No i?
Myślę, że skończyłam.
A więc udało się?
Tak, Malcolmie.
W końcu będziemy mogli zmienić świat.
I nie będą mogli nic z tym zrobić.
OBROŃCY ZIEMI
Scott Marshall ma piłkę. Zmyłka w prawo.
W lewo!
Prawie wyszedł na prostą! Ale...
Nic ci nie jest, tato?
Nic.
Wstrząs mózgu przed śniadaniem i czujesz, że żyjesz.
Przepraszam, trenowałem. Mamy dzisiaj mecz.
Kto może być zły na dzieciaka, który obchodzi urodziny
za cztery dni?
Cztery dni.
Adamie! Scott! Molly! Jim!
Tutaj.
Wybacz, kochanie.
W porządku. Nie pierwszy raz to dziś słyszę.
Mój aparat znów wpadł do toalety, mamo.
Może przestań z niej pić.
Nie piłam z toalety!
Nie drażnij siostry. Chodź na dół, Adamie!
To dziewczyny miały spędzać za dużo czasu przed lustrem.
Co do niedzielnego przyjęcia, tato...
To mi przypomina, że muszę zamówić większy tort.
Chyba wszyscy tu będą.
Tort czekoladowy z kremem, tak?
-Tak. -Hej, Scooter!
To już za cztery dni!
Jest jeszcze mleko?
Nie wiem. Rozmawiamy o przyjęciu.
O rany! Będzie wystrzałowa impreza.
Nie mogę się doczekać. A właśnie. Zgubiłaś coś?
-To obrzydliwe! -Adam!
Hej!
Dzień dobry, Marshallowie.
Cześć, Randy.
Dzień dobry.
Co tam masz?
Chleb z cukinii.
Mama go upiekła.
Połóż go na stole.
Tam.
Tak.
Chodź, Randy. Lepiej już chodźmy.
Smacznego.
Miłego dnia. Do zobaczenia, Randy.
Dzięki, tato. Cześć!
Czy mogę coś powiedzieć?
Twoja rodzina jest szurnięta.
Jesteśmy mocno uczuleni na cukinię.
Szczęściarze. Ja nie toleruję laktozy.
Spróbuj walnąć ją w ramię, a potem uciec.
Ponoć dziewczyny to lubią.
Nie lubię jej, dobrze?
Głośniej. Chyba cię nie słyszała.
Cześć, Marshall.
Myślisz, że po wczorajszym meczu masz szansę zostać kapitanem?
Większą niż ty.
Jasne.
Nikt nie zagłosuje na króla frajerów.
W każdej chwili mogę cię pokonać, Rosen.
Chcesz się założyć?
Stawiam kieszonkowe na kucyki.
Nie trafiłaś!
Trafiła.
O rety.
Skoro tak bardzo lubisz Scotta, może zaprosisz go na dyskotekę?
Daj spokój, mamo. Nie lubię go, jasne?
Nie tak bardzo.
Pójdę po piłkę.
Wydawało mi się,
że jeśli nie będziemy na niego naciskać w związku z urodzinami, będzie mu łatwiej.
Gdybym sądziła, że do tego dojdzie,
nie robiłabym dużego przyjęcia.
Pamiętaj, że zajmujesz się dziś drużyną. Mam spotkanie członków zarządu.
Wpisałem to do terminarza. O 14.45 przed szkołą.
Dobrze.
Możesz się pośpieszyć, skarbie?
Od przebywania niedaleko tego robi mi się słabo.
Co za pech.
Uwielbiam chleb z cukinii.
Proszę się uspokoić!
Chciałbym wam przedstawić prezesa Obrońców Ziemi,
hojnej firmy informatycznej, która podarowała komputery
wszystkim ośmioklasistom. Oto pan Quinn.
Co słychać, dzieci?
Urodziliśmy się, by ocalić tę planetę.
Bardzo wam dziękuję.
Dzień dobry! Jak się dziś macie?
-Dobrze. -To świetnie.
Opowiem wam dziś o środowisku
i rozdam kilka ulepszeń.
Oddasz to do recyklingu, prawda?
Proszę?
Dobra dziewczyna.
Zaprojektowaliśmy to oprogramowanie tak,
by było fajne i edukacyjne.
Coś mi mówi, że to nie jest gra wideo.
-Pokaż. -Nieważne, jak to zamaskują.
To wciąż praca domowa.
-Jak się macie? -Hej.
Tak trzymaj. Zostaniesz Obrońcą Ziemi.
-Oddajcie to do recyklingu. Poważnie. -Dobrze.
Bawcie się dziś dobrze w szkole.
Nienawidzę dzieci!
Nie możemy przeprowadzać testów na szczurach jak wszyscy?
Skończyliśmy ściągać dane z banku, szefie.
Jedźmy już. Spóźnimy się.
Gdzie jest Nina?
W magazynie. Sądzi, że wrócimy za kilka godzin.
Doskonale.
Zobaczmy, co naprawdę potrafi jej program.
Dali nam komputery.
Ale co wieczór musimy ściągać głupie programy
dotyczące recyklingu, sadzenia drzew i śmieci.
Macie wielkie szczęście, że dostaliście własne komputery.
-Kiedy byłem w tym wieku... -Proszę nam opowiedzieć.
Jak się używało młotka i dłuta?
Jeśli może pan chwilkę poczekać,
z przyjemnością sprawdzę pańskie konto.
Oto i ono.
Ojej.
Widzę, że ma pan na koncie dolara i 37 centów.
Jakich monet użyć przy wydawaniu?
To niemożliwe.
Mam tu dużo pieniędzy, jasne?
Mamy jakiś problem?
Tak. Pojawił się problem.
Mam kasę na koncie. On mówi, że nie.
To pewnie problem z komputerem.
Niech pan będzie tak miły i sprawdzi jeszcze raz, dobrze?
Pewnie.
Obrońcy Ziemi witają.
Uważnie wysłuchaj instrukcji.
Obrońcy Ziemi powiedzą ci, co robić.
Co u...
Musisz się zrelaksować
i pozwolić, by Obrońcy Ziemi myśleli za ciebie.
Wydaj w dużych nominałach.
Co się dzieje?
Ochrona.
Ochrona!
Mogę was wysadzić na rogu?
Mam nagły wypadek w biurze.
Co to za nagły wypadek? Nie jest pan ortodontą?
Dwóm ofiarom zaklinowały się aparaty?
Coś jest nie tak z autem, tato?
Tak. Myślę, że coś jest nie tak z autem.
Zatrzymam się na rogu.
Zawsze tak to się kończy, gdy twój tata prowadzi.
Chodź, Scott. Pośpiesz się.
Wiesz, że dziś są wybory kapitanów.
Dogonię was.
Przepraszam na chwilę.
Droga wolna, tato.
Przepraszam za to, synu. Powodzenia na meczu.
Leć, leć w przestworza!
Mają zakładników!
Zamykamy teren. Proszę się odsunąć!
Brązowy Orzeł!
-Kochanie... -Najwyższy czas.
