Podobno już pod koniec pierwszego semestru wiadomo,
jakim lekarzem zostaniesz.
On.
- Kto, Trang? - Tak.
Małe rączki, dogaduje się z kobietami, zostanie położnikiem.
Nie, prędzej sprzedawcą precli w markecie. Następny.
Może ratowniczka.
Nie, pediatra.
- Otóż to. - Co jest?
- Cześć. - Hej.
Masz szczęście, że masz kogoś takiego jak Drew.
Chciałbym znaleźć obiecującego chirurga i wziąć go pod swoje skrzydła.
Próbowałem z nim, nazywa się Clint, ale jest zbyt zdystansowany.
- Widzimy się na zajęciach, dr. Turk. - Nie, jeśli ja pierwszy zobaczę ciebie!
Damy czadu!
- Weźmie mnie za frajera. - Jesteś frajerem.
Słuchajcie, mordercy.
Jak wiecie, zbliża się koniec semestru.
Wkrótce uroczystość podziękowań.
Publicznie podziękujecie rodzinom i znajomym
osób, które przekazały swoje ciała na cele naukowe.
To dla nich świetny interes.
Ich ukochani zostali rozebrani na części jak mitsubishi mirage z 1998 roku,
a my częstujemy ich wędlinami.
Mają również szansę wysłuchać, jak bełkoczecie jakieś frazesy
o wielkim poświęceniu ich bliskich, które znajdziecie w Internecie.
Uwaga dla białych studentów.
Recytowanie poezji Mai Angelou głosem czarnej kobiety nie przejdzie.
Cole, mówię do ciebie.
Mówię do ciebie.
Co gotujesz? Zapach czuć z daleka.
Risotto z leśnymi grzybami i krewetkami. Przepis poznałem, pracując w Neapolu.
- Risotto to ryż po gejowsku? - Tak. A krewetki to po gejowsku kurczak.
Hej, hajtniemy się dzisiaj?
- Co? - Chodzimy od czterech miesięcy.
Jest całkiem nieźle, prawda?
Po prostu miejmy to już za sobą. Co za różnica?
Jedzenie batonów proteinowych i picie wina w kartonie wypaliło ci mózg.
Jest między nami coś wyjątkowego, wiesz?
Czemu to psuć?
Pewnie masz rację. To był tylko luźny pomysł.
Dobrze.
To zróbmy sobie dziecko.
Tylko żartuję.
Stosuję antykoncepcję.
Tak mi się wydaje.
Tak.
Ale ta uroczystość będzie super.
Musimy zacząć planować, co zrobimy wiecie dla kogo.
On cię nie usłyszy. Nie żyje.
Cieszę się, że uczczę jego pamięć.
Czemu to takie wielkie halo?
W krajach trzeciego świata każdy ma gdzieś śmierć.
Od kiedy zacząłeś gadać jak polityk?
Od kiedy mój kumpel Trent pojechał do Salwadoru na wakacje
i zakaził się u tatuażysty.
Umarł z niedokończoną syreną na ramieniu.
Wyglądała jak zwykła głupia baba.
Gdzie jego uroczystość?
Czy tylko ja chcę zrobić coś miłego dla Bena?
Lucy, to nie tak, że mamy to gdzieś.
Ja mam to gdzieś.
Kończy się semestr i mamy urwanie głowy.
Ta ceremonia nie jest dla nas priorytetem.
Zróbcie coś dla mnie, dobrze?
Wymyślcie choć jedną rzecz, którą zawdzięczacie Benowi.
Może być w formie wiersza albo stosownego tańca.
Nie bójcie się nowatorstwa. Ben by to docenił.
Dobra, możecie też po prostu przynieść precelki.
Wszystko wygląda w porządku, Cole. Minęły dwa tygodnie, a rana się zagoiła.
Wyniki są świetne. Rak zniknął.
To szaleństwo.
Wiedziałem, że chirurdzy mogą mi wszczepić
świetne implanty do łydek albo załatwić ramię robota.
Nie sądziłem jednak, że uratują mi życie.
