Ortalama bir çizgi roman 35 sayfadan ve 124 çizimden oluşur.
Tek bir sayının fiyatı 1 dolar ile 140.000 dolar arasında değişmektedir.
Amerika'da her gün 172.000 çizgi roman satılmaktadır.
Her sene 62.780.000'den fazla.
Ortalama bir çizgi roman koleksiyoncusu, 3312 romana
sahiptir ve hayatının yaklaşık 1 yılını bunları okuyarak geçirir.
Philadelphia Alışveriş Merkezi 1961
Bu Bay Mathison. O bir doktor.
İyi misiniz?
Ambulans gelmek üzere.
-Teşekkür ederim. -Tamam.
Henüz bir ismi var mı?
Elijah.
Böyle ağlaması normal mi?
Bakabilir miyim?
Tamam.
Onu geri alabilir miyim?
Doğum sırasında ne oldu?
Hiçbir şey. Çok çabuk oldu.
Bebek hemen dışarı çıkmak istedi. Hiç sorun çıkmadı.
Onu yere mi düşürdünüz?
Ne?
Bu bebeği düşürdünüz mü?
Tanrım, hayır.
Ambulansa bir sorun olduğunu haber verin.
Nellie...
Böyle bir şeyi hiç görmemiştim.
Bebeğiniz rahminizdeyken
bazı kemiklerinde kırıklar oluşmuş.
Kolları ve bacakları kırık.
Eastrail 177 treni. Sonraki durak Philadelphia.
Yalnız mısınız?
Evet.
Tamam.
Birisi bu dergiyi bırakmış. Bakmak ister misin?
Diğerine bakabilir miyim?
Teşekkürler.
Demek spor seviyorsun?
İş alanım bu. Sporcuları temsil ediyorum. Ben bir menajerim.
Senkronize erkek yüzücülerle ilgilenir miydin?
Bu spora başlamayı düşünüyordum da.
Gerçekten mi?
Sudan korkarım. Sence bu sorun olur mu?
Philadelphia'da birini mi temsil ediyorsun?
Temple Üniversitesi'nden bir oyuncuyla görüşeceğim.
Savunma oyuncusu. 1.85 boyunda, 95 kilo.
4,3 saniyede 36 metre koşuyor. Bir ilah haline gelecek.
Futbol sever misiniz?
Pek sayılmaz.
Ben David Dunn.
Kelly.
-Merhaba. -Merhaba, memnun oldum.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Philadelphia'da ne kadar kalacaksın?
Ben evliyim.
Harika.
Özür dilerim.
Sen neden bahsediyorsun?
Sanırım yanlış anladın. Öyle söylerken...
-Hayır. -...amacım...
Biliyorum.
Sanırım başka yere oturacağım.
Rahatsız etmek istemedim...
Bunu anlayamadı. Ben zarif görünüyorum, basit değil.
Ben de zarif görünüyorum. Ben neyim yani? Zarif değil miyim?
Ama korkarım ki bunu unuttun, bir de bunu...
Neredesin muz?
Artık elimden kurtulamazsın Sansar.
Bazı vagonlar hala yanıyor ve her yerde enkaz var.
Şu anda kurtarma ekiplerinin
olay mahalline nasıl ulaşabileceğinden emin değiliz.
Televizyonu yeni açtıysanız, 177 no'lu Eastrail treni
Philadelphia'nın hemen dışında raydan çıktı,
sizlere Skycam 4'ten canlı olarak bildiriyoruz.
Eastrail Acil Durum numarası 800-656-1482
Evet, bu... Bir ambulans gibi görünüyor,
arkasında birkaç tane daha var. Kaza yerine giden yolda görüyorum.
Ne kadar yaklaşabileceklerini bilmiyorum David.
Burası ormanlık bir yer.
Çok zor bir kurtarma operasyonu olacak.
Babam Eastrail No 177 15.40
Bir kısmını göndermeye çalış...
Evet.
Merhaba.
Ben Doktor Dubin.
Philadelphia Şehir Hastanesi'nin acil servisindesiniz.
Ciddi bir kaza atlattınız.
Bana bakın.
Nasılsınız?
İyiyim.
Güzel. Birkaç soru soracağım.
Geçmişte kalbinizle ilgili sorununuz veya astımınız var mıydı?
Hayır.
Böbreklerinizle ilgili bir sorun var mıydı?
Hayır.
Herhangi bir şeye alerjiniz var mı?
Hayır.
Trende nerede oturuyordunuz?
Pencere kenarında.
Yolcu vagonunda mı?
Evet.
-Diğer yolcular nerede? -Ailenizle mi yolculuk ediyordunuz?
Hayır.
Oturduğunuz yerden kalktınız mı?
Yolcu vagonunda olduğunuzdan emin misiniz?
Evet.
Neden bana öyle bakıyorsunuz?
Treniniz raydan çıktı. Bir arıza olmuş.
Şu ana kadar yalnızca iki kişi canlı bulundu. Siz ve bu adam.
Kafatası çatlamış ve sol tarafının büyük bölümü ezilmiş.
Sorunuzun cevabına gelince,
size böyle bakmamın iki sebebi var.
Birincisi, birkaç dakika içinde
resmi olarak bu tren kazasından canlı çıkan tek kişi siz olacaksınız.
İkincisi, tek bir kemiğiniz bile kırılmamış.
Vücudunuzda tek bir sıyrık yok.
David?
New York'ta ne oldu?
İşe kabul edildiğimi sanmıyorum.
Yine de gideceğim...
Hala taşınmaya niyetliyim.
