Het verhaal eindigt altijd op dezelfde manier:
Peter Pan roept
Tot ziens, Wendy !
En dan roept Wendy naar hem terug
Ik zal altijd in je geloven, Peter Pan !
En Wendy geloofde altijd
zelfs na haar kindertijd
en nadat ze kinderen kreeg:
Daar is het, Jane... de tweede ster rechts...
en rechtdoor tot 's morgens.
- Neverland !
De tweede ster rechts
schijnt 's nachts voor jou
om je te vertellen dat je droom
echt kan uitkomen.
De tweede ster rechts
schijnt met een zeldzaam licht.
En als je Neverland nodig hebt
zal het licht je naar daar leiden.
Ons verhaal begint in moeilijke tijden.
Engeland wordt bedreigd met oorlog
en vele mannen werden gevraagd
hun families te verlaten en hun land te verdedigen.
Ik zal weer thuis zijn voor je het weet. Ik beloof het.
Nu, nu. Wat is dit allemaal ?
Ik wil met je meegaan.
Ik heb je hier nodig om te zorgen voor mammie en Danny.
Kan je dat doen voor me ?
Mm-hmm.
Dat is mijn grote meid.
Wees voorzichtig, Edward.
Zorg voor elkaar.
Tot ziens, pappie ! Ik hou van jou !
Ik hou van jullie allemaal !
Rijd maar.
Maar de oorlog duurde langer
dan iemand kon denken.
Bommen vielen uit de lucht
en verscheurden het hart van Londen.
Niet huilen, jongen.
Iedereen aan boord !
In een poging om de kinderen te beschermen
besloot de regering
om ze allemaal naar het platteland te sturen voor hun veiligheid.
- Tot ziens ! - Tot ziens !
Tot ziens !
- Ik hou van je ! - Veel geluk, lieverd !
In tijden zoals deze
is het geen wonder dat sommigen de kinderachtige dingen achterwege laten
zoals Peter Pan en Neverland.
Wat is er, Nanatwo ?
We hebben geen tijd, jij gekke hond.
We moeten dit thuis bij Danny bezorgen.
- Oh, nee ! Snel, Nanatwo !
Mammie, waar is Jane ?
Wees maar niet gerust, Danny. Ze redt het wel.
Oké, nu. Hier gaan we.
Naar de schuilkelder.
Steek de schijnwerpers aan !
- Wat is er, meid ?
Oh, mijn God !
Nanatwo, we zijn er nog niet uit.
We moeten terug kunnen keren.
- Kijk, wie heeft hier de leiding ?
Doe niet stom. Ik heb de leiding !
Nu, komaan !
Mammie, ik ben bang !
Ik hou niet van vliegtuigen en bommen.
Is dat het ?
Eventjes geleek het op een piratenschip met kanonnen.
Je hebt gelijk !
Het is Kapitein Hook !
Uhh !
Een held ! Hij komt er aan !
Oh, Jane !
Waar was je ? Waarom heb je niet...
Moeder, alles is goed !
Jane, je haalde het voorbij de piraten !
Daniel, voorzichtig !
- Wat is dat ? Wat is dat ? - Whoa !
- Uhh ! - Uhh ! hé !
Het is voor mij, niet ? Laat zien ! Laat zien !
Oké ! Gelukkige verjaardag, Daniel.
Yippee !
Sokken. Twee.
Jane, schat, wat handig.
Ik heb ze een maat groter gekocht zodat hij er kan in groeien.
Kijk, Danny, Pan en Hook, zie je ?
Vervloek, Peter Pan !
Oh, moeder.
Ik wil een Peter Pan verhaal horen !
Shh ! Nanatwo !
Oké, dan.
Wat denk je van het verhaal dat Peter en de Verloren Jongens...
het schip van Hook vlak voor zijn neus wegkaapten ?
Ooh dat is een goedje.
Het was een late mistige avond
en Hook was weer eens zeker...
dat hij Peter zijn schuilplaats had gevonden.
Hook en zijn bloeddorstige bemanning gingen aan land
terwijl ze de Jolly Roger onbewaakt achterlieten.
En toen kwam Peter Pan er aan.
Hij en de Jongens glipten aan boord
en daar vonden ze... Hook zijn merkwaardige schat.
Peter zei de Verloren Jongens om ze te verstoppen
en Hook zou hen moeten najagen om ze terug te krijgen.
