Εκεί! Εντάξει!
Ξεφορτώστε τα βαρέλια προς εκείνη την κατεύθυνση!
Απλά βάλτα στον ώμο μου. Έτσι. Καλά.
Όλα.
Αυτό κάνει.
Μα τους Θεούς!
Ωραίο σεντούκι βρήκαμε, παιδιά.
Τι θα γίνει με τα πόδια καπετάνιε;
- Στην άκρη, μπάσταρδοι. - Το νησί έχει εγκαταλειφθεί, καπετάνιε.
Καλά. Όταν ο βασιλιάς Ζόλας συνειδητοποιήσει ότι αρπάξαμε...
όλα τα οικογενειακά του κειμήλια,
θα βάλει κάθε κυνηγό από εδώ έως τον Ελλήσποντο να μας ψάχνει.
Ξεφορτώστε το υπόλοιπο. Θα τα θάψουμε εδώ.
Ναι, ναι, καπετάνιε!
Ας το μετακινήσουμε!
Ξέρεις δεν θα σε ρώταγα μπροστά στους άντρες, καπετάνιε,
αλλά η θάλασσα της Χάρυβδης είναι γνωστός τάφος για τα πλοία,
και είναι η μόνη έξοδος από εκεί.
Γι' αυτό και ο Ζόλας δεν θα μας ψάξει εδώ. Μην ανησυχείς.
Αν πεθάνουμε, θα πεθάνουμε πλούσιοι.
Καπετάνιε!
Καλύτερα να ρίξεις μια ματιά.
Μα τι στον Τάρταρο;
Εδώ πέρα.
Τι είναι, καπετάνιε;
Δεν έχω ιδέα.
Σκάψτε.
Συνέχισε. Άκουσες τον καπετάνιο.
Προσέξτε το σκοινί. Είναι έτοιμο να υποχωρήσει.
Βρώμιε!
Τι συνέβη; Βοήθησε τον!
Βγάλτον από εκεί!
- Είσαι εντάξει; - Μια χαρά.
Σταματήσαμε την πλημμύρα, καπετάνιε, αλλά δεν θα κρατήσει για πολύ.
Η καταιγίδα κατευθύνεται προς τα εδώ, Σερσήτη.
Θα πρέπει να κάνουμε κάποιες επισκευές. Προλαβαίνουμε πριν την καταιγίδα;
Μην πιέζουμε την τύχη μας. Ήδη χάσαμε πολλούς άνδρες.
Έχεις δίκιο. Θα το τραβήξουμε και θα περιμένουμε να καθαρίσει ο ουρανός.
Συγνώμη, Ηρακλή, αλλά θα πρέπει να γυρίσω στην Κόρινθο αργότερα από ότι περίμενα.
Μην ανησυχείς γι' αυτό.
Είσαι μια χαρά.
Απλά χαίρομαι που είμαστε στην ξηρά.
Ελπίζω το πλοίο μας να επιζήσει της καταιγίδας.
Τρομακτικό.
- Δεν είμαστε μόνοι μας εδώ. - Ναι. Κάποιος ήταν απασχολημένος.
Τι έχουμε εδώ...
Μα τους Θεούς! Νομίζω ότι βρήκα κάτι!
Υπάρχει κι άλλο. Εδώ!
Κοίτα όλα αυτά τα πράγματα! Είμαστε πλούσιοι!
Είμαστε πλούσιοι!
Τα έθαβαν αυτά τα πράγματα.
- Σκέφτεσαι ότι σκέφτομαι; - Πειρατές.
Που πήγαν λοιπόν;
Παντού.
Και έφυγαν βιαστικά.
Αυτή η ιστορία προέρχεται από πολλά χρόνια πριν.
Από μια εποχή μύθου και θρύλου,
όταν οι αρχαίοι Θεοί ήταν μικρόψυχοι και κακοί,
και μόλυναν την ανθρωπότητα με βάσανα.
Μόνο ένας άνθρωπος τόλμησε να προκαλέσει τη δύναμή τους,
ο Ηρακλής.
Ο Ηρακλής κατείχε μια δύναμη που ο κόσμος δεν είχε ξαναδεί,
μια δύναμη που πήγαζε από τη δύναμη της καρδιάς του.