Szedłeś na piechotę?
Kochanie...
-Miałem auto pełne dzieci. -A ja pokój pełen członków zarządu.
Nie słuchałeś, gdy mówiłam, że mam ważne zebranie?
Zawsze mi to robisz.
Co mam ci powiedzieć? Próbowałem.
Kazałeś mi je odebrać o 14.45. Zrobiłem to.
Czasem myślę, że nie traktujesz mojej pracy poważnie.
Naprawdę cię doceniam, skarbie.
Mógłbyś to czasem okazać.
-Popełniłem dziś błąd, kotku. -Dalej, stary!
-Ale wiesz, co czuję. -Szybko!
Jestem twoją kurą domową.
-Jedź! -Nie spóźniaj się.
-O rany! -Jesteś wspaniałą mamą, kotku.
Dzięki. Miło to czasem usłyszeć.
No już!
Już!
Mam go!
To zły moment na rozmowę o praniu, skarbie?
Lepiej ze mną nie zadzieraj.
Do zobaczenia w domu, orzełku.
Tak, skarbie.
Jedź ostrożnie. Załóż kask.
Zapnij go.
To moja żona.
Leć, leć w przestworza!
Czekałem w kolejce, żeby zrealizować czek.
Nagle wszyscy zaczęli krzyczeć.
Nie widziałem tego dokładnie.
Całe szczęście, że się pojawili.
Nikt inny by sobie z tym nie poradził.
Na pewno nie ja.
-Pokażę wam napastnika! -Tutaj, Scott!
-Pokażę wam napastnika! -Podaj do Amy!
-Pokażę wam napastnika! -Nikt nie kryje Amy!
Pokażę wam napastnika!
Możesz być najlepszy w strzałach na bramkę.
Ale z ciebie będzie kapitan.
Następnym razem podaj piłkę.
-Na pewno mnie nienawidzi. -O tak.
Chodź, Scott! Randy!
Cześć, tato.
Wolałbym, żebyś tak nie robił. Ktoś cię kiedyś zobaczy.
Spokojnie. Przemieszczam się z prędkością światła.
Nikt mnie nie zobaczy. A jeśli nawet...
Usmażę kilka komórek mózgowych
Nie mogę uwierzyć, że przegapiłem napad na bank.
Poradziliśmy sobie bez ciebie.
Zrobisz coś dla mnie?
Przez kilka dni nie pokazuj mocy przy bracie.
Czemu?
Lada dzień dostanie swoje moce, prawda?
Im bliżej niedzieli, tym mniej to prawdopodobne.
Ale ja dostałem moce tylko kilka tygodni przed 14 urodzinami!
Myślisz, że...
Scott może być normalny?
Tak.
Scott może być normalny.
Napad na bank! Co ty sobie myślałeś, Malcolm?
Mogłeś wszystko zniszczyć.
Powiem ci, o czym myślałem.
Myślałem, że ktoś musi zapłacić za ten twój plan.
Poza tym nie zostało nic do zniszczenia.
Twój głupi program nie zadziałał.
Oczywiście, że nie działał.
Jest dostrojony do mózgów nastolatków.
Wybacz, że to powiedziałem.
Nie wiedziałem.
Kiedy już skończymy z testami...
Jak mamy je dostarczyć wszystkim dzieciom w kraju?
Nie wiem. Nie zastanawiałam się nad tym.
Dokładnie. Od tego tu jestem.
Cześć, skarbie. Dalej jesteś na mnie zła?
Co?
Nie. Przebaczam ci.
Mogą być burgery z grilla?
Jasne.
Zajmę się tym, jak tylko...
Ktoś użył laserowego wzroku, by bawić się w pożar lasu moją lilią.
Dobra. Już koniec.
Chcesz pomóc tatusiowi?
Może pójdziesz rozpalić grilla?
Dobra!
Adamie! Mógłbyś rozstawić...
Gotowe.
To najważniejsze wiadomości...
Mama nieźle skopała im tyłki.
Często nazywa się ich superbohaterami.
Pokazali po raz kolejny, że przestępczość się nie opłaca.
Schwytali trzy osobypodejrzane o napady...
Musimy zrobić sobie nowe zdjęcia. Wczoraj dzwonił fotograf.
-Twój brat jest w swoim pokoju? -Tak.
Żaden z kasjerów nie pamięta, co się stało.
Po prostu przekazali pieniądze.
Bez broni czy wiadomości.
Może mieli urządzenie kontrolujące umysł.
Mam nadzieję, że to nie jakiś nowy geniusz zbrodni.
Mogę go zdjąć? Proszę.
Znasz zasady.
Żadnej walki z przestępczością, dopóki nie odrobisz lekcji.
Jeśli znowu stopisz meble ogrodowe, młoda damo,
będziesz w tarapatach.
-Hej, synu. -Cześć, tato.
Świetnie dziś grałeś.
Wcale nie.
Co masz na myśli?
Jedenaście przejęć, trzy asysty. Według mnie to robi wrażenie.
Tak, ale nie trafiłem.
Może byłeś trochę rozkojarzony,
bo odkryłeś, że masz supersiłę?
Nie. Byłem rozkojarzony, bo jestem królem frajerów.
Przynajmniej jesteś królem.
Myśleliśmy z mamą o imieniu dla ciebie.
Co powiesz na „Niszczyciela?”
Niszczyciel?
Brzmi jak z wrestlingu, tato.
Dobra.
Tato.
Czy ktoś dostał kiedyś supermocy po 14 urodzinach?
Nie.
Niestety nie.
Nie będę superbohaterem, prawda?
Czemu tak mówisz? To...
Zostały ci całe trzy dni.
Wielu superbohaterów
dostało moce na dzień przed urodzinami.
-Naprawdę? -Tak.
Płomyk, Rakieta, Galaretka.
Czyli wciąż mam czas!
Tak. Zdecydowanie.
Milion razy ci mówiłam, Molly,
żebyś nie używała laserów bez nadzoru!
Idź do pokoju! Już!
Nie dostaniesz dziś lodów szpinakowych.
-Mamo! -Mam ci też zakazać budyniu brokułowego?
To niesprawiedliwe!
Będę szczęśliwy, jeśli nie dostaniesz laserowego wzroku.
PRAWDA, SZACUNEK, HONOR
Będę najlepszym superbohaterem świata.
Tak jak tata.
Dostałaś się?
Prawie.
Już.
Więzienie okręgowe. Uzyskano dostęp.
Niestety, szuka nas teraz banda wściekłych superbohaterów.
Co?
Niby dlaczego? Nie zabrałeś nawet pieniędzy.
Nie przypominaj mi o tym.
Malcolmie...
Nie mogą nas powstrzymać.
Jesteśmy tak blisko tego, by pomóc planecie.
Nie martw się, Nino. Nie będą w stanie nas powstrzymać.
Byłoby łatwiej, gdybyśmy wiedzieli, gdzie są.
Na pewno mają gdzieś wspaniałą, nowoczesną kryjówkę.