Sadece... Henüz değil.
İyi geceler.
ANMA TÖRENİ
EASTRAIL TRENİ 177'DE ÖLENLERİN AİLELERİ İÇİN
Sara Elaston, Broad ve Locust Halkevi'nde sosyal hizmet görevlisi,
ruhun için dua ediyoruz.
Kevin Elliot, iş adamı, altı çocuk babası,
ruhun için dua ediyoruz.
Glen Stevens, Drexel Üniversitesi'nde lösemi alanında araştırmacı,
ruhun için dua ediyoruz.
Jennifer Pennyman, Jefferson İlkokulu'nda üçüncü sınıf öğretmeni,
ruhun için dua ediyoruz.
SINIRLI BASKI
HAYATIN BOYUNCA KAÇ KEZ HASTA OLDUN?
-Efendim? -Noel burada mı hanımefendi?
Hayır, bayım. Burada değil.
Seni gazetede gördüm.
Ben de bir kez kaza geçirdim. Bir at az kalsın beni ezerek öldürüyordu.
-Vay canına. -Onu uyuttum.
Üzücü bir hikaye.
Benim için Noel'e bir şey sorar mısınız?
Söyle.
Burada çalıştığım süre boyunca kaç kez hastalık izni
aldığıma bakabilir mi?
-Hepsi bu mu? -Evet, hanımefendi.
Teşekkür ederim.
Koş. Başla!
Kahretsin!
Merhaba Noel.
Ne oldu, trende kafanı falan mı çarptın? Beynin yeniden çalışmaya mı başladı?
Ne?
Kırk dolar.
Ne kırk doları?
Haftada 40 dolar zam alacaksın. Hepsi bu.
Kontrol ettim. Haklısın. İşten hiç izin almamışsın.
Beş yıl boyunca hastalık izni yok. Anlaşıldı. Zam istiyorsun.
Bunu ifade etme biçimin çok zekice.
-Joseph iyi mi? -Evet. Uyuyor.
Sana bir şey sormak istiyordum.
Biraz tuhaf gelecek
ama bir saniye düşün, olur mu?
Tamam.
En son ne zaman hasta oldum? Hatırlıyor musun?
Bilmem.
Uzun zaman oldu.
Bu sene hiç hasta olmadığımdan eminim.
Tamam.
Hiç hasta olduğumu hatırlıyor musun?
Belli bir gün hatırlamıyorum.
Niye soruyorsun?
Audrey, hiç hasta olduğumu hatırlıyor musun?
Bu evde yaşadığımız üç sene boyunca?
Eski evimizde?
Joseph doğmadan önce? Hatta biz evlenmeden önce?
Hatırlayamıyorum.
Sence bu tuhaf bir şey değil mi?
Hiç üşüttüğümü, ateşimin çıktığını veya boğazımın ağrıdığını hatırlamıyoruz.
Sence bunun anlamı ne?
Herhalde hatırlayamayacak kadar yorgunuz.
Evet.
Batı Philadelphia 1974
Artık bu odada oturmak yok. Buna yeterince izin verdim.
Artık dışarı çıkmayacağım. Bir kez daha incinmek istemiyorum.
Bu sondu, sana söylemiştim.
Bu konuda bir şey yapamazsın.
Bu sandalyeyle televizyonun arasına düşebilirsin.
Eğer Tanrı'nın senin için planı buysa, böyle olacaktır.
Bir odada oturarak bundan kaçamazsın.
Okulda bana Bay Cam diyorlar, çünkü cam gibi kırılıyorum.
Şimdi korkma kararı alırsan,
bir daha asla geri dönemezsin.
Bütün hayatın boyunca korkarak yaşarsın.
-Sana bir hediye aldım. -Neden?
Nedenini boş ver.
İstiyor musun, istemiyor musun?
O halde git, al.
Nerede?
Yolun karşısında, bir bankın üzerinde.
Birisi onu alacak.
O halde bir an önce gitsen iyi olur.
ACTIVE ÇİZGİ ROMANLARI SINIRLI BASKI
Bir sürü aldım.
Buraya her çıkıp gelişinde bir tanesi seni bekliyor olacak.
Dediklerine göre bunun şaşırtıcı bir sonu varmış.
Bu, Fritz Campion'ın kendi kütüphanesinden.
Bu, 1968'de çizgi romanın ilk sayısı
kitapçılara gelmeden çizilmiş.
İyiyle kötü arasındaki mücadelenin klasik bir çizimi.
Slayer'ın çenesi kare şeklinde, çizgi roman kahramanlarının tipik özelliğidir.
Ve Jaguaro'nun kafası, bedenine oranla daha büyük.
Bu da sık rastlanan bir şey, ama sadece kötü kahramanlarda.
Bu çizimde önemli olan,
onu çok ama çok özel yapan şey,
kahramanların gerçekçi bir biçimde çizilmiş olması.
Karakterler dergiye ulaştığında,
abartılı hale getirildiler, her zaman böyle olur.
Ama bu bir klasik.
Şey...
Paketleyin.
Çok akıllıca bir karar verdiniz.
Oğlum sevinçten delirecek.
Efendim?
Oğlum Jeb. Bunu ona hediye alıyorum.
Jeb kaç yaşında?
Dört yaşında.
Hayır.
Hayır, hayır, hayır.
Gitmelisiniz. Hemen.
Ne dedim ki?
Burada Teletubbies görüyor musunuz?
Gömleğimin üzerinde ismimin yazılı olduğu
plastik bir etiket görüyor musunuz?
