İyi akşamlar, kızım.
İyi akşamlar, anne.
Demek sonunda gelebildin, ne güzel.
- Anne. - Böyle çekip gidemezsin.
Benimle lütfen uğraşma anne, çok yorgunum.
Eminim yorgunsundur.
Son öğrencin gideli üç saat oldu.
Bunca zamandır nerede olduğunu söyler misin lütfen?
Anne, lütfen.
Hayır, bana cevap verene kadar odana giremezsin.
Hayır!
Yürüyüşe çıktım. İzin var mı?
Kafesimde sekiz saat geçirdim.
Yorgundum ve biraz hava almak istedim.
- Üç saat boyunca mı? - Evet!
İşte bu harika! Tam düşündüğüm gibi!
Hesap defteri nerede?
On bin şiling!
Sen aklını mı kaçırdın yoksa?
Gri sonbaharlık takımım nerede?
Bilmiyorum.
- Şunu bana ver. - Hayır!
Hayır!
Bırak!
O programı çok iyi hatırlıyorum.
Adam, köpeği kaldırımlara pisleyenlere ceza kesiyordu.
Saçmalık.
O pislik, erkeklerin kadınlardan üstün olduğu fikrini savunuyordu.
Eğer benim fikrimi sorarsanız...
Kes sesini aptal, seninle konuşan yok!
Ellerin kırılsın senin.
İnsan annesine vurur mu?
O paçavra zaten fazla süslü püslü bir şeydi.
Bu yaşında sana nelerin yakışacağını artık bilmen lazım.
Hâlâ mı konuşuyorsun!
Şunu yırtmak sana yetmedi mi?
- Keşke... - Ne?
Cesaret edemiyor musun?
Zahmet etme, ne istediğini çok iyi biliyorum.
Bu kadar heyecandan kalp krizi geçirebilirdim.
İstediğin buysa devam et...
Dur anne, ne dediğinin farkında değilsin.
Buramda bir delik var. Burada da.
Üzgünüm, anne.
Öyleyse neden hep böyle şeyler yapıyorsun?
Esas sen neden hep böyle şeyler yapıyorsun?
Üzgünüm anne, çok üzgünüm.
İzin ver bakayım.
Bir şey yok, bir şey yok.
Biz böyleyiz, kolay öfkelenen bir aileyiz.
Ağlama, ağlama.
Bir kahve yapayım.
Beraber içeriz.
Tamam mı?
Hiçbir şey bedava değil.
Daha fazla ders vermen gerekiyor.
Gururun oturduğumuz daireyi almamıza engel olmamalı.
Bu konuda bana karşı çıkmazsın herhalde.
Öyle değil mi? Duyuyor musun?
Bu ayın ödemesini çoktan yaptım, boşuna endişelenme.
Hem o kıyafet sadece 6500 tuttu.
Kalan borcu yarın bankaya yatırırım.
Anlamıyorum, senin kalitende birisi neden
kendini palyaçolar gibi boyanmak zorunda hisseder.
Neden parasını altı ayda demode olacak kıyafetlere harcar?
O elbiseyi yıllarca giyerdim.
Klasik bir kesimi vardı. Demode olmazdı.
Eğer yanlış hatırlamıyorsam...
Gençliğinde senin de öyle bir elbisen vardı.
Rüyanda görmüşsündür.
Pahalı bir mağazadan almıştın, çok kaliteli bir şeydi.
Hiç eskimezdi.
Okumayacaksan kapatır mısın?
Bugün canını çok sıktılar mı?
Her zamanki kadar.
Schoberler'in kızının günüydü değil mi?
Cuma gelmiyor muydu?
Gayet yetenekli.
Onda Schubert hamuru var, bu çok şaşırtıcı.
Schubert senin alanın, bunu unutma.
Bunu söylemek sana düşmez.
Benim müzik alanıma karar vermene inanamıyorum.
Öğrencilerin senin yerini alsın istiyorsan...
Anne...
Kimse seni geçemez, kızım.
Hayır, anne.
Beceriksiz olma. Erika.
Endişelenme, anne.
Pedalı biraz daha az kullansan fena olmaz.
Evet, mesele sadece ayağını kaldırmak değil.
Bir nota yazıldığı kadar sürmek zorunda değil
ve her zaman da sürmesi gerektiği şekilde yazılmıyor.
Ve iki, ve üç, ve dört.
Ve bir, ve iki, ve üç, ve dört.
Ve bir, ve iki...
"Köpekler havlıyor,
Zincirlerini şıngırdatıyor,
İnsanlar uyuyorlar,
Yataklarının içinde..."
Acaba soğukluk size bir şey ifade ediyor mu
yoksa sadece şişiriyor musunuz?
Ve bırak!
Müzik gibi kesinliği yoktur.
Umursamazlık ve aşırı duygusallık içinde boğulamaz.
Ve bırak! Gördün mü?
"Köpekler havlıyor,
Zincirlerini şıngırdatıyor,
İnsanlar uyuyorlar,
Yataklarının içinde..."
Beethoven'da yanlış bir nota basmak,
besteyi kötü yorumlamaktan iyidir.
Sadece küçük cümleler çalıyorsunuz,
bütünün yapısını görmezden gelirseniz tüm sonatı mahvedersiniz.
Sayfanın başından tekrar alın.
Günaydın, sizin de resitale gittiğinizi düşündüm.
İzin verirseniz kendimi...
Profesör. Ne hoş! Rica ederim, içeri girin.
Merhaba, teyzeciğim.
- Ve anneniz... - Merhaba.
Hoş geldiniz, içeri girin.
- Sanırım yeğenimle tanıştınız. - Hayır.
Tanışmaya fırsatımız olmadı.
Ben Klemmer, Walter Klemmer.
Bravo! Bravo!
