П Р Е К Р А С Е Н У М
ПРИНСТОН УНИВЕРЗИТЕТ Септември 1947
Математичарите ја добија војната.
Математичарите ги пробија Јапонските шифри...
и ја изградија атомската бомба.
Математичари како вас.
Зацртана цел на Советите е глобален комунизам
во медицина или економија, во технологија или свемир...
Линиите на фронтот се повлекуваат.
За да победиме, ни требаат резултати.
Видливи, корисни резултати.
Сега, кој од вас ќе биде следниот Морз,
следниот Ајнштајн?
Кој од вас ќе биде авангарда на демократијата, слободата и откритието?
Денес ви ја предаваме иднината на Америка во вашите способни раце.
Добредојдовте на Принстон, господа.
Уште не е доволно што Хенсен ја освои Карнеги стипендијата?
Не, туку ја задржил за себе.
Ова е прв пат да не биде поделена наградта.
Сега е заинтересиран за Вилер лабораторијата.
Новата воена работа што треба да се прави во М.И.Т. - Само еден ќе примат
годинава. - Хенсен е научен тој да бира прв. - Толку е загреан.
Треба да се кандидира за претседател.
Мора да има математичко објаснување, за тоа колку ви е ружна машната.
Благодарам.
Нилсен, криптографија на симболи.
Нилс ја проби шифрата на јапонците. Помагал за поразот на фашистите.
Барем така им кажува на девојките. - Јас сум Бендер, атомска физика.
А Вие сте... - Да не доцнам? - Да, г-дине Соу.
Здраво. Соу, Ричард Соу.
Ах... товарот на генијот. - Еве го. - Толку многу званици,
а толку малку време. - Бендер...
Честитам, г-дине Хенсен. - Благодарам.
Може уште една?
Извинете?
Се извинувам, мислев дека сте келнерот.
Играј фино, Хенсен! - Тоа му е слабост.
Беше моја грешка. - Значи, Мартин Хенсен.
Мартин беше, нели?
Да, Џон, така е.
Гледам се навикнувате на погрешни пресметки.
Ги прочитав Вашите материјали.
И двата.
Едниот за Наци шифрите и другиот за нелинеарно изедначување.
И убеден сум дека нема ништо ново и никаква иновативност
ни во едниот, ни во другиот.
Уживајте во пунчот.
Господа, запозанјте го Џон Неш.
Мистериозниот гениј од Западна Вирџинија.
Вториот добитник на престижната Карнеги стипендија.
Во ред... - Секако.
Боже.
Расипаниот цимер пристигна.
О Боже, не.
Знаеш ли дека, да имаш мамурлук...
значи кога немаш доволно вода во телото...
за да го врти животниот циклус.
Што не ти се случува кога си многу жеден.
Значи... би требало кога си жеден да се чувствуваш
како да имаш мамурлук што те убива.
Џон Неш?
Чарлс Хермен. Мило ми е.
Па, сега е официјално. Повторно сум човек.
Полицаецу, го видов човекот што ме удри. Се вика Џони Вокер.
Вчера вечер дојдов на време за англиските коктели.
Повеќе се дружев со една дама...
со страст за... Д.Х. Лоренс.
Не се деконцентрираш лесно, нели?
Овде сум за да работам.
Дали цимерот ми е глупак?
Слушај... да направиме компромис.
Што викаш да го свиткаме?
Па која е твојата приказна?
Сиромашно дете си кое никогаш не успевало нешто повеќе?
Всушност, родителите ме одгледаа многу добро.
Добро сум ситуиран.
Можеби подобро ти оди со равенките, отколку со луѓето.
Мојата прва учителка ми велеше дека сум се родил со два мозока...
но само со половина срце.
А... Таа звучи убаво.
Но вистината е дека не ги сакам многу луѓето.
А и тие мене не ме сакаат.
Но зошто? Очигледна е твоjaта широчина и шарм.
Сериозно, Џон. Математиката...
никогаш нема да те одведе до големата вистина.
А знаеш зошто?
Затоа што е досадна. Нели е така?
Сега пола од средношколците веќе објавуваат:
„Не смеам веќе да губам време со овие предавања и со овие книги.“
Помнењето е слаба претпоставка на помалку бесмртните.
Морам да гледам преку... овие ограничувања.
Да најдам вистинскa, оригинална идеја. Тоа е единствениот начин
на кој можам да се докажам. Единствениот начин е... - Во прашање.
Да...
Кој е следен? - Не... доволно беше.
Ајде. - Ја мразам оваа игра.
Кукавици! Сите!
Ниеден нема да одговори на мојот предизвик?
Ајде Бендер. Кој ќе победи, Соу ќе му пере алишта цел семестар.
Некој друг? - Не.
Погледнете го.
Неш, го усовршуваш рикверцот?
Се обидувам да ги издвојам и да го дефинирам нивното движење.
Психо.
Неш, мислев дека се откажа. Не одиш на предавања.
Предавањата ќе ти го затапат умот.
Го уништуваат потенцијалот за креативност.
О, не го знаев тоа.
Неш, сега ќе не занеме со својата генијалност.
Или со други зборови, дали ќе има храброст да се натпреварува.
Да не се плашиш?
Престрашен, скаменет...
Заглупен од тебе.
Без животна сила. Истискан и испеглан.
Може да те прашам нешто, Џон?
Слободно, Мартин.
Дали го виде материјалот за доказот на Ален?
Не гледам како може да работи без иновација.
Поласкан сум. А ти? - Исто.
А имам и два извештаји за оружја осигурени од Д.О.Д.
Изведно дрдорење. - Но успесите на Неш се нула.
Јас сум стрплив човек, Мартин. Кое ти е вистинското прашање?
Што ако никогаш не ти дојде твојата оригинална идеја?
Како би се осеќал ако ме одбере Вилер...
а тебе не?
Што ако изгубиш?
Ете го.
Не требаше да победиш.
Го имав првиот потег. Играв совршено.
Хуморот на поразените. - Играва нема врска.
Господа, големиот Џон Неш.
Тука си веќе два дена.
Знаеш дека Хенсен издаде уште еден материјал?
А јас сеуште немам тема за докторатот.
Добра страна е што ја измисли прозорската уметност.
Ова е група како игра фудбал.
Ова е јато гулаби како се тепаат за парче леб.
А ова е жена што брка маж кој и го украл паричникот.
Џон, си гледал крадење. Тоа е чудно.
Во натпреварувачко однесување, некој мора да биде губитник.
