Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(วอร์ซอ ปี 1939)
- คุณสปิลมัน - สวัสดีครับ
ฉันมาพบคุณโดยเฉพาะเลยค่ะ ฉันชอบคุณเล่นมาก
- คุณชื่ออะไร - ฉันชื่อโดโรต้าค่ะ เป็นน้องของยูเรก
- คุณเลือดออก - ไม่เป็นไรครับ
มาเถอะโดโรต้า ไว้ค่อยเขียนหาเขาทีหลังก็ได้
นี่ไม่ใช่เวลาคุยนะ
ยูเรก ไม่เคยบอกเลยนะว่ามีน้องสาว
- ไม่รู้จะเอาอะไรไปดี - คุณขนไปเยอะทุกที
- จะเอากระเป๋าไปกี่ใบล่ะ - หนูจะเอาชุดแดงไป
คุณว่าผมควรเอารูปลุงซีม่อนไปด้วยไหม
อยากเอาไปด้วยก็ตามใจสิ
ไม่เห็นเหรอว่าฉันกลุ้มอยู่
เดี๋ยวเขาก็กลับมา ไม่ต้องห่วง
หนูเอากล่องไปอีกใบดีไหม
แม่คะ วลาเดกมาแล้ว
ขอบคุณสวรรค์ วลาเดก
- ลูกบาดเจ็บเหรอ - ไม่เป็นไรครับ
แม่เป็นห่วงแทบแย่
ผมบอกแม่แล้วว่าอย่าห่วง พี่พกเอกสารไว้
ถ้าโดนระเบิด เขาก็พามาส่งถูก
เฮนริก อย่าพูดแบบนั้นสิลูก
ห้ามเลยนะ
- พ่อคะ วลาเดกมาแล้ว - ผมบอกแล้ว
- ทําอะไรกันน่ะ - ใครเห็นหมวกปีกกว้างของฉันบ้าง
ระเบิดลง สถานีเลยต้องปิด
ไม่ได้มีแค่สถานีวิทยุวอร์ซอนะ
ลูกจ๊ะ รีบไปเก็บของเถอะ
- เราจะไปไหนกัน - ไปจากวอร์ซอ
- ไปที่ไหนล่ะ - พี่ยังไม่รู้เหรอ
- รู้อะไร - ไม่ได้อ่านข่าวเหรอ
ไม่
- หนังสือพิมพ์อยู่ไหน - ใช้ห่อของแล้ว
- เอาไปห่อของแล้ว - รัฐบาลย้ายไปที่ลูบลิน
ผู้ชายทุกคนต้องออกจากเมือง
ไปตั้งแนวรับใหม่ที่อีกฝั่งของแม่น้ํา
ผู้ชายไปกันหมดแล้ว ตอนนี้เหลือแต่ผู้หญิง
แล้วคิดจะไปทําอะไรที่แนวป้องกันใหม่ล่ะ
- ถือกระเป๋าเดินไปมาเหรอ - รีบเก็บของเถอะ วลาเดก ไม่มีเวลาแล้ว
- ผมไม่ไปหรอก - ดีเลย
หนูก็ไม่ไปเหมือนกัน
อย่าพูดเป็นเล่นน่า เราต้องอยู่ด้วยกันสิ
ฟังนะ ถ้าผมต้องตายผมขอตายอยู่กับบ้านดีกว่า
- ไม่เอาสิ - เงียบก่อน ผมเจอสัญญาณแล้ว ฟังๆ
จากสํานักข่าวบีบีซีในลอนดอน รัฐบาลอังกฤษ...
ไม่ได้รับคําตอบรับใดๆ
ต่อข้อแนะนําที่ได้เสนอไป...
แก่รัฐบาลเยอรมัน
จึงได้ประกาศสงครามต่อนาซีเยอรมัน
- เยี่ยมไปเลยๆ - และเป็นที่คาดว่า...
อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า ทางฝรั่งเศส
ก็จะประกาศสงครามเช่นกัน
โปแลนด์ไม่ได้โดดเดี่ยวอีกแล้ว
เยี่ยมไปเลยๆ
แม่ครับ มื้อเย็นวันนี้อร่อยมากเลย
นั่นสินะ
พอถึงเวลาฉลองก็ต้องแสดงฝีมือให้เต็มที่สิ
ขอดื่มให้แก่อังกฤษและฝรั่งเศส
พ่อบอกแล้วไงว่าทุกอย่างจะจบด้วยดี
ห้าพันกับอีกสาม
- แค่นั้นเองเหรอ - ใช่
เราเหลือแค่ 5,003 ซลอตี
เกินไป 3,003 ซวอตีนะ ดูสิ
“ข้อกําหนดเกี่ยวกับการมีเงินสดในครอบครอง”
คนยิวจะเก็บเงินสด ในบ้านได้ไม่เกิน 2,000 ซวอตี
แล้วจะทํายังไงกับที่เหลือ
ฝากธนาคารสิ แบบบัญชีจํากัดวงเงิน
ธนาคารเหรอ
ใครจะโง่เอาเงินไปฝากธนาคารเยอรมัน
เราซ่อนเงินก็ได้
นี่ไง ซ่อนไว้ใต้กระถางต้นไม้ไง
ไม่ๆ เราใช้วิธีที่เคยได้ผลมาแล้วดีกว่า
สงครามครั้งก่อนเราทําแบบนี้
เจาะรูที่ขาโต๊ะ
แล้วซ่อนเงินไว้
- ถ้าพวกนั้นยกโต๊ะไปล่ะ - ยกโต๊ะไปได้ไง
พวกเยอรมันจะบุกเข้าบ้านคนยิว แล้วขนเฟอร์นิเจอร์กับของมีค่าไป
- จริงเหรอ - พวกมันจะอยากได้โต๊ะแบบนี้ไปทําไม
- ทําอะไรของคุณเนี่ย - ฟังนะ ดูนี่สิ
ซ่อนตรงนี้แหละดีที่สุดแล้ว ไม่มีใครมาค้นใต้กระถางหรอก
- ไม่ๆ ฟังนะ ผมกําลังคิดอยู่ - อ๋อ คิดเป็นด้วยเหรอ
- ต้องทํายังไงรู้ไหม ใช้จิตวิทยาไง - อะไรนะ
เราวางเงินกับนาฬิกาไว้บนโต๊ะ
แล้วเอากระดาษปิดไว้ โต้งๆ แบบนี้เลย
- คิดได้ไง - พวกมันจะมัวแต่ค้นที่อื่น ไม่มาดูหรอก
วิธีนี้มันงี่เง่าที่สุดเลย พวกมันต้องเจออยู่แล้ว
ดูนี่
เจ้าทึ่ม
- นั่นฉลาดแล้วเหรอ - ก็ดีนะ คงไม่มีใคร...