Bunun son derece klişe olduğunu biliyorum
ama ruhumuzu böylesine kaliteli bir şekilde
besledikten sonra, fiziksel zevkleri de tatmalıyız.
Sizlere antrakt için hafif yiyecekler hazırlattım,
hem sanatçılarımıza biraz enerji, hem de umarım hepimize keyif verir.
Buradan...
Teyzeciğim, sözünü kesiyorum ama bekleyemeyeceğim.
Bach'ı böylesine güzel çalan birinin elini öpmekle
umarım ona rahatsızlık vermiyorumdur.
Nefesinizi tüketmeyin.
Bu kadar demode bir coşkuya nasıl kapılabiliyorsunuz?
Özel resital geleneğinin sürdürülmesini harika buluyorum!
Artık hiç kalmadı.
Büyük ustaların ölümünün ardından, müzikleri de ölüyor.
İnsanlar artık sadece eğlencelik şeyler dinliyorlar, pop, rock...
Evet, haklısınız. Böyle aileler artık kalmadı.
Bir zamanların kulak burun boğazcıları nesiller boyunca
Beethoven'ın son kuartetleri üzerine kafa patlatırdı.
Evet ve bugün en iyi olasılıkla akademisyenler
Bruckner'in fil bağırtısını andıran borazanlarıyla ritm tutuyor!
Bruckner'i küçümsemek çok yaygın bir gençlik hatasıdır.
Bay... Klemmer?
Sizin yaşınızda müzik hakkında bu kadar
büyük konuşmanızı sağlayacak ilgi nereden geliyor?
Ne okuyordunuz acaba?
Zayıf akımlar, profesör hanım. Zayıf akımlar.
1620-1630 arasında Marcel Pischler tarafından yapılmış.
De Alain, nadir bir parça.
Bakın... İşte...
Aynı bir viyolonsel gibi.
Genelde "Viyolon Üstü" ya da "Kenton" diye adlandırılıyor.
Bir süre önce bu enstrümanın bire bir
röprodüksiyonunun çizildiği şaşırtıcı bir tablo buldum.
Bu tip enstrümanın değil,
özellikle bu enstrümanın demek istiyorum.
Tabloda Braunschweig WolfenBüttel Dükü
Auguste Le Jeune'ün sarayındaki bir De Gamba viyolonu konseri resmedilmiş.
- Bir şey mi istiyorsunuz? - Hayır, neden?
- Çok şaşırtıcı. - Bakın.
Onlara bakın.
Hastalığın faydalarını daha fazla bilmek istermiş gibi mi duruyorlar?
Adomo'nun yazdığını okudunuz mu?
- Schumann'ın Do Majör Fantezisi üzerine. - Hayır.
Alacakaranlığından bahsediyor.
Mantığını kaybetmiş Schumann'dan değil, hemen öncesinden.
Tam öncesinden.
Aklını kaybetmekte olduğunu biliyor,
acısını derinlerde hissediyor ama son bir kez tutunuyor.
Bu tamamen yitip gitmeden önce,
kendini kaybetmenin ne olduğunun hala bilindiği bir an.
İyi bir öğretmen olduğunuza inanıyorum.
Teşekkürler.
Konuştuğunuz şeyleri sahipleniyorsunuz.
Buna az rastlanır.
Siz de biliyorsunuzdur.
Schubert ve Schumann favorilerimdir, hepsi bu.
Ayrıca babam Steinhoff Kliniği'nde tamamen aklını yitirmiş olarak öldü.
Ruhun alacakaranlığından konuşmam çok zor olmasa gerek, değil mi?
Gerçekten bir şey yemek istemiyorsanız
hiç değilse bir şeyler içer miydiniz?
Tamam öyleyse.
Burada yemek için insanın nelere katlanması gerekiyor!
Şu Doktor Blonsky de enstrümanlara takmış,
tam bir karın ağrısı.
Söylesene, şu Klemmer çok yapışkan çıkmadı mı?
Walter üniversitede mühendislik okuyor.
Ama müzik yönü, teknik yönünden geri kalmış değil.
Onu dinlediğinizde buna ikna olacaksınız.
Haydi Walter.
Amcam biraz abartıyor.
Profesör Kohut'ün muhteşem gösterisinden sonra
kendimi bir amatör gibi hissediyorum.
Aslında Schönberg'in Opus 33B'sini çalmaya niyetliydim.
Böylece yanlış bastığım notaların fark edilmeme şansı artacaktı.
Bu çok tuhaf değil, biliyorum.
Ancak arada Schubert ve Schumann'ın hastalıklarından
ve deliliklerinden konuştuk ve bu konu beni çok etkiledi.
Sonuçta Schönberg'den vazgeçip onun yerine
en sevdiğim Schubert parçasını çalmaya karar verdim:
Do Majör Sonat'ın Scherzo'su.
"Sahip olmadıkları şeyleri düşlüyorlar,
en iyiden ve en kötüden besleniyorlar.
Ve ertesi sabah, her şey uçup gidiyor.
Ve burada, alaycı bir hava başlıyor.
"Ne var, ne var, gayet keyif aldılar"
Bu inatçı küçük burjuvanın ritmi,
"Ümit ettiler ki arkalarında bıraktıkları..."
"Onları yastıklarının üstünde bekliyor olabilir"
Pardon profesör, sizinle konuşabilir miyim?
Rica ederim.
Anna, mezuniyet konserinde çalabileceğinden
emin olmadığınızı söyledi.
Solist olmak için yetenekten daha fazlasının gerektiğini söyledim.
- Yeterince çalışmıyor mu? - Bunu kendisi bilir.
Günde sekiz saat çalışıyor.
Önemli olan sonuçtur Bayan Schober, saatler değil.
Onun için müzikten önemli bir şey yok profesör, baksanıza.
Schubert çalmak kolay değildir.
Anna, konserde çalmayacağını söylemedim.