Powiedziałeś mu, że ma jeszcze czas?
Tak naprawdę ma jeszcze czas, skarbie.
Prędzej czy później musi zmierzyć się z rzeczywistością. Jak my wszyscy.
Odwołamy tę imprezę.
Będzie upokorzony.
Zaczekaj jeden dzień.
Potem możemy odwołać imprezę.
Kto jest bardziej rozczarowany? On czy ty?
To niesprawiedliwe, skarbie.
Jesteś rozczarowany, bo nie możesz się chwalić kumplom.
Ty też chcesz, żeby był superbohaterem.
Zawsze myślałem, że Scott będzie prowadził rodzinny interes.
Ale nie będzie.
Potrzebuje jedynie przebłysku jakiejś mocy,
żebyśmy zorganizowali imprezę.
Supersiła, rentgen w oczach...
Byłbym szczęśliwy, gdyby się przekształcał jak jego babcia.
Mogę to wziąć, tato?
Czemu? Sądzisz, że nie dam rady?
-Nie o to chodzi... -Podnosiłem sekwoje,
jakby to były klocki, lata przed twymi narodzinami.
-Boję się... -Że są za ciężkie?
Wczoraj jedną ręką podniosłem cadillaca.
Zapytaj matki. Nie...
Bałem się, że się rozerwie.
Czemu nic nie powiedziałeś?
Zajmij się tym. Idę się przywitać z wnukami.
Znasz swojego ojca.
Cześć, dziadku!
Supersiła!
Właśnie się zaczęło.
To wspaniale, Scott!
Widzieliście? Wyrwał je z zawiasów!
Co mówiłem?
Jeszcze jeden dzień.
Gdy twój ojciec przez to przechodził, musieliśmy położyć nowy fundament.
Przepraszam, mamo.
Super, Scott!
Chcę zobaczyć, jak coś robisz.
Jak żonglujesz pianinem.
Na razie pojawia się i znika.
Może się popisywać po obiedzie.
Zjedz więcej szpinaku.
Musisz dbać o swoją supersiłę.
Jedliśmy wczoraj kolację ze Spidermanem i Mary Jane.
Przekazują pozdrowienia.
Masz pomysł, jak pozbyć się pajęczyn z dywanu?
Użyj lodu i wody sodowej. Szybko działają.
Pyszna zapiekanka ze szpinakiem.
Co myślisz o napadzie na bank, Jim?
Był dość niezwykły.
Martwi mnie to.
Możemy się spodziewać wielkiej fali przestępczości.
Nie martw się tym.
Scott może wziąć się do roboty.
Nie sądzę.
Nie będzie stawiał czoła przestępcom z taką supersiłą.
Po południu próbował latać.
Naprawdę? Próbowałeś latać?
-Może trochę. -Nie.
Molly!
Fantastycznie, Scott.
Nie ma nic trudniejszego, kotku.
Nawet ja nie umiem latać.
Czy ktokolwiek jego wątpił, wiedząc, kim jest jego ojciec?
I jego dziadek.
Scott...
Czekałem na ten dzień odkąd się urodziłeś.
Jestem taki zazdrosny!
Daj spokój, Scott. Musisz nam pokazać.
Tak. Pokaż, co naprawdę potrafisz.
Chcę zobaczyć, jak latasz. Już.
Pewnie.
Pójdę po pelerynę treningową, dobrze?
Tak!
Załóż pelerynę!
Mam latać? Nie umiem latać.
Powiem, że to był fuks.
Nikogo nie oszukam.
Mam nadzieję, że wybraliście mu dobre imię.
Mój ojciec nazwał mnie „Stalowym Kondorem”,
bo mam mięśnie ze stali.
Nie zaczynaj, tato.
Aż pojawił się Clark Kent z zaczesanym włosem,
zatrudnił publicystę
i zaczął się nazywać „Człowiekiem ze stali”.
To kim ja jestem? „Ptakiem ze stali?”
Jestem na zewnątrz.
Krzyknę, kiedy będę gotowy.
Tak jak mówiłem! Krypton!
Gotowy!
Leć, leć w przestworza!
Uderzył w drzewo!
O nie.
Gdzie on jest?
Nie ma go na drzewie.
Więc musi być na niebie.
Udało mu się.
Lata.
A jeśli będzie prąd zstępujący?
Wiesz, jakie one są trudne.
Lepiej za nim leć,
zanim się zderzy z samolotem.
Dobrze, kochanie.
Leć, leć...
Uwaga!
Jesteś wielki, Scott! Udało ci się!
Gratulacje!
Wszystko w porządku?
Jesteśmy z ciebie tacy dumni.
-Będziemy świętować. -Tak!
Chodźmy do centrum na lody.
Nadal nie wierzę, że latałeś.
Latałem.
Jasne.
Wejdźmy do środka, Molly.
Porozmawiam z nim chwilę.
Dam mu kilka wskazówek.
Naprawdę imponujące.
Dzięki. Dalej szumi mi w uszach.
Twoje supermoce pojawiły się znikąd.
Tak jak mówiłem, pojawiają się i znikają.
Tak jak dzisiejsze drzwi? Z których wyleciały śruby?
Tak. Tandetna robota, co?
-Idę do środka. -Scott!
Wiesz, prawda?
Tak.
-A oni? -Nie.
Cieszą się twoim szczęściem.
Nie mów nic, dziadku, dobrze?
Ale superbohater nie powinien kłamać.
Nie miałem wyboru.
Zamierzali odwołać przyjęcie.
To przyjęcie z okazji tego, że zostałeś superbohaterem!
-Wiem... -Że dostałeś moce!
Tacie będzie wstyd przed przyjaciółmi.
Nie mogłem go tak zawieść.
Dziadku! Proszę, nie mów im.
Powiem mamie i tacie zaraz po imprezie, dobrze?
Proszę?
No dobrze.
Dzięki, dziadku.
Kocham Cię.
Też cię kocham.
-Cześć, synu. -Cześć, tato.
Bardzo wcześnie dziś wstałeś.
Przez wczorajsze emocje zapomniałem odrobić pracę domową.
Pamiętaj, że jeśli chcesz latać, musisz utrzymać średnią 4,0.
Latanie to przywilej, a nie prawo.
Tak jest.
Obrońcy Ziemi witają.
Jesteś wybrańcem, który uratuje planetę.
Uważnie wysłuchaj instrukcji.
Zrelaksuj się i pozwól, by Obrońcy Ziemi myśleli za ciebie.
Chodźmy, Scott.
Co ci tyle zajmuje?
Spóźnisz się do szkoły, synu.
Scott!
Szybko poszło.
Fajnie mieć prostą pracę domową.
Jak możesz bezmyślnie wpatrywać się w ekran?
Wyglądałeś jak zahipnotyzowany.
Muszę się przebrać.
Zahipnotyzowany...
Dzień dobry, Adamie.
Cześć, tato.
Słyszałeś o tym?
...cele otworzyły się...
Faceci z napadu na bank uciekli.