Мојата внука го разбира тоа иако ја има оваа висина.
Види ако можам да изведам еквилибриум (рамнотежа),
каде што надмоќноста не е случај
и никој не губи.
Можеш да си замислиш дека ефектот ќе носи конфликтни сценарија...
Кога последен пат си јадел?
Знаеш, храна.
Воопшто немаш почит за когнитивен сон, знаеш?
Да... но за пица...
сега, за пица, имам огромна почит.
И секако за пиво.
Јас имам почит за пиво.
Јас имам почит за пиво!
Неш, кој победува? Ти? Или ти?
Добро вечер, Неш.
Еј, Неш, Нилс се обидува да ти го привлече вниманието.
О, не...
Оди со Бога.
Врати се како човек.
Среќата секогаш ги прати храбрите. - Бомбардирај.
Господа, треба ли да ве потсетувам дека моите шанси за успех
се зголемуваат со секој нареден обид.
Ова ќе биде класика.
Можеби сакаш да ме честиш пијалок?
Не знам баш најточно што да кажам, за да имаш однос со мене.
Па може ли да сметаме дека сме го поминале тоа?
Всушност збориме за размена на течности, нели?
Па ќе може ли да одиме директно кон сексот?
Тоа беше слатко.
Пријатна вечер, шупаку!
Посебно ми се допадна делот со размена на течности.
Беше многу шармантно.
Оди со мене, Џон.
Сакам да разговарам нешто со тебе.
Факултетот ги завршува полугодишните прегледи.
Одлучуваме кои пријави ќе ги поддржиме...
Г-дине, тоа ми е првиот избор, не размислувам за втор избор...
Џон... твоите пријатели посетуваа предавања, пишуваа материјали
кои ги објавивме. - Сеуште трагам, г-дине.
Твојата оригинална идеа, знам. - Управувачка динамика, г-дине.
Тоа е многу паметно, Џон. Но мислам дека не е доволно.
Почнав да работам на многузначајно вметнување. Моите истражувањата
почнаа да покажуваат напредок. Па ако може да ми средите состанок
со професор Ајнштајн, постојано ве молам за тоа... - Не, Џон.
Сакам да му ги покажам моите преработки на неговите... - Џон!
Дали гледаш што прават таму?
Тоа се пенкала. Резервирани за членот на одделот
кој постигнал животно достигнување.
Сега што гледаш, Џон?
Признавање.
Пробај да видиш исполнување. - Има ли разлика?
Џон, не си фокусиран.
Жал ми е.
Но после се, твојата работа не ни користи воопшто.
Пријатен ден.
Ви честитам, г-дине.
Не можам да го видам...
Боже, Џон.
Не можам да го видам...
Тоа е се што имам...
Ајде. Да одиме надвор.
Џон... - Неможам да зјапам во празнина.
Џон, доста е! - Следи им ги правилата...
Сакаш да оштетиш нешто? - Читај им ги книгите...
Ајде, скрши ја главата, отепај се!
Џон, стори го тоа. Не се мисли многу.
По ѓаволите, Чарлс. Кој е твојот проблем?
Проблемот не е мој. И не е ни твој проблем.
Проблемот е нивни.
Твојот одговор не е на друго место.
Тука е.
Каде што работеше.
Тешко беше.
Оној Исак Њутн бил во право...
Не можеш да дигнеш сешто...
Не се грижи, мое е.
Влегува, господа.
Неш, можеш ли да ги оставиш хартиите за 5 секунди?
Нема да ве честам пиво, господа. - Не сме тука за пиво, пријателе.
Сега се чувствувам некако успорено.
Дали би сакале голема свадба?
Ништо ли не сте запаметиле?
Ги викаат лекциите на Адам Смит.
Таткото на модерната економија.
Во конкуренцијата, секоја индивидуална амбиција служи на заедничката корист.
Точно. - Секој за себе, господа.
Тие што отскокнуваат ќе се замерат со своите пријатели.
Јас нема да отскокнувам.
Можеш да ја пренесеш плавушата преку вода, но не можеш да ја опијаниш.
Не мрдајте. Гледа навака. И гледа во Неш.
О, Боже. Можеби има шанси сега, но почекај нека ја отвори устата.
На Адам Смит му треба ревизија. - Што зборуваш?
Ако сите тргнеме по плавушата...
Ќе се блокираме еден со друг. Ниеден не ќе може да ја фати.
Па така одиме кај нејзините другарки.
Но тие сите ќе не откачат, затоа што никој не сака да биде втор избор.
Што ако никој не трга по плавушата?
Нема да си сметаме меѓусебе.
И не ги навредуваме другите девојки.
И така ќе победиме.
Тоа е единствен начин сите да легнеме нешто.
Адам Смит рекол... дека најдобрите резултати доаѓаат...
ако секој во групата го прави она што е најдобро за себе.
Добро? Значи тоа го рекол. Недовршено... во ред?
Затоа што најдобрите резултати доаѓаат...
ако сите во групата прават што е најдобро за себеси
и за групата.
Неш, ако ова ти е обид да и се пуштиш на плавушата сам,
можеш да одиш по ѓаволите.
Управувачка динамика, господа. Адам Смит не е во право.
Одиме...
Внимавај...
Благодарам.
Сваќаш ли дека се работи за нешто на што се базира теоријата
на економијата веќе 150 години? - Да, разбирам, г-дине.
И дека е многу самодоверливо, не мислиш? - Така е, г-дине.
Па, г-дине Неш, со откривањето на оваа магнитуда,
сигурен сум дека може да го добиеш било кое вработување.
Вилер лабораторијата ќе бара од тебе да одредиш двајца членови на тимот.
Стилс и Фрек се добар избор...
Соу и Бендер, г-дине.
Соу и Бендер се извонредни математичари.
Но, знаеш, може си имаат некои нивни планови.
Успеа.
На здравје!
Опасен момент, господа.
Управувачка динамика.
Честитам, Џон.
ПЕНТАГОН, 1953 Пет години подоцна
Генерале, аналитичарот од Вилер Лаб. е тука.
Др. Неш, вашето палто. - Благодарам, г-дине.
Докторе. Генерале, ова е водачот на тимот од Вилер, Др. Џон Неш.
Мило ми е што дојдовте, Докторе. - Здраво.
Наваму.
Пресретнувавме радио трансмисии од Москва.
Компјутерот не може да ја открие содржината, но сигурен сум дека е шифра.
Дали веднаш дознавте нешто, Др. Неш?
Константно.