Şancıyla ne kadar uyum sağladığına bakacağız.
Affedersiniz, bir randevum var. Hoşça kalın.
Bak, öğretmenin çok haklı.
Kendini tam olarak vermezsen başaramayacağını söylemiştim.
Lütfen burnunu sil, nasıl görünüyorsun?
Merhaba Erika. Anneniz aradı, onu aramanızı söyledi.
Daha yeni geldim.
Bilmiyorum, en az üç saat...
Hayır! Lütfen, anne!
İyi, ben de taksi tutarım.
Evet!
Ben çocuk değilim!
Tamam, artık gitmem lazım.
Tremoloyu da aynı şekilde çalabilir miyiz?
Yüksek notadan başlıyorum.
"Havlayın bana, köpekler,"
"Gece uyumama izin vermeyin!"
"Rüyaların sonuna ulaştım"
"Uyuyanların arasında ne yapacağım?"
"Rüyaların sonuna ulaştım"
"Uyuyanların arasında ne yapacağım?"
Evet?
Rahatsız ettiğim için üzgünüm.
Ne istiyorsunuz?
Profesör Kohut?
Evet. Ne istiyorsunuz?
Konservatuarda dersin böyle bölünmeyeceğini bilmiyor musunuz?
Çok özür dilerim.
Lütfen beni affedin ama herhangi birine değil de
özellikle size danışmam gerekiyordu.
- Hangi konuda? - Giriş sınavı.
Sizin Master sınıfınıza katılmak istiyorum.
Bu çok hoş, delikanlı.
Umarım müzik yeteneğinizle elde edemeyeceğiniz
bir ilgiyi bu tür bir numaraya başvurarak
elde edebileceğinize inanmıyorsunuzdur.
Başvuru şartlarını ve adaylık belgelerini
herkes gibi sekreterlikten alabilirsiniz.
Birinci kat, numara 11.
Şimdi izin verirseniz dersimiz var.
İyi günler. Devam edin.
Haydi.
"Nasıl da patlak verdi fırtına,"
"Göğün kara elbisesi"
"Bulutlar savaşırcasına çarpışıyor"
"Delice bir karmaşa içinde"
Bay Klemmer!
- Günaydın. - Bay Walter Klemmer?
- Evet, benim. - Lütfen...
Özellikle zor bir program seçmişsiniz.
Hangi parçadan başlamak istersiniz?
Nasıl isterseniz.
Sevgili meslektaşım, sonuçta Bay Klemmer
sizin sınıfınıza girmek istiyor.
Önce hangi parçayı dinlemek istersiniz?
Fark etmez. İlk sıradaki olsun.
Başlayın, bayım.
Harika!
Hayır, sanırım fena değildim. Bilemiyorum artık.
Sadece özel dersleri işaretlemiş.
Gerçekten çok çarpıcı.
Bu genç adam zayıf akımlar eğitimini ne kadar ciddiye alıyor bilmiyorum.
Ama önceliği piyano olmayan biri için...
- Şapkamı çıkarırım. - Şaşırtıcı.
Aynı fikirdeyim, gerçekten çok yetenekli.
Hanımlar? Beyler?
- Bence tamam. - Bence de.
- Kesinlikle, şüphe yok. - Evet bence de.
Evet. Tereddütsüz.
Erika, konuşmuyorsunuz?
Sınıfınıza girmek istiyor, en önemlisi sizin düşünceniz.
Bu kadar heyecanın üstüne çekincelerimi belirtmem zor.
Coşkunuza tam olarak katılmadığımı söylemeliyim.
Bu gencin yetenekli olduğu kesin.
Ama kendime soruyorum, siz de sormalısınız...
Bizden ne bekliyor?
Profesyonel bir kariyer için çok yaşlı.
Onu kabul etmem, daha ciddi motivasyonları
olanların hakkını yemek olur.
Ayrıca, tüm samimiyetimle hava atma eğilimine
anlam veremiyorum, neredeyse itici...
Ne demek istediğinizi anlamıyorum Erika.
Andantino'da sizin deyiminizle hava atmaya
hiç de eğilimi olmadığını gördük.
Buradaki herkes Schubert hakkında farklı görüşlerimiz olduğunu biliyor,
lütfen bununla vakit kaybetmeyelim, dışarıda 20 kişi bekliyor.
Aslında Bay Klemmer'in sanatçı kişiliğini
ya da virtüözlüğünü geliştirecek kişinin ben olduğuna inanmıyorum.
Erika! Yemek hazır!
Geliyorum, anne!
Sen otur, hemen sosu getiriyorum.
Televizyonu kapatabilir miyim?
Seni rahatsız ediyorsa kapat.
Sevmedin mi?
- Yorgunum. - Farkındayım.
Sınavlar bu kadar yorucu mu?
Daha çok can sıkıcı.
Aynı zamanda yorucu.
- Ne oluyor? - Nasıl yani?
Baksana...
Bu yüzden mi huysuzsun?
Dikkat etsene!
Tam da yemek zamanı...
Ateşli kısrak azgın aygırını arıyor.
Her tür oyuna hazır, uzunluk en az 20 santimetre, çapı...
Günaydın Bay Naprawnik.
Günaydın profesör!
- Bu kim şimdi? - Piyano öğretmenim.
İkincil sesleri öne çıkarmayın!
Ana melodinin nerede olduğunu biliyor musunuz?
Yağlı camdaki silecek gibi duru bir ses vermeli.
Kafanızdaki imgeler yüzünden olmalı değil mi?
Bach'ı Beethoven'la aynı şekilde yorumluyorsunuz,
Beethoven'ı da tüm diğerleri gibi.
Sizi müzik eğitimine iten nedir?
Zayıf yeteneğiniz mi?
Emin olun ki zahmete değmez.
Başka bir motivasyonunuz yoksa bir striptiz kulübünde
piyano çalın ve vaktimi daha fazla harcamayın.