Ταξίδεψε στη γη, πολεμώντας τους ευνοού- μενους της σατανικής μητριάς του, Ήρας,
της παντοδύναμης βασίλισσας των Θεών.
Αλλά όπου ήταν το κακό,
όπου ακόμα ένας αθώος θα υπέφερε,
εκεί ήταν ο Ηρακλής.
Χαίρε!
Μην το γιορτάζετε ακόμα, παιδιά. Αυτός ο θησαυρός δεν σας ανήκει.
Τι; Εμείς το βρήκαμε! Και όποιος βρίσκει τα κρατάει!
Αυτά τα σεντούκια έχουν Κοριλιακές σφραγίδες.
Και;
- Ανήκουν στον βασιλιά Ζόλα. - Δεν υπάρχουν σφραγίδες εδώ!
- Ούτε εδώ! - Σκάστε!
Ο Ηρακλής έχει δίκιο. Ακούστε κορμός δέντρου.
Δεν είσαι ο καπετάνιος μας!
Όχι, δεν είναι! Αλλά εγώ είμαι.
Επιστρέφουμε το θησαυρό και αυτό είναι όλο.
Ηρακλή, υπάρχει αρκετός εξοπλισμός εδώ πίσω.
Μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε για να επισκευάσουμε το πλοίο.
Ναι.
Αλλά πρώτα ας μάθουμε ποιος το άφησε εδώ ή γιατί τουλάχιστον.
Θα χωριστούμε και θα συναντηθούμε εδώ αργότερα.
Θα μείνω εδώ και θα φτιάξω ένα καταυλισμό.
Πάξε, Βρώμιε, έρχεστε μαζί μου.
- Γιατί ο Μονικής ξεκουράζεται; - Πάξε.
- Τι; - Τώρα.
Ναι, το περίμενα αυτό.
Λοιπόν, Ιόλαε. Μπήκες μας έβαλεσ σε ένα ακόμα μπελά.
Αστείο. Πολύ αστείο.
- Δεμένο πλήρωμα, ε; - Ναι, σαν οικογένεια.
Θύμησε μου να μην ξαναταξιδέψω με ξένους άλλη φορά.
Βασικά, αυτή είναι μια πολύ καλή συμβουλή.
Ευχαριστώ, Ηρακλή.
Μα τι στον Τάρταρο είναι αυτό;
- Κάποιο είδος κουκουλιού. - Για ποιο λόγο;
Γιγάντια πεταλούδα;
Κατά κάποιο τρόπο, δεν νομίζω να είναι ιδιαίτερα φιλικό.
Πως και έχεις πάντα δίκιο;
- Το έχουν οι ημίθεοι. - Ναι.
Αηδιαστικό!
Φαίνεται ότι πέθανε υπερασπίζοντας τον εαυτό του.
- Από τι; - Βρωμάει.
Τι συνέβη στο πρόσωπό του;
Φαίνεται ότι έλιωσε.
Βρήκαμε κάτι εδώ πίσω. Υπάρχει ένα κουκούλι.
- Τι είδους; - Δεν είμαι σίγουρος.
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Ηρακλή, ξέρεις, αυτό που βγήκε από αυτό το κουκούλι θα μπορούσε...
- Είναι πιθανό. - Κάνεις πλάκα, σωστά;
Φαντάζομαι ότι τώρα ξέρουμε το λόγο που οι πειρατές έφυγαν βιαστικά.
Δεν πηγαίνουμε πουθενά με την καταιγίδα να έρχεται.
Θαυμάσια. Θα κάτσουμε εδώ και θα περιμένουμε μέχρι να πεθάνουμε.
Αν μείνουμε μαζί θα είμαστε μια χαρά.
Όταν περάσει η καταιγίδα θα φύγουμε.
Ας τον θάψουμε.
Γιατί κάνει τόση ώρα;
Θεέ!!
Κάποτε υπήρχε ένας ναυτικός που λεγόταν Μονικλής...
που δεν μπορούσε να γίνει πλούσιος εξαιτίας του Ηρακλή.