Развивавме неколку шеми,
но ако сакате да ги погледате прелиминарните податоци.
Докторе?
8494...
Ми треба мапа.
46.1 3.0.8.57.46.90
Почнува од крајот на Мејн.
48.30.1 .91 .26.35.
Прери Портиџ, Минесота.
Овие се латитуди и лонгитуди. Имаме најмалку уште десет други.
Изгледа како да вртат околу и се обидуваат да влезат во САД.
Извонредно.
Господа, мора да реагираме.
Кој е големиот брат?
И направи на својата земја голема услуга, синко.
Капетане! - Да, г-дине.
Придружи го Др. Неш.
Што во врска со потегот на Русите, Генерале?
Капетанот Роџер ќе ве одведе до дозволените простории, Докторе.
Благодарам.
Др. Неш, следете ме, ве молам.
ВИЛЕР ЛАБС. МИТ универзитетски кампус
Добра работа во Пентагон, а? - Тие всушност го извадија зборот
„строго доверливо“ од речникот.
Климата се расипа повторно. - Како да го спасувам светот ако се топам?
Знаеш, две одења во Пентагон за 4 години. - Повеќе од нас, но
се подобрува, Џон.
Имаш уште слична задача.
Знаете, русите имаат атомска бомба,
Нацистите се регрупираат во Јужна Америка,
Кинезите имаат огромна армија од 2.8 милиони,
а јас правам тест за издржливост на брана.
Еј, види. Пак си na насловната на Фортун.
Те молам користи го „јас“, а не „ние“.
Требаше да бидам само јас.
Значи не само што ме ограбија за медалите, сега ме ставаат на насловна
со овие смотани школарци.
Што е разликата меѓу генијален и најгенијален?
Многу.
Твој син е.
Имаш 10 минути.
Секогаш имам 10 минути. - Пред твоето ново предавање?
Не може ли да земам забелешки од некој Доктор, или така нешто?
Ти си Доктор, Џон. И не!
Ајде сега, ти си обучникот, добиваме убави простории,
МИТ ги имаат најголемите умови на денешницата, да им предаваат на
најголемите умови на иднината. - Имај убав ден на училиште.
Ѕвончето ѕвони.
Желните млади умови на утрешницата.
Да отвориме еден, професоре? Навистина е топло, г-дине.
Вашата удобност не ме загрижува многу.
Лично, мислам дека ова предавање ќе биде губење...
на вашето, а што е многу пострашно, моето време.
Како и да е, тука сме, па...
Може да присуствувате или не.
Можете да ја завршите вашата задача.
Почнуваме.
Г-ѓице.
Извинете!
Здраво!
Имаме мал проблем.
Многу е топло со затворен прозор...
и многу бучно со отворен...
Па мислев ако има некој начин можеби да работите на
друго место за следните 45 минути. - Нема проблем.
Благодарам многу.
Како што ќе видите во мулти калкулативните пресметки,
има голем број на решенија за решавање на проблем.
Како што реков, за овој проблем тука,
на некои од вас ќе им треба неколку месеци да го решат.
А на други од вас,
ќе им треба целиот живот.
Професоре Неш.
Вилијам Пачер.
Голем брат... Ви стојам на услуга.
Што можам да направам за Министерството за одбрана?
Ќе ми дадете покачување? - Да се прошетаме.
Импресивна работа завршивте во Пентагон. - Да, беше.
Опенхајмер рекол: „Гениј го гледа одговорот пред да му се
постави прашањето.“ - Го знаете Опенхајмер?
Тој проект беше под моја надлежност. - Кој проект?
Проектот.
Не е толку едноставно, знаете? - Па, ја запревте војната.
Сотревме 150.000 луѓе во секунда.
Големите дела сносат големи трошоци, г-дине Пачер.
Пресудата, излегува дека е луксуз за оние од страна, г-дине Неш.
Ќе го запомнам тоа.
Па, Џон. Без семејство, без блиски пријатели.
Зошто е тоа така?
Сакам да мислам дека е затоа што сум волк самотник.
Но главно е затоа што луѓето не ме сакаат.
Па, има некои ситуации каде што Вашата слаба поврзаност со луѓето
може да се смета и за предност.
Ова е сигурносна зона. - Ме знаат.
Сте биле некогаш тука? - Ме известија дека овој магацин е напуштен.
Тоа не е баш најточно.
Кога ти го кажувам ова,
ти го зголемувам твојот сигурносен статус на строго доверливо.
Откривање на осигурени информации завршува со затвор, сфаќаш?
Која операција?
Ова е добра идеја.
Оваа фабрика е во Берлин. Ја затворивме со крајот на војната.
Нацистичките инженери требаше да направат подвижна атомска бомба.
Советите стигнаа до оваа фабрика пред нас и ние ја изгубивме.
Има наредби од Пентагон.
Тие се во врска со ова, нели?
Советите не се толку обединети како што луѓето мислат.
Фракција на Црвената Армија, наречена Нова Слобода, ја има бомбата
со намера да ја активираат во САД.
Нивниот план е да предизвикаат максимален број цивилни жртви.
Човекот е способен за многу работи кои не може да ги замисли.
Нова Слобода имаат поткажувачи во САД.
Мек Калти е идиот, но за жал тоа не го прави да не е во право.
Нова Слобода комуницира со своите агенти. Им праќа шифри преку
весниците и списанијата. Тука влетуваш ти.
Гледаш, Џон...
Што те истакнува?
Едноставно си најдобриот пробивач на шифри што досега сум го видел.
Што точно сакате да направам за вас?
Научи ги сите овие периоди,
скенирај го секое ново прашање, откриј некои скриени шифри
и разложи ги.
Гледајте во светлото. - Пулс 88, регуларен.
Ова ќе биде малку непријатно.
Малку те заболе, нели?
Само што ти имплантиравме радиумска диода.
Не грижи се. Безбедна е.
Изотопот се распаѓа предвидливо.
Како резултат на тоа овие броеви се менуваат со време.
Тие се влезната шифра за новото работно место.
Па, што сум сега? Шпиун?
Ајде.
Морате да сте многу важен.
Во ред е, Мајк.
На што работите?
Доверливо.
Сите чекавме пола час. - За? - Предавањето.
Го пропуштивте предавањето денес. - Па, претпоставувам дека...
не му недостигав на никој.
Проблемот што го оставивте на таблата...
Го решив.
А, не сте. - Не го ни погледнавте.
Никогаш не реков дека останатите во полето се рационални функции.
Решението е елегантно.
Меѓутоа, во овој посебен случај
конечно неточно.