- Profesör? - Ne var?
- Çok üzgünüm. - Ne oldu? Neden?
Biraz önce gazetecide...
Neden?
Neden üzgünmüşsün? Neden ki?
Yürümüyor artık.
Nedenini bilmesem bile üzgünüm demen yetmez.
Bir pislik olduğun için mi üzgünsün, arkadaşların pislik olduğu için mi,
kadınlar pislik olduğu için mi, seni pislik yerine koydukları için mi?
Ya da sadece enselendiğin için mi?
Ders bitti.
Annene söyle gelip beni görsün.
Belki o bizi biraz aydınlatabilir.
Evet.
Neden üzgünsünüz?
Dinliyorum.
Sessizlik radyosu.
Gelecek ders, annenle gel.
Şimdi sınıfımdan çıkın. Dinlenmek için ara vermeliyim.
Ders bitmiştir.
İyi günler.
Evet!
- Bu sefer randevum var. - Aram daha bitmedi.
Ve ders daha başlamadı.
Partisyonlarımı çıkarayım mı? Yani beklerken...
Aleyhinizde oy kullandığımı biliyorsunuz değil mi?
Hayır!
Müzikle gerçekten ilgilendiğinize inanmıyorum.
Sizi tek ilgilendiren müziğin getireceği şöhret.
Doğru olmadığını biliyorsunuz.
Olsa bile...
Bu kabul edilemez bir amaç mı olurdu?
Evet.
Ne getirdiniz?
Schubert'ten vazgeçmelisiniz.
Şimdilik size sadece Schönberg uygun.
Sizin dikkatinizi çekmek için uğraşıyorum, Erika.
Bana bir şans verin.
Göründüğünüz kadar ilgisiz olmadığınızı biliyorum.
Sizin için eğitimimi bıraktım. Bu gerçek.
Bu size komik gelse bile,
Blonskyler'in evindeki resitalden beri...
Somuna sıkışmış vida gibi aklımdasınız.
Bu teknik benzetmemi affedin.
Ama konservatuara girmeye hiç niyetim yoktu.
Yalanı kesin, yutmuyorum.
Yalan söylemiyorum.
Gelecek sefer Opus 19'u getirin.
- Ama bugün... - Önce konuşalım, lütfen ama.
Bir anlam görmüyorum.
Haydi! Orada dikilmeyin. Oturun ve başlayın.
- Bundan sonra kaç dersiniz kaldı? - Rica ediyorum!
Hasta olduğunuzu, migreninizin tuttuğunu söyleyebilirsiniz.
Dışarıda hava çok güzel.
Çalmaya başlamazsanız migrenim yüzünden bu derse son nokta konacak.
Onların adına çok özür dilerim, maçımız var.
Tabii ki geç bitecek.
Çünkü bugün Mendelssohn'un ilk provası var.
Lütfen Margot'nun evini geçen seferki gibi
beş dakikada bir arama, bu utanç verici.
Hem filarmoniden Viora da bizimle çalacak,
beni küçük bir kız gibi görmemeli.
- Anlaşıldı mı? - Geç kalırsan taksi tut.
Tamam anne.
Hoşçakal anne.
Aşıklar için yalan söylemek ne kadar güzel, Erika.
Sizin için çok mutluyum.
10'dan sonra arayacak olursa en iyisi yanıt vermemek.
- Yapabilir misin? - İstiyorsanız, zevkle...
- İyi akşamlar, ben Bayan Kohut. - İyi akşamlar!
Kızımla konuşabilir miyim lütfen?
İşte İdris.
O da arkadaşlarının Kanada'ya yerleşmesine yardım etmek istiyordu.
28 yaşında ve iki çocuk babası İdris Zülfiyar,
günlük işlerde çalışıyor.
Konstanza yakınında ailesiyle küçük bir kulübede yaşıyor.
Çocuklarına yemek alacak para bulamıyor
ve bazen haftalarca iş bulamadığı oluyor.
İki yıl önce bir kafede genç bir adamla tanışmasını
hayatının dönüm noktası olarak görüyor.
O günden sonra bir daha görmediği genç adam,
Kanada'ya yerleşme hayalleri kurduğunu...
ve bunun için bir böbreğini
20.000 dolara satmaya hazır olduğunu söylemiş.
Evet, bana 20.000 dolar kazanmanın yolunu bulduğunu söyledi.
Bu adam bana ayrıca...
Ne? Ne oldu?
Bu da ne?
Lanet olsun!
Kaçma!
Kaçma, sapık!
Sen aklını mı kaçırdın?
Baban öğleden sonra öldü.
Ve sakin ol!
Açıkçası seni çok küstah buluyorum.
Dengesizliğinin sonuçlarına katlanacaksın!
Varlığınızla bizi onurlandırmanız büyük incelik Bayan Schober.
Sizi alıkoyan neydi acaba?
Bırak şimdi bunları! Ne oldu?
- İshal oldum. - Korkudan mı?
Böyle zayıf sinirlerle piyanist olunmaz!
Bu kadar gerilimden sonra nasıl şarkı söylerim bilemiyorum.
- Uzatmayın! - Artık çıkmamız lazım.
Bu kadar sefil olma.
Seni yukarıda yemeyecekler. Sadece bir prova.
Sizi gözümde fazla mı büyüttüm?
"Köpekler havlıyor"
"Zincirlerini şıngırdatıyor"
"İnsanlar uyuyorlar"
"Yataklarının içinde..."
"Sahip olmadıkları şeyleri düşlüyorlar"
Beni duygusuz gördüğünüzü biliyorum aslında genellikle yüzeyselimdir.
Görüyorsunuz Erika, kabul ediyorum.
Ama Schubert'e dokunmamamı söylemeniz çok büyük bir haksızlıktı.
Aslında tam tersi.