Powiem szczerze. Chirurdzy są niesamowici.
Wierzy pan w przeznaczenie?
Ciągle gadają o tym w nudnych fragmentach Zagubionych.
Może miałem raka nie bez powodu.
Może ktoś tam na górze chce powiedzieć, bym został chirurgiem!
Cole, nie chcesz być chirurgiem.
Chwileczkę, Gandhi.
Marzyłeś o swoim pupilu i dobry Pan wysłuchał twoich modłów.
Dr. T., zrobię wszystko, by być pańskim pupilem!
Nie chcesz być chirurgiem, Cole. To nudne i do bani.
To przeciwieństwo wodnej zjeżdżalni!
Dr Turk ma rację.
Nie spodoba ci się. Tylko krew i flaki, jak w świetnym horrorze.
Kocham horrory!
Jasne, ale musiałbyś też nosić maskę jak ninja,
a kto chciałby to robić?
Na Halloween przebrałem się za zdzirowatego ninję.
Będzie super!
Jestem tego bardziej pewny niż czegokolwiek w moim życiu.
Dobra, muszę to wrzucić na Facebooka.
Potem wrócę i już nigdy nie odstąpię pana choćby na krok.
- Zadowolony, co? - Czy ja wiem?
Z pewnością czuję, że żyję. Po raz pierwszy w życiu.
Świetne uczucie.
Fantastyczne.
HOŻY DOKTORZY
Nie mogę się doczekać, aż pokażecie, co napisaliście o Benie.
Dawajcie.
Nic? Serio?
Dziękuję, Drew.
To rachunek za spodnie.
Nie chciałem, byś czekała na marne, ale oddaj mi go.
Chyba je zwrócę. Są tak ciasne, że nie umiem ich zdjąć.
Zajmuje mi to dosłownie godzinę.
Ludzie, musimy wymyślić coś dobrego.
Inne grupy mają już jakieś pomysły.
Mają się za twardzieli,
bo Ron miał szczątkowy ogon i rdzeniowe zapalenie opon mózgowych.
Ben też mógłby mieć taki ogon, ale nie popisywał się jak Ron.
Cole, przytłaczasz mnie, jasne? Odsuń się trochę.
Pachniesz świetnie, ale nie powinienem tego wiedzieć.
Przepraszam, dr. T.
Po prostu jaram się całą tą chirurgią.
Już wiem, jak nazwę własną praktykę. „Ciencia Cole’a”.
- Przez „en”? - Tak!
Musisz zapukać, zanim wejdziesz do mojego umysłu.
Może skoczysz na górę po kilka rzeczy?
- Jasne. Po co? - Po wszystko, co znajdziesz.
- Załatwione. - W porządku.
- Stary! - Nie martw się o Cole’a, jasne?
Ma słomiany zapał.
Miał się uczyć codziennie nowej kości,
ale olał to, gdy odkrył, że penis nie jest kością.
Po prostu daj mu popalić. Zrezygnuje.
Chcesz być chirurgiem, co?
Musisz zrozumieć, że nie chodzi tu o sławę i pieniądze.
Nawet nie o nagrywanie składanek na salę operacyjną.
Chirurgia to długa, żmudna i nudna droga.
Rozumiem, jak odcinki Ekipy toczące się wokół żółwia.
Czasem musisz stać zupełnie bez ruchu w całkowitym skupieniu,
bo kleszcze, które trzymasz w dłoni,
mogą ocalić komuś życie.
Właśnie nad tym teraz popracujesz.
- Poradzisz sobie? - Zostanę tu, ile trzeba.
Odwołam nawet wizytę w solarium o 17.30.
Cole, właśnie miałeś raka skóry! Trzymaj te cholerne kleszcze.
Co jest?
O, jesteś. Dasz wiarę?
- Doszło do zalania. - Słyszałam o tym.
Ktoś rozwalił sobie głowę pod prysznicem,
leżał przez cztery godziny, a my za to płacimy.
Myślisz, że to naprawią?
Może być nawet spoko.
Zamiast gnieździć się w gównianych pokoikach,
możemy mieć wspólne gówniane mieszkanie.
