizyt.
Żadnego nazwiska.
Moja przyjaciółka, pracująca w Queen's Charlotte Center,
powiedziała, że tam też nie mają żadnych ciąż.
Zadzwoniła do siostry w Sydney
i tam było to samo.
Możesz się odprężyć, dokończymy to.
Kiedy zamilkły odgłosy z placów zabaw,
w ich miejsce pojawiła się rozpacz.
To bardzo dziwne, co się dzieje ze światem bez dziecięcych głosów.
Byłam tam, gdy zaczął się koniec.
Teraz możesz być przy początku.
Tak.
Będę przy początku.
Dziękuję.
Kee, chodź, musimy iść.
Zatrzymać się tam, gdzie jesteście!
Szukam Syda.
Ręce nad głowę.
Jesteś faszystowską świnią.
Co powiedziałeś?
Kazano mi powiedzieć ci, że jesteś faszystowską świnią.
- Powtórz to. - Nie, proszę!
Powtórz to.
Powtórz!
Jesteś faszystowską świnią.
Chodźcie.
To był pomysł Jaspera, z tym całym hasłem.
Zsika się ze śmiechu, kiedy mu o tym opowiem.
To bezczelny stary gnojek,
hodujący swoją trawkę.
Syd kupiłby taniej od gangów, ale lubił robić interesy z Jasperem.
Jasper jest porządny. Prawdziwy dżentelmen.
- Dobra. - Co z nią, jest chora?
To tylko choroba lokomocyjna.
- Nie będzie wymiotować? - Nic jej nie jest.
Wymioty są bardzo, bardzo złe.
Nie chcą się sprać, a zapach nie chce się ulotnić.
Z reguły ludzie chcą się wydostać z Bexhill, nie wejść.
Syd nie wie, czemu chcecie dostać się do środka.
Syd nie chce wiedzieć.
Syda to nie obchodzi.
Oddychaj.
Co z nią?
To tylko niewielkie skurcze. To normalne, oddychaj.
Dobra.
Kiedy zostaniecie wypuszczeni, spacerujcie z innymi wygnańcami.
Szukajcie pomnika żołnierza.
Tam spotkacie kobietę, Marichkę, Arabkę może Cygankę.
Zawsze nosi ze sobą jakieś gówno.
Znajdzie wam nocleg na dziś wieczór.
Od teraz jesteście uchodźcami.
Powinniście mieć inne miny.
Smutne miny.
Smutniutkie.
Tak dobrze.
Dobrze.
Wyłazić!
Ruszać się.
Przyślijcie mi pocztówkę.
Wsiadać na tył. Ruszać się!
O której godzinie będzie łódź?
Jutro o świcie.
Skąd wiemy, czy ta informacja nie została przechwycona?
Tylko Luke wie, jak się skontaktować z "Human Project".
Że jak?
Kontakt z "Human Project" nawiązywany jest przez "lustra".
Julian była naszym "lustrem".
Co to znaczy "lustrem"?
"Lustra" kontaktują się z naszym człowiekiem,
a ta osoba kontaktuje się z kimś innym, aż dociera do Julian.
A ona mówi Lukowi.
- Czyli nigdy z nimi nie rozmawialiście? - Nie.
Nie mów mi, że nigdy z nimi nie rozmawialiście?
- Oddychaj. - Nic jej nie jest?
Tak jest, oddychaj. Oddychaj.
Nie mogę, kurwa, oddychać.
Jesteś pewna, że to normalne?
Nie powinny być takie częste.
Oddychaj.
Miriam,
jestem cała mokra.
Odeszły jej wody. Dziecko w drodze.
Cholera.
Dobra słoneczko. Wszystko jest w porządku.
Po prostu oddychaj.
Jutro będziemy bezpieczni na łodzi.
Jutro się tobą zajmą.
Zabiorą cię daleko stąd...
Podnieś wzrok, ty kupo łajna. Patrz do góry!
Wyjść!
Wynocha!
Panie, daj Kee siłę...
- Jest mądra... - Co z tobą?
Zapytałem, co z tobą?
Spójrz na mnie. Pytałem, co z tobą?
- Święty Gabrielu, pomóż nam... - Zamknij się!
- Wychodzić! - Święty Gabrielu, pomóż nam...
Słuchaj pieprzony czubie! Wychodzić!
Wstawać, już!
Zsikała się. Powąchaj.
Sam to sobie powąchaj. Jesteście odrażający.
Nic jej nie jest, Kee. Da sobie radę.
- Powinna... - Miriam!
Ruszać się!
Dalej, ruszać się.
Zsiadać. Ruszać się.
Iść za linią!
- Theo! - Kee!
- Zabrać go! - Theo!
Ruszać, już!
Dalej! Ruszać się!