Dışarıda, içine çeyreklik atınca sallanan
mekanik bir helikopterde, boş boş bakarak oturan Asyalı bir çocuk var mı?
Hayır mı? Bunlar oyuncakçı dükkanında olur.
Herhalde kendinizi oyuncakçı dükkanında sandınız
çünkü Jeb adında bir bebeğe hediye alıyorsunuz.
İkimizden biri büyük bir hata yaptı
ve diğerinin değerli vaktini boşa harcadı.
Burası bir sanat galerisi dostum. Bu da bir sanat eseri.
SINIRLI BASKI
Sadece randevuyla çalışıyoruz.
Bu dükkandan bir kart aldım.
Tebrikler, demek bir posta kutunuz var. Serginin açılmasına iki hafta var.
Not, arabamın sileceğinin altına bırakılmıştı.
Hiç hastalanmadığınızdan ne kadar eminsiniz?
Yüzde yetmiş beş.
O kadar da emin değilmişsiniz, öyle değil mi?
Bu, ilk kusur.
Tüm bunlara çok kuşkulu yaklaşacağım.
Tüm bunlar da ne demek?
Hiç yaralanmadığınızı varsayıyorum.
Bu varsayımımda yanılıyor muyum?
Babam yaralandı.
Çocuk doğru mu söylüyor?
Evet, efendim.
-Üniversitede araba kazası geçirdim. -Ciddi miydi?
Futbol oynayamayacak hale geldi.
Bu, ikinci kusur.
Bu, büyük bir şey.
Bay Price, arabama bıraktığınız not hakkında konuşabilir miyiz?
Çizgi roman üslubunu çok yakından inceledim.
Hayatımın üçte biri, hastane döşeğinde okumaktan başka işim olmadan geçti.
Bence çizgi romanlar, tarihi aktarmanın çok eski bir yöntemine son bağımız.
Mısırlılar duvarlara resim çizdiler.
Tüm dünyada ülkeler hala bilgileri resimsel biçimlerle aktarıyor.
Çizgi romanların, birinin bir yerde yaşadığı
veya hissettiği bir şeyin tarihçesi olduğuna inanıyorum.
Elbette o deneyimler ve o tarihçe
ticari mekanizma içinde hasara uğradı,
heyecan verici hale getirildi, çok satsın diye karikatürleştirildi.
Bu şehirde çok sayıda felaket meydana geldi.
Uçak kazasında olanları izledim.
Otelde çıkan yangının yol açtığı katliamı izledim.
Haberleri izlerken belli kelimelerin bir araya gelmesini bekledim
ama hiç olmadı.
Sonra bir gün bir tren kazasıyla ilgili bir habere rastladım
ve o kelimeleri duydum.
"Kazadan sadece bir kişi kurtuldu, mucizevi biçimde hiç yaralanmadan."
Benim Kemik Gelişimi Bozukluğu denen bir hastalığım var.
Genetik bir hastalık.
Belli bir proteini yeterince iyi üretemiyorum,
bu yüzden kemiklerim yeterince kalın değil ve çok kolay kırılıyor.
Hayatım boyunca 54 kez kemiğim kırıldı,
üstelik benimkisi hastalığın en hafif hali, birinci düzey.
İkinci, üçüncü, dördüncü düzeyleri var.
Dördüncü düzey olanlar pek uzun yaşamıyor.
Bu yüzden aklıma geldi.
Dünyada benim gibi biri varsa, ve ben spektrumun bir ucundaysam,
diğer ucunda benim zıttım olan bir başkası olamaz mı?
Hasta olmayan, bizim gibi yaralanmayan biri
ve belki de bunun farkında bile olmayan biri.
Bu hikayelerdeki gibi biri.
Bizleri korusun, gözetsin diye
dünyaya gelen biri.
-Sizce babam gerçek bir... -Henüz bilmiyorum.
Bu bir olasılık. Hayli zayıf bir olasılık.
Joseph, o sudan bir yudum daha içme.
-Git, çöpe at. -Ama baba...
Hemen çöpe at lütfen.
İşimde sizin gibi adamlara sürekli rastlıyorum.
İstismar edebileceğiniz birini bulursunuz.
Ona inanılmaz bir hikaye anlatırsınız.
Arada bir yerde,
"Sadece kredi kartı numaranız ve ufak bir ön ödeme lazım" dersiniz.
Bu sabah, uzun süredir gözlerimi açtığımda
kendimi üzgün hissetmediğim ilk sabahtı.
O notu yazan kişi bana bir cevap verebilir sanmıştım.
Şimdi gideceğim. Serginizde iyi şanslar.
Ne tür bir iş yapıyorsun David?
İşinde benim gibi insanlara rastladığını söyledin.
Tam olarak işin ne?
Üniversite stadyumunda çalışıyorum. Güvenlik görevlisiyim.
Yöre sakini ölümcül tren kazasından kurtulan tek kişi
WARRIORS ŞAMPİYONLUĞA KOŞUYOR
WARRIORS'IN YENİ OYUNCUSU 4. ÇEYREKTE ZAFER ELDE EDİYOR
Yerel futbol oyuncusu, araba kazasında yaralandı
Yöre sakini ölümcül tren kazasından kurtulan tek kişi
Merhaba.
Bir karar verdim.
Peki.
Sana bir şey sormak istiyorum. Tamamen dürüst olabilirsin.
Her cevaba hazırım, hiçbir cevap kararımı etkilemeyecek.
Biriyle birlikte oldun mu?
Yani, aramızda sorunlar olmaya başladığından beri.
Cevabın kararımı etkilemeyecek.