Wszystkie cele się otworzyły.
Pewnie mówią, że to usterka komputera.
Tak. Skąd wiesz?
Przeczucie.
Pójdziesz ze mną do banku przed szkołą?
Myślałem że nigdy nie zapytasz.
Pójdę się przebrać.
O tak!
Myślałem, że przestępcy użyli
podręcznego urządzenia do kontroli umysłu.
Wydaje mi się jednak,
że źródłem może być sam komputer.
Jeśli sugerujesz, że winne są nasze systemy...
Nie. Ale nigdy nie wiadomo.
Sprawdź to, Srebrny Ogniku.
Robi się.
Zdarza mu się za bardzo wczuć.
Dzień dobry, pani Parker.
Dzień dobry, Scott.
Świetna robota.
Czy ktoś nie odrobił pracy domowej?
Zadziałało!
Każdy z nich! Na niebiesko!
Czego najpierw ich nauczymy?
Recyklingu? Kompostowania?
Miłości do tofu?
Zrobią wszystko, czego zechcemy.
-Co ty robisz? -Palnę twojego chłopaka.
Mogę zaprosić Amy na dyskotekę? To dziwne?
Bardzo dziwne. Oznaczałoby to, że nabrałeś charakteru.
Hej! Skąd ten kolor?
Co? O czym ty mówisz?
Wszyscy jesteście ubrani na niebiesko.
To jakaś akcja?
Nawet nie zauważyłem.
Zbieg okoliczności?
Orientuj się, Randy!
Scott, orientuj się!
Dlaczego to zrobiłeś? Uzna, że nie umiem łapać.
-Wszystko w porządku? -Tak. Nic mi nie będzie.
Co ty sobie myślałeś?
-Zamierzałeś to złapać, prawda? -Zapomniałem, jasne?
Nie możesz już zapominać.
Skoro masz moc, musisz być o wiele ostrożniejszy.
Folia aluminiowa to jedyna rzecz, która niszczy naszą strukturę molekularną.
W dużej ilości może nas zabić!
Wiesz co? Masz rację. Jak to rozprzestrzenimy?
Ze względu na planetę,
musimy wprowadzić ten program do wszystkich szkół.
Zostaw to mnie, dobrze?
Wróć i popracuj nad testami. Spotkamy się później.
-Dobra. -Pa.
Jestem dwa kroki przed nią.
Dodałem małe co nieco do dzisiejszej lekcji.
Trzy, dwa, jeden. Czas na przekąskę.
Sprawiłeś, że mają ochotę na czekoladę?
Mogę im kazać robić to, czego chcę.
Kupią to, co zechcę. Będą oglądać to, co im każę.
Ludzie zapłacą, żeby mieć taki wpływ.
Dokładnie.
Problem Niny polega na tym, że chce zrobić za dużo.
Nie będzie szczęśliwa, dopóki nie uratuje ozonu,
nie nakarmi głodnych i nie zakaże jedzenia mięsa.
Ja mam znacznie prostsze pragnienia.
Do szczęścia wystarczy mi dziesięć czy 20 miliardów dolarów.
Chcemy was ostrzec,
że pojawił się nowy geniusz zbrodni.
Używa programu komputerowego do prania mózgu.
Co zrobimy, Malcolmie?
Miałeś rację. Spróbują nas powstrzymać.
To my ich powstrzymamy.
Współpracujemy z władzami.
Tworzymy i rozprowadzamy program antywirusowy,
który wyłączy i zniszczy ich oprogramowanie do prania mózgu.
Nie wiedziałem, że umiesz programować.
Nie umiem.
Uznałem, że kupimy tak czas.
I tak nic by to nie dało, bo twój brat
spalił wszystkie dowody.
Tak?
Mówiąc o paleniu,
chyba czuję zapach kurczaka.
Doskonale. Głowa do góry.
Ramiona do tyłu. Jeszcze bardziej.
-Ramiona do tyłu. -Dobrze.
Nikt nie szanuje superbohatera, który się garbi.
Dlatego wyrzucili twojego stryja Freddy'ego.
Zgadza się.
Dzięki za lekcje.
-Późno już. -Nie.
Jeśli chodzi o start, ważne jest jedno.
Poza uważaniem na drzewa.
-I ogrodzenia! -Musisz lecieć tak szybko,
żeby nikt cię nie widział.
Zwłaszcza, gdy nie masz kostiumu.
Na razie nie będziemy mogli ćwiczyć.
Bo na razie przy starcie robię...
Cała okolica się dowie. Pa!
Nie, Scott!
Dlatego ćwiczymy start w nocy.
Latanie możesz ćwiczyć, kiedy chcesz.
Do zobaczenia! Leć, leć w przestworza!
Kocham cię synu.
Tato!
Nie zamykaj oczu, synu!
Dalej, synu. Nie zamykaj oczu.
Co ty robisz, tato?
Dzięki temu przyzwyczaisz się do tego uczucia.
Latam! Naprawdę latam!
Nie puścisz mnie, prawda?
Nie bez ostrzeżenia.
To ostrzeżenie.
Tato! Nie! Pomóż mi!
Spadam, tato!
Tutaj, tato!
To takie niepodobne do Jima. Zwykle się nie spóźnia.
Przykro mi. Muszę rozpocząć mecz.
-Jestem pewna... -Już są.
Cześć, skarbie.
Wreszcie.
Zaczynałam się martwić.
Gdybyś się nie pojawił, automatycznie zostałabym kapitanem,
a ja nie chcę takiej wygranej.
Spróbuj nie dać plamy.
Dać plamy?
Tak, dać plamy.
Marshall, Rosen, wyjdźcie na boisko.
No już.
Albo ćwiczyliście korkociągi, albo nie poszło za dobrze.
Wyglądał, jakby nigdy w życiu nie latał.
Pierwszy raz widzę moce, które pojawiają się i znikają.
Nie bądź dla niego zbyt surowy.
Może ma problemy z koncentracją, bo ekscytuje się jutrem.
Tak.
LUKSUSOWE AUTA
-Proszę bardzo. -Dziękuję.
Możesz sprawdzić satelitę?
Wszystko gotowe.
Doskonale.
Na pewno chcesz to zrobić?
Nie byłoby lepiej tego przeczekać?
Żeby osiągnąć wielkość, trzeba umieć ryzykować.
Niedługo będziemy kontrolować 20 milionów młodych umysłów.
Jeśli wszystko dobrze pójdzie, będzie wśród nich superbohater.
Nikt nie da rady nas powstrzymać.
Z wyjątkiem Niny.
NOWY SUPERBOHATER PRAWDA, SPRAWIEDLIWOŚĆ, UCZCIWOŚĆ
STO LAT
Dlatego zawsze ratuję sytuację.
Cieszę się, że dotarłeś, Reach.
Pierożka?
Nie zapomnij o serwetce.
Ptysie szpinakowe są pyszne. Judy jest świetną kucharką.
Wróćmy do rozmowy o mnie.
Dalej chcesz to zrobić?
Muszę. Tata...