- เสียเวลาแย่เลย - เราไม่รีบอยู่แล้วนี่
- ไม่เสียเวลาหรอก - ถามหน่อย จะเอาออกมายังไง
- พี่จะเอาออกยังไง - เงียบก่อน อยู่ในความสงบด้วยค่ะ
- เอาออกทีละใบเหรอ - ไม่มีใครฟังหนูเลย
เงียบก่อนค่ะ อยู่ในความสงบด้วย
- ค่ะคุณทนาย ชอบความสงบจังนะ - ก็ฟังก่อนสิ
เอานาฬิกาใส่กระถาง ส่วนเงินก็ยัดใส่ไวโอลิน
- แต่มันจะเล่นได้รึเปล่า - เดี๋ยวก็รู้
- ยูเรก นี่วลาเดก สปิลมันนะ - เป็นไงบ้างวลาเดก
พวกเราปลอดภัยดี แล้วนายล่ะ
ตอนนี้ก็ยังสบายดีนะ ฉันพอจะเดาออกว่านายโทรมาทําไม
เราทําอะไรไม่ได้หรอก เพราะพวกนั้นไม่ยอมให้เปิดสถานี
- ฉันรู้ แต่ว่า... - ห้ามเล่นดนตรี ห้ามเปิดวิทยุในโปแลนด์
ฉันรู้ แต่ยูเรก
แต่นักเปียโนอย่างนายต้องหางานได้อยู่แล้ว
ก็อาจจะนะ แต่ว่า
อย่าว่ากันนะ แต่ฉันไม่ได้โทรมาคุยเรื่องงานหรอก
ฉันตื๊อยูเรกมาหลายสัปดาห์แล้วค่ะ จนในที่สุดเขาก็ยอม
เขาว่า “ก็ได้ พรุ่งนี้ไปด้วยกัน” ฉันเลยไป
แล้วระเบิดก็ลงสถานี
- เจอกันแบบนั้นก็วิเศษดีนะครับ - จริงเหรอ
ใช่ครับ ลืมไม่ลงเลย
- ฉันชอบฟังคุณเล่นค่ะ คุณสปิลมัน - เรียกผมวลาเดกเถอะ
- คุณเล่นโชแปงได้ไม่เหมือนใคร - หวังว่าคงเป็นคําชมนะ
- ฉันชมจริงๆ นะคะ - ผมแค่ล้อเล่นน่ะ
- ไปดื่มกาแฟที่นั่นกันดีไหมครับ - ดีเลยค่ะ
- แล้วคุณทํางานอะไรเหรอ - ฉันเพิ่งจบจากโรงเรียนดนตรีค่ะ
- เป็นนักดนตรีนี่ - เพิ่งเริ่มน่ะค่ะ
- เล่นอะไรเหรอ - เชลโลค่ะ
ผมอยากเห็นผู้หญิงเล่นเชลโลนะ
(ห้ามคนยิวเข้า)
ทําแบบนี้ได้ไง น่าเกลียดที่สุดเลย
บางคนอยากเป็นนาซียิ่งกว่าฮิตเลอร์อีก
ฉันจะไปตําหนิพวกเขาเอง
อย่าเลยครับ เชื่อผม
- มันน่าละอายมากที่คุณต้องเจอแบบนี้ - สวัสดี
เราไปที่อื่นก็ได้
- ไปสวนสาธารณะไหมคะ - ไม่ได้หรอก
คําสั่งจากทางการ
ห้ามคนยิวเข้าไป
- ตายจริง ล้อเล่นรึเปล่า - จริงๆ ครับ
ผมอยากชวนไปนั่งชมวิวนะ
แต่ “คนยิวห้ามใช้ม้านั่งสาธารณะ”
แย่ที่สุดเลย
เรายืนคุยกันตรงนี้ได้นะ
คงไม่มีข้อห้ามหรอก
คุณเล่นเชลโลเหรอครับ ดีจัง
นักประพันธ์ที่ชอบล่ะ
โชแปง จริงเหรอเนี่ย
คุณต้องหัดเล่นเชลโลโซนาตาของเขาแล้วสินะ
แล้วคุณล่ะ วลาเดก
ผมเป็นคู่ซ้อมได้นะ ผมเปียโน คุณเชลโล
คุณสปิลมันคะ คุณเป็นคนที่วิเศษมากเลย
เรียกผมวลาเดกนะ
แจกฟรีสัญลักษณ์คนยิวในเขตวอร์ซอ
“ข้าพเจ้าขอประกาศให้คนยิว ในกรุงวอร์ซอทุกคน
สวมสัญลักษณ์นี้ให้เด่นชัดเมื่อออกนอกบ้าน
ข้อบังคับนี้จะมีผลตั้งแต่วันที่หนึ่ง ธันวาคม 1939
และบังคับใช้กับคนยิวอายุ 12 ปีขึ้นไป
ให้สวมสัญลักษณ์นี้ที่แขนเสื้อข้างขวา
และจะต้องมีดาวดาวิดสีน้ําเงินบนพื้นขาว
พื้นหลังจะต้องใหญ่เพียงพอ
สําหรับรูปดาวที่มีขนาดแปดเซนติเมตร
ดาวทุกแฉกจะต้องหนาหนึ่งเซนติเมตร
คนยิวที่ฝ่าฝืนกฎข้อบังคับนี้
จะถูกลงโทษอย่างหนัก
ผู้ว่าราชการกรุงวอร์ซอ
ดร.ฟิชเชอร์”
- ผมไม่สวมหรอก - หนูก็ไม่สวม
หนูไม่ยอมถูกตีตราหรอก
ขอผมดูหน่อย
เขาบอกไหมว่าเราต้องหาปลอกแขนนี้มาใส่เอง
- จะไปเอาได้จากไหน - ไม่ต้องหรอก
พวกเราจะไม่สวมมัน
แก
มานี่
ทําไมไม่ทักทายเรา
ขอโทษครับ
ห้ามเดินบนทางเท้าด้วย
ไปเดินในร่องน้ํา
พี่เห็นรึยัง
อะไร ฉันทํางานอยู่นะ
อะไรเนี่ย
- เขาจะกักพวกเราไว้ที่นี่ - หมายความว่าไง
“คําสั่งจากผู้ว่าการกรุงวอร์ซอ ดร.ฟิชเชอร์
เกี่ยวกับที่อยู่อาศัยของคนยิวในกรุงวอร์ซอ
จะมีการกําหนดพื้นที่คนยิว
ที่อาศัยอยู่หรือกําลังจะย้ายมา
ต้องย้ายไปพํานักที่นั่นทุกคน”
ดูสิ
“คนยิวที่อาศัยอยู่นอกเขตกําหนด
ต้องย้ายไปเขตคนยิวภายในวันที่ 31 ตุลาคม
ปี 1940”
พื้นที่แคบแบบนี้ไม่พออยู่แน่
พวกเรามีตั้งสี่แสนคน
สามแสนหกต่างหาก คงเบียดกันไม่มาก
แล้วจะให้ฉันทํายังไง บอกหน่อยซิ
คุณฉลาดไม่ใช่เหรอ บอกมาสิ
แม่คะ
แม่
มีอะไรเหรอ
ยี่สิบซวอตี
เราเหลือเงินแค่ 20 ซวอตี
แค่นี้จะไปซื้ออะไรได้
แม่เบื่อที่ต้องกินแต่มันฝรั่งทุกวัน
ผมให้ราคาได้เท่านั้นแหละ
ขายมาเถอะ ไม่มีใครให้มากกว่านี้หรอก
- นี่เปียโนเบ็กสไตน์นะคะ - ผมให้ 2,000 แนะนําให้ขายนะ
พอหิวแล้วกินเปียโนได้เหรอ
- ออกไปเลย - ทําบ้าอะไรเนี่ย
- หยุดนะ - เอาไปให้คนอื่นยังดีซะกว่า ออกไป
หิวจนหน้ามืดรึไง เป็นบ้าอะไรของแกเนี่ย
เพี้ยนกันไปใหญ่
ผมอุตส่าห์ช่วยนะ
ผมให้ 2,000 และจ่ายค่าขนย้ายเอง
ผมออกค่าขนย้ายเองนะ
หิวจนเป็นบ้ากันแล้วเหรอ
เอาไปเลย
(วันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 1940)
โดโรต้า
สวัสดีครับ
ฉันไม่อยากมาเลย
ไม่อยากมาเห็นภาพแบบนี้ แต่...