Όταν έφυγε,
ξεκίνησα να κλέβω.
Οι υπόλοιποι θα περιμένετε μέχρι αργότερα.
Γεια!
Κάτι μαγειρεύουν.
Μονικλή;
Τι έχουμε εδώ.
- Οι τσέπες μου δεν ήταν αρκετά μεγάλες! - Το φίδι!
Που είναι; Ίσως να θέλει να μας δοκιμάσει.
Δεν το νομίζω.
Μπορεί να είναι άπληστος αλλά όχι χαζός. Μπορούσε να με κοροϊδέψει.
Τι λες τώρα;
Δεν έχει πεθάνει;
- Έχει πεθάνει και πολύ μάλιστα! - Βαρέθηκα τη γκρίνια σου!
- Μα έχει πεθάνει! Έχει λιώσει! - Ωρίμασε λίγο, δειλέ!
Μη με εξωθείς, αδέξιε! Έλα τώρα...
Σταματήστε και οι δυο σας!
Αυτό δεν μας βοηθάει να βρούμε τον Μονικλή!
Να τον βρούμε; Γιατί να τον βρούμε; Έχει πεθάνει!
Δεν είμαστε σίγουροι γι' αυτό. Πρέπει να τον ψάξουμε.
Δεν πάω πουθενά.
Όπως θες.
Φώναξε αν αντιμετωπίσεις κάποια φασαρία. Αντίο Πάξε.
Καλή διασκέδαση!
Όχι, δεν πηγαίνω πουθενά.
Όχι, πουθενά. Δεν πηγαίνω πουθενά.
Περιμένετε με! Παιδιά; Που είστε;
Μονικλή!
Τι ήταν αυτό;
Πιστεύω... πως έχουμε παρέα.
Εντάξει.
Κάνε πίσω σιγά.
Όχι, περίμενε!
Το πόδι μου!
- Γαυγίσματα. - Είσαι καλά;
- Είναι επιφανειακό τραύμα. - Θα το φροντίσουμε.
Ιόλαε, πάμε!
Γεια.
Χαίρομαι που σε βλέπω ξανά. Πως τα πας;
Ποιος είσαι; Ποιος είσαι;
Όχι, να μαντέψω. Ίσιο μέτωπο, κόμποι στα δάχτυλα.
Σκέφτομαι ουρακοτάγκος. Μπορεί και γορίλας.
Αυτός πρέπει να είναι ο πίθηκος σου.
Γελάω από μέσα μου.
- Δεν θα σε πειράξουμε. - Ναι, καλά.
Θα μπορούσες να με κοροϊδέψεις.
Αυτός είναι ο Ιόλαος. Εγώ είμαι ο Ηρακλής.
Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι ο Ηρακλής θα ξέπεφτε στο κυνήγι. Τι συνέβη;
Οι ηρωισμοί δεν πληρώνονται καλά αυτές τις μέρες;
Όχι τόσο καλά όσο η πειρατία, το παραδέχομαι. Έκλεψες τον θησαυρό, έτσι;
Ναι, ναι. Κοίτα, ότι και αν σε πληρώνει ο βασιλιάς Ζόλας στα διπλασιάζω.
- Αλλά πρέπει να φύγουμε τώρα. - Δεν μας έστειλε ο βασιλιάς Ζόλας.
- Δεν δεχόμαστε δωροδοκίες. - Ναι, ιδιαίτερα από πειρατές.
- Άρα δεν με κυνηγάτε; - Όχι.
Σε αυτή την περίπτωση τότε, είμαι η Νέμπουλα
καπετάνιος των Λεβιθιανών.
Και εσείς αγόρια είσαστε σε λάθος τόπο και χρόνο.
Αυτό θα πρέπει να σταματήσει την αιμορραγία.
Είμαι καλά. Πάμε.
Ήρεμα. Πάξε, βοήθησε με.
Πάξε;
Πάξε; Τον δειλό.
Μάλλον φοβήθηκε την ίδια του την σκιά!
Μα τι στον Τάρταρο κάνεις;
- Κόπανε. - Πωπω φίλε, να έβλεπες το πρόσωπο σου.
Ποιος είναι ο δειλός τώρα;
Πάξε! Αρκετά!