Tak jakby zamieszkalibyśmy razem.
Racja.
Właśnie tak by było.
Właśnie tak.
Cieszyłam się, bo zrobiłam research na temat życia Bena
i chciałam się tym podzielić.
Cole, wiedziałeś, że Ben był prezesem związku niezależnych pralni chemicznych
w latach 1973-1976 w centralnych Stanach?
Kobieto, nie widzisz, że operuję?
Nie.
A inni to widzą?
Przepraszam, ale nie mam na to czasu.
Pomęcz Drew.
Wiem, że masz gdzieś Bena, ale czy wiedziałeś,
że miał domek letniskowy w Myrtle Beach?
Super, czyli spędzał dwa tygodnie w roku
w trzecim najbardziej popularnym miejscu w Karolinie Południowej? To wiele zmienia!
Uwaga.
Czyli znosisz tu swoje rzeczy. Dobrze.
Przez jakiś czas poleżą na twoim łóżku, bo i tak śpimy w moim.
Dopóki nie naprawią tej dziury, twój pokój będzie robił za schowek,
w którym będziemy ostro się bzykać.
Skarbie, Lucy tu jest.
Przepraszam, może wyjaśnię.
Seks będzie łagodny, ostry będzie tu za to syf.
- Podoba mi się to. - Tak, mi też.
- Zaraz wracam. - Dobrze.
W ogóle mi się to nie podoba. Lubię mieć porządek.
Wszystko, co mam, jest w tym pudle.
Kapelusz, ramen i akumulator?
- A gdzie jakieś pamiątki? - Ten akumulator mam od dawna.
Cole?
Całkiem o tobie zapomniałem.
Cały dzień tu stoisz?
Nie wiem, nie znam się na zegarach starych ludzi.
I nie poszedłeś nawet sikać?
Nauczyłem się sztuczki w barze.
Kiedy jest długa kolejka do kibla, popuszczam i czekam aż wyschnie.
Mówiłem, że się nadaje na chirurga?
Poza ślepym poczuciem uprzywilejowania i całkowitym brakiem empatii
dysponuje tępą koncentracją, nieusprawiedliwioną arogancją
i czystą chęcią stania w miejscu, sikając pod siebie jak słoń w zoo.
Świetna robota.
Dziękuję, dr. C!
Udowodniłem, że się nadaję, prawda? Otwórzmy jakiegoś czarnego!
Po pierwsze, czemu musi być czarny?
A po drugie, chirurg musi mieć delikatny dotyk i pewną rękę.
Weź tę pęsetę i wyciągnij nią wróżbę z ciastka bez pokruszenia go.
Dam radę. Spójrz na te brwi.
Urodziłem się z pęsetą w ręce.
Za jasno? Razi? Może być? Podczas operacji ciągle nas coś rozprasza.
Wszędzie krew!
I nagle hałas dobiegający znikąd, który potrafi człowieka rozkojarzyć.
Bębny na sali operacyjnej!
Że co?
Gotowe.
Proszę o werble.
Wyobraź sobie, że te misie brały udział w okropnym wypadku.
Na przykład autokarowym. Nie wiem, co robiły w autokarze.
Może to mega inteligentne rządowe misie, które jechały walczyć z terroryzmem.
Chodzi o to, żebyś zszył jednego szybciej niż ja.
Wtedy będę wiedział, że się nadajesz.
- Czy to jasne? - Jak wódka z tonikiem.
Naprawdę mnie rozczarowaliście.
Musieliście napisać kilka słów o Benie i nawet na to nie było was stać.
Co z tym zrobimy?
Nic nie zrobimy. Musimy spadać.
- Maya zaprasza mnie na kolację. - Dziś wietnamskie Walentynki.
Nie ma czegoś takiego.
Też muszę lecieć.
Muszę poradzić sobie z gigantyczną dziurą w ścianie.
Niestety to nie metafora.
Przestańcie, minął dopiero semestr, a już jesteśmy zblazowani.
Nim Ben stał się naszym zadaniem domowym, był zwykłym człowiekiem.