Het was allemaal een groot spel voor Peter, en toen
uit de mist, was hij daar...
de slechte Kapitein Hook
Een hevig en woest zwaardenspel volgde.
- Geef op, jongen ! - Nooit !
En op dat moment
bedekte een glimmende magie het schip:
Tinker Bell
Ja en de Jolly Roger
werd omhooggetild in de lucht
waardoor Peter en de Jongens ontsnapten met de schat.
Aah ! Je hebt het einde nog niet gezien van me, Peter Pan !
Ik zal je hiervoor te pakken krijgen al is het het laatste wat ik doe !
Zo zie je, Danny
Hook zal nooit winnen...
zolang er geloof...
vertrouwen en feeënpoeder is.
Poppycock !
Aah ! Kalmer aan, jij oude kabeljauw !
Oh, mijn zakboekje !
Komaan, Jane.
We verslaan samen de oude Kapitein Hook !
Daniel, A.U.B... Ik heb geen tijd voor plezier en spelletjes.
Vroeger wel.
Je was het eerste Verloren Meisje ooit.
Dat was lang geleden.
Ja. Toen je nog tof was.
Eerlijk gezegd, moeder, ik weet niet waarom je zijn hoofd op hol brengt...
met die dwaze verhalen.
Maar ze zijn niet dwaas, Jane. Ze zijn...
Let op Danny, wil je ?
Ga maar. Ik kom er meteen aan.
Ja ?
Evacuatie, mevrouw.
De kinderen vertrekken morgenvroeg met de trein.
Zo snel al ? Maar ik heb het ze nog niet verteld.
Hoe sneller hoe beter, als je het mij vraagt. Goedenacht, mevrouw.
Ja. Uh... goedenacht.
Jane, liefste.
Wil je me iets beloven ?
Beloof me dat je op Danny zal letten...
wat er ook gebeurt.
Wat ?
Jij en je broer gaan weg voor een tijdje.
Weg ? Waar ?
Alle kinderen worden geëvacueerd naar het platteland.
Het is zo gevaarlijk hier...
maar daar zal je veilig zijn, jullie allebei.
Ik ga niet weg ! Ik blijf hier !
Maar liefste, het is een bevel.
Ieder kind moet gaan.
Maar pappie zei dat ik werd verondersteld om zorg te dragen...
Ik weet het, liefste, maar je voor Danny zorgen.
Vertel hem wat Peter Pan verhalen.
Hij heeft ze nodig, Jane, en jij ook.
Alstublieft, liefste. Beloof het me.
Nee ! Ik ga het niet beloven.
Oh, Jane ! We zullen dra weer samen zijn.
- Je moet erin geloven. - Geloven ?
Vertrouwen ? Feeënpoeder ?
Moeder, dat zijn maar woorden van je verhalen.
Ze betekenen niets.
Jawel, dat doen ze wel.
Peter Pan zegt dat ze je doen vliegen.
Daniel, het verhaalt je is gedaan !
Kijk ! Het is oorlog.
Peter Pan bestaat niet en mensen vliegen niet !
Dat doen ze wel !
Oh, komaan, Daniel ! Word volwassen !
Het is enkel wat kinderachtige onzin !
Je bent aan het liegen !
Jane, hoe kan je dat je broer aandoen ?
Je denkt dat je volwassen bent...
maar je moet nog veel leren.
Ik ben geen kind meer.
Ik kan voor mezelf zorgen.
Ik mag ze nu niet in de steek laten.
Ik mag niet laten zien dat ik ween.
Alles is goed.
Ik ben te moe om te luisteren.
Ik ben te oud om te geloven.
Al die kinderverhalen.
Er is zoiets niet als geloof
en vertrouwen
en feeënpoeder.
Omdat ik probeer.
Maar het is moeilijk om te geloven.
Ik probeer
maar ik kan niet zien wat jij ziet.
Ik probeer.
Ik weet niet of het gaat.
Zit er druk op het water ?
Peter Pan...
feeënpoeder...
kinderachtige onzin.
Hallo, Wendy.
- Mijn verontschuldigingen, Miss.
Vervloekt ! Haal haar neer !
- Haast je, Smee ! - Oh !
- Oh, komaan, nu. Maak je niet druk.
Maak ons los, beesten !
Hijs het anker !
Oh, mijn god !