Aynı ilk dersimizden sonraki gibi, bazı günler...
Bakamam, beni kan tutar. Siz ilgilenin.
Kahramanlık taslayın.
İzin verin. Kıpırdamayın.
Burada görecek bir şey yok. Salona dönün, lütfen.
Erika?
Gel.
- Durun! - Neden? Neden?
- Dur. Dur. - Neden?
Durun.
Durmanızı söyledim.
Hemen kesmezseniz giderim.
Erika...
Penisinize değil, bana bakın.
- Biliyor musun? - Susun! Kıpırdamayın! Yoksa giderim!
Hayır!
Erika... Seni seviyorum. Kimse beni...
Son kez söylüyorum.
Hemen susmazsanız burada yalnız kalırsınız.
Neden canımı acıtıyorsun?
- Daha fazla tutamam. - Susun dedim!
Devam et. Gel.
Evet, devam et. Devam et durma, devam et.
Sonra bana yapabileceklerinizi yazarım.
Bütün arzularımı yazacağım, siz de istediğinizde uygulayacaksınız.
Bu hoşunuza gitmedi mi Bay Klemmer?
Erika beni böyle bırakamazsın! Haydi gel, gel.
- Evet. - Hayır. Artık ona dokunmak istemiyorum.
Ama haydi, lütfen devam et.
Hayır! Soru yok.
Ellerinizi indirin Bay Klemmer!
Yoksa bu son görüşmemiz olur.
Bunu yapman büyük kötülük.
Hem canım acıyor!
Acınızı paylaşıyorum.
Yapmayın! Aptalsınız, her şeyi mahvediyorsunuz.
Bir daha dokunmayacağım.
Tek istediğim öyle durmanızdı.
Bana bakın!
Hayır, kapatmayın.
Aptal olan ben değilim. Sensin.
Bir erkeğe ne yapılıp yapılmayacağını bilmen gerekir.
- Seni sürtük. - Kapa çeneni!
Ben de oyun oynamak isterim ama herkes için aynı kurallar olmalı.
Eğer sen...
Dur, bekle Erika.
Söz, kıpırdamayacağım. Konuşmayacağım.
Size talimatlarımı ileteceğim.
Yazılı...
Ya da sözlü. Belki de telefonla.
Şimdi onu yerine koyun. Bana bakın.
Gülümsemek istemiyor musunuz Erika?
Haydi... Bu kadar ciddi olma, güzel kadın!
Haydi...
Gelecek sefer çok daha güzel olacak, söz veriyorum.
Demir dövmeden demirci olunmaz!
En az iki ay, sonrasında da tam iyileşme garantisi yok.
Bu çok üzücü.
Aslında çok iyiydi, sorun tekniğinde değil sinirlerindeydi.
Sinirleri de gerçekten bozuk.
Dün zar zor gelebilmesine rağmen mükemmel çalmıştı.
Kendinizi toplayın yoksa Anna'ya bir faydanız dokunmaz.
Şimdilik beklemek lazım. Sol elini ihmal etmemeli.
O tarafında hep sorunları vardı.
Bir de yara izleri olacak. Düşünsenize.
Eli yaralı bir piyanist. Zaten güzel bir kız değildir.
Onu mutlu eden tek şey yeteneğiydi.
Her şeyimizi bunun için feda ettik.
Yani o feda etti demek istiyorsunuz.
- Efendim? - Her şeyimizi feda ettik dediniz.
- Her şeyini feda eden Anna. - Evet, tabii ki.
Kim böyle bir şey yapar ki?
Polis bunu başka bir öğrencinin kıskançlık yüzünden yaptığını söylüyor.
İnanabiliyor musunuz?
Bu nasıl olabilir? Nasıl bu kadar gaddar olunur?
Hep yalnızdı. Hiç arkadaşı olmadı.
Yapanı mutlaka bulacaklar.
O pisliğin ellerini kesmek lazım.
Bayan Schober, sıradaki derse başlamalıyım.
Ne yazık ki çıkmanızı istemek zorundayım.
Anna'ya iyileştikçe beni görmeye gelmesini söylerseniz sevinirim.
Sol elini çalıştırmayı unutmasın!
Söylerim. Çok sağ olun profesör.
Sizi görmeye gelecektir. Size öyle hayran ki.
Cesaret, Bayan Schober.
Konserde Anna'nın yerini kim alacak?
Kimse.
Hiçbir öğrenci bu kadar kısa sürede onun yerini alamaz.
Şancının sahne alabilmesi için müdür benim yapmamı istedi.
Tamam, çok güzel, Anna mutlu olacak.
Hoşça kalın profesör.
Durun.
Baştan alın.
Oyunun kurallarıyla ilgileniyor gibi değilsiniz, orada ne yazıyor?
- Piyano. - Evet doğru. Sonra?
- Forte Piano. - Ya sonra?
Pianissimo.
Ve diminuendo ve mezzo forte, forte,
fortissimo, sforzatissimo.
Schubert'in tarifi çığlıktan mırıltıya gidiyor,
güçlü konuşmaktan yumuşak konuşmaya değil!
Anarşi güçlü yanınız değil, Klemmer.
Neden Clementi'ye devam etmiyorsunuz?
Schubert çirkin bir adamdı, biliyor muydunuz?
Siz bu fiziğinizle asla zor duruma düşmemişsinizdir.
Neden bizi yaklaştıracak şeyleri yok ediyorsunuz?
Suni davranmak sorunları çözmez.
Size bakamadığımı göremiyor musunuz?
Size bakamıyorum çünkü size bakınca
boynunuzu öpmemek için kendimi zor tutuyorum.
Boynunuzu öpebilir miyim, Erika?
Su getirmemi ister misiniz?
Teşekkürler.
Seni ne zaman göreceğim?
Telefonlaşırız.