ฉันฝืนใจตัวเองไม่ได้
- คุณสบายดีนะ - ค่ะ
ดีแล้ว
ที่จริงก็ไม่หรอกค่ะ ญาติฉันถูกจับไป
ยูเรกบอกว่าเดี๋ยวพวกนั้นก็ปล่อย
แบบนี้มันแย่จริงๆ
คงไม่นานหรอก อย่าห่วงเลย
ฉันก็คิดแบบนั้นค่ะ
มันเลวร้ายไป
ผมต้องไปแล้ว
ผมจะไปหาคุณนะ
ไม่นานหรอก
ผมไปนะ
คือว่า
บอกตามตรงนะ พ่อนึกว่ามันจะแย่กว่านี้
จะนอนกันยังไง
แม่กับสาวๆ จะนอนกันในครัว
ลูก เฮนริกกับพ่อก็นอนกันในนี้
ดูสิ
มาดูสิคะ
(คําเตือน เขตเสี่ยงต่อการติดเชื้อ)
ไปเลยนะ
ไปเลยๆ
พ่อฮะๆ
- ขายได้บ้างไหม - แค่เล่มเดียว ดิ อีเดียต ของดอสโตเยฟสกี
- แค่สามซวอตี - ก็ยังดีกว่าเมื่อวาน
สามซวอตีเนี่ยนะ มีคนอื่นเขาหาได้เป็นล้าน
- ฉันรู้ - พี่ไม่รู้หรอก เชื่อสิ
พวกมันติดสินบนผู้คุมให้ทําเป็นไม่รู้ไม่เห็น
จากนั้นก็ขนอาหาร ยาสูบและเหล้าเข้ามา
เครื่องสําอางฝรั่งเศส
ถึงคนจนจะล้มตายพวกมันก็ไม่สน
ขอโทษค่ะ คุณเห็นสามีฉันไหมคะ อิแซก เชอร์แมน
- ตัวสูง หน้าตาดี - ขอโทษครับ
เคราบางๆ สีเทา ไม่เห็นเหรอคะ
- ไม่เห็นครับ - ขอโทษค่ะ
- ผมไม่รู้ - ลาก่อนค่ะ
ฝันดีนะคะ แต่ถ้าคุณเห็นก็เขียนมาบอกฉันนะ
ชื่ออิแซก เชอร์แมน
ทําไมต้องมีถนนของคนนอกผ่านพื้นที่เราด้วยนะ
ทําไมไม่อ้อมไป
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวพวกเขา ก็สร้างสะพานแล้วไม่รู้เหรอ
สะพานเหรอ ไอ้พวกบ้าเอ๊ย
พวกเยอรมันชอบอวดว่าตัวเองฉลาด
แต่รู้ไหม ผมว่าพวกมันโง่บรมเลย
ผมมีครอบครัวต้องดูแล แต่ต้องเสียเวลาครึ่งวัน
รอพวกมันปล่อยให้เราข้าม
พวกมันคิดว่าผมมาฟังเพลงรึไง
อะไร รีบมากรึไง
เป็นอะไร หนาวเหรอ
- ถ้าหนาวก็ขยับสิ - ใช่ เต้นเลยสิ
- เต้นเลยสิ - เต้นเลย
เร็วเข้าๆ เต้นเลย
แบบนั้นแหละ
แล้วแกล่ะ ไปเต้นกับเขาสิ
ไปเปิดลานให้พวกยิวเต้นกันดีกว่า
เอาล่ะ
แก และแกด้วย
เอาเลย
เร็วขึ้น
เต้นเลย
เร็วอีก
เต้นเลย
เร็วอีก
เร็วสิ
ฉันบอกให้เร็วขึ้นไง ไอ้พวกยิว
- อย่าหยุดนะ - เต้นไป
(ดลา วซิสต์กิช บาร์)
พวกเขามาแล้ว
อิตแซก เฮลเลอร์มารอพบลูกจ้ะ
- มีอะไรเหรอ - มานั่งดื่มชาก่อน
รอสาวๆ กลับมาแล้วค่อยกินมื้อเที่ยง
- นายมาทําไม - เขาเอาเค้กมาฝากด้วย
อิตแซก
พ่อเขากลับมาทําธุรกิจเครื่องประดับแล้วนะ
รุ่งเลยใช่ไหมอิตแซก
เงินดีนะเครื่องประดับ
- เรากําลังเกณฑ์คน - ใครเกณฑ์
อย่าไขสือเฮนริก ฉันมาในฐานะเพื่อนนะ
คนยิวทั่วประเทศจะถูกพามาที่นี่
อีกหน่อยที่นี่จะมีคนกว่าครึ่งล้าน
- เราต้องเพิ่มตํารวจคนยิว - เพิ่มตํารวจคนยิว
นายอยากให้ฉันสวมวิญญาณเกสตาโป แล้วคอยอัดคนยิวสินะ
- ยังไงก็ต้องมีคนทํา - เลือกฉันทําไม
ฉันนึกว่านายเกณฑ์แต่ลูกคนรวยซะอีก
ดูพ่อฉัน ดูพวกเราสิ
ฉันถึงได้มาไงล่ะ นายมีชีวิตที่ดีกว่านี้ได้นะ
- นายอยากขายหนังสืออยู่แบบนี้เหรอ - ใช่แล้ว
ฉันอุตส่าห์มาช่วยนะ
นายล่ะวลาเดก นายเล่นเปียโนเก่ง
วงดนตรีแจซตํารวจ ยินดีต้อนรับนาย
- นายตกงานอยู่นี่ มาทําสิ - ขอบใจ แต่ฉันมีงานแล้ว
ได้ครับ
โทษทีนะ แขกขอให้หยุดเล่นก่อน
ใครขอเหรอ
ผมพูดเสมอว่าให้มองโลกในแง่ดี
คุณอยู่ในเขตเล็กๆ ที่เต็มไปด้วยปัญญาชน
ดีกว่าเราตั้งเยอะ ในเขตใหญ่นี่อยู่กันอย่างกับสลัม
- ให้ผมทําอะไรบ้างเถอะ - คุณเป็นศิลปิน
แค่ทําให้ผู้คนรู้สึกดีขึ้นก็พอ
- แต่ผมอยากช่วยอะไรบ้าง - คุณมีชื่อเสียงเกินไป
รู้อะไรไหม
นักดนตรีไม่เหมาะมาก่อการอะไรหรอก
พวกคุณน่ะ อารมณ์สุนทรีย์เกิน
- ใครน่ะ - ซิมเช
มาโยเรก
มีประกาศติดไปทั่ว ว่าเมืองนี้จะกําจัดพวกไม่พึงประสงค์ไป
- เขาก็ประกาศไปเรื่อยแหละ - ว่าไงซิมเช
ไดเรก คุณนายอิสเคน
เยฮูดา งานหนักไหม
มาโยเรก นี่นักเปียโนมือหนึ่งของโปแลนด์
อาจจะของโลกด้วยซ้ํา
วลาดิซสลาฟ สปิลมัน นี่มาโยเรก
- สวัสดีครับ - ผมเคยได้ยินชื่อนะ
- แต่ยังไม่เคยฟัง - มาโยเรกเคยอยู่ในกองทัพ
เขาเก่งมาก
ไม่ชอบอย่างเดียวที่เขาไม่ใช่พวกสังคมนิยม
คุณกลับเถอะวลาเดก ใกล้ถึงเคอร์ฟิวแล้ว