Ik heb een kleine verrassing voor je, Peter Pan.
Laat het grootzeil neer.
Maak je klaar om het anker te zakken.
Dit is gewoon perfect.
Ja Mr. Smee, met Wendy als lokaas
zullen we Peter Pan lokken naar zijn ondergang ! Ha ha !
Roep het beest !
Ja, Sir, Kapitein. Onmiddellijk !
Oh, yo ho ho, een ander plan
om Peter Pan proberen gevangen te nemen.
Kapitein Hook is een briljant man.
Wie anders kan aan de perfecte misdaad denken ?
En het iedere keer mompelen en schutteren.
- Smee !
Zet de val klaar !
Twijfel niet, Smee.
Die ellendige jongen zal niet meer dan een inkerving zijn in mijn schede.
Alleen in je dromen, Hook.
Pan.
Ik wist niet dat een kabeljauw kon spreken. Jij wel, Tinker Bell ?
Blaas hem op !
Ha ha ! Doe je best, kapitein.
- Komaan !
Je zal beter moeten doen, jongen !
Drie slagen en je bent uit !
Kom hier, jongen.
Ik heb wat voor je.
Een geschenk voor me ? Aw, dat moest je echt niet doen.
Beschouw het als een aandenken van mijn affectie
Zie je, het is een zekere vriend van je.
- Wie ?
Wendy.
Wendy ?
Laat haar gaan, Hook !
Je bent een schurk !
Wil je haar ? Hé ! Wel, ga haar halen !
Het is me gelukt. Het is me gelukt !
Ik kan het niet geloven. Ik ben vrij !
Voor altijd verlost van Peter Pan !
Mr. Smee...
wie is de meeste brutale, dappere en briljante boekanier...
die ooit zeilde ?
Um... Zwartbaard ?
Jongens ?
Dank je, dank je. Ik was goed, niet ?
Miste je me, kapitein ?
Hoe ontsnapte je aan het beest ?
Aah ! Help... me !
Nee, nee, blijf weg !
Nee ! Nee, nee, nee !
Nee, nee ! Nee !
Smee !
Hou vol, kapitein.
Hier kom ik !
Mr. Smee, wees eens braaf en herstel de plank
zodat ik je er kan doen op lopen.
Aye-aye, kapitein.
Kalm aan, Wendy. Ha ! Je zou Hook zijn gezicht moeten...
- zien toen ik...
Peter Pan ?
Uhh ! Jij bent zeker Wendy niet !
Tinker Bell ?
Oh, ik snap het. Ik ben aan het dromen.
Je bent niet echt.
- Huh ? Kijk uit !
Pan, jij dubbele hotdog.
Kom terug en vecht als een man !
Kom en pak me, jij oude kabeljauw !
Ha ha ! Komaan. We moeten hier wegvliegen.
Aah !
Wacht !
- Wat ben je aan het doen ?
Aah !
Als jij niet Wendy bent, wie ben je dan ?
Ik ben haar dochter Jane !
Huh ! Wel, als jij de dochter van Wendy bent...
zal je het hier heel tof vinden.
hé, dit is tof !
Je kan hier voor altijd blijven !
Help !
Ze deed dat met opzet.
Aw, ze is gewoon jaloers.
Alle meisjes in mijn buurt doen zo.
Oh, echt ? Heel vriendelijk van je... aah !
Oh, voorzichtig ! Je zal vallen !
- Kalm aan ! - Nibs !
De Twins !
Cubby.
En dat zijn de Toodies !
Jongens, dit is Jane.
Ze gaat hier blijven en onze nieuwe moeder zijn...
en ons verhalen voorlezen. - Wat ?
Wat bedoel je met...
- Yay ! - Verhalen !
Vertel een verhaal ! Komaan !
Um... Eigenlijk...
Ik ben bang dat ik niet goed ben in het vertellen van verhalen.
Ah, dat is goed.
We zijn niet goed in het luisteren naar verhalen.
- Ooh !
Ik weet het. Laten we een spel spelen.
Red Rover ! Red Rover !
- Nah, iets anders. - Laten we het...
"Cubby niet meer raken op het hoofd" spel spelen.
- Ha ha ! hé !
- Wat denk je van schattenjacht ? - Goed idee !
Ja ! Een schattenjacht !
Ik verborg hem heel goede deze keer.