Nie lekceważ swojego ojca.
Kocha cię. Z mocą i bez.
Niezależnie od twojej decyzji, stanę przy tobie.
Dzięki, dziadku.
Mogę prosić wszystkich o uwagę?
Zebraliśmy się, by uhonorować i powitać najnowszego superbohatera,
mojego syna Scotta.
Jestem z ciebie dumny.
Ze względu na wyjątkowe talenty Scotta,
postanowiliśmy z Wojowniczką nadać mu na imię Waleczny Orzeł.
Czas złożyć przysięgę.
Czy ty, Wojowniku Orle, zgadzasz się używać swojej mocy tylko, by czynić dobro
walczyć o pokój i wolność
oraz by stać na straży naszego kredo prawdy, sprawiedliwości i uczciwości?
Muszę ci coś powiedzieć, tato.
Powinieneś powiedzieć: „Tak”!
Nie wiem.
Tak.
-Tak. -Hurra!
Wspaniale!
No nie wiem, Malcolm.
To bardzo proste, jasne?
Gdy przybędzie Brązowy Orzeł, podrzucisz mu urządzenie naprowadzające.
Dlaczego ja?
Bo jeśli tego nie zrobisz, nie znajdziemy jego kryjówki.
A jeśli jej nie znajdziemy, nie powstrzymamy go.
Jeśli go nie powstrzymamy,
nasza ciężka praca pójdzie na marne.
Chcesz tego?
Nie. Ale nadal nie rozumiem, dlaczego...
Dzięki, Nina. Liczymy na ciebie.
Masz.
Drzwi na dach są zaspawane. Nie wydostanie się tędy.
Z drzwiami frontowymi też nie będzie jej łatwo.
Nawet jeśli nasi przyjaciele nie pojawią się,
to sytuacja, jaką my, geniusze zbrodni, nazywamy całkowitą wygraną.
Masz ochotę na stek? Chodźmy. Ja stawiam.
OBROŃCY ZIEMI
Myślę, że będzie należał do najlepszych.
To do mnie?
W płonącym budynku jest kobieta.
Zajmę się tym, kochanie. Niedługo wrócę.
Nie! Pozwól, że ja pójdę. Błysk! Tam i z powrotem!
Może on się tym zajmie?
Kobieta w płonącym budynku to podstawy bycia superbohaterem.
Masz rację, Reach.
Co powiesz, Scott?
A raczej Wojowniku Orle.
No nie wiem, Jim.
Wojownik Orzeł!
-Wojownik Orzeł! -Tato.
-Wojownik Orzeł! -Gdzie dziadek?
Oto ja, przystojny książę.
Przyszedłem uratować uroczą księżniczkę.
Synu, ta kobieta jest w płonącym budynku.
Chyba musisz się tym zająć.
-Wojownik Orzeł! -Dobra. Już się za to biorę.
W porządku!
Tak.
Leć, leć w przestworza!
To mój syn!
To on!
Śmigłowiec.
Orzeł.
Tak!
UFO.
Muszę się dostać na dach.
Pomocy!
Pomóżcie mi!
Brązowy Orle!
Jestem na miejscu dużego pożaru w centrum.
Strażacy nie mogą go opanować.
Mamy wiadomość, że w budynku jest uwięziona kobieta.
Gdzie on jest?
Poleciał malowniczą trasą? O co chodzi?
Podjęto nieudane próby uratowania kobiety.
Źródła podają, że...
Gdzie ty idziesz, chłopcze?
To nagły wypadek.
Co ty nie powiesz?
Fajna peleryna.
Hej!
Tam jest!
...próby ratowania kobiety uwięzionej w płonącym budynku.
Nikt nie wie...
Co on robi na ziemi?
Do budynku wszedł dzieciak!
-Pomocy! -Nie martw się!
Już jestem!
Posłuchaj. Musimy znaleźć wąż strażacki, dobra?
Zaraz. Kim ty jesteś?
Nie bój się, przybył Wojownik Orzeł.
Wiem. Trochę to dziwaczne.
Jesteś superbohaterem?
To długa historia. Chodź!
Tamtędy na pewno nie wyjdziemy.
Widzę wąż strażacki i drabinę! Chodź!
Trzymaj się mnie!
O kurczę!
Gdzie jest woda?
Czemu nie możemy stąd odlecieć?
Umiesz latać? Wspaniale!
Nie umiem latać!
Idź do góry. Mam pomysł.
Mam nadzieję, że wiesz, co robisz.
Jestem tuż za tobą.
Już idę!
Dasz mi kilka kostek lodu, Judy?
Nie uratowałem księżniczki wystarczająco szybko.
Co się dzieje? Gdzie jest Scott?
Wygląda na to, że dziecko w masce i pelerynie...
Scott?
Jim...
Co?
-No chodź! -Co ty robisz?
-Chodź! -Nie!
Musi być inny sposób.
Chodź!
-No chodź! -Dobry chłopak. Powoli.
Spokojnie.
Nie bój się.
-Nie puść mnie, proszę! -Idź dalej.
-No już. -Nie puść mnie!
-Moja maska! -Ześlizguję się!
-Wszystko w porządku. -Spokojnie.
Uspokój się. Trzymam cię. Nie martw się.
Wszystko w porządku.
Trzymam cię.
To Brązowy Orzeł!
Tata?
Chodź. Musimy to nagrać.
Mogę to wyjaśnić.
To dobrze, bo czeka cię sporo wyjaśnień.
Wsiadaj na rower i wracaj.
-Ale ja... -Już!
Cześć.
Dzieci.
Leć, leć w przestworza!
Nie wiesz, jak bardzo nas rozczarowałeś, Scott.
-Bo nie jestem superbohaterem? -Nie. Bo nas okłamałeś.
Okłamałeś wszystkich. Prawie zabiłeś siebie i tę kobietę.
Bo zawstydziłem was przy znajomych?
Tu nie chodzi o nas, Scott.
Przykro mi, że myślałeś, że musisz to zrobić, by nas uszczęśliwić.
Kochamy cię, bez względu na wszystko.
Z mocami i bez.
Dziadek też tak mówił.
Widziałem, jak się cieszyliście,
gdy Adam po raz pierwszy obiegł planetę w mniej niż sekundę.
I gdy Molly gotowała wodę w wieku dwóch lat.
Posłuchaj, kochanie.
Kochamy cię za to, że jesteś sobą.
Nie chciałem nikogo skrzywdzić.
Wiemy.
Idź już pod prysznic.
Porozmawiamy o tym jutro.
Biedny dzieciak.
Będziemy mieć problemy, bo spadła mu maska?
Powinniśmy wysłać Adama, żeby wymazał umysły?
Nie. Nic nam nie będzie.
Ludzie byli zbyt daleko, by coś zobaczyć,
a tej kobiecie nie uda się go znaleźć.
Wspaniale, Nino. Po prostu wspaniale.
Widzieliście tego chłopca w wiadomościach?
Tak! Mówi pani o głupku w pelerynie?