Προσπαθώ να καταλάβει κάτι, καπετάνιε.
Αν αυτό που θέλεις να καταλάβει είναι ότι είσαι ηλίθιος, τα κατάφερες. Τώρα σκάσε!
Θα σε αποκεφαλίσω.
Θα σου βγάλω τα χέρια και θα σε χτυπήσω με αυτά!
Ναι, ναι, ναι.
- Πρώτα πρέπει να με πιάσεις. - Πάξε, αρκετά!
Είπα αρκετά!
Τι ήταν αυτό;
Πήρε τον Βρώμιο! Πήρε τον Βρώμιο!
- Τι τον πήρε; - Δεν ξέρω!
Ηρακλή, βοήθησε με!
Κρατήσου, Σερσήτη. Θα σε βγάλουμε από εκεί.
- Έχεις ξαναδεί κάτι τέτοιο; - Έχω ξαναδεί. Στην άκρη.
Ξέρω ότι δεν θες να υποφέρει.
Σε παρακαλώ, οτιδήποτε. Ο πόνος.
- Ελπίζω να ξέρεις τι κάνεις. - Ξέρω.
- Γιατί; - Το ίδιο συνέβη και στον πρώτο, φίλε μου!
Έκανα ότι μπορούσα αλλά πέθανε αργά και επώδυνα. Κατάλαβες;
Αυτό πρέπει να είναι το πτώμα που βρήκαμε.
Έκανα χάρη στον φίλο σου.
Πάρε τα χέρια σου από πάνω μου.
Με χαρά.
- Συνέχισε να μιλάς. - Βρέθηκα εδώ με ένα πλήρωμα 20 ανθρώπων.
Βρήκαμε κάτι στο έδαφος και τους είπα να το ξεθάψουν.
Ότι και αν είναι αυτό τους πήρε λιγότερο από μια μέρα...
γιατί ήμουν περίεργος για το τι ήταν.
- Τι συνέβη στο πλοίο σου; - Ο τυφώνας το άφησε έρμαιο.
- Είναι στον πάτο της θάλασσας. - Λυπάμαι για το πλήρωμα σου.
Από εκεί που προέρχομαι δεν εγκαταλείπουμε τους ανθρώπους.
Αλήθεια;
Θαυμάζω την ιδεολογία σου, Ηρακλή. Πραγματικά.
Αλλά σε περίπτωση που δεν το έχεις προσέξει,
οι κανόνες είναι λίγο διαφορετικοί εδώ.
Και παρεπιμπτόντως, αν καταλήξω σαν κι αυτόν,
ελπίζω κάποιος από τους άντρες σου να έχει τα κότσια να κάνει το ίδιο.
Ηρακλή.
Κοίτα εδώ.
Τι νομίζεις ότι είναι;
- Είναι αίμα. - Πάξε;
- Ο Σερσήτης πρέπει να πληγώθηκε. - Και κοίτα τι του συνέβη.
Το είδες;
Ήταν... γρήγορο.
Κινιόταν στις σκιές. Δεν το είδαμε να έρχεται.
Τότε δεν είχαμε άλλη επιλογή.
Θα το βρούμε πριν μας βρει εκείνο.
Από εδώ.
Εκεί μέσα.
Μπορώ να σε βοηθήσω με κάτι;
Ναι, εγώ... κοίταζα τα τατουάζ σου.
Κοίτα. Μην αγγίζεις.
- Πόνεσαν; - Μόνο την πρώτη φορά.
Τι είναι αυτό;
Η τρίαινα του Ποσειδώνα. Κρατάει τον άνεμο πίσω μου.
Βλέπω ότι έχεις ανατολικό ημερολόγιο.
- Ναι, βοηθάει να υπολογίζω τις εποχές. - Έχεις πάει στην Ανατολή.
Εκεί μάθαμε να πολεμάμε και οι δυο, υπολογίζω.
Πόσο καιρό ήσουν στην φυλακή;
Στο λαιμό σου υπάρχει ένα σημάδι της φυλακής της Σπάρτης.
Περίεργο. Δεν θυμάμαι να σε έχω ξαναδεί.