Jullie jongens zullen hem nooit vinden.
Toch wel !
- Robijnen ! - De schat !
- Diamanten ! - Ja, komaan !
Ooh !
- Laten we gaan ! - Nee !
Nee, nee, nee
en nee !
Je doet me denken aan iemand.
Ik moet naar huis gaan.
Wat scheelt er met haar ?
Ik zou het niet weten.
Ze doet zoals een...
volwassene.
Ik moet hier weg geraken.
Smee !
Ik kom er aan, kapitein
Oh, mijn rug.
Oh, liefste, liefste, liefste, kapitein.
Een goede massage heb je nodig.
Nu vergeet je even Peter Pan.
Misschien heb je wel gelijk.
Allemaal verleden tijd, zeg ik.
Allemaal verleden tijd.
Ah, het verleden.
Zoals wanneer hij onze schat stal.
Mijn schat ?
En dan lachte hij ons uit in ons gezicht.
- Ha ha ! - In mijn gezicht.
Of vandaag, bijvoorbeeld...
dat zeemonster in je broek proberen steken.
Dan nog in het zicht van de bemanning.
In het zicht van de bemanning ! We moeten hem vinden !
Smee, luister !
Nog sneller bevrijd ik me...
van die vervloekte krokodil, en nu dit !
Oh, daar, daar.
Hij is gewoon een speelse kleine zee-egel.
Ik zweer het, Smee, dit brengt me tot een extase.
Ik verafschuw inktvissen.
Dank je.
Smee !
Red me !
Oh, jij grote bruut, jij ! Weg met jou.
Ga door, nu. En neem je wapens mee.
Je zou je moeten schamen.
Hmm !
De krokodil had tenminste manieren.
Blaas die scheurbuikjongen op !
Het is allemaal zijn schuld.
Mr. Smee, maak de bemanning klaar.
We gaan aan land om Peter Pan te vinden !
Tink, wat is ze aan het doen ?
Het ziet ernaar uit dat ze vertrekt.
Shh !
Zes bananen... check.
Tien kokosnoten... check.
Twee roeispanen...
- hé, Jane. - Aah !
Waarom wil je zo erg naar huis ?
Ik moet terug naar mijn familie gaan.
Waarom ?
Wel, um, ik wil er niet over spreken.
Waarom niet ?
Als je het echt wil weten, we hadden ruzie.
Waarom ?
Oh.
Ik vertelde mijn kleine broer dat je niet echt bestond.
Wat ? Waarom ?
Wel, oh, ik weet het niet.
Maar ik moet terug gaan en alles weer in orde brengen.
Waarom ?
Daarom !
Dat is waarom !
Je weet wel, je kan zo niet naar huis gaan.
Ik... Ik moet proberen.
Wel... tot ziens.
Het was leuk je te ontmoeten, Peter Pan.
De plicht roept.
Oh !
Oh, jeetje !
Oh, nee !
Alles goed ?
Ik wil gewoon naar huis.
Wel, weet je, de enige manier is vliegen.
Komaan, ik zal je tonen hoe.
Stil zijn
jullie waardeloze honden !
Zet jullie klaar voor Peter Pan.
Oh, goedheid.
Hebben we het eiland nog geen duizend keer onderzocht ?
Wat zeg je, Mr. Smee ?
Ik zei dat, uh, zoeken naar Pan, um, uh...
heel plezierig is.
We zullen niet rusten tot we die jongen geketend hebben.
- hé ! - Let op, Cubby !
Oh, nee, Peter.
Ik denk echt dat dit niet werkt...
Uhh. Dit is belachelijk.
Ik kan niet vliegen !
Wel, natuurlijk kan je dat niet. Maar ik kan het !
Ik denk dat ik gewoon slimmer ben dan jou.
Ik betwijfel dat.
- Moediger. Juist.
Sterker !
Oh, ja, dat is het.
Wel dan moet het mijn schoonheid zijn.
Of misschien zit je vol met warme lucht.
Kijk, iedereen kan het.
Tink ?
Ja ! Je moet er gewoon in geloven...
Vertrouwen...
en, uh, iets anders.
Feeënpoeder ?
Dat is het ! Ooh !
Oké, Tink, geef het haar.
Tink...
Foei, Tink, als ze niet naar huis kan vliegen...
zal ze bij ons moeten inwonen.
Ooh. Oh !