Bir yere gidelim. İkimiz beraber. Kırlara...
Olmaz, annemle bir yere gideceğiz.
İptal et. Anneni değil bizi düşün.
Kaçırdığımız ne kadar çok şey var.
Benim mi demek istiyorsun?
Kaçırdığım çok şey var, bu mu?
Erika tatlım, başkalarını düşünmeyi bırak.
Annen, endişelerin...
Bana anarşiden bahsediyorsun ama aşkını annen için feda ediyorsun!
Haydi profesör, biraz rahatlayın, kendinizi duygulara kapatmayın!
Bu kadar yapışkan olma!
Öksürmenin tek sebebi köşeye sıkışmış olman!
Benim duygularım yok, Walter. Bunu kafanıza iyi sokun.
Bir gün olsun zekamın önüne geçemezler.
Seni seviyorum. Bu kadar korkma.
Bana yazdıkların da korkakça mı?
Dokunmayın! Şimdi olmaz. Yalnızken okumanızı istiyorum.
Şimdi Schubert'e sarılın Bay Klemmer.
Bu oyunda size izin verilen tek şey bu.
Piyano, demek?
"Con intimissimo sentimento" yazardı Brahms.
Erika!
Delirdiniz mi? Burada ne arıyorsunuz?
- Seni takip ettim. - Telefonlaşacağımızı söylemiştim.
Beni böyle çıldırtıp kaçmaya devam edemezsin.
Seni nasıl çıldırtıp?
Dinle, başbaşa konuşabileceğimiz bir yere gidelim lütfen.
Mektubu okudunuz mu?
Mektup istemiyorum. Konuşmak istiyorum.
Buradan hemen gitmenizi tavsiye ederim, Walter.
İnsan sevdiği kadını geceyarısı merdivenlerde rahatsız etmez.
Bunu genç yaşınıza rağmen bilmelisiniz.
Eğer sevgimi istiyorsanız gidin.
Yarın randevu işini konuşuruz. Oldu mu?
- Şapkanı çıkar. - Ne?
Ama...
İyi akşamlar, hanımefendi.
Bay Klemmer'le bazı şeyler konuşmam gerekiyor, anne.
Bu da ne demek?
Seni rahatsız etmeyiz, odama gideriz. Gelin.
Pardon.
Ve sakın odama girmeye kalkma, karışmam.
Ama evde yemek yok. Misafir beklemiyordum!
Rahatsız olmayın, zaten yedim, sağ olun.
Gel.
Önce mektubu oku.
- Yanında, değil değil mi? - Evet.
- Öyleyse şimdi oku, lütfen. - Beni bıktırmak mı istiyorsun?
Mektup okumak istemediğimi söyledim.
Buradayım, buradasın, tenlerimiz burada.
Korkmayı bırak!
Korkmuyorum. Ben de istiyorum ama önce mektubu oku.
Kapıdaki barikat bunun için miydi?
- Belki de. - Erika...
Lütfen!
Bu oyunun pek zevk vereceğini zannetmiyorum.
- Ağırmış. - Şuraya otur, lütfen.
Bedenler birbirinin üstüne yığılmış durumda.
Her yerde duman var. 86 ölü olduğu söyleniyor.
Cesetlerin özel araçlarla kaldırılmasına çalışılıyor.
"Aksine, eğer yalvarırsam, çok sıkı olduğunu söylersem,
kemeri lütfen en az iki üç delik daha sık.
Ne kadar sıkı olursa, o kadar iyi.
Sonra ağzıma önceden hazırladığım çorapları sok.
O kadar güçlü sok ki en küçük bir ses çıkaramayayım.
Sonra lütfen gözümdeki bandı çıkar,
yüzümün üstüne otur, karnımı yumrukla...
Ben de dilimi kullanmak zorunda kalayım."
Bunu ciddiye mi almalıyım? Benimle dalga mı geçiyorsun?
Tokat mı istiyorsun?
Cessna bir çayırın üstüne park edilmiş durumda.
Uzmanlar sorunun kaynağını bulmak için iş başında.
Uçağın düşmesine motordaki arızanın neden olduğu tahmin ediliyor.
Uçağın pilotu, Alman Hava Kuvvetleri'nin eski pilotlarından.
Bu benim en içten dileğim:
Ellerimle ayaklarımı arkamda bağla, beni anneme yakın bir yere kilitle.
Ama o bana odamın kapısının ardından ulaşamasın.
Ertesi güne kadar...
Annemi dert etme, o benim sorunum.
Dairenin bütün anahtarlarını götür,
burada tek bir tane kalmasın!"
Bütün bunlar bana ne sağlayacak?
Belki de o kültürlü ağzını açıp
bu saçmalık üstüne bir şeyler söylemelisin, değil mi?
Eğer emirlerine itaat etmediğimi görürsen lütfen vur bana.
Elinin tersiyle yüzüme vur.
Bana neden anneme koşmadığımı
ya da neden karşılık vermediğimi sor.
Bana bunları söyle ki ne kadar
güçsüz olduğumu görebileyim.
İçeride neler oluyor? Kapıyı açın!
- Şu dolabı hemen çekin! - İçeri girmesini ister misin?
Belki de seni onun önünde tokatlamalıyım, değil mi?
Sus ve televizyon seyret.
- Hemen açmazsan pişman olursun. - Sus anne!
- Saçmalamayı da bırak! - İnanamıyorum!
Erika!
Hiç mi terbiyeniz yok sizin?
Geceyarısı yabancıların evine nasıl dalarsınız?
Böyle küstahlık görmedim!
Bana kızdın mı?
Umarım kızmadın.
Mektubu iyi yazamadım, biliyorum.
Piyanistim, şair değil.
Hem sonuçta aşk bayağı şeyler üzerine kurulur, değil mi?
Bunları sakin sakin düşünebilirsin. Telefon numaram sende var.