Μπορείς να πεις ότι έδωσα σε μερικούς... οδηγίες.
Είμαι σίγουρος ότι το έκανες. Θες να μου πεις κάτι;
- Μόνο ότι δεν σε εμπιστεύομαι. - Αυτό είναι πρόβλημα σου,
γιατί μέχρι να φύγουμε από εδώ δεν έχεις άλλη επιλογή.
Όταν φύγουμε από εδώ,
εσύ και ο θησαυρός που πήρες θα επιστρέψουν στον βασιλιά Ζόλα.
Αν μπορέσουμε να φύγουμε ζωντανοί από εδώ, Ηρακλή, θα το σκεφτώ.
Να το κάνεις.
Ηρακλή, εδώ είναι.
Φαίνεται ότι εδώ τελειώνει το μονοπάτι.
Πρόσεξε!
Αυτή είναι μια μεγάλη αράχνη.
Ηρακλή;
Ηρακλή, μην με αφήνεις εδώ! Σε παρακαλώ!
Ηρακλή, γρήγορα!
- Πάξε! - Ηρακλή!
Πάξε, κρατήσου!
Μην κινείσαι, Πάξε! Έρχομαι αμέσως!
Ηρακλή, φεύγω από εδώ!
Όχι! Μείνε εκεί που είσαι!
Έλα!
Έλα! Πάξε! Πάξε!
Από εδώ!
Πάξε! Σταμάτα να τρέχεις!
Πάξε!
Πάξε! Πάξε!
Λέω να δοκιμάσουμε να πηδήξουμε σ' αυτό το πλοίο.
Θέλεις να σαλπάρεις με αυτή τη βάρκα μέσα στην καταιγίδα;
Έχεις καλύτερη ιδέα;
Ξέχνα το πλοίο, Νέμπουλα. Δεν θα τα καταφέρουμε.
Τουλάχιστον έχουμε μια ευκαιρία. Δεν ξέρουμε καν τι αντιμετωπίζουμε.
Εγώ ξέρω.
Την λένε Αράχνη.
Ήταν βασίλισσα.
Πολύ ματαιόδοξη,
πολύ κακιά, πολύ όμορφη.
Αλλά η κόρη της ήταν πολύ ομορφότερη από εκείνη.
Και έτσι η Αράχνη πέταξε το ίδιο της το παιδί στη θάλασσα.
Και οι Θεοί την καταράστηκαν, έτσι;
- Ακριβώς. - Έκαναν καλή δουλειά πάντως.
Όταν οι Θεοί καταριούνται τους ανθρώπους τους μεταμορφώνουν σε τέρατα;
Ναι, σε κάτι που θα τρομάζει.
Θα χρειαστεί κάτι περισσότερο από αυτό για να τη σταματήσουμε.
Όσο περιπλανιόμαστε στο σκοτάδι,
έχουμε ένα μεγάλο μειονέκτημα.
Η Αράχνη κινείται στις σκιές γιατί ντρέπεται για την εμφάνισή της.
Το φως είναι ο εχθρός της.
Σκέφτεσαι ότι σκέφτομαι;
Ας φωτίσουμε αυτό το μέρος.
Αυτά τα ροδοπέταλα αποδυναμώθηκαν...
όταν ο ήλιος τα απαρνήθηκε.
Ποια είσαι εσύ;
Νομίζεις ότι είμαι... όμορφη;
Ναι.
Σε παρακαλώ, άσε με να φύγω.
Δεν υπάρχει κάτι πιο συναρπαστικό...
από το βλέμμα στο πρόσωπο ενός άντρα...
που ξέρει ότι πρόκειται να πεθάνει.
Σε παρακαλώ, θα κάνω τα πάντα.
Θέλω να σου δώσω ένα μέρος του εαυτού μου...
κάτι που θα κρατήσεις βαθιά μέσα σου.
- Είσαι σίγουρη ότι όλες οι στοές οδηγούν εδώ. - Είμαι σίγουρη.
Εντάξει. Να έχεις τις δάδες σε ετοιμότητα.
Μην ανησυχείς. Τίποτα δεν περνάει από εδώ χωρίς να το δούμε.