Ah. Dat is genoeg !
Verduiveld wat is dat ?
- Oké, Jane. - Gewoon niet aan denken.
- Klaar of niet...
- Ik heb haar ! - Ik heb haar !
Ik dacht dat je zei dat je haar had.
Oh, hoe kan ik ooit terug thuis geraken ?
Dus, het meisje kan niet vliegen maar ze wil naar huis.
Smee, weet jij wat dit betekent ?
Zes weken langer winter ?
Nee, jij imbeciel.
We halen mijn schat... en de jongen.
hé, wat is dit ?
Oh, geef dat terug. Het is mijn lijst !
Dingen te doen, plekjes te bezoeken... belangrijke dingen !
Huh ? Dat is niet plezierig.
Geen wonder dat je niet kan vliegen !
Geef het terug, Peter.
Ha ha ! Slightly, vang !
Blijf uit de buurt van Jane.
- Ik heb het ! - Jullie jongens zijn vreselijk !
Komaan, komaan, hier.
Je bent het aan het scheuren !
Waarom gooien jullie nooit naar mij ?
Nee, stop ermee !
Dit is niet geestig !
Whoo hoo ! - Ik heb het !
Dit is gewoon een spel voor jou, niet ?
Wel, ik ben het spelen moe.
Jane, we wilden je niet kwaad krijgen.
Oh, wordt volwassen.
Jullie zijn gewoon een bende dwaze, belachelijke kinderen.
Nee, nee, laat me alleen !
Oh, ik geloof in niets van al dit.
En ik geloof zeker niet in feeën !
Tot ziens !
Oh, ja ? Wel, veel voorspoed !
- Hmm.
Uh, Peter ?
Ik denk dat er iets mis is...
met Tinker Bell.
Ik heb je hier nodig om
zorg te dragen voor mama en Danny.
Kan je dat doen voor me ?
Dat is mijn grote meid.
Ik hou van je.
Ooh.
Ziet er niet goed uit.
Niet goed ?
Niet ?
Oh, het is hopeloos !
Arme kleine Tinker Bell !
hé, steek er een kurk in !
- Wat ? - Wat zei ze Peter ?
Als we Jane niet kunnen laten geloven in feeën...
zal het licht van Tink uitdoven.
Wel, laten we het haar gewoon doen geloven !
Wacht eens even.
Je kan niet iemand doen geloven in feeën.
- Maar we geloven. - Ja, het is niet gemakkelijk voor ons.
Dat is het ! We moeten Jane tot een van ons maken !
Maar het is een meisje !
Je wil Tink helpen toch ?
Uh-huh.
We moeten het doen !
Wees gerust, Tink. We zullen je redden.
- Blijf waar je bent ! - A.U.B. ga rechtdoor.
Loop over me. Je zou me een dienst bewijzen.
Oké. Ik geef me over.
Wat is je probleem ?
Het enige wat ik ooit wilde...
was weggaan van deze vreselijke plaats.
Naar huis bij mijn lieve moeder.
Maar verduiveld...
Peter stal mijn schat, en mijn mannen zouden muiten...
omdat ik zo vaak probeerde te vertrekken zonder schat.
Dus hier zit ik.
Vast in deze absurde plaats.
Oh, oh, oh.
Mijn... bronnen...
vertellen me dat je ook naar huis wenst te gaan ?
Huh, dat klopt.
We zitten dus in hetzelfde schuitje.
Dezelfde boot !
Dat is het !
Wat is het ?
Ik geef je een rit naar huis met mijn schip...
en jij helpt me mijn schat te herwinnen.
Oh, zie je het niet ?
De schat heeft geen nut voor Peter.
Hij is niet gevoelig zoals wij.
Hij is maar een jongen die nooit groot wordt.
Hmm. Spreek mij er niet van.
En, echt, welke andere keuze heb je ?
Niet zo moeilijk want je kan naar huis vliegen.
Hmm, wel, dat kan.
Maar als het aan jou toebehoort.
En als het echt geen nut heeft voor Peter...
Prachtig, prachtig !
- Wacht !
Je moet beloven dat je Peter geen kwaad doet.
Ik ? Peter Pan pijn doen ? Slechte gedachte.
Het is allemaal een spel, zie je.
Ik zal hem geen kwaad doen. Je hebt mijn woord.
"Ik, kapitein James Hook...