-Tak. -Co za ofiara nosi pelerynę?
-Tak. Myślał, że jest superbohaterem. -Zapomniał o jednym. Supermocy!
Brązowy Orzeł musiał ratować mu tyłek.
„Ocal mnie! Jestem w płonącym budynku!”
Zamknij się, Randy!
To nie jego wina, że nie dostał supermocy, gdy...
Macie rację.
Kompletna ofiara.
To oprogramowanie Obrońców Ziemi, które macie dziś przetestować.
Zapoznajcie się z płytami i zwróćcie je jutro rano.
Pamiętajcie, że to wasza praca domowa.
PRAWDA, SZACUNEK, HONOR
BRĄZOWY ORZEŁ
To nie wina twojego taty.
Wiem.
Przykro mi. Na pewno myślisz, że to niesprawiedliwe.
Ale to znaczy, że możesz być kim zechcesz.
Chcę być superbohaterem.
To przestań jęczeć i zostań nim.
Jak? Nie umiem latać! Nie osiągam prędkości ponaddźwiękowej!
Twój tato nie jest bohaterem z powodu peleryny.
Przemyśl to.
Obrońcy Ziemi witają.
Czas, byś przejął kontrolę.
Uważnie wysłuchaj instrukcji.
Obrońcy Ziemi powiedzą ci, co robić.
Zrelaksuj się i pozwól, by Obrońcy Ziemi myśleli za ciebie.
Chcemy ci pomóc.
Chcemy ci pomóc przejąć kontrolę.
Molly?
Jesteś niemiła.
Kochanie!
Brałaś pieniądze z mojego portfela?
Nie, ale powinnam. Zabrałeś mi wszystko.
Nie brałem nic od ciebie.
Skoro o tym mowa, znów pożyczyłaś kasę dla gazeciarza?
Zniknęło mi 20 dolców.
Dobra, ja już pójdę.
Scott, chyba nie...
W żadnym razie.
Zaczekaj.
Dzięki rentgenowi w oczach widzę pieniądze w twoim plecaku.
Musicie mi wierzyć. Nie wiem, skąd się tam wzięły.
Ostatnio nie bardzo wierzę Scottowi.
Jeśli to wołanie o pomoc, porozmawiaj z nami.
Mimo to, kochanie...
Ukarzemy cię za kradzież.
Co? Nie ukradłem tych pieniędzy!
I za kłamanie, Scott.
Mam w ręku pieniądze.
W porządku. Koniec z piłką nożną.
-Co? -Co najmniej na miesiąc.
Nie możesz!
Za dwa dni wybieramy kapitana.
To niesprawiedliwe.
-Zakaz piłki nożnej? -Tak ustalili.
Nie wierzę, że myślą, że zabrałem pieniądze.
Nie rozumiem, jak pieniądze dostały się do plecaka.
-To znaczy... -Nie mam pojęcia, stary.
Dziwne.
Chciałbym poznać pański sekret.
Nie mogę się doprosić ich prac domowych.
-Świetna robota. -Dziękuję.
Co mu zrobisz?
Nic. Uratował ci życie, prawda?
Nic nie zrobię.
Jestem wdzięczny.
PRZESZUKIWANIE BAZY UCZNIÓW
WYKRYTO DOPASOWANIE
Idealnie pasuje.
Czas, bym poznał tego Scotta Marshalla.
Dzień dobry, uczniowie.
Udajcie się do swoich klas.
Oglądałeś wczoraj ten kiepski program przygodowy?
Był do niczego, ale nie mogłem go wyłączyć.
Tak. Ja też.
Jesteś proszony do gabinetu dyrektora, Scott.
Pamiętaj, że kary cielesne są w tym stanie nielegalne.
Ojej.
To dla ciebie zaszczyt, Scott.
Obrońcy Ziemi wybrali ciebie na testera swojego najnowszego produktu.
Baw się dobrze.
Dziękuję, pani Parker.
Obrońcy Ziemi witają.
Zostałeś wybrany do specjalnej aktualizacji Obrońców Ziemi.
Uważnie wysłuchaj instrukcji.
To bardzo ważne,
abyś szczerze i dokładnie odpowiedział na pytania.
Dobra, Scott.
Zaczniemy od prostych pytań na temat twojej rodziny.
Waszych upodobań, uprzedzeń i słabości.
Dzięki temu Nina zmieni parametry oprogramowania
i zniewolimy twoich rodziców.
Tutaj, Scott!
O co chodziło?
Nie mam pojęcia. To było głupie.
Usiadłem i powiedzieli, że mogę iść.
Byłeś tam prawie dwie godziny.
Jesteś pewny?
Tak. Przegapiłeś matematykę i WF.
Na twoim miejscu tańczyłbym teraz z radości.
Rozumiesz?
Do zobaczenia później.
Masz, Scott. Miałam ci to koniecznie przekazać.
Pamiętajcie, że dzisiejszą pracę domową należy odrobić z rodzicem.
To ona?
Patrz pod nogi, Scott!
Czemu nie uważasz?
Przepraszam. Chciałbym pogadać, ale muszę iść!
Jestem pewien, że kobieta z pożaru
wsiadała do auta firmy programistycznej.
Dziwny zbieg okoliczności.
Po tym, jak ją uratowałeś, zniknęła.
Myślałem, że spędziłem w gabinecie dwie minuty.
Ale byłem tam przez dwie godziny.
Wezwali cię do gabinetu?
Nie dlatego, że narozrabiałem.
Prezes Obrońców Ziemi chciał ze mną porozmawiać.
Mówiłeś, że ktoś używa urządzenia do kontroli umysłu.
Oto ono.
Nie sądzę, żeby ktokolwiek
chciał przejąć umysły uczniów twojego gimnazjum.
Tak. I tak jesteście bezmyślni.
No dobra. To dlaczego wszyscy ubrali się na niebiesko?
Może dlatego myślicie, że ukradłem kasę.
Proszę bardzo.
Wiedziałem, że tak będzie.
Proszę. Spójrzcie na to.
Nalegali, żebym zrobił to z rodzicami.
Dobra. Zajmij się wtyczką, Adamie.
Jeśli wydarzy się coś dziwnego, rozwal to.
Jasne.
Obrońcy Ziemi witają.
Cześć, dzieci. Dzisiejsza lekcja dotyczy kompostu.
Nie ma nic lepszego od dużej porcji śmieci.
Bawmy się więc dobrze...
Jestem pewien, że lada chwila
przekona nas do przejęcia władzy nad światem.
Scott.
Musisz wziąć odpowiedzialność za swoje czyny, synu.
Nie! Zaczekajcie!
Masz to obejrzeć i pomóc mi w odrabianiu lekcji, mamo.
Obrońcy Ziemi witają.
Uważnie wysłuchaj instrukcji.
Obrońcy Ziemi powiedzą ci, co robić.
Dzień dobry.
Przepraszam! Mogę prosić o uwagę?
To napad.
Gdzie jest Brązowy Orzeł? Gdzie oni są?