Sadece bilmeliyim. Anladın mı? Ne cevap verdiğin önemli değil.
Hayır.
Üzgünüm David. Üzgünüm.
Her neyse, kararım şu,
yeniden başlamak istiyorum.
İlk zamanlardaki gibi olmasını istiyorum.
O tren kazasından kurtulman çok büyük bir şey.
Bunun ikinci bir şans olduğunu düşünüyorum.
Bir ara bana çıkma teklifi edersen fena olmaz.
Tamam.
Dunn.
Ben Dunn.
Ben Jenkins. 17C kapısında sahte biletli bir adam var.
Seni tanıyormuş. Bana adını söylemiyor.
Nasıl bir tipi var?
Yeryüzündeki bütün işler arasında
niye güvenlik işini seçtin sence?
Sen çok tuhaf bir adamsın.
Vergi memuru olabilirdin. Spor salonu açabilirdin.
Restoran zincirine sahip olabilirdin.
10.000 farklı işten herhangi birini yapabilirdin
ama sonuç olarak insanları korumayı seçtin.
Bu kararı sen verdin ve ben bunu çok ilginç buluyorum.
Şimdi bana tek gereken kredi kartı numaran.
Son kısım şakaydı.
Sporla yakından ilgilenir misin?
İlgimi çekmeye başladı.
En büyük kalabalık maçın başlamasına 10 dakika kala olur.
-Rich, arama yapalım mı? -Tamam.
-Bir dakika izin ver. -Bir sorun mu var?
Affedersin. Üzerinizi aramalıyım. Kişisel bir şey değil.
Kamuflaj ceketi giyen uzun boylu adam.
Bazen insanlar içeri silah sokuyorlar ve çok içiyorlar.
Takım iyi oynamıyorsa kötü şeyler olabiliyor.
Silahla girmesinler diye insanların üzerini arıyoruz.
Silahı olan varsa, sıradan çıkıyor.
İyi akşamlar hanımefendi. Kollarınızı kaldırın lütfen.
Şuraya geçin lütfen. Şimdi, kollarınızı havaya kaldırır mısınız?
Tamam.
Sana sarı bölümde yer ayırdım.
En tepede ama en azından üzerine tüküren olmaz.
Pekala.
Sıradan çıkan adamın silah taşıdığını nereden bildin?
Bilmiyorum.
Belki de giydiği kamuflaj ordu ceketinden anladım.
Öyle giyinen adamlar gösteriş için av bıçağı falan taşırlar.
Bıçak taşıdığını mı düşündün?
Bir şey taşıdığını düşündüm, evet.
Ama bıçak değil.
Pantolonunda siyah saplı, gümüş bir tabanca gizlediğini hayal ettim.
Bilirsin, televizyondaki gibi.
Bu tür şeyler konusunda önsezilerin kuvvetli midir?
Ne tür şeyler?
Birilerinin yanlış bir şey yaptığını anlamak gibi.
-Evet. -Bunu geliştirmeye çalıştın mı?
-Bana ne sorduğunu anlamıyorum. -Becerini soruyorum.
Oyun sırasında aşağıda kenar çizgisinin orada olmalıyım.
Yerine buradan gidebilirsin.
Çizgi romanlardaki karakterlerin genellikle özel güçleri vardır.
Görünmezlik, röntgen ışını gibi görme gücü falan.
Tamam.
Artık bu oyunu oynamak istemiyorum.
Gerçeğin abartılı bir biçimi bu.
Belki de önsezi gibi basit bir şeye dayanıyor.
Ama belki de silah falan taşımıyordu.
Ama pantolonunda siyah saplı gümüş bir tabanca
-taşıyor olabilirdi de. -Dunn.
Gitmem gerek.
Evet, biliyorum. Hemen geliyorum.
-Son bir soru. -Ne?
Geçirdiğin araba kazası... Arabada başkası var mıydı?
Evet.
Evet, karım Audrey. Benimle arabadaydı.
Sana hayatta iyi şanslar Elijah.
Bir dahaki sefere, biletlerini resmi satış noktalarından al.
Geliyorum.
...Eastrail malzeme depolarında yürütülmekte olan
177 Treni kazasının soruşturması.
Belediye meclisi, Philadelphia ve civarının
demiryolu taşımacılığında daha yüksek denetim
ve bakım kalitesi gerektiren bir yasa tasarısı için yeni planlar yaptı.
Dur biraz!
Sadece bir şey sormak istiyorum!
Baba! Hey, baba!
Baba!
Joseph, annen futbol oynadığını bilse
ne kadar kızar farkında mısın?
Söyleyecek misin?
Son down'ı oynamak ister misin? Senin gibi büyük biri var.
Karşı takımlarda oynayabilirsiniz. Potter'ın kuzeni.
Temple Üniversitesi'nde savunma oynayacak.
Oyuncu seçmelerinde profesyonel olacak.
4,3 saniyede 36 metre koşabildiğini söylüyorlar.
Duydum.
Onu yenebilirsin baba. Hadi yenelim onları.
Ben içeri gireceğim.
Sadece bir set oyna. Onlara harika olduğunu söyledim.
-Bunu neden yaptın? -Sadece bir set!
Eve gideceğim. Yapacak işlerim var.
-Ne işi? -Egzersiz yapacağım.
-Sana yardım edeyim. -Hayır, gerek yok...
-Oynayamam çocuklar. -Yardım gerektiren...
Babamla egzersiz yapacağım.
Üç-dört. Koş. Koş. İşte başlıyoruz. Hazır.
Başla! Çok iyi. Tam orada! Orada!
Ne kadar ağırlık koydun?