Сеуште сте тука.
Сеуште сум тука. - Зошто?
Се прашувам, професоре Неш...
дали може да ве поканам на вечера?
Јадете претпоставувам, нели?
По повод... секако.
Маса за еден. Како Прометеус сам заврзан на камен со птицата
што се мота околу глава, знаете како е.
Очекував... дека не би знаела.
Оставете ја адресата во мојата канцеларија и ќе ве соберам во петок
во 8.00 и ќе јадеме.
Уште нешто... Дали имате име?
Или да продолжам само да те викам г-ѓице?
Гувернеру, да Ви ја претставам...
Г-ѓица Алиша Лерн.
Професоре, ве молам. Вие и Гувернерот.
Извинете, ве молам.
Сакам и јас слика од ова. Првиот голем состанок, знаете.
Ви треба шамивче.
Мора да изгледате убаво.
Секако заедно.
Така.
Го изненадувам. - Само продолжете.
Професоре.
Бог мора да е сликар.
Кој друг би имал толку бои?
Значи Вие сте сликар?
Всушност, тоа не го реков.
Но... да, сум.
Еве.
Јас... Вашиот состанок?
Вежбате човечко заемно дејство, социјално однесување.
Тоа е план.
Би можела шампањ.
Ќе бидам надвор. - Јас ќе го донесам шампањот.
Благодарам.
Благодарам за ова.
Не, задржете го. Верувам дека во одлуките ќе носи среќа.
А Вие?
Не.
Не верувам во среќа.
Но верувам во пренесување вредност за нешто.
Еднаш пробав да ги избројам сите.
Всушност стигнав до 4,348.
Вие сте исклучиво необична.
Се обложувам дека сте многу популарен кај девојките?
Можеби кај некои необични патки.
Одберете облик.
Што?
Одберете облик.
Животно, било што.
Во ред.
Чадор.
Повторно.
Добро, што би посакала?
Може ли... октопод?
Не зборуваш многу, нели?
Не можам да ти зборувам за мојата работа, Алиша.
Не мислам за тоа.
Открив дека делови од умот соработуваат, но за да ги направам
друштвени ми треба огромен напор.
Имам намера да го поправам тоа.
Ќе бидам директен.
Но нема да добијам пријатен резултат. - Обиди се.
Во ред.
Многу ми се допаѓаш.
Твоите агресивни потези ми даваат до знаење дека и ти се чувствуваш исто.
Но, сепак ритуалот бара уште малку да продолжиме со
платонски активности пред да имаме секс.
Па продолжувам со тие активности.
Но всушност вистината е...
дека сакам да имам однос со тебе што е можно побргу.
Сега можеш да ми удриш шамар.
Како беше овој резултат?
Што правите?
Се обидувам да ги изолирам отскокнувањата во шемата
со империодите низ времето. А ти?
Зборувате смешно, г-дине Неш.
Те знам ли тебе?
Вујко ми вели дека сте многу паметен, но не многу фин.
затоа не треба да се секирам ако сте лош према мене. - Кој ти е вујко?
Расипаниот цимер се врати.
Сестра ми загина во сообраќајна несреќа...
Не оди далеку, Марси!
Нејзиниот маж, каубоецот бил толку пијан за да сфати дека е
премногу пијан за да вози. Така ја зедов неа со мене.
Толку е мала.
Па, млада е. Такви се кога се млади.
На Харвард сум сега. Ја работам работилницата за одлични понуди.
Д.Х. Крвав Лоренс.
Навистина мислам дека треба да си купиш друга книга.
Па, многу читав за тебе.
Како си, Џон?
Прво работев тука во Тривиа, но добив една нова задача и...
Не можам да ти кажам повеќе детали.
Строго доверливо? Воена тајна?
Нешто слично.
Па... сретнав едna девојка. - Не! Вистинска девојка?
Чудно ама за разлика од другите и се допаѓам многу.
Боже, тоа е прекрасно.
И не водите сметка за вкусови, нели?
Да се оженам ли со неа? - Значи, така...
Мислам се си оди супер. Работата е во ред, имам доволно пари.
Се си е на место.
Како да знам за сигурно?
Ништо никогаш не е за сигурно, Џон.
Тоа е единственото сигурно нешто што го знам.
Алиша, те молам не се лути.
Само го заборавив времето од работа... повторно.
Жал ми е.
Немав време да го завиткам.
Среќен роденден.
Го рефлектира лицето на стаклото и дава убав спектар.
И ако погледнеш внатре можеш да ги видиш... - Сите можни бои.
Сите можни бои.
Ти текнува кога рече дека Господ мора да е сликар поради сите оние бои?
Во куќата на гувернерот... го рече тоа.
Не мислев дека ме слушаш.
Те слушав.
Прекрасно е.
Алиша, дали мислиш дека нашата врска има долготраен рок?
Ми треба некој вид доказ. Некаков верифициран податок.
Извини, но... дај ми еден момент време...
да ги редефинирам моите женски смисли за романса.
Доказ...
Верифициран податок...
Во ред...
Па, колку е голем универзумот?
Бескрајно.
Како знаеш?
Знам зошто сите податоци го покажуваат тоа. - Но сеуште не е докажано. - Не.
Не си го видел тоа. - Не. - Како знаеш дека е сигурно?
Не знам. Само верувам во тоа.
Исто е и со љубовта, претпоставувам.
Сега... делот што не го знаеш...
е што ако јас сакам да се омажам со тебе.
Ајде.
Браво.
Честитам.
Здраво, како сте?
Довидување.
КЕМПБРИЏ, МА Октомври 1954
Влези. Побрзај.
Не следат.
Кој... кој не следи? - Компромитирани соработници.
Долу.
Остани долу.
Земи го ова.
Нема да пукам во никого. - Земи го пиштолот!
Не! - Глупав.
Ти остани тука. Не мрдај.
Џон?
Здраво.
Како си?
Соу...
Да, зборев со Соу. Ми рече дека си излегол од канцеларијата одамна.
Зошто не ми се јави?
Добро ли си?
Душо?
Џон, те молам зборувај со мене. Кажи ми што се случи.
Џон, отвори ја вратата.
Ајде. Отвори ја вратата! Пушти ме да влезам.
Зборувај со мене!
Џон? Отвори ми!
Џон.
Вилијам...
Не се договоривме за ова.
Секогаш кога ќе пројде кола, кога ќе тресне врата... - Разбирам.
Подобро отколку што можеш да замислиш.
Мораш да се смириш, Џон.