"zweer hierbij...
"geen haar te krenken aan Peter Pan zijn hoofd."
Zie je ? Het staat op papier.
Laat het licht aan, mammie...
je moederskindje komt thuis.
Nu, wanneer je de schat weet liggen...
blaas je hier gewoon even op.
Je doet hier goed mee, liefste.
Ik ben je enige weg naar huis.
Jane, kom terug !
Jane !
Peter !
Peter Pan !
Daar ben je !
Ik ben je al hele tijd aan het zoeken...
uh... - IK, uh... nee, nee, nee...
Jij.
Het spijt me heel erg van je boek.
Ik en de Verloren Jongens, we willen het...
weer goedmaken met je. We willen dat je je voelt...
wel, als iemand van ons.
We doen alles voor jou.
Ha ha. Echt.
Alles ?
Alles ! Zeg maar.
Wel, um... waarom spelen we geen spel...
zoals, misschien... schattenjacht !
Schattenjacht ? Dat is een goed idee !
Maar je zal moeten denken zoals een Verloren Jongen.
- Uhh... - En plezier hebben als een Verloren Jongen !
Zeg me wat te doen.
Wel
om een van ons te zijn...
Ja ?
zijn er enkele dingen die je moet weten.
Zoals ?
Wij houden van te dromen overdag
en 's nachts te spelen.
We hangen aan de linden van de bomen
tot we de bijen wakker maken.
Dit zijn de dingen dat wij Verloren Jongens doen.
We bengelen van touw naar touw.
We gebruiken geen zeep.
We smakken met open mond.
We halen modder van het moeras
dat we dan garneren
met pudding van een voederbak.
Dit zijn de dingen dat wij Verloren Jongens doen.
We rollen ons in de modder
en veranderen niet van kledij.
We lopen rond
om te zien wat geluid maakt.
Hoe durf je die steen te gooien !
Ik zal een driesprong gooien !
Durf jij in die grot te gaan ?
Ik durf er zelf in slapen.
En als je echt heel bang bent
dan zijn mijn vrienden daar in een moment.
Dit zijn de dingen dat wij Verloren Jongens doen.
De schat !
Ik vond...
Nu, wanneer je de schat bereikt
blaas hier gewoon even op.
hé, Jane ! Het lukte je.
Verloren Jongens ! Jane vond de schat...
in de grot van de Dode Man.
Aandacht !
Als eerbied voor je enorme talent...
in het vinden van verborgen schatten
benoem ik jou, Jane, tot een Verloren Jongen.
Uh, ik bedoel, een Verloren Meisje. Ha.
Ik ?
Het allereerste Verloren Meisje ?
Wat scheelt er ? Wil je het niet zijn ?
Oh, ja. Heel zeker, Peter.
Applaus voor Jane.
Nu je een van ons bent
mag je meezingen.
We zijn zo trots op jou
dat je niets verkeerd kan doen.
En het kan ons niet eens schelen
dat je aan ons haar trekt.
Dit zijn de dingen dat Verloren Jongens...
Dit zijn de dingen dat Verloren meisjes...
Dit zijn de dingen waarvan we houden te...
Nee, wacht ! Nee !
De schat is van ons !
- Ow ! - hé !
Laat me gaan !
Het wordt tijd om je maker
te ontmoeten, Peter Pan !
Stop ermee ! Alstublieft !
Sorry, dat kan ik niet.
En dank je, jongedame.
Ik zou het niet zonder jou kunnen doen hebben.
Jane ?
Het was nooit mijn bedoeling...
Oh. Is de kat uit de zak gekropen ?
Nee, wacht ! Je zei dat niemand gewond zou geraken.
Je gaf je woord !
En kapitein Hook is een man van zijn woord.
Ik beloofde...
dat ik geen haar zou krenken op zijn hoofd.
- En... - Ow !
Dit is diegene die ik niet zal krenken !
Hier, je mag het houden.
De rest is van mij !
Ik deed dit niet, Peter ! Ik heb er nooit mee ingestemd.
Je bent een verrader, Jane. Je loog !
En omdat je niet gelooft in feeën...
is Tink haar licht aan het uitdoven !
Tinker Bell ?
Nee.
Peter, ik...
{72509}{72589ik zal je redden, Peter ! Ik zal !
Mijn liefste, niemand kan hem redden nu !
Het is waar.