Çok fazla koymuşsun. Bu 113 kilogram.
Ne kadar kaldırabiliyorsun?
Şimdiye kadar kaldırdığım en büyük ağırlık buydu.
Tehlikeli olabilirdi Joseph.
Sen yukarı git, bırak egzersizimi bitireyim, tamam mı?
Azaltayım. Sana doğru dürüst yardım ederim.
Sence Bruce Lee'yle dövüşsen onu yenebilir miydin?
Hayır.
Karate yapmayı bilseydin yani.
Hayır.
Peki o sana tekme atamasaydı, sen de ona çok sinirlenseydin?
Hayır Joseph.
Ne kadar azalttın?
Yalan söyledim.
Daha da mı ekledin?
Kaç kilo?
122 kilo.
Biraz daha ekleyelim.
Tamam.
Sen biraz geri çekil, ne olur ne olmaz, tamam mı?
Daha ekleyelim mi?
Böyle bir şeye asla kalkışmamalısın. Biliyorsun, değil mi?
Kötü bir şey olursa ne yapacaksın?
Annemi çağıracağım.
Doğru.
Bu sefer ne kadar ağırlık koydun?
Hepsini.
Başka ne kullanabiliriz?
Kaç kilo oldu?
Kaç kilo baba?
Yaklaşık 159 kilo.
Sağ elde el tarağına ait beşinci kemik kırılmış,
ayrıca altıncı, yedinci ve sekizinci kaburgada birçok kırık var.
Fakat en büyük zararı sağ bacağınız görmüş,
bir spiral kırık oluşmuş.
14 yerinden kırılmış. Paramparça olmuş.
Bana Bay Cam diyorlar.
-Kim? -Çocuklar.
İyi misiniz Bay Price? Devam edeyim mi?
Tüm bacağa iğneler yerleştirildi.
İki ay tekerlekli sandalyede olmanız gerekecek.
Sonraki 12 ila 14 ayda da değneklerle yürüyeceksiniz.
Beş ila sekiz gün hastanede kalacaksınız,
bunu takiben dokuz, 12 ay arası fizik tedavi göreceksiniz.
Ağrıyı dindirmek için yazacağım reçete,
serumla morfin, Percocet ve Darvocet'ten oluşuyor.
10'da randevusu olan hastanız geldi.
Hastaneden bu sabah çıkmış.
Tamam. Teşekkürler.
Elijah, değil mi?
Bunun sayesinde kırılmayan bacağınızın
zayıflamasını önleyeceğiz ve kaslarınızı çalıştıracak.
Ne zamandır evlisiniz?
-On iki yıldır. -Nasıl bir araya geldiniz?
Burada olduğum için biraz gerginim.
Gergin olunca çok soru sorarım.
Bir araba kazasında.
Şimdi daha da çok merak ettim.
Kocam üniversitede yıldızı parlak bir sporcuydu
ve birlikte kaza geçirdik.
Arabamız buzlu bir yolda takla attı, ikimiz de yaralandık
ve onun futbol hayatı sona erdi.
Eğer bu olmasaydı muhtemelen birlikte olamazdık.
Niçin?
Bence tedavinizle ilgili konuşmalıyız.
İstemiyorsanız cevap vermek zorunda değilsiniz.
O halde, kas çalıştırıcı makineden biraz daha bahsedin.
Kaslarınızın zayıflamasına...
Hayatımı, bir futbolcuyla geçiremezdim.
O kadar basit.
Yani, futboldan nefret etmiyorum.
Ne kadar beceri gerektirdiğini biliyor ve takdir ediyorum
ve herkes gibi ben de onun oynayışını müthiş buluyordum.
Ama futbol birçok yönden benim yaptığım işin tam tersi.
Rakibini ne kadar cezalandırırsan o kadar ödüllendiriliyorsun.
Çok fazla şiddet içeriyor, hayatımda şiddet istemiyorum.
Birçok insanın anlayacağı bir şey değil ama...
Her neyse, o araba kazasıyla kader araya girdi
ve futbolu olasılıklar arasından çıkardı.
Ve herkes sonsuza dek mutlu yaşadı.
Bir bakıma.
David neresinden yaralandı?
Eşimin adının David olduğunu kim söyledi?
Bir 737 uçağı kalkışta arızalandı. 172 kişi öldü. Sağ kurtulan olmadı.
Şehir merkezinde otel yangını çıktı. 211 kişi öldü. Sağ kurtulan olmadı.
Bir Eastrail treni şehrin on iki kilometre dışında raydan çıktı.
131 kişi öldü. Bir kişi kurtuldu.
Hiç yara almadan.
Kocanızla kazadan sağ kurtulması konusunda konuştum.
Oldukça inanılmaz bir olasılık ileri sürdüm.
O zamandan beri bu olasılığın, ne kadar inanılmaz görünse de
muhtemel olduğuna inanmaya başladım.
İleri sürdüğünüz olasılık neydi?
Sıradan bir çağdayız, Bayan Dunn. İnsanlar umudunu kaybediyor.
Çoğu insan için, kendi içlerinde ve başkalarında
olağanüstü şeylerin olduğuna inanmak zor.
Umarım açık fikirli davranabilirsiniz.
Affedersiniz bayım? Sıradan çıkar mısınız lütfen?
Stadyumda uyuşturucu satışı
yapan kişiler var, bu konuda sorunlar yaşıyoruz.
Ceplerinizi kontrol etmemde sakınca var mı?
Kollarınızı kaldırın lütfen.
-Hadi, kollarınızı kaldırın. -Daha yeni geldim.