Dediğim gibi, istediklerini ben de istiyorum.
Gereken her şey var. İşte.
Ama yarını da bekleyebilir.
Konuşmuyor musun?
Seni tiksindiriyorum, değil mi?
Buna gerek yok. Dövülme arzum yıllardır var.
Seni bekledim, biliyor musun?
Yazdıklarım şaka değil, biliyorsun.
Şu andan itibaren emirleri sen veriyorsun.
Artık ne giyeceğimi sen seçeceksin.
En sevdiğin renk hangisi?
Daha bana söylemedin!
Konuşmuyor musun?
Erika, sen hastasın. Tedaviye ihtiyacın var.
Bana vurmak istersen vurabilirsin.
Ellerimi kirletecek değilim.
Senin gibilerine eldivenle bile dokunulmaz.
Seni yemin ederim sevdim.
Ama sen bunun anlamını bile bilmiyorsun.
Şu anda beni tiksindiriyorsun.
Lanet olsun...
Amerika'ya İspanyollarla geldiler.
Doğada özgür kalan hayvanlar ünlü mustang'ler oldular.
Günümüzde kovboyların en sadık dostu bu melez atlardır.
Kısa mesafelerde çok hızlı koşan bu atlar,
aynı zamanda çok da dayanıklıdır...
Hiç utanman yok mu senin? Bu herifle ne yapıyorsun?
Hep odanda mı? Buna şaşırmazdım.
Zaten artık hiçbir şeye şaşırmıyorum.
Ama ne istersen yapabilirsin. Senin yaşında...
Tanrım!
Ne fedakarlıklar yapıyorum.
Karşılığı ne oluyor...
Böyle devam et, sonunda burayı geneleve çevirirsin.
Komşular ne düşünür, umursamıyor musun?
Hep böylesin, kafana göre davranıyorsun.
Anneciğim, seni seviyorum.
Ne yapıyorsun? Dur! Dur!
Sonunda iyice geri zekalı oldun!
- Yeter! - Sus, seni seviyorum. Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum, ben de seviyorum.
Yalvarırım dur!
Delisin sen.
Tamamen delirdin.
Haydi, şimdi uyuyalım.
Bütün enerjini korumalısın kızım.
Başkasının yerine çıksan bile iyi hazırlanmalısın.
Salonda neler olacağını asla bilemezsin.
Senin kıllarını gördüm.
Walter! Konuşabilir miyiz?
Walter, seni soruyorlar!
- Ne istiyorsun? - Konuşmak.
- Dinliyorum. - Burada konuşamam.
Buradan.
Beni nasıl bulabildin?
İşte burası. Haydi gir.
Mektup için affet. Aptallık ettim.
Bunu böyle yapmamalıydım. Senin dediğin gibi konuşmalıydık.
Beni affet lütfen. Başka ne diyebilirim ki?
Affet beni.
Ne yapıyorsun?
Dur dedim, hemen ayağa kalk. Dur!
Gel. Üstüme çık.
- Beni istemiyor musun? - Aklını kaçırmışsın.
Gel. Seni seviyorum.
Bir daha istemediğin şeyleri yazmam.
Ne istersen onu söyle, tamam mı? Gel!
Kendine gel, biri içeri girebilir, gülünç durumdasın.
Haydi, ayağa kalk. Ayağa kalk!
Tamam, bekle, ben yaparım.
Ben yaparım. Ben yaparım dedim!
Bekle... Bekle... İşte...
Hayır, burada yapamam. Bu... Dur, yapamam!
- Önemli değil. - Sana burada yapamam dedim!
Burada yakalanmamızı istemediğini biliyorum.
Ama içeri birileri girse de benim için fark etmez.
Önemli değil. Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum. Seni seviyorum.
Bekle.
Gel.
Bana yardım et.
Hayır, olamaz! Bu iğrenç.
Özür dilerim.
Bakma...
Benden iğreniyor musun?
Hiçbir kadın bana bunu yaptıktan sonra kusmamıştı.
Üzgünüm. Özür dilerim. Bana ne oldu bilmiyorum.
İşte!
Temizim! Tertemizim, bir bebek gibi.
Dışım gibi içim de.
Hepsi senin için ve senin sayende, tatlım.
Sana tatlım dememden hoşlanıyor musun?
Kesinlikle harika.
Sabırlı olmalısın. Sana istediğini söylerim.
Sana... İstediğin her şeyi yaparım.
Çok kötü kokuyorsun. Üzgünüm, ama...
Öyle kötü kokuyorsun ki kimse yaklaşamaz.
Kokun geçene kadar şehirden ayrılsan iyi edersin.
Dişlerini daha sık fırçalamalısın,
sadece seni kusturduğumda değil.
- Kim o? - Aç!
- Hemen aç! - Ne istiyorsun?
Sana kapıyı aç dedim. Aç, aç!
Sus, bütün apartmanı uyandıracaksın!
Açıyorum!
Bana bunu bir daha yapmayacaksın, anladın mı?
Delirdin mi? Ne demek bu?
Kapa çeneni, zavallı. Pencerenin altındaydım.
Mastürbasyon yapıyordum.
İstediğin bu mu? Öbürlerini... Sen... Bu mu?
Sürtük! Sapık!
Kaçıklığını herkese bulaştırmak mı istiyorsun?
Evet. Bana yapamayacaksın.
- Özür diledim ama. - Başlatma aptal özürlerine!
Dün geceki gösteriniz yetmedi mi, alışkanlık haline mi geldi?
Geceyarısı insanların evlerine gelip bağırmak da ne?
Yatağınıza dönsenize siz!
Bak Walter, rica ediyorum. Defol buradan!
Defolun! Çabuk!
Böyle hayal etmemiştin, değil mi?
Polis senin gibileri nasıl yatıştıracağını iyi bilir.