Ik kan het eindelijk zien.
Nu moet ik geloven.
Oh. Oh, nee.
Dit is allemaal mijn schuld.
Al die mooie verhalen
waarvan de wereld gemaakt is.
En vertrouwen
Het spijt me zo.
En feeënpoeder.
Dus ik probeer
omdat ik eindelijk geloof.
Ik zal proberen
omdat ik kan zien wat jij ziet.
Ik zal proberen.
Ik zal proberen
te vliegen.
Tinker Bell ?
Oh, dit is prachtig.
Wacht op Peter...
Oh, jeetje. Peter.
Kielhaal die rakkers.
Hij is voor de gek gehouden nu !
hé, hij is zoals een pinata !
Kijk hem aan, Smee. Hij is niet meer dan een kind...
en ik walg van kinderen.
Snijd hem los.
Aah !
Enige laatste woorden, jongen ?
Laat de Verloren Jongens gaan.
Oh, zij gaan... meteen na jou...
een voor een...
van het einde van de plank !
Wees dapper, kerels.
Laat ze niet zien dat je weent.
Zeg je gebed maar op, Peter Pan.
Niet zo snel, jij oude kabeljauw
of je hebt met mij te doen.
Hoera !
Jane ?
Lieve hemel ! Loop ! Loop voor je leven !
Het is... een klein meisje.
Tinker Bell ! Je leeft !
Oh, en kijk, kapitein, een fee ook. Ha ha ha !
Sta daar niet gewoon, zotten.
Pak het meisje. Oh !
Vernietig ze !
Aah !
Smee !
Ik heb haar, kapitein. Ik heb haar.
- Oh, let op voor je hoofd. - Waah !
Ik heb je nu... Oh ! Ohh !
Geef ! Van mij ! Van mij ! Mooi blinkend !
Haal haar van mij ! Haal haar van mij !
Kapitein ?
Ik heb net genoeg van je kinderachtige spelletjes !
Jane, kijk uit !
Ha ha ! - Aah !
Geef het op, meisje.
Nooit !
Zie je het niet, Hook ?
Je zal nooit winnen.
Zolang er geloof, vertrouwen...
en feeënpoeder is.
Verdonderd.
Ongelooflijk.
Ha ha ! Puur kinderspel.
Ik heb je.
Ha ! Het ziet ernaar uit dat ik de troeven in handen heb.
Het spel is ten einde, Hook.
Ik win ! Ha !
hé, kapitein, je vergat je anker.
Verlaat het schip !
Help me, alstublieft !
Je kent de regels, Hook.
Een goede kapitein gaat altijd onder met het schip.
Ik wil geen goede kapitein zijn !
Kijk !
Smee !
De kabeljauw. De kabeljauw.
De kabeljauw ! De kabeljauw !
- Hoera !
Applaus voor Jane !
De enige echte...
Lost Girl
Dank u. Dank u.
Wat is er, Peter ?
Aw, je kan nu vliegen.
Je kan naar huis.
Ik kan naar huis...
Maar
- Maar... - Maar...
- Ha ha ha ! - We zullen je missen.
Ja... een beetje veel.
En ik zal jullie...
allen missen.
Maar er is iemand thuis die me nodig heeft.
En trouwens...
nu heb ik verhalen om hem te vertellen
en ze zullen allemaal gaan over Peter Pan en de Verloren Jongens.
Ja ! Oké !
hé ! In dat geval, Mademoiselle...
het zou een eer zijn je te begeleiden naar Londen.
De eer is aan mij, goede man.
Whoa !
hé !
Wel, het is een lange rit.
Doe je uiterste best, Tink.
Oh, jeetje !
Moeder. Moeder !
Schat, wat is er ?
- Mammie ! - Wat is er ? Oh !
Oh, je had gelijk. Hij is heel opmerkelijk.
Wie, liefste ?
Oh, moeder, het spijt me zo.
Oh, had ik maar naar jou geluisterd.
Ik had een nachtmerrie.
Daarnet ?
Was het Hook weer ?
Haalden de piraten weer hun listen boven ?
Whoa ! hé !
Wat is er aan de hand ?
Ik weet hoe we die oude kabeljauw kunnen aanpakken.
We kunnen het samen aan, Danny.
Kunnen we ? - Wij twee.
- Echt ? - Ik zag hem, weet je.