Artık kollarımı indirebilir miyim?
Gidebilir miyim?
Evet.
Umarım onları bulursunuz.
Hey Dunn.
Evet.
Ofise haber geldi. Oğlun yaralanmış.
Neredeymiş?
Okulda bir oyunun provasında. Oraya gitmeni istiyor.
Bu, baban mı?
Bahse girerim benim babam senin babanı döver.
Hayır, sadece sizi aramamız konusunda ısrar etti.
Ama sizi bulmamız biraz zor oldu.
Yani, listemizde değilsiniz.
Bu tür şeylerle Audrey ilgilenir.
Ne tür şeylerle?
Joseph'le ilgili şeylerle.
Kötü kokulu merhem sürmem falan gerekecek mi?
Hayır, hayır. Daha çok duygusal olarak incindi. Fiziksel olarak ciddi bir şey yok.
Seni hastaneye gönderdiğim zamanki gibi değil.
Ne dediniz?
O zaman ofisim binanın diğer tarafındaydı.
Beni hatırlamıyorsun, değil mi?
-Hayır, hanımefendi. -Saçlarım kızıldı.
O olay olduğunda Joseph'ten biraz daha küçüktün.
Senin yüzünden havuz kenarında davranış kurallarını
değiştirdiğimizi biliyor muydun?
Çocuklar hala bir hayalet öyküsü gibi bunu birbirlerine anlatıyorlar.
"Biliyor musun? O havuzda az kalsın bir çocuk boğuluyormuş."
"Beş dakika havuzun dibinde kalmış,
"ve onu çıkardıklarında ölüymüş."
Bunu anlatmalarına izin veriyoruz. Güvende olmalarını sağlıyor.
Hala sudan korkuyor musun?
Potter ve başka bir çocuktu.
Soyunma odasında Çinli bir kıza sataşıp duruyorlardı.
İyi insanlara kötü şeyler olmasına izin veremezsin, değil mi?
Bu sizin kuralınız, değil mi? Kahramanların birinci kuralı?
Onları durdurmaya çalıştım ama beni itip yere düşürdüler
ve kalkmama izin vermediler.
Sen babam olduğun için
belki ben de senin gibiyimdir diye düşündüm.
Senin gibi değilim.
Benim gibisin.
İkimiz de yaralanabiliriz.
-Ben sadece sıradan biriyim. -Hayır, değilsin.
Neden böyle söyleyip duruyorsun?
Elijah Price bugün kliniğe beni ziyarete geldi.
Tanrım.
Bir şey yapmadı. Sadece... Bana teorisini anlattı.
Hastalar böyle olunca üzücü oluyor. Gerçekle bağlarını kaybediyorlar.
Joseph, ne yapıyorsun?
Aman Tanrım.
İnanmıyorsunuz. Size göstereceğim. Sen yaralanamazsın.
Silahın içi dolu değil.
Mermileri nereye koyduğumu bilmiyor.
Yılın Acemi Oyuncusu ödülünün içine.
Joseph, silahı doldurdun mu?
-Sana bir şey olmaz. -Elijah yanılıyor.
-Elijah'yla ne zaman tanıştı? -Onunla görüştüğümde yanımdaydı.
Ona kimse inanmıyor.
Joseph, beni dinle.
Bazen insanlar hasta olup uzun süre acı çektiklerinde, Elijah gibi,
zihinleri de zarar görür.
Sonra gerçek dışı şeyler düşünmeye başlarlar.
Bana babanla ilgili ne düşündüğünü söyledi.
Bu doğru değil.
Sana göstereceğim.
Az kalsın havuzda boğulan
çocuğun hikayesini hatırlıyor musun?
Bahsettikleri kişi bendim. Az kalsın ölecektim.
-Yalan söylüyorsun. -O bendim. Yalan söylemiyorum.
Sadece unutmuştum, hepsi bu.
Joseph, babanın üniversitede yaralandığını biliyorsun.
Bunu biliyorsun. Bunu çok iyi biliyorsun!
Yapma. Onu öldüreceksin Joseph.
-Sadece bir kez ateş edeceğim. -Joseph, annenin söylediklerini...
Korkma.
Joseph, o tetiği çekersen giderim.
Anlıyor musun? New York'a gideceğim.
Haklısın. Tetiği çekersen,
mermi üzerimden ters tepecek ve bana bir şey olmayacak.
Ama sonra yukarı çıkıp eşyalarımı toplayacağım
ve New York'a gideceğim!
-Neden? -Çünkü gerçekten
arkadaş olmaya başladığımızı sanmıştım.
Arkadaşlar birbirlerini dinlerler.
Birbirlerine ateş etmezler, değil mi Audrey?
Arkadaşını vurmamalısın Joseph.
Joseph!
Başın büyük belaya girmek üzere!
Ben senin babanım
ve sana şu kahrolası silahı derhal bırakmanı söylüyorum!
Bir,
iki...
Kamuflaj ceketli adamı takip ettim.
Pantolonunun arkasında siyah saplı gümüş bir tabanca vardı.
Üniversitedeki o araba kazasında gerçekten yaralandın mı?
Çünkü bence numara yaptın.
Bence kimse soru sormadan futbol kariyerini sona erdirme
fırsatını değerlendirdin.
Üstelik bunu bir kadın için yaptın.
Sanırım bu mantıklı. Futbol kariyeri kaç yıl sürer, 10 mu?
Ama aşk sonsuza kadardır.
Sabahları hissettiğin üzüntünün
sebebinin ne olduğunu sanırım biliyorum.