Miał pracę, żonę i syna Erica, który jutro się tu pojawi.
Niech będzie.
Sama to zrobię.
Wyrażenie uczuć może być niebezpieczne.
Niektórzy robią wszystko, by je ukryć.
Co to za niespodzianka?
Och, zasłonka.
Tak. Zawiesiłem ją, by zachować nasze prywatne strefy.
A co z moimi rzeczami?
To jest najlepsze.
Są już w twojej szafce.
Super, naprawione.
Co będziemy robić wieczorem?
Chcesz się hajtnąć? Pamiętasz to jeszcze?
Inni w ogóle nie mają problemów z wyrażeniem swoich myśli.
- Gotowe! - Zostałem daleko w tyle.
Chłopie, coś ty mu zrobił?
To smutne, Cole.
Wygląda na to, że to nie dla ciebie.
Czasem tak bardzo chcesz podzielić się swoimi emocjami...
- Czy jest pan synem Bena Colemana? - Tak.
Jestem Lucy Bennett.
Uczymy się anatomii na pańskim ojcu.
W imieniu mojej grupy chcę mu oddać hołd.
Może jest coś, co chciałby pan, żebym powiedziała?
...że nie zastanawiasz się, czy inni myślą w ten sam sposób.
Może niech pani powie, że był okropnym ojcem,
który zrujnował mi dzieciństwo i że chętnie zobaczę go w ziemi?
Coś wymyślimy.
Przez kolejne 20 minut Eric raczył mnie okropnymi historiami o Benie.
Nigdy nie było go w domu.
Zdradzał moją mamę.
Nie zadzwonił przez 20 lat.
Ale musi pan przyznać, że świetnie grał w kręgle.
Znalazłam zdjęcie z 16 czerwca 1976, kiedy to zaliczył perfekcyjny występ.
A więc to robił w moje siódme urodziny.
O kurde.
Dr. Cox, nie wiem, co zrobić z tą uroczystością.
Nie siadaj.
Nie widzisz, że czytam właśnie kartę pacjenta?
Brytyjski tabloid?
To działa jako moja tarcza, chroniąca przed wkurzającymi ludźmi.
- Hej, dr. C. - Aktywować tarczę.
Widzisz, co zrobiłaś?
Zniszczyłaś ochronną siłę mojej tarczy.
Od jutra chyba znowu zacznę łazić za panem.
Chirurgia to jednak nie moja bajka.
O nie. Powinieneś być z dr. Turkiem.
Gdzie on jest?
Gandhi, odsuń się od tych pizzerinek, dobrze?
Chemia lepiej smakuje na gorąco, więc...
Niech będzie. Przyszedłem coś wyjaśnić.
Tak powinien wyglądać protegowany lekarza.
To puste naczynie, które wypełniam wiedzą.
Mogę trzymać różne rzeczy.
Cole się nie nadaje, jasne?
- Chirurdzy to elita. - Czyżby?
Todd, zrób coś dla mnie. Powiedz, nad czym ostatnio pracujesz?
Nad nową serią erotycznych win.
Chardonn-gej, cycinion blanc, penis grigio.
Patentowa piątka.
Pijcie moje wina.
W rzeczy samej, cukiereczku.
Chirurdzy to sama śmietanka.
Cole nie myślał o tym serio. Pewnie już o tym zapomniał.
Wcale nie.
Ciągle ćwiczy.
Naprawię to.
Najgorsze jest to, że musiałem przeżyć aż 17 końskich pogrzebów.
Być może młody Cole nie jest idealnym kandydatem na pupila.
Nie jest idealnym człowiekiem.
Nie możesz jednak decydować o tym, dla kogo staniesz się mentorem.
Wiesz, że przez osiem lat
męczył mnie jęczący pseudofacet, którego życie zależało od przytulania się?
Teraz oczywiście mam młodego Drew,
który być może jest napełniony bulgoczącą wściekłością,
której dłużej nie da rady utrzymać na wodzy,
ale przynajmniej nie każe mi trzymać się za rękę,
kiedy mówi o miłości i swoich uczuciach.