Kapitein Hook kidnapte me.
Hij stak me in een oude vuile zak. Echt waar.
Hij nam me mee naar Neverland...
en probeerde me te voederen aan een reuzeninktvis.
Wow.
Overal waren er piraten.
Zag je Tinker Bell ?
Uh-huh, maar ze doofde bijna uit.
Weet je, je moet opletten.
Shh !
Wendy ?
Hallo, Peter.
Je bent veranderd.
Niet echt.
Nooit.
Hallo, Tinker Bell.
Oh, Tink.
Mevrouw.
Tot ziens, Wendy.
Tot ziens, Peter.
Wow, kijk eens !
Het is Peter Pan !
Ik zal altijd in je geloven, Peter Pan.
Hier zijn we.
Bedankt, maat. Ik waardeer het.
Pappie ?
- Pappie ! - Edward.
Pappie is thuis !
- Komaan, Tink. Laten we naar huis gaan.
Geloof je in magie
in het hart van een jong meisje.
Hoe de muziek haar kan bevrijden
wanneer het ook start.
En het is magie
als de muziek je kan doen bewegen
en je zo dicht houdt
dat ik je nooit kan verliezen.
Onze voeten beginnen te tappen
en je kan niet zien
of het echt echt is
of gewoon een gedachte.
Als je gelooft in magie.
Sluit gewoon je grote ogen
en denk aan al de wonderlijke gedachten die verrijzen.
En misschien
als je het goed droomt
zullen onze tenen zich boven de boomtoppen bevinden.
En je zal aan het vliegen zijn.
En van daaruit kan je
de magie in je zien.
Dat de magie in mij is
als je gelooft in magie.
Kom met me mee
we dansen tot morgenvroeg
tot wanneer we alleen zijn.
En misschien
als de muziek goed is
zal ik je morgen zien laat in de nacht.
En dan zullen we dansen, baby, dan zal je zien
hoe er magie in muziek zit.
En de muziek in mij
Geloof in de magie van de ziel van een jong meisje.
Geloof in de magie van rock en roll.
Geloof in de magie dat je kan bevrijden.
Oh
Droom voort, droom voort, droom voort.
Spreek over magie.
Droom voort, iedereen.
Geloof je in magie ?
Droom voort, droom voort, Droom voort.
Geloof je gelover ?
Droom voort, iedereen
Oh, spreekt over magie.
Droom voort, droom voort, droom voort.
Geloof je in magie ?
Droom voort, iedereen.
Geloof je gelover ?
Droom voort, droom voort, droom voort.
Spreek over magie.
Droom voort, iedereen.
Geloof je in magie ?
Droom voort, droom voort, droom voort.
Geloof je gelover ?
Droom voort, iedereen
spreekt over magie
Droom voort, droom voort, droom voort.
Geloof jij, gelover.
Droom voort, iedereen.
Ik ben geen kind nu.
Ik kan voor mezelf zorgen.
Ik mag ze nu niet in de steek laten.
Ze mogen me niet zien wenen.
Alles is goed.
Ik ben te moe om te luisteren.
Ik ben te oud om te geloven
in al die kinderlijke verhalen.
Er is niet zoiets als geloof
en vertrouwen
en feeënpoeder.
Ik probeer.
Maar het is zo moeilijk om te geloven.
Ik probeer.
Maar ik kan niet zien wat jij ziet.
Ik probeer.
Mijn hele wereld is aan het veranderen.
Ik weet niet waar naartoe.
Ik kan je niet laten wachten
maar ik kan niet blijven en de stad zien branden.
Mmm, zie het branden.
Omdat ik probeer.
Maar het is moeilijk om te geloven
Ik probeer.
Maar ik kan niet zien wat jij ziet.
Ik probeer.
Ik probeer en probeer de
afstand ertussen te geloven.
De liefde die ik voel en de dingen die ik vrees.
En in iedere droom
kan ik het eindelijk zien.
Nu moet ik
al die mooie verhalen geloven.
De hele wereld is gemaakt uit geloof
en vertrouwen
en feeënpoeder.
Dus ik zal proberen
omdat ik eindelijk geloof.
Ik zal proberen
omdat ik kan zien wat jij ziet.
Ik zal proberen.
Ik zal proberen
te vliegen.
Nederlandse vertaling door : doolbyd Contact : ikhebw@melancholie.be