Belki de yapman gereken şeyi yapmıyorsun.
Çoğu silahın sapı siyah veya gümüş rengidir.
Rengini tutturma olasılığım yüzden elliydi.
-Benim tanık olduğum şey bu değildi. -Kes.
Hayatımla uğraşmaktan vazgeç Elijah.
Oğlum dün akşam az kalsın beni vuracaktı
çünkü senin haklı olduğunu kanıtlamak istedi.
Ben, ölemezsin demedim. Bunu hiç söylemedim.
-Karım haklıydı. -Üç büyük felaket oldu
ve tek yaralanmayan kişi sendin.
Hastalandım.
Çocukken zatürreeden
bir hafta hastanede yattım.
Bir keresinde az kalsın boğuluyordum.
İki zayıf çocuk havuzda bana sataşıp beni dibe batırdılar
ve biraz su yuttum.
Fark etmediler, az kalsın beni öldürüyorlardı.
Kahramanlar bu şekilde ölmez. Normal insanlar ölür, değil mi?
Artık seni görmek istemiyorum, tamam mı?
Lütfen ailemden uzak dur.
Dostum, 20 geçiyor. Artık seç.
Gitmem gerek.
Umarım Japon çizgi romanlarına bakıp
otuz bir çekmiyorsundur.
Bak dostum, şeyde olduğunu görmedim...
Artık bir şey seç, tamam mı?
Çocuk bakıcısı geldi.
-İptal edelim mi? -Ben iyiyim.
Başka bir zaman çıkabiliriz.
Yalan söyleme.
İyiyim. Sadece kafam karıştı.
Sadece bir iki içki içmeye gitsek?
Bak dostum. Tekerlekli sandalyeni dışarı iteceğim. Tamam mı?
Dışarıda, kaldırımda düşünürsün.
Mideme bir lokma bir şey sokmalıyım, anladın mı?
Kahretsin!
Ahbap.
Tekerlekli sandalyede olman umurumda değil,
bunu bir daha yaparsan aynasızları ararım.
İşe bak.
Bu kadar yeter çatlak. Artık soluğu hapiste alacaksın.
Bu ne kadar?
-Pas mı? -Evet.
Pasın kendisi değil, renk olarak.
Bilirsin, pas renkli boya veya ahşap gibi.
Bilmiyordum.
Benim en sevdiğim renk hala kahverengi.
Tamam, sıra bende.
En sevdiğin şarkı.
Soft and Wet, eskiden Prince olarak bilinen sanatçının şarkısı.
Ne?
Dürüst olacaktık.
Soft and Wet.
Bu çok ilginç.
Tamam, sıra bende.
Evliliğimizin belki de yürümeyeceği ilk kez ne zaman
aklından geçti?
Oyunun dışına çıktın.
İlk randevumuz. Kural yok.
-Emin değilim. -İyi düşün.
-Oyun ne olacak? -Bitti. Ben kazandım.
Belki de belirli bir an değildir.
-Belki artık... -Bir gece bir kabus gördüm
ve bana her şeyin yolunda olduğunu söylemen için seni uyandırmadım.
Sanırım ilk o zamandı.
Bu sayılır mı?
Sayılır.
Beni ve Joseph'i bilerek mi kendinden uzak tutuyorsun?
Evet.
Neden?
Bilmiyorum.
Sadece kendimi iyi hissetmiyorum Audrey.
Bir terslik var.
Bize içerliyor musun David?
Sahip olduğun hayattan pişman mısın?
Üniversiteden sonra yapabileceğin
başka birçok şey vardı. Bunu sen seçtin.
Biliyorsun, asla birlikte olamayacağımız
anlamına gelse bile yaralanmanı hiç istemezdim.
Bedeninle yapabildiğin şey sana bir Tanrı vergisiydi.
Bunu kaybetmeni hiç istemezdim.
Bunu biliyorsun, değil mi?
Joseph yattıktan sonra iki telefon geldi.
Biri ben diğer hattayken geldi,
ama çok uzun süre telefonda değildim.
Ablamla ilgili acil bir durum vardı.
Saçına kendi başına perma yapmaya kalkmış,
-ve şimdi kafası sanki... -Kim aradı?
New York'tan biri.
Bir güvenlik işiyle ilgiliymiş. Sizi işe almak istiyorlarmış.
New York'a taşınacağınızı bilmiyordum.
Ne iyi ettiniz de söylediniz.
Hep birlikte taşınmayacaktık.
Ah.
Diğer telefona telesekreter cevap verdi.
Harika.
Dürüst olalım. Birlikteliğe daha yeni adım attık,
sadece bir kez çıktık diye senden hayatımızın gidişatını
değiştirmeni bekleyemem.
Hem New York'a gitsen bile bunu ilerletebiliriz.
Sadece ağırdan almamız gerekir.
Sonuçta bence bu kesinlikle daha iyi.
Yani, bu bizim ikinci denememiz David.
Ayaklarımızın yerden kesilmesini beklemiyordum.
O halde, söylenmesi gereken şey "tebrikler."
David, ben Elijah. Bu çok açıktı.
Bir çizgi roman sayesinde aklıma geldi.
Century Çizgi Romanları 117.
Kötüler Koalisyonu denen grup
her süper kahramanın zaafını tespit etmeye çalışıyor,
çünkü hepsinin senin gibi bir zaafı var.
Kemikleri kırılan sen değilsin, benim. Bu açık.
Senin hücrelerin bakteri ve virüse benimkinden farklı tepki veriyor.
Sen hastalanmıyorsun. Ben hastalanıyorum. Bu da açık.