Ruszać, już!
Brytania pomoże wam i zapewni schronienie.
Nie wspieramy terrorystów.
Brytania pomoże wam i zapewni schronienie.
Nie wspieramy terrorystów.
Hej koleś, witamy w raju!
Szukasz lokum? Mam bieżącą wodę. Mam...
Zostaw ją.
- Kim u diabła jesteś, by mi rozkazywać? - Odwal się.
- Kim do cholery jesteście? - Spadaj.
Nie przejmuj się draniem. Zajmę się wami.
Mam schronienie, żarcie. Czego potrzebujecie?
- Dzięki. - Musisz coś chcieć...
Spadaj nie wystarczy, fiucie?
Marichka?
Już dobrze, Kee.
Oddychaj.
Wszystko jest w porządku. Już prawie jesteśmy, Kee.
Już prawie jesteśmy.
POWSTANIE
Jeszcze kilka stopni.
Tylko trzymaj się mnie.
Trzymam cię.
Oddychaj!
Marichka? Daleko jeszcze?
Daleko?
Już prawie jesteśmy, Kee.
Świetnie ci idzie.
Już prawie. Ostatnie stopnie.
Jesteśmy, Kee.
Dobra. Tu jest łóżko. Spokojnie.
Każ jej wyjść!
Świetnie. Dzięki.
Wyrzuć ją!
Dzięki.
OK, Kee.
Przykryję to moim płaszczem, będzie czyściej.
Wszystko jest w porządku.
W porządku?
Jest woda. Umyję ręce.
- Theo! Theo! - Jestem tutaj. Cholera!
Wszystko jest w porządku.
Zrób coś!
Dobrze to wygląda, Kee.
Świetnie sobie radzisz. Cały czas oddychaj.
- Oddychaj. - Oddycham.
Nie. Tak, jak mówiła Miriam, pamiętasz? Wyrzuć to z siebie. Myśl tylko o wyjściu.
Oddychaj i przyj. Przyj.
- Tak jest. - Nie dam rady.
Tak, dasz. Wypuszczaj powietrze i przyj.
Wydech i przyj.
- Tak jest. - Nie dam rady, zatrzymaj to proszę!
Kee, widzę główkę. widzę główkę.
Świetnie sobie radzisz.
Tak jest.
Wychodzi już, wypuszczaj powietrze i przyj.
- Tak jest. Wydech i przyj. - Nie dam rady.
- Dasz. O tak. - Nie dam, kurwa, rady!
- Właśnie, że dasz. - Nie dam rady.
Kee, Wychodzi już główka.
Tak jest, już prawie jest. Tylko przyj.
Przyj, Kee!
Przyj!
O mój Boże!
Co z nim?
To dziewczynka.
Masz dziewczynkę.
Witaj maleńka.
- Nie powinieneś przeciąć pępowiny? - Tak, ale nie ma pośpiechu.
Dokonałaś tego.
Kee,
widzisz?
Nie było tak źle.
Nie dla ciebie.
Wstawać. Nie mamy czasu.
Kto tam?
Król Anglii, otwierać drzwi dupki, to ja, Syd.
Jak możecie spać, kiedy w mieście rozpętało się piekło?
- Co z nią? - W porządku, to kobiece sprawy.
Odwal się!
Kilka godzin temu bomba zrobiła dziurę w ogrodzeniu.
Ale Syd wie,
że nikt się tamtędy nie wydostaje.
- "Fishes" przedostają się do środka. - Odejdź.
Ale co się stanie, kiedy armia rozwali to miejsce?
Nie martwcie się. Syd tu jest, aby was z tego wyciągnąć.
Odejdź. Odwal się. Spadaj!
Zabierz tego cholernego psa!
Co tam masz?
- Nic. - Nic?
- Nic. - Nie?
- Chciałabyś mi pokazać? - Nic nie mam.
- To nic. - Jeśli tam nic nie ma, to mogę zerknąć.
- Tam nic nie ma. - Daj mi spojrzeć.
- Nie. - To nic takiego.
Wszystko jest w porządku.
Jezu Chryste.
- To przecież... - Tak jest.
Mamy dziecko.
Potrzebujemy transportu do łodzi. Pomożesz nam?
Wstawaj. Wstawaj, musimy iść.
Pomożesz nam dostać się do łodzi?
Tak, ale wstawaj. Musimy już iść.
- Co ona mówi? - Któż to wie.
Źle! Źle!
- Nie chce, abyśmy szli. - Zamknij się.
Musimy iść.
Syd oglądał zeszłej nocy telewizję z mamusią.
Przysnął, dopóki nie obudził go dzwonek.
I nagle zaczęły lecieć wiadomości, a wasza dwójka w nich była.