Слушај, се приближуваме до бомбата и голем дел благодарејќи
на твојата работа. Не мислиш ли дека твојот страв е мала цена
што треба да се плати? - Вилијам, моите околности се сменија.
Алиша е трудна.
Ти реков дека врските се опасни.
Избра да се ожениш со таа девојка.
Не направив ништо да го спречам тоа.
Најдобар начин да се осигура безбедноста на сите
е ти да ја продолжиш својата работа.
Но, ќе се откажам.
Нема.
Зошто нема?
Зашто не им дозволувам на Русите да дознаат дека работиш за нас.
Ако ти престанеш да работиш за мене, и јас ќе престанам за тебе.
Пачер.
Пачер!
Џон, во ред ли си?
Изгасни, изгасни го светлото!
Зошто го направи тоа?
Зошто го пушти светлото?
Што ти е на тебе?
Мораш да одиш кај сестра ти.
Ја оставив колата одзади. Ќе одиш со Државна Заедница.
Движи се таму кај што има гужва. - Џон, нема никаде да одам!
Кога ќе стигнеш кај сестра ти чекај ме да ти се јавам.
Не, не одам. - Земи си ги работите. - Не те напуштам... - Престани!
Те молам, Алиша.
Ќе ти објаснам кога ќе можам.
ХАРВАРД УНИВЕРЗИТЕТ Национален конгрес по математика
Чичко Џон! Чичко Џон!
На некој му требало гушкање.
Те видов на листата и си реков, „Како можам да пропуштам едно
од големите предавања на неспоредливиот Џон Неш?“
Што не е во ред?
Се вплеткав во нешто. Мислам дека ќе ми треба помош.
Сега можеш да ми кажеш. Што е?
Професоре Неш, повелете.
Подоцна?
Значи, гледаме дека нулите...
на Римановата зета-функција...
одговараат на сингуларните во временска...
сингуларните во временска...
и конвенционалната нумеричка теорија...
се сведува на... изгледот на релативистичко истражување.
Понекогаш нашите очекувања се предадени од бројките...
На варијабилите не може да им се одредат реални вредности.
Професоре Неш!
Застанете!
Професоре Неш!
Да избегнеме сцени, може?
Што сакате?
Јас сум Розен. Др. Розен.
Психијатар сум. Извинете ме ако не изгледам убедлив.
Сакам да дојдете со мене, Џон.
Да поразговараме.
Изгледа дека немам друг избор.
Помош!
Некој нека ми помогне!
Тргни се од мене! Знам кој сте!
Чарлс, тие се Руси!
Викни некого, Чарлс! Тие се руси.
Зацврсти ја ногата. - Бегај од мене!
Сега... така е подобро.
Се е во ред тука.
Џон?
Ме слушаш ли?
Така, сега полека.
На инекциите им треба време додека поминат.
Извини за врзувањето.
Многу добро ми ја закачи.
Каде сум?
Психијатриска болница Мекартур.
Не ми се допаѓа тоа. Направивте грешка.
Мојата работа не е во врска со војската.
Која работа, Џон?
Не знам ништо.
Не е добро да чуваш тајни, знаеш.
Чарлс?
Не сакав да те вовлечам во ова.
Извини.
Чарлс?
Расипаниот цимер се открива.
Го виде моето име на списокот за предавања?
Лажеше, копиле едно!
Со кого зборуваш? Кажи ми кого гледаш.
Како се вика „Чарлс Херман“ на руски? Кажи ми.
Нема никој таму, Џон.
Таму е...
Престанете! Не знам ништо. Престанете!
Не знам ништо!
Се викам Џон Неш! Ме задржуваат насила!
Некој нека им јави на Министерството за одбрана!
Се викам Џон Неш! Ме задржуваат насила!
Што не е во ред со него?
Џон има шизофренија.
Луѓе со ова пореметување се често параноидни.
Но неговата работа... Тој работи со завери...
Да... Да, знам.
Во неговиот свет однесувањата на Џон се прифатливи... охрабрени.
Така да состојбата му се влошува зошто долго време не бил лекуван.
Како мислите? Колку долго?
Веројатно уште од средно...
Најверојатно тогаш почнале неговите халуцинации.
Што зборувате? Какви халуцинации?
Една, колку што знаеме досега. Си замислува дека има цимер
кој се вика Чарлс Хермен.
Чарлс не е замислен. Тој и Џон се најдобри пријатели уште од Принстон.
Сте го сретнале некогаш Чарлс? Дошол ли некогаш на вечера?
Тој беше во градот неколку пати на предавања. - Беше ли на вашата
венчавка? - Не, мораше да учи. Сте виделе ли слика од него
или сте зборувале по телефон? - Ова е апсурдно.
Се јавив во Принстон.
Според архивата, Џон живеел сам.
Што е поверојатно... дека вашиот сопруг, математичар, без воена обука
е шпиун на владата, бега од Русите... - Вие правите да изгледа луд.
Или дека ја изгубил смислата за реалност?
Сега единствен начин што можам да му помогнам е да му ја покажам
разликата. Што е реално, а што е во неговата глава.
Дојдете.
На што работеше?
Работата му беше строго доверлива. - Спомнуваше некој супервизор.
Некој Вилијам Пачер.
Можеби овој Пачер може да ни разјасни некои работи.
Но не можам да дојдам до него без дозвола.
Сакате да ги дознаам деталите од работата на маж ми?
Џон мисли дека сум Руски шпиун. Дали и вие тоа го мислите?
Што рече докторот? - Болен е?
Не знам. Сакам да видам што работеше Џон.
Алиша, не можеш да влезеш во неговата канцеларија.
Знаеш дека е доверливо. Застани!
О, Боже.
Зошто не кажавте нешто?
Алиша... мислам... Џон отсекогаш беше малку чуден.
Рече дека пробива некои шифри, но дека само тој може да ги види.
Строго доверливо, дел од воено... - Беше ли?
Можно е. Мислам, директивите доаѓале цело време.
На нас не ни беше јасно. Можно е. - Можно, но не е вообичаено.
Во последно време стануваше понервозен...
и тогаш кога се јави ти... - Значи сето ова го правел секој ден?
Ги сечел списанијата?
Па, не секогаш...
Многу ми е жал.
Ми недостигаше.
Мораме да зборуваме. - Во ред.
Алиша, размислував за тоа... и сватив дека сум неспособен
да разговарам со тебе за целава ситуацијата.
Сигурно ти звучи лудо. Те напуштив без друг избор.