Chodzi mi o to,
że nie zawsze możemy decydować o tym, kto zasługuje i kto chce naszej pomocy.
Tyle.
Czemu zawsze rujnujesz mi przekąskę?
A taka była smaczna.
- Dr. Cox, mogę o coś zapytać? - Tak?
Czy kiedy jest pan zakochany, odrzuca pan wszelkie obawy,
by podążyć za swoim sercem?
Boże, tylko nie ty, Drew.
To się znowu dzieje.
Ben?
Jestem na ciebie zła. Oszukałeś mnie.
Uroczy staruszek z wyglądu, a w środku okropny drań.
Chciałam złożyć ci wspaniały hołd.
Miały być wiersze i fioletowe balony symbolizujące kiść winogron.
Teraz je przebiję, by wyglądały jak rodzynki.
Najsmutniejszy owoc na świecie. Skurczony i wysuszony.
Hej, skończ już z tymi dziwactwami.
Próbuję zjeść kanapkę w otoczeniu trupów.
Czemu jesz tu lunch?
Czemu wrzeszczysz na martwego?
Widzisz? Obie mamy pytania.
Krzyczę na Bena, bo chciałam oddać mu cześć,
a okazał się palantem.
- Co z tego? Miał wszystkie części ciała? - Tak.
Udało ci się przeciąć jego ścięgna, obejrzeć jelita
i poznać anatomię jego okrężnicy?
Tak.
Dokładnie taka była jego rola.
Co z tego, że kiedyś był dupkiem?
Czasem trzeba się dostosować, kiedy życie robi nam pod górkę.
Czy chodzi o obecną sytuację w związku...
Co robisz?
Ściągam zasłonkę. Przepraszam, że byłem takim dupkiem.
Czasem nawet małe zmiany mnie przerażają.
Potrzebuję trochę czasu, by je przetrawić.
Ale w końcu się ogarniam.
Czy to młot wyburzeniowy?
O co pytasz?
O ten młot.
To ty zburzyłaś ścianę.
Być może.
Słuchaj, pokój i wyżywienie są drogie.
W przyszłym roku powinniśmy zamieszkać razem.
W ten sposób chciałam cię do tego przyzwyczaić.
Mógłbyś się oswoić z tym pomysłem.
Ciekawe, czy zadziałało.
I teraz ty mówisz...
Zakochałem się w socjopatce?
Źle. Tak albo nie. To twoje życie. Tak jakby.
Tak.
Czy o oczekiwania co do czyjejś przyszłości.
Masz chwilkę, Cole?
Sporo o tym myślałem.
O dziwo okazuje się, że twoje najgorsze cechy
predysponują cię do bycia dobrym chirurgiem.
Tak więc...
z przyjemnością będę cię uczył, jeśli naprawdę tego chcesz.
To jedyna rzecz, której kiedykolwiek chciałem.
Tylko się nie rozklejaj, dobra?
Albo o oczekiwania dotyczące czyjejś przeszłości.
Poznałam Bena już pierwszego dnia szkoły.
W momencie, w którym nie byłam pewna, czy sobie tu poradzę.
Prawda jest taka, że nigdy naprawdę go nie poznałam.
W życiu popełnił pewnie wiele błędów, ale po śmierci zrobił wiele dobrego.
On nas połączył i pomógł zrozumieć,
że sami nie ze wszystkim sobie poradzimy.
Dzięki niemu uwierzyliśmy w siebie.
Oddał swoje ciało, byśmy mogli zostać lekarzami.
I za to mu dziękujemy.
DZIĘKUJEMY, RON
Co jest z wami?
Hej, Clint. Jakie masz plany na weekend?
- Idę na leszcze. - Też chodzisz do akwarium?
Roczne wejściówki naprawdę się opłacają.
Moje córki i ja uwielbiamy żółwie morskie.
Mają wolne ciało, ale bystry umysł, racja? Jak błyskawica!
Mówię o koncercie zespołu Leszcze.
Też ich słucham!
Wymiatają! Co ja wyprawiam?