- Θα είμαστε μια χαρά. - Ναι.
Μην αρχίσεις αυτή τη γιορτή χωρίς εμένα.
- Ναι. Να προσέχεις. - Και εσύ.
- Καλή τύχη. - Και σε σένα.
Τι;
Τίποτα.
- Δυνατή η χειραψία μεταξύ σας. - Και λοιπόν;
- Νομίζω ότι είναι θαυμάσιο. - Χαίρομαι που εγκρίνεις.
Ναι. Πόσο καιρό είστε μαζί;
- Είμαστε συνεργάτες από παιδιά. - "Συνεργάτες"!
Σκέφτεσαι ποτέ τίποτα χωρίς να το πεις;
Η ζωή είναι πολύ μικρή για να δίνουμε σημασία στις λέξεις, ξανθούλη.
Ξέρεις κάτι, Νέμπουλα, αν προσπαθείς να με εκνευρίσεις,
δεν θα το πετύχεις.
Αν ήθελα να σε εκνευρίσω
θα το ήξερες.
Τώρα σε αναγνωρίζω.
Είσαι η γυναίκα για την οποία με είχε προειδοποιήσει η μητέρα μου.
- Τίποτα; - Ούτε ίχνος της.
Δεν βγαίνει νόημα. Πρέπει να έχει περάσει από εδώ.
Κάτι δεν πάει καλά.
Ίσως κάποιο μονοπάτι το οποίο δεν γνωρίζεις.
Κοίτα, δεν ήταν δική μου ιδέα.
Το άκουσες αυτό;
Ναι. Μα που είναι;
- Εδώ είναι. - Δεν υπάρχει τίποτα εδώ.
Πρόσεξε!
Ιόλαε, πίσω σου!
Ηρακλή
Ηρακλή!
Βοήθεια!
Ηρακλή!
- Ιόλαε! - Ηρακλή! Χάθηκε!
- Τότε πρέπει να τον βρω. - Όχι, τελείωσε. Ο Ιόλαος πέθανε.
- Δεν το ξέρεις αυτό. - Ξέρω πως είναι.
Το πλήρωμα μου ήταν η οικογένεια μου, αλλά χάθηκε και δεν θα ξαναγυρίσει πίσω.
Και πρέπει να φύγουμε από εδώ όσο ακόμα μπορούμε.
Στο είπα και πριν. Από εκεί που προέρχομαι δεν παρατάμε τους ανθρώπους.
Ξέρω ότι ήταν φίλος σου, αλλά δεν θα σε αφήσω να σκοτώσεις και εμένα.
Τότε φύγε. Δεν ζητάω την βοήθεια σου.
Αλλά ελπίζω να μπορέσεις να ζήσεις με τον εαυτό σου.
Πάξε;
Μα τους Θεούς!
Οι Θεοί δεν θα σε βοηθήσουν τώρα.
Ο φίλος σου δεν αισθάνθηκε πόνο. Ούτε και εσύ θα αισθανθείς.
Ευχαριστώ. Αυτό ήταν αρκετά ανακουφιστικό.
Νομίζεις ότι είμαι... όμορφη;
Ναι. Μου αρέσουν τα έντομα.
Τόσο γενναίος, πρόθυμος να αντιμετωπίσει το θάνατο.
Θα είναι μια απώλεια για το είδος σου αλλά
μια καλωσυνάτη πρόσθεση στην οικογένεια μου.
Αράχνη!
Βρες ένα δωμάτιο.
Πιστεύω να μη χάλασα τη διάθεση.
Ναι, το έκανες. Και ήμουν πολύ κοντά.
- Ποιος είσαι; - Είναι ο Ηρακλής.
Δεν μπορώ να πω ότι χάρηκα που σε γνώρισα.
Μα εγώ χάρηκα που σε γνώρισα, Ηρακλή.
Γιε του Δία, που με καταράστηκε να έχω αυτή τη μορφή.
- Θα πληρώσεις το κρίμα του πατέρα σου. - Κάτι καινούριο;
Ηρακλή, πρόσεξε!
Αυτός είναι ένας μεγάλος ιστός.