รู้ไหมว่าเราพิมพ์หนังสือพิมพ์กี่เล่ม
ห้าร้อย
แล้วรู้ไหมว่าเล่มนึงจะมีคนอ่านประมาณ 20 คน
เท่ากับมีคนอ่าน 10,000 คน รับรองว่าก่อการได้แน่
มาโยเรกจะซุกไว้ในกางเกงใน แล้วเอาไปวางไว้ในส้วม
- ส้วมเหรอ - เท่าที่ผมจะหาได้เลย
พวกคนเยอรมันไม่ใช้ส้วมคนยิว
เพราะสะอาดไป
ได้โปรดเถอะครับ
ฟังนะ
หยุดนะ ไอ้ตัวแสบ
ต้องโดน
หยุดนะ หยุด
หยุดสิ
มาเร็วๆ ออกมาเจ้าหนู
ยืน ยืนสิ
ขอร้องล่ะ คืนนี้แม่ไม่อยากฟังเรื่องแย่ๆ
- กินให้อร่อยนะ - ถ้างั้นผมเล่าเรื่องตลกแล้วกัน
- รู้จัก ดร.ราเชย่าไหม - ศัลยแแพทย์
ศัลยแพทย์
เพราะอะไรก็ไม่รู้เหมือนกัน
พวกเยอรมันยอมให้เขามาผ่าตัดในเขตยิว
เขาให้หมอโปแลนด์มารักษาคนยิวด้วยเหรอ
ฉันรู้แค่ว่าเขามีบัตรผ่าน
เขาวางยาสลบคนไข้แล้วเริ่มผ่าตัด
พอลงมีดแรก พวกเอสเอสก็บุกเข้ามา
ยิงคนไข้บนเตียง
และยิง ดร.ราเชย่า รวมถึงทุกคนในห้อง
น่าขําไหมล่ะ
คนไข้ไม่เจ็บเลยเพราะโดนยาสลบ
แม่บอกอย่าคุยเรื่องแย่ไง
เป็นอะไรกันหมดเนี่ย ไม่มีอารมณ์ขันกันเลยเหรอ
ก็มันไม่ตลก
ที่ตลกอีกเรื่อง ก็คือพี่กับเนกไทเชยๆ นั่นไง
พูดอะไรของแก เนกไทฉันไปเกี่ยวอะไรด้วย
- ฉันต้องใส่ไปทํางาน - ทํางานเหรอ
- ใช่ ฉันทํางาน - เออใช่ ทํางาน
เล่นเปียโนให้พวกกาฝากฟัง
- กาฝากอะไร - กาฝากสิ
- นี่ลูก - เนี่ยนะงาน
- พวกนั้นมันเห็นแก่ตัว - แล้วมาโทษฉันเนี่ยนะ
ใช่ เพราะฉันเห็นอยู่ทุกวัน ว่าพวกนั้นไม่สนว่าคนอื่นจะเป็นยังไง
- พ่อโทษพวกอเมริกัน - เรื่องเนกไทเหรอ
คนยิวในอเมริกามีตั้งเยอะ
ไม่รู้มัวทําอะไรกันอยู่ คนยิวที่นี่จะแย่อยู่แล้ว
แทบไม่มีอะไรกิน
นายธนาคารคนยิวน่าจะเกลี้ยกล่อม ให้อเมริกาประกาศศึกกับเยอรมนี
ปิดไฟๆ
เปิดไฟ
เร็วเข้า
เปิดประตู เราจะเข้าไป
เปิดประตู
ลุกขึ้น
แก ลุกขึ้นเร็ว
โยนมันออกไป
แม่คะ
วิ่งไปเลย เร็ว
เงียบๆ นะ
หยุดนะ เดี๋ยวก่อน
(ภัตตาคาร คาปรี)
- ฉันเป็นน้องสาวคุณสปิลมัน - เชิญครับ ไม่ใช่เธอ
- เกิดอะไรขึ้น - มันน่ากลัวมาก
- อะไร - พวกนั้นไล่ล่าคนบนถนน
เขาจับเฮนริกไป
กลับบ้านไปก่อนนะ เดี๋ยวพี่จัดการเอง
- ขอโทษค่ะ คุณเห็นสามีฉันไหมคะ - ไม่
อิสแซก เชอร์แมน
- ไม่เห็นครับ - เขาตัวสูง หล่อ เคราสีเทา
ถ้าเห็นช่วยเขียนมาหาฉันด้วยนะคะ อย่าลืมนะ อิสแซก เชอร์แมน
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
พวกมันจับหลานชายผม และพาพวกเขาไปในนั้น
พวกมันจะทําอะไร ผมเลิกเชื่อในพระเจ้าไปแล้ว
ขอโทษครับ ขอทางหน่อย
อิตแซก
อิตแซก นี่วลาเดก สปิลมันไง
ทางนี้
- เฮนริกอยู่ในนั้น - ฉันไม่เห็น
- เชื่อสิ เขาถูกจับไป - แย่หน่อยนะ
นายช่วยได้ไหม
ทีนี้มาขอให้ช่วยนะ
ช่วยเราได้ไหม
ไปเร็ว
- ต้องจ่ายนะ - ฉันไม่มีเงินหรอก
งั้นก็เสียใจ นายน่าจะเข้าร่วมตอนยังทําได้
พวกเขาบอกว่านายมีอิทธิพล
ใครบอก
คนรู้จัก เขาบอกว่านายเป็นคนสําคัญ
อิตแซก
วิ่งไป วิ่งไปเรื่อยๆ
- ยกมือขึ้น - เป็นยังไงบ้าง
- สบายดีนะ - เจ้าพวกโจร
ตายๆ
- หมอนี่มันบ้า - ยกมือขึ้น
- เอาบุหรี่ไหม - บุหรี่เหรอ
ขอบคุณ
- ทุกอย่างเรียบร้อย - ทุกอย่างเรียบร้อย
มีความสุขดีนี่
ทุกอย่างเรียบร้อย
ยกมือขึ้นๆ
เรียบร้อยดี
ช่วยด้วยๆ
ปล่อยนะ ช่วยด้วย
ไอ้โง่ บ้าเอ้ย
ไอ้ขี้ขโมย
อะไรนะ
- เขาจับแกทําไม - พี่ไปคุยกับอิตแซก เฮลเลอร์เหรอ
- ผมขอให้ไปคุยกับเขารึไง - แต่แกก็ได้ออกมานะ
พี่ไปอ้อนวอนไอ้เศษสวะนั่นสินะ
ฉันขอให้เขาช่วยแก
จ่ายไปเท่าไหร่ล่ะ
ฉันจะเอาอะไรไปจ่ายเขา
เงินที่ฉันได้มาก็เอาไปซื้ออาหารหมด
ผมดูแลตัวเองได้
พวกมันจับแกไปนะ
มันก็ไม่เกี่ยวกับพี่นี่
มันต้องการตัวผม ไม่ใช่พี่
ทําไมต้องมายุ่งเรื่องคนอื่นด้วย
- แกมันบ้า รู้ตัวรึเปล่า - นั่นก็เรื่องของผม
เป็นอะไรไป ไม่สบายรึเปล่า
หิวน่ะ
ใบอนุญาตทํางานเหรอ หมายความว่าไง ไม่มีใบอนุญาตทํางาน
พี่ต้องมีใบอนุญาตทํางาน
ถึงจะทํางานให้พวกเยอรมันได้ ไม่งั้น...