Gdzie oni są? Jeśli to zadziałało, powinni już tu być.
Program kazał im się zbudzić, ubrać
i zgłosić tutaj po dalsze instrukcje. Nic skomplikowanego.
Mają załatwić dla mnie kilka spraw.
Uznałem, że powinni się przydać.
Kontrola dorosłych umysłów jest niemal niemożliwa.
Im bardziej skomplikowane...
To pewnie oni.
Cześć!
Tu pani Rosen! Melduję się na rozkaz.
Co się dzieje?
Nie wiem. Nie martw się. Zajmę się tym.
Sprawdź, co jest nie tak z programem.
Zajmę się tym. Obiecuję.
Czas na bardziej bezpośrednie działania.
Dziękuję, skarbie.
Dziękuję.
To nie jest płyta, którą ci wczoraj dałam.
Nie?
Dostałeś inną płytę od pozostałych.
Pani Parker.
Słyszałeś?
Mama Amy obrabowała bank.
-Co? -Uspokójcie się, chłopcy.
Policja właśnie jej szuka.
Musiała wziąć moją płytę, gdy upadliśmy.
Muszę iść.
Dzwonek już dzwonił.
Co się dzieje?
Chory. Bardzo chory.
Muszę iść. Randy też.
Chory! Brzuch!
Głowa! Chodź!
Randy! Scott!
U mnie w domu w nagłych wypadkach
robimy coś szalonego.
Dzwonimy pod numer alarmowy. A nie do dziadków.
-Miałeś rację, Scott. -Wiedziałem!
-Wiesz, gdzie jest siedziba OZ? -Tak.
Wszyscy się tam udali.
To na pewno pułapka.
Na wszelki wypadek zapewnię im wsparcie.
Spotkamy się na miejscu. Pa!
Chodź!
Tak jak myślałem. Dzieciaki są w tarapatach.
Wszyscy dostali wezwania z obiektu Obrońców Ziemi.
Scott uważa, że to pułapka.
Lepiej do kogoś zadzwoń! Do Fantastycznej Czwórki. Supermana!
Do Supermana?
Myślisz, że Superman poradzi sobie lepiej ode mnie?
Wiesz, kim jestem?
Jestem...
Ja...
Jestem...
Jestem Stalowy Kondor!
Kondor!
Nie myśl, że przyszyję te guziki z powrotem.
Leć, leć w przestworza!
Zacznę z podbiegu.
Uważaj na...
Ogrodzenie.
OBROŃCY ZIEMI
Wszyscy zostaliśmy zaproszeni na tę samą imprezę.
A organizują ją Obrońcy Ziemi, kimkolwiek by nie byli.
Może jesteśmy winni Scottowi przeprosiny.
Chodźmy.
Trochę to teatralne, prawda?
Tak. Bardzo.
Klatka?
Muszę przyznać,
że nie byłem pewien, czy klatka się sprawdzi.
Szczególnie, że jest z folii aluminiowej.
Ale...
Nie ma gry bez ryzyka, co?
W co ty grasz?
-W pranie dzieciom mózgów? -Co się dzieje?
Porywanie gospodyń domowych?
Powiedz, gdy będę blisko.
Malcolmie!
Co ty robisz?
Co to ma być?
Źle nas zrozumiałeś, Brązowy Orle.
Nie jesteśmy przestępcami.
Naprawdę. Próbujemy tylko naprawić świat.
Jeśli dasz mi kilka minut na wyjaśnienie...
Nino! Zamknij się!
Moja obłąkana i altruistyczna przyjaciółka,
nie dostrzega prawdziwego potencjału swojego wynalazku.
Nie chcę wyjść na zbyt ostrożnego.
Przez całą tę folię aluminiową.
Nie mam czasu na wyjaśnienia, Amy,
ale twoja matka nie obrabowała tego banku.
Skąd to wiesz?
Jestem pewien, że to część spisku przeciwko moim rodzicom.
O czym ty mówisz?
Musisz mi zaufać.
Pamiętasz dzieciaka z pożaru?
Tego dziwaka?
To byłem ja.
Chodź!
Stalowy Kondor leci na ratunek!
Może powinienem był wziąć taksówkę.
Adam, prawda?
Usmażę cię, gdy się wydostanę.
Mając do dyspozycji twoje moce,
będę z łatwością kontrolował umysły wszystkich konsumentów na świecie.
Uważasz, że będziemy współpracować?
Nie.
Ale już za chwilę,
gdy stracicie całą energię, nie będziecie mogli się oprzeć.
Dlaczego to robisz?
Oddaj mi płytę, Nino.
Nie.
Nie wierzę, że byłam taka głupia.
Myślałam, że mamy to samo marzenie.
Nie ma powodu, dla którego nie moglibyśmy oboje spełnić naszych marzeń.
Powinnam była się domyślić, gdy przyłapałam cię z plastikowym kubkiem.
Było tyle znaków. Opakowania po suszonej wołowinie
i skórzany pasek, który miał być zrobiony z krowy, zmarłej z przyczyn naturalnych.
Zabierz ją stąd.
Może później oddamy ją do recyklingu.
O czym rozmawialiśmy?
Patrzcie! To motocykl mojej mamy.
Miałem rację!
Należy do twojej mam? O rany. Moja mama jeździ sedanem.
To kombi mojej mamy.
Poprawiło mi to humor.
Gdzie jest mój dziadek?
Powinien już tu być.
Potrzebujemy pomocy.
Jeśli moja mama tam jest, nie możemy tu czekać.
-Chodźmy. -Zaraz. O czym wy mówicie?
Nie możemy! Nie jesteśmy superbohaterami.
-Nie mamy supermocy. -Co z tego, Randy?
Nie potrzebujesz ich, by pomagać ludziom.
Chodź!
Nie jestem do tego najlepszy...
-Chodź! -Dajcie spokój! Nie!
OBROŃCY ZIEMI
Nie powinno mnie to teraz dziwić,
ale twoi rodzice to Brązowy Orzeł i Wojowniczka?
Tak. Przeszkadza ci to?
Nie. Zastanawiałem się, dlaczego nigdy nie przyszli na dzień kariery.
Więc to naprawdę byłeś ty przy tym pożarze?
Tak. Ratowanie ludzi to rodzinny interes.
Ale nie jesteś superbohaterem, prawda?
Prawda. Skąd wiesz?
Superbohater pewnie trafiałby do bramki.
Witam! Możemy się skupić?
Możecie się na siebie gapić przez całą siódmą klasę. Mam rację?
Musimy odwrócić ich uwagę, żeby dostać się do tej klatki.
A potem zdjąć kajdanki moim rodzicom, jasne?
O kurczę. A ja przyszedłem bez spawarki.
To tylko folia aluminiowa.
Długa historia.
Jak odwrócimy ich uwagę?
Nie martw się.
-Mam plan. -Świetnie.
Pokażę wam teraz film szkoleniowy.
Nie ruszajcie się! Jesteście otoczeni!
Jeśli się ruszycie, będziemy zmuszeni otworzyć ogień!