Ama bir sebepten dolayı ikimiz de suya aynı tepkiyi veriyoruz.
Çok çabuk yutuyoruz, nefesimiz kesiliyor, ciğerlerimize kaçıyor,
boğuluyoruz.
Ne kadar gerçek dışı görünse de aramızda bir bağ var.
Aynı çizgideyiz ama zıt uçlardayız.
Demek istediğim, artık önceden bilmediğimiz bir şey biliyoruz.
Zayıf bir noktan var. Su.
Bu, bir nevi senin kripton taşın.
Anlıyor musun David?
Audrey?
Seni çıkaracağım.
Audrey. Audrey?
Hey!
Tanrım... Öldüğümü sandım.
Ben de. Ben de.
O iyi mi?
Sanırım bacağı kırılmış.
Sen yaralandın mı?
Dostum, sen yaralandın mı?
Alo?
O kazada yaralanmadım.
David.
Hayatımda hiç yaralanmadım Elijah.
Ne yapmam gerek?
İnsanların olduğu bir yere git.
Fazla araman gerekmeyecek.
Korkman normal David
çünkü bu kısım çizgi romanlardaki gibi olmayacak.
Gerçek hayat, onun için çizilen ufak kutulara sığmaz.
Afrika'ya geri dön!
Hey, adın ne?
Ha?
Bence içkiyi fazla kaçırmışsın.
İçeri girebilir miyim?
Sen kimsin?
Evini sevdim.
Girebilir miyim?
Ne demek bu?
Hayır, giremezsin.
Emin misin?
Sen ne... Ne yaptığını...
Johnston'ın kafası çitlere dayalı.
Savunmasız, çünkü artık o kadar hızlı hareket edeceği bir alan yok.
O yüzden hep aynı bölgede duruyor.
Hakem John McCartney, Johnston'ı ilerlemesi konusunda uyarıyor.
Artık bu kolay bir iş değil.
Shamrock'ın sağ eli kuvvetli olan eli.
Yine Shamrock'ın sağ eli. Bir kez daha!
Shamrock yine çakıyor!
Kazanmak istiyorsun.
Bir şey yok.
Hadi.
Tamam. Hadi.
Kötü bir rüya gördüm.
Artık geçti.
Ben de öyle düşündüm.
Ne düşünüyordun?
Şey...
Konuştuğun kişi benim.
Bilmiyorum.
Bunu düşündüğüne inanamıyorum.
Sadece sana soruyorum.
Ekmek kızartıyorum.
Elijah Price'ı düşünüyordum.
Bir daha gelirse bence polisi aramalıyız, tamam mı?
Tamam mı?
Tamam.
Haklıydın.
Bu, Johann Davis'in ilk çizimlerinden biri.
Kötü karakterin gözlerini görüyor musun?
Diğer karakterlerinkinden daha büyük.
Dünyaya bakışında hafif bir çarpıklık olduğunu ima ediyorlar.
Normalden biraz farklı.
Korkunç görünmüyor.
Ben de oğluma öyle dedim.
Ama o, her zaman iki çeşit kötü karakter olduğunu söylüyor.
Kahramana karşı elleriyle savaş veren kötü asker karakter var,
bir de gerçek tehlike var,
kahramana karşı beyniyle savaş veren zeki ve kötü baş düşman.
Elijah'nın annesi misiniz?
Evet. Ona satışlarda yardım ediyorum.
Tanıştığımıza sevindim. Ben David Dunn.
Senden bahsetti. Arkadaş olmaya başladığınızı söyledi.
Öyle.
Bugün keyfi yerinde gibi.
Onunla çok gurur duyuyorum.
Hayatı boyunca çok çekti.
Üst üste gelen birkaç kötü olayın onu yıktığını sandım.
Çok kötüydü. Ama atlattı.
Evet, atlattı.
O, bir nevi mucize.
Evet, öyle.
-Geldiğini ona söylerim. -Teşekkür ederim.
Başladı.
Söyle bana David.
Bu sabah kalktığında da aynı şeyi hissettin mi?
Kendini üzgün hissettin mi?
Hayır.
Sanırım bu noktada el sıkışmamız gerek.
O binada 25 yıl çalıştım. Tüm sırlarını biliyorum.
Sırlarını mı?
Mesela birinci, ikinci veya üçüncü katta yangın çıksa,
oteldeki herkes diri diri yanar.
Oraya yolcular giremez.
En ürkütücü şey ne biliyor musun?
Bu dünyadaki yerini bilmemek.
Neden burada olduğunu bilmemek.
Bu... Bu korkunç bir his.
Ne yaptın?
Az kalsın umudumu yitiriyordum.
Kendi kendimi sorguladığım o kadar çok an oldu ki.
Tüm o insanları öldürdün.
Ama seni buldum.
Sadece seni bulmak için bunca kurban.
Tanrım.
Artık senin kim olduğunu bildiğimize göre,
kim olduğumu biliyorum.
Ben bir hata değilim.
Her şey çok mantıklı.
Bir çizgi romanda, baş düşmanın kim olacağını nasıl bilirsin?
Kahramanın tam tersi olan kişidir.
Çoğu zaman da arkadaştırlar, seninle benim gibi.
Çok önceden bilmeliydim. Neden biliyor musun David?
Çocuklar yüzünden.
David Dunn, polis ve yetkili makamları üç terör olayıyla ilgili
delillerin bulunduğu, Sınırlı Baskı galerisine yönlendirdi.
Bana Bay Cam ismini taktılar.
Elijah Price şu anda akıl hastası suçluların bulunduğu bir kurumda.