- ไม่งั้นทําไม - จะถูกเนรเทศ
- ข่าวลือเป็นเรื่องจริงสินะ - พวกเขาจะย้ายเรา
และส่งไปค่ายแรงงานทางตะวันออก
- และปิดเขตเล็กนี่ - พระเจ้า
วลาเดกๆ
นึกว่าคุณจะไปเดินสายแสดงที่ลอนดอน ปารีส นิวยอร์ก ชิคาโก ซะแล้ว
- อาทิตย์นี้ไม่ล่ะ - ดูโทรมไปนะ
คุณได้ยินข่าวลือ ว่าเขาจะย้ายเราไปตะวันออกไหม
คุณเชื่อข่าวลือมากไปแล้ววลาเดก มีปัญหาอะไรเหรอ
ผมกําลังหาใบอนุญาตทํางานให้พ่อผมอยู่น่ะ
ผมหาให้ตัวเอง กับคนอื่นในครอบครัวได้แล้ว ขาดแต่ของพ่อ
- ผมตระเวนหาไปทั่ว... - ทําไมไม่มาหาผมล่ะ
คุณทําเรื่องใบอนุญาตด้วยเหรอ
เปล่า แต่มาโยเรกทํา
คุณช่วยได้ไหม ผมไม่มีเงินเลย
อย่าดูถูกเราสิ
พอจะช่วยอะไรเขาได้ไหม
พรุ่งนี้ไปที่ร้านชูลทซ์ ตอนสี่โมงเย็นนะ
เห็นไหมว่าวันนี้คุณโชคดีแค่ไหน
เจอกันตอนจังหวะเหมาะพอดี
ผมถึงพูดเสมอไง
- ให้มองโลกในแง่ดีไว้ - ให้มองโลกในแง่ดีไว้ จริงครับ
- หลังคุณเป็นไงบ้าง - ก็ดี
ดีขึ้นเหรอ
ดีที่ไม่หัก
ขอบคุณ
ยินดีครับ ถึงจะไม่ช่วยก็อะไรเถอะ
ขอบคุณครับคุณชูลทซ์
(วันที่ 15 มีนาคม 1942)
อย่างน้อยเราก็ยังได้งานในเขตยิวนะ
และยังได้อยู่ด้วยกัน
ทุกคนออกไปที่สนาม
ออกไปเร็ว
แต่เราเป็นคนงานนะ เรามีใบอนุญาตแล้ว
เดี๋ยวนะ
นี่จ้ะ
ไปตรงนั้น เร็วเข้า
แก
แก แกด้วย
แก
ที่เหลือรีบไปแต่งตัวแล้วกลับมา
เอาสัมภาระไปได้ไม่เกิน 15 กก.
จะพาเราไปไหนเหรอคะ
ขอโทษนะ ผมทําเต็มที่แล้ว
- ผมนึกว่าใบอนุญาตจะช่วยได้ - พอเถอะวลาเดก
หวังว่าเฮนริกกับฮาลิน่าจะโชคดีกว่าเรานะ
(วันที่ 16 สิงหาคม 1942)
- เราจะไปไหนกันเหรอคะ - ไปทํางาน
สบายกว่าในสลัมเน่าๆ นี้เยอะ ไปเถอะ
ทําไมฉันทําแบบนั้นๆ
ทําไมฉันทําแบบนั้น
คุณมีน้ํารึเปล่าคะ
คุณมีน้ํารึเปล่าคะ ลูกฉันขาดน้ํา
- เขากําลังจะขาดน้ําตาย - ขอโทษ
- ขอร้องค่ะ - เสียใจด้วยนะ
- คุณมีน้ําบ้างไหมคะ ขอร้องล่ะ - ไม่ได้ยินที่ผมพูดเหรอ
- มันน่าละอายที่สุด - ผมรู้
ปล่อยให้พวกมันพาเราไปเชือดเหมือนแกะ
- เบาๆ หน่อย - ทําไมเราไม่สู้มัน
พวกเรามีกันตั้งครึ่งล้าน บุกออกไปได้อยู่แล้ว
อย่างน้อยก็ได้ตายอย่างมีเกียรติ ไม่มีรอยด่าง
แน่ใจเหรอว่าเขาจะส่งเราไปตาย
ไม่แน่ใจหรอก
เพราะพวกมันไม่บอกอะไรผมเลยไง
- พวกมันจะกําจัดเราแน่ - แล้วจะให้ผมทํายังไงล่ะ สู้มันเหรอ
ถ้าจะสู้ เราต้องรวมตัว มีแผน มีปืน
ใช่แล้ว จะให้ผมใช้ไวโอลินสู้รึไง
พวกเขาไม่กําจัดแรงงานจํานวนมากแบบนี้ทิ้งหรอก
คงส่งเราไปค่ายแรงงานมากกว่า
งั้นเหรอ
นั่นคนพิการ แล้วก็คนแก่กับเด็ก จะทํางานได้ไง
ดูคุณสิ จะแบกท่อนซุงไหวเหรอ
เฮนริก ฮาลิน่า เฮนริก
ฮาลิน่า เฮนริก
หนูคิดถึงแม่ หนูอยากอยู่กับแม่
หนูอยากอยู่กับพ่อด้วย
โง่จริงๆ
ทําไมฉันทําแบบนั้นๆ
หนูรําคาญเสียงเธอจัง
ให้ตายสิ เธอไปทําอะไรมาเนี่ย
เธอทําลูกตัวเองตาย
พวกเขาไปซ่อนตัวในที่ที่เตรียมไว้
ลูกเธอร้องไห้ตอนตํารวจมาพอดี
เธอเลยอุดปากลูกไว้ จนเด็กตาย
ตํารวจได้ยินเสียงเด็กดิ้นรนเลยพบที่ซ่อน
พ่อคะ
แกอ่านอะไรน่ะ
“ถ้าท่านแทงเรา ไยเลือดจะไม่ไหล
ถ้าท่านจั๊กจี้เรา ไยจะไม่หัวเราะ
ถ้าท่านวางยาเรา ไยเราจะรอด
ถ้าท่านรังแกเรา ไยเราจะไม่เอาคืน”
- เหมาะกับตอนนี้ดี - ใช่ ผมถึงได้เอามาด้วย
โง่จริง ตอนนี้จะเอาเงินไปทําอะไร
เจ้าหนู มานี่สิ
มานี่
- ขนมชิ้นละเท่าไหร่ - 20 ซวอตี
ชิ้นเดียวเนี่ยนะ แล้วเธอจะเอาเงินไปทําอะไร
ยี่สิบซวอตี
พวกเรามีถึง 20 นะ
พ่อมีอยู่สิบ
ห้า สิบ 20 ครบแล้ว
ทําไม
ทําไมฉันทําแบบนั้น
- ฮาลิน่า - คะ
- คงฟังดูแปลกๆ หน่อยนะ แต่ว่า... - อะไรคะ
พี่น่าจะสนิทกับเธอกว่านี้
ขอบคุณค่ะ
สปิลมัน
รีบไปสิ ไอ้โง่
พ่อครับ พ่อ
พ่อครับ
แม่ครับ ฮาลิน่า
ฮาลิน่า แม่
จะทําอะไรน่ะสปิลมัน ฉันเพิ่งช่วยชีวิตนายไว้นะ รีบไปเร็ว
อย่าวิ่ง
แอนนา
ส่งตรงไปโรงเชือดเลยสินะ
- ห้ามเอาขึ้นไป - เอามานี่
แกทําอะไร เขาตั้งครรภ์อยู่นะ
วลาเดก
ทําไมคุณมาที่นี่
คืออย่างนี้ ผม...