Było coś o zabójcach policjantów.
Coś o dużej nagrodzie.
Potem Syd dowiedział się, że szukają was "Fishes".
Syd pomyślał, że jeśli szukają was "Fishes",
i szuka was policja,
jesteście towarem pierwszej klasy.
Zamknij się!
Padnij!
Syd chce dziecka.
Źle. Źle!
Marichka!
Zabiję cię, suko! Zajebię cię!
Ty dziwko!
Dziecko. Marichka, dziecko!
Szybko, dziecko.
Moje dziecko! Pchaj.
Zajebię cię, ty cygańska suko!
Rozwalę ci łeb!
Idźcie!
Dorwę... Kurwa!
Wszystko w porządku?
- Jak się masz? - Jest ranna.
Marichka, potrzebujemy łodzi.
Łodzi. Morze, łódź. Może być wiosłowa.
Potrzebujemy łodzi.
Pieprzonej łodzi! Łodzi!
- Łódź wiosłowa. - Tak.
Pośpiesz się.
- Wszystko w porządku? - Pośpiesz się.
Szybko.
Już dobrze.
Spójrz na nie, uwielbiają moje dziecko.
Chcę ją nazwać "Bazooka".
"Bazooka"?
Nie podoba ci się?
Zaczynałem przyzwyczajać się do Froley.
To męskie imię.
Co on sobie myślał? To imię dla chłopca. Masz dziewczynkę.
Zorganizujemy łódź. Zostań tu. Pójdziemy za godzinę.
Dzięki.
"Human Project" istnieje naprawdę?
Lepiej, żeby tak było.
Rzuć broń!
Ręce go góry! Odłóż broń!
OK. Jest czysty!
Ręce nad głowę! Podejdź tu!
Zabiłeś mi pieprzonego kuzyna!
Na kolana! Na kolana, ty...
Miał 19 lat.
Nie zabijajcie go!
Pilnujcie boków!
Kee. Dzięki Bogu.
Będziesz teraz bezpieczna. Jak tam dziecko?
Zaryzykowałeś ich życia.
Wypuść je. Nie wiesz, co robisz.
Naprawdę? Rozejrzyj się.
To powstanie.
Muszą zobaczyć dziecko. Chodźmy.
Puśćcie! Nie!
Nie przy dziewczynie.
Poczekaj, aż będziemy za rogiem i wtedy ich załatw.
Dalej!
Cholera!
Przepraszam.
Wycofać się!
Faron!
Zabierz ją do środka!
Ruszać się!
Sierżancie, lewa flanka!
Rozwalić drani!
Nie strzelać, jesteśmy obywatelami!
Sprawdzić dach!
Kiedy wnosiłem dziecko po schodach,
zacząłem płakać.
Zapomniałem, jak wyglądają. Są takie piękne.
Takie malutkie.
Julian myliła się.
Myślała, że da się to zrobić pokojowo.
Ale jak można to zrobić pokojowo, kiedy chcą odebrać ci godność.
Potrzebujemy go, Theo!
Potrzebujemy dziecka! Potrzebujemy go!
To dziewczynka, Luke.
Dziewczynka.
Miałem siostrę.
Theo!
- Nic ci nie jest? - Nie.
A co z nią?
Jest zdenerwowana.
Wycofać się!
Wstrzymać ogień!
- Wstrzymać ogień! - Wstrzymać ogień!
Wstrzymać ogień!
Mamy dwóch. Wychodzą.
Drugie piętro, z lewej.
Lekarz!
Marichka!
Nie, Marichka nie jedzie. Jedźcie.
- Jedźcie. - Chodź, Marichka.
- Marichka, wsiadaj do łodzi. - Płyńcie.
Boja, Theo, boja!
Nic ci nie jest?
Nic. A tobie?
Też.
Co za dzień.
Jesteśmy za późno, prawda?
Nie, jesteśmy na czas.
Ale mówili, że nie będą czekać.
Zaufaj mi, wrócą.
Krwawię, cholera, krwawię!
- Nie, nie, to ja. - Krwawię wszędzie.
- To ja. - Co?
Trafili mnie.
Źle?
Wszystko jest dobrze.
Trzymaj je przy sobie.
Cokolwiek by się stało, cokolwiek powiedzą.
Trzymaj je przy sobie.
Wszystko będzie dobrze.
Pewnie musi jej się odbić.
Połóż je na ramieniu.
I...klepnij w plecki.
Delikatnie.
Tak jest.
Jezu.
- Dylan. - Co?
Nazwę moje dziecko Dylan. To jest też kobiece imię.
Theo.
Theo!
Theo, łódź!
Łódź!
Już jest wszystko w porządku.
Jesteś bezpieczna.
Jesteśmy bezpieczne.