Те разбирам. Жал ми е многу. - Во ред е.
Се ќе биде во ред.
Само треба тивко да зборуваме.
Можеби не слушаат.
Може да има микрофони.
Сакам се да ти кажам сега. Тоа е кршење на протоколот.
Но мораш да знаеш... зашто мораш да ми помогнеш да избегам од овде.
Алиша, работев строго доверлива работа за владата. Има една опасност
која се заканува... со катастрофални последици.
Мислам дека Русите видоа дека мојата работа е опасна
па затоа не ме поддржуваат. Ме држат тука обидувајќи се да ме спречат
во мојата работа. Мораш да одиш во Вилер.
Да го најдеш Вилијам Печер. - Престани.
Може да ни помогне. - Престани. Престани!
Бев во Вилер.
Добро... добро.
Нема таков човек.
Сигурно има, работев за него... - Што работеше?
Пробиваше шифри? Оставаше пакети во тајно поштенско сандаче
за владата да ги собере.
Од каде го знаеш ова?
Соу те прател.
Никогаш не биле отворени.
Не е вистина.
Нема никаков таен договор, Џон.
Не постои Вилијам Пачер.
Тој е во твојот мозок.
Ме разбираш, душо?
Болен си.
Болен си, Џон.
Џон! Џон!
Внимание. Др. Розен, внимание. Соба за набљудување бр. 2
Џон?
Имплантантот го нема.
Не можам да го најдам.
Го нема.
Кошмарот на шизофренијата е незнаењето што е вистина...
Замислете... дека сте навикнати на луѓето, местата и настаните што биле
многу важни за вас, но тие не отишле, не се мртви...
туку полошо...
Никогаш не ни постоеле.
Каков пекол би бил тоа.
Вбризгувам инсулин.
Колку често?
Пет пати неделно за 10 недели.
ПРИНСТОН УНИВЕРЗИТЕТ 1 година подоцна
Џон зборуваше многу убаво за неговиот престој во Принстон.
И Хенсен води еден оддел сега таму. - Постојано не потсетува на тоа.
Да.
Сепак не би дошол тука.
Мислам дека се срами.
Алиша, како... како издржуваш?
Па, најстрашното помина.
Велат дека со лекови и... - Не...
Мислам, ти како си?
Често она што го чувствувам... е обврска.
Или кривица за заминувањето.
Бес, претпоставувам, против Џон, против Бога...
Но...
тогаш ќе го погледнам него...
и се терам да го гледам човекот за кој се омажив.
Потоа станува тој човек. Се трансформира...
во оној што го љубам.
и јас се трансформирам во некоја што го љуби.
Не е цело време така, но...
доволно е.
Мислам дека Џон е многу среќен човек, Алиша.
Толку несреќен.
Ова сме ние. - Ова е? Убаво е. - Во близина работам.
Џон, имаш посета.
Здраво. - Здраво.
Се надевам дека е во ред.
Еј, шефе.
Цигара? - Не, благодарам. Се откажав, всушност.
Здраво. - Еј, Џон.
Се виде со Харви?
Џон... јас...
Уживај, во ред е. Ако сум мрднат не значи дека не можам
да се нашалам малку. - Боже, Џон. Требаше да знаев.
Еве ти.
Ќе се напијам подоцна. - Мораш да ги испиеш сега.
Да ти донесам нешто?
Во ред сум.
Па... Бев тука во градот издавав работилница.
Се враќам вечерва.
Знаеш Бендер... Многу сакаше да намине...
да те види, да се поздрави...
Претпоставувам и јас би сакал...
но сепак, заглавен сум тука.
Пробувам да ја решам Хипотезата на Риман.
Мислам ако... ги заслепам, ќе мора да ме вратат на работа.
Но многу е тешко со лековиве...
бидејќи е напорно...
да најдеш решение.
Знаеш, Џон. Мораш да одиш пополека.
Има и други работи покрај... покрај работата.
Кои се тие?
На што мислиш?
Што прават луѓето?
Така е животот, Џон.
Нормални активности.
Само додади смисла.
Пробај да излезеш од дома.
Знаеш, можеби... ќе збориш со луѓето.
Можеш да пробаш да го исфрлиш ѓубрето.
Со кого... со кого зборуваше?
Со ѓубреџијата.
Ѓубреџиите не доаѓаат ноќе.
Веројатно тука доаѓаат.
Извини.
Од лековите ли е?
Незнам што да правам.
Мајка ми ќе го чува бебето малку подолго вечерва.
Имам три часа прекувремено.
Си одам во кревет.
Добра ноќ. - Добра ноќ.
Мило ми е што те гледам, Џон.
Одамна не сме се виделе.
Пачер?
Да, г-дине.
Ти не се вистински! - И тоа како сум. Не биди смешен.
Не би одел натаму, Џон.
Време е да се вратиш на работа.
Бомбата е во финална позиција, тука во САД.
Ја знаеш ситуацијата, треба да се работи тајно.
Ти ја донесовме планината.
Засега знаеме дека локацијата на бомбата е некаде на источниот брег.
Но не можевме да ја откриеме точната позиција.
Нивните шифри стануваат покомплексни.
Погледни го ова, Џон.
Што? Што?
Др. Розен рече...
Шизофренично бегање од реалноста? Психолошко срање!
Погледни ме, Џон.
Џон, погледни ме.
Ти изгледам како измислен?
Вилер нема никаков податок за тебе. - Мислиш дека ги пријавуваме нашите
вработени?
Џон, жал ми е што мораше да поминеш низ сето ова.
Имав многу проблеми за да те вратам назад.
Можам да ти го вратам статусот во Вилер. Можам да го известам
светот за тоа што си направил. Но ми требаш сега, војнику.
Многу се плашев дека не си вистински.
ПРИНСТОН, ЊУ ЏЕРЗИ Април 1956
Ќе почне да врне.
Само да ги пружам алиштата, во ред? - Јас ќе го избањам.
Во ред е.
Џон?
Го имам. Чарлс, ти чувај го бебето.
О, Господе.
Чарлс беше тука. Рече дека е во ред. - Нема никој тука.
Чарлс внимаваше... - Нема никој тука. - Тој ми инјектираше серум.
Го гледам заради хемиската реакцијата која се отпушти во мојот крвоток
одкога ми се раствори имплантантот.
Не можев да ти кажам, заради твоја безбедност.
Алиша...
Не.
Ми треба канцеларијата на Др. Розен. - Мораш да ја запреш, Џон.
Остави ја нејзе надвор од ова.