พวกเรา
พวกเขาทุกคน
ทุกคน
พวกเขาอาจจะโชคดีกว่าที่ไม่ต้องทรมาน
มันยังไม่จบหรอก เราจะแอบที่นี่สักสองสามวัน
ให้เรื่องซาลงก่อน
ผมติดสินบนตํารวจไว้ให้มาบอกเมื่อจบเรื่อง
เตรียมตัว หน้าเดิน
เดินไป
พระเจ้า ผมไม่ได้ออกมาข้างนอกตั้งสองปีแล้ว
อย่าตื่นเต้นไป
ทองแท้นะ
ราคาดีมาก
คนรู้จักเหรอ
สวยดีนี่ ใครน่ะ
เธอเป็นนักร้องน่ะ ผมรู้จักดี
สามีเป็นนักแสดง
พวกเขาเป็นคนดี ผมอยากไปทักเธอ
อย่าลืมสิ พวกนั้นจะแขวนคอคนที่ช่วยคนยิว
ซ้ายหัน
หน้าเดิน
หยุด อย่าขยับ
พัก
ขวาหัน
ก้าวออกมา แก
แก
แก แก
แก
หมอบลงกับพื้น
ซ้ายหัน
หน้าเดิน
คุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่
เมื่อคืนนี้
ดีใจที่เจอคุณนะ
พวกเขาจะขนคนออกเป็นรอบสุดท้ายแล้ว
เรารู้ว่าหมายถึงอะไร
เราส่งคนออกไปชื่อซิกมันด์ เป็นมือดี
เราสั่งให้เขาตามรถไฟจากวอร์ซอไป
เขาไปถึงโซโคโลว์
พนักงานรถไฟบอกว่ามีรางแยก
มีเส้นนึงไปเทรบลิงก้า
เขาบอกว่าจะมีรถไฟจากวอร์ซอวิ่งผ่านทุกวัน
เปลี่ยนเส้นไปเทรบลิงก้า และวิ่งรถเปล่ากลับมา
ไม่เคยมีรถขนอาหารแล่นไปทางนั้น
ส่วนชาวบ้านก็ถูกสั่งห้ามไม่ให้ไปสถานีนั้น
พวกมันกําลังกวาดล้างเรา
คงไม่นานหรอก
พวกเราเหลืออยู่ 60,000 จากครึ่งล้าน
มีแต่คนหนุ่มสาว
และคราวนี้เราจะสู้
เราแข็งแรงดี
วางแผนมาอย่างดี และเตรียมพร้อม
อยากให้ช่วยก็บอกนะ
แก
มานี่
บ้าชิบ
ขอโทษครับ ขอโทษ
ผมไม่ได้ตั้งใจ
ได้โปรดเถอะครับ
ต้องโดนๆ
ลากมันไป
หวังว่าคุณคงเล่นเปียโนเก่งกว่าขนอิฐนะ
แบบนี้เขาอยู่ได้อีกไม่นานแน่
ผมจะลองหาอย่างอื่นให้เขาทํา
เกิดเรื่องแล้ว
เรียกพวกยิวมารวมกัน
เฉพาะพวกยิวเท่านั้น
พวกโปแลนด์ทํางานต่อไป แค่ยิวเท่านั้น
ฉันมีข่าวดีมาบอก
ตอนนี้มีข่าวลือหนาหู
ว่าพวกเราจะ เอ่อ
ขนพวกแกออกไป
ฉันสัญญาได้ ว่าทั้งตอนนี้
และในอนาคตข้างหน้า
เราไม่มีแผนจะทําอะไร
เข้าใจนะ
เพราะเหตุนี้
เราจะติดใบแจ้งข่าวสารไว้บนกําแพง
เพื่อเป็นการแสดงเจตนาดี
พวกแกควรเลือกตัวแทนมาหนึ่งคน ซึ่งจะได้รับอนุญาต
ให้เข้าไปในเมืองได้ทุกวัน
เพื่อที่จะไปนํา...
มันฝรั่งสามกิโลฯ
และขนมปังหนึ่งก้อนมาให้เพื่อนคนงานแต่ละคน
เห็นไหม เราจะทําแบบนี้ไปทําไม
ถ้าเราคิดจะย้ายพวกแก
พวกแกสามารถทํากําไรได้
จากของที่พวกแกไม่ได้กิน
คนยิวอย่างพวกแกถนัดเรื่องแบบนี้ไม่ใช่เหรอ
หากําไรน่ะ
สั่งให้ไปได้
ถุงนั้น ที่ใช้เชือกผูก
ถุงอื่น ใช้ลวดผูก
เอาเลย
มาโยเรก
ผมมีเรื่องอยากให้ช่วย
ผมอยากไปจากที่นี่
เรื่องออกน่ะไม่ยาก
ปัญหาคือคุณจะไปอยู่ข้างนอกยังไง
ผมรู้
ฤดูร้อนที่แล้ว ผมไปทํางานที่จตุรัสเซลาซน่า บรามา
ผมเจอคนรู้จัก เป็นเพื่อนเก่า
เธอเป็นนักร้อง สามีเป็นนักแสดง
ผมจดชื่อกับที่อยู่เขาไว้แล้ว ถ้ายังอยู่ที่เดิมนะ
จานิน่า ก็อดลิวสก้ากับ อันเดรจ โบกุสกี้ พวกเขาเป็นคนดี
คุณช่วยติดต่อได้ไหม
คุณเข้าเมืองทุกวัน ช่วยไปถามให้หน่อย
ว่าพวกเขาช่วยผมออกไปได้ไหม
มีพลาสเตอร์ยารึเปล่า
แกกําลังทําอะไรอยู่
ในนี้มีอะไร
เราได้รับอนุญาตให้นําอาหารเข้ามาได้
มันฝรั่งสามกิโลฯ กับขนมปัง
เปิดออกมา
ก็แค่มันฝรั่งกับขนมปังน่ะ
แกโกหก ฉันดูออก
เปิดออกมา
- นี่คือ - มันฝรั่งรึ
พวกยิวก็เหมือนกันทุกคน
เราให้แค่คืบ
พวกแกก็จะเอาศอก
ถ้าโกหกฉันอีกละก็ ฉันจะยิงแกด้วยมือฉันเอง
ผมไปหาเพื่อนคุณมา
- แต่พวกเขาไม่อยู่ที่นั่นแล้ว - ติดต่อได้รึเปล่า
- คุณเตรียมตัวออกไปได้ - เมื่อไหร่
- อีกไม่นาน - หยุด
บ้าจริง
เดี๋ยว มีอะไรกัน
นี่แน่ะๆ
ฉันจะสอนวินัยให้ยิวสวะอย่างพวกแกเอง
แกรู้ไหมว่าทําไมถึงโดนตี
- ไม่ครับ - แกรู้ไหมว่าทําไมถึงโดนตี
ทําไมครับ
เพื่อฉลองปีใหม่ไง
ออกเดินได้
เดินและร้องเพลงด้วย
ขอเพลงเพราะๆ หน่อย
ร้องให้ดังและชัดเจนด้วย
มารวมตัวกันคืนนี้ แล้วตามอินทรีขาวไป
ลุกขึ้นแล้วสู้
กับข้าศึกของพวกเรา
วันนี้จะลุกขึ้นมา แล้วเผามันให้สิ้นซาก
เราจะกําจัด ต้นตอแห่งการกดขี่
ลงโทษและขับไล่ ผู้ย่ํายีประเทศของเรา
เราจะฟาดฟัน เพื่อรักษาเกียรติของเรา
มา
ขอโทษนะ
ตัวผมสกปรกมากเลย
เรามีเวลาไม่มาก มาเถอะ
เร็วหน่อยนะ
นี่ ลองสวมดูนะ
เราต้องย้ายที่คุณเรื่อยๆ
ตอนนี้พวกเยอรมันไม่เลือกหน้าแล้ว
ไม่ว่าเป็นคนยิวหรือไม่ มันล่าหมด
อีกอย่างนะวลาเดก โกนหนวดซะ ใช้มีดโกนของผมได้เลย
เกปซินสกี้จะเป็นคนดูแลคุณ
เขาอยู่อีกฟากของเมือง