Που είμαστε;
Είμαι περίεργος. Πόσο χρόνο σου παίρνε να ξυρίσεις τα πόδια σου;
Μην κάνεις τον κόπο να σηκωθείς. Θα βγούμε έξω μόνοι μας.
Τι σου συνέβη;
Τώρα, άσε με να σου δείξω πως κάνεις ζημιά σε ένα πρόσωπο!
Δεν θα το δοκίμαζα αυτό αν ήμουν στη θέση σου.
Δεν θα σκότωνες τους δικούς σου ανθρώπους.
Καλή η προσπάθεια, αλλά είναι ήδη νεκροί.
Αυτό είναι αλήθεια, αλλά δεν πέθαναν άσκοπα.
Από κάθε θάνατο γεννιέται μια νέα ζωή.
Το να εξαπλώνεται το μίσος δεν είναι νέα ζωή.
Προτιμώ να το σκέφτομαι ότι έτσι εξαπλώνεται η ομορφιά.
Ο κόσμος θα μάθει την πραγματική σου ομορφιά πάλι.
Κοροϊδεύεις τον εαυτό σου, Αράχνη.
Εδώ αράζεις συνήθως;
Πίστεψε με.
Προτιμώ να είμαι από πάνω.
Πρόσεξε!
- Από που ήρθε αυτό; - Δεν θες να ξέρεις.
Θα διεκδικήσω τον θρόνο. Ο στρατός μου, που γεννήθηκε
από τα σώματα αυτών των αντρών, θα το φροντίσουν αυτό!
Συγνώμη. Θα έχει ιεραρχία.
Πολύ καλύτερα.
Το διασκεδάζω, Ηρακλή.
Μπορώ να το συνεχίσω για μέρες.
Με συγχωρείς, αλλά θα πρέπει να παίξεις με τον εαυτό σου.
Όχι!
Μπράβο!
Νομίζω ότι σε συμπαθεί.
Ξέρεις κάτι; Νομίζω ότι χρειαζόμαστε ένα πολύ μεγάλο παπούτσι!
Ηρακλή!
Πάρε αυτό το πράγμα από πάνω μου!
Ιόλαε!
- Με το τρία! - Εντάξει! Τρία!
Πέραν όλων των άλλων, θα πρέπει να πω ότι ήταν μια αηδιαστική μέρα!
Ναι. Ωραία βολή!
- Καλή πάσα. - Ευχαριστώ, φίλε.
Συγνώμη που διακόπτω αυτή την ωραία στιγμή, αλλά μπορούμε να φύγουμε τώρα;
- Ναι, ασφαλώς. Δεν μας δείχνεις το δρόμο; - Ναι.
Εγώ το νομίζω ή νιώθεις πραγματικά άνετα με τα λάφυρα μου;
Αυτός ο θησαυρός θα επιστρέψει στον βασιλιά Ζόλα, όπως σου είπα.
Τώρα γιατί έπρεπε να πεις κάτι τέτοιο;
Αν γυρίσουμε εκεί, θα με κρεμάσει.
Είπα ότι ο θησαυρός θα γυρίσει πίσω, όχι εσύ.
Νομίζω ότι πρέπει να φύγουμε από αυτή τη σπηλιά.
Δεν θέλω να δω κάτι παραπάνω από εδώ.
Χαίρομαι που άλλαξες γνώμη... για πολλά πράγματα.
Κάποιος έπρεπε να σε σώσει.
Σωστά;
Μήπως έχω χάσει κάτι;
Εντάξει! Ας το μεταμορφώσουμε αυτό σε πλοίο!
Ηρακλή, το πανί της μάιστρας!
Ιόλαε, εκεί πάνω, ασφάλισε το κατάρτι!
Θα περιμένω, πιθηκάκι.
Μπα, δεν έχασες τίποτα.
Ξέρεις, Ηρακλή, θα έπρεπε να είμαστε πειρατές.
Οι δυο μας, να καυχιόμαστε!
Ναι, θα ήμουν καλός σε αυτό.
Μάλιστα, μπορείς να με λες Χρυσογένη από εδώ και πέρα.
Τι είδες;
Απόδοση Διαλόγων: Nanouka www.subs.gr