Siz karışmayın! Bu sizi ilgilendirmiyor.
Anneni unut. Zamanımız var, bütün gece var.
Kaldığımız yerden devam edelim.
- Hayal ettiğin bu muydu? - Hayır.
Öyleyse ne?
Pişman olacaksınız!
İki yalnız kadınla uğraşmanız yakayı sıyıracağınız anlamına gelmiyor.
Bırak beni! Bırak beni!
Buna inanamıyorum!
İşte! En azından burada bir anahtar var!
Aç kapıyı!
Kızınızın odasının da bir anahtarı olması gerekmez miydi?
Açın! Açın!
- Göreceksiniz, pişman olacaksınız! - Bir sorunu hallettik.
"Annemi dert etme, o benim sorunum."
Bu saçmalık da nedir?
Doğru söyledim, değil mi?
Görüceksiniz. Siz görüceksiniz.
"Bana çok tokat at, tatlım.
Çok sert vur. Hayır. Yüzüme vur, çok sert vur."
Hizmetinizdeyim, hanımefendi.
- İstediğin bu mu? - Dur, lütfen.
- Ne öyleyse? - Farklı bir şeydi. Dur lütfen.
Ne yapıyorsunuz? Katil misin nesin!
- Kes yoksa onu öldürürüm! - Durun!
Durun! Yapmayın!
Ne yapıyorsunuz orada?
- Nerede su bulurum? - Mutfakta.
Beni sefil vücudunu sergileyerek azdırmamalısın.
Biliyor musun Erika, bu yaptıklarımın
hiç de kibarca olmadığının farkındayım.
Ama biraz dürüstsen senin de suçun olduğunu kabul edersin.
- Evet, bu doğru. Evet, mi hayır mı? - Evet.
- Haklı mıyım? - Evet, Walter.
- Erika? - Evet?
- Nasılsın? - Sağ ol, iyiyim.
Bir erkeği bu kadar azdırıp sonra da geri çekilemezsin.
Hayır! Elimle başıma olmaz!
Dur, katil!
Utanman yok mu?
Yalvarırım durun!
Kızıma dokunmayın!
Onu rahat bırakın! Yalvarırım!
Yalvarırım!
Onu rahat bırakın.
- Bunu neden yapıyorsun? - Bırak onu lütfen.
Tam sakinleşiyorum, tekrar sinirlendiriyorsun.
Biraz yardımcı olsana!
Oyunu öğrenmek istiyorum, profesör.
Ama her zaman senin kurallarınla değil.
İnsanları bu kadar alt üst edip sonra onları reddedemezsin.
Bana biraz nazik davran lütfen.
Böyle gitmeme izin veremezsin.
- Dur lütfen. - Biraz kendini vermen lazım.
Beni şimdi yalnız bırakamazsın.
Lütfen sev beni.
Bana gitmemin daha iyi olacağını mı söylüyorsun?
Lütfen bunu kimseye anlatma, olur mu?
Zaten bunu senin iyiliğin için yaptım.
Bir erkeği bu şekilde aşağılayamazsın.
Bu mümkün değil.
İyi olacak mısın?
Bir şeye ihtiyacın var mı? İyi misin?
Biliyorsun, aşk acısı uzun sürmez.
Hoşça kal.
Gitti mi? Erika?
Bir şey söyle! Gitti mi?
Erika! Aç kapıyı! Aç kapıyı!
Bana bir şey söylesene! Erika!
Aman Tanrım! Kızım! Ne haldesin!
O pislik sana ne yaptı?
Haydi çabuk ol, tramvayı kaçıracağız.
Bir bardak su içip geliyorum.
Bu kadar gerilme, sadece birinin yerine çıkıyorsun.
- İyi akşamlar profesör. - İyi akşamlar, Fritz.
Annenize sizin Schubert çalışınızı
dinlemek için sabırsızlandığımı söylüyordum.
Ben artık oturayım, geç oldu.
- Sekiz dakikada başlıyor. - Evet. Seninle geleyim.
- İyi akşamlar profesör. - Merhaba.
- Karşılaştığımıza sevindim. - Merhaba, Anna.
Çalmamana rağmen gelmen çok güzel.
Küçük hastamıza bakın. Çok cesur, değil mi?
Elin nasıl, daha iyi mi?
Gelmemesi söz konusu bile değildi, sizi seyretmek istedi.
- İyi akşamlar. - İyi akşamlar Anna, nasılsın?
Affedersiniz, kendimi tanıtmadım.
Ben Bayan Schober. Kızım Anna.
- İyi akşamlar, hanımefendi. - Pardon, annemi tanıştırayım.
Memnun oldum, hanımefendi.
Kızınızla gurur duyuyor olmalısınız.
Neden ki? Bu sadece bir okul konseri.
Kızım öğrencilerinden birinin yerine çalacak.
- Girsek iyi olacak. - O öğrenci, benim kızım.
Nerede oturacaksınız?
Tam yanımızdasınız.
Geç oldu. Artık girelim.
Eşlik edebilir miyim? Gel Anna.
Görüşürüz. Ben Bayan Schober'le gidiyorum.
Bol şans!
Görüşürüz anne. İyi eğlenceler.
Hoşça kalın profesör, görüştüğümüze memnun oldum.
Hoşça kalın.
Şuraya bakın... Ne güzel sürpriz!
Georges, bak kim burada... Profesör Kohut.
Saygılar, profesör. Çabuk ol, Gerda!
Bizi beklemeyecekler!
- Bana mantonu ver. - Salonda yanımda tutacağım.
Şu erkekler. Hep koşmak gerekiyor! Bilirsiniz.
Size güzel bir akşam dilerim. Görüşürüz.
- Geliyor musun? - Umarım sonra görüşürüz.
- Biletler yanında mı? - Evet, evet.
Saygılarımla, profesör! Sizi dinlemek için can atıyorum.