คืนนี้คุณค้างที่นั่น แล้วเราจะหาที่อยู่ใหม่ให้
ฉันจะจัดอาหารให้
ไปกันเถอะ
ผมจะพาไปดูที่นอน
คุณต้องอยู่ที่นี่ไปก่อนจนถึงพรุ่งนี้บ่าย
เราจะหาห้องพักให้ ใกล้กําแพงเขตยิว
แต่มันปลอดภัยนะ
คงนอนไม่สบายเท่าไหร่นะ
ไม่เป็นไรครับ
ขอบคุณ
มา ให้ผมถือเอง
ไปยืนแถวๆ หน้าไว้ ใกล้ที่นั่งพวกเยอรมัน
(ห้ามผ่าน)
เดี๋ยวผมจะปิดผ้าม่านก่อน
แต่ตอนกลางวันคุณต้องเปิดไว้นะ อย่าลืม
ออกมาอยู่ฝั่งนี้คงรู้สึกดีขึ้นนะ
ครับ
แต่บางทีผมก็ไม่แน่ใจว่าตัวเองอยู่ฝั่งไหนกันแน่
มีขนมปัง มันฝรั่งแล้วก็หัวหอม
แล้วผมจะมาอีก
จานิน่าจะมาอาทิตย์ละสองครั้ง
เอาอาหารมาให้และมาเยี่ยมคุณ
ขอบคุณครับ
เรื่องนี้สําคัญมากนะ ในกรณีฉุกเฉิน
ต้องฉุกเฉินจริงๆ นะ ให้ไปที่นี่
คุณหมายความว่ายังไง ที่ว่าลืมน่ะ
จะให้หมายความว่ายังไง ก็ผมลืมนี่
รู้ไหม คุณปฏิบัติกับฉันแย่มาก
ก็คุณมันแย่จริงๆ นี่
- คนบ้าๆ - นังตัวดี
- คุณมันเลว - เธอสิเลว
คุณก็ไม่ได้ดีนักหรอก คนบ้า
เธอเล่นได้เพราะมาก
ถ้าเพราะจริงทําไมคุณไม่ฟังล่ะ
- ก็ฟังอยู่นี่ - โกหก
คุณหลับปุ๋ยเลย คนบ้า
(วันที่ 19 เมษายน 1943)
กระจายกําลัง เราโดนโจมตี
หาที่กําบัง
ยิง
หาที่กําบัง ยิง
เร็วเข้า ออกมา
- ยิง - ยิง
การจู่โจมสําเร็จครับ
(วันที่ 16 พฤษภาคม 1943)
มีตึกนั้น
หันหน้าเข้ากําแพง
ยิง
ขอบคุณครับ
- ฉันอยากมาเร็วกว่านี้ แต่... - ไม่เป็นไร ขอบคุณ
ไม่นึกว่าพวกเขาจะต้านได้นานแบบนี้
ผมไม่น่าออกมาเลย น่าจะอยู่สู้กับพวกเขา
พอเถอะวลาเดก มันจบแล้ว
จงภูมิใจในพวกเขา
- พระเจ้า พวกเขาสู้กันสุดชีวิต - ใช่
- พวกเยอรมันก็เหมือนกัน - พวกเขาคงตะลึง
ไม่มีใครเคยคาดคิดเลย
ว่าคนยิวจะสู้กลับ
- ใครจะไปคิด - แต่มันก็ไม่ช่วยอะไร
ไม่ช่วยเหรอ
จริงๆ เลยนะวลาเดก
มันช่วยให้พวกเขาตายอย่างมีเกียรติ
และคุณรู้อะไรไหม
คนโปแลนด์ก็จะสู้
เราพร้อมแล้ว
เราจะสู้เหมือนกัน
คอยดูสิ
เก็บของเร็ว คุณต้องไปแล้ว
ว่าไงนะ
เกิดอะไรขึ้น
- ผมกําลังหนี - ทําไมล่ะ
พวกเกสตาโปมาเจออาวุธเรา
จานิน่ากับอันเดรจถูกจับ
เดี๋ยวพวกนั้นก็คงรู้เรื่องที่นี่
คุณต้องรีบหนีเดี๋ยวนี้
คุณจะให้ผมไปไหน
ฟังนะ ผมไม่ไปไหนหรอก
- ผมขออยู่ต่อได้ไหม - ถ้าคุณต้องการนะ
แต่ถ้าพวกมันบุกเข้ามา คุณกระโดดหน้าต่างไปเลย
อย่ายอมถูกจับเป็น
ผมมียาพิษอยู่ พวกมันไม่ได้จับเป็นผมแน่
เปิดประตู
เปิดประตู ไม่งั้นเราจะเรียกตํารวจ
คุณอยู่ห้องนี้เหรอ
คุณไม่ใช่เจ้าของห้องนี่
เป็นห้องเพื่อนผมน่ะครับ
ผมมาเยี่ยมเขา แต่คงคลาดกัน
มีบัตรประจําตัวรึเปล่า
- ขอดูบัตรประจําตัวหน่อย - ได้สิ
- เอาบัตรประจําตัวมาดูเร็ว - มีอะไรเหรอ
มันเป็นคนยิว
จับเจ้ายิวไว้
อย่าปล่อยไปนะ จับมันไว้
(มิเคล ดิซเควิช)
คะ
คุณเกปซินสกี้ ส่งผมมาครับ
วลาดิซสลาฟ สปิลมัน
โดโรต้า
เข้ามาค่ะ
ผมขอโทษนะ
เขาให้ที่อยู่นี้มา ผมมาหาคุณดิซเควิช
มิเคล ดิซเควิช สามีฉันค่ะ
เข้ามาสิ
นั่งก่อน
ผมมาขอให้ช่วย
เขาจะกลับก่อนเคอร์ฟิว
ผมกําลังหลบหนีอยู่
- ผมต้องหาที่ซ่อน - เดี๋ยวเขาก็มาค่ะ
- คุณแต่งงานมานานรึยังครับ - แค่ปีกว่าๆ ค่ะ
แล้วยูเรกเป็นไงบ้าง
เขาตายแล้ว
- กําหนดคลอดเมื่อไหร่เหรอครับ - คริสต์มาสค่ะ
ช่วงเวลานี้ไม่เหมาะแก่การมีลูกเลย แต่ว่า...
นี่สามีฉันค่ะ นี่วลาดิซสลาฟ สปิลมัน
- มาเรก เกปซินสกี้ส่งเขามา - ผมจําได้แล้ว
เขาบอกว่าให้ติดต่อคุณยามฉุกเฉิน
ไม่ต้องห่วงครับ
คืนนี้ยังไปไหนไม่ได้
คุณนอนที่โซฟาก่อนนะ
ขอโทษครับ
ขอขนมปังสักชิ้นได้ไหมครับ
ได้สิครับ มากินด้วยกัน
นั่งลงก่อนนะครับ
ขอบคุณครับ
คุณอยู่ในเขตของพวกเยอรมัน
ฝั่งตรงข้ามคือโรงพยาบาล ที่รักษาทหารจากศึกในรัสเซีย
ตึกถัดไปคือสถานีตํารวจ
เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุด
ท่ามกลางดงสิงโต
ผมจะขังคุณเอาไว้
ไม่มีใครรู้ว่าคุณอยู่นี่ ดังนั้นพยายามอยู่ให้เงียบที่สุดนะ
เรียบร้อยดีนะ
ขอบคุณครับ
นี่แอนเทก ชาลาส
เขาจะคอยดูแลคุณ
- สวัสดีครับ - สวัสดีครับ
ขอบคุณ
ผมให้กุญแจสํารองเขาไว้
เขาจะมาส่งอาหารและดูคุณ
เขาเป็นพวกใต้ดิน เป็นคนดี
จําผมไม่ได้สินะ คุณสปิลมัน
จําไม่ได้ครับ
ที่สถานีวิทยุวอร์ซอ
ผมเป็นช่างที่นั่น
เจอคุณแทบทุกวันเลย
- ขอโทษที่จําไม่ได้นะครับ - ไม่เป็นไร
คุณไม่ต้องห่วงนะ ผมจะมาบ่อยๆ
ตอนนี้ฝ่ายพันธมิตรทิ้งระเบิดประเทศเยอรมนี
บินมาทิ้งทุกคืน
ทั้งที่โคโลญจ์ ฮัมบูร์ก เบอร์ลิน