Со кого зборуваш?
Не е нејзина вина. - Џон. - Ќе не компромитира повторно.
Не е вистина. - Ако отидеш повторно во болницата... - Џон, одговори ми.
Безброј луѓе ќе умрат. - Алиша, те молам, спушти го телефонот.
Не можам да го дозволам тоа. - Да, ало. Да, ми треба Др. Розен.
Тука ли е?
Жал ми е, Џон.
Не!
Требаше да го направам тоа. - Бегај од мене. - Голем ризик е.
Бегај! - Не сакав да те повредам.
Среди ја. Знае многу работи сега.
Чичко Џон.
Погрижи се за неа, патетичен гомнар или јас ќе се погрижам за тебе.
Џон.
Џон, те молам. Направи како што вели.
Мрдни, војнику. Веднаш.
Чичко Џон.
Џон, те молам.
Веднаш!
...Чарлс и Марси неможат да егзистираат заедно со Алиша.
Разбирам.
Таа не остарува.
Марси не може да е вистинска.
Никогаш не остарува.
Ги гледате ли сега?
Да.
Зошто престанавте со лековите?
Зошто не можев да работам.
Не можев да помагам околу бебето.
Не можев...
да ја задоволам жена ми.
Мислете дека е тоа подобро отколку да се биде луд? - Мораме да почнеме
со поголеми дози на инсулин и со нови лекови. - Не.
Мора да има друг начин. - Шизофренијата е регенеративна.
Некогаш е без симптоми, но некогаш се влошува.
Проблем е. Признавам.
Проблем е без решение.
А јас тоа го правам, решавам проблеми. - Не е ова математика.
Не можеш да изнајдеш формула што можеш да ја менуваш, според тоа како
го доживуваш светот. - Се што треба е само да го испланирам умот.
Нема теорија, нема доказ. Нема разумен излез од ова. - Зошто да не?
Зашто твојот ум е всушност главниот проблем.
Можам да го сторам тоа.
Можам да работам на случајот. Само ми треба време.
Бебето ли е тоа?
Бебето е сеуште кај мајка ми, Џон.
Без терапија, Џон...
болеста може со време да се рашири.
Дали си подготвен?
Розен те чека надвор.
Не можам да одам во болницата.
Нема да се вратам дома.
Ми рече, ако не дојдеш, тој има некои договори што треба да ги потпишам.
Или можеби нема да ги потпишеш.
Можеби ќе ми дадеш малку време.
Ќе пробам да го истерам ова.
Што и да правиш...
Розен е во право за една работа.
Не треба да останеш тука.
Не сум безбеден повеќе.
Дали би ме повредил, Џон?
Не знам.
Можеби ќе го оставиш Др. Розен да те однесе кај мајка ти.
Розен рече, да му се јавам ако се обидеш да ме убиеш или слично.
Сакаш да знаеш што е вистинско?
Ова...
Ова е вистинско.
Можеби делот... што знае да те разбуди од сонот.
Можеби не е тука.
Можеби е тука.
Сакам да верувам дека нешто неочекувано е возможно.
ПРИНСТОН УНИВЕРЗИТЕТ 2 месеци подоцна
Влези.
Здраво, Мартин.
Господе Боже.
Не, јас... го немам тој комплекс на Спасител. Мојот е сосема друг случај.
Слушнав што се случило.
Сакав да ти пишам. Се обидов да ти се јавам откако си отиде, но...
Ова е старата канцеларија на Хелингер.
Да... Му ја украдов.
Изгледа дека сепак победи после се, Мартин.
Не беа во право, Џон. Никој не победи.
Те молам, седни.
Убаво е што те гледам.
Што те доведе назад во Принстон? - Џон...
Џон, извини, но мораш да му кажеш. Кажи му дека си гениј, Џон!
Кажи му дека твојата работа е критична, те молам.
Има ли шанса да го игнорираш ова што го направив?
Секако, зошто се старите пријатели?
Тоа ли сме, Мартин? Пријатели?
Џон, секако.
Секако, секогаш сме биле.
Алиша и јас мислиме дека...
ако се прилагодам во еден дел од општеството,
ќе ми биде подобро.
Еден вид на приврзаност. Познати места, познати лица,
можат да ми помогнат да се извлечам од овие...
од овие извесни залажувања што ги имам.
Многу барам. Па кога сум тука...
Сигурен сум дека ќе кажеш „не“.
Но, јас се прашувам дали може да се врткам тука околу.
Ќе ти треба ли канцеларија?
Не...
Можам да работам во библиотеката.
Човекот сакаше да влезе во библиотекава, но немаше членска карта.
Зошто луѓево не си ги читаат задачите? - И потоа тотално откачи.
Срање.
Не си вистински...
Тоа ли си ти, војнику? Бескорисна будала, локалниот лудак?
Не сум војник. - Ќе завршиш во затвор. Стар, некорисен, отфрлен.
Нема мисија. - И додека се шеташ вака, светот ќе изгори до пепел.
Ти не си вистински! - Сеуште ми зборуваш, војнику.
Нема никаква мисија! Јас не сум војник!
Џон...
Еј, во ред е...
Слушнав што се случило. Жал ми е, Џон.
Не сум војник. - Џон... Еј, Неш.
Добро си.
Неш.
Дами и господа, големиот Џон Неш.
Џон!
Требаше да им ги видиш лицата.
Сите зјапаа во мене.
Џон...
Знаеш дека стресот ги поттикнува илузиите...
Знам.
Потоа, кога се враќав дома, го видов Чарлс.
Понекогаш ми недостига разговорот со него.
Можеби Розен е во право.
Можеби треба да размислам да се вратам назад во болницата.
Дојди ваму.
Можеби да пробаш утре повторно.
Џон, не смееш да ме игнорираш засекогаш.
Чарлс, ти си ми многу добар пријател.
Најдобар. Но нема да ти зборувам повеќе.
Едноставно не можам.
Исто важи и за тебе, млада девојко.
Збогум.
Се прашувам, дали може да присуствувам на вашето предавање?
Чест ми е, професоре Неш.
Нешто не е во ред?
Ова ќе ми биде мој прв час.
Добро утро.
Нема да ти успее ова, Џон.
Само се срамотиш себеси.
Патетично е.
Патетичен си.
Се срамам од тебе.
Доаѓаш? Ќе задоцниш.
Тато, ми ја зеде е книгата. - Што? - Ми ја зеде книгата.
Благодарам.
Пријатно.
Се гледаме вечер.
Пријатно, душо.