Blefują.
Nie martwcie się.
-Skąd to się bierze? -Hej!
Muszę ocalić płytę.
Nic nie widzę!
Gdzie oni są?
Nie wiem.
Skąd to dochodzi?
Dobra!
Wstawaj!
Co? Co to było?
Idź. To te dzieciaki. Są gdzieś w pobliżu. Znajdź je!
Ma ktoś ochotę na wywrotkę?
Za nim!
Chodźcie!
Stójcie! Cofnijcie się!
Tak. Bo...
Jeśli podejdziecie bliżej, uwolnicie moc...
-Randinatora! -Tak!
Jestem waszym najgorszym koszmarem.
Mam więcej mocy...
Mocy...
Niż możecie sobie wyobrazić!
Wiecie co? Nie możecie mnie zranić.
Ale ja mogę was zranić na milion sposobów.
To? Dawaj, twardzielu.
Jem to na śniadanie!
Moja plomba!
Chodźcie.
Zostałeś sam.
Zajmę się nim.
Musisz nas uratować, Scott.
Co ty robisz?
Wybacz. Wiem, że folia cię rani, ale nie możesz popsuć nam planów.
Udawaj.
Moje moce!
Zabierz go stąd.
Naszych planów?
Beze mnie nie dasz rady.
Nie pozwolę ci się dorobić na moim programie.
Mogę wykorzystać moją działkę, żeby kupić ten głupi las deszczowy.
Chyba cię nie doceniłem, Nino.
Jeszcze trzy minuty i ich umysły staną się moje.
Nasze.
-Co to takiego? -Pobieranie przerwane.
Co się stało?
Nic. To tylko...
Pobieranie przerwane.
Już. Nic się nie stało.
Wznów pobieranie.
-Wznów pobieranie. -Zaczekaj, szefie.
To płyta, której potrzebujesz.
Zabierz ją stąd.
Nie ujdzie ci to na sucho.
Trwa pobieranie.
Pozostały dwie minuty i 54 sekundy.
Uruchamiam format hiperhipnotyczny.
Uruchamiam rozszerzenie kontroli umysłu.
Rozpoczynam przebudowę DNA.
Musimy coś zrobić.
Zakończenie pobrania za jedną minutę i 15 sekund.
Uruchamiam drenaż pnia mózgu i kory.
-Tak! -Hej! Wracaj tu, młody!
Oddawaj piłkę!
Mówię do ciebie! Ostrzegam cię!
Zróbcie coś!
Zakończenie programu poboru mocy za 30 sekund.
Całkowita przebudowa genetyczna za 30 sekund.
Przestań! Ale już!
Rozpoczęcie przeprogramowania sekwencji płata skroniowego.
Uruchamiam sekwencję szyfrowania synaps.
-Mam go. -Uruchamiam wygaszanie pamięci.
Całkowita kontrola umysłu za 15 sekund.
Całkowita kontrola umysłu za dziesięć sekund.
Pięć!
Cztery!
Trzy, dwa...
Jeden!
Tak!
Przerwano pobieranie.
Pilnuj go,
a ja zajmę się jego przyjaciółmi.
To moja żona.
Jestem z ciebie naprawdę dumny, Scott.
Dzięki tato.
Jest tak, jak mówiłem.
Nie potrzebujesz supermocy, aby być superbohaterem.
Tak, ale na pewno byłoby z nimi łatwiej.
To załatwi wszelkie wspomnienia dotyczące naszej tożsamości.
Będę wdzięczna, jeśli zniszczycie też resztę płyt.
Rozumiem, że ludzi nie można do niczego zmuszać.
Chciałbym wrócić do ratowania świata z użyciem segregacji śmieci.
Dzięki za uratowanie mojej mamy.
Byłeś niesamowity.
Dzięki.
Chcę cię o coś zapytać,
ale nie robię tego dlatego, że uratowałeś mi życie.
Lubiłam cię, zanim to zrobiłeś.
-Będzie dyskoteka... -Tak!
Naprawdę?
Tak! Chciałem cię zapytać, ale myślałem, że mnie nie lubisz.
Nie! Myślałem, że ty mnie nie lubisz.
Nie ma mowy!
Nie, Adamie!
Mamo! Tato!
Nic jej nie będzie. Zapomni jedynie to,
co wydarzyło się w ciągu ostatnich godzin.
Zapomni, że mnie lubi.
Jeśli już cię lubiła, to bez znaczenia.
Spocznij, Iskierko!
Potrzebuję wszystkich komórek mózgowych, jasne?
Obiecuję, że nic nikomu nie powiem.
Kto by mi uwierzył, prawda?
Sam sobie nie wierzę. Wy mi nie wierzycie i...
Jesteście mi to winni, jasne?
Praktycznie uratowałem wam życie. Pamiętacie?
Mogę go porazić, żeby się zamknął?
Bez niego by się nie udało.
Byłoby miło, gdyby Scott miał z kim rozmawiać.
-Dobra. -Tak!
Chodź!
To zły moment na rozmowę o praniu?
Dodajesz za dużo krochmalu do...
Stalowy Kondor!
Przybyłem na ratunek!
Tato.
Spóźniłeś się.
Trzeba było wziąć taksówkę.
Lepiej usiądę.
Tutaj.
Musimy tylko rozpalić ognisko.
Nawet o tym nie myśl, ty mała podpalaczko.
Wiesz, że ci nie wolno.
Kto pytał cię o zdanie?
-Cześć. -Cześć, Amy!
Ekscytujący dzień, co?
To znaczy?
Twoja mama obrabowała bank, bo miała wyprany mózg.
Dobrze, że pojawili się Brązowy Orzeł i Wojowniczka.
Tak, mieliśmy szczęście.
Amy?
Powodzenia.
Dzięki. Tobie również.
I nie bądź frajerem, dobra?
Czyli nie pamięta.
Czuję zapach topiącej się gumy?
Molly!
Mamo!
Wybierzmy teraz kapitana drużyny.
Scott.
Amy.
Scott.
Co?
Gratulacje, Scott.
Wygrywasz jednym głosem. Tylko ty nie głosowałeś.
Tak!
Amy.
Co?
Głosuję na Amy.
Czyli mamy remis.
Zgadzacie się być współkapitanami?
-Tak. -Tak.
Musisz być bardzo dumny.
Jestem.
Zagrajmy w piłkę.
Dobra!
Nie potrzebujesz czasem pomocnika?
Każdy superbohater go ma.
Fajnego i mądrego przyjaciela, który za nim chodzi.
-Randy! Nie jestem superbohaterem. -Daj spokój.
Samotny Jeździec też nim nie był, ale miał Tonto.
Chcesz być Tonto?
Właściwie to nie.
Chciałbym być Kato. Kojarzysz go z Zielonego Szerszenia
ZIelony Szerszeń to jeden z najfajniejszych superbohaterów.
To fajny facet. Bardzo go lubię.
Znasz go?
Czy go znam? Przyszedł na moje urodziny.