ตอนนี้พวกรัสเซียกําลังรุกหนักด้วย มันใกล้จะจบแล้ว
หวังว่างั้นนะ
มาเร็ว
ระวังด้วยนะ
ค่อยๆ
ยังไม่ตายนะ
นี่ไส้กรอก ขนมปัง
วอดก้ายังเหลือไหม
- คุณว่าจะรบกันอีกนานไหม - ไม่นานหรอก
ผมคิดว่า ผมเป็นดีซ่าน
ไม่ต้องห่วงหรอก ก็แค่ตัวเหลืองเอง
ปู่ของผมเคยถูกแฟนทิ้งเพราะเป็นดีซ่าน
ดื่ม
ทําไมคุณมาช้าจัง มันเกินสองอาทิตย์แล้ว
เจอปัญหา
เรื่องเงิน
ผมต้องหาเงินมาซื้ออาหาร
ต้องหาของไปขาย ซึ่งไม่ง่ายเลย
เอานี่ไปขายสิ
อาหารสําคัญกว่านาฬิกา
ผมมีข่าวมาบอก
พันธมิตรบุกขึ้นฝรั่งเศสแล้ว
เดี๋ยวพวกรัสเซียก็มาถึง
พวกเยอรมันโดนถล่มเละแน่
อีกไม่นานหรอก
วลาเดก
ฉันนึกแล้วว่าต้องเป็นแบบนี้
- ฉันจะไปตามหมอ - มันอันตรายไป
- หมอลุกชากไง เขาไว้ใจได้ - แต่เขาเป็นกุมารแพทย์
- แต่ก็ยังเป็นหมอ - เดี๋ยว
คุณอยู่นี่ ผมไปเอง
เรามาบอกลาค่ะ
พวกเราจะย้ายไปอยู่กับแม่ฉันที่ออตวอกส์
ฉันส่งลูกไปก่อนแล้ว ที่นั่นปลอดภัย
ตอนนี้มีข่าวว่าการต่อต้านกําลังจะเริ่ม
เจ้าชาลาสนั่นก็น่าโดนยิงจริงๆ
เขาไปเรี่ยรายเงินสําหรับช่วยคุณทั่ววอร์ซอ
มีคนบริจาคให้คุณเยอะเลยนะ
เขาได้เงินไปตั้งเยอะ
พระเจ้า
ตับเขาโตเหมือนลูกบอล และมีการอักเสบที่ถุงน้ําดี
แต่ไม่ถึงตาย
ผมอยากให้น้ําตาลฟรุกโตสเขานะ แต่คงหายากหน่อย
คุณมาอีกได้ไหมคะ
ก็ไม่แน่
หมอครับ
- ขอบคุณ - อย่าเพิ่งคุย พักผ่อนเถอะ
ขอบคุณที่มานะครับ
เราเอาอาหารมาให้
ฉันจะไปทําของให้กิน จากนั้นเราค่อยไป
(วันที่หนึ่ง สิงหาคม 1944)
ฉันจะปาระเบิดแล้ว
ตรงนั้นมีคนบาดเจ็บ
ระวังๆ
- ฉันไปตามหมอก่อน - เร็วเข้า
เอาเปลมาเร็ว
กลับเข้าไป
- ออกไป - ออกไป
ออกไปข้างนอกเร็ว
ออกไปเร็ว พวกเยอรมันมาล้อมตึกแล้ว
ใครก็ได้ ใครก็ได้ช่วยด้วย
เป็นอะไรไหม ฝุ่นมันเยอะเกินไป
เดี๋ยวฉันตรวจด้านนี้เอง ไม่ต้องห่วง
ระวังตัวด้วย
- เฮนริก - กําลังดูอยู่
ในนี้มีใครไหม
- ลงมาเร็วเข้า - รู้แล้วๆ ลงไปแล้ว
เอามากองรวมกัน
ราดเลย
ทําเครื่องหมายไว้ให้หมด
เร็วเข้า
คุณมาทําอะไรที่นี่
คุณเป็นใคร
เข้าใจผมรึเปล่า
ครับ
คุณทําอะไรอยู่
ผมแค่...
พยายามเปิดกระป๋อง
นี่บ้านคุณเหรอ
หรือคุณทํางานที่นี่
เปล่าครับ
คุณทํางานอะไร
ผมเป็น...
เคยเป็นนักเปียโน
นักเปียโนเหรอ
ตามมา
เล่นให้ฟังหน่อย
คุณซ่อนตัวที่นี่เหรอ
เป็นยิวใช่ไหม
คุณซ่อนตัวตรงไหน
ห้องใต้หลังคา
พาไปดูหน่อย
มีอะไรกินรึเปล่า
พวกเขาบอกว่ามันจําเป็นจะต้อง...
ทั้งหมดตรง
- ตามสบาย - พักได้
เจ้ายิว
ขอโทษนะครับ
เสียงปืนยิงอะไรกันเหรอ
พวกรัสเซียมาอยู่อีกฟากของแม่น้ําแล้ว
อดทนรออีกสักสองสามสัปดาห์นะ
- เกิดอะไรขึ้น - เราจะถอยแล้ว
- พวกรัสเซียมาแล้วเหรอ - ยังหรอก
ผมไม่รู้จะขอบคุณยังไงดี
ขอบคุณพระเจ้าเถอะ
ท่านต้องการให้เรารอด
อย่างน้อย มันคือสิ่งที่เราต้องเชื่อมั่น
รับไว้สิ
- แล้วคุณล่ะ - ผมมีตัวที่อุ่นกว่านี้
พอสงครามเลิกแล้ว คุณคิดจะทําอะไรต่อ
ผมจะเล่นเปียโนอีกครั้ง ให้สถานีวิทยุของโปแลนด์
บอกชื่อคุณหน่อยสิ
เผื่อผมจะได้รอฟัง
สปิลมัน
เป็นชื่อที่เหมาะกับนักเปียโน
คนเยอรมันๆ
อย่ายิง ผมเป็นคนโปแลนด์
ผมเป็นคนโปแลนด์
- ออกมา ยกมือไว้ด้วย - ได้โปรดเถอะ
อย่ายิงๆ
อย่ายิงครับ ผมเป็นคนโปแลนด์
ลงมา
ได้โปรด ผมเป็นคนโปแลนด์
คนโปแลนด์
ใช่ คนโปแลนด์
แล้วไปใส่เสื้อคลุมบ้านั่นทําไม
ผมหนาว
ดูพวกมันสิ ไอ้คนเยอรมันบัดซบ
ฆาตกรๆ
- ไอ้พวกสารเลว - พวกนักฆ่า
พวกชั่ว
ดูพวกแกสิ
ฉันไม่เหลืออะไรแล้ว
นักดนตรีอย่างฉัน
พวกแกชิงไวโอลินและจิตวิญญาณฉันไป
นักดนตรี
คุณเป็นนักดนตรีใช่ไหม
ใช่
แล้วคุณรู้จัก...
นักเปียโน ชื่อสปิลมัน จากสถานีวิทยุโปแลนด์รึเปล่า
ต้องรู้จักอยู่แล้ว
ผมเคยช่วยตอนเขาซ่อนตัว
บอกเขาว่าผมอยู่นี่
ให้เขามาช่วยผมที
- คุณชื่ออะไร - โฮเซนเฟด
ว่าไงนะ
ที่นี่แหละ ผมแน่ใจ
ตอนนี้ไม่อยู่แล้ว
ผมตะโกนด่าพวกเขา ไม่น่าภูมิใจเลย แต่ก็ทําไปแล้ว
ผมยืนตรงที่เดียวกับคุณนี่แหละ
มีลวดหนามกั้น แล้วคนเยอรมันคนนั้นก็ลุกมาหาผม
- จําชื่อเขาไม่ได้เหรอ - ไม่ได้
ผมจะไปถามที่โรงงาน เผื่อจะมีใครรู้
(วลาดิซสลาฟ สปิลมัน ยังอาศัยอยู่ในกรุงวอร์ซอว์)
(เขาเสียชีวิตวันที่หก กรกฎาคม 2000 มีอายุได้ 88 ปี)
(ทหารเยอรมันที่เคยช่วยเขาไว้ ชื่อวิลเฮล์ม โฮเซนเฟด)
(ทราบเพียงว่าเขาเสียชีวิต ในค่ายเชลยสงครามโซเวียตในปี 1952)
คําบรรยายโดย ดอกรัก