ПРИНСТОН УНИВЕРЗИТЕТ Октомври 1978.
Го решивте Риман? - Вие што мислите?
Тоа е аналогно на Фробениус за некомутативни проширувања.
Да, тоа е.
Се се откриваше споро, но...
верувам дека имам напредок.
Вие сте... вие сте Џон Неш, така?
Тоби Кели. - Здраво. - Го учам вашето дело.
Она што го напишавте тука на Принстон. Да измислиш нешто тотално
оригинално како што вие го направивте. - Знаете, бев млад.
Развивав една теорија.
Мислам дека можам да ги докажам „конекциите на Галоа“ што се јавуваат
во покриениот простор. Дека се е... се е некако поврзано.
Дека се е само дел од истиот предмет.
Кога последен пат си јадел?
Извинете?
Знаеш, храна.
Жена ми, многу сака мајонез.
Благодарам.
Продолжи.
Функцијата... е во овие две категории.
Алиша.
...Значи имате една мува на гумата од точакот Б
и мувата, која лета 20 миљи на час, заминува од гумата
на точакот Б и слетува на гумата од точакот А и обратно... итн...
се додека двата точаци се судрат и кутрата мува е згмечена.
Ова е важно нешто за актуелното фокусирање и разбирање
во областа на која работите. Математика е многу специфична,
еден вид уметност, без разлика што ќе ви речат луѓето околу вас,
посебно луѓето од биологија...
Мислам дека ми се допаѓа да предавам.
Училница полна со 50 студенти, е тешко за секого.
Џон, покрај тоа лош учител си.
Скриено жарче сум, Мартин.
Мислев дека можам нешто да придонесам.
Што е со...
знаеш, ги нема ли веќе?
Не, тука се уште.
Можеби и никогаш нема да си одат. Но се научив да ги игнорирам
па се надевам дека веќе се откажуваат од мене.
Мислиш ли дека е така тоа со нашите соништа и кошмари, Мартин?
Да ги храниме за да опстануваат?
Џон, сепак те прогонуваат...
Тие се минато. Секој е прогонуван од минатото.
Па, пријатно.
Џон, ќе разговарам со управата.
Можеби на пролет.
Еј, Неш.
Се плашиш ли?
Престрашен...
скаменет, заглупен од тебе.
Сега ти да и се јавиш на Алиша...
Важи. - ...да не добијам проблеми дома.
Благодарам, професоре.
Догледање. - Пријатен ден.
ПРИНСТОН УНИВЕРЗИТЕТ Март 1994
Професоре Неш.
Можете ли да го видите? - Да. - Сигурна сте?
Позитивно?
Во ред. Добро.
Простете, но секогаш сум сомнителен со нови луѓе.
Се гледаме следната недела, професоре. - Се гледаме.
Па сега кога знам дека сте вистински. Кој сте и што можам
да направам за вас? - Професоре, се викам Томас Кинг.
И тука сум да Ви пренесам дека сте предложени за.
Нобеловата награда.
Видете ме. Обичен старец сум.
Минатите неколку години, Вашиот еквилибриум стана камен темел
на модерната економија. - Одеднаш на сите им се допадна тоа.
Што е со мојата работа во некои други слични проекти?
Апликацијата на вашиот преговарачки проблем со Ф.Ц.Ц.
помага во многу случаи со спорови со осигиурување.
Осигурување? - Да. - Тоа не сум го предвидел.
Но само внесов ниво на искреност, во сета таа глупост.
Не, не е така.
Никогаш не сум размислувал за тоа.
Ќе се напиеме ли чај?
Не влегувам таму. Обично си го јадам сендвичот ви библиотеката.
Ајде, Џон. Ајде да се напиеме чај. Ова е голем ден.
Обично тука имаат комерцијални чаеви...
Јас го сакам оној северноиндиски чај, кој е доволно густ. Уживам
во тој вкус. Не сум бил тука многу години.
Се прашувам каков чај сервираат.
Благодарам, млада дамо.
Работите се менуваат често тука. Имам син на таа возраст.
На Харвард е.
Мислев дека номинираните за Нобелова награда се држат
во тајност. Мислев само дознаваш ако си ја добил или изгубил.
Генерално тоа е практиката, но со оглед на овие околности...
наградата е најзначајна.
Таа бара приватно финансирање...
знаете имиџот на Нобеловата е...
Сфаќам. Вие дојдовте само да проверите дали сум луд.
Дали можам да зафркнам се, одкога ќе дознам дека сум победил.
Да играм на подиумот, да се соблечам гол и да трчам наоколу.
Така нешто, да.
Дали ќе ве посрамам?
Да, можно е.
Видете... Јас сум луд.
Зимам лекови,
но сеуште гледам работи што не се вистински.
Само одбрав да не ги прифаќам.
Како диета во умот. Одбрав да не си дозволувам одредени апетити.
Како мојот апетит за примероци.
Мојот апетит да замислувам, да сонувам...
Професоре Неш.
Добро е што Ве имаме тука, Џон.
Чест ми е, г-дине.
Благодарам многу.
Задоволство ми е, професоре.
Професоре...
Благодарам.
Благодарам...
Ова беше секако многу неочекувано.
Церемонија на Нобеловата Награда СТОКХОЛМ, ШВЕТСКА - Дек. 1994
Благодарам.
Отсекогаш верував во бројките.
Во еднаквости и логики што водат до разумност.
Но по цел живот со таква убеденост,
се прашувам, што навистина е логика?
Кој одлучува за разумноста?
Мојата потрага ме одведе преку физичкото...
метафизичкото, лажното и назад.
И го направив најважното откритие во мојата кариера.
Најважното откритие на мојот живот.
Дека само во мистериозните простори на љубовта...
можат да се најдат логични причини.
Единствена причина за која сум тука е заради тебе.
Ти си причината за која постојам.
Ти си сите мои причини.
Ти благодарам.
Ќе одам по колата, тато.
Спремен си да си одиме? - О, да, спремен сум.
Да, секако. Да, ве молам. - Благодарам многу.
Благодарам.
Што е?
Што не е во ред?
Ништо.
Ништо важно.
Дојди со мене, млада дамо.
Теориите на Неш влијале на глобалните трговни преговарачи,
националните лабораторни врски и дури направи важен чекор
во развојот на биологијата.
Џон и Алиша Неш живеат во Принстон, Њу Џерзи. Џон држи регуларни
предавања во одделот за Математика. Тој сеуште редовно го посетува
универзитетот.